Group Blog
 
All blogs
 

วันนี้เป็นวันที่เรารู้สึกว่ากินข้าวอร่อยมากๆ..ไม่สำคัญว่าจะกินที่ไหน..สำคัญว่าเราไปกินกับใครต่างหาก



วันนี้ 10 กรกฏาคม วันเกิดเราเอง อายุเต็ม 32 แล้วสินะ นึกแล้วก็ใจหายไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีโอกาสอายุย่างเข้าเลข 3 ได้เร็วแบบนี้ เป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้แล้วรึนี่

มีเรื่องราวผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย สุข เศร้า เหงา คละเคล้ากันไป

ปกติไม่เคยเล้ยที่จะจัดงานวันเกิด ก็แค่วันวันหนึงก็อยู่บ้านปกติ แต่วันเกิดมันก็เป็นสื่อให้เราได้กลับมามีหัวใจชุ่มชื่นอีกครั้ง
ปีที่แล้วจำได้เลย เราโกรธเพื่อนเราคนหนึงวึ่งเป็นมากกว่าเพื่อนนั่นแหละ ตอนนั้นยังไม่มีนิยามของคำว่า"กิ๊ก" ถึงจะมีแต่ก็ไม่ใช่ เพราะเราคบกันแบบบริสุทธิ์ใจ น่าจะเรียกว่า"คนรู้ใจ"มากกว่า

เราหาเรื่องทะเลาะกันก็หลายครั้งไม่เคยก็ไม่เคยโกรธเนอะ เมื่อก่อนเราเอาแต่ใจตัวเองสุดๆแต่ตอนนี้ใจเย็นแล้ว เพราะโตขึ้นมั้ง

หลังจากห่างหายไม่ไปไหนกันถึงเกือบปี ไม่ใช่ไม่เจอหน้า ก็ทำงานบริษัทเดียวกัน แต่เราโกรธและน้อยใจมากกว่า ไม่ติดต่อกันเลยเค้าก็พยายามเข้ามาคุยแหละแต่ด้วยอีโก้สูงเราหนีตลอด ในใจก็เจ็บก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำแบบนี้เหมือนกัน เพราะความเห็นแก่ตัวของเค้าด้วยมั้งซึ่งมันหนักจนเรารับไม่ได้




แต่ลึกๆก็รักแหละ มีคนคอยจังผิดเยอะทำไงได้ล่ะ หน้าชื่นอกตรมจริงๆ

ปีที่แล้วทนไม่ไหวแล้วเลยต้องใช้ตัวช่วย ตัวช่วยนี่ก็เจ๋งจริงๆ(เพื่อนสนิทในกลุ่มนี่ล่ะ ลาออกไปอยู่ตั้งไกลนะ) โทร.ไปบอกให้เนอะ ว่าวันนี้วันเกิดเก๋มันไม่โทร.ไปหามันหน่อยรึแก?

ไม่นานมีสายเข้าเบอร์โชว์ ตอนนั้นอ่ะอยากบอกว่าดีใจสุดๆ กลัวไม่กล้ารับเลยนะ แต่แปลกทำไม่คุยกันเกือบปี พอได้ยินเสียงเรื่องราวต่างๆมันพร่างพรูออกมาไม่หยุด

ตกลงปีที่แล้วคนที่เราไปกินข้าววันเกิดด้วยคือเค้า แต่วันนั้นยังไปกินแบบมีฟร์อมนะยังไว้ท่ากันอยู่ ก็เราก็อายอ่ะไม่ได้คุยกันนานขนาดนั้น เค้าคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้

ก็ไปกินใกล้ๆบ้านเค้า เค้าไม่สบายนอนอยู่บ้านยังอุตส่าห์ออกมาเลี้ยงวันเกิดเรา อิ่มใจจริง




ผ่านมาจนปีนี้เราก็ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่แปลกความรู้สึกลึกๆมันคืออะไร มันเป็นความรักที่ไม่กล้าที่จะครอบครองไว้ กลัวมันจะหลุดออกไปอีก

เค้าเคยบอกเมื่อ 6 ปีที่แล้วว่า "เป็นเพื่อนกันแบบนี้น่ะดีแล้ว ถ้าเป็นแฟนเลิกกันมันก็มองหน้ากันไม่ติด" เมื่อก่อนน้อยใจนะ แต่เดี๋ยวนี้เข้าใจแล้ว เพื่อนมันจีรังและยั่งยืนแบบนี้นี่เอง ถ้าเป็นแฟนมันคงจบไปนานแล้ว เพราะเค้าเมื่อก่อนเจ้าชู้เหลือกิน

ตอนนี้เหมือนเสือถอดลายทำแต่งานอย่างเดียว แปลก!


จะบอกว่าอายุเปลี่ยนไปคนเราความรับผิดชอบก็มากขึ้นรึ? เค้าอายุจะครบ 36 เต็มแล้วล่ะ

ปีนี้เราก็งอนๆเนอะ แต่ก็แอบโทร.ไปกระทุ้งไม่ได้ "กู๋เล็ก เดือนนี้เดือนอะไรคะ?" "เดือนมิถุนาไง"
"บ้าไปแล้ว" เราว่า " เดือนพฤษภา มิถุนา กรกฏา ก็วันเกิดเธอไงวันที่ 10 น่ะ"
"เย้! จำได้ด้วยเร๊อะ" "จำได้ดิ เดี๋ยวค่อยไปหาไรกินวันเกิดกันนะ ค่อยออนเอ็มคุยกัน วันนี้ยุ่งมากออกบู๊ธอยู่" "โอเชจ้า "

เราอ่ะ ไม่เคยซื้อเค้กวันเกิดเลยนะ แต่ปีนี้นึกครึ้มไปสั่งเค้กวนิลาไวท์ช้อก ที่ร้านโปรด ชิมแล้วอร่อยแฮะ ปกติเราชอบเค้กโอริโอช๊อค กับ เค้กลุกพรุน แต่เพื่อส่วนรวมเรายอม ฮี่ ฮี่


นับๆดู ของกู๋เล็ก ของกิต(กิ๊กเราเอง แต่ไม่มีไรกันนะคุยกันแบบกุ๊กกิ๊กมากกว่า แต่ตอนหลังเริ่มเซ็งคุยกันคนละเรื่องเลย) ที่บ้าน น้องข้างบ้าน บลาๆ

โป๊ะเช๊ะ! กู๋เล็กมารับโครตตรงเวลาเลย อาบน้ำแต่งตัวใหม่ไม่ทันแล้ว แต่หลายๆคนลงมติว่าชุดที่ใส่น่ารักแล้ว แต่น้องมันบอกว่าน่ารักดีแต่เหมือนจะไปออกรบเลยว่ะ (น่าโดนเตะไหมนิ)



มาถึงแล้วของที่เตรียมโยนๆไปเบาะหลัง จนโดนดุอะไรของเธอน่ะ "อ๋อ ของขวัญวันเกิดพี่ปีที่แล้วไง ความจริงเค้าไม่ได้ให้ใครหรอก หมั่นไส้เลยบอกว่ายกให้คนอื่นไปหมดแล้วง่ะ"

"อ่ะนะ เธอนิจริงๆ"
"เดี๋ยวปีนี้ซื้อให้ใหม่ จะตั้งใจเลือกมากกว่านี้ นั่นก็มีกางเกงบ๊อกเซอร์ลายอุลตร้าแมน กับหนังสือนะ"

"ปีหน้าเอาไร จะเอาผ้าปูที่นอนครบชุดของปิกัสโซ่ บ้าไปแล้วมีตังค์ที่ไหนล่ะ"
"ความจริงเค้าไปดูชุดนอนผู้ชายมา แต่โครตแพงเลยชุดละตั้ง 1,500

"ก็ซื้อตอนมันลดสิ"
"เท่าไรล่ะ"
"ก็ประมาณ 900 มั้ง"
"โห บ้าไปแล้วชุดนอนไรวะตั้งเกือบพัน ลดแล้วนะนั่น"
"ก็ซื้อตะวันนาสิ เยอะแยะ"
"บ้า ของขวัญวันเกิดจะให้ซื้อตลาดนัดนี่นะ แล้วมันจะพิเศษตรงไหนเนี่ย"



"ตกลงอยากกินอะไร"
"แล้วแต่พี่ละกัน น้องได้ทั้งนั้นล่ะ" ความจริงแล้วแต่เจ้ามือคนจ่ายตังค์ไม่มีสิทธิ์พูด อิอิ
"บางเตยไหม?"
"ง่า พี่วันเกิดนะเอาร้านที่มันโรแมนติคหน่อยดิ"
"อบอร่อยละกัน"
"รู้ใจจริงๆ กำลังอยากกินเลย แล้วมันโรแมนติคตรงไหนเนี่ย"

