Group Blog
 
All blogs
 

ทักทายกันอย่างไรให้ดูดีและมีคุณค่า

(คำแนะนำในการใช้บล็อก: อ่านผมเพ้อไป ชมภาพไปนะครับทุกท่าน)
........................

คำทักทายยอดฮิตของคนไทยเราที่มักจะใช้กันหลังจากไม่เจอกันนาน
มักจะหนีไม่พ้นเรื่องสังขาร ส่วนใหญ่มักจะทักว่าอ้วนมั่งล่ะ แก่มั่งล่ะ
เหตุการณ์ที่ว่า...เพิ่งเกิดกับเพื่อนผมวันนี้ ซึ่งเป็นผู้หญิง 
รู้กันอยู่ว่า ผู้หญิงกับความแก่และความอ้วนไม่ค่อยจะถูกกัน 
เมื่อมีใครมาทัก เธอก็จะอารมณ์แปรเปลี่ยนในบัดดล...
แต่ ณ วินาทีนั้นเธอก็ต้องฝืนเก็บความรู้สึก
แต่หลังจากหันหลังให้กันเท่านั้นล่ะ ประโยคแรกที่ผมได้ยินจากเธอก็คือ 
“แหม!!! พูดมาได้ ไม่ดูหนังหน้าตัวเองเล๊ย.ย
กรูจะเป็นอย่างไร กรูรู้ตัวกรูดี ไม่ต้องมีใครมาบอกและตอกย้ำหรอก” แร๊งส์..ส์
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...
เมื่อเจอใครก็ควรทักทายกับเขาในสิ่งที่สร้างสรรค์นะท่าน (แม้บางครั้งจะฝืนไปบ้างก็เถอะนะ)
เพราะมันจะทำให้ท่านดูดีและมีคุณค่าในสายตาเขา...และจะได้ไม่เกิดกรณีแบบนี้ 555



เมื่อพูดถึงความอ้วน ที่จริงก็เดือดร้อนมาถึงผมด้วยแหละ อิอิ
นับวันห่วงยางเริ่มขยาย รูเข็มขัดมีจำนวนเพิ่มขึ้นตามวัย ถึงเวลาแล้วที่จะต้อง Burn
เหตุผลของการ Burn มีเพียงข้อเดียว ก็เพื่อให้กางเกงสามารถเกี่ยวตะขอได้ 
แต่มื้อเที่ยงวันนี้สิ เพิ่งฟาดข้าวขาหมูไป 1 จาน เจอทีไรห้ามใจไม่ได้สักที
ว่ากันว่า “ข้าวขาหมู 1 จาน ให้พลังงาน 690 กิโลแคลอรี่” แน่ะ
ต้องวิ่งเผาผลาญถึง 11 กิโลเมตรนะ จึงจะหมดจาน
เย็นนี้กลับมาจากทำงาน วิ่งออกกำลังกายบนลู่วิ่งไปได้เพียง 3 กิโลเมตร
ใช้พลังงานไปเพียง 200 แคลอรี่เอง
เฮ้อ!! ข้าวขาหมูยังไม่ถึงครึ่งจานเลย อย่างนี้คงจะลดได้หรอกนะหมูอวย ฮ่าๆๆ






 

Create Date : 21 มีนาคม 2556    
Last Update : 21 มีนาคม 2556 21:50:11 น.
Counter : 850 Pageviews.  

กดดันบ้าง (ก็อาจ) จะดี

รู้สึกคิดถึงบล็อก หลังจากที่ทิ้งร้างห่างไปหลายวัน 
ด้วยข้ออ้างหลากหลายเหตุผล 
แม้ว่าจะไม่ได้เข้ามาอัพบล็อก แต่ที่แห่งนี้ก็เปรียบเสมือน “บ้าน” 
บ้านที่ให้โอกาส...ให้อะไรดีๆ มากมาย 
ว่างเมื่อไหร่ผมมักจะแวะเวียนเข้ามาพักผ่อนหย่อนใจเสมอ 
วันนี้มีอารมณ์อยากจะเขียนบล็อก และมีภาพสีน้ำมาให้ชมกันด้วย
เพิ่งวาดเสร็จหมาดๆ เมื่อบ่ายวันเสาร์ที่ 9 มีนาคม 2556



