สู้เพื่อลูก-ใครจะคิดว่าเด็กหญิงตัวน้อยจะเปลี่ยนแปลงชีวิตแม่ทุกสิ่ง....
Group Blog
 
All blogs
 
รถยนต์(เก่าๆ)คันแรกของแม่ let's me fly



ประสบการณ์ของแม่มันนะคะ เริ่มจากตอนเด็กๆหัดจักรยาน ตอนมหาวิทยาลัยก็หัดมอร์เตอร์ไซด์ ได้มอร์ไซด์คันเก่าจากลุงของกะบูนมาไว้ใช้ขี่ไปต่อรถที่ตลาดไปศาลายา จบมาใหม่ๆก็ขอเงินตาไปเรียนขับรถสอบใบขับขี่จนได้ แต่ที่บ้านก็ไม่ให้ขับรถกระบะที่บ้านเพราะกลัวอุบัติเหตุ ลุงกะบูนก็จะเป็นคนขับได้คนเดียว มีตากะบูนขับบางครั้ง แม่มันก็ซิ่งแต่มอร์ไซด์คู่ใจเรื่อยมาตะลอนๆไป ปีกกล้าขาแข็งก็เดี่ยวไปห้องสมุดเกษตรกำแพงแสน (จากอ.เมืองนครปฐม ) ได้ไกลสุดถึงไทรโยค เรียกได้ว่ากะมอร์ไซด์ ถึงไหนถึงกันค่า

ตอนมีลูกก็ติดที่นั่งเด็ก ซื้อหมวกให้กะบูน พาไปตะลอนๆ พกเสื้อกันฝนลุยกันไป ตอนไปไหนกับพ่อกะบูนก็ปุเลงๆซ้อนกันไป พอได้งาน หน้าฝน ต้องขี่มอร์ไซด์ตากฝนเป็นไข้บ่อยๆ ท้อค่ะ ในใจแม่มันคิดตลอดมาว่า ถ้าลูกโตขึ้นเราจะทำยังไง จะมีเงินซื้อรถให้ลูกได้ไหม

พอลุงกะบูนเปลี่ยนงานไปทำงานไกลๆไม่ได้มาบ้านบ่อยๆ ก็ต้องเอารถกระบะไปใช้ แล้วยายล่ะ ทีนี้มอร์ไซด์คันเดียว จะไปกันยังไง แม่มันเปิดเวบดูรถยนต์ เสาะหาไปเรื่อยๆ ทั้งๆที่ไม่มีเงินน่ะค่ะ ฝันว่าสักวันเราคงจะซื้อได้ สักวัน

ดูเวบเป็นปีๆนะคะ จนวันที่แยกทางกับพ่อกะบูน พ่อกะบูนกู้เงินของหน่วยงานเพื่อให้ทางบ้านพ่อแม่ เลยขอปันมา 4 หมื่นให้ลูก เก็บไว้ในธนาคาร จนมาพบรถคันนี้ เหมือนรถในฝัน


ดูเก่าๆโทรมๆนะคะ แต่ตรงสเป็คแม่มันตรงที่ราคาไม่แพงมาก (5.5 หมื่น) ติดแก้สแล้ว ลงเล่มเอกสารเรียบร้อย ติดที่ว่าไม่มีคนไปดูด้วย พอดีพ่อกะบูนมาหาลูก ตามสไตล์คนใจร้อน เลยชวนกันไปกรุงเทพค่ะ ที่ห้างเซ็นจูรี่ สาวรีย์ แม่มันดูรถไม่เป็น พ่อมันดูรถลวกๆ พอกัน ตกลงใจซื้อแล้วให้พ่อกะบูนขับกลับค่ะ เวงกรรม ตอนผ่านศาลายาเลี้ยวผิดกลับกทม. วกไปวนมากลัวแก้สหมด จำได้ว่าเครียดมากกกกก



เมื่อกลับมาถึงบ้านก็ดูกันไม่เป็นอ่ะนะเลยต้องเก็บรายละเอียดซ่อมอีกหลายเงิน เตรียมจะขับ ปัญหาสำคัญคือ แม่มันลืมวิธีขับไปหมดแล้ว (ห่างจากตอนเรียนสอบใบขับขี่แค่เกือบ10ปี) พอมานั่งหลังพวงมาลัยอีกทีเกิดอาการตัวแข็งเกร็ง กลัวขับรถชน (สาเหตุก็เนื่องจากเคยนั่งรถทัวร์คว่ำที่กำแพงเพชรด้วย มันติดตาน่ะค่ะ) ไม่มีใครมาว่างหัดให้อีกเลย และมีเสียงปรามจากยายกะบูนเป็นระยะๆเพราะกลัวขับไปชน ปัญหานี้ทำให้ต้องจดรถคันนี้ไว้ที่บ้านอีกเป็นปี ก็ได้แต่ถักไหมพรมตกแต่งรถไปเรื่อยๆนะคะ ไม่มีปัญญาเอาออกขับ ขี่มอร์ไซด์ปุเลงๆไปทำงาน ตากแดดตากฝนเป็นไข้ตลอด มีลุงมาขับบ้าง จนรถจอดแบตเสียซ่อมไป7 พันกว่า



