น้ำหวาน ลูกสาวแสนดี สดใส ร่าเริง
Group Blog
 
All blogs
 

หน้าร้อนมาแล้ว

ฤกษ์งามยามดี ได้โอกาส เอาชุดว่ายน้ำที่ซื้อม่ตั้งแต่ปีที่แล้วมาลองอีกที เนื่องจากปีที่แล้วแม่รีบซื้อไปหน่อย ประกอบกับแม่ยังไม่รู้ประสา ในการเลืองชุดว่ายน้ำให้ลูก ... พอเอามาใส่เข้าจริงๆ มันจะหลุดอยู่ทุกเมื่อเลย ทำให้ไม่ค่อยได้หยิบมันมาใส่

เห็นว่าน้ำหวานโตขึ้นมาก เอามาลองใส่ดูอีกทีซิ มันจะได้ถูกเอามาใช้งานบ้าง



กำลังนั่งเล่นอยู่กับพ่อ แม่เรียกมาแก้ผ้า แล้วถ่ายรูปโชว์ความผอมให้เห็นกันก่อน



วิ่งหนี ไม่ยอมใส่



สุดท้ายก็ยอมมาใส่ดีๆ


มันก็ยังดูหลวมอยู่ดี ปีที่แล้วตรูดพอดีเพราะมีแพมเพิร์ส แต่ครั้งนี้ไม่ใส่แล้ว ก็เลยหลวม ไม่พอ...ชิ้นบนก็ยังเหลือที่อีกเยอะเลย สายที่เอาไว้ผูกเหลือยาวมาก ปีนี้ก็คงชวด ไม่ได้ใส่มันอีกตามเคย ไม่รู้ว่าผ้ามันจะมีหมดอายุรึป่าว
... ไม่เป็นไรเก็บเอาไว้ก่อนก็ได้




 

Create Date : 08 เมษายน 2553    
Last Update : 8 เมษายน 2553 12:11:29 น.
Counter : 125 Pageviews.  

เรื่องของผัดมักกะโรนี

มื้อเที่ยงวันนี้น้ำหวานบอกว่าหิว อยากกินมักกะโรนี พ่อกับแม่ก็จัดการ หามาเสิร์ฟถึงหน้า นานๆทีที่เธอจะนึกอยากกินอะไร ปกติจะให้กินอะไรทีต้องขอร้องกันเลยทีเดียว บางทีก็ต้องถึงขั้นบังคับกัน

น้ำหวานกินได้เยอะเลย กินกันไป แม่สุขใจเหลือเกิน ไม่ต้องตามป้อนเหมือนทุกครั้ง นั่งกินแบบเรียบร้อยดี กินแบบอร่อยด้วยนะเออ... อาจเป็นได้ที่ก่อนหน้านี้กินแต่ก๋วยเตี๋ยวน้ำ หรือเกี๊ยวน้ำติดกันมาหลายวัน ทำให้เธอเบื่อๆ นึกอยากกินอย่างอื่นบ้าง



อร่อย ... ตาเบลอ




อา.....อั้ม..... หย่อย




อั้ม...อีกที ให้เห็นกันชัดๆ ว่าอร่อยจริง




ฟาดเรียบ .... แล้วก็ตามด้วยน้ำ .....



อิ่มแล้วก็ ให้แม่ชักภาพให้หน่อย ยิ้มสวยๆ


จากนั้นเราก็คุยกันตามประสาแม่-ลูก เรื่อยเปื่อย จนน้ำหวานเริ่มต้นนับเลข แม่ก็เลยขวนให้ชูนิ้วไปด้วย สร้างกำลังให้กล้ามเนื้อกันหน่อย



หนึ่ง...




สอง...




สาม... เดี๋ยวแป๊บนึง ขอนับจัดระเบียบนิ้วก่อน



น้ำหวานบอก แบบนี้เรียก สามค่ะ ... แล้วก็รักแม่ที่ซู้ด


มาอ่านบล็อกหน้านี้ หลายคนบอก ไม่ได้สาระเลย แต่ต้องขอบันทึกไว้หน่อยเถอะ แม่มานดีใจที่ลูกสาวกินเองได้หมดชาม (ไม่เคยพบมาก่อน) ... สุขใจจริงเอย



สวีดัด สวัสดี




 

Create Date : 07 เมษายน 2553    
Last Update : 7 เมษายน 2553 16:00:23 น.
Counter : 82 Pageviews.  