ภาพนี้ผมวาดให้กับอาจารย์ในมหาวิทยาลัยท่านหนึ่ง ซึ่งชื่นชอบภาพสีน้ำมาก
ขอให้ผมวาดภาพสีน้ำให้ โดยมีข้อแม้ต้องเป็น “ภาพวิว”
ภาพวิว....สำหรับผมเป็นอะไรที่ไม่ง่ายเลย ให้วาดภาพหมาและแมวยังจะง่ายกว่า อิอิ
ว่าแล้วก็นำมาให้ชมสักภาพก็แล้วกันเนอะ



ทีแรกเมื่อรู้ว่าต้องวาดภาพวิวก็ปฏิเสธไป...เพราะไม่มั่นใจในฝีแปรงตัวเอง 
แต่อาจารย์กลับตอบมาว่า “ผมเชื่อว่าคุณทำได้”
ผมเลยไม่กล้าที่จะไม่มั่นใจในตัวเอง
ในที่สุดก็เลยตกปากรับคำด้วยความเกรงใจ..ทั้งที่ในใจก็กล้าๆ กลัวๆ จะสำเร็จไหมหนอ
ผัดวันประกันพรุ่งมาเรื่อยๆ ไม่กล้าลงมือวาดสักที 
จนเวลาล่วงเลยมาหลายวัน
เมื่อมีโอกาสได้เจออาจารย์ท่านนั้นอีก...จึงถูกทวงถามถึงผลงานภาพวาด ทำให้รู้สึกกดดันเล็กๆ
วันนี้ถึงเวลาแล้วที่จะต้องเริ่มต้นลงมือวาดภาพสักที


ระหว่างที่กำลังวาดภาพนี้ก็ได้เรียนรู้ว่า...
คนเราลองได้ทำอะไรภายใต้แรงกดดันดูบ้าง ก็ดีเหมือนกันนะ
แม้จะเครียดไปบ้าง แต่ก็ทำให้มีสิ่งกระตุ้น เพิ่มความพยายามให้งานสำเร็จ 
ส่วนผลงานจะดีหรือไม่ดี...ก็ค่อยว่ากัน

..............................

ภาพนี้วาดมาจากภาพถ่ายมือโปรของบล็อกเกอร์ “แม่มดเดือน March” แห่งโอเคเนชั่น
ขอขอบคุณที่อนุญาตให้ผมได้นำผลงานภาพถ่ายสวยๆ มาถ่ายทอดเป็นภาพสีน้ำ
และต้องขอโทษล่วงหน้านะครับ หากถ่ายทอดผลงานออกมาไม่สวยเท่าภาพถ่าย อิอิ




 

Create Date : 10 มีนาคม 2556    
Last Update : 10 มีนาคม 2556 10:03:11 น.
Counter : 978 Pageviews.  

คิดสักนิด...ก่อนคิดจะเลี้ยงหมา

เป็นคนที่ชอบหมาและรักแมว แต่หากจะให้นำมาเลี้ยงก็คงไม่
เพราะยังไม่พร้อมด้วยเหตุผลในหลายเรื่อง
แต่ความคิดนี้เปลี่ยนไป ตั้งแต่บ้านโดนผู้ไม่หวังดีงัด
เลยอยากหาหมาที่เฝ้าบ้านเก่งๆ มาช่วยเป็นยามรักษาความปลอดภัย 
ทราบมาว่า “หมาบ้าน” เป็นหมาที่ดี มีคุณสมบัติดังที่ต้องการ
จึงตัดสินใจอย่างรวดเร็ว หาหมามาเลี้ยง โดยผ่านคุณสมบัติขั้นพื้นฐานของการเป็นหมาบ้าน
ลำตัวมีลายสีดำและขาว ลักษณะลายแบบนี้พบเห็นได้ทั่วไปตามท้องถนน บนหัวมีลายสีดำ
สร้างสรรค์ได้อย่างลงตัว เลยตั้งชื่อว่า “ดำเกิง” ให้ดูเท่ห์ๆ
ส่วนคุณสมบัติข้อสองเรื่องเฝ้าบ้านเก่ง เป็นคุณลักษณะที่มองไม่เห็นด้วยตา อันนี้คงต้องเสี่ยง


