SmileySmiley :: How Do I Enjoy Life while "Living with Cancer" ::
Group Blog
 
All blogs
 
เก็บบันทึก หลังผ่าตัด มะเร็งรังไข่

บล็อกนี้ ความคิดเห็นมากมาย จนพื้นที่เต็ม
เมื่ออ่านแล้วต้องการแสดงความคิดเห็น
ให้คลิ๊กลิงค์นี้ค่ะ แสดงความคิดเห็น



เขียนบันทึกเมื่อ 22 กันยายน 2547



วันนี้ เป็นวันที่สิบห้า นับจากวันที่ผ่าตัด กลับมาพักฟื้นที่บ้านได้สี่วันแล้ว ถึงวันนี้ อาการโดยรวมก็ “เจ็บ”..และ.. “เจ็บ” ยังดีที่เป็นเจ็บ ไม่ใช่ “ปวด”

หรือว่าจริงๆ คือปวด แต่ให้กำลังใจตัวเองว่าแค่เจ็บ แล้วทำหน้าเฉยๆ เพราะเมื่อไหร่ที่ทำหน้านิ่วแล้ว ครางหงิ๋งๆ (คุณสามีเค้าบอก) ก็จะกลายเป็นปวดไปทุกที



:: สรุปว่า ขั้นที่ 1

ที่เจ็บ อันแรก คือข้างในช่องท้อง เพราะว่ามีการทำการผ่าตัดใหญ่เพื่อตรวจขั้นการลุกลามของมะเร็ง (Surgery -- surgical staging) มีการตัดมดลูก รังไข่ ปีกมดลูก ออกไปทั้งชุด (Hystorectomy)

แล้วก็ไขมัน(มันเปลว!!) ที่มันจะมีต่อมน้ำเหลืองอยู่ เอาออกไปหลายแผ่น (อันนี้ คาดว่าจะทำให้เอวบางลง อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน--ข้อดี) และเอาน้ำในช่องท้องออก

ทั้งหมดนี้ เอาไปตรวจส่องกล้องจุลทรรศน์ (โดยแผนก Pathology) ดูว่ามีส่วนไหนที่กลายเป็นเซลล์มะเร็งไปด้วยบ้างไหม เพื่อดูเพิ่มเติมจากส่วนที่ตรวจเจอเซลล์มะเร็ง ชื่อ Clear cell Adenocacinoma จากชิ้นเนื้องอกที่เอาออกมาจากช็อคโกแล็ตซีสในรังไข่ข้างซ้าย (Endometriosis – เนื้อเยื่อบุโพรงมดลูกโตผิดที่)

ผลการตรวจทั้งด้วยตาดู มือคลำของคุณหมอผ่าตัด รวมผลจากแผนก Pathology สรุปว่า เราเป็นมะเร็งขั้นที่ 1 คือมันมีเฉพาะที่รังไข่ข้างซ้ายนั่น



:: ผ่าตัด

ตอนผ่าตัดพวกลำไส้เครื่องในจะหยุดทำงาน (ยิ่งกว่าพักร้อนอีก) เพราะมีการสวนลำไส้แล้วก็ระบายท้อง ล้างสะอาดเลย เพราะหมอให้เผื่อไว้ถ้ามีเซลส์ผิดปกติที่ลำไส้ จะได้ตัดได้โดยไม่สกปรก

ก่อนผ่าตัด อดน้ำไป 6 ชั่วโมง เข้าห้องผ่าตัดไป 6 โมงเช้าวันพุธ ได้จิบน้ำอีกที โน่น..เที่ยงวันพฤหัสแน่ะ รวม 36 ชั่วโมง

พอเริ่มค่อยๆ กินอะไรแต่ละวันๆ ก็มีอาการท้องอืด อึดอัดไปหมด ไม่ดีเลย... พุงก็เต่ง เริ่มเจ็บแผล จะกินยาแก้ปวดก็ไม่มีพื้นที่ในพุง...เฮ้อ....แงๆ แก้ไขโดยการเคี้ยวยาขับแก๊ส พอค่อยยังชั่ว ก็ค่อยกินยาแก้ปวด... ทีหลังขอยาช่วยย่อยจากหมอด้วย..กินมาจนถึงตอนนี้



:: เจ็บแผลตรงพุง

แผลผ่าตัด ความยาวสัก 7 นิ้วฟุต จะว่าน่ากลัว ก็น่ากลัว เพราะ แผลมันยาวๆ ผ่าแนวตั้ง และต้องหลบสะดือ ทำให้มันไม่เป็นเส้นตรง

พอเอาแม็กออก (ลักษณะรูปร่างเหมือนกับ Max ที่ใช้ยิงกล่องกระดาษ ซึ่งใช้แทนการเย็บด้วยด้าย) ก็จะมีจุดๆ ขนานไปกับรอยผ่า ก็ดูคร่าวๆ เหมือนตะขาบหนึ่งตัว ไม่เล็กไม่ใหญ่ไปกว่าตะขาบตัวเป็นๆ

แต่....ถ้าจินตนาการใหม่ ตอนนี้ คิดว่าเป็นเถาไอวี่ (Ivy) เพราะคิดว่า ถ้าจะหา "ลายสัก" สักลายหนึ่ง "เถาไอวี่" น่าจะเหมาะสมลงตัวที่สุด......




