Group Blog
 
All blogs
 

เป็นนายตัวเองยากจัง

ครั้งแรกกับการตัดสินใจเป็นนายตัวเอง

หลังจากบอกลาชีวิตเลขาและงานประจำได้ไม่นาน

วันนี้ตัดสินใจดีแล้วจึงรับงานสาย Construction

จากประสบการณ์ 3-4 ปีที่ผ่านมา

ขอความเห็นใจและโอกาสจากหลายๆ ท่าน

มาวันนี้มีงานในมือ 2 งาน

1. Civil @ Udon thani รับคนงานเรียบร้อยแล้วเหลือเซ็นต์สัญญา

2. Piping @ Kabin Buri  รับงานตกลงราคาเรียบร้อยแล้ว สุดท้ายก่อนลงงานคนงานเจ้ากรรมหายไปไหนหว่า

ทำไงดีล่ะคราวนี้ช่างเชื่อม ช่างประกอบที่ตกลงคุยๆ กันไว้ก่อนหน้าดันติดต่อไม่ได้

ทำไงดีล่ะคราวนี้ จะเสียผู้ใหญ่ที่ให้โอกาสก็งานนี้แหละ

ช่างน่าเหนื่อยใจจริง ใครมีช่างเชื่อมงานท่อมือดี แนะนำน้ำได้นะคะ

โอกาสสุดท้าย ขอให้หาช่างเชื่อมช่างประกอบให้ได้นะ







 

Create Date : 06 มกราคม 2556    
Last Update : 6 มกราคม 2556 16:26:20 น.
Counter : 602 Pageviews.  

ได้เวลาบอกลาชีวิตเลขา...

เป็นเลขา CEO มาปีเศษๆ ถึงคราวต้องบอกลาสักที แต่จริงๆ แล้วน้ำไม่อยากบอกลาบอสและงานเลขาเลย เพราะงานเลขาเป็นงานในฝันของน้ำเลย แล้วบอสก็ใจดีกับน้ำมาก สอนงานน้ำด้วยตัวเองแบบว่าไม่ถือตัวเลย และอีกไม่กี่เดือนน้ำต้องไปเทรนระบบที่สำนักงานใหญ่ที่เกาหลี 1 ปี (อยากไปใจจะขาด) แต่ตอนนี้ต้องเลือกระหว่างงานกับครอบครัว สุดท้าย...น้ำก็เลือกครอบครัว และแล้วการตัดสินใจลาออกก็เกิดขึ้น

วันแรกของการรอพบบอสเพื่อคุยเรื่องลาออก...แต่ก็ไม่ได้คุย บอสติดลูกค้าซะงั้น

วันที่สอง(ยังพยายาม) หลังจากบอสทานอาหารเย็นเสร็จ เอาวะเป็นไงเป็นกันต้องคุยให้ได้ แล้วก็ไม่ได้คุยอีก บอสมีนัดกับลูกค้าที่พัทยา


วันที่สามแล้วนะ วันนี้ไม่รอถึงเย็น ขอคุยตอนบ่ายเลยดีกว่า ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงประตูดังขึ้น น้ำเดินถือกระดาษ 1 แผ่นเข้าห้องบอส โอกาสดีที่บอสอารมณ์ดี นั่งเล่นน้อง i อยู่เลย (คริคริ รอดตัวอารมณ์ดีแฮ๊ะ บอกกับตัวเอง) น้ำพูดกับบอสแปลเป็นไทยว่า

น้ำ: บอสคะ ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ
บอส: ว่ามามีอะไร ผมขอกาแฟ 1 สักถ้วยสิ

.
..
...

