หัวใจถูกทำร้าย จากคนที่ฉันรักหมดใจ
Group Blog
 
All blogs
 

ตอบฉันซิ

ยังเจ็บอยู่หรือเปล่าดวงใจฉัน
เหนื่อยกับความร้าวรานเนิ่นนานวัน
เป็นอย่างไรบ้างตอนนี้ อยากรู้จริง
บรรเทารู้สึกที่เจ็บน้อยลง ไปบ้างมัย
ยังมีแรงหายใจต่อคืนวันอีกหรือเปล่า
หรือดวงใจเจ้าอ่อนล้า อยากหยุดลม
ขอเถอะหนาดวงใจฉัน ขอคงมั่น
ที่ผ่านมานั้นเจ็บแค่ไหนเห็นทนไหว
ค่ำคืน วันที่ผ่านยังคงยาวอีกแสนไกล
อย่าเพิ่งล้าอ่อนโรยแรง แพ้หนทาง
ตอบฉันหน่อยได้ไหมดวงใจนี้
ไยเงียบงำ ไร้เสียงตอบสะท้อนฉัน
นิ่งเงียบงันแบบนี้ ฉันเหน็บหนาว
เจ็บร้าวลึก เกินเข้าใจสิ่งที่เป็น
บอกฉันซิ ว่าดวงใจฉันยังคงแกร่ง
เหมือนดั่งที่เคยเป็น ที่ผ่านมา  
ฉันรู้ว่าดวงใจนี้ ผ่านเรื่องเจ็บ

แต่กายฉันอดทนเจ็บร่วมด้วยมิใช่หรือ
แล้ววันนี้ ดวงใจฉัน ยังดื้อดึง
ไม่ฝืนตามกาย ของฉั
นที่เคยเป็น
ขออีกครั้ง สุดท้ายฉันสัญญา
จะไม่ทำร้ายให้ดวงใจนี้ เจ็บกว่าฉัน
รักและรักให้เท่ากัน ฉันจะมั่น
ให้เหมือนดั่ง ดวงใจเลือกรักเขา
............................ฉันสัญญา


Free TextEditor




 

Create Date : 29 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 29 กรกฎาคม 2551 5:36:01 น.
Counter : 184 Pageviews.  

หนักจังหัวใจฉันตอนนี้

หนักจังเลยสมองของฉัน

ทำงานหนักกับสิ่งที่คิดอยู่นี้

สับสนกับเรื่องราวที่เป็นที่ผ่านมา

แล้วฉันจะทำอย่างไรใครช่วยที

หัวใจที่หนีหายไปหลายวันแล้ว

ที่เคยอยู่เป็นกำลังใจให้ฉันก้อหาย

วันนี้แอบหนีไปไหนไม่อยู่ดี

ทิ้งสมองของฉันคิดวกวนไปมา

นี่เป็นเพราะหัวใจที่มีแต่รัก

แอบเอาความรักไปซ่อนไว้ไหน

ฉันตามหาหัวใจอย่างไรก้อไม่เจอ

แล้วอย่างนี้ ฉันควรทำอย่างไร





Free TextEditor




 

Create Date : 29 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 29 กรกฎาคม 2551 5:28:59 น.
Counter : 210 Pageviews.  

