หัวใจถูกทำร้าย จากคนที่ฉันรักหมดใจ
Group Blog
 
All blogs
 
ใครจะเก็บหัวใจฉัน ที่หล่นหายไปนานแสนนาน

ใครจะเก็บหัวใจฉัน ที่หล่นหายไปนานแสนนาน
นี่เวลาผ่านมาเนืองนานเท่าไหร่แล้ว ฉันเดินผ่านช่วงชีวิตมายาวนานหรือยัง แล้วทำมัยหัวใจฉันมันถึงหล่นหายไประหว่างทางเดินของชีวิตฉัน ฉันเหมือนเหนื่อยกับเส้นทางที่เดินผ่านมา ฉันเริ่มรู้จักคำว่าอ่อนล้าเข้าอย่างจริงจัง เป็นไปได้หรือนี่ที่ฉันต้องเรียนรู้ความรู้สึกมากมายมีทั้ง สุข และ ทุกข์ ทน และทรมาน ไม่พร้อมๆ กัน มันทำให้อดคิดถึงคำพูดนึงไม่ได้ว่า เมื่อเราผ่านเรื่องราวมากมาย เราจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น จริงหรือ ทำมัยฉันไม่รู้สึกแบบนั้นซะที ฉันยังเจ็บปวดกับเส้นทางที่เดิน ฉันร้าวรานกับสิ่งที่ตัวเองได้เดินผ่านไป หัวใจฉันหล่นหายไป ไม่มีผู้ใดเก็บมารักษา เก็บมาคืนฉันให้ฉัน ฉันทิ้งหัวใจตัวเองไปไว้ที่ไหนหรือ ทุกๆ วันฉันอยู่อย่างเลือนลอย ใช้ชีวิตในรูปแบบที่ฉันเคยฝัน แม้ว่าฉันอาจไม่สามารถทำได้ทั้งหมดดั่งที่หัวใจหวัง แต่ฉันก้อพยายามให้เป็นไปตามที่ต้องการเสมอ การเดินทางบนถนนชีวิตของฉันวันนี้ ไม่งดงาม ไม่ชัดเจน ไม่มีอะไรให้รู้สึกอยากไขว่ขว้า แม้ซักเรื่องเดียว เหมือนตัวเองเดินอยู่ในที่มืดมิด ไม่มีแสงสว่างให้ฉัน ฉันเดินไปเพียงลำพังอย่างโดดเดี่ยว โดยมีโซ่ที่ผูกอยู่ที่หัวใจฉัน มันเป็นโซ่ที่ฉันไม่อาจสลัดทิ้งจนกว่าโซ่นั้นจะคลายตัวออกไปเอง ฉันเหนื่อยกะโซ่และเหนื่อยกะทางเดิน เหนื่อยกะผู้คนที่รอบข้างฉัน เหมือนฉันกำลังถูกกระชากความสุขให้หมดไป หัวใจฉันหล่นหายไปเมือไหร่ ฉันเองก้อตอบไม่ได้แต่ฉันรู้แต่เพียงว่า หัวใจ ไม่เหลือให้ใครเห็นมัน แล้วจะคนใดที่จะเห็นหัวใจที่หล่นหายไปบ้างไหม เวลาผ่านยาวนานไปนานแล้วหรือเปล่า บางทีฉันก็ถามตัวเอง ว่าฉันกำลังทำอะไร ฉันกำลังเป็นอย่างไรต่อไป มีใครในโลกไมที่ฉันอยากให้อยู่กับฉันในเวลาแบบนี้ ยามใดที่ที่ร่างกายฉันอ่อนแรง หัวใจที่หล่นหายเหมือนจะไม่ย้อนกลับมาอีกเลย ฉันอยู่อย่างโดดเดี่ยวมานานแค่ไหน ฉันเองก้อจำไม่ได้ จำไม่ได้ว่าตัวเองเจ็บปวดเท่าใดแล้ว แล้วหัวใจที่หล่นหายไป จะมีใครคนใดเก็บมาดูแล



Create Date : 07 มิถุนายน 2551
Last Update : 7 มิถุนายน 2551 9:24:56 น. 2 comments
Counter : 231 Pageviews.

 
"ฉันรู้แต่เพียงว่า หัวใจ ไม่เหลือให้ใครเห็นมัน"

.... สะดุดกับประโยคนี้มากเลยค่ะ

.... เข้าใจว่ามันเป็นยังไง วันนึงเมื่อหัวใจมันด้านชา จนไม่รู้สึกถึงการคงอยู่ของมันอีกแล้ว

------------------
ผ่านมาทักทายค่ะ


โดย: พรายน้ำฟ้า วันที่: 7 มิถุนายน 2551 เวลา:9:43:04 น.  

 



ใจหาย


โดย: larnkawee วันที่: 7 มิถุนายน 2551 เวลา:13:28:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

missmai
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ต้องอยู่ยังไง ต้องทนต้องทานอะไรยังไง ชีวิตที่มีแต่ลมหายใจ มืดมนอ้างว้างและว่างเปล่า ยิ่งเดินยิ่งเคว้ง ทุกครั้งที่กอดตัวเองยิ่งหนาว แค่ลมพัดเบาๆ ร้าวหัวใจดั่งเหมือนจะดับ ไปกับแสงตะวัน
Friends' blogs
[Add missmai's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.