All Blog
เรือล่ม

   วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ไปนั่งเรือยางแล้วมันไปล่มกลางทะเล วันนั้นผมได้ไปเที่ยวทะเลที่สัตหีบที่นั้นนะน่ะมันสวยมากแถมยังสะอาดมากอีกด้วย แล้ววันนั้นมันเป็นวันอาทิตย์ เพราะอย่างนั้นคนมันก็เลยเยอะมาก แล้วแถมยังมีคนได้เอาสุนัขมาว่ายน้ำอีก ผมได้เห็นสุนัขตัวหนึ่งมันได้เล่นกระดานโต้คลื่น มันน่ารักมากๆ แล้วดูเหมือนว่าสุนัขตัวนี้จะชอบเล่นน้ำมากๆ น่าของผมเค้าก็เล่นกระดานโตคลื่นแข่งกับสุนัข แต่ว่าดันแพ้สุนัขสะได้ เจ้านี้นะเก่ง

   มากเลยนะแถมยังวิ่งเร็วด้วย มันนะเป็นสุนัขพันธ์ดุ แล้วแถมมันก็ตัวใหญ่มากอีกด้วย พอผมเช่าเรือยางเสร็จน่าของผมเค้าเจอเพื่อนสนิทเค้ามาก่อน เค้าก็เลยบอกว่าอั๋นยืมสเรือหน่อยสิจะไปพายเล่นกับเพื่อน แล้วที่นี้แม่ของผมกับน่าอีกคนนึง แล้วก็ลุงเค้าได้เช่าบานาน่าโบท์ ไปเล่นกันผมก็ขอนั่งด้วย เออผมลืมบอกไปว่าผมได้ไปเที่ยวกับเพื่อนผมอีกสามคน คือ ปัท นัท ฟลุ๊ค พวกมันก็ขอนั่งด้วย แล้ววันนั้นผมเอาสน๊อกเกอร์ไปด้วย แล้วพอเรือมัน

   วิ่งไปถึงเรือยางของน้าผมผมก็เลยกระโดลงจากเรือกล้อยแล้วดำลงไปในน้ำ เพราะว่าผมจะเเก้แค้นที่ผมอุสาออกตังค์เช่าแต่ว่ายังไม่ได้เล่นเลย แล้วป้าคนให้เช่าเรือบอกว่า ถ้าเรือรั่วเอามาเปลี่ยนได้ ผมก็เลยเอาตะปูเรือใบเจาะเรือยางจนน้ำเค้าแล้วน้าเค้าก็เอามืออุดน้ำใว้ แล้วทีนี้ผมก็เลยกัดนิ้วน้าเค้าแล้วน้าก็ชักมือ ออกหลังจากนั้นเรือของน้าก็ล่ม ผมก็เลยรีบว่ายน้ำกับฝั่งทันที หลังจากนั้นผมก็เอาเรือยางไปเปลี่ยน แล้วน้าเค้าก็ไม่กล้ายื้มผมอีกเลย

   พอเวลาผ่านไปถึงซักประมาณ 17.30น. พวกเราก็ได้นั่งรถกลับบ้านกันอย่างมีความสุขครับผม 555+++ ........... ครับผม

   วันพรุ่งนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ไปเจอผีครั้งแรกในชีวิต ผมไม่ได้เจอหน้าหรอกแต่ว่าทุกคนสัมผัสได้หมด ถ้าอยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไง ถ้าอยากรู้ก็อย่าลืมติดตามกันให้ได้นะครับผม 555+++ ...........ครับผม




Create Date : 27 พฤษภาคม 2555
Last Update : 27 พฤษภาคม 2555 7:19:50 น.
Counter : 281 Pageviews.

3 comment
ได้ขึ้นเครื่องบินโดยการไปเล่นกับเพื่อน

   วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ขึ้นเครื่องบินโดยบังเอิญ ก็มีอยู่วันหนึ่งผมกับเพื่อนอีกทั้ง 4 คนถ้ารวมผมไปด้วยก็จะมี 5 คน ครบพวกเราได้ไปเล่นที่สนามบินตราด เป็นสนามบิเล็กที่อยู่ในจังหวัดตราด สมาชิกที่ไปเล่นกับผมคือ ไอนัท ไอฟลุ๊ค ปัท ไอนนท์ แล้วก็ผม เราได้ไปเล่นซ่อนแอบบนเครื่องบินกัน แล้วอยู่ดีดีมันก็เหมือนแผ่นดินไหวแค่แป๊บเดียว แต่ว่าพอเรามารู้ตัวอีกทีก็ถึงจังหวัดจันทบุรีแล้ว แล้วอยู่ดีดีก็มีคนเค้ามาเปิดประตูแล้วเค้าก็เห็นเด็ก

