จดหมายของเรา ฉบับที่สิบเอ็ด


ตอนนี้ฝนตกหนัก ฟ้าร้องคำรามเสียงดัง

สายฟ้าแลบแปลบปลาบน่ากลัว


ฉันนั่งบนชั้นสองของร้านกาแฟ มองผ่านหน้าต่างออกไป

ถนนข้างนอกเจิ่งนองด้วยน้ำ รถแต่ละคันเคลื่อนตัวผ่านช้าๆ

กลางม่านฝน


ครั้งหนึ่ง...เมื่อฉันยังเด็ก ฉันพาน้องออกมาเล่นฝน

เราวิ่งไล่จับกัน หัวเราะเสียงดัง อ้าปากรับน้ำฝน


ข้างบ้านมีแอ่งดินเล็กๆ ซึ่งพอฝนตกมันก็กลายเป็นแอ่งน้ำเล็กๆแทน

ระดับน้ำสูงแค่ข้อเท้า เราทั้งคู่จับมือกันเดินวนไปวนมาในนั้น


เรากำลังผจญภัยในโลกของเรา เราแล่นเรือท่องไปในมหาสมุทรกว้าง

อยู่ท่ามกลางคลื่นสูงและพายุกรรโชก เราจับมือกัน

ต่อสู้กับความหวาดหวั่นของตัวเอง


เราสองพี่น้องช่างกล้าหาญเหลือเกิน....





Create Date : 02 มิถุนายน 2553
Last Update : 2 มิถุนายน 2553 8:35:51 น.
Counter : 205 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

โมมูห์
Location :
สมุทรปราการ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



All contents © copyright 2013
All Blog