"โห คนเยอะอ่ะยังไม่มืดเลยมีโต๊ะไหมเนี่ย"
"สั่งอะไรก็ได้เดี๋ยวไปเอาของแปบๆ แต่สั่งหอยแมลงภู่อบให้ด้วยนะ"
"วะฮ่าๆ ไม่อยู่มาเลยน้องพี่เอา กุ้งอบวุ้นเส้น หอยแมลงภู่อบหม้อดิน ปลากระพงทอดน้ำปลา กุ้งเผาครึ่งโล"

"สั่งไรไปมั่ง"
"บลาๆๆๆๆๆ"
"ได้ๆ"
โหนึกว่าจะโดนบ่นแฮะ วันนี้แลดูอารมณ์ดีจัง

วันนี้ตกลงเป็นวันที่เราแฮปปี้มากๆเลยล่ะ ทุกครั้งที่ไปเที่ยวไหนกัน ไปหาไรกินกัน เค้าจะรู้ใจ และตามใจเราทุกอย่างอาจจะมีขัดบ้างแต่ก็น้อย
ความผูกพันธ์ ความสนิท มันมากกว่าเพื่อนแต่เราไม่ใช่แฟนกัน ต่างคนตอนนี้ก้ไม่มีแฟน แต่ถ้ากู๋เล็กมีแฟนเราก็คงเสียใจ

เราอยากให้เป็นแบบนี้ล่ะ เราเห็นแก่ตัวไปหรือเปล่าเนอะ
จะมีใครสักกี่คนที่รู้ใจเราขนาดนี้
จะมีกี่คนที่มองตาแล้วรู้ว่าคิดอะไร
จะมีใครสักกี่คนที่ไว้ใจได้ขนาดนี้ มีโอกาสแต่ไม่ทำร้ายเรา
จะมีสักกี่คนที่ทนความเอาแต่ใจของเราได้
โดนเราออกฤทธิ์ใส่แต่ไม่โกรธ ใจเย็นมากๆ

"เรานี่ก็คบกันมานานแล้วเนอะ 7-8 ปีได้" กู๋เล็กว่า
"อือ เร็วจังเหมือนไม่นานนี้เอง"
"เรานี่ทะเลาะกันมาก็เป็นสิบครั้งแล้ว 555++"
"ด่ากัน ใส่ไฟกันก็เยอะ" เราว่า เราโดนคนชอบมายุให้ทะเลาะกันบ่อยๆ แต่ไม่เคยมีใครรู้ว่าเวลาเราอยู่กันสองคนเป็นยังไง
"เออก็จริง"

"เอ๋ ตกลงพี่จะไปงานบวชพี่วาลป่าว" พี่เราจะบวช
"ไม่ไปก็ไม่ว่านะ เพราะงานยุ่งอยู่นิจัดภายในเอง จะขับรถเหนื่อยนะ"
"แล้วพี่บวชยัง"
"ชั้นยังไม่ได้บวชเลย"
"อ้าว นึกว่าบวชแล้ว อ้อ เมื่อก่อนยังซ่า 555"
"กะว่าจะบวชเดือนพฤศจิกา"
"ทำไมต้องเป็นเดือนเกิดด้วย"
"มันปิดยอดปีบัญชีแล้วไง"
"อ๋อ กี่วัน"
"15 วันก็พอ"
"ไม่สักเดือนไปเลยเนอะ"
"ไม่ล่ะนานเกิน"
"ตกลงบวชที่วัดเขาใช่ป่ะ"
"ช่ายย"
"ที่บวชนี่กะจะแต่งงานแล้วดิ" ถามไปก็กลัวคำตอบนะ แต่ช่างกล้า
"บ้าป่าว จะไปแต่งกับใครวะ"
"ง่า" แอบดีใจ อิอิ



"กู๋เล็ก ปีหน้าอยากได้ของขวัญอะไรดี"
"บ้าน พร้อมที่ดิน"
"เออนะ"
"อ้อ ได้ดิเดี๋ยวแถมรถให้ด้วย"
"ไอ้บ้า ชุดกงเต๊กไม่เอานะ แต่ชุดหนึงก็แพงอยู่"
"แต่มันก็ถูกกว่าของจริงล่ะน่ะ อิอิ"

"เวลามากินข้าวกับพี่แล้วเค้ารู้สึกอร่อยที่สุดเลยล่ะ ไปกับคนอื่นไม่เป็นแบบนี้เลย" แอบอ้อน กู๋เล็กก็เคยบอกว่ามากินข้าวกับเราแล้วมันอร่อย สนุกดีเพราะมันรู้ใจกัน
"ไอ้เด็กนั่นน่ะ ไปกินกับมันแล้วไม่อร่อยหรือไง" หมายถึงกิตกิ๊กเรา
"ไม่เลยง่ะ มันกินอย่างเดียวไม่คุยเลยเซ็ง พาลให้เค้ากินไม่ลงเลย"
"กิตแพ้กุ้ง ปลาหมึกง่ะ"
"ดีสิ ไม่มีคนแย่งไง 555"
"เออ ก็มันไม่มีคนแกะเปลือกกุ้งให้เค้ากินง่ะ"อ้อนๆๆ
"แหมๆ" เมื่อก่อนเค้าจะแกะกุ้งให้เรากินด้วยง่า คิดถึงอดีต


"ตอนนี้เค้าให้สอบตกว่ะค่ะ กิตน่ะไม่โอเลย หลงตัวเองด้วยชอบชมว่าตัวเองหล่อง่ะ"
"แล้วมันหล่อไหมล่ะ"
"ไม่เปคเลยพี่ พี่น่ารักกว่าเยอะ อิอิ"
"หมายถึงนิสัยนะ ไม่ไหวไม่ชอบให้ใครมาบงการชีวิต"
"เค้าบอกว่าเก๋อ่ะ ไม่ดุแลตัวเองปล่อยตัวให้โทรม"
"อ่ะนะ" กู๋เล็กทำหน้าสงสัย
"เก๋บอกว่า ขำอ่ะถ้าไปถามใครว่าเก๋ไม่ดูแลตัวเอง ขนาดอยู่กับกู๋เล็กยังโดนด่าเลย ว่าจะแต่งไปให้ใครดูนักหนา"
"เสียเซลฟ์ง่า"
"อืมๆ สรุปว่าไม่ผ่าน"

วันนี้กินไปคุยไป หัวเราะไปทั้งอิ่มทั้งสนุก วันเกิดปีนี้ก็เลยมีเรื่องแฮปปี้เหมือนเคย
แปลกนะเวลาไปไหนด้วยกันนานๆกลับบ้านดึกๆ ไปต่างจังหวัดไปค้างบ้านโน้น ที่บ้านเราไม่เคยว่าเลยเค้าไว้ใจพี่เค้ามากถ้าไปด้วยกันก็ไม่ต้องห่วง

บ้านเราที่ต่างจังหวัด ก็เคยไปค้างมาแล้ว บ้านพี่เค้าเราก็ไปๆมาๆบ่อยเหมือนบ้านตัวเอง ค้างก็นอนกับแม่พี่เค้าวันนั้นเราไปคนเดียวโทร.ไปว่าจะไปค้าง แม่ก็เตรียมที่นอนให้ เห็นเราเหมือนลูกคนหนึง ถามหาบ่อยๆ เฮ้อ..อยากรู้จังทำไมนะเราเป็นแฟนกันไม่ได้นะ หรือเราสนิทกันจนข้ามช่วงเวลานั้นไปแล้ว รักเค้าข้างเดียว ข้าวเหนียวหนึ่งเจงๆเลย เศร้าใจจัง





 

Create Date : 09 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 10 กรกฎาคม 2551 1:10:21 น.
Counter : 1936 Pageviews.  

