Group Blog
 
All blogs
 
เฮีย+ตี๋ จอมซ่า

เฮีย+ตี๋ จอมซ่า
ดช.รันย์ ดช.ธันย์ เป็นเฮียตี๋กัน อาเฮียมาเรียนก่อน อาตี๋ค่อยตามมาทีหลัง อาตี๋ มีเรื่องอาบ่อยๆความที่ ฟอร์มเยอะ ชอบเก็ก มักจะชอบสร้างความฮาให้เราหัวเราะในความเก็กของอาตี๋อยู่เรื่อยๆ เช่นมีครั้งหนึ่งพาไปว่ายน้ำ อาตี๋โชว์ท่าลูกเตะไอ้มดแดงอะกิโตะ มากไป หัวไปฟาดกับขอบสระ อาตี๋รีบขึ้นจากน้ำยืนกอดอก เก็กท่าหล่อ ทำทำหน้าตาย ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมบอกว่าไม่เจ็บๆ ที่ไหนได้มาดูที่หัว อาตี๋ปูดเป็นลูกมะนาว เล่นเอาหัวเราะแทบตาย ที่สำคัญ อาตี๋ขี้อวด ขี้คุยซะไม่มี ชอบเอาของเล่นมาอวดครูเม้าส์ และเพื่อนๆเป็นประจำ แถมคุญซะจนน่าหมั่นไส้ " นี่ ๆๆของอาธันย์ ปะป๋า ซื้อให้ด้วย ที่เชียงใหม่ " พูดไม่พูดปล่าวแถมทำหน้าเยาะเย้ย แบบว่าแบบเนี่ย ครูเม้าส์ไม่มีปัญญามีหรอก อาตี๋มีคนเดียว อะไรประมาณนี่ ฮึ่มไม่รวยบ้างแล้วไป ครูเม้าส์คิดอย่างแค้นใจ
วันนี้ อาตี๋ มาเรียนตามเคย วันนี้แปลกเหมือนอยากจะโชว์อะไรสักอย่าง แต่ดูที่มือก็ไม่เห็นของเล่นนิ
"นี่ๆๆๆ ดูซะก่อน ปะป๋า ซื้อให้อาธันย์" พูดเสร็จก็โชว์ของที่ว่าทันที ของที่ว่าเนี่ยแทบโดนหน้าครูเม้าส์เนื่องจากนั่งยองๆคุยกับอาตี๋อยู่ มันคืด "ถุงเท้า"!! ลายมดแดงอะกิโตะที่ห่อเท้าอูมๆของอาตี๋ไว้
"โห สวยจังเลยยยยย" ครูเม้าส์รับมุขแบบทันควัน แหมนึกในใจ แหมโว้ย นี่ถ้าปะป๋ามันซื้อกางเกงในมันไม่ต้องถอดเตี่ยวให้ดูเหรอะ เจ้าของถุงเท้าลายสวย ทำหน้าเชิดเหมือนเดิมพลางดึงถุงเท้าที่ตึงอยู่แล้วดึงขึ้นอีกกะให้มันถึงหัวเข่าไปเลยมั้ง แถมมองอย่างชื่นชมตาเป็นประกายแห่งความสุข อ่า.......แค่ถุงเท้าเนี่ยน่ะ ยังเอามาอวดจนได้ "ปะป๋าซื้อให้ที่เชียงใหม่" วันนั้นไปเดินตลาดนัด ยังเห็นอยู่เลยอาตี๋เอ้ย ครูเม้าส์นึกอยากพูดให้เสียฟอร์มไปเลย วันนั้นเกือบทั้งวันอาตี๋เห่อถุงเท้าใหม่ซะจนไม่ใส่ร้องเท้า เดินโชว์มันซะทั่วบ้าน. แถมคุยฟุ้งซะอีก
บ่อทราย สวรรค์ของเด็กๆ หลายๆคน พอบ่ายบางคนที่เรียนเสร็จแล้ว ก็มักจะมาเล่นกันที่บ่อทราย สร้างปราสาท ขุดถ้ำ ทำถนน กันแล้วแต่จินตนาการพาไป บางคนฏ้ปีนขึ้นไปบนขอบบ่อแล้วกระโดดลงมาบนทรายนุ่มๆ อย่างสนุกสนาน อาตี๋ ก็เป็นขาประจำที่บ่อทรายเช่นกัน รวมทั้งวันนี้ ครูเม้าส์มองผ่านกระจกห้องเรียน เห็นอาเฮีย อาตี๋ และเพื่อนๆรุ่นเดียวกันกับลังขุดหลุมฝังสมบัติกันยกใหญ่ อาตี๋นี่เลอะทรายไปทั้งตัว เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากๆดังมาเรื่อยๆ คงสนุกเต็มที่ ครูเม้าส์พูดกับตัวเองว่าเดี๋ยวสอนเสร็จจะไปเล่นด้วยสักกะหน่อย ชอบๆๆ ทุกคนลืมเรื่องถุงเท้าสวยๆของอาตี๋ซะสนิท ดูเหมือนเจ้าตัวก็คงลืมไปแล้ว
เวลาผ่านไปแดดบ่ายไล่ไปตามต้นไม้ จนเกิดเงาร่มรื่นมีแดดส่องเป็นดวงๆผ่านทะลุใบไม้ลงบนสนามหญ้า
อาตี๋เปิดประตูเข้ามา อาตี๋ พาร่างอวบที่เปื้อนทรายเลอะทั้งหน้าทั้งตัว "ครูเม้าส์ๆ มาดูอาตี๋ทำฐานทัพที่บ่อทรายซิ ซ้วยสวย" เสียงตื่นเต้นปนความสนุก
"จ้า เดี๋ยวครูเม้าส์ออกไปขอเก็บสีก่อนครับผม" ครูเม้าส์บอกอาตี๋พร้อมเหลือบมองไปที่ถุงเท้าสวยๆของอาตี๋................อา อนิจจา..ถุงเท้าสีสวยลายสวย ขาดรุ่งริ่ง ทั้ง2ข้าง โชว์นิ้วเท้าอวบๆทั้ง10หน้าออกมาสูดลมหายใจโดยพร้อมเพรียงกัน ส่วนอาตี๋ยืนยิ้มกว้าง "เร็วๆนะครูเม้าส์ อาตี๋รออยู่" พูดเสร้จก็วิ่งตื้อออกไปบ่อทราย คงลืมไปแล้วหล่ะว่าเมื่อเช้าตัวน่ะพึ่งปลื้มอะไรมา.เฮ้อ อาตี๋เอ้ย..............