อย่าถามเลยว่าเจ็บปวดแค่ไหน


อย่าถามเลยว่าเจ็บปวดมากแค่ไหน


เพราะฉันไม่อาจอธิบายว่าเจ็บอย่างไร


ที่ผ่านมาฉันร้าวรานแทบทุกลมหายใจ


ไม่มีค่ำคืนใดที่ฉันไม่ต้องนอนกับน้ำตา


อย่าถามเลยว่าทรมานมานานแค่ไหน


เพราะฉันก้อไม่อาจหาถ้อยคำแทนที่รู้สึกรับไว้


วันเวลาที่เดินผ่านไปทุกวินาทีเหมือนถูกทำร้าย


ถูกย้ำแผลลึกจนไม่เหลือหัวใจไว้เป็นของตัวเอง


อย่าทำเป็นมาสงสารฉันคนนี้อีกเลยเชื่อฉัน


เพราะความสงสารไม่อาจรักษาแผลเป็นที่ได้รับ


ให้หายไปจากหัวใจฉันที่เป็นอยู่นี้เลยรู้มัย


หัวใจของฉันคนนี้เป็นเพียงเถ้าถ่าน


หากวันหนึ่งมีแรงลมพัดผ่านมา


มันคงเป็นผงธุลีปลิวออกไปจากร่างกายฉัน


อย่าทำเป็นเสียใจกับสิ่งที่ทำกับฉันคนนี้


เพราะอย่างไร ความเสียใจที่เธอให้ฉันก้อสายเกิน


ที่จะแก้ไข ไม่ให้ฉันอยู่อย่างตายทั้งเป็นได้อีกแร้ว


ฉันรอเธอมานานแล้วรู้มัย ที่พยายาม


ซ่อนความเจ็บ เก็บแต่ความรักที่มีให้เธอ


คอยเช็ดบาดแผล คอยรักษาแผลที่เธอให้


แต่ฉันไม่อาจซ่อนความเจ็บอีกต่อไป


แม้ความรักที่ฉันยังมีให้เธอไม่น้อยลง


หากแต่หัวใจฉันไม่เหลือไว้ให้เช็ดรักษา


.......................อีกต่อไปเท่านั้นเอง






Free TextEditor




 

Create Date : 22 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 22 กรกฎาคม 2551 6:08:53 น.
Counter : 311 Pageviews.  

ภาพทุกภาพยังชัดเจน


ภาพทุกภาพยังคงชัดเจน


เหมือนเพิ่งเกิดเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว


ความเจ็บที่ได้โถมเข้าใส่


เหมือนมันยังกดทบอยู่ที่เดิม


ต้องทำอย่างไรให้วันนี้


ให้หัวใจไม่ต้องเจ็บไม่ต้องเสียใจ


ต้องทำอย่างไร
ให้ไม่มีน้ำตา


ไม่ต้องร้องไห้ยามค่ำคืนที่เปลี่ยวเหงา


ไม่ต้องร้าวราน
เวลาที่ไม่มีเธอ







Free TextEditor




 

Create Date : 16 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 16 กรกฎาคม 2551 6:47:21 น.
Counter : 196 Pageviews.  

ความรักของคนมาทีหลัง


ความรักของคนมาทีหลัง



เมื่อมีความรักที่เรียกว่า เป็นคนมาทีหลัง
จะมาด้วยแบบถูกหลอกอย่างไม่รู้มาก่อนว่าเค้าคนนั้นมีคนอื่นอยู่แล้ว
หรือความรักที่ได้มานั้น เป็นความรักที่ทั้งๆ ที่รู้ว่าเค้านั้นมีใครมาก่อนแต่หัวใจก็ยังไปรัก
จะอย่างใดอย่างหนึ่งก็ตามแต่ แต่เชื่อเถอะว่า คนทั้งโลกก้อมองความรักของคนมาทีหลัง
เป็นความรักที่ผิดและทำร้ายคู่รักที่มีมาอยู่ก่อน
ไม่มีใครคนใดจะเห็นใจและเข้าใจว่า ความรักของคนมาทีหลังนั้น เจ็บปวด ร้าวร้าน
ทรมาน และน่าเห็นใจเพียงไหน ไม่มีคำว่าสงสารและน่าเวทนา หากคิดเพียงว่าคนมาทีหลังเห็นแก่ตัว
หน้าไม่อายที่กล้ามีความรักแบบนี้



เมื่อคนมาทีหลัง ไม่อาจถอดถอนความรักจากเค้าคนนั้น จึงจำต้องรักไปพร้อมๆ กับความเจ็บปวด
รักไปพร้อมกับกับคำประณามหยามเหยียบ ของคนในสังคม จะแหงนมองหน้าใครให้เต็มสายตา
หัวใจก็ไม่อาจกล้าหาญ จะเดินจูงบอกรัก ควงแขนเค้าคนนั้น ก็มีแต่หัวใจที่สั่นคอนและหวั่นไหว



เมื่อคนมาทีหลัง
ยังคงรักและซื่อตรงกับความรักที่ได้มาด้วยการถูกหลอกหรือไม่ถูกหลอกก็ตาม
มันจึงมีแต่ความหวาดหวั่น ไม่มั่นใจกับความรู้สึกต่อเค้านั้น ความสุขที่ได้รับถูกบั่นทอนด้วยคนที่มาก่อน
ถ้อยคำร้อยภาษารักที่บอกกล่าวต่อกันดูมีความหมายในตัวเองลดลง
เพราะคนมาทีหลังย่อมรู้ว่า ถ้อยภาษาที่ได้ยินได้รับได้รู้ไม่ได้ให้เพียงคนเดียว
เมื่อเค้านั้นรักคนมากกว่าหนึ่ง สิ่งที่ปฏิบัติอยู่ย่อมไม่แตกต่างกัน ร้าวรานที่ถูกโอบกอด
รสรักเหมือนถูกกรีดแทงตรงกลางหัวใจอยู่ร่ำไป และเมื่อรู้เช่นนี้จะเอาความสุขไหนเข้ามาประโลมหัวใจที่ถูกกรีดแทงยู่อย่างนั้น
นอกเสียจากปล่อยให้โรยรินแผ่วเบาอยู่อย่างนั้น



