น้ำหวาน ลูกสาวแสนดี สดใส ร่าเริง
Group Blog
 
All blogs
 

30 พ.ค. 52 ที่บ้านครูบัว

วันนี้ก็เดินทางไป 2 คนแม่ลูกเหมือนเดิม คราวนี้มีตุ๊กตาหมีมาเป็นเพื่อนด้วย การเดินทางด้วยคาร์ซีทก็ค่อยยังชั่งขึ้น แม่รู้ว่าน้ำหวานเริ่มเข้าใจว่าการไปโรงเรียนต้องไปกัน 2 คน ต้องนั่งคาร์ซีท ไมงอแงเท่าไหร่...อยู่ในระดับที่ยอมรับได้

พอไปถึงที่จอดรถ (ข้างกำแพง) เอาน้ำหวานลงจากรถด้วยความลน พอวางเธอกับพื้นปุ๊บ หกล้มทันที แล้วแม่ก็ปลอบขวัญให้ว่าไม่มีอะไรนะจ๊ะ น้ำหวานก็เงียบๆอยู่ แล้วแม่ก็เห็นจนได้ว่า แม่ทำน้ำหวานมีแผลถลอกที่ข้อศอก ซึ่งกว่าจะรู้ก็หลายชั่วโมงผ่านไปแล้ว ...ตอนใส่เบตาดีน เธอร้องไห้แบบเจ็บมากๆ หลังจากนั้นก็ไม่ยอมใช้มือข้างนั้นเลย ...สำออยเนอะ

วันนี้หลังจากเคารพธงชาติ คุณครูก็เปิดเพลงเด็กอนุบาลให้เต้นกัน น้ำหวานคึกคักมาก เต้นไม่ยอมหยุด

พอเข้าห้องเรียนสังเกตว่าเธอยังไม่มีสมาธิเท่าพี่ๆที่โตกันแล้ว พอคุณครูให้เก็บมือเก็บเท้า เธอนั่งอยู่ได้แป๊บเดียวก็สมาธิกระจุย ลุกขึ้นเดินไปมารอบห้อง เข้าไปหาคุณครูบ้าง เดินไปตู้วางของบ้าง ในขณะที่พวกพี่ๆนั่งกันเรียบร้อย

ในห้องเรียนคุณครูให้รูดซิปกัน โดยส่งอุปกรณ์การรูดต่อๆกันไป อันนี้ไม่เคยสอนให้น้ำหวานเลย ประกอบกับลูกเราก็เล็กเชียว พอถึงตาน้ำหวาน...แม่คาดไม่ถึงว่าเธอทำได้

แล้วก็ออกไปทำงานน้ำเล็ก คือเอาช้อนตักน้ำกรอกใส่ขวด น้ำหวานทำไม่ได้ค่ะ แต่เข้าใจใน concept เห็นว่าเธอก็พยายามอยู่เหมือนกัน

สุดท้ายก็ทำงานศิลปะระบายสีไม้ แล้วกินข้าวกลางวันเป็นอะไรที่น่ากินอะ >>> ข้าวต้มราดถั่วฝักยาวผัดไข่กับหมูสับ น้ำหวานกินได้เยอะเชียว

ก่อนกลับได้กระดานแม่เหล็กเป็นของฝากจากป้าเก่ง 1 อัน แม่เลือกให้เป็นลายโดเรมอน

พอขึ้นรถกลับบ้าน ก็หลับระหว่างทางซะแล้วลูกสาว








 

Create Date : 07 มิถุนายน 2552    
Last Update : 7 มิถุนายน 2552 22:04:20 น.
Counter : 119 Pageviews.  

