All Blog
วันสุดสนุก

   วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่อง วันธรรมดาเป็นวันไม่ธรรมดา วันนั้นผมได้ไปชวนเพื่อนมาบ้านทั้งหมด 5 คน คนแรกชื่อว่า มด คนที่สองชื่อว่า ทอย คนที่ 3 ชื่อว่า นัท คนที่ 4 ชื่อว่า ตาล ส่วนคนสุดท้ายชื่อว่า อั๋น อย่าลืมนะครับว่า อั๋น คือชื่อของผมนะครับ ผมวางแผนกับเพื่อนวางแผนไว้ว่าเราจะปั่นจักรยานไปให้อาหารปลาที่วัดไผ่ล้อม เรารวบรวมเงินกันได้ 500 บาท

   แล้วเราก็เอาเงินไปซื้ออาหารปลา อาหารหมาไปที่วัดเพราะว่าเราจะได้ไปให้สัตว์ ที่วัดกิน ตอนผมไปถึงผมเห็นสัตว์ที่นั้นน่าสงสารมากๆเพราะว่า หมาก็มัวมองแต่จานมันแล้วก็เดินวนเวียนอยู่ตรงจานมัน เพราะว่ามันคงหิว พอผมไปถึงผมก็เอาอาหารไปให้พวกหมาที่น่าสงสารกินกัน พอมันเห็นผมกับเพื่อนๆหิวอาหารมามันก็วิ่งมาหาพวกเรา ทั้งที่มันไม่เคยรู้จักรพวกเรามาก่อน

   หลังจากนั้นผมก็เทอาหารใส่จานมันทั้งที่พวกมันไม่กัดผม หลังจากนั้นผมก็เอาอาหารไปให้พวกนก พวกไก่ ที่วัดกินกัน แล้วก็เอาไปให้ปลาที่วัดกิน แล้ววันนั้นผมก็ได้ยินเสียงหมามันร้องแล้วก็เป็นเสียงลูกหมาด้วย เพราะว่าข้างคลองนั้นนะมันเป็นคลองระบายน้ำ แล้วลูกหมามันตกน้ำอยู่ ผมรู้ว่ามันว่ายน้ำเป็น แต่ว่ามันอยู่ในน้ำไม่ได้นานหรอกเพราะว่ามีเด็กบอกว่ามันอยู่ในน้ำเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

   ผมก็เลยเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วกระโดดลงน้ำเพื่อไปช่วยเหลือลูกหมา ในที่สุดผมก็สามารถช่วยลูกหมาได้แต่ว่ามันอยู่ในน้ำนานจนมันตัวแข็ง แล้วก็ตัวสั่นตลอดอีก ผมก็เลยตัดสินใจพามันไปที่โรงพยาบาลรักษาสัตว์เกี่ยวกับสุนัขโดยเฉพาะ คุณหมอบอกว่ามันเกือบตายเพราะว่าปอดบวม ถ้าหนูเอามันมารักษาไม่ทัน มันอาจจะตายได้ แล้วพอพวกเรารอคิดเห็น ผลปรากฏว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมด

   ถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะประมาณ 300 กว่า บาทแหนะ แล้วพวกเราเหลือทั้งเนื้อทั้งตัว แค่ 200 บาท เองที่นี้ผมก็เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณหมอฟัง ที่นี้คุณหมอเค้าก็เลยบอกว่า เอ้าหมอช่วยทำบุญด้วยก็ได้ ไม่เป็นไรพวกหนูเก็บตังค์ไว้เถอะ ถือว่าหมอช่วยทำบุญละกันนะ พวกผมก็เลยบอกว่าขอบคุณครับคุณหมอ หลังจากนั้นผมก็เอามันไปที่วัด แล้วผมก็ถามพระรูปนึงว่า ท่านครับ สุนัขตัวนี้มันมีพ่อมีแม่รึเปล่า 

   พระท่านก็บอกว่าไม่มีหรอก แล้วท่านก็ยังบอกอีกว่า ท่านเก็บได้ตอนไปบิณฑบาตร ตอนนั้นเหมือนกับว่ามันถูกคนใจร้ายทิ้ง สุนัขตัวนั้นเป็นหมาพันธ์อาลาสก้า

 ผมก็เลยขอพระท่านว่า เจ้าหมาตัวนี้นะผมขอได้มั๊ยครับ แล้วไอนัทก็ถามผมว่า ไออั๋น จะเอามันไปทำอะไร ผมก็เลยตอบไปว่า จะเอามันไปย่างกิน ล้อเล่น เค้าอะจะเอามันไปให้กับคนที่รักมันจริงๆ ในที่สุดผมก็เจอคนที่รักมันจริงๆ แถมคนนั้นเป็นคนที่มีฐานะดีมากๆ แล้วพอเค้าถามว่าไปเอามันมาจากใหน ที่นี้ผมก็เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้คน คนน้ันฟัง คน คนนั้นถึงกับน้ำตาตกเลย แล้วเค้าก็ให้ตังค์พวกผมคนละ 500 บาท เป็นค่าขนมวันนั้นทั้งวันผมทั้งอิ่มท้องอิ่มใจไปด้วยเลย

   พรุ่งนี้ผมจะมาเล่าเรื่องที่ผมได้ไปนอนค้างบ้านของไอนัทว่ามันจะสนุกยังไงถ้าอยากรู้ก็อย่าลืมติดตามชมกันให้ได้นะครับผม 555+++........ครับผม 




Create Date : 24 พฤษภาคม 2555
Last Update : 25 พฤษภาคม 2555 8:47:38 น.
Counter : 258 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Kao_Sirijanya
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดีทุกคนยินดีต้อนรับเข้าสู่บล๊อคของผม
คุณรู้ไหมว่าผมสร้างบล๊อคนี่ขึ้นมาเพราะอะไร เพราะอยากให้เพื่อนๆที่น่ารักของผมมีความสุขครับผมก็แค่เด็กอายุ 11 ปี ที่ฝันอยากเป็นนักเขียนตัวเล็กๆคนนึงมีเพื่อนๆเค้ามาอ่านผลงานของผมลองติดตามผลงานของผมดูนะครับ