อาเฮียเรียบร้อยกว่าอาตี๋ บอบบางกว่า จำได้สมัยก่อนนั่งร้องไห้โฮๆที่บันไดไม่ยอมเรียนเปียโน ยังจำได้ไม่ลืม เดี๋ยวนี้เก่งขึ้นเยอะ เป้นอาเฮียดูแลอาต๊ได้สบาย แต่ดูแลตัวเองนี่ไม่แน่ใจ มาดูกัน
ที่รร.มี "ป้าเขม"แม่บ้านคอยจัดข้าวและขนมให้เด็กๆทานกัน ช่วงบ่ายก็จะมีอาหารว่าง ก็แล้วแต่จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ขนมบ้าง เค้กบ้าง ผลไม้บ้าง "วันนี้มีแตงโมจ้า เด็กๆมากินกันเร็วๆ" เด็กต่างไปล้างมือล้างไม้ กรูกันเข้ามาล้อมวงกินแตงโม เย็นฉ่ำ "รันย์ชอบกินแตงโม มากที่สุดเลยยยย" อาเฮียพูดพลางเลียแตงโมที่ไหลลงข้างมืออย่างเอร็ดอร่อย วันนั้น อาเฮียกินแตงโมซะเพียบเลย แถมสักพักกินนมเปรี้ยวที่เอามาเองอีกกล่อง อิ่มสบายท้องไปเล่นต่อได้เลยยยยย