น้ำ: หลังจากเสริฟกาแฟ ก็เริ่มบทสนทนากันต่อ บอสคะ "ฉันขอลาออก" (สถานการณ์ตึงเครียดขึ้นมาทันที)
บอส: ทำไม???? คุณได้งานที่อื่นหรอ??? หรือคู่แข่งซื้อตัวคุณไป??? คุณมีปัญหาเรื่องการเงิน ที่พักหรอ??? ผมยินดีเพิ่มเงินเดือนให้คุณเป็น 2 เท่าพร้อมทั้งให้ฝ่ายธุรการจัดหาที่พักให้คุณใหม่ คุณมีอะไรบอกผมตรงๆ เถอะ (ตายแล้ว...บอสคิดเยอะจัง)
น้ำ: ป่าวค่ะ ฉันต้องกลับไปช่วยธุรกิจครอบครัว
บอส: บ้านคุณอยู่ที่ไหน ทำธุรกิจอะไร ไกลจากออฟฟิตมั้ย
น้ำ: (คำถามจัดเต็มอีกแล้ว)
บ้านน้ำทำฟาร์มหมูที่ภาคอีสานค่ะ ห่างจากบริษัทประมาณ 700 กม. ค่ะ
บอส: เงียบไปพักใหญ่ ผมคิดว่าบ้านคุณอยู่ไม่ไกลจากออฟฟิต ผมจะให้คุณทำงานที่ออฟฟิตในตอนกลางวันแล้วกลับไปช่วยงานที่บ้านในตอนเย็น แต่นี่บ้านคุณอยู่ไกลจัง งั้นออกไปก่อนแล้วกัน

จบการสนทนาทั้งที่ยังไม่อนุมัติ ได้แต่คิดในใจ บอสต้องโกรธน้ำแน่เลย แล้วบอสก็โกรธจริงๆ ไม่พูดด้วย ไม่อนุมัติ เห้อ!!! 2 สัปดาห์ผ่านไป ก็ยังโกรธและไม่อนุมัติ

บ่ายวันหนึ่ง บอสเรียก Ms.Nam come to my room ให้เข้าไปเอาเอกสารเสนอเซ็นต์และใบลาออกของเราที่ยังไม่เซ็นต์
(จะงอลลลอีกนานมั้ยนะ คิดอีกแล้ว) สรุปแล้วให้ออกแห๊ะ แต่ทำไมบอสอนุมัติแล้วเรากลับเสียใจที่จะทิ้งบอสไปจนน้ำตาไหล เห็นใจบอสที่ไม่มีใครช่วยงานเลยนะ น้ำเศร้าอีกแล้ว

สามวันสุดท้าย...น้ำยื่นลาพักร้อน 2 วัน บอสถามทันทีว่า "มิสน้ำยูจะไปแคนมิตติ้งมั้ย?" ใจจริงน้ำก็ไม่อยากไปหรอกนะ แต่เกรงใจบอสเลยถามกลับไปว่า "ยูอยากให้ฉันไปหรอ??" บอสบอกใช่ ผมอยากให้คุณไป ถ้าคุณไม่ไปใครจะดูแลผม ใครจะดุผมเรื่องทานอาหารกับยาล่ะ น้ำได้แต่อมยิ้ม แล้วตอบตกลงไปมิตติ้ง เพื่อแลกกับวันลาพักร้อนครึ่งวัน หลายคนอาจคิดว่า พักร้อนครึ่งเช้าแล้วครึ่งบ่ายไม่ต้องเข้าไปหรอก สำหรับน้ำแล้ว ไม่ได้หรอกค่ะ รับปากแล้วต้องทำ เพราะนั่นหมายถึงความรับผิดชอบและหน้าที่ ท้ายที่สุดฉันก็ได้ดูแลบอสทีจฉันรักและเคารพมากๆ จนวันสุดท้ายของการเป็นเลขา

ขอบคุณสำหรับโอกาสและทุกๆ สิ่ง ฉันดีใจมากที่ได้ร่วมงานกับคุณ บอสที่ดีที่สุดในโลกของการทำงานของฉัน




 

Create Date : 26 ธันวาคม 2554    
Last Update : 26 ธันวาคม 2554 21:43:07 น.
Counter : 518 Pageviews.  