เออ..ที่ผจญมาอีกอย่างหนึ่ง เป็นเรื่องการไอ จาม อาเจียน เวลามีอาการพวกนี้ที จะสะเทือนเลื่อนลั่นที่แผลมาก เพราะว่ามันจะเป็นลูกคลื่นเลย เหมือนเล่น Wave จากช่วงใต้อกลงกลางพุงลงไปท้องน้อย เจอไปทีเข็ดเลย

ดีที่ได้อ่านหนังสือเตรียมผ่าตัด และมีน้องที่เป็นพยาบาลมาช่วยดูแลรีบส่ง "ผ้าขนหนูพับใหญ่" หนาพอดีแผล ให้กดแผลไว้ ก็ให้เป็นระนาบเดียวห้ามเล่นเวฟ

จากนั้นเลยรอดตัวจากอาการสะเทือนพุง

เทคนิคจากหนังสือเตรียมผ่าตัดมีอีกอย่างที่ไว้ช่วยตอนสำลัก หรือมีเสมหะ ฝึกหายใจเข้าออกยาวๆ แล้วก็การฝึกหายใจเข้า-กลั้นหายใจ-หายใจออก ก็ช่วยได้มาก เป็นการหยุดการไอได้

คนที่ต้องผ่าตัด วางยาสลบ ระหว่างผ่าตัดต้องใส่ท่อหายใจเข้าไปในหลอดลม ก็เลยทำให้ระคายเคือง ต้องมีเสมหะหลังผ่าตัดทุกคน ใครจะผ่าท้องคลอดลูก ก็เอาเทคนิคแบบนี้ใช้ได้ วันนี้ ไอ จาม ไม่เจ็บแบบเดิมแล้วล่ะ.....




:: ขอบคุณกำลังใจ

มีกำลังใจมาจากทุกทาง ทั้งเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ญาติๆ เจ้านาย เพื่อนร่วมงาน คุณหมอหลายท่าน พยาบาลที่ใส่ใจดี ทุกท่านที่ให้กำลังใจทั้งส่วนที่เป็นข้อมูล คำแนะนำ คำปลอบใจ แล้วก็คำอวยพร ทั้งมาเยี่ยมเอง e-mail SMS โทรศัพท์

ช่วงนี้ ที่ทำงานก็ทำให้ภาระตกหนักไปกับคนรอบข้าง ส่วนที่บ้านก็ แม่ พี่สาว พี่เขย น้องสาว แม่คุณสามี และคุณสามี ก็เป็นผู้ดูแลรับภาระเรื่องชีวิตประจำวันให้......

ตอนอยู่ที่โรงพยาบาล ก็เป็นคนไข้ แต่พอกลับมาอยู่บ้าน ดูเหมือนตัวเองกลายเป็นคุณนาย ไปซะนี่.. เพราะแต่งตัวสดใส แต่คุณเธอแทบไม่ทำอะไรเล้ยยยยยยย.....สบายเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?? ....... แม่บอกว่า รอให้แผลหายดี และช่วงมีแรง ให้มาบริการคนในบ้านชดใช้ คิดแบบนี้ จะได้สบายใจ......




:: ยังต้องอีกหลายขั้นตอน

>> ให้เคมีบำบัด

กลางสัปดาห์หน้า จะไปเริ่มให้เคมีบำบัด ที่เราคุ้นเคยกันว่า “คีโม” ยังไม่รู้ว่าจะมีอาการข้างเคียงมากน้อยยังไง แต่ก็เตรียมตัวสู้กับมัน เวลาไปทำโปรแกรมจิตใต้สำนึก เค้าให้จินตนาการเพื่อดึงเอาพลังและศักยภาพในตัวเราออกมา

กรณีใช้พลังจิตเอากระดาษตัดตะเกียบ กระดาษยังไม่ทันโดนตะเกียบก็ขาดแล้ว เรายังไม่ได้ฝึกตัดตะเกียบหรอก ไว้ค่อยฝึกทีหลัง หรือพวกที่ไฟไหม้แล้วมีพลังช้างมายกตู้เย็น ก็เป็นการเอาพลังในตัวออกมาใช้

ของเราก็ถึงเวลาเหมือนกันเอามันออกมาใช้สู้กับเซลส์มะเร็งให้ฝ่อไปแล้วก็ประคองตัวให้อยู่ได้กับสารเคมี ช่วงนี้ เลยต้องมีการบำรุงด้วยสูตรอาหารพลังข้าวกล้อง!! กินกันพุงกางเลย........




:: จะขยันรายงานผล

วันนี้ ใช้เวลาเรียบเรียงและพิมพ์ เป็นชั่วโมงกว่าเลย เมื่อยหลัง ปวดพุงแล้วค่ะ ไว้จะมารายงานผลเป็นระยะๆ ยังต้องมีกำลังใจ จากคนรอบข้าง และต้องให้กำลังใจตัวเองอยู่เสมอๆ ตลอดระยะเวลาบำบัด ตามที่คุยกับหมอเห็นว่า รวมสัก 3 - 4 เดือน ล่ะค่ะ




:: ขยันตรวจร่างกาย

ใครที่ชอบหนี หลบเลี่ยง การตรวจร่างกายประจำปี ก็ลองคิดดูใหม่นะคะ

แต่ที่สำคัญ การสังเกตความผิดปกติของตัวเอง เป็นเรื่องที่ช่วยได้อีกทางหนึ่ง นอกเหนือจากการตรวจร่างกายประจำปี

อย่างของเรา เดิมมันปวดประจำเดือนอยู่แล้วทุกเดือน แต่สังเกตได้ว่า ปวดมากวันขึ้น และมีการปวดในขณะที่ไม่มีประจำเดือน ก็เลยไปรักษาและพบว่าเป็นมะเร็ง.....

ทีนี้ พอพบว่าตัวเองเป็นโรคร้ายแล้ว สิ่งสำคัญคือ .....สติ.... นี่เรายังต้องเรียกสติให้อยู่กับตัวอยู่เรื่อยๆ ต้องไม่ยอมให้มันหนีเที่ยว หรือกระเจิงไป... :)


อาหารกับกิจวัตร ก่อน-หลังผ่าตัดมะเร็ง คลิ๊ก

ข้อมูลทางการแพทย์เกี่ยวกับมะเร็งรังไข่คลิ๊กที่นี่

อีเมล์ติดต่อ minieii@yahoo.com


Create Date : 08 มกราคม 2548
Last Update : 16 กันยายน 2552 9:11:26 น. 902 comments
Counter : 18964 Pageviews.

