안녕하세요?...저는 "뿌"라고 합니다. 처음 뵙겠습니다. ...ฉันอยากจะบิน...บินไปให้ถึงดวงจันทร์...เธอบอกกับฉันว่ามีกระต่ายหลายตัว...
Group Blog
 
All blogs
 
W&T 1 : ทำไมไป WAT?

สวัสดีทุกคนค่า...บล๊อกนี้จะเล่าให้ฟังนะคะว่าทำไมถึงไปเวิร์ก  เหตุเกิดก็เพราะว่า...

กลางเทอมสอง ปี 1 ...
เพื่อนวิดวะ "ปู...กรูอยากไปเมกาอ่ะ"
เรา           "ไมอ่ะ ..."
เพื่อนวิดวะ "...กรูดูซีรี่แล้วกรูอยากไปอ่ะ...ชอบคิมแตฮีว่ะ(เป็นผู้หญิงที่สับสนตัวเองนิดๆ)"
เรา           "ก็ไปดิ"
เพื่อนวิดวะ "ก็กะว่าจะไปเวิร์กเนี่ย..."
เรา           "ไปทำงานไรอ่ะ...แล้วแกมีข้อมูลยังอ่ะ...แล้วไปกะใครอ่ะ"
เพื่อนวิดวะ "ทำงานไร็ได้อ่ะ กรูไม่รู้อะไรเลย...แกก็ไปด้วยกันดิ ให้แกช่วย"
ปู             "(อ้าว อินี่...กะพึ่งคนโง่ๆอย่างกรูหรอ?) กรูก็พูดไม่ได้เหมือนกันแหละ...ไม่มีเงินด้วย เอาเงินมาให้ยืมดิ"
เพื่อนวิดวะ "...กรูอยากไปอ่ะ" (ไปบอกแม่แกสิ บอกกรูทำไม)

ปลายเทอมสอง ปี 1 ...
เพื่อนวิดวะ "เฮ้ย...เอาไง  ไปเวิร์กป่าว"
ปู          "ไม่เอาอ่ะ ยังไม่ได้คุยกะพ่อแม่เลยด้วย มันใช้เงินเยอะอ่ะ อีกอย่างตอนนี้กรูว่าภาษากรูไม่พร้อมอ่ะ"
เพื่อนวิดวะ "โหย...มึงไม่ได้แล้วแล้วกรูหล่ะ...กรูอยากไปอ่ะ(อีกแระ)"
ปู          "ถ้าจะไปจริงๆก็อยากไปปีสามอ่ะ...เตรียมตัวก่อนดีกว่า...แต่กรูว่าคงไม่ไปอ่ะ"


  พอมันตื้อมากๆเข้า ตอนปิดเทอมก็เลยไปหาข้อมูลว่าโครงการนี้เป็นยังไง ค่าใช้จ่ายเท่าไร อ่านหนังสือเป็นตั้งๆเลย
อ่ะ แล้วก็เสิร์ชเอาในเนต ก็ดูทั้งข้อมูลทั้งดีไม่ดี จดข้อมูลเอเจนซี่ งานที่มีคนเคยไปว่างานไหนเป็นไง รู้เลยว่าต้อง
ทำงานหนัก(ไม่เป็นไร อยู่โรงเรียนประจำมาแปดปี ถึกอยู่แล้ว ฮ่าๆๆ) ก็รู้จักโครงการนี้มากขึ้น ประกอบกับพี่รหัส
บอกว่าเคยไปและได้กำไรนิดหน่อย ชักเริ่มสนใจขึ้นมานิดนึง(งกเงินนั่นเอง)...แต่ในใจตอนนั้นก็ยังไม่อยากไป
สงสารพ่อแม่(กตัญญูจริงๆ)


เปิดเทอม ปีสอง...