โทรศัพท์มือถือกับหนู

หาโทรศัพท์มือถือให้น้ำหวานมานานแล้ว แต่เป็นอันต้องล่มโครงการทุกทีไป เพราะแต่ละอันที่ไปหามา มันไม่ถูกใจอีแม่มันซักที บางอันพอกดตัวเลขก็กลายเป็นเสียงเพลงซะ แถมถ้าเป็นของจีนยังเป็นทำนองจีนด้วย

ไอ้ที่ดูดีกดแล้วมีเสียงพูดเป็นตัวเลข ก็ราคาแพง เพราะได้ข่าวมาว่า เด็กพวกนี้เนี่ย ตอนซื้อก็อยากได้เชียว แต่พอเล่นได้ซักวันสองวันก็วางตั้งไว้เฉยเลย บ้างก็ทำหายหรือเอาไปเก็บไว้แล้วลืมจนหาไม่เจอ ( คุณแม่ที่มีลูกวัยเตาะแตะจะเข้าใจดี )

เวลาผ่านไปหลายเดือนก็ยังหาโทรศัพท์ให้เธอไม่ได้ จริงๆแม่ทำเฉยไม่ต้องสนใจก็ได้ แต่ ... เธอเอาของพ่อกับแม่ (และทุกๆคน) ไปกดโทรหาคนโน้นคนนี้ ถ้าเห็นทันก็แล้วไป โทรติดก็มีบ่อย มันเปลืองนะลูกขา

ได้เห็นโทรศัพท์ DIY จากคุณแม่คิขุฝั่งญี่ปุ่น ก็เลยเอามาเป็นต้นแบบ อาจจะไม่เหมือนซะทีเดียว เพราะทางโน้นเค้าใช้ของโฮโซ แต่ทำเสร็จ... แม่หล่ะภูมิใจ ลูกสาวชอบและถือไปไหนมาไหนอยู่ 2 วันแหนะ บอกกับทุกคนว่า "โทรศัพท์ของน้ำหวาน" คริคริ


รุ่นกล่องนม

ทำเองได้ง่ายเลยหล่ะ พังแล้วก็ทำใหม่อีกได้ อยากได้แบบใหม่ก็ทำอีกซักอัน เยอะแยะ บ้านรวย

เคล็ดลับอยู่ที่ตอนทำค่ะ ให้เด็กๆมีส่วนร่วมด้วย เค้าจะชอบมากเลยค่ะ สังเกตตัวเลข เบี้ยวไป เบี้ยวมา ฝีมือลูกสาวค่ะ



ขอให้สนุกกับลูกค่ะ




 

Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2553    
Last Update : 24 กุมภาพันธ์ 2553 12:17:51 น.
Counter : 59 Pageviews.  

สระว่ายน้ำของหนู

คิดเอาไว้ตั้งนานแล้วเรื่องพาน้ำหวานลงสระว่ายน้ำ แต่ด้วยเหตุผลนานาประการ แม่ไม่พร้อมบ้าง (อันนี้สำคัญ) จัดเวลาไม่ได้บ้าง ฯลฯ ก็เลยตัดสินใจซื้อสระว่ายน้ำเป่าลมยางมาให้คุ้นๆกันไปก่อน

อันเนื่องมาจากน้ำหวานเป็นเด็กที่ค่อนข้างจะไม่ญาติดีกับน้ำซักเท่าไหร่ ทีแรกคิดว่าโตขึ้นน่าจะดีขึ้นตามอายุ แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดไว้เลย คาดว่าเกิดจากการที่แม่ทะนุถนอมเธอมากเกินไป กลัวว่าน้ำจะเข้าตาเธอเวลาสระผม ไม่เคยมีน้ำผ่านหน้าเธอเลย แต่คิดว่าเราจะจัดการกับมันได้ น้ำหวานไม่ได้เป็นถึงขนาด Phobia

ไม่รู้เข้าข้างกันเองรึเปล่า แต่มองๆดูแล้ว มันเป็นเพราะเธอไม่ชินกับมันมากกว่า ตอนนี้ก็พยายามทำให้มันเป็นธรรมชาติ อาบน้ำ-สระผม-แปรงฟันก็ให้น้ำมันผ่านหน้าเธอ ให้เธอล้างหน้าเอง ให้เธอเล่นน้ำบ่อยๆ

เข้าเรื่องเลยดีกว่า...ได้ฤกษ์ไปถอยมานานพอสมควรแล้ว แต่ไม่สามารถเอามาไว้บ้านตนได้เพราะบ้านมันเล็ก ตัวสระก็ไม่ได้ใหญ่เท่าไหร่ ผู้ใหญ่ลงไปนั่งเล่นกับเด็กด้วยได้ซัก 2 คน แต่พอลุกขึ้นน้ำจะเหลือแค่ก้นสระ ฮ่า



แต่แม่อย่างเราไม่เคยลงไปเล่นกับลูกเลย ให้อี๊ลงไปเล่นกับหลาน น้ำหวานจะได้ลงสระก็ต่อเมื่อไปเที่ยวบ้านยาย ได้ลงทุกครั้ง นับไปนับมาก็ 3-4 ครั้งแล้ว ก็เริ่มชินๆบ้างแล้ว จากที่กล้าๆกลัวๆก็ลงไปแช่น้ำได้นานขึ้น และก็ไม่ยอมขึ้นเลยหลังจากที่เล่นจนเข้าด้ายเข้าเข็มแล้วแม่มาเรียก



ไม่อยากคิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ เพราะเลี้ยงลูกมีอีกหลายเรื่องให้ต้องคิดและทำ หวังให้เธอเล่นน้ำแบบนี้ไปเรื่อยๆก่อน และลงสระว่ายน้ำใหญ่กับแม่ได้ในอนาคต ...เห็นเธอดีขึ้นกว่าเดิมทุกครั้งที่ลง แม่อย่างเราก็ดีใจแล้ว




 

Create Date : 26 ธันวาคม 2552    
Last Update : 26 ธันวาคม 2552 14:15:38 น.
Counter : 94 Pageviews.  