บนความซวย ก็ยังมีความโชคดีอยู่ จริงๆนะ ^^"



เมื่อวันเสาร์อุตส่าห์เบี้ยวหัวหน้าแล้วเชียว ว่าจะไม่เข้าไปฟังวิชาการที่พี่รอนบรรยาย กะว่าจะตื่นสายให้มันสุดๆไปเล้ย
ตื่นซะสายโด่ง เมื่อคืนเล่นเนทเพลินไปตี 2 เหอ เหอ ก็ไม่อยากนอนดึกอ่ะ เดี๋ยวหน้าแก่เร็ว ยิ่งตอนนี้กำลังบ้าผสมครีมบำรุงเอง หาสูตรโน่นสูตรนี้เต็มไปหมด แต่ก็ได้ผลนะ ช่วงนี้มีคนทักว่าหน้าตาผ่องจัง ดูตัวขาวขึ้นด้วย
สงสัยแววราศี คนกำลังจะเป็นโสดจับอีกครั้ง ดีแร๊ะ เบื่อมั๊กๆ ชอบชีวิตอิสระที่สุด เฮ้อ..ก็ต้องดูกันไป หมอดูบอกจะแต่งปีหน้าท่าจะไม่แม่นแว้ว 555++

เช้าวันเสาร์ก็ตื่นแบบ อารมณ์ดี๊ดี ตื่นมาก็กะว่าจะซักผ้าซะหน่อยก็มีคนมาเรียกหน้าบ้าน อ้อ..พี่สุ มาคุยว่าอยากทำประกันสุขภาพให้ลูก เฮ้อ..ตัดสินใจนานจริงคุยมาหลายครั้งจนเบื่อแล้ว ครั้งที่แล้วไม่ยอมซื้อคุยไม่ทันข้ามสัปดาห์ ลูกชายป่วยเข้าโรงพยาบาลซะงั้น ก็นะเราก็พูดไม่ออก

มือถือดังอีกแล้ว ไรฟ๊ะ วันนี้ชั้นว่าจะอยู่แบบสงบๆน๊า
"พี่เก๋ อ้อยเอง นึกได้ว่าพี่เก๋ขายประกัน อยากทำแบบที่เหมือนประกันสังคมให้แฟน แฟนอ้อยไม่ได้ทำงานประจำแล้ว"
"อ้าว..อ้อย มาเป็นชุดเลยเอ็ง เออๆ วันนี้ว่างๆอยู่ งั้นเดี๋ยวไปหาละกัน ซักผ้าแปบ"
"พี่เก๋ ประกันรถอ้อยจะหมดแว้ว ดูประกันให้ด้วย แต่มีแบบผ่อนป่ะพี่"
"ไม่มีย่ะ แบบที่ผ่อนๆอ่ะ มันผิดกฏหมายของกรมการประกันภัย รู้ไหมเนี่ยเอ็ง เออๆ เดี๋ยวลดให้ละกัน ได้คอมฯไม่เยอะหรอก เออแล้วเอ็งน่ะมาสอบตัวแทนเลยดีมั๊ย ขายเก่งนิ"
"โอเคพี่อ้อยรออยู่ที่ทำงานน๊า จุ๊ฟ จุ๊ฟ" ดูมันนะเด็กสมัยนี้

โอ้เอ้อยู่นานมาก จากที่ว่างจัดเลยมีธุระที่ต้องออกจากบ้านซะนิ อืม..แวะเอาซองกฐินไปให้พี่สาวก่อนดีกว่า กว่าจะออกจากบ้านก็ปาไปบ่าย 3..เง้อ

แวะร้านเพื่อนซื้อชาเย็น+เติมน้ำมัน ไรว๊าเงินในกระเป๋าเหลืออยู่ ร้อยกว่าบาทเอง แดดก็โครตร้อนเลยขี้เกียจเดินไปกดตังค์ แต่นะมันคงไม่มีอะไรที่ต้องจ่ายเดี๋ยวไปหาเอาตู้ ATM ข้างหน้าละกัน ออกจะมีเยอะแยะ
เส้นศรีนครินทร์ก็รถติดเหลือเกิน ออกเสรีไทยเข้าวงแหวนดีกว่า ว่าแล้วก็ไปโล้ด เอ๊..ทำไมรถมันแปลกๆจัง เพิ่งเปลี่ยนน้ำมันเครื่อง มา 2 วันเอง เร่งไม่ขึ้นเลยเหมือนอยู่กับที่เลย ความร้อนก็ปกติ
ขับเลยด่านทับช้างไปเรื่อยๆ พลันตาก็เหลือบไปเห็น ตายแล้วทำไมความร้อนมันขึ้น H รีบตีไฟเข้าข้างทางเลย ดีนะถนนช่วงนั้นเป็น 4 เลนแล้ว แล้วนี่มันที่ไหนนกันเนี่ย ทุทีขับผ่านไม่เคยมองเลย

ลงไปเปิดกระโปรงรถดูก่อน ควันยังขึ้นไม่เยอะ ไม่เหมือนทุกครั้งควันจะโขมงออกมาจากกระโปรงรถ จากอาการตายล่ะมันต้องมีอะไรรั่วแน่ๆ
กดมือถือหาอู่ประจำทันที ตอนแรกพี่หวานเก๋ก็บอกให้ดับแอร์ค่อยๆขับมา แต่พอเล่าอาการแกบอกต้องยกรถอย่างเดียว เฮ้ย..ทำไมชั้นมันซวยอย่างนี้วะเนี่ย

โทร.บอกลูกค้า พี่ไปไม่ได้ว่ะรถเสีย ไว้ก่อนนะ เฮ้อ..เครียด จะไม่เครียดได้ไง..วันนี้อุตส่าห์แต่งตัวซะสวยแต่รถเสีย แง แง ที่ร้ายกว่านั้น เสียกลางถนนวงแหวนอ่ะ ป้ายอะไรก็ไม่มีบอก

อู่ก็ไม่โทร.มาบอกเรื่องรถยกซะที โครตร้อนเลย เข้าไปหลบในรถจนจะกลายเป็นหมูอบอยู่แล้ว อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ เห็นแต่หมู่บ้านไอโซ ตอนแรกไม่รู้ชื่ออะไร ตอนนี้จำได้ติดตา หมู่บ้านแกรนด์ โมนาโค สงสัยเป็นลางว่าจะได้มาซื้อที่นี่แล้วล่ะ 555++

ต้องโทร.ไปตามรถยกเอง
โชคดีที่วันก่อนยังเก็บนามบัตรพี่เค้าไว้ เพราะคนชัยนาทเหมือนกันเลยยิ่งคุยกันถูกคอ
โชคดีอีกครั้งที่วันนี้พี่ชายมันอยู่บ้านเลยบอกให้หานามบัตรจนเจอ
โชคดีอีกที่พี่เค้าคิดราคาเราถูกมากๆ 800 บ.เองมีที่ไหนอยู่ไกลขนาดนี้
และก็โชคดีอีก ที่พี่เค้าบอกว่า เค้าเพิ่งวางสายเพื่อนที่ให้ไปยกรถที่จอดเสียอยู่ร่มเกล้า กำลังจะสตาทรถแล้วเชียวเลยเลือกมาที่เราก่อน
รอรถยกก็นาน โอ้ยเซ็งสาวสวย จะกลายเป็นสาวโทรมแว้ว เหงื่อท่วมตัวเลย

มันเป็นรถเสียที่เรารู้สึกว่าซวยมาก และอันตรายมากๆ มันไม่ต่างอะไรกับที่รถจอดเสียบนทางด่วนเลยนะ รถวิ่งกันเร็วมาก รถพ่วง รถบรรทุกก็เยอะ แถมมีรถสิบล้อมาจอดต่อท้ายรถเราอีก โครตน่ากลัวเลย ที่ตั้งเยอะไม่ไปจอดฟ๊ะ มารู้ตอนหลังว่าตรงนั้นเป็นบึงน้ำ เค้าแวะอาบน้ำกันนั่นเอง แต่เราแอบอยู่ในรถอ่ะดีแล้ว

และตำรวจทางหลวงก็โครตใจดำเลย ขับรถผ่านมาเห็นรถเสีย แทนที่จะแวะดูและถามสักหน่อยไม่มีเลย เสียดายภาษีจริงๆ รู้งี้จดเลขทะเบียนไว้ฟ้องสำนักงานตำรวจแห่งชาติก็ดีหรอก

เบื่อๆโทร.หาเพื่อน โทร.หาหัวหน้า โทร.หาแฟน หัวหน้าก็เป็นห่วงโทร.หาตลอด เฮ้อ..ยังดีนะที่ยังมีคนเป็นห่วง ไม่เสียแรงที่เป็นเพื่อนกันจริงๆ
ที่ผิดหวังคือ โทร.หาแฟน เค้ารู้สึกว่ามันปกติมาก ไม่คิดถึงความรู้สึกเราว่ากลัวมาก อาจเป็นเพราะเราโทร.ไปยืมตังค์มาจ่ายค่าซ่อมด้วยมั้ง จะทำไงได้ธนาคารมันหยุด เราต้องไปเบิกวันจันทร์ อ้างเพื่อนสนิท(ที่เรารู้จัก) ยืมไปยังไม่คืน อ้างเพิ่งจ่ายค่าผ่อนรถ ฯลฯ เฮ้อ..เราอยากจะบอกว่า ไม่ต้องอ้างขนาดนั้นก็ได้ ตังค์น่ะชั้นมี แต่มันไม่ใช่ตอนนี้โว้ย..ไม่ให้ก็บอกดิวะ
เธออ้างว่ามีติดตัวอยู่แค่ 2,000 ซึ่งเราแอบติดใจเล็กน้อยว่ามันไม่น่าเป็นไปได้ ของเราน่ะที่เบิกได้ตอนนี้มี 3พันกว่าเอง นอกนั้นต้องเอาสมุดไปเบิกหน้าเคาร์เตอร์แบงค์ ก็บอกว่าอู่รับบัตรด้วยมั้ง โอเครับปากว่ารูดให้ได้ (ยังไงเราก็รีบใช้คืนให้อยู่แล้ว ไม่เคยเอาเปรียบ) ทีกับคนอื่นใจป้ำ เลี้ยงเหล้าเลี้ยงอาหารทีครึ่งหมื่น แต่กับชั้นมันไม่ได้หน้านี่เนอะ ก็ต้องทำใจว่ะ