เพื่อนวิดวะ "เฮ้ย เนี่ย...(ยังคงไม่ละความพยายาม)ไอ้...(เพื่อนมัน) กลับมาจากเวิร์กแล้ว"
ปู          "แล้วเค้าว่าไงบ้าง"
เพื่อนวิดวะ "มันบอกมันไปเป็นกรรมกรมา...ขาดทุนยับ ห้าหมื่น เพราะมันซื้อของมาเยอะด้วย"
ปู          "ได้ที่พักแพงอ่ะดิ...ไม่ได้ทำจ๊อบสองใช่ป่ะ?(กูรู้ๆ)"
เพื่อนวิดวะ "อืม...มันมีปัญหาที่พัก แต่กรูก็อยากไปอ่ะ...อยากไปฮาร์วาร์ด"
ปู          "..จะไปกะใคร?"
เพื่อนวิดวะ "แกก็ไปดิ(อ้าว...เอาเรื่องร้ายๆมาเล่า แล้วก็บังคับให้กรูไปเนี่ยนะ)...เอาไงไปป่าว?"
ปู          "ถามแม่ก่อน...แต่กรูไม่อยากไปปีนี้อ่ะ"
เพื่อนวิดวะ "ไม่ไปปีนี้แล้วจะไปปีไหน ปีหน้ากรูฝึกงานไปไม่ได้นะ(บังคับกันชัดๆ)
              แล้วถ้าไปปีหน้าแกจะไปกับใครอ่ะ"
ปู          "โหย...มึงอ่ะ  ทำไมด่วนจังวะ...ดูก่อนๆ"
เพื่อนวิดวะ "ไปคุยกะแม่ดิ แล้วบอกกรูนะ"


 ก็โทรไปบอกแม่ ที่จริงก็เกริ่นไว้ตั้งแต่ตอนปิดเทอมแล้วว่ามีเพื่อนไปโครงการนี้ พี่รหัสก็ไป หยั่งนู้นหยั่งนี้ แล้วก็
บอกว่าใช้เงินเยอะ  แต่แม่ก็บอกว่า
"อยากไปก็ไปสิ เรื่องเงินไม่เป็นไรหรอก จะเสียก็เสีย ถ้าไปแล้วมันได้ฝึกได้อะไรกลับมา แต่ทำงาน
ไหวมั้ยหล่ะ มันหนักไปรึป่าวหาข้อมูลดีๆแล้วกัน เพราะแม่ก็ไม่รู้...หรือให้แม่ถามเพื่อนที่อเมริกาให้มั้ย
ว่ารัฐไหนเป็นยังไง"


   โอ้โห...โครตซึ้ง แม่ให้ไปด้วย  กังวลเรื่องเงินตั้งนาน(ที่แท้ก็งกไปเอง) แม่ไม่เคยค้านเลยอ่ะถ้าเป็นเรื่อง
เรียนหรือว่าไปค่ายไปแคมป์อะไรงี้ เพราะเค้าอยากให้เราได้ประสบการณ์ เสียเท่าไรก็โอเคตลอด(รักแม่จัง)
เราอ่ะชอบไม่ยอมเสีย...งกอ่ะนะ
   ส่วนพ่อ  พอบอกปุ๊บก็ซักใหญ่เลย...
...ไปยังไง?  ไปกับใคร?  เพื่อนคนไหน?  ใคร?  มหาลัยรู้รึป่าว?ไม่เกี่ยวกับมหาลัยหรอ? แล้วไปยังไง? 
บริษัทมันจะหลอกเรามั้ย? แล้วเรื่องเอกสารหล่ะ?  ไปช่วงไหน? ไปนานมั้ย?  งานอะไร?  พักที่ไหน?
รัฐอะไร?   แล้วมันหนาวมั้ย?  จะอยู่ได้รึป่าว?  ถ้าป่วยจะทำยังไง?  ป๊ากะแม่ไปหาไม่ได้นะ
ช่วงนี้หวัดระบาด ป๊าไม่อยากให้ไปไหนเลย...มีประกันหรอ?  แล้วมันจะดูแลดีป่าว? แล้วคนที่เคยไป
เขาว่าไงหล่ะ?  บอกแม่ยัง? ฯลฯ