Doc. n' CEO's Secretary

ไหนวันก่อนบอกเป็น Document Control อยู่ดีๆ มาวันนี้อารายของเธออีกล่ะ มันจะเกี่ยวกับคุณเลขาฯ ได้ไงอ่ะ ..

ขอเล่าย้อนหลังนิสนุงนะคะ...เรื่องมีอยู่ว่า...(เล่าเป็นนิทานเลยนะหล่อน)

ที่บริษัทที่น้ำทำงานอ่ะค่ะ จัดอยู่ในงาน Construction หรือก่อสร้างดีๆ นี่เองเป็น Document Piping มาก็พอสมควรแล้ว วันหนึ่งบริษัทชนะประมูลโครงการใหม่(ดีใจจัง ได้งานอีกแล้ว...คิดในใจ) แล้วเรื่องก็เกิด ณ ตรงนี้ คือ มีการเปิดรับสมัครพนักงานที่มีความรู้ความสามารถด้านภาษา เพื่อเป็นพิธีกรในงานเซ็นต์สัญญาโครงการใหม่ที่เพิ่งชนะประมูลมาค่ะ น้ำอยู่ที่ไซด์งานที่มีการก่อสร้างอ่ะค่ะไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาเลย สรุปคือ ตกข่าว! แต่จริงๆ แล้วน้ำไม่คิดจะสมัครเลยแม้แต่น้อย เพราะไม่เก่งภาษา มีผู้สมัครผ่านการคัดเลือก 4-5 คน และบ่ายวันก่อนเซ็นต์สัญญานั่นเอง....หัวหน้ามาบอกว่า CEO ให้ไปพบ ตกใจมาก เกี่ยวไรกับเราว๊า เข้าห้องเย็นซะงั้นเลี่ยงไม่ได้ด้วยสิ ไปก็ไป

รถจอดหน้าออฟฟิต ...

ทันใดนั้นเอง น้ำได้พบกับผู้จัดการฝ่ายที่รอน้ำอยู่ ด้วยความที่ไม่รู้ว่าให้มาพบเรื่องอะไร ปล่อยโก๊ะไป 1 ที ด้วยคำถามที่ว่า พี่ให้น้ำมาพบเรื่องไรคะ คำตอบก็คือ อย่ารอช้าเลยน้องไปห้องประชุมดีก่า

ณ ห้องประชุม...

มีกรรมการผู้จัดการและผู้จัดการฝ่ายต่างๆ รอน้ำอยู่(เกิดอะไรขึ้น กดดันจัง) ผู้จัดการบอกน้ำว่า แนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษหน่อยซิ คะคะค่ะ(พูดไม่ออกซะงั้น) จากนั้นก็โม้ไปเรื่อย ผู้จัดการท่านที่สองบอกให้น้ำพูดว่า ขอเชิญ Mr.Chung และ Mr.Harry มาที่โต๊ะเซ็นต์สัญญาด้วยค่ะมีกระซิบบอกด้วยนะ เป็นภาษาอังกฤษนะน้อง...หุหุ น้ำก็ไม่พูดอะไร ได้แต่ยิ้มด้วยความ งง งง และ โง่่ คิดในใจว่าให้ฉันทดสอบอะไรนี่ ที่นี่เขามีงานอะไรกันหรอ(ยังไม่รู้ตัวอีก) คุณเลขาฯ จึงอธิบายให้น้ำฟังว่า พรุ่งนี้น้ำจะต้องเป็นพิธีกรงานเซ็นต์สัญญาโครงการ PTT Tank Terminal เราจัดช่างทำผมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว คุณเลขาฯ พูดจบเท่านั้นแหละ น้ำไม่รอช้าถามถึง ลำดับพิธีการ Script ต่างๆ นานาๆ แต่ไม่มีคำตอบอะไรสักอย่าง ทุกอย่างรอ cf พรุ่งนี้ แต่น้ำต้องเขียน Script เองนะ(งานเข้า!!!)