เสียงกระดิ่งลมดังเมื่อลมพัดผ่าน เสียงกรุ๋งกริ๋ง แต่ก็สู้เสียงเด็กเจี๋ยวจ๋าวไม่ได้เหมือนเดิม ถ้ามันพูดได้ คงบ่นออกมาว่าทำไม ฉันดังสู้เสียงเจ้าเด็กพวกนี้ไม่ได้ซะที หรือไม่ก็คงจะตะโกนดังๆว่า "เงียบๆหน่อย ฟังฉันพูดบ้างงงงง" แต่คิดว่าเจ้ากระดิ่งลมนี้คงใจดี และรักเด็ก เพราะไม่เคยเห็นมันทำอย่างนั้นซักที
รันย์วิ่งผ่านหน้าครูเม้าส์ไปอย่างรวดเร็ว วิ่งไปทางหลังบ้านที่มีห้องน้ำเด็กๆอยู่
"อะไรจะเล่นจนลืมฉี่" ครูเม้าส์พูดไปขำไป จนลืมสนใจ
และนี่คือ คำบอกเล่าของป้าเขมแม่บ้าน
"ฮือๆๆๆๆๆ" เสียงดังลอดออกจากห้องน้ำ
"ใครนะ อยู่ในห้องน้ำ น่ะ" ป้าเขมตะโกน
"ฮือๆๆๆๆๆ" เสียงดังยังคงอยู่
ป้าเขมผลักประตู ปรากฏมันล็อคอยู่ "เปิดประตู ใครอยู่ในนั้นน่ะ ไม่เปิดเดี๋ยวป้าเขมพังเข้าไปเน้อ"
"ฮือๆๆๆ อารันย์เองงงงง"
"ฮือๆๆๆๆ ป้าเขมเละหมดเลย ป้าเขมต้องล้างใหม่หมดเลยยยยย"
"อารันย์ขี้แตกกกกก ฮือๆๆๆป้าเขมมมมม อารันย์มาไม่ทันขี้แตกเต็มกางเกงเลยยยยยยย
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าป้าเขม คือ อารันย์ยืนร้องไห้กางเกงกองอยู่บนพื้น พร้อมสีเหลือง สีแดง และสีดำ เต็มพืนห้องน้ำ
สีเหลือง: ของเดิมที่ค้างอยู่
สีแดง: แตงโมหวานฉ่ำ
สีดำ: เมล็ดแตงโมไงจ้า



Create Date : 07 ธันวาคม 2548
Last Update : 7 ธันวาคม 2548 15:26:48 น. 4 comments
Counter : 380 Pageviews.

 
แวะมาอ่านเรื่องราวขำๆน่ารักๆของเด็กๆครับ เล่าได้หนุกมากๆ


โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:16:58:12 น.  

 

ยาวจัง วันหลังจะมาอ่านใหม่นะคะ วันนี้มาเยี่ยมก่อนหละกัน วันหลังจะมาอ่านค่ะ


โดย: p_tham วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:20:18:09 น.  

 
กร๊ากกกก
555 ขำอ่ะ
ขำจนเผลอหัวเราะในร้านเน็ตเลยนะเนี่ย


โดย: ดอกรักเร่ (ดอกรักเร่ ) วันที่: 18 พฤษภาคม 2549 เวลา:20:24:45 น.  

 
น่ารักจริงๆๆๆๆ


โดย: รักเด็ก IP: 61.7.219.163 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:15:31:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

mouse4006
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"It took me four years to paint like Raphael, but a lifetime to paint like a child."
- Pablo Picasso -
Friends' blogs
[Add mouse4006's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.