 
คุณเข้มแข็งมากค่ะ....สู้ต่อไปค่ะ...ไม่มีอะไรจะแข็งแกร่งเท่าใจคน...ขอให้หายเป็นปกติไว ๆ นะคะ...


โดย: JC2002 IP: 4.249.186.197 วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2548 เวลา:0:13:05 น.  

 
แตงก็เพิ่งผ่าตัดรังไข่มาคะ ตัดไป 1 ข้าง ตอนนี้ก็อาการดีขึ้นมากแล้วคะ เป็นกำลังใจคุณนะคะ


โดย: แตง IP: 61.7.143.138 วันที่: 6 มีนาคม 2549 เวลา:19:15:03 น.  

 
สวัสดีค่ะ เข้ามาอ่าน blog แล้วขอเป็นกำลังใจให้นะคะ

ส่วนตัวเองเพิ่งได้รับข่าวร้าย เพราะ คุณแม่อายุ 55 เพิ่งผ่าเอาเนื้องอกที่มดลูกออก ผลชิ้นเนื้อออกอย่างรวดเร็ว (เพื่อนเป็นพยาธิแพทย์ค่ะ) ปรากฎว่า เป็นมะเร็ง รังไข่ grade 1 stage IIa ค่ะ

ยังไม่ทราบจะบอกคุณแม่ยังไง คิดเอาไว้ว่าคงให้เพื่อนที่เป็นแพทย์เฉพาะทางด้านมะเร็ง (oncologist) ช่วยบอกอีกครั้ง

ได้ฟังผลที่เพื่อนโทรมาบอก ความรู้สึกคือชาไปทั้งตัว แต่ก็ต้องพยายามตั้งสติว่า ก็ยังดีที่ส่วนที่เป็นมะเร็ง มันไม่ใช่ vital organ และปัจจุบันยาก็ดีมากๆ CURE RATE สูง

อยากถามว่า คุณใช้เวลาทำใจนานมั้ย ตอนนี้ความรู้สึกรวมๆเป็นยังไง

เพราะคุณแม่ก็คงต้อง ให้ คีโมค่ะ แต่ว่า วันอังคารหน้า จะไป CT ช่องท้อง ดูว่ามันลามไปที่ต่อมน้ำเหลืองรึยัง






โดย: ฝน IP: 203.151.24.11 วันที่: 22 กรกฎาคม 2549 เวลา:17:25:30 น.  

 
ดิฉันเป็นมะเร็งรังไข่ที่เรียกว่าเกนนูลาสอะเซลtomor ระยะ3 ฉีดเคมีครบ6ครั้งๆละ5วันมาครบ6ส.ค.48 คุณหมอบอกว่าจะมีชีวิตอยู่ 5 ปี ดิฉันไม่มีอาการเจ็บตรงไหนเลย นอกจากเจ็บแผลผ่าตัดนานๆครั้งตั้งแต่ให้เคมีจนบัดนี้นำหนักตัวไม่ได้ลดลงเลย แต่สภาพจิตใจแย่มากมันหมดกำลังใจเนื่องจากคนที่เป็นพร้อมๆกันต่างจากไปที่ละคน ใจเริ่มปลง ตายก็จบ แต่กลัวความทรมานมาก เพราะไม่เข้าใจโรคที่เป็นและระยะของโรค บางครั้งหมอก็บอกว่าเนื้อชนิดบอกไม่ได้ว่าเป็นมะเร็งหรือไม่ อยากให้ผู้รู้ช่วยตอบข้อข้องใจมากที่สุด


โดย: ป้าเป็ด IP: 124.157.180.43 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2549 เวลา:21:48:15 น.  

 
เป็นกำลังใจให้ส้ต่อไปนะคะ คุณมีจิตใจที่เข้มแข็งมากจริงๆ คุณคือผู้ชนะมะเร็ง


โดย: แจง IP: 203.172.201.1 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:20:40:32 น.  

 
ป้าเป็ด...

คนเราเมื่อเจอกับโรคที่ว่าร้ายแรง ก็ต้องจิตตกเป็นธรรมดาค่ะ เรื่องระยะเวลา 5 ปี ที่หมอบอก เป็นข้อมูลจากสถิตินะคะ เพราะฉะนั้น ก็จะมีคนที่อยู่ได้นานกว่าด้วย

เรามาหาวิธีให้มีกำลังใจ และทำสถิติการอยู่รอดได้นานกว่า 5 ปี ด้วยร่างกายและจิตใจที่แข็งแรง กันดีมั้ยคะ

อยากได้อีเมล์คุยกันค่ะ


โดย: Minie' IP: 58.64.108.16 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:06:55 น.  

 
ป้าเป็ดครับ5 ปีเปงค่าสถิติที่จาไช้ตามผลหลังการรักษาครับไม่ได้บอกว่าป้าจาอยู่ได้แค่5ปีน่ะอาจจะมากหรือน้อยกว่านั้นได้หมด บางคนอยู่ได้เปง10 20 ปีเลยก้อมีครับเวลาหมอบอกเราต้องกลับมาหาข้อมูลเพิ่มบ้างครับ กำลังใจสำคัญที่สุดน่ะครับ


โดย: อาร์ม IP: 65.222.246.35 วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:17:01:19 น.  

 
พี่สาวก็เป็นแต่ทุกคนในครอบครัวให้กำลังใจดี ได้รับเคโมก็ไม่มีอาการข้างเคียง ขอให้กำลังใจผ้ป่วยทุกคน


โดย: เป็นคนต้องสู้ IP: 61.7.161.144 วันที่: 4 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:00:07 น.  

 
ดิฉันก็เคยผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้วเมื่อ 2 ปีที่แล้ว เหลืออีก 1 ข้าง ยังไม่มีลูก เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: แอน IP: 203.113.51.36 วันที่: 21 พฤษภาคม 2550 เวลา:18:10:06 น.  