พรุ่งนี้ก็มาถึง เร็วเหมือนโกหก...
ตื่นเต้นตั้งแต่ตื่นนอนเลย สวดมนต์ก็แล้ว อะไรก็แล้ว ไม่ได้ทำให้น้ำรู้สึกดีขึ้นเลย หลังจากที่เตรียม Script ของตัวเองมาแล้ว 55+ ไม่ได้ใช้ CEO เตรียมไว้ให้แล้ว(ดีใจจัง ไม่พลาดแน่ๆ) พอเห็น Script เท่านั้นแหละ โห++ ยาวมาก 4 หน้ากระดาษ A4 แต่ยังไงก็ต้องพูดทั้งหมด ให้เวลาซ้อม 1 ชม. Ms.Ho เิดินมาหาน้ำด้วยหน้าตาไม่เป็นมิตรแล้วพูดว่า Ms.Nam ถึงเวลาทดสอบบทพูดแล้วนะ อยากจะบอกว่าทดสอบนานมาก 2 ชม. เห็นจะได้ พี่ๆ คนอื่นได้แต่แอบบดูอยู่หลังประตูอย่างห่วงๆ (พี่ๆ เล่าให้ฟังทีหลังว่า ใครที่คุณ Ho ทดสอบ เลือดโชคทุกคน...แต่น้ำโชคดีที่รอดมาได้)

13.00 น. ได้เวลาออกเดินทางจากออฟฟิตมุ่งหน้าสู่ รร.ดุสิตธานี พัทยาแล้วววว ไปถึงก็ขอตัวไปแต่งหน้าก่อนเลย(นิสัยจิงๆ แทนทีจะไปดูสถานที่ก่อน แต่ไม่ละ โฮะ โฮะ ขอสวยก่อนแล้วกัน) จริงๆ แล้วเรามาก่อนเวลาเริ่มงานจริงนานมาก 4 ชม. เลยทีเดียวผมาเพื่อเตรียมสถานที่และอื่นๆ อีกมากมาย

และแล้วเวลาก็มาถึง.....

ยืนรับแขกซะนานถึงวลาต้องพูดจริงๆ ซะที น้ำไม่รอช้ากล่าวต้อนรับแขกผู้มีเกียรติทุกท่านเข้าสู่งาน Ladies n' Gentleman Welcome to Signing Ceremony บรา บรา บรา ............

เห้อ! เสร็จงานซะที เหนื่อยมากขอตัวกลับระยองก่อนแล้วกัน ใครจะรู้ล่ะคะว่า วันนั้นน้ำเลิกงานกลับถึงบ้านเกือบ ตี 1 แม่เจ้าดึกมากมาย วันพรุ่งนี้ฉันต้องทำงานตามปกติหรือนี่ ไม่น๊ะะะะะ

1 สัปดาห์ผ่านไป งานเข้าอีกรอบเมื่อเลขาฯ คนสวยคนนั้น ลาออก!! มีคำสั่งย้ายด่วน ให้น้ำกลับออฟฟิตทันที หัวหน้างานน้ำเรียกน้ำเข้าพบแล้วบอกว่า "ไม่มีทางที่กรูจะปล่อยเมิงกลับออฟฟิตเด็ดขาด ถ้าเมิงกลับไปใครจะช่วยงานกรูล่ะ กรูสอนเมิงมาซะ จะปล่อยเมิงไปง่ายๆ ไม่ได้หร๊อก(เสียงสูงด้วย)" สรุปแล้วไม่ได้กลับออฟฟิต แต่ หลังจากนั้นไม่นาน มีคำสั่งให้กลับออฟฟิตอีกรอบ แล้ววววววก็ได้กลับจริงๆ เพราะ CEO ขอให้มาเป็นเลขาฯ ตั้งแต่วันนั้นมาน้ำก็กลับออฟฟิตมาทำงานที่บริษัทเดิมกับตำแหน่งใหม่ที่รับผิดชอบมากกว่า เหนื่อยหัวใจมากมายที่ต้องสู้รบกลับว่าที่พิธีกรทั้ง 4-5 คน ด้วยคำกล่าวหาที่ว่า ไม่ได้สมัครพิธีกรแต่สุดท้ายก็ได้เป็น แล้วนี่ยังจะปาดหน้าฉันขึ้นมาเป็นเลขาอีกหรอฮ๊า

