|
|
never apologize for being good-self
เก็บดอกบานชื่น มาปักแก้วน้ำ
ด้วยรู้สึกว่า ชีวิต 2-3 วันนี้ ขาดความสดชื่น
นั่นคือ แผงขายผลไม้ข้างบ้าน
ไม่มาขาย 10 กว่าวันแล้ว
สงสัยไปเที่ยวสงกรานต์เกินวันหยุดราชการ
ได้แต่ร้องเพลงรอ
...
เมื่อวานเย็น ไปเดินออกกำลังในสวนสาธารณะ
พบว่า สวนที่ปกติเงียบสงบ
วันนี้ พลุกพล่านมาก เพราะโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง
มาจัดงาน first meet 2025 ของ ม.1 กับ ม.4
ตอนแรกก็โอเค มีแค่เสียงดัง ๆ จากโทรโข่ง
คนมาออกกำลังยังเดินรอบสระ 1.2 กิโลเมตรได้สะดวก
แต่พอครูปล่อยนักเรียนออกมาเท่านั้นแหละ
วัยว้าวุ่นก็วุ่นวายมาก
คนเยอะ ไม่วุ่นหรอก
แต่คนที่ก้มหน้ายืนเล่นมือถือ ขวางลู่ทางเดิน
ไม่ไหวอะ
จนที่สุดเด็ก ม.4 ก็เล่นกันจนถอยหลัง ชนลุงวัยกลางคน
ที่มาจ๊อกกิ้งทุกบ่ายจัด ๆ
มองเด็ก ๆ แล้วเหนื่อยใจ
แต่มองคุณครู เหนื่อยใจยิ่งกว่า
เพราะคุณครูยุคนี้ ไม่มีความเป็นคุณครูเลย
นั่นคือ ไม่อบรมสั่งสอนนักเรียนในทางที่ถูกที่ควร
นักเรียนชนลุงล้มลง เข่าถลอก
ไม่มีคำ "ขอโทษ"
ขณะครูก็ยืนมองแล้วหัวเราะกันคิกคัก
สลดใจ
...
ไม่บ่นต่อดีกว่า
เห็นเหตุการณ์แล้ว
หลังเดินครบ 6.5 กิโล ฉันก็บอกเพื่อนว่า
พรุ่งนี้ ถ้ามาเจอกับฝูงชนแบบนี้อีก
เราเดินขึ้นเขากันแทนเถอะ
สระน้ำ, ค่อยมาเดินเมื่อคืนสู่สภาวะปกติละกัน
ไม่ใช่อะไร, กลัวจะเปิดปากเทศนาคุณครู
ณ ที่ตรงนั้นเข้าให้...น่ะ
| Create Date : 22 เมษายน 2568 |
| Last Update : 22 เมษายน 2568 11:49:30 น. |
|
0 comments
|
| Counter : 470 Pageviews. |
 |
|
|
|
|
|
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 31 คน [