จดหมายของเรา ฉบับที่เจ็ด
สบายใจดีนะ เวลาเรานั่งแกว่งขาเล่นในน้ำ มองปลาเข็มตัวยาวๆ
ว่ายวนรอบๆดอกบัวสีชมพู

ฉันนั่งบนท่าน้ำ ซึ่งมันคงมีอายุไม่น้อยแล้ว ฉันสังเกตได้จากริ้วรอย
บนเนื้อไม้โดยทั่วไป

แม่น้ำกว้างหลายสิบเมตร ถ้าให้ฉันว่ายน้ำข้ามไปฝั่งตรงข้าม
ฉันคงว่ายไปไม่ถึง หมดแรงเสียก่อน

สวะกอใหญ่ลอยมาตามน้ำ มีนกน้ำสีขาวร่อนลงเกาะ
มันมาขอเป็นผู้โดยสารไปด้วยอีกตัว

เวลาลม พัด กอไผ่ฝั่งตรงข้ามจะโอนเอน ยอดไม้พลิ้วไหวไปมา

งูน้ำตัวหนึ่งว่ายผ่านหน้าฉัน มันทิ้งรอยน้ำโค้งไปโค้งมา
มันจะไปไหนแต่เช้านะ แล้วพอตกเย็นมันจะว่ายน้ำกลับบ้าน
ได้ถูกทางหรือเปล่านะ มันจะพเนจรไปถึงไหนกัน

เวลาเราเห็นอะไร เรามักคาดเดาเรื่องราวต่างๆนาๆ
ถูกบ้าง ผิดบ้าง แต่มีอยู่เรื่องหนึ่ง ฉันมั่นใจคำตอบของตัวเอง

ฉันเคยเห็นปลาเข็มที่ตลาดนัดขายสัตว์เลี้ยง ตัวเล็กหนึ่งบาท
ตัวใหญ่สิบบาท พวกมันถูกพาตัวจากบ้านมา ตีตั๋วเดินทางเที่ยวเดียว
ไปแล้วไม่มีทางกลับ...พวกมันคงไม่มีวันได้กลับบ้านอีกแล้ว...ตลอดชีวิต




Create Date : 06 เมษายน 2553
Last Update : 30 มิถุนายน 2553 21:04:44 น.
Counter : 218 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

โมมูห์
Location :
สมุทรปราการ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



All contents © copyright 2013
All Blog