   มาอยู่ในเครื่องบิน แล้วเค้าก็ถามว่ามาได้ยังไงเนี่ย ผมก็เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้เค้าฟัง แค้ก็เลยบอกว่า ทำไมพวกหนูถึงซนกันแบบนี้หะ งั้นรอแป๊บนึงนะเดี๋ยวเอาของไปส่งเค้าก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยบินกลับไปส่งนะรอพี่แป๊บนึง พวกเราก็เลยบอกพี่เค้าไปว่าครับผม ที่นี้หัวของผมก็ปิ้งไอเดียขึ้นมา ผมก็เลยเล่นแผลงๆ โดยการแลบเอาร่มชูชีพของพี่เค้ามาใส่แล้วก็กระโดดลงจากตึงแต่ว่าผมทำเป็น มันสนุกมากๆ แล้วผมก็แอบไปเล่นในเครื่องบินเค้า โดย

   การไปกดปุ่มอะไรไม่รู้แล้วอยู่ดีดี ไบพัดของเครื่องบินมันก็หมุนเร็วมากๆ แล้วผมเพื่อนผมอีก 4 คนก็ไปยืนอยู่ตรงหน้าไบพัด แล้วไบพัดมันก็ดูดเราเข้าไปในไบพัดแต่ว่าพวกเรายืนอยู่ห่างแต่ว่าไอนัทมันตัวเล็กมันก็เลยโดนดูด แต่ว่าผมกับเพื่อนๆอีกสามคนช่วยกันดึงใว้ทัน ไอนัทมันก็เลยรอดไป แล้วพอพี่เค้าออกมาเค้าก็ไปส่งพวกเราที่จังหวัดตราดเหมือนเดิม พวกเรานั่งเครื่องบินแค่ 20 นาที เองก็ถึงสนามบินตราดแล้ว พอวันที่เราไปโรงเรียนเราก็มีเรื่องโม้กันเยอะแยะเลยครับผม 555+++........... ครับผม

   พรุ่งนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ไปนั่งเรือยางแล้วไปร่มในน้ำทะเลให้ฟังถ้าอยากรู้ว่ามันจะสนุกขนาดใหน แล้วพวกเราระกลับฝั่งยังไงถ้าอยากรู้ก็อย่าลืมติดตามกันให้ได้นะครับผม 555+++ ........... ครับผม




Create Date : 26 พฤษภาคม 2555
Last Update : 26 พฤษภาคม 2555 10:00:00 น.
Counter : 236 Pageviews.

0 comment
ไปนอนค้างบ้านไอนัท

   วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ไปนอนค้างบ้านของไอนัท ก็วันนั้นผมได้ทะเลาะกับพ่อผม ว่าผมไม่ได้เอาไบคะแนนสอบมาให้พ่อดู แต่ว่าผมเอามาแล้ว แต่ว่าผมเหน็บไว้ในสมุดหรือหนังสือเนี่ยแหนะ แต่ว่าวันนั้นปัทเค้าได้ยื้มสมุดดนตรีผมไปลอกเพราะว่าวันนั้นเค้าไม่มา ผมก็ไม่แน่ใจว่ามันจะติดอยู่ที่นั้นรึเปล่า พอยิ่งทะเลาะกันมันก็ยิ่งหนักขึ้นจนในที่สุดผมได้ ไปเก็บกระเป๋าเอาหนังสือเรียนไปหมด แล้วกระเป๋าไปด้วยแล้วก็เอาเสื้อผ้าไปหมด

   ผมได้ปั่นจักยานไปบ้านของไอนัทตอน ตี1 พอไปถึงบ้านมันผมก็โทรศัพท์ไปบอกมัน แล้วผมก็ขออนุญาติแม่ของมัน ว่าจะขอค้างที่นี้สักประมาณ 2-3 อาทิตย์ แม่ของมันก็ไม่ได้ว่า แต่ว่าก่อนไปผมได้เขียนโน๊ตบอกใว้ก่อนแล้ว แต่ว่าผมไม่ได้บอกว่าผมไปอยู่ที่ใหน พอตอนเช้าย่าของผมตื่นมาก็ได้เห็นกระดาษที่ผมเขียนใว้ย่าเค้าก็เลยตกใจ รีบเรียนกพ่อของผม ที่นี้พ่อของผมเค้าก็เป็นห่วง แต่ว่าพ่อของผมก็ได้บอกกับก๋งว่าให้ไปตามหาผมที่โรงเรียน

