จดหมายของเรา ฉบับที่ยี่สิบแปด

หนังสือมีสองร้อยเจ็ดสิบเจ็ดหน้า สิบเอ็ดบท

ในช่วงเวลาห้าปี...

ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้ได้สิบสามหน้า หนึ่งบท



ฉันหวนนึกถึงเรื่องเล่าของชายผู้ไม่รู้หนังสือ

ชายผู้หลงรักบทกวีที่อ่านไม่ออก



ฉันเขียนหนังสือได้ ฉันอ่านหนังสือออก

แต่ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้จนจบไม่ได้



สิบสามหน้า...พอเพียงแล้ว

ฉันอยากทะนุถนอมหนังสือไว้กับตัวตลอดกาล

อยากหยุดเวลาไว้เพียงโมงยามนี้



ได้โปรดเถิดหนังสือ...

กรุณาอย่าขอให้ฉันอ่านหน้าถัดไปเลย

กรุณาอย่าขอร้องให้ฉันเข้าใจเธอกว่านี้เลย



เพราะฉันหวาดกลัว

เพราะฉันเกรงว่า

................

เพราะฉันเกรงว่า

................

ความเข้าใจและการยอมรับนั้น

.................

อาจไม่ใช่...สิ่งที่อยู่คู่กัน...

เสมอไป....




Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2556
Last Update : 8 กุมภาพันธ์ 2556 16:21:00 น.
Counter : 352 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

โมมูห์
Location :
สมุทรปราการ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



All contents © copyright 2013
All Blog