...ตอบไม่ทันง่ะ

   แล้วพ่อก็บอกว่าไปเกาหลีไม่ดีกว่าหรอ(เราเรียนเกาหลีค่ะ) เด๋วบอกญาติให้ เราก็บอกว่าอยากฝึกภาษาอัังกฤษด้วย
ถ้าได้กำไรค่อยเอาไปเกาหลี เกาหลีไปเมื่อไหร่ก็ได้ อะไรประมาณนี้...สรุปก็คือ ให้ไป
   ก็ไปบอกเพื่อน มันก็บอกว่า"เออ โอเค...งั้นแกก็ไปหาข้อมูลมา รัฐไหนงานไหนก็ได้ แล้วมาบอกกรูด้วย"
อ้าว...อีกแล้วนะ อินี่ โยนขี้ให้กรูตลอดเลย  แต่ก็โอเค(กรูหาก็ได้)...ท่าทางมันจะต้องพึ่งเราไปตลอดแน่ๆ
เหอะๆๆ...จารอดมั้ยเนี่ย


สองอาทิตย์ต่อมา
เรา         "เฮ้ย...มาคุยกันหน่อยดิ๊ เนี่ย...กรูได้ข้อมูลแล้วนะ  ไปป่าว สัมภาษณ์เสาร์นี้"
เพื่อนวิดวะ "กรูเริ่มไม่มั่นใจแล้วว่ะ  กรูกัวกรูติดเอฟอ่ะ ถ้าติดก็ต้องเรียนซัมเมอร์...กรูลืมคิดไปเลย"
เรา         "อ้าว...เมร่งงงงงง แล้วใครที่มันเป็นคนรวบรัดกรูให้ไปปีนี้วะ มึงง่า...แล้วทำไมต้องติดหล่ะ อย่าให้ติดเด้"
เพื่อนวิดวะ "ทำยากนะเว้ย...อีกอย่างกรูเริ่มกัวแล้วอ่ะ จะไปอยู่ยังไง กลัวนายจ้างด่า กลัวได้ประสบการณ์เลวร้ายอ่ะ
            (ทีแรกไม่เห็นมึงกลัวเลย)"
เรา         "อิห่-  แล้วมึงไม่คิดก่อนจะมาชวนกรูหล่ะโว้ย  แม่ง...แค่นี้ปอดหรอวะ ถ้างั้นกรูก็ไปคนเดียวอ่ะดิ
             มึงอ่าาา...ลอยแพกรูง่ะ "
เพื่อนวิดวะ "ลืมคิดอ่ะ...จะพยายามไม่ให้ติดเอฟละกัน แต่ไปสมัครก่อนเลยนะ ถ้าคะแนนกลางภาคออกแล้วโอเค
             เด๋วกรูตามไปสมมัครด้วย"
...อ้าว ถ้าไม่โอเคกรูก็บินเดี่ยวอ่ะดิ  ต้องเตรียมใจแล้วดิเนี่ย
ฮือๆๆ...ไปเมืองนอกนะเว้ย ไม่ใช่เที่ยวต่างจังหวัด อิบร้าาาาา



แต่ยังไงก็...เป็นไงเป็นกัน ตอนนี้ก็อยากไปแล้วด้วย ไม่ว่ามันจะดีจะร้าย เดินหน้าแล้ว ก็ไม่อยากจะถอยแล้วอ่ะ


...ขอกำลังใจด้วยนะคะ  สู้ๆ (เฮ้ออออ...)





Create Date : 19 กรกฎาคม 2552
Last Update : 19 กรกฎาคม 2552 19:26:19 น. 0 comments
Counter : 256 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month


 
amdekd
Location :
กาญจนบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




한국말을 잘하고 싶은데 누구든지 저에게 가르쳐 주세요.

...เม้นต์ให้กันบ้าง อะไรบ้างก็ดีนะ เพิ่งเคยเขียนบล๊อค ไม่รู้ว่าเป็นไงบ้าง แนะนำด้วยนะคะ...^^
Friends' blogs
[Add amdekd's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.