 
แฟนผมก็เป็นระยะแรกครับบ้างครั้งก็รู้สึกเครียดแต่ก็ยังดีที่หันมากินนำขิงผงที่มีขายตามท้องตลาดหลังเข้ายา 6เดือนหมอนัดตรวจทุก3เดือนพบว่า ค่าของมะเร็งจาก14%เหลือ13.2% ดังนั้นจึงขึ้นอยู่กับการกินอาหารและออกกำลังกายที่สำคัญห้ามเครียดต้องหาทางออกให้กับตัวเองดีที่สุด


โดย: สุรศาสตร์ ใหม่คามิ IP: 203.188.37.155 วันที่: 30 พฤษภาคม 2550 เวลา:21:40:57 น.  

 
เป็นกำหลังใจให้พี่นะคะ
ดูมีกำลังใจดีจัง ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: ดอกไม้สีเงิน IP: 202.12.74.5 วันที่: 5 มิถุนายน 2550 เวลา:17:21:51 น.  

 
เป็นมะเร็งรังไข่เหมือนกันค่ะ ระยะ 3 C ให้คีโมมาแล้ว 11 ครั้ง (ครั้งต่อไปก็มะรืนนี้ค่ะ) อาการต่าง ๆ จะคล้าย ๆ กับคุณมินนี่ ..... แล้วก็รู้สึกว่าสบายดี อาจเป็นเพราะไม่มีอาการข้างเคียงจากการให้คีโมกระมัง แถมยังกินได้มากด้วย เนี่ยน้ำหนักขึ้นตั้ง 6 กิโลแน่ะ กลุ้มกะน.น.มากกว่ามะเร็งซะอีก ..แต่ไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไงนะคะ เพราะเป็นระยะ ที่ 3 ที่จะเข้าระยะสุดท้ายแล้ว... ตอนนี้หัวยังโล้นอยู่เลยค่ะ ... ขี้เหร่จริง ๆ


โดย: พี่หน่อง IP: 61.7.139.36 วันที่: 10 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:17:52 น.  

 
เพิ่งผ่าตัดรังไข่ข้างซ้ายทิ้งมาเหมือนกัน เรายังไม่รู้เลยว่าเราจะเป็นมะเร็งที่รังไข่หรือเปล่า แต่อาการเราเหมือนของเธอเลย คุณหมอนัดฟังผลชิ้นเนื้ออีก 1 อาทิตย์ แต่ยังไงเราก็ขอเป็นกำลังใจให้เธอนะ สู้ สู้
จากคนหัวอกเดียวกัน


โดย: Thanakorn IP: 58.136.126.7 วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:16:02:43 น.  

 
ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจ และต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้ตอนนี้ป้าเป็ดแข็งแรงดี สุขภาพดี การให้เคมีบำบัดมีผลดีต่อตัวเองคือโรคภูมิแพ้หาย ได้ทำทีซีสแกน3ครั้ง อุตารซาวด์ 2ครั้ง พบว่าขณะนี้ไม่มีก้อนเนื้อ ผลตับ ไต ใส้ ปกติ เสียอยู่อย่างเดียวคือ เท้าข้างขวาชาตลอดเวลาเหมือนฉีดยาชาตอนถอนฟันนะคะ ก่อนไม่เป็นมะเร็งงานบ้านซักรีด จ้างเดี๋ยวนี้ทำเองหมด ป้าเตือนตนเองทุกวันว่าคนที่ไม่ทำอะไรเลยคือคนที่ตายแล้ว ป้าเป็นครู มีความรักชาติและความเป็นคนไทยมาก ตั้งใจทำงานและคิดว่าตนเองเป็นมะเร็งยังทำงานมากกว่าคนปกติเสียอีก มีพี่พยาบาลคนหนึ่งเขาก็เป็น เขายังสู้ สู้เถิดนะ มันไม่ชนะเราหรอก ทำสมาธิและเตือนตนเองก่อนว่าไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราอีกแล้ว ทำเพื่อตัวเอง และจงเป็นกำลังใจให้ผู้ที่เป็นโรคมะเร็งเหมือน สู้ สู้ น่ะ ขอเป็นกำลังใจ ให้ทุกคน


โดย: ป้าเป็ด IP: 222.123.40.223 วันที่: 22 กรกฎาคม 2550 เวลา:21:34:30 น.  