เหนื่อยมากเลย เกิดเป็นผู้หญิงที่ยุ่งเหมือนกันนะ




 

Create Date : 16 มีนาคม 2554    
Last Update : 16 มีนาคม 2554 16:00:19 น.
Counter : 386 Pageviews.  

จาก 1 เป็น 3 โครงการ

คันปากอยากเม้าท์ เลยแอบแว๊บมาเม้าท์ก่อนเข้านอน ....

จากวันเป็นเดือน แต่ฉันยังทำงานอยู่ที่หน้างานเหมือนเดิม(ไหนหัวหน้าบอกให้มาช่วยงาน 1 เดือน มะใช่หรอ ทำไมนะยังไม่ได้กลับ) ทำไมลำบากแบบนี้นะ ฝนตกหนักทำงานไม่ได้หัวหน้าจึงสั่งคนงานกลับบ้าน(แอบอิจฉา เอิ๊กๆๆๆ) ลองแหย่หัวหน้าบ้างดีก่า เผื่อเราจะได้กลับครึ่งวันบ้าง "พี่คะ...ให้กลับเฉพาะคนงานหรือคะ" เสียงดังขึ้นมาทันที "เมิงทำงานกลางฝนหรือไง ถึงขอกรูกลับบ้าน" กำ กำ กำ ของน้ำจิงๆ ที่คิดไว้ไม่ผิดเลยจริงๆ และแล้วเดือนที่สามก็มาถึง หัวหน้าเดินมาบอกว่า มีคำสั่งให้ย้าย ... ดีใจมากเลยถามไปว่า...ให้หนูกลับออฟฟิตได้แล้วใช่มั้ยอ่ะ มะเหง็ก! คำตอบที่ไม่ประทับใจเล๊ย ให้ย้ายโครงการต่างหากล่ะไอ้น้อง โครงการที่สองกำลังจะเริ่มในวันพรุ่งนี้

โครงการที่สองอยู่ถัดจากโครงการแรกประมาณ 700 เมตร แต่ว่าไม่มีที่จอดรถสำหรับเรา ต้องเอารถไปจอดที่ Lay down แล้วเดินมาทำงานงั้นหรอ? ตายๆๆๆๆ ร่วม 2 กิโลเมตรเลยนะที่ฉันต้องเดิน วันไหนโชคดีมีคนให้ติดรถไปด้วย ท้ายที่สุดฉันก็ได้จอดรถในโครงการใหม่ ที่นี่หนักกว่าที่แรกด้วยซ้ำ ไม่มีแม่บ้านสำหรับทีมงานฉันหรอ อะไรกันนะ ไมม่ยุติธรรมสำหรับเราเลย ฉันต้องทำเอกสาร กวาดพื้น ถูพื้น ล้างจาน เตรียมอาหาร เสริฟกาแฟหัวหน้าและเพื่อนวิศวกร(ตกลงจ้างฉันมาทำอะไรง่ะ) ใครก็ได้ขอยืมคนงานผู้หญิง 1 คนสิคะมาช่วยทำงานบ้านให้น้ำหน่อยสิ และแล้วก็ได้ป้าอัญชลีมาช่วยงานฉัน ป้าช่วยน้ำได้มากเลยทีเดียวจากคนที่ทำงานเอกสารไม่เป็น มาวันนี้น้ำสอนป้าจนทำได้ทุกอย่างขอบคุณนะคะที่ช่วยนับจำนวนคนงานและทำใบอนุญาติต่างๆ ส่งพี่ๆ SCG

สามเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งฉันอีกครั้ง เมื่ิอมีคำสั่งย้ายป้าอัญและทีมไปยังโครงการอื่น(ตายแล้วใครจะช่วยฉัน) ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไปน้ำทำงานหนักเหมือนวันแรกๆ ที่มาเลย แงแง TT.TT แต่โชคยังดีมีผู้ชายตรวจงานมาช่วยชีวิตแล้ว พี่คะช่วยตรวจเอกสารให้ผ่านเร็วๆ ด้วยนะคะน้ำทำไม่ไหวเลยจริงๆ แอบอ้อนหน่อยนะ หุหุ หลังจากนั้น 1 เดือนน้ำก็ได้รับคำสั่งย้ายอีกครั้งแต่ไม่ได้กลับออฟฟิตนะแล้วน้ำก็ถูกย้ายไปโครงการที่สาม

นี่จะเป็นโครงการสุดท้ายหรือป่าวน๊า(เพ้อเจ้อ) โครงการนี้หนักกว่าสองโครงการแรกอีกอ่ะ ผู้รับเหมาอย่างเราไม่สามารถนำรถเข้ามาจอดในโครงการได้ ที่นี่ไม่มีที่จอดรถ(เหนื่อยอีกแล้ว) คราวนี้ต้องจอดที่สวนสาธารณะ(เดินไปกลับเกือบ 4 กิโลเมตร) โอ้พระเจ้า

จากวันนั้นฉันจึงขอติดรถเพื่อนรุ่นพี่ไปด้วยกัน อย่าเข้าใจผิดว่าขับรถยนต์นะคะ ไม่ใช่ค่ะ ณ วันนั้นน้ำก็กลายเป็นสก๊อยเกิร์ลเพื่อให้เดินน้อยลงครึ่งกิโลเมตร น้ำต้องเป็นสก๊อยเกิรล์นานเท่าไรน๊าใครตอบได้ แม้แต่วันฝนตกเราก็ต้องเดิน นอกจากหมวกเซฟตีแล้วน้ำมีอุปกรณ์เสริมป้องกันผู้ชายนะคะ ผ้าคลุมหน้านั่นเอง ทำไมน่ะหรอ ในสายงานประเภทนี้เจอผู้หญิงเป็นต้องแซว น่ากลัวมาก เหมือนจะบ้ากามยังไงก็ไม่รู้(เรื่องจริงนะคะ) ไว้ว่างๆ จะอัพรูปให้ดูนะคะว่าน้ำแต่ตัวไงไปทำงาน

เดือนที่สี่เป็นเดือนสุดท้ายสำหรับการทำงานที่นี่แล้ว ดีใจหรือเสียใจก็ไม่รู้ เมื่อหัวหน้าบอกว่า น้ำได้ปรับตำแหน่งเป็นเลขาฯ CEO




 

Create Date : 13 มีนาคม 2554    
Last Update : 13 มีนาคม 2554 0:06:50 น.
Counter : 263 Pageviews.  

เริ่มงานใหม่

หลายครั้งที่เวลาพบเพื่อนใหม่ เรามักจะอยากรู้ว่าเขาและเธอเหล่านั้นเป็นใครอะไร ยังไง มีผู้คนไม่น้อยยอมเอ่ยปากถามถึงชื่อและหน้าที่การงานของเพื่อนใหม่ เพื่อจะได้รู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหน

ไปดูงานที่น้ำทำดีกว่า(ให้ตายล่ะ มีใครถามเธอหรอ) หุหุ ไม่มีหรอก แต่น้ำอยากบอกอ่ะค่ะ