เมื่อคนมาทีหลัง มีแต่ความหวาดกลัวในความรัก ความรักทีมาทีหลังจึงมักมีแต่ปัญหาที่ไม่เว้นวันที่ต้องถกเถียงแม้พยายามเติมเต็มความรู้สึกที่ดีต่อกัน
แต่ก็ไม่อาจเต็มพื้นที่ในหัวใจที่มีรอยรั่วจากคมมีดของเค้าคนนั้น ในสิ่งที่ได้รับจึงไหลผ่านหัวใจไปอย่างง่ายได้ ต่างคนต่างเหนื่อยล้า
และอ่อนแอกับความรู้สึกที่ขาดหายและไม่มีวันที่เต็มได้เสียที



เมื่อคนมาทีหลัง มีหัวใจที่แตกสลายอยู่เพียงผ่านพ้นไปในแต่ละวัน
ความหวังที่จะได้เค้าคนนั้นมาก็ไม่อาจฝัน รู้อยู่ทั้งหัวใจ ว่าเมื่อใดที่ได้มาคือสิ่งที่ต่อต้าน เป็นที่น่ารังเกลียดของคนในโลก
ถูกด่าทออย่างเดียดฉันท์ ถูกรังเกลียดต่อคนในโลกนี้ ที่อาจหาญกล้าที่จะรักเค้าคนนั้น ทั้งๆ
ที่เป็นคนมาทีหลัง จะเดินผ่านผู้คนเพื่อนฝูง ญาติพี่น้องดูเหมือนหัวใจถูกบีบรัดไปด้วยความเกลียดชัง



เมื่อคนมาทีหลัง ไม่กล้าที่จะร้องขอสิ่งใด ไม่อาจเอ่ยขอความเห็นใจจากใครต่อใคร
เพราะไม่ว่าสิ่งใดจะได้มาด้วยการเลือกของเค้าคนนั้น
มันก็ไม่ทำให้ความรักของคนที่มาทีหลังมีความสุขอย่างความรักของคนทั่วไป ฉะนั้นไม่แปลกหรอกนะที่คนมาทีหลังจะมีแต่ความทุกข์
ทรมาน เพราะคนมาทีหลังย่อมรู้ดีว่า
ต่อให้ได้มาด้วยการเลือกของเค้าคนนั้น หรือคนที่มาก่อน
สิ่งที่ได้มาเป็นความรักที่เจ็บปวดอยู่ดี



เห็นหรือเปล่าว่าการเป็นคนมาทีหลัง มันต้องเจ็บปวดแค่ไหน เห็นหรือเปล่าว่าสิ่งที่คนหนึ่งทำลงไป
มีผลต่อชีวิตและลมหายใจของผู้มาทีหลังแค่ไหน จะแก้ไขแก้ตัวอย่างไร ก้อไม่อาจทำให้ชีวิตที่ถูกทำร้ายนั้นดีขึ้นมาได้เลย



ไม่ได้กล่าวโทษเค้าคนนั้น ไม่ได้กล่าวโทษตัวเอง ไม่ได้กล่าวโทษคนที่มาก่อน
แต่เห็นหรือยังว่าความรักที่มาทีหลัง ไม่วันงดงาม สดใส



เห็นบทสรุปของความรักคนมาทีหลังแล้วหรือยัง หนทางเดียวเท่านั้นสำหรับคนมาทีหลัง
นั่นคือ เป็นคนเดินจากไป เดินหอบหัวใจที่มีแต่บาดแผล เก็บแต่ความเจ็บปวดไว้ในอ้อมกอด
เหลือแต่ความทรงจำของความรักเป็นเพียงภาพที่ไม่มีตัวตนเท่านั้น นั่นแหล่ะ คือ เส้นทางของคนมาทีหลังต้องเลือกเดิน...................
แล้วฉันหล่ะจะเลือกเดินเส้นทางนั้นเมื่อไหร่ เวลาของฉันยังพอมีให้เก็บภาพความรักไว้นานแค่ไหน ช่วยบอกฉันที






Free TextEditor




 

Create Date : 16 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 16 กรกฎาคม 2551 6:34:05 น.
Counter : 3814 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  

missmai
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ต้องอยู่ยังไง ต้องทนต้องทานอะไรยังไง ชีวิตที่มีแต่ลมหายใจ มืดมนอ้างว้างและว่างเปล่า ยิ่งเดินยิ่งเคว้ง ทุกครั้งที่กอดตัวเองยิ่งหนาว แค่ลมพัดเบาๆ ร้าวหัวใจดั่งเหมือนจะดับ ไปกับแสงตะวัน
Friends' blogs
[Add missmai's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.