   แต่ว่าตอนนั้นมันยังเช้าอยู่เพราะว่าผมไปโรงเรียนพร้อมไอนัท แต่ว่าไอนัทมันขึ้นเอากระเป๋าไปเก็บก่อน ส่วนผมออกไปเข้าห้องน้ำ แล้วพอก๋งของผมเค้ามาเค้าก็เจอแต่ไอนัท แล้วเค้าก็ถามไอนัทว่า นี่หนูเห็นไออั๋นรึเปล่า ไอนัทก็บอกว่าเปล่าครับไม่เห็นเลยครับ แล้วไอนัทก็ยังพูดอีกว่าขนาดเมื่อวานผมโทรศัพท์หาอั๋นเพราะว่าผมทำการบ้านไม่เป็น มันยังไม่รับสายเลยครับ แล้วก๋งของผมเค้าก็บอกว่างั้นไม่เป็นไร ถ้ามันมาโรงเรียนช่วยบอกมัน

   หน่อยนะว่าให้กลับบ้านเพราะว่าที่บ้านเค้าเป็นห่วงที่นี้ตอนผมขึ้นมาไอนัทมันก็เล่าเหตุการณ์เมื่อกี้ให้ผมฟังหมดทุกอย่าง แล้วพอตอนเย็นผมก็กลับบ้านพร้อมกับไอนัทแต่ว่าในที่สุดก๋งผมก็ตามไปเจอจนได้เพราะว่าก๋งผมดูก้องวงจรปิดที่โรงเรียนแล้วก๋งเค้าเห็นผมขึ้นรถไปกลับไอนัท ก๋งของผมก็เลยตามไปบ้านของไอนัท แล้วก๋งก็เจอผม แต่ว่าผมก็ไม่ยอมกลับบ้านในที่สุดก๋งของผมก็ ขอร้องจนผมกลับบ้านได้ แล้วพอที่บ้านเห็นผมกลับมา

   เค้าก็ดีใจ แล้วพ่อของผมก็สัญญาว่าต่อไปนี้จะไม่ดุผมขนาดที่อีกเเล้ว พอผ่านไปสักสิบนาทีปัทก็เอาสมดวิชาดนตรีมาให้ แล้วปัทบอกว่าในนั้นมีใบคะแนนสอบของอั๋นด้วย ที่นี้พ่อของผมเค้าก็เลยขอโทษผม แล้วในที่สุดทั้งบ้านก็กลับมาสู่สภาวะปกติ ครับผม 555+++........... ครับผม

 

   พรุ่วนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ไป เล่นกับเพื่อนที่... แต่ว่าการเล่นครั้งนี้เป็นครั้ง ที่เพื่อนๆไม่เคยไปเล่นกับเพื่อนแล้วเจออะไรบังเอญขนาดนี้แน่ ถ้าอยากรู้ว่าผมเจออะไร แล้วก็อย่าลืมติดตามกันให้ได้นะครับผม   555+++........... ครับผม




Create Date : 25 พฤษภาคม 2555
Last Update : 25 พฤษภาคม 2555 18:22:13 น.
Counter : 223 Pageviews.

1 comment
วันสุดสนุก

   วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่อง วันธรรมดาเป็นวันไม่ธรรมดา วันนั้นผมได้ไปชวนเพื่อนมาบ้านทั้งหมด 5 คน คนแรกชื่อว่า มด คนที่สองชื่อว่า ทอย คนที่ 3 ชื่อว่า นัท คนที่ 4 ชื่อว่า ตาล ส่วนคนสุดท้ายชื่อว่า อั๋น อย่าลืมนะครับว่า อั๋น คือชื่อของผมนะครับ ผมวางแผนกับเพื่อนวางแผนไว้ว่าเราจะปั่นจักรยานไปให้อาหารปลาที่วัดไผ่ล้อม เรารวบรวมเงินกันได้ 500 บาท

   แล้วเราก็เอาเงินไปซื้ออาหารปลา อาหารหมาไปที่วัดเพราะว่าเราจะได้ไปให้สัตว์ ที่วัดกิน ตอนผมไปถึงผมเห็นสัตว์ที่นั้นน่าสงสารมากๆเพราะว่า หมาก็มัวมองแต่จานมันแล้วก็เดินวนเวียนอยู่ตรงจานมัน เพราะว่ามันคงหิว พอผมไปถึงผมก็เอาอาหารไปให้พวกหมาที่น่าสงสารกินกัน พอมันเห็นผมกับเพื่อนๆหิวอาหารมามันก็วิ่งมาหาพวกเรา ทั้งที่มันไม่เคยรู้จักรพวกเรามาก่อน