เราบอกให้ไปรับหน่อยที่อู่ รับปากซะดิบดี อู่อยู่ใกล้ๆบ้านเค้าด้วย แต่อย่างว่าล่ะ คนมันไม่เต็มใจมา โทร.กลับมาบอกเราว่า ต้องพาลิงเจี๊ยก(หลาน)ไปส่งเรียน และก็ต้องรับกลับด้วย อ่ะนะ..อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น นึกว่าชั้นไม่รู้นิสัยแกเหรอ
โอเค..เราพูดไม่ออก แต่เค้าทิ้งท้ายว่า มีอะไรโทร.มาได้นะ
หี หี..ชั้นคงจะไม่หน้าด้านโทร.ไปหรอก เราก็เลยเงียบ คิดดูซิว่า เรารถเสียถนนวงแหวน(ทางด่วนนั่นแหละ) ถนน 4 เลน มันน่ากลัวขนาดไหน มันก็เริ่มเย็นแล้วหน้าหนาวมืดเร็วจะตาย

เราจำจนตาย ก็ดูดิหลังจากนั้น เค้าไม่เคยโทร.มาหาเราเลยว่าเป็นไงมั่ง รถยกมาหรือยัง ล๊อครถดีๆนะระวังด้วย ถึงอู่หรือยัง กินอะไรหรือยัง เงียบสนิทจากวันเสาร์จนถึงเย็นวันอาทิตย์วันนี้ถึงโทร.มาถ้าไม่เห็นรถเราจอดที่แฟชั่นไอส์แลนด์ เหมือนจงใจว่าชั้นไม่ยุ่ง ปวดหัว มันเคยมีเหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้มาแล้ว สุดท้ายเราก็ใจอ่อน ถ้าวันนี้ไม่ยืมตังค์ก็คงไม่หนี น้ำใจไม่มีเราแค่เกริ่นขอยืมไว้ก่อน คงคิดว่าค่าซ่อมเป็นหมื่นเลยล่ะมั้ง เพราะทุกทีเราเราซ่อมจ่ายเป็นหมื่นเลย(แต่ตังค์เรานะ)
เราก็แค่อยากอุ่นใจว่าจะมีคนคอยเป็นห่วง โดยเฉพาะคนนั้นเป็นแฟนเรา ที่อยากให้มารับก็เพราะ อยากให้เค้าดูว่าเป็นห่วงแคร์เรา แค่นั้นเอง รู้งี้ไม่โทร.ไปให้เสียความรู้สึกแบบนี้หรอก
รถมันเก่า 14 ปีแร๊ะ ว่าจะซื้อใหม่แต่ยังลังเลมีรุ่นที่ชอบแต่ที่บ้านเค้าค้านเรา ว่ารุ่นที่เอามันราคาตก

รถถึงอู่ก็มืดแล้ว พี่รถยกใจดีแวะตู้ ATM ให้เรากดตังค์ด้วย ที่อู่เค้าบอกอาการไม่หนัก เราก็ใจชื้น แค่สายท่อส่งน้ำรั่ว ต้องเปลี่ยนและก็ดีที่เราจอดรถก่อน ไม่งั้นเครื่องฮีทพังอีกรอบแน่ๆ จากที่ยกเครื่องเปลี่ยนเครื่องไปรอบที่แล้ว พรุ่งนี้(วันอาทิตย์) จะโทร.มาแจ้งราคาก่อนซ่อม
แง แง แล้วเราจะกลับบ้านไงอ่ะมืดมั๊กๆเลย อยู่บนถนนสุขาภิบาล 3 ที่เงียบด้วย พี่ชายเราโทร.มาถาม เลยบอกให้มารับหน่อยจิ มาแฮะวันนี้ใจดีจัง เลยไปรอบิ๊ก ซี สบายใจเฉิบ ถ้าไม่บอกขนของเยอะคงไล่ให้นั่งแท๊กซี่เอง..แง

วันนี้(วันอาทิตย์) เราเล่นกีฬาอยู่ อู่โทร.มาบอกค่าซ่อม เราบอกให้ซ่อมกระจกไฟฟ้า+ไล่ไฟให้ด้วย ราคา 2,800 กว่าๆไม่ถึงหมื่น มันเป็นการซ่อมที่ถูกมากๆ ถ้าแค่ค่าซ่อมจุดที่เป็นปัญหาก็แค่ 1000กว่าบาทเอ๊ง วันนี้เลยจิตใจแช่มชื่น

เล่นกีฬาเสร็จไปรับรถ เลยหาเรื่องไปหาไรกินที่แฟชั่นไอส์แลนด์กับเพื่อน วันนี้กินกันพุงกางไปเลย ก็ว่าจะไปเบิกตังค์ด้วยดีนะ เดี๋ยวนี้มีธนาคารในห้างด้วย เบิกมาหมื่นหนึง เลยไปชอปปิ้งซะ สะใจหายหงุดหงิด(ไม่ได้ใช้หมดหรอก เดี๋ยวนี้เงินหายากนะ)

กิน MK (ที่ไม่ค่อยอยากกิน เดี๋ยวนี้ไม่อร่อย+โครตแพง) เพื่อนอยากกินก็กิน ยังบ่นๆว่า ถ้าแฟนมันมาเล่นฟิตเนสมันต้องเห็นรถเราจอดอยู่แน่ๆ กินเสร็จออกจากร้าน เดินเล่นพักหนึงมือถือดัง โอ้ย..ซื้อหวยไม่ถูก มันโทร.มาจริงๆสงสัยเห็นรถเราแหง๋ๆ เราจะจอดที่ประจำมันเลยไม่ใช่เรื่องบังเอิญไง

ขอโทษเถอะเราไม่รับสาย ไม่มีอารมณ์และไม่อยากคุย เมื่อคืนเราสงสัยการกระทำมัน โทร.ไปคุยกับเพื่อนถึงตี 2 เราสรุปว่า เราจะถอยห่างออกมา เราให้ทุกอย่างเค้ามากไป จนเค้ารับ จนเคยตัว เราว่าพอเถอะ ต่อไปนี้เราจะยืนด้วยตัวเอง ซึ่งมันก็เป็นแบบนี้มานานแล้ว เพียงแต่เราไม่ต้องมานั่งเอาเรื่องที่น่าปวดหัวนี้มาคิดอีกน่ะ
แฟนโทร.มาครั้งเดียว เห็นเราไม่รับ ก็ไม่โทร.มาอีกมันทำให้เรารู้ว่าเค้าไม่แคร์เราเลย หรือไม่ก็รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป คนเราโตๆกันแล้วทำอะไรรู้ตัวอยู่แล้วยิ่งถ้าจงใจด้วยนะ

วันนี้เราแฮปปี้ที่รถซ่อมเสร็จ ราคาไม่แพง แถมได้ของที่คิดว่าไม่น่าจะมีขาย ก็ตอนนี้มันขาดตลาด เราไปเจอลูกสควอชที่โรบินสันแฟชั่น เหลือ 7 ลูก สเป็คที่เราเล่นพอดี เหลือ 7 ลูกเลยเหมามาหมดเลย จนเพื่อนว่าไม่ค่อยจะงกเลยนะแก 555++

ช่วงนี้เราบ้าซื้อครีม โลชั่น พวกบำรุงผิวเยอะมากๆเดือนที่แล้วถึงเดือนนี้ มานั่งนับๆหมดไปหลายพันแว้วแต่ก็นะ ซื้อความสุขให้ตัวเองรู้สึกไม่เคยเสียดายเลย เหมือนให้รางวัลกับชีวิตเนอะ เมื่อวานก็นั่งกวนครีมขัดผิวเอง แบบว่าว่างจัดพี่ชายเรามันว่าแดกอ่ะ
เฮ้อ...สบายใจจังระบายออกไปเยอะ เดี๋ยวมีเรื่องบ่นอีกนะ แต่จะตี 2 แว้ว ง่วงมั๊กๆล้าไปทั้งตัวแล้วเนี่ย เล่นกีฬานานๆทีก็เงี้ยง่ะ





 

Create Date : 05 พฤศจิกายน 2550    
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2550 2:05:47 น.
Counter : 151 Pageviews.  