วันแรกที่โรงเรียน

จริงๆก็เร็วเกินไปที่จะใช้คำว่าไปโรงเรียน แต่แม่สนุกที่พูดให้ลูกได้รู้จักคำนี้มากกว่า ลูกยังไม่ได้รู้เรื่องเอาซะเลยว่าวันนี้แม่จะพาไปไหน แต่แม่คนนี้ตื้นเต้นที่สุด

เตรียมของทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้ไว้ในรถตั้งแต่กลางคืน กันการลืมของตอนเช้า เพราะจะเป็นครั้งแรกที่เราเดินทางกัน 2 คนแม่ลูก

เราตื่นกันแต่เช้า อาบน้ำกินข้าวกันก็ออกเดินทาง น้ำหวานนั่งที่คาร์ซีทได้เรียบร้อยมาก นิ่งได้จนถึงโรงเรียนเลย เป็นเด็กดีจริงๆ นั่งเฮฮากันไปพอประมาณ ชวนเธอร้องเพลง พอรถติดก็หันไปให้กำลังใจลูกสาวบ้าง ส่งยิ้มให้กัน ปิ๊งปิ๊ง

ที่โรงเรียนเห็นได้เลยว่าลูกสาวยังกลัวๆ ไม่ยอมให้ใครมาจับตัวเลย ขนาดเพื่อนนั่งเล่นแบบหลังชนกันยังไม่ยอม ดีหน่อยที่ยังยิ้มได้ถ้าแม่อยู่ใกล้ แม่ยังเอาอยู่ ไม่ถึงขนาดนั่งเรียนอยู่ในห้องไม่ได้ คุณครูให้ล้อมวงกันร้องเพลง ก็ออกไปยืนตรงกลางวงเค้าซะเลย

แต่สิ่งที่แม่หวังคือได้รู้จักเพื่อนใหม่ ได้เล่นกับเพื่อนๆ เพราะโลกนี้ไม่ได้มีแค่เราแม่ลูก

คุณครูสอนให้นั่งเก็บมือเก็บเท้า ให้พับผ้าทำงานที่มีให้ตรงหน้า เด็กยังอยู่ในช่วงปรับตัว รวมทั้งคุณครูกำลังสังเกตเด็กๆ ทำให้วันนี้ดูจะค่อนข้างฟรีสไตล์

สุดท้ายน้ำหวานได้ระบายสีใบไม้ แม่ปล่อยให้ลูกสาวระบายตามอำเภอใจ ก็สวยตามอายุ 1 ขวบ 4 เดือนนะ ฮ่าฮ่า

กลางวันมีเกี้ยมอี๋น้ำให้กินกัน น้ำหวานก็กินได้พอใช้ กินไปดูกิ้งกือไป

ขากลับบ้านน้ำหวานนั่งอยู่ได้ซักพักก็ร้องจะมาหาแม่ แต่แม่ทำอะไรไม่ได้ ทำได้แค่นิ่งเฉยแล้วแอบดูทางกระจกมองหลัง หันไปอีกทีหลับซะแล้วลูกเรา ...บางทีเธอก็เลี้ยงง่ายซะจริง




 

Create Date : 23 พฤษภาคม 2552    
Last Update : 23 พฤษภาคม 2552 23:52:13 น.
Counter : 114 Pageviews.  

วันแรกแม่ไปก่อน

วันนี้แม่ไปเรียนรู้เรื่องความหมาย ,อุปกรณ์ และจุดประสงค์ของการเรียนแนวมอนเตสเซอรี่ ที่ซอยเย็นอากาศ 2 ตอน 10.00 น.

โชคดีที่รถไม่ติดเลย ทำให้ไปเป็นคนแรกๆ อันดับแรกแม่ก็เดินสำรวจโรงเรียนซักหน่อย เป็นโรงเรียนขนาดเล็ก มีสนามหลังโรงเรียนที่ไม่ใหญ่แต่ก็กว้างพอสำหรับเด็กเล็ก แล้วก็ได้เห็นห้องน้ำเด็กๆ ตอนแรกนึกว่าที่เลี้ยงสัตว์ เพราะกำแพงสูงแค่หน้าอกผู้ใหญ่ มองเข้าไปเห็นชักโครกและโถฉี่ขนาดย่อม แถมยังมีอ่างล้างมือแบบเตี้ยติดดินด้วย อันนี้คนที่คุ้นเคยกับโรงเรียนอนุบาลคงเฉยๆ แต่เรามันไม่เคยเลย