ไปเที่ยวเรือดูโลสกันมาแล้วจ้า

เย็นวันที่ 11 สิงหาคม 2552 เรา 2 คนแม่ลูกและอี๊ปุ๊กพากันไปกินอาหารที่ S&P เพราะเค้าลดให้วันแม่ 50% สำหรับจานแม่ จากนั้นเราก็ออกเดินทางกันไปท่าเรือคลองเตย 1 กว่าจะไปถึงก็เกือบ 1 ทุ่ม แต่ยังทันเวลาเปิดทำการ วันนี้เรือเปิดเวลา 11.00-20.00 น.

ค่าเข้าเรือก็ราคา 10 บาท และถ้าเป็นเด็กขนาดน้ำหวานไม่เสียเงิน จำไม่ได้เหมือนกันว่าต้องเสียค่าเข้าตั้งแต่อายุเท่าไหร่ เรือลำนี้มีอายุเก่าแก่มากเลยทีเดียว อายุน้อยกว่าเรือไททานิค 2 ปีเท่านั้น (แต่ไม่รู้ว่าไททานิคมันอายุเท่าไหร่เหมือนกัน รู้แต่ว่าตอนดูในหนัง ดาราผู้หญิงเค้าใส่ชุดกระโปรงสุ่มไก่กัน) เดินทางไปรอบโลก โดยลูกเรือเป็นอาสาสมัครจากทั่วทุกมุมโลกซึ่งเป็นคาทอลิคเท่านั้น ในเรือก็มีเด็กไทยอยู่ 2 คน

ปีนี้เรือเข้ามาจอดอยู่ประมาณ 1 เดือน โดยบนเรือมีร้านหนังสือเพื่อจำหน่ายให้กับคนที่มาเที่ยว หนังสือมีหลายประเภทรวมทั้ง CD เพลงฝรั่ง แต่ที่มีมากที่สุดก็ต้องเป็นหนังสือและนิทานสำหรับเด็ก เรา 2 คนแม่ลูกเลบต้องรีบไปสอยหนังสือนิทานฝรั่งมาอ่านกันหน่อย เพราะราคาย่อมเยากว่าร้านหนังสือมากๆ สภาพหนังสือก็ยังอยู่ในสภาพดีอยู่เลย

ค่าเงินบนเรือจะใช้เป็น UNIT โดย 100 UNIT = 80 บาท

เราซื้อหนังสือกันมามากพอใช้เลยหล่ะ แถมก่อนลงเรือก็มีหนังสือนิทานเล่มบางๆลดราคาอยู่ ทุกเล่มราคาเดียวกันคือต้องซื้อ 5 เล่มราคา 50 บาท

ขอบอกว่าบันไดในการขึ้นและลงเรือมันน่าหวาดเสียวมาก มันทั้งสูงทั้งชันแถมบันไดก็ลื่นๆ แถมต้องอุ้มลูกสาวด้วย กลัวว่าจะตกลงมามากๆ ส่วนลูกสาวก็ช๊อบชอบ ได้ขึ้นที่สูง พอขึ้นไปบนเรือเธอก็วิ่งๆๆๆ เห็นหนังสือที่ชอบก็รี่เข้ามาเปิดอ่าน หยิบโน่นนี่ไปเรื่อย

พอดีว่าไปกันตอนมืดแล้ว ดังนั้นเรื่องชมวิวกันบนเรือเลยไม่มี รีบช็อปรีบกลับ อย่างไรก็ตามร้านหนังสือมันเล็กไปหน่อย แป๊บเดียวหมดร้านแล้ว...




 

Create Date : 19 สิงหาคม 2552    
Last Update : 23 สิงหาคม 2552 15:15:11 น.
Counter : 101 Pageviews.  

1  2  3  4  

แม่น้ำหวาน
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บล็อคนี้เป็นของเด็กหญิงน้ำหวาน รวมเรื่องราวต่างๆที่แม่พอจะเก็บมันขึ้นมาเขียนได้ ตกหล่นไปบ้างตามแต่โอกาส เผื่อกลับมาดูทีหลัง จะได้ยิ้มไม่หุบ

+++ "สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์
พ.ศ.2539 ห้ามละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน
นำรูป ข้อความที่เขียนไว้หรือส่วนหนึ่งส่วนใด
ในบล็อกแห่งนี้ ไปเผยแพร่อ้างอิง โดยไม่ได้
รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อค" +++
Friends' blogs
[Add แม่น้ำหวาน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.