วันหยุดไปเที่ยวพัทยา แวะกินอาหารทะเลที่ร้านปรีชา ซีฟู๊ด..แบบอิ่มจังตังค์อยู่ครบ 555++

มันเป็นอะไรที่ไม่ได้ตั้งตัวจริงๆนะ แผนการณ์ที่จะไปวัดเพราะเพื่อนชวนไปทำพิธี"บังสกุลเป็น บังสกุลตาย"(พิมพ์ถูกไหมอ่ะ ^^") ฟังชื่อดูน่ากลัวเนอะ แต่เค้าว่ามันดีจริงๆก็เลยรับปากไป

มานึกๆดู เอ๊ะ!! พี่สาวเพิ่งไปวัดมาเลยโทร.ไปถามว่ามันเป็นไงมั่ง เค้าก็บอกข้อห้ามมาบลาๆๆ เย่ย!!สุดท้ายเราก็ไม่ได้ไป เพราะมีเหตุสุดวิสัยบางอย่างทำให้เราเข้าร่วมพิธีไม่ได้ เฮ้อ..อดเลย


และมันคงจะเป็นวันอาทิตย์ที่สุดเซ็ง ถ้าพี่ชายเราไม่โทร.มาบอกว่า พรุ่งนี้(วันอาทิตย์) ไปหาอะไรกินที่พัทยาไหม ยู้หู!! โอเชเลยพี่จ๋า แต่ต้องออกจากบ้าน 6 โมงเช้านะ เย่ย!! จะรีบไปไหนเนี่ยพัทยาอยู่แค่เนี้ยเอ๊ง อ๋อ..จะไปนอนอ่านหนังสือเล่นที่ชายหาดจอมเทียน..ก็ได้ง่ะ

โธ่เอ๊ย..ยัยเก๋ทำมาบ่นแต่ตื่นเช้าคนแรกเล้ย 555++ พร้อมแว้ว..เดินทาง..เย้ ชอบที่สุดเวลาไปเที่ยวกับที่บ้านเนี่ย ชอบเพราะ อิ่มจังตังค์อยู่ครบไง อิ อิ จะกินอะไรเต็มที่ แล้วจะไม่อ้วนไงไหว ที่บ้านตอนนี้กลายเป็นหมู 3 ตัวแล้ว อ้วนทั้งบ้านเลย 555++

เช้านี้มีผู้ร่วมชะตากรรม 5 คน รถแน่นเลยตัวใหญ่ๆทั้งนั้น ก็มีเรา พี่ชายคนโต พี่ชายคนรอง แฟนพี่ แล้วก็เพื่อนพี่
และแล้วเราก็เดินทางมาถึงพัทยาแว้วจ้า


แวะเที่ยวเมืองจำลอง มีคนบอกไม่เคยมาเลยแวะดูหน่อย ค่าเข้า 100/คนแหน่ะ แพงจัง เค้าถามว่าคนต่างชาติหรือเปล่า หน้าเหมือนตรงไหนฟ๊ะ

นิ นิ อยู่เมืองไทยก็ไปเที่ยวสิงคโปร์ได้ด้วยอ่ะ แล้วข้างหลังนั่นออสเตเรียใช่ป่ะ



แล้วนี่คือที่ไหนจำไม่ได้ สงสัยสอบวิชาประวัติศาสตร์ตอนนี้ คงจะตก 555++


มีเขื่อนชัยนาทด้วย ดีใจออกนอกหน้า บ้านเกิดตัวเองนิ


นี่สะพานรถไฟ


นี่ประเทศอียิปต์เค้ามีหมูสตาฟไว้ด้วยแฮะ แง แง น้ำหนักขึ้นมาตั้ง 10 กว่าโล โดนที่บ้านสั่งลดโดยด่วน แต่คุณแฟนมันเรียก ไอ้อ้วนแล้วอ่ะ


นี่หมู 4 ตัว อิ อิ บ้านนี้ทำน้ำหนักแฮะ จะไปแข่งยกน้ำหนักรุ่นไหนกันเนี่ย


มาต่อที่หาดจอมเทียน อยากกินปู อยากกินปู เลยสั่งปูม้ามา 1 โล สะใจเลย


กรรเชียงไง๋มันเล็กจังอ่ะ แต่ก็แก้ความอยากได้นิดโน่ย โฮ๊ะ โฮ๊ะ

มื้อนี้หมดไปตั้ง 500 กว่าบาทแหน่ะ แพงง่ะ ลูกปูม้า 1 โล 350.-, เป๊บซี่ 1 ขวดลิตร+น้ำเปล่า, น้ำแข็ง 2 กระติก,ข้าวผัดวิญาญาณปู 2 จาน 40.-, ไมรวมค่าเตียงผ้าใบ 150.-ง่ะ

บ่าย 3 แล้ว ไปหาของอร่อยๆจริงๆกินดีกว่า ตอนแรกกะว่าจะไปกินร้านส้มตำนายควร แต่เค้าไม่อยากกินกัน ทำไงดี เลยโทร.ถามคุณแฟนดีกว่าเป็นกุนซือเรื่องร้านอาหารเลย ยิ่งถิ่นเมืองชลด้วย
- อยู่พัทยามีอาหารทะเลอะไรอร่อยๆมั่งอ่ะตัวเอง
- แถวนั้นก็ร้านปรีชา ซีฟู๊ด สุดยอดแล้ว ถ้าไมอร่อยให้โทร.มาด่าเลย
- จริงดิ..พี่มันบอกว่าถ้าไม่อร่อยจะเอาบิลไปเบิกที่ตัวเองนะ 555++


จากนั้นเราก็เลยเดินทางตามที่กุนซือส่วนตัวบอก ไม่อร่อยถึงกรุงเทพฯมีโดนเตะ



ถึงแล้วร้านปรีชา ซีฟู๊ดป้ายเด่นเชียว รถเยอะด้วยดิ สงสัยจะอร่อยจริง อิ อิ


ตอนแรกพี่เค้าอยากได้ร้านที่ติดทะเล พอมาถึงแล้วก็ไม่ผิดหวังบรรยกาศดีอ่ะ






ทางเดินเข้าจะมีตู้ปลา กุ้ง กั้ง หอย เป็นๆแต่เราไม่ได้สั่งนะเห็นคนเค้าไปยืนชี้เลยอ่ะ สงสารมันจัง แต่มันคืออาหารน่ะนะ





สั่งอาหารไปไม่กี่อย่าง เหตุจากกินมาตลอดทางอิ่มมั๊กๆ ตอนแรกเห็นคนเยอะนึกว่าอาหารจะมาช้า แต่มาเร็วผิดคาด

นี่น้ำจิ้มซีฟู๊ด+พริกน้ำปลา เราว่าน้ำจิ้มซีฟู๊ดยังไม่เด็ด สู้ร้านอบอร่อยไม่ได้ที่นั่นจะเอาพริกมาปั่นละเอียดแซบมากๆ เราชอบไปกินบ่อยๆแต่ไม่เคยถ่ายรูปกินอย่างเดียว 555++

มาอย่างแรก กรรเชียงปูผัดผงกระหรี่ ปูสดหวานมากๆตัวโตกว่าที่หาดเยอะมากมาย จานนี้เราชอบสุด


ตามมาติดๆ ยำปลาหมึกสด สดจริงๆนะ และรสชาตก็กลมกล่อม แต่จานนี้หมดช้าสุด เอ๊ะยังไง


ปลาหมึกชิ้นโตๆ


ปลาลวกจิ้ม อร่อยสดดี


ต้มยำน้ำข้นรวมมิตร


อร่อยดีแซบ




จานสุดท้ายประกระพงทอดน้ำปลา สดอร่อยดีนะ แต่สรุปความเห็นเดียวกันว่า ปลากระพงทอดน้ำปลาที่ร้านอบอร่อยกว่าเยอะ ที่นั่นกินได้กระทั่งหัวปลา ทั้งๆที่กินหัวปลากันไม่เป็นนะ