   หลังจากนั้นผมก็เทอาหารใส่จานมันทั้งที่พวกมันไม่กัดผม หลังจากนั้นผมก็เอาอาหารไปให้พวกนก พวกไก่ ที่วัดกินกัน แล้วก็เอาไปให้ปลาที่วัดกิน แล้ววันนั้นผมก็ได้ยินเสียงหมามันร้องแล้วก็เป็นเสียงลูกหมาด้วย เพราะว่าข้างคลองนั้นนะมันเป็นคลองระบายน้ำ แล้วลูกหมามันตกน้ำอยู่ ผมรู้ว่ามันว่ายน้ำเป็น แต่ว่ามันอยู่ในน้ำไม่ได้นานหรอกเพราะว่ามีเด็กบอกว่ามันอยู่ในน้ำเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

   ผมก็เลยเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วกระโดดลงน้ำเพื่อไปช่วยเหลือลูกหมา ในที่สุดผมก็สามารถช่วยลูกหมาได้แต่ว่ามันอยู่ในน้ำนานจนมันตัวแข็ง แล้วก็ตัวสั่นตลอดอีก ผมก็เลยตัดสินใจพามันไปที่โรงพยาบาลรักษาสัตว์เกี่ยวกับสุนัขโดยเฉพาะ คุณหมอบอกว่ามันเกือบตายเพราะว่าปอดบวม ถ้าหนูเอามันมารักษาไม่ทัน มันอาจจะตายได้ แล้วพอพวกเรารอคิดเห็น ผลปรากฏว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมด

   ถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะประมาณ 300 กว่า บาทแหนะ แล้วพวกเราเหลือทั้งเนื้อทั้งตัว แค่ 200 บาท เองที่นี้ผมก็เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณหมอฟัง ที่นี้คุณหมอเค้าก็เลยบอกว่า เอ้าหมอช่วยทำบุญด้วยก็ได้ ไม่เป็นไรพวกหนูเก็บตังค์ไว้เถอะ ถือว่าหมอช่วยทำบุญละกันนะ พวกผมก็เลยบอกว่าขอบคุณครับคุณหมอ หลังจากนั้นผมก็เอามันไปที่วัด แล้วผมก็ถามพระรูปนึงว่า ท่านครับ สุนัขตัวนี้มันมีพ่อมีแม่รึเปล่า 

   พระท่านก็บอกว่าไม่มีหรอก แล้วท่านก็ยังบอกอีกว่า ท่านเก็บได้ตอนไปบิณฑบาตร ตอนนั้นเหมือนกับว่ามันถูกคนใจร้ายทิ้ง สุนัขตัวนั้นเป็นหมาพันธ์อาลาสก้า

 ผมก็เลยขอพระท่านว่า เจ้าหมาตัวนี้นะผมขอได้มั๊ยครับ แล้วไอนัทก็ถามผมว่า ไออั๋น จะเอามันไปทำอะไร ผมก็เลยตอบไปว่า จะเอามันไปย่างกิน ล้อเล่น เค้าอะจะเอามันไปให้กับคนที่รักมันจริงๆ ในที่สุดผมก็เจอคนที่รักมันจริงๆ แถมคนนั้นเป็นคนที่มีฐานะดีมากๆ แล้วพอเค้าถามว่าไปเอามันมาจากใหน ที่นี้ผมก็เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้คน คนน้ันฟัง คน คนนั้นถึงกับน้ำตาตกเลย แล้วเค้าก็ให้ตังค์พวกผมคนละ 500 บาท เป็นค่าขนมวันนั้นทั้งวันผมทั้งอิ่มท้องอิ่มใจไปด้วยเลย

   พรุ่งนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ไปนอนค้างบ้านของไอนัทว่ามันจะสนุกยังไงถ้าอยากรู้ก็อย่าลืมติดตามชมกันให้ได้นะครับผม 555+++........ครับผม 




Create Date : 24 พฤษภาคม 2555
Last Update : 25 พฤษภาคม 2555 8:47:38 น.
Counter : 283 Pageviews.