จากการต้องซ่อมรอบนี้ ต้องขอช่วยเหลือจากเพื่อนๆพี่ๆมากมาย เป็นแรงฮึดให้แม่มันพยายามเอารถขับให้ได้ เริ่มจากละแวกบ้าน ค่อยๆหัดเองไปเรื่อยๆ วันนึงจึงบอกกะตัวเองว่า ต้องเอาไปถนนนอกให้ได้เลยขับไปทำงาน....


ขับไปฉลุยค่ะ ขากลับเครียดขึ้น...หนูไม่กล้า(คนละเส้นกะขามาค่ะ) วานน้องที่ทำงานขับกลับให้จนถึงทางที่รถน้อยค่ะ

วันที่สอง เอาวะ ลองทั้งขาไปขากลับ จอดทำใจเป็นระยะๆ จนถึงบ้าน สาธุ




พอได้วันแรกก็มีวันต่อๆไป หลังจากวันนั้นแม่มันก็พยายามขับไปกลับทำงาน ไปโลตัส บิ๊กซี ขับจอดได้ ขับออกไม่ได้ ก็วานคนอื่น สู้ๆมาตลอด ฝันไว้ว่าสักวันเราจะขับไปเที่ยวต่างจังหวัดกับกะบูน สักวันแม่จะพาบูนบินไปด้วยกัน จนวันนั้นมาถึง แม่มันได้ตั๋วไปเที่ยวไร่ปลูกรักฟรี 2 ที่นั่ง เอาละนะ เราจะบินไป....

ในวันคริสมาส 25 ธันวาคม54 เราตื่นเช้า ขับรถไปไร่ปลูกรักด้วยกัน



แม่ทำได้แล้วกะบูน แม่เอาชนะความกลัวขับรถ แม่พาหนูบินมาได้ถึงที่นี่ เราทำได้


วันนั้นกิจกรรมที่ไร่ปลูกรักสนุกมากๆค่ะประทับใจกะบูน+แม่



มันเป็นก้าวเล็กๆ ธรรมดาๆ ที่แม่มันทำได้อีกก้าวนึงนะคะ


แล้วเราจะบินต่อไปด้วยกันนะลูก แล้วแม่จะเก็บเงินทำสีรถกับเก็บรายละเอียดให้รถไปได้ไกลกว่านี้หน่อยเนอะ (ตอนนี้ยังเก็บไม่ได้ แต่มันก็ต้องได้สักวันอ่ะเนอะ) สู้ตายค่ะ สู้เพื่อลูก ขอบคุณที่มาอ่านนะคะ






Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2555 12:33:33 น. 29 comments
Counter : 989 Pageviews.

 
ซึ้งว่ะ ปลื้มกับความสำเร็จอีกขั้นจริงๆ


โดย: maphueng IP: 180.183.115.221 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:28:21 น.  

 
เจ๋งครับ




โดย: อสูรกายไทฟอน วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:43:46 น.  

 
เจ๋งมากเลยคะ

งั้นเล็กก็ต้องพยายามเหมือนกัน

ฮึแม่นอ้งกระบูนทำได้แม่อาเดียวก็ตอ้งทำได้ว้า555

แต่อุปสรรคคงมีที่ยายไม่ยอมให้ขับนี่แหละ


โดย: แม่อาเดียว IP: 103.1.165.2 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:50:57 น.  

 
ขอบคุณค่ะคุณไทฟอน แม่อาเดียว เกือบ2ปีตั้งแต่ซื้อนะคะกว่าจะขับได้ไม่น่าเชื่อว่ามันจะน่ากลัวขนาดนั้นแต่พอผ่านมาได้แล้วชิวๆค่ะ แฮ่ๆ สู้ๆนะคะ


โดย: แม่น้องกะบูน วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:12:33 น.  