รวมมิตรจ้า เอ๊ะ!! ขาดอะไรไปหว่า อ๋อ ตามมาทีหลังนั่นเอง


555++อิ่มจังตังค์อยู่ครบ มื้อนี้ไม่แพงเลย กับข้าว 5 อย่าง, ข้าว 1 โถ, น้ำแข็ง 1 กระติก, น้ำแร่ขวดใหญ่ 1 ขวด แอบมีแถมน้ำแข็งใสอีกด้วยนะ แต่ไม่ค่อยอร่อยอ่ะ หรือเราไม่ชอบก็ไม่รู้

เดินทางกลับบ้านแว้ว ขากลับรถเยอะ ปวดหัวเลยล่ะสงสัยกินกาแฟเยอะด้วยมั้ง



ผ่านสุวรรณภูมิด้วย


ร้านนี้มาง่ายมากเลย มาตามสุขุมวิทเส้นหลัก ผ่านโรงแรมแอมบาสเดอร์(จะอยู่ขวามือ) ตรงขึ้นไปจนถึงไฟแดงแรก เลี้ยวขวาที่ไฟแดง (ถ้าขับรถเลยก็มียูเทริน์ใกล้ๆ) ขับตรงเข้าไปเรื่อยจะเห็นป้าย ร้านปรีชา ซีฟู๊ด

ถ้ามานั่งตอนเย็นๆยิ่งดีเลยนะ นั่งกินนั่งคุยเรื่อยๆบรรยกาศดี อาหารสดอร่อย

จบแล้วจ้า




 

Create Date : 07 ตุลาคม 2550    
Last Update : 8 ตุลาคม 2550 1:31:36 น.
Counter : 803 Pageviews.  

เมื่อความรักเดินทางกลับมา..มันเหมือนได้คนรู้ใจคนเก่ากลับมาอีกครั้ง

คิดแล้วก็ไม่อยากเชื่อเลยนะ ความห่างเหินที่หายไป พร้อมกลับความเงียบเหงาที่เข้ามา พร้อมความไม่เข้าใจกัน มันจะกลับมาเข้าใจกันอีกครั้ง งงเนอะพิมพ์เอง งงเอง เอาว่าอ่านเข้าใจละกันน่า 555++

มันเป็นของขวัญวันเกิดที่ล้ำค่าที่สุด มันทำให้เราร้องไห้ด้วยความตื้นตันใจ เริ่มมันเกิด ณ วันเกิด 10 ก.ค. โทรศัพท์ดังแต่เช้า

"โอ้ย..นี่มันเพิ่ง 8 โมงเองน๊า ชั้นนอนตั้งตี 3 นะ เคลียร์เอกสารลูกค้าจนตาโหลแล้ว ใครฟ๊ะโทร.มาตั้งแต่เช้าเนี่ย

นึกว่าใครแมวเองเหรอ โทร.มาก็บ่นๆเลยนะเอ็ง ช้นนึกว่าแกโทร.ทางไกลมาเนี่ย จะอวยพรวันเกิดชั้น เมื่อ 2 ปีก่อนแกยังนอนอยู่ ICU อยู่เลยนิ วันเกิดชั้น อิ อิ"

"เออๆกูก็โทร.มาอวยพรมึงด้วยแหละ แมวมันว่างั้น แล้วมันก็บ่น บลาๆๆๆ"

"แมวชั้นเครียดว่ะ ทำยังไง ชั้นก็ตัดไม่ขาด ใจมันไม่ลืมเลย หลอกตัวเองไม่ได้ว่ะ"
"โห มึงคงลืมได้หรอกคบกันมาตั้ง 4 ปี แล้วก็ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันเลย เดี๋ยวชั้นจัดการเอง มึงไปอาบน้ำรอรับโทรศัพท์ได้เลย"ดูมันพูดเสร็จตัดสายไปซะงั้นไรฟ๊ะ ทำเป็นวัยรุ่นใจร้อนจริงๆแก่แล้วนะเอ็ง

ไอ้เราก็ไปอาบน้ำจริงๆนะ แต่ไม่ได้รอสายหรอก(หลอกตัวเอง) แต่คิดว่าถ้าเค้าคนนั้นโทร.มาจริงๆ เราจะรับสายดีไหมอ่ะ ไม่กล้าเลย หลังจากมีเรื่องกันแล้วเค้าพยายามทักเราตลอด แต่เราก็เชิดใส่ ขอโทษนะพี่มันจำเป็น เก๋ไม่อยากให้คนอื่นเค้าครหาเราสองคนอีก

นานเลยไม่เห็นมีสายเข้ามาเลยฟ๊ะ โทร.กลับไปหาแมวอีกรอบ ลูกน้องดันบอกพี่แมวอาบน้ำเดียวโทร.กลับ สวนทางกันซะงั้น เซ็งจัง ออกไปร้านดีกว่าหอบงานไปทำด้วยละกัน

ขับรถออกไปได้แปบ เสียงสายเข้าดูดิใครโทร.มาฟ๊ะกำลังเซ็ง โห..ตายแล้วช้านจะทำยังไงดีอ่ะ พี่เค้าโทร.มาอ่ะมันก็ดีใจหรอก ความรู้สึกมันบอกไม่ถูก รับก็ได้
"ฮัลโหล(ยังพูดได้ไม่เต็มเสียง) "
"ว่าไงสุขสันต์วันเกิดนะ เลี้ยงไหนเนี่ย" ดูดิน่าเตะจริง
"จะพาไปเลี้ยงเหรอไง" ชิปากดีเนอะเรา
"อ้าวปีที่แล้วยังพาไปเลี้ยงอยู่เลย" ดูดิแก่แล้วความจำเสื่อมแหง๋ หรือไม่ก็ไม่เคยจำ
"นิพี่ นั่นมัน 2 ปีแล้วย่ะ อยากกินอบอร่อยเลี้ยงป่าว" บลาๆๆๆคุยเหน็บๆกันไปเยอะ เหมือนคนคุ้นเคย
"บ่ายนี้มีประชุมผู้บริหาร อาจจะเลยไปหาป้าที่ชลบุรีไปไหม"
"ไปดิ(แอบใจง่าย ก็ดีใจอ่ะเข้าใจหน่อยนะ) แล้วกลับกี่โมง ขับรถไหวเหรอ"
"ยังไม่รู้ว่าค้างไหม แต่ไม่ค้างดีกว่ากลับดึกๆมั้ง แต่ดูก่อนถ้าประชุมเลิกช้าก็ไม่ไปนะ"
"โอเช..ไม่มีปัญหา ไม่ไปก็โทร.มาบอกละกัน" โห พอวางสายนะ หน้างี้บานเป็นจานเชิงเลย วันนี้ต่อให้คนมายืนด่าก็ไม่โกรธจริงๆนะ

แต่แง แง ลางสังหรณ์มันบอกว่าจะไม่ได้ไปอ่ะ จะ 5 โมงแว้วยังไม่โทร.มาเลย แหน่ะโทร.มาแล้ว ไปไม่ได้เพิ่งเลิกประชุม แอบเซ็ง แต่ปากก็บอกว่าไม่เป็นไร(กัดฟันพูด แง แง) พี่เค้าบอกว่าเพลียมากเหมือนไม่สบาย เราเลยบอกให้กลับบ้านพักผ่อนเถอะ แถมส่งSMS หยอดไปอีก อิอิ

หายไป 5 วันเงียบกริบ ไรฟ๊ะ ถ้าแมวมันไม่โทร.บอกก็ไม่โทร.มาเหรอน้อยใจเจงๆ พอดีเมื่อวานวันจันทร์(16 ก.ค.) มีปัญหาเอกสารลูกค้าปวดหัวมากๆ หวยก็ไม่ถูก งุงิจัง โทร.ไปไม่มีใครรับสายเลย เค้าก็ไม่รับสายเราน้อยใจจังบ่ายๆมีคนโทร.เข้าเอ๊ะ อ้าวไง๋เสียงเป็นงั้นอ่า..เค้าบอกไม่สบายมา 4 วันแล้วนอนตลอดเลย โถๆน่าสงสาร หายโกรธแล้ว เลยตกลงจะไปรับไปกินข้าวละกันร้านประจำใกล้บ้านเนอะ
แต่เจอเราแล้วอย่าตกใจนะ เค้าก็บอกอย่าตกใจเค้าเหมือนกัน ขึ้นรถมาก็ยังไม่มองซะทีแฮะ พอมองตรงๆก็ร้อง เฮ้ย 555 กิ๊บเก๋ไปตัดผมซะเกลี้ยงดัดผมมาอีก ช่างกล้า พี่ก็ไปตัดผมมาซะสั้นขนาดนั้นคิดได้ไงเนี่ย 5555