0 comment
นักสืบเยาวชน

       วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องการเป็นนักสืบให้ฟัง วันหนึ่งเพื่อนของผมเค้าจ้างผม 20 บาท ให้ไปสืบว่าเพื่อนคนนี้นะมีแฟนหรือยัง ซึ่งคนนั้นนะเป็นคนที่ผมแอบชอบอยู่ ผมก็เลยตีท้ายครัวมัน เพราะเวลามันให้ไปสืบผมก็จะบอกแต่ความนิสัยไม่ดีของมัน แล้วผมก็เอาความดีของผมเข้าตัว จนทำให้ผู้หญิงคนนั้นเกลียดเพื่อนของผมเข้ากระดูกดำเลย

      แล้วมีอยู่วันเพื่อนของผมมันไปบอกรักกับเพื่อนที่ผมแอบชอบอยู่ แต่ว่าวันนั้นฝนตกแล้วมันเห็นผมกางร่มเดินจูงมือกับเพื่อนของผมที่ผมแอบชอบอยู่ชื่อ ปัท พอมันเห็นมันก็โกรธ แล้วมันก็วิ่งไปต่อยกับผมกลางฝน แล้วมันก็บอกผมว่ามันกับผมไม่ใช้เพื่อนกันอีกต่อไป ผมต่อยกับมันตั้งแต่ 18.00น. ถึง 19.00น.

       ต่อยกันจนตายไปข้างนึง ในที่สุดมันก็บอกว่ามันไม่ยอมเจ็บตัวเพื่อผู้หญิงคนเดียวหรอก แล้วพอผมกลับไปถึงบ้าน พ่อของผมก็ถามผมว่าไปทำอะไรมา ผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง แล้วพ่อผมก็สอนว่ายังไม่ถึงเวลาอย่าเพิ่งไปคิดถึงเรียนหนังสือให้ดีก่อน ทำงานก่อนแล้วค่อยไปมีนะแฟน พอวันรุ่งขึ้นผมก็ไปถามปัทว่าโกรธอะไรเค้ามั๊ย

        ปัทก็บอกผมว่าตั้งแต่ปัทรู้จักรผมมาปัทไม่เคยเห็นผมมีเรื่องกับใคร แล้วก็ไม่เคยต่อยใครหนักขนาดนี้มันทำให้ปัทเหมือนกลัวผม เพราะว่าตอนผมยังคุยกับปัทอยู่ปัทเค้าเห็นว่าผมเป็นคนร่าเริง เห็นว่าผมเป็นคนตลก ไม่เคยมีเรื่อง แต่ว่าเมื่อวานนี้ปัทเห็นผมต่อยกันจนเลือดออกทั้ง หัวแตก คิ้วแตก ปากแตก แต่ผมก็อธิบายให้ปัทจนเข้าใจ

       แล้วหลังจากนั้นผมก็ได้กลับมาคุยกับปัท แล้วก็คอยช่วยเหลือปัทอยู่เสมอ แต่ว่าในที่สุดผมก็ขอปัทเป็นแฟนได้สำเร็จ แล้วพอผมรวบรวมความกล้าได้สำเร็จผมก็ไปขอโทษเพื่อนของผม แล้วเราก็กลับมาเป็นเพื่อนสนิทเพื่อนรักกันเหมือนเดิมครับผม

         พรุ่งนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ไปทำวันธรรมดาให้เป็นวันสนุกกับเพื่อนๆให้ฟังนะครับผม ถ้าอยากรู้ว่าผมทำอะไร แล้วผลที่ออกมามันจะสนุกหรือไม่ ถ้าอยากรู้ก็อย่าลืมติดตามอ่านกันให้ไดนะครับผม เออ เรื่องที่ผมเขียนวันนี้นะ เรื่องจริงหมดเลยนะครับผม 555+++............ ครับผม




Create Date : 23 พฤษภาคม 2555
Last Update : 23 พฤษภาคม 2555 18:55:25 น.
Counter : 265 Pageviews.

0 comment
1  2  3  4  5  6  

Kao_Sirijanya
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดีทุกคนยินดีต้อนรับเข้าสู่บล๊อคของผม
คุณรู้ไหมว่าผมสร้างบล๊อคนี่ขึ้นมาเพราะอะไร เพราะอยากให้เพื่อนๆที่น่ารักของผมมีความสุขครับผมก็แค่เด็กอายุ 11 ปี ที่ฝันอยากเป็นนักเขียนตัวเล็กๆคนนึงมีเพื่อนๆเค้ามาอ่านผลงานของผมลองติดตามผลงานของผมดูนะครับ