 
ก่อนหน้านี้ผมใช้มอเตอร์ไซต์ ฝนตกที พ่อแม่ลูกหลบกับวุ่น

รถยนต์คันแรกของผมเป็น ke70 เก่ากว่าอีกครับ ซื้อมา 5 หมื่น ความยากลำบากมากมายเพราะเป็นหนี้บ้านและอื่น ๆ

ต่างกันตรงคุณต่อสู้ตามลำพัง น่าชื่นชมยิ่ง

ในวันที่ผมซื้อรถคันแรก ผมขับไม่เป็นหรอกครับ เขาขายและพอมีเงินซื้อก็เลยเอาให้น้องไปขับกลับมาให้ จอดไว้ที่บ้าน 2 วัน

วันที่ 3 กลับมาจากที่ทำงาน ตัดสินใจให้น้องนั่งไปด้วย หัดขับอยู่ 2 เย็น

วันที่ 3 ขับไปทำงานจากนนทบุรีไปนครปฐม ญาติข้างบ้าน งง ว่าขับไปได้อย่างไร

หากเปรียบเทียบกันคงไม่ได้ เพราะผมเป็นผู้ชาย แค้เพียงอยากบอกว่าไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้หรอกครับ โดยเฉพาะเราต้องดูแลลูก ครอบครัวที่เรารัก

มาวันนี้รถคันแรกขายไปแล้วครับ ได้ 2.5 หมื่น พุมากเลย และผมมีรถ 2 คัน เป็นมือสองกระบะ 1 คันและ vios ป้ายแดง ที่ผมซื้อให้แฟนขับไปทำงานและรับส่งลูก (รถเก่ากลัวไปเสียกลางทาง หากเป็นเราคงไม่เป้นไร)

ที่เล่ามานี้ก็เพียงแค่อยากบอกว่า ผมพยายามให้แฟนดูแลตัวเองให้ได้ หากไม่มีผม เพราะเราไม่รู้หรอกครับว่าอะไรจะเกิดขึ้น หากผมเป้นอะไรไป เขาและลูกต้องอยู่ได้ ผมจึงให้เขาไปเรียนขับรถและซื้อรถใหม่ผ่อนส่งให้เขา ยอมลำบากตอนนี้ อีก ไม่กี่ปีก็หมด

เป็นกำลังใจให้ครับ ทุกอย่างมีครั้งแรกเสมอเพื่อให้เราเข้มแข็ง
มีอะไรที่อยากเล่าหรือปรึกษา ยินดีนะครับ


โดย: tiensongsang วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:12:06 น.  

 
เราก็เริ่มจากรถเก่าๆของพ่อเหมือนกันนะคะ...แล้วเก็บตังค์ซื้อมือสองมาขับ 1 คัน รักมันมากกกก น้อง Sunny ใช้จนทุกวันนี้เลยค่ะ..ซ่อมตลอด แต่ก็ใหม่ตลอดเหมือนกัน^^
สู้ๆค่ะ


โดย: auau_py วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:26:01 น.  

 
นับถือๆ ในความใจกล้าค่ะ


โดย: อบอุ่นในหัวใจ วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:19:35:36 น.  

 
ทุกอย่างอยู่ที่ใจ ถ้าตัดความกลัวออกไปได้
ก็ไม่มีอะไรยากเกินกว่าที่จะทำให้สำเร็จนะคะ


โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:40:32 น.  

 
วันแรกที่ขับรถเข้าเมือง ... แอบเอารถไปขับเอง
ทำซ่าขึ้นสะพานจำได้ว่าเปียกเหงื่อทั้งหลังเลยค่ะ เพราะรถดับตอนขาขึ้น ... รถเกียร์มือ

ดีใจด้วยค่ะที่ทำสำเร็จ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:17:55 น.  

 
สวัสดีค่ะ
แวะมาส่งหัวใจในเดือนแห่งความรักค่ะ

ครั้งแรกที่หัดขับ เรียนที่โรงเรียนสอนขับรถ
วันแรกก็พาออกถนนวิภาวดีรังสิต
รถวิ่งกันเร็วมากๆจำได้ว่าขาสั่น ตื่นเต้นมาก
ทุกๆวันที่ไปเรียนก็จะพาออกถนนใหญ่ทุกครั้ง
สงสัยอาจารย์ให้เราฝึกความกล้า
ก็เลยขับได้ไม่กลัว

เป็นกำลังใจให้นะคะ ขับรถต่างจังหวัดน่าจะขับง่ายกว่ากทม รถเยอะมาก ถนนแคบ บางครั้งคนก็ไม่มีน้ำใจให้กัน
สู้ๆนะคะ