แต่ก็นะฟ้าฝนช่างไม่เป็นใจเอาซะเลยอ่ะ ไปถึงฝนตั้งเค้ามืดมาเลยแง แง เราก็พูดเสียงอ่อยๆ ไม่ต้องกินก็ได้นะ 555 อย่างว่าแหละคิดอะไรอยู่ไม่ต้องพูดก็รู้
"งั้นเดียวเราไปกินในห้างก็ได้ กินบา-บี-คิวละกัน" โอเช จัดให้ตกลงเลี้ยงวันเกิดไปในตัว

วันนนี้(17 ก.ค.) ใครมันโทร.มาแต่เช้าอีกเนี่ย 8 โมงกว่ามั้ง ง่วงน๊าเฟ๊ย อ้าวนี่มันชื่อแมวนิ รับดิ
"เฮ้ย คิดถึงชั้นแต่เช้าเลยนะแก"
"เออ เซ็งว่ะ" แต่เสียงรอบข้างเหมือนอยู่ในห้างอ่ะ
"เออมาซื้อของว่ะ โหน้ำตาลมันแพงขนาดนี้แล้วเหรอ ไม่เคยซื้อของเองนานแล้ว"
"เออ ดิแกร้านชั้นซื้อกาแฟโลละ 20 มานานแล้ว สงสัยไม่มานานนะแก" แล้วมันก็บ่นบลาๆๆๆ

เอ๊ะมีสายเข้าเจ้านุกน้องมันโทร.มาไมแต่เช้า ยังไม่รับเดี๋ยวโทร.กลับ
คุยกับแมวต่อ มีสายเข้าอีกแล้ว โอ๊ะรูปโชว์หล่อเชียว ไม่รับไม่ได้แว้ว 5555
"ฮัลโลจ้าพี่ว่าไง" เสียงใสทันทีอ่ะ
"วันนี้ไปไหว้พระกัน" "ไปดิ ที่ไหนล่ะ" ดูกิ๊บเก๋มันว่างขึ้นมาทันที
"ไปศาลเจ้าพ่อเสือนะ อยากไป" โห เราคิดในใจ 2 อาทิตย์ก่อนเพิ่งแวะไปไหว้กับพี่ชายและเพื่อนๆมันมา ก็นะว่างอยู่แล้วงานเหงินช่างมัน 5555
"แต่เธอขับรถนะ ชั้นขับไม่ไหว"
"เฮ้ย..บ้าไปแล้วคันใหญ่อย่างงั้นอ่ะ"
"ไม่เป็นไรหรอกรถมันมีประกันนิ " ก็แปลกนะ คนโค-ตะ-ระ หวงรถอย่างพี่ไว้ใจให้เราขับ ตั้งแต่รถคันแรกแล้ว
"เออ เอาไงก็เอา" เป็นครั้งแรกที่ขับรถแคมรี่ รถที่เราจะซื้อ แต่ที่เกร็งคือคันมันใหญ่และมันรถคนอื่นอ่ะดิ

วันนี้ถ้าใครเจอเราขับทุเรศๆก็ขออภัยด้วยน๊า ไม่ใช่ขับไม่คล่องแต่เราพวกใจร้อนขับเร็ว แล้วมันเครื่อง 2.4 เลยยิ่งขับมัน 555

วันนี้คนป่วยยังดูอาการไม่ค่อยดีเลยแฮะ แต่อยากไปไหว้พระจะได้รู้สึกดี ไปกันหลายที่แต่จะบอกว่ารถเอาไปติดแก๊สแล้ว ประหยัดมากๆๆเลยอ่ะ ขับไป 104 โล จ่ายค่า NGV ไปแค่ 94 บาทเอง เทียบตอนเติมเต็มถังอ่ะ เชื่อเลยที่ในโฆษณาบอกว่า แบงค์ร้อยกับแบงค์พันต่างกันมากๆ

วันนี้แรกๆอยู่ด้วยกันน่าจะเก้อเขินนะ แต่เปล่าเลยความรู้สึกมันจูนกันติดทันที คุยกันรู้ใจเหมือนเดิม แปลกที่วันเวลาเปลี่ยน คนอาจจะลังเล หลงทางกันไปแต่พอกลับมายังรู้สึกห่วงใยกันเหมือนเดิม

คุยกันเรื่องงานไปเยอะ พี่เค้าพร้อมที่จะช่วย และเป็นที่ปรึกษาที่ดี และมีบางอย่างที่เราเข้าใจผิดมานาน ก็เพิ่งได้รู้ จะทำยังไงดีนะ มันมีบุคคลที่ 3 4 5 มาทำให้เราผิดใจ กัน แต่เราก็ไม่อยากผิดคำพูดกับผู้ใหญ่

เราบอกว่า ถ้าเจอกันที่ทำงาน เราใช้โทรศัพท์คุยกันละกันนะ ก็รู้สึกแย่ที่พูดไปแบบนั้น พี่เค้าบอกว่าถ้าเธออยู่กับเจ๊หรือคนอื่นในหน่วยจะคุยยังไง เราบอกคุยได้สิ เราจะไม่เอ่ยชื่อในสายไง ก็โอ.เค

แต่ก็นะ ก็กลัวจัง ความบังเอิญมักมีเสมอ ถ้ามีคนเห็นเราอยู่ด้วยกันคงวงแตก เฮ้อ เพื่อนเราบอกว่าจะไปสนใจคนอื่นทำไม เราบอกไม่ได้หรอกมีหลายเรื่องที่จะแย่ตามมา รอเราแยกหน่วยแล้ว เราจะทำอะไรก็เรื่องของเรา

ดีใจที่พี่ถามถึงแม่เก๋นะ ก็เหน็บๆไปก็คนโปรดนิ ถามถึงเรื่อยอยู่แล้ว พี่บอกว่านึกถึงตอนที่ไปค้างบ้านเก๋ที่ชัยนาท เจออะไรตลกแปลกเยอะ ไว้จะหาโอกาสไปเยี่ยมแม่กับพ่ออีก แต่ของฝากเดี๋ยวนี้ไม่เห็นเลยนะ ชิทวงของฝากซะงั้น

เรากับพี่เค้าไม่ได้เป็นแฟนกันนะ แต่มันยิ่งกว่าเพื่อน ยิ่งกว่าแฟน ไม่ใช่กิ๊กเพราะนิยามนี้มาทีหลัง มันรู้ใจกันมากกว่านั้น เค้าทะลึ่งบ้างจริงแต่ไม่เคยทำไรเรา ดูดิอยู่ด้วยกันเกือบ 24 ชม. พี่พูดเล่นๆบอกเธอนะเป็นยิ่งกว่าเมียชั้นอีก ทำงานด้วยกัน ไปหาลูกค้าด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน หลอกใช้เค้าอีก รู้นะแต่ก็ให้อภัยทู๊กที

เค้าบอกว่าชั้นไม่เคยคิดทำร้ายเธอเลย เรารู้ในความหมายนั้น อย่างที่เรามองตาก็เข้าใจกันเนอะ พี่บอกเรารู้มาก บางทียังต้องมาสับรางให้แฟนๆพี่อีกอ่ะ แต่ดีใจที่ตอนนี้เลิกหมดแล้ว แถมบอกเบื่อมีแฟนล้ว ตามอยู่ได้ไม่เป็นอันทำงาน

พี่เคยพูดว่า"เป็นเพื่อนคบกันมันยาวนานกว่า ถึงทะเลาะกันก็ยังมาปรับความเข้าใจดีกันได้ แต่ถ้าเป็นแฟน เลิกคือไม่ขอเจอกันอีกแล้ว" พี่พูดเมื่อ 4-5 ปีก่อนน้องจำได้
แต่ดีใจล่ะ ทีจูบแรกของเราคือพี่ ถ้าเมื่อ4 ปีก่อนเราพลาดพลั้งกันไปละก็ วันนี้เราคงไม่มีจริงไหม เราอาจจะเดินจากกันไปนานแล้ว พี่นี่อดทนได้ขอนับถือ ถึงวันนั้นพี่โครตหงุดหงิดแบบไม่มีเหตุผลก็เถอะ ตอนนั้นเด็กอ่ะเราก็ไม่ค่อยเข้าใจ

อยากบอกว่ารักพี่นะ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว สักวันหนึงถ้าเราเป็นคู่กันมันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปมากกว่านี้ ตอนนี้เค้าจะทำงานให้เต็มที่ ตอนนั้นพี่อาจจะมองว่าเราโตขึ้นพอจะเป็นคนที่คู่ควร อิ อิ




 

Create Date : 18 กรกฎาคม 2550    
Last Update : 18 กรกฎาคม 2550 1:59:54 น.
Counter : 162 Pageviews.  