บ้านที่ผมอยู่ปัจจุบันเป็นบ้านที่มีรั้วรอบ บริเวณติดกันมีเพื่อนบ้านอีก 3 หลัง
ถัดไปก็เป็นอาคารบ้านเช่าที่อยู่ในซอยเดียวกัน
ภายในรั้วบ้านมีสนามหญ้าทั้งหน้าบ้านและหลังบ้าน
เห็นความพร้อมในด้านสถานที่...หวังว่าหมาคงวิ่งเล่นได้อย่างมีความสุข
ขณะเดียวกันก็จะได้ทำหน้าที่เป็น รปภ. ประจำบ้านด้วย
ในยามที่เจ้าของต้องปิดบ้านไปทำงานในตอนกลางวัน 

แต่เมื่อนำมาเลี้ยงแล้ว กลับไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะหมาไม่ต้องการที่จะอยู่ในพื้นที่อันจำกัด
อยากจะไปสมาคมกับหมาที่อยู่ในซอยนอกบ้าน กลางคืนส่งเสียงเห่าหอน ร้องคราง
จนตัวเองและเพื่อนบ้านไม่เป็นอันนอน บางครั้งตะกุยตะกายปีนป่ายรั้วอยากออกไป
บ้างก็ระบายความเครียดด้วยการกัดต้นไม้แสนรักขาดไปหลายต้น
สุดท้ายเลยต้องลุกขึ้นมาเปิดประตูรั้วยามดึกเพื่อคืนอิสระ

หลายครั้งที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ จนในที่สุดก็เลยต้องยอม...
ยอมปล่อยให้หมาออกไปใช้ชีวิตอิสระนอกบ้านอย่างถาวร
“จากหมาประจำบ้าน กลายเป็นหมาประจำซอย”
ถึงเวลาก็เรียกมาให้กินข้าวปลาอาหารตามปกติ ดูแล้วหมาช่างมีความสุข แต่เจ้าของกลับทุกข์
เพราะเมื่อไปใช้ชีวิตอย่างอิสระนอกบ้าน
สัญชาตญาณของความเป็นหมาที่มาพร้อมกับปัญหาใหม่ที่ตามมาก็คือ
การคุ้ยเขี่ยถังขยะและกัดรองเท้าของนักศึกษาที่มาเช่าบ้านอยู่ในซอย
และที่เป็นปัญหาหนักใจก็คือ ไล่กัดบุรุษไปรษณีย์ที่มาส่งจดหมาย 

ทุกวันนี้...ยังหาทางออกที่ดีที่สุดไม่ได้ให้กับเรื่องนี้ 

ที่เล่ามาทั้งหมด...ก็แค่อยากจะแชร์ประสบการณ์สำหรับใครก็ตามที่คิดจะนำหมามาเลี้ยง
อยากให้คิดทบทวนอย่างรอบคอบครับ  


 




 

Create Date : 17 ตุลาคม 2555    
Last Update : 17 ตุลาคม 2555 15:13:15 น.
Counter : 1303 Pageviews.  

คนเรา...ไม่เคยรู้จักคำว่า "พอ"

ถึงจะเป็นวันเสาร์ วันที่ควรหยุดจะพักผ่อน 

แต่ก็มีเหตุให้ต้องเข้าไปทำงาน
เนื่องจาก ช่วงเช้าได้ร่วมกับศูนย์คอมพิวเตอร์อบรมเชิงปฏิบัติการให้กับอาจารย์ผู้สอน
เกี่ยวกับการใช้งานระบบบริหารหลักสูตร หรือเรียกว่าสั้นๆ ว่าระบบ TQF 
ครั้งนี้จัดเป็นรุ่นที่ 2  
งานนี้ได้รับคำบ่นจนหูชาจากอาจารย์ผู้สอน..เพียง 1-2 คน ว่าไม่สะดวกโน่น นี่ นั่น
ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วระบบนี้ก็พยายามเอื้อให้มีการทำงานได้สะดวกขึ้น แทนการใช้ระบบกระดาษ
หากจะเข้าใจและเห็นใจคนทำสักหน่อย ผมว่าจะทำให้บรรยากาศดูดีขึ้น
แต่คนเราก็ไม่เคยรู้จักคำว่า "พอ" ให้แค่นี้แล้วจะเอาแค่นั้น 
ไม่เคยมีอะไรที่สมบูรณ์แบบสักอย่าง
งานนี้เลยต้องพยายามใจเย็นเข้าสู้
เซ็งครับ...เลยแวะมาระบายความอั้ดอั้นผ่านบล็อก
ขอบคุณทุกท่านที่ทนรับฟังครับ แต่อย่าเก็บนำไปคิดนะ ชมภาพแมวด้วยความสบายใจกันดีกว่า อิอิ





 

Create Date : 28 กรกฎาคม 2555    
Last Update : 28 กรกฎาคม 2555 12:57:19 น.
Counter : 1194 Pageviews.  