 
เข้ามาดูไม่มีใครส่งข้อความใหม่ๆมาเลย อยากเล่าชีวิตตนเองสักนิดเมื่อปี 35ผ่าตัดมดลูกข้างซ้ายเนื่องจากเลือดคลั่งในปีกมดลูกหมอบอกอย่างนั้นปีกมดลูกแตกหมอบอกว่าไม่ได้ท้องนอกมดลูกเลย ทำให้เราไม่เสียใจมาก ชีวิตที่เคยเจ็บป่วยบ่อยๆก็หายไปอยู่มาปี47 ประจำเดือนที่เลยมาทุกเดือนแม้จะมีมดลูกข้างเดียวมันก็ทำหน้าที่ดีเสมอมาก็หยุด 16 เดือนไปหาหมอตั้งแต่เดือนแรกที่หมด หมอบอกว่าเป็นวัยทอง ให้ยาคุมมากิน ทานได้ไม่ถึง5เม็ดก็หยุดทาน เพราะไม่เห็นความจำเป็น แต่สังเกตุตนเองว่าตอนเช้ามีก้อนลอยเหมือนมีลูกอยู่ในท้อง แต่ไม่มีอาการอะไรเลย อยู่มาวันหนึ่งไปอบรมคอมพิวเตอร์ เริ่มเครียด และอาหารที่เขาจัดให้ทานค่อยข้างย่อยยาก ตัวเองนั่งๆก็เริ่มเจ็บก้น ต่อมาก็ท้องอืด2วัน ไปอุตร้าซาว์พบเนื้องอก 2ก้อน ตัวเองจึงเดินไปหาหมอที่เคยผ่าตัดเราปี35 ออ/ลืมบอกว่าเคยท้องเมื่อปี2544 ขูดมดลูก2ครั้ง ตอนนั้นหมอเขาไม่ได้ฉีดเคมีป้องกันเลย คนที่แท้งลูกโดยที่ตัวลูกไม่เป็นตัวและเป็นไข่อ่อนมีโอกาสกลายเป็นมะเร็งสูงทุกครั้งก็หมอคนเดิมทำให้ทุกครั้ง ปี47หมอคนเดิมผ่าตัดยกออกหมด แล้วส่งผลชิ้นเนื้อไปตรวจ ผลเป็นมะเร็งชนิดเกนนูสโรสาเซลเซลที่มีความเป็นมะเร็งต่ำ มีโอกาสเกิดขึ้นใหม่ได้อีก 10-30% หมอผ่าตัดออกมาบอกแฟนว่าเนื้อลามไปที่ช่องท้องประมาณ2 ซม.ให้ฉีดยาเคมี และแล้วหมอก็ส่งไปรักษาต่อกับหมอคนใหม่ หมอสั่งฉีดยาครั้งละ5 วันวันละ3ขวดนำเกลือ2ขวด6ครั้ง รวม125ขวดไม่ต้องเล่าอาการคนแพ้ยาเลย นอนกับที่หมุนเหมือนเข็มนาฬิกา แล้วก็พยายามหลับ ตอนนั้นเตือนตนเองขอให้วันพรุ่งนี้ดีกว่าวันนี้ และขอให้มีชีวิตอยู่เพียงวันนี้ อะไรที่กินได้จะใส่ปากทันที ได้พักเดียวมันก็สำรอกออกมาหมด เลยต้มข้าวเอาน้ำข้าวขยี้กับปลาเค็มนอนป้อนตัวเองทุก3 ชม. แล้วก็พยายามหลับ ตื่นมาหิวก็ทำอย่างนี้ บ้างครั้งทานอะไรไม่ได้เลย นอนหลับยังฝันว่ามีคนทำมาให้ทาน อิ่มทิพย์ ต่อมาให้เคมีอีก 2ครั้ง หิวมากฝันว่ามีคนทำอาหารมาให้ก็มีคนมาแย่งทานหมด ต่อมาเวลาจะให้เคมีก็ชวนแฟนไปทำบุญที่วัด ถวายสังมทานก่อนจะได้อิ่มเวลาหลับด้วย เป็นความเชื่อส่วนตัวและมันก็ได้ผลจริงๆ ทุกวันนี้ตัวเองคิดว่าการที่ไม่ทุกข์ทรมานกับโรคร้ายมีชีวิตที่มีความสุขเนื่องมาจากบุญกุศลที่ดูแลมารดามา20ปี อาบน้ำ เช็ดขี้เช็ดฉี่ไม่เคยบ่นและสอนลูกๆทุกวันว่าไม่มียายก็ไม่มีแม่น่ะ ลูกเราเห็นเราปฏิบัติกับยายอย่างไรเขาก็ต้องดูแลเราอย่างนั้น ทุกคนน่าจะเบื่อฟังแล้ว พอก่อน นะคะ อยากคุยด้วยที่ pettymon@hotmail.


โดย: ป้าเป็ด IP: 58.147.114.3 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:09:45 น.  

 
พาแฟนไปตรวจที่ขอนแก่นทุก3เดือนพบว่าแพ้ไหมละลายเกิดติ่งงอกออกมาหมอจึงตัดไปตรวจทราบผลวันที่17ส.ค50 หลังตรวจจะบอกอีกครั้งนะ ค่ามะเร็งขึ้นอยู่กับการกินมากต้องทานสลัดผักผลไม้เยอะๆ ทานข้าวน้อยๆเพราะถ้าทานเยอะก็จะมีอาการท้องอืดขึ้นทันที หมอแนะนำว่าให้เล่นกีฬาประเภทโยคะมันจะทำให้ต่อมน้ำเหลืองละลายได้อาการแทรกซ้อนคือความเครียด วิตกกังวล โกรธง่ายเลยต้องพาไปร้องเพลงคาราโอกะเป็นการระบายความเครียดหลงลืมง่ายมากๆ


โดย: ช้างแมมมอส IP: 203.113.60.71 วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:11:48:15 น.  

 
ทราบผลชิ้นเนื้อแล้วไม่เป็นมะเร็งและตรวจเลือดแล้วค่ามะเร็งลดลงจาก13.85 เป็น 13.40 น่าจะเกิดการลดอาหารประเภทโปรตีนและคาร์โบไฮเดรต ทานผักผลไม้ให้มากขึ้น ออกกำลังกาย ตักบาตร ไปวัดฟังเทศน์ก็ โอเค ทำให้มีสมาธิมากขึ้น เป็นมะเร็ง Carcinoma of ovary ชนิด clear cell ใครรู้ช่วยบอกที หาข้อมูลอยู่


โดย: ช้างแมมมอส IP: 203.113.60.73 วันที่: 18 สิงหาคม 2550 เวลา:22:46:33 น.  

 
คุณหน่องค่ะ หลังจากให้เคมี คุณปวดขามั้ย ขาดิฉันชามากเฉพาะข้างขวาที่เป็นมะเร็งรังไข่ ตอนนี้หมอบอกว่ามะเร็งอาจจะเข้ากระดูกแล้ว หมอนัดดูผลอีก3 เดือน อาการอื่นๆไม่มีไม่เจ็บอะไรตรงไหนเลย รำคราญขามากรักษาสุขภาพนะ อย่าทานปูและกั้งนะ ทานปลาเยอะๆนะคะขอเป็นกำลังใจให้หายเร็วๆค่ะ


โดย: ปาน IP: 222.123.148.28 วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:1:29:15 น.  