เมื่อสิ่งเลวร้ายผ่านไป...สิ่งดีๆก็เข้ามาแทน

จะมีใครรู้บ้างว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเอง? แม้กระทั่งแม่หมอดู อย่างเราดูดวงของตัวเอง รู้ว่าจะเกิดอะไร ก็ยังเตือนตัวเองไม่ได้ แล้วนับประสาอะไรที่จะไปเตือนเรื่องของคนอื่น แต่ช่างเถอะ มันก็เหมือนไพ่ยิปซี คิดอย่างไงไพ่ก็ออกมาแบบนั้น

อายุก็เริ่มเยอะขึ้นทุกวันทุกวัน จะอยู่แบบไม่มีเป้าหมายเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้วล่ะ
เราเลยว่าจะให้ของขวัญกับตัวเองที่ตั้งใจทำงานอย่างจริงจังซะแล้ว

สิ้นปีนี้ขึ้นไตรมาสใหม่ เราจะเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บริหารหน่วยแล้ว
เราจะซื้อรถใหม่ให้ตัวเอง 555+++ กับรถที่เราชื่นชอบ กับสโลแกน " All new CAMRY" ฮี่ๆ เล็งไว้แล้ว ว่าต้องเป็นรุ่น 2.4 V เท่านั้น

แต่ก็เฮ้อ.. เราคงต้องทำงานหนักขึ้นเยอะเลยนะ แต่เอานะมันมีแรงบันดาลใจ ทำให้ฮึกเฮิม

การที่เรากลับเข้าไปทำงานที่นี่ มันทำให้เราเหมือนกับย้อนเวลากลับไปเมื่อ 5 ปีก่อน แต่ไม่เจ็บปวดอีกแล้ว แปลกเวลาผ่านไปมันทำให้จิตใจเราเข้มแข็ง เก่งเนอะเรา แต่กว่าจะใช้เวลาขนาดนี้ได้ เราก็ทำสิ่งผิดพลาดไปหลายอย่าง สุดท้ายเรารู้ว่าเราหลอกตัวเอง

หัวใจที่ตก เราเก็บมันขึ้นมาเยียวยา เจอหน้าครั้งใด หัวใจมันเจ็บแปลบทุกครั้ง ถึงแม้กระทั่งตอนนี้ก็เถอะ เฮ้อ...ก็ไม่ได้อยากหลอกตัวเองแต่ก็ต้องทำ เธอรู้ไหมภายใต้ใบหน้าที่นิ่งๆ เฉยชาของเราน่ะ มันเป็นอย่างไง

เรารู้ว่าเธอรู้ แต่เธอก็เคารพกับการกระทำของเรา สายตาคนอื่นๆที่คอยจับผิด ในใจเรารู้สึกแย่นะ หลายๆคนคิดว่า เดี๋ยวเถอะเราก็จะใจอ่อน นั่นล่ะคือสิ่งที่เราเจ็บปวด

นึกเรื่องเก่าทีไร น้ำตามันพาลจะไหลเนาะ ตลกจัง ตอนที่พิมพ์อยู่นี้ เปิดเพลงฟังไปด้วย ดีเจดันมาเปิดเพลงโดนใจเราอีก "จะเก็บใจไว้ เก็บเพื่อรอ ขอรอ รอจนกว่า ที่ฟ้าจะมีเวลาให้เรารักกัน เก็บคำว่ารักที่ชั้นมี ตราบไว้ให้นานเท่านาน จะให้กับเธอ" มันเหมือนตรอกย้ำยังไงไม่รู้สิ

ฝนตกครั้งใด ไปสถานที่ไหน หรือขับรถผ่านเส้นทางที่เราไปด้วยกัน มันก็ทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆเสมอ ยิ่งฟังเพลงที่เราฟังด้วยกัน ที่เราชอบร้องให้เธอฟัง มันยิ่งเศร้า

เฮ้อ..ทำไมมันไม่ลืมซะทีนะ ยิ่งกลับมาทำงานที่นี่ แล้วต้องมาเจอกันอีก ถ้าเราขึ้นตำแหน่งผู้บริหารแล้วเราจะยิ่งต้องเจอกันบ่อยขึ้น แล้วเราจะทำอย่างไงดีล่ะเนี่ย

เรารู้ลึกๆเธอยังห่วงเรา ถ้าถามเราใช่เราก็ยังห่วงเธอเหมือนกัน สายตาเธอมันบอก เธอกับเราปกติไม่ต้อง เอ่ยออกมาหรอกว่าจะพูดอะไร มันสามารถสื่อกันได้ทางความรู้สึก ไม่มีใครรับรู้ได้หรอก

เฮ้อ..คิดๆไปก็ดูเหมือนคนโง่เนอะ ยังมานึกเรื่องเก่าๆอยู่ได้ ความรักของเรา มันเป็นรักที่เป็นไปไม่ได้ เราเป็นเพื่อนกัน เป็นบัดดี้กัน ทำงานร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน

ตอนนี้แม่เราก็ยังไม่เลิกถามถึงเธอเล้ย ทำไมติดใจอะไรอยากได้เป็นลูกเขยนักเนี่ย ถามจริงเถอะใส่ยาอะไรให้แม่เรากินอ่ะ ขี้เกียจตอบเวลาแม่ถามว่าเธอเป็นไงมั่งจริงๆ

ถึงแม้เธอจะมีความเห็นแก่ตัวอยู่ลึกๆ เรารู้แต่ก็ให้อภัย คนเราย่อมที่จะรักตัวเองมากกว่า เธอบอกเธอดวงนารีอุปถัมน์ ก็น่าจะจริง เธอชอบไปหลอกให้ผู้หญิงรัก ทำตัวเป็นเพลย์บอย ถ้าไม่มีเงินผู้หญิงก็ไม่มาหรอก ก็ผู้หญิงแต่ละคนไม่อยากจะพูดถึง แต่ละคนชาวเกาะทั้งน้านนน

เมื่อก่อนยังไม่มีเงิน ยังไม่ทำตัวขนาดนี้เลยนะ เป็นตาเชยธรรมดา เราจับแต่งใหม่ก็มาโดนผู้หญิงโฉบไปซะงั้น พูดแล้วก็น้อยใจ แต่ตอนนี้เธอแก่แล้วนะรู้ตัวบ้างไหม จะมาทำตัวเพลย์บอยไม่ค่อยจะดีนะ เดี๋ยวจะโดนเด็กถอนหงอก หุ หุ

ตอนนี้มันถึงเวลาเอาคืนของเราบ้างล่ะ มันเกิดแรงฮึดสู้... ว่าจะเอาชนะเธอให้ได้ เมื่อก่อนเราช่วยเธอจนขึ้นผู้บริหาร เมื่อได้แล้ว ก็ลืมเรา เอาเราไปเม้าท์ตามประสาผู้ชายปากเสีย(นี่ก็เป็นข้อเสียอีกข้อ ระวังจะปลาหมอตายเพราะปาก) แต่ขอโทษเค้ารู้กันทั้งแผนก ว่าเธอเกาะชั้น สงสัยช่วงนั้นดวงเราไม่ดีด้วยราหูเข้า เลยแย่เป็นระลอก

ตานี้ถึงตาเอาคืนบ้าง เราจะต้องทำให้เทียบเท่าหรือเหนือกว่า เธอออกรถใหม่แคมรี่ เราก็จะออกแคมรี่ หน่วยเธอตัวเลขดี ก็รอดูหน่วยชั้นมั่ง ถึงตอนนั้นอย่ามาง้อเราละกัน เราน่ะเวลารักก็รักมาก รักด้วยความจริงใจ แต่เวลาเกลียดก็ถึงใจเหมือนกัน และจะไม่ใจอ่อนเด็ดขาด

คอยดูกิ๊บเก๋คนนี้ก็แล้วกัน

ปล.แต่ไม่อยากหลอกตัวเองว่าลึกๆ เราก็รอเธอ แต่เราทิฐิจะไม่ยอม เป็นของตายของใครเด็ดขาด เฮ้อ..สับสนตัวเองจังผู้หญิงก็เงี้ยอ่ะ






 

Create Date : 19 มิถุนายน 2550    
Last Update : 19 มิถุนายน 2550 15:56:01 น.
Counter : 237 Pageviews.  

1  2  

แพนด้าตัวกลม
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"ต้องกล้าที่จะเปลี่ยน ต้องกล้าที่จะเสี่ยง
ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ แต่เราทำไม่ได้เพราะเราไม่ได้ทำ
อุปสรรคทุกคนเจออยู่แล้ว อยู่ที่ว่าเราเลือกที่จะใช้วิธีไหนแก้ไขมัน
ฉลาดที่จะคิด ฉลาดที่จะพูด ทุกอย่างอยู่ที่ปาก และการกระทำ ^____^ "
Friends' blogs
[Add แพนด้าตัวกลม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.