ที่ทำลงไป...เพราะใจมันชอบ

หนึ่งวันกับวันหยุดเพียงวันเดียวสำหรับสัปดาห์นี้
ได้ทำงานอดิเรกด้วยการวาดภาพในสิ่งที่ชอบ
ที่จริงแล้วก็วาดภาพเกือบทุกวัน ภาพใหญ่บ้าง เล็กบ้าง 
มีหลากหลายรูปแบบ ทั้งภาพวิวทิวทัศน์ แมว หมา กาไก่ ดอกไม้
แม้กระทั่งภาพการ์ตูนก็มี


จนตอนนี้มีผลงานวางซ้อนกันเป็นกองโต 
บางส่วนก็กระจัดกระจายไปทั่วห้อง
มีน้อยภาพที่จะถูกใส่กรอบขึ้นฝาผนัง

เพื่อนๆ ที่มาเห็นต่างก็แนะนำให้เปิดแกลอรี่ 
แต่คิดแล้ว มันช่างไกลตัวเสียจริง อีกอย่างกลัวจะไม่มีใครมาชม  
เพื่อนก็เลยแนะนำอีกว่า งั้นก็ขายสิ 
ไอ้เราก็กลัวไปล่วงหน้า ใครที่ไหนจะมาซื้อ 
ฝืมือระดับผมหากจะยึดธุรกิจด้านนี้ก็คงไม่รวย ฮ่าๆๆ 

มีบางคนที่มองเห็นความสวยผลงานสีน้ำของผม  
แจ้งความประสงค์ที่จะขอซื้อภาพ
ผมก็เสนอราคาด้วยความเกรงใจ "ขอคิดราคาภาพละ 500 บาท ก็แล้วกันนะ"
คิดเสียว่าเป็นค่าสี และค่ากระดาษ ส่วนค่าแรง...ผมไม่คิด 

เมื่อนำไปใส่กรอบ ทางร้านมันตั้งราคากรอบแพงกว่าราคารูปเสียอีก
อดคิดไม่ได้ว่า ที่จริงแล้วความสวยงามและคุณค่ามันอยู่ที่ภาพวาดหรือกรอบกันแน่ อิอิ


ขายไปแล้วก็รู้สึกเสียดายและคิดถึงภาพนั้น เพราะบางภาพเป็นภาพที่ตัวเองรัก
แต่คิดว่าคนที่ซื้อ เขาก็ชอบเช่นกัน ก็เลยยอมขายให้
และถ้าจะถามว่าเงินที่ได้มาคุ้มหรือเปล่า ไม่คุ้มเลย และไม่ทำให้รวยด้วย ฮ่าๆๆ
แต่ที่ทำอยู่ทุกวัน ก็ด้วยความชอบ วางพู่กันไม่ลงจริงๆ 

...............................
(หมายเหตุ ภาพการ์ตูนชุดนี้ วาดจากภาพต้นแบบ จากนิตยสาร Highlights High Five 
Vol.1 No.09 March 2009)




 

Create Date : 22 กรกฎาคม 2555    
Last Update : 22 กรกฎาคม 2555 17:54:41 น.
Counter : 1579 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  

หมูอวย
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




ชีวิตในแต่ละวัน เต็มไปด้วยสาระเรื่องงาน และเครียดมามากพอแล้ว จึงขอใช้พื้นที่เล็กๆ ตรงนี้เหลือไว้ซึ่งพื้นที่แห่งความสุข ไร้สาระไปเรื่อยๆ ผ่อนคลายไปกับการสร้างสรรค์ และแต่งแต้มสีสันให้ชีวิต
Friends' blogs
[Add หมูอวย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.