 
คุณปานคะ, ตอนให้คีโมแรก ๆ ไม่มีอาการปวด แต่ประมาณครั้งที่ 3 ก็เริ่มปวดตามตัว ไม่ใช่เฉพาะขานะคะ มันปวดไปหมดทั้งตัวเลยค่ะ บางครั้งปวดมากจนเดินลำบาก แม้กระทั่งฝ่าเท้าก็ปวด แต่จะปวดประมาณไม่เกิน 1 อาทิตย์ก็หายค่ะ อาการชาที่เท้าตอนนี้ก็ยังมีอยู่ แต่ไม่มาก (อาการปวดตามตัว ไม่ได้เป็นทุกครั้งที่ให้คีโมนะคะ ) ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ที่ให้คำแนะนำ และกำลังใจ เราคงมีความรู้สึกคล้าย ๆ กัน เป็นกำลังใจให้กันนะคะ คุณกวางด้วยค่ะ ยังไง ก็ขอบคุณคุณกวางมาก ๆ ที่มีบล็อกนี้เป็นทั้งวิทยาทาน ทั้งกำลังใจ ทั้งแลกเปลี่ยนประสบการณ์ซึ่งกันและกัน


โดย: พี่หน่อง IP: 61.7.139.218 วันที่: 21 สิงหาคม 2550 เวลา:14:51:37 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณช้างแมมมอส,

ดีใจด้วยค่ะ ที่ผลตรวจชิ้นเนื้อล่าสุดไม่เป็นมะเร็ง


โดย: Minie' วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:11:45:09 น.  

 
ช่วงนี้มีอาการวิตกอย่างเดียวคือต่อมน้ำเหลืองที่มันแทรกขึ้นมาทั้ง2ข้างมันบวมโตขึ้นทุกเดือนหมอบอกว่าเพราะผ่าตัดรังไข่ออกจึงไม่มีที่ระบายของน้ำเหลืองกะว่าช่วงปิดเทอมเดือนตุลาคมจะไปอุลตราเซาว์ดูไม่กล้าปล่อยทิ้งไว้นานกลัวจะกลับมาเป็นอีกรอบ2 .... หมอบอกว่าถ้าคลำเจอก้อนเนื้อแสดงว่ากลับมาเป้นอีกรอบ...เดือนตุลาคมทราบผลเดียวจะเขียนมาร่วมสนุกกันอีกรอบ.......


โดย: ช้างแมมมอส IP: 203.113.60.7 วันที่: 26 สิงหาคม 2550 เวลา:21:28:40 น.  

 
พิ่งไปตรวจมาค่ะ หมอบอกว่ามีเชื้อมะเร็งที่รังไข่ค่ะ เครียดมาก เนื้องอกที่มดลูกโต 7.5cm. ไปตรวจ CT สแกนมาเจอก้อนที่รังไข่อีก หมอบอกว่าไม่แน่ใจว่าเป็นมะเร็งตรงไหน แต่จะต้องผ่าตัดวันจันทร์ที่จะถึงนี้ค่ะ พี่ๆคะเราควรตัดมดลูกและรังไข่ออกให้หมดดีไหม กลุ้มใจมากค่ะ น้ำหนักลดลง2 โลหลังจากทราบข่าวได้ 3 วันไม่รู้จะปรึกษาใครดี พ่อก็นอนโรงพยาบาล พี่สาวก็รอผ่าตัดกระดูกทับเส้น ทำไมมันเครียด เข้าดูเวปเกี่ยวกับมะเร็งทุกวันหาข้อมูลค่ะ เคยผ่าตัดท้องนอกมดลูกมาเมื่อสิบกว่าปี ทุกเดือนปวดท้องรอบเดือนมากๆ ขอบคุณนะคะที่ช่วยอ่านอยากระบายค่ะ


โดย: คนหลังเขา IP: 125.27.88.71 วันที่: 6 กันยายน 2550 เวลา:23:32:35 น.  

 
คุณคนหลังเขาคะ พี่หน่องเคยเจอเหตุการณ์เหมือนกับคุณหลังเขามาแล้ว เพราะพอรู้ตัวปุ๊บว่ามีก้อนในรังไข่ (11 ซ.ม. อีกข้างเท่ากับไข่ไก่ เป็น 2 ข้างเลยค่ะ) และมีน้ำออกในช่องท้อง รตอนแรกรู้แค่นี้ก็ตกใจมาก ๆ แล้ว พอเข้าเว็ปหาข้อมูลเรื่องมะเร็งรังไข่ ก็แน่ใจว่าเป็นมะเร็งแน่นอน ร้องไห้ทุกวัน พี่หน่องเข้าผ่าตัดหลังจากรู้ว่ามีก้อน เพียง 3 วัน ผ่าตัดครั้งแรก หมอทำได้แค่ผ่าก้อนเนื้อทั้ง 2 ข้าง และเดรนน้ำออกเท่านั้น เพราะมะเร็งมันแพร่กระจายเข้าระยะสุดท้ายแล้ว หลังจากผ่าตัด 5 วัน หมอก็รีบให้คีโมเลย ไม่มีอาการข้างเคียงที่น่ากลัว สิ่งที่สำคัญคือจิตใจที่เข้มแข็ง ไม่อ่อนแอ ทำใจให้สบายค่ะ เหมือนกับเราป่วย ก็ให้หมอรักษา ... หลังจากให้คีโม 6 ครั้ง ก็ผ่าตัด เพื่อดูผลการให้คีโม แล้วก็ตัดมดลูก และรังไข่ออกหมด แล้วให้คีโมต่ออีก 6 ครั้ง ...ตอนนี้สบายดีค่ะ คนารู้จักรอบ ๆ ตัวบอกว่า นึกว่าพี่หน่องจะไม่รอดแล้ว ... พี่หน่องเชื่อว่า กำลังใจของเรา และความศรัทธาในแพทย์ที่รักษา รวมทั้งกำลังใจจากคนที่รักเรา ทั้งสามี ลูก และเพื่อน ๆ ทำให้มะเร็งแพ้เราค่ะ คุณคนหลังเขาสู้ ๆ นะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 61.7.138.57 วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:12:04:39 น.  