โดย: pantawan วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:20:11:54 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแม่้น้องกะบูน
มาเป็นกำลังใจให้ค่ะ และขอปรบมือดังๆๆให้หลายๆครั้งในความพยายามค่ะ ในที่สุดก็ทำได้ เยื่ยมยอดมากเลยค่ะ
ขอบคุณที่แวะไปชม เค้กกล้วยหอม แบบ บูดๆเบี้ยวๆด้วยกันค่ะ ใช่ค่ะตอนอบเสร็จใหม่ๆ หน้าจะกรอบนิดๆถูกใจทีเดียวเชียวค่ะ ชิมไปหลายก้อนเลยล่ะค่ะ


โดย: phunsud วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:18:32:44 น.  

 
ไม่ได้เก่งนะคะ ขับดับตามถนนตามแยกบ่อยมาก ถอยหน้าถอยหลังชนเสาชนถังขยะ ดีว่าขับช้าเลยไม่มีไรรุนแรงค่ะ เกร็งซะมะมี กลับรถก็ไม่ค่อยได้ ต้องวานคนอื่นมาช่วยประจำ แต่มันผ่านมาแล้ว อะไรมันจะยากกว่านี้อีกไหมน้อ


โดย: แม่น้องกะบูน วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:07:55 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่น้องกระบูน
แวะมาส่งกำลังใจ แปะหัวใจให้ 1 ดวง
ทำงานอย่างมีความสุขนะคะ

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ



โดย: pantawan วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:16:17:14 น.  

 
อยู่ที่ใจจ้า ขับรถยนต์นะไม่ยากเลย ไงก็ไม่คว่ำ ก็มันมีสี่ล้อนี่นา ถ้าใจกล้าซะอย่าง ซำบายมาก จับให้ทุกวัน ถอยไม่เป็นก็ค่อยๆหัด เดี๋ยวก็ชำนาญเอง สำคัญที่รถมือสองมือสามนี่สิ เครื่องยนต์กลไกต่างหากที่สำคัญ จะต้องบำรุงรักษาอย่างดี ซ่อมทีใช้เงินไม่ใช่น้อย อย่างไรก็มีหลังคาคุ้มแดดคุ้มฝนกว่านั่งมอไซค์มากเลย

สู้ๆๆๆ เดี๋ยวก็เหยียบเกินร้อย 555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:16:13 น.  

 
คุณแม่เก่งจังเลยค่ะ ขับบ่อยๆค่ะ ความกลัวจะลดลงไปเรื่อยๆ


โดย: อมยิ้มนิดนิด วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:01:53 น.  

 
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
สู้ ๆ จ้า..


โดย: เนินน้ำ วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:11:10:07 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

...ส่งหัวใจให้กัน...


โดย: อบอุ่นในหัวใจ วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:07:32 น.  

 
วะว้าว เป็นก้าวเล็กๆที่ยิ่งใหญ่นะครับ ในที่สุดก็ประสบผลสำเร็จ เยี่ยมยอดน่าภูมิใจ เป็นก้าวที่สำคัญจริงเลย คราวนี้ก็ถึงไหนถึงกันพาน้องกะบูนไปถึงไหนต่อไหนได้อีกเยอะแระ ไม่ต้องตากแดดตากฝน ยินดีด้วยค้าบบ ^^


โดย: น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:08:42 น.  

 
ความทรงจำ ทำให้สิ่งของธรรมดาดูมีความหมายครับ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:21:15:32 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาให้กำลังใจแก่คุณแม่น้องกะบูนครับ ขอให้ขับรถเก๋งได้คล่องเร็ว ๆ นะครับ

เป็นผู้หญิงที่มาหัดขับรถตอนมีอายุมากแล้วก็ลำบากครับ เหมือนกับพี่สาวของผมครับ เพิ่งจะขับรถได้มาเกือบ 3 ปีแล้ว ขับรถไปทำงานทุกวัน (จันทร์ - ศุกร์) แต่ไม่เคยขับรถออกนอกเส้นทางไปที่อื่นเลยครับ แล้วทุกครั้งต้องมีพี่ชายหรือพี่สาวอีกคนนั่งติดรถไปด้วยตลอด 3 ปีแล้วพี่สาวผมคนนี้ยังไม่เคยขับรถไปไหนมาไหนคนเดียวเลยครับ พี่สาวผมเค้าบอกว่าขอเวลาอีกสัก 3 ปี เค้าคงจะขับคล่องกว่านี้ครับ

ส่วนตัวผมปัจจุบันนี้ก็ใช้รถเก่าแบบนี้เหมือนกันครับ คุณพ่อของผมท่านไปซื้อรถมือสองเอามาติดแก๊สไว้ให้ผมใช้พาคุณแม่ไปไหนมาไหนครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:41:01 น.  