ช่วงแรกคุณครูบัวก็อธิบายจุดกำเนิดของมอนเตสเซอรี่ ซึ่งพอจะรู้มาบ้างเพราะหาอ่านเอาจากทางเนต แล้วสาธิตอุปกรณ์มอนเตสที่ค่อนข้างเฉพาะ หาซื้อมาสอนลูกเองได้ค่อนข้างยาก หรือ DIY ซะเลยก็หืดขึ้นคอเอาเหมือนกัน

ที่ชอบที่สุดก็คืออุปกรณ์สำหรับสอนจำนวนตัวเลข ให้เด็กๆได้เข้าใจว่าเลขที่เขียนนั้นมจำนวนเท่าไหร่ ไม่สักแต่เขียนหรือท่อง แต่ก็คงต้องค่อยเป็นค่อยไปสำหรับน้ำหวาน เพราะลูกเราเล็กเหลือเกิน (อายุ)

อุปกรณ์ในห้องเรียนมีเยอะแยะมากมาย จะให้สาธิตวันนี้ก็ไม่หมด แล้วแม่ก็คิดในใจว่าสงสัยจะให้ลูกสาวเรียนต่อไปเรื่อยๆ จะได้ได้งานจนครบทุกชิ้น แล้วรอเห็นพัฒนาการของลูก เท่าที่ถามคุณแม่ที่ให้ลูกเรียนคอร์สแรก ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เห็นพัฒนาการของลูกจริงๆ ไม่มากก็น้อย แม่ก็เลยอดใจรอไม่ไหว อยากให้ถึงเสาร์หน้าเร็วๆ

วันนี้ที่ไปได้คุยกับคุณแม่ผึ้ง-ลูกสาวชื่อโอเมก้า และแม่แมย์-แม่เด็กชายเคิร์ก ...ชอบจริงๆที่ได้เจอคุณแม่ที่ชอบในทางเดียวกัน (ชอบส่งเสริมลูก) มีอะไรจะได้แรกเปลี่ยนความรู้กัน อีกอย่างเป็นการเปิดหูเปิดตาด้วย

แล้วก็ปิดท้ายด้วยข้าวขาหมูแสนอร่อยก่อนกลับบ้าน ...

มาถึงบ้านเห็นน้ำหวานหลับอยู่ก็สบายใจที่พ่อน้ำหวาน ,อากง และอาม่าเอาเธออยู่ คริคริ วันหลังจะได้หนีเที่ยวอีก


ตื่นมาก็ไปดูปลา เอานิ้วจิ้มอยู่นั่น พอรู้ว่าจิ้มแล้วแหนติดมือขึ้นมา ก็จิ้มใหญ่มันเค้าหล่ะ




 

Create Date : 16 พฤษภาคม 2552    
Last Update : 16 พฤษภาคม 2552 23:03:45 น.
Counter : 103 Pageviews.  

1  2  

แม่น้ำหวาน
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บล็อคนี้เป็นของเด็กหญิงน้ำหวาน รวมเรื่องราวต่างๆที่แม่พอจะเก็บมันขึ้นมาเขียนได้ ตกหล่นไปบ้างตามแต่โอกาส เผื่อกลับมาดูทีหลัง จะได้ยิ้มไม่หุบ

+++ "สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์
พ.ศ.2539 ห้ามละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน
นำรูป ข้อความที่เขียนไว้หรือส่วนหนึ่งส่วนใด
ในบล็อกแห่งนี้ ไปเผยแพร่อ้างอิง โดยไม่ได้
รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อค" +++
Friends' blogs
[Add แม่น้ำหวาน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.