 
หวัดดีค่ะพี่หน่อง ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลค่ะรอเข้าห้องผ่าตัดพรุ่งนี้เช้าเก้าโมงค่ะ ตัดมดลูกก่อนค่ะส่วนรังไข่คุณหมอบอกว่าจะเข้าไปดูว่ามีปัญหามากไหม ตอนแรกก็กลัวเหมือนกันค่ะ แต่มาคิดอีกทีเจ็บตอนนี้ดีกว่าจะเจ็บตลอดชีวิตค่ะ ขอบคุณนะคะที่ให้กำลังใจผ่าแล้วจะเข้ามาคุยใหม่ค่ะเป็นกำลังให้เช่นกันค่ะ


โดย: คนหลังเขา IP: 125.27.79.41 วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:17:24:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณคนหลังเขา,

ขอโทษทีค่ะ ที่กว่าจะมาเห็นก็หลายวันผ่านไปแล้ว
สงสัยเดี๋ยวต้องประกาศ อีเมล์เอาไว้ในรายละเอียดบล็อกเลยดีกว่านะคะ เผื่อว่า ตอนวิกฤต จะได้มีการสื่อสารกันได้ทันควัน....(ควัน ที่เกิดจากจิตตก ฟุ้ง...อ่ะค่ะ)

ถึงตอนนี้ คงผ่าตัดแล้ว ได้ผลคืบหน้ายังไง ส่งข่าวคราวด้วยค่ะ ถ้าต่อไปพอจะมีเวลา ลองเลือกๆ อ่านประสบการณ์มะเร็งที่กวางเขียนเอาไว้นะคะ
ที่สำคัญ...บล็อกหัวข้อต่างๆ ทั้งหมดเขียนไว้ หลังจากพบว่าเป็นมะเร็งค่ะ คงพอจะเห็นชีวิตการอยู่กับมะเร็งของกวางได้.. และจะหาเส้นทางของตัวเองได้เจอในแบบที่ชอบค่ะ...

รอฟังข่าวคราวค่ะ
อีเมล์ของกวาง minieii@yahoo.com


โดย: Minie' วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:17:34:50 น.  

 
ขอเป็นกำลังใจให้คนหลังเขา อย่าท้อนะ พี่เองหมอสงสัยว่ามะเร็งจากรังไขเข้ากระโหลกศรีษะแล้วพี่ไม่คิดอะไรมากหรอกคะเพราะไม่ได้มีอาการเจ็บตรงไหนเลย
พี่อยากทราบว่าทุกคนที่เป็นมะเร็งรังไข่ตรวจเลือดแล้วบอกว่มีเชื้อมะเร็งหรือค่ะ ของพี่หมอไม่เคยตรวจเลือดมะเร็งเลยสักครั้งหมอบอกว่าตรวจไม่ได้ คนหลังเขาสู้นะยังมีอาการต่างๆที่เราต้องสู้ให้ชนะมะเร็งให้ยาครบแล้ว จะทานยาต้มไหม ที่วัดนี้พี่ต้มทาน เพราะมีคนเป้นหมอบอกอยู่ได้3เดือนนำออกมาเหม็นแล้วตอนนี้6-7ปีแล้วเบอร์พระ086-7415378 ต้องโทรล่วงหน้า


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.137 วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:20:49:36 น.  

 
ป้าเป็ดคะ,
การตรวจหาค่ามะเร็งโดยการเจาะเลือดทำได้ค่ะ เรียกว่าการตรวจหาค่า CA สามารถตรวจได้หลายตัวค่ะ ถ้าเป็นมะเร็งรังไข่ จะตรวจ CA 125 (ค่าปกติ 0 - 35 U/Ml ค่ะ )
CA 19-9 จะเป็นค่ามะเร็งลำไส้ CA 15-3 มะเร็งเต้านมค่ะ ส่วนอีกตัวหนึ่งจะเป็น CEA เป็นการหาค่ามะเร็งลำไส้อีกตัวหนึ่งค่ะ (รู้ไม่ละเอียดหรอกนะคะ พอตอบได้งู ๆ ปลา ๆ ค่ะ)


โดย: หน่อง IP: 61.7.138.41 วันที่: 24 กันยายน 2550 เวลา:9:28:33 น.  

 
CA125 บางคนตัวเลขปกติค่ะ
แต่ก็ตรวจเจอเซลส์
เห็นว่าจากสถิติ ระยะ 1 ตัวเลข CA125 ของผู้ป่วยมะเร็งขึ้นแค่ร้อยละ 50 เองค่ะ ที่เหลือ ปกติ

มันเลยเป็นพวกมาเงียบๆ ไงคะ...


โดย: Minie' วันที่: 24 กันยายน 2550 เวลา:17:29:45 น.  

 
เป็นมะเร็งรังไข่เหมือนกัน ระยะที่1 ก็ตัดออกหมด รังไข่ทั้งสองข้างและมดลูก เมื่อวานซืนไปให้คีโมครั้งที่ 2 แต่คุณหมอให้กลับมารักษาโรคหวัดให้หายก่อน เลื่อนนัดให้คีโมไปอีก1สัปดาห์ ตอนนี้ผมร่วงเกือบหมดแล้วค่ะ แต่อาการข้างเคียงอื่นๆ ไม่มีเลย โดนเฉือนทิ้งหมดก็เลยเข้าสู่วัยทอง ตั้งแต่อายุ 37 เศร้าจริงๆ ลูกสาวคนเดียวเพิ่งจะอายุ 3ขวบเอง อยากทราบว่าคีโมครั้งต่อๆไป จะเป็นยังไงบ้าง จะมีผลข้างเคียงมากกว่าครั้งแรกมั๊ย


โดย: มิว IP: 125.27.188.78 วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:17:58:28 น.  