 
เยี่ยมเลยค่ะ....เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
ต้องบอกตัวเองว่า
ไม่มีอะไรยากไปกว่าการดูแลน้องกระบูนให้เป็นเด็กน่ารักแบบนี้
แค่นั้นยังทำได้ แล้วเรื่องอื่นจะยากได้ไง..จริงปะ


โดย: mutcha_nu วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:20:21 น.  

 
เพราะความขยันน้อยค่ะ
ใส่พริกใส่หอมไปเลย
จะได้ไม่ต้องทำน้ำปลาพริก อิอิ...


โดย: เนินน้ำ วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:12:26:43 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมกันนะคะ....
วันนี้เราก็เอารถเก่าๆที่รักมากๆ ไปซ่อมไฟตัดหมอก....ของเดิมร้าวและแตกค่ะ....ทนปล่อยไว้ได้พักนึง พอคิดถึงเค้า เดี๋ยวเค้าไม่สวย ทนไม่ได้ เลยรีบไปเปลี่ยนซะเลย..แต่ช่างลืมวัดระดับไฟ...เปิดแล้ว ส่องยอดไม้เลยค่ะ...รถเก่าเนี่ยสนุกกว่ารถใหม่ตั้งเยอะ...เพราะมีอะไหล่เรื่อยๆ ไม่แพง ของเช็คก็เยอะ แถมได้ความรู้มากมายจากเค้านี่แหละค่ะ...ต่อไปได้รถใหม่ ไม่หวั่นเลย รู้หมด...
ขับรถเก่งๆเร็วๆนะคะ...มีโอกาสแล้วไปซิ่งกัน...^^


โดย: auau_py วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:11:07:32 น.  

 
ซึ้งจัง.... ขอให้นู๋กระบูนรักคุณแม่มากๆนะคะ


โดย: ปัน IP: 14.207.215.103 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:17:07:47 น.  

 
สวัสดีครับพี่

น้องกะบูนเหนื่อยจนหลับไปเลยนะครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:15:03:48 น.  

 
มาทักทายค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:18:15:49 น.  

 
สุดยอดครับ เป็นคุณแม่ที่สู้และมีความคิดที่ดีมากครับ
สู้ๆ ต่อไปนะครับ จะแวะมาอ่าน บล็อกเรื่อยๆครับ
ส่วนตัวก็เป็นคนเลี้ยงลูกคนเดียวเหมือนกัน
มาได้อ่านบล็อกของคุณแม่น้องบูน แล้วก็ทำให้
เกิดกำลังใจขึ้นมาเหมือนกันครับ


โดย: Tony Chai IP: 125.27.217.116 วันที่: 22 มีนาคม 2555 เวลา:8:48:45 น.  

 
ยิ้มสวัสดีวันที่แจ่มใสค่ะคุณแม่น้องกะบูน

วันนี้ฟ้ามาเสริมกำลังใจ...เพื่อให้พร้อมที่จะทำงานต่อไปด้วยความกระตือรือร้น
อย่าสิ้นหวัง..อย่าท้อแท้..อย่ายอมแพ้ต่อโชคชะตา
ฟ้าส่งยิ้มหวานมาให้…เป็นกำลังใจที่ดีต่อกันไว้ นะคะ

“เมื่อสายลมแสงแดดไล้ลูบกายมิตร
โปรดได้คิดชีวิตนี้ยังมีหวัง
สุขทุกข์โศกบนโลกนี้มิจีรัง
ตั้งหน้ายังทำแต่ดีนี้แน่นอน”

มีความสุขในความหวังและพลังศรัทธาของตน..ในทุกยามวันกันด้วยนะคะ





โดย: พิรุณร่ำ วันที่: 5 เมษายน 2555 เวลา:9:43:41 น.  

 
น้องกะบูนน่ารักมากค่ะ อิจฉาจังได้เที่ยว อิอิ

ส่วนคุณแม่ก็อย่าทานเยอะนะคะ เดี๋ยวน้ำหนักจะขึ้น


โดย: เหล้าน้ำ วันที่: 5 เมษายน 2555 เวลา:14:18:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
แม่น้องกะบูน
Location :
นครปฐม Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




(สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด )
New Comments
Friends' blogs
[Add แม่น้องกะบูน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.