สู้เพื่อลูก-ใครจะคิดว่าเด็กหญิงตัวน้อยจะเปลี่ยนแปลงชีวิตแม่ทุกสิ่ง....
Group Blog
 
All blogs
 
ชีวิตบนรถไฟชานเมืองสู่สถานีบางกอกน้อย

Lifes on the trains.
การเดินทางพาลูกไปทำกิจกรรมต่างๆที่กรุงเทพทำได้หลายแบบ เพราะมีทั้งรถเมล์ รถตู้ แม้กระทั่งการขับรถไป
ตอนนี้ฉันก็สามารถทำได้หากไปด้วยเส้นทางคุ้นเคยใกล้ๆ 



แต่รถไฟ ก็ยังเป็นทางเลือกอันดับต้นๆเสมอ 


รถไฟขบวนที่ใช้จะเป็นรถชานเมืองเพื่อประชาชน ไปลงที่สถานีบางกอกน้อย 
เดินเข้ารพ.ศิริราชไปเคารพพระรูปสมเด็กพระบิดาและสมเด็จย่า 
เพื่อจะไปต่อเรือข้ามพากสู้จุดหมายเช่นโรงละครแห่งชาติ พิพิธภัณฑ์พระนคร และพื้นที่อื่นๆ 






การเดินทางแบบนี้ ถึงจะต้องเจอกับ "กลิ่นรถไฟ"ติดตัว หรือรอรถไฟเลท 
แต่ก็ทำให้ฉันรอดพ้นจากการเมารถซึ่งมีอาการมากขึ้นทุกวัน 
และอีกอย่างที่เป็นเสน่ห์ของรถไฟคือ "บรรยากาศ" ที่ผิดกับการขึ้นรถทัวร์หรือรถตู้
หากคุณขึ้นรถทัวร์รถตู้บ่อยๆ สิ่งที่คุณจะทำเมื่อนั่งบนเบาะคือการหยิบเครื่องมือขึ้นมาเล่นหรือฟังเพลง หลีกเลี่ยงกับการพูดคุยกระทั่งคนที่มาด้วยเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดังและ..หลับ 
แต่รถไฟไม่ใช่อย่างนั้น 



หลายครั้งที่การสนทนาเริ่มต้นมาตั้งแต่ที่ชานชลา จนจบไปที่การลาจากกันที่สถานีปลายทาง 
การสนทนาง่ายๆ กับน้ำใจเล็กๆน้อยๆ ระหว่างผู้โดยสาร

ครั้งนี้ก็เช่นกัน ที่ได้พบคุณยายท่านหนึ่งส่งยิ้มให้กันตั้งแต่ที่ฉันหน่อยตัวนั่งลงในเบาะตรงข้าม คุณยายมีไมตรีเผื่อแผ่ให้ทุกคนรอบตัว บางคนก็รับ บางคนก็มีพื้นที่ส่วนตัว 
มีคุณลุงที่ขึ้นมาสถานีเดียวกับฉันและได้คุยกันมาเรื่อยๆเรื่องลูกของคุณลุงที่เรียนที่มหิดลศาลายากับอนาคตการเรียนลูกของฉัน
คุณลุงสานต่อพูดคุยกับคุณยายทำให้ฉันเข้าไปสู่การสนทนาด้วย
คุณยายอยู่ตัวคนเดียว เพราะสามีตายจากกันไปเมื่อ2-3 ปีที่แล้ว 
ทุกวันนี้คุณยายนั่งรถไฟฟรีมาลงที่สถานีธนบุรีและ "เดินเล่น นั่งเล่น" อยู่แถวๆตลาด 2-3 ชั่วโมง พอรถไฟเที่ยวบ่ายจะกลับก็ขึ้นรถกลับ มีใครให้กินอะไรก็กิน ใครให้อะไรก็รับ ไม่ต้องใช้เงิน สายตาคุณยายยังดีอ่านหนังสือได้ ว่างๆก็หยิบมาอ่าน คุณยายชอบเขียนเลขใส่กระดาษเล็กๆใส่มือคนที่คุยด้วยและถูกอัธยาศัย หนักๆเข้าก็เอาหนังสือคุ่สร้างคู่สมที่พกมา1ห่อแจกคนละเล่ม คุณลุงที่คุยด้วยให้เงินไว้ซื้อของ20บาท คุณยายหยิบพระในกระเป๋าใส่มือให้อีก 
ฉันส่งขนมและน้ำไว้ให้คุณยายเป็นเสบียง คุณยายจึงให้หนังสือมาด้วย จึงบอกว่าอ่านแล้วจะเอาไปไว้ที่ห้องสมุดประชาชนให้ คุณยายดีใจยิ้มชอบใจ คุณลุงได้ยินดังนั้นจึงฝากอีกเล่มที่ยายให้ลุงไว้ไปห้องสมุดด้วยกัน

เมื่อถึงสถานีศาลายา ก่อนจากกันเมื่อเห็นว่าคุณยายไม่มีรองเท้า คุณลุงสัญญาว่า ถ้าเจอกันอีกจะเอารองเท้ามาฝาก 
ฉันไปต่อกับคุณยายจนถึงสถานีธนบุรี หอบหิ้วกันลงมาเมื่อเดินข้ามรางรถไฟถึงชานชลาเรียบร้อยฉันก็ให้ลูกสาวไหว้ลาจาก 

ชีวิตคุณยายดำเนินต่อไป ฉันก็เช่นกัน แต่สิ่งที่เราได้เรียนรู้ แบ่งปันซึ่งกันและกัน จะเป็นสิ่งที่เราติดตัวกันไป 
คุณล่ะ ชอบนั่งรถไฟเหมือนฉันไหม







Create Date : 06 มีนาคม 2559
Last Update : 6 มีนาคม 2559 13:15:30 น. 2 comments
Counter : 501 Pageviews.

 
ชอบค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 6 มีนาคม 2559 เวลา:20:35:13 น.  

 
มาฟังเรื่องบอกต่อ เห็นบรรยากาศการนั่งรถไฟชานเมือง


โดย: ชมพร วันที่: 23 มีนาคม 2559 เวลา:18:51:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่น้องกะบูน
Location :
นครปฐม Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




(สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด )
New Comments
Friends' blogs
[Add แม่น้องกะบูน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.