ย้ายจากศูนย์สิริกิติ์มาอยู่ระยอง โอ้ทะเลแสนงาน(ไม่ใช่ซะแล้ว) แดดร้อนมาก ทำไงดีฉันจะทนอยู่ที่นี่ได้หรือนี่ วันแรกที่มาถึงระยอง แบบว่าหิวมากมาย จึงตัดสินใจไปเดินตลาด ว้าวๆๆๆ น่าทานจังเลย กุ้งเป็นกุ้ง นั่งไปสักพัก แม่ค้าคนสวยก็ปรี่เข้ามาอย่างเร็วพร้อมกับถามว่า น้องๆๆๆ ไม่ใช่คนระยองหรือป่าวคะ(คิดในใจ ฉันทำอะไรโก๊ะๆ อีกหรือป่าวนะ) ทำไมน้องไม่เหมือนคนที่นี่เลย ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ เพราะคิดว่าทำอะไรผิดแน่ๆ เลย แม่ค้าจึงพูดต่อไปว่าน้องไม่ได้ทำอะไรผิดหรอกค่ะ ไม่ต้องตกใจ แต่ขอถามอะไรหน่อยสิคะ ทำไมน้องตัวขาวจัง ไปกินอะไรมาบอกพี่ทีจะไปซื้อให้ลูกกินบ้าง อ้าวแล้วกัน...ทำเอาตกอกตกใจหมดเลย ได้แต่ยิ้มแล้วบอกออกไปว่าขอโทษนะคะหนูหิวขอทานข้าวก่อนแล้วกันนะคะ(แอบเห็นแก่กิน หุหุ)

วันถัดมาต้องเริ่มงานแล้วล่ะสิ ในตำแหน่ง Document Control เหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวกำลังจะเกิดขึ้น(นี่เล่าเรื่องผีหรือเรื่องงานอ่ะ) 3 วันแรกของการเป็น Document Control ช่างยากเหลือเกิน อาจเป็นเพราะเรามาทำงานที่ไม่ตรงกับสาขาที่เราเรียนมาก็เป็นได้(ได้แต่คิดในใจ) งานก่อสร้างนี่ยากเป็นบ้าเลย ในบ่ายวันที่ 3 นั้นเอง หัวหน้าเดินมาถามว่า น้องๆ เด็กใหม่ง่ะ เธออยากไปช่วยงานที่โครงการ...มั้ย ตอบด้วยความมั่นใจและเสียงอันดังว่า "ไม่ค่ะ" ทำไมไม่อยากไปล่ะ ตอบแบบโง่ๆ ต่อไปว่า กลัวค่ะ หัวหน้าก็ถามแบบฉับพลันเช่นกันค่ะ เมิงกลัวอะไรของเมิง กรูให้เมิงไปช่วยงานทีีี่หน้างานไม่ใช่ให้ไปตายซะหน่อย...แป่ว

จึงตอบออกไปเบาๆว่า ไปก็ไปค่ะ หน้างานน่ากลัวมากมีแต่ผู้ชายน่ากลัว ช่างเชื่อม ช่างประกอบ หัวหน้าคนงาน โอ้โน่ โชคยังดีที่มีวิศวกร(ขี้บ่น) นั่งข้างๆ หายเหงาในบัดดล... กำลังติดลมแต่หมดเวลาซะแล้ว ขอตัวไปตากผ้าก่อนนะคะ แล้วจะมาเม้าท์ต่อนะคะ




 

Create Date : 12 มีนาคม 2554    
Last Update : 12 มีนาคม 2554 23:32:11 น.
Counter : 350 Pageviews.  


Nam_O'le
Location :
อุดรธานี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคน น้ำขอฝากบล็อคด้วยนะคะ แอบดูบล็อคคนอื่นมาก็นานแสนนาน ถึงเวลาเขียนบล็อคของตัวเองซะที ไร้สาระบ้าง อะไรบ้าง เป็นกำลังใจน้ำด้วยนะคะ ยินที่ที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ ^^

+สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของรูปภาพ และ ข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add Nam_O'le's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.