 
หนูอายุ 29 เป็นมะเร็งรังไข่ระยะ 1A ตอนนี้ตัดรังไข่ข้างซ้ายออกไปแล้ว ยังเหลือข้างขวา กับมดลูกอยู่ แต่ก็ไม่รู้ว่าโรคนี้จะกลับมาอีกหรือป่าว...หนูยังไม่ได้แต่งงาน ยังไม่มีลูกเลย เฮ้อ...แล้วแบบนี้จะมีใครเค้าอยากแต่งกับคนที่เป็นแบบหนูบ้างไหมค่ะเนี่ย....เศร้าใจสุด ๆ....


โดย: โบว์ IP: 125.24.48.201 วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:10:46:23 น.  

 
คุณมิวคะ,
ตอนให้คีโม พี่หน่องมีอาการข้างเคียงไม่เหมือนกันเลย บางครั้งก็แค่อ่อนเพลีย บางครั้งจะมีอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อทั้งตัว แต่ไม่มีอาเจียน คลื่นไส้ค่ะ ที่สำคัญ ต้องพักผ่อน และกินอาหารที่มีประโยชน์ ทำใจให้สบายนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 61.7.137.160 วันที่: 1 ตุลาคม 2550 เวลา:9:42:14 น.  

 
เรา อายุ 31 เป็นมะเร็งรังไข่ ระยะที่1 C
ตัดข้างซ้าย 1 ข้าง อีกข้างยังเหลือพร้อมมดลูก มีแฟนแล้ว ยังไม่ได้แต่งงานค่ะ
เราไม่เอาคีโมนะค่ะสภาพร่างกายและจิตใจไม่พร้อมค่ะ มุ่งมาทางธรรมชาติบำบัดและตอนนี้ทานชีวจิต และจะคอยตรวจร่างกายบ่อยๆค่ะ
ทราบมาว่าเคมีบำบัดจะมีผลต่อมะเร็งรังไข่ปานกลาง และต่อไปจะดื้อยา ขอให้ทุกคนหายขาดนะค่ะ และเข็มแข็งค่ะสู้ๆๆๆ


โดย: ดา IP: 124.121.210.102 วันที่: 4 ตุลาคม 2550 เวลา:17:40:01 น.  

 
ตอนนี้ เตรียมตัว เข้าผ่าตัด กลัวมาก เครียด ! พอดี เสิร์ท Search มาเจอ เลยอยากเล่าบ้าง เป็นมะเร็ง เหมือนกัน ค่ะ อาการประจำเดือนมามากเป็นมานานหลายปี เป็น ๆ หนักบ้าง กระปริบประปอยบ้าง ตอนแรกคิดว่าเป็นไทรอยด์ เป็นพิษ กำเริบ แต่เจาะเลือด ทีไรไม่เจอ (เคยเป็น เมื่อ 10 ปีก่อน) แต่มา 2-3 ปีหลังมานี้ มาทุกวันเป็นก้อน ปัสสาวะใส่กระโถนออกมาเป็นก้อนและน้ำเลือดเต็มเลย พรวดออกมานึกว่าเป็นปัสสาวะ แต่ไม่ใช่ ผ้าอนามัยเอาไม่อยู่ ต้องใช้ผ้าอ้อมผู้ใหญ่ ใส่แทน ตอนหลังตกเลือดมากจึงไปขูดมดลูกที่โรงพยาบาลจังหวัด หมอ ให้เลือด 1 ถุง น้ำเกลือ 2 ถุง นัดดูผลชิ้นเนื้อพบว่า เป็น มะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูก eneometrioid adenocarcinoma grade I จะส่งตัวเข้าราชวิถี หรือสถาบันมะเร็ง เลย เราตกใจมาก ช็อค แต่บอกหมอ ขอทำใจ ตั้งตัวก่อน แล้วตัดสินใจไป รพ.รามา เพราะเคยไปเมื่อ มค.48 แต่หมอ บอก ประจำเดือนยังไม่หยุด ถ้าขูดสดจะทนไหวหรือ ตกเลือดไม่มีเตียงนะ มีญาติมาด้วยหรือเปล่า ไม่มีมาก็ไม่ทำให้ (พอดี เราพาแม่ไปตรวจไตวายที่ แผนกอายุรกรรม ไปแค่ เรากับแม่ เลยไม่กล้าขูด) หมอให้ยามากิน แล้วพอค่อยยังชั่วก็ คิดว่าไม่เป็นไร เรื่องของเราไว้ก่อน เรื่อง แม่ เรื่องพ่อ (ป่วยเป็นระบประสาท สมองลีบ และมีจุดที่ปอด) ทำให้เสร็จก่อน จนปี 2550 ทนไม่ไหว ตกเลือด ไป รพ.ไปขูดเจอ เศร้ามาก นอนไม่หลับ ตอนแรกหมอกลัวเรื่องไทรอยด์ เป็นพิษ ที่เคยเป็น มาก่อน แต่ต้องตรวจให้แน่ใจอีกที เพราะ หมอบอกว่าผ่ามะเร็งไม่ค่อยตาย ผ่าไทรอยด์กลัวจะตายมากกว่า ปรากฏว่าตรวจแล้วไม่เป็น หมอ อินเทิร์นปี 6 วินิจฉัย ผ่าได้ (ตอนแรกซักเราใหญ่เลย สุดท้ายก็ต้องเชิญอาจารย์หมอมาดู ค่อยยังชั่วหน่อย ไม่งั้นจิตใจก็ยังเครียดหนักอยู่ นัดผ่า 26 ตค.2550 แต่ไม่รู้โชคดีโชคร้อย หมอให้พยาบาลโทร บอก เลื่อนผ่าขึ้นมาเป็น 12 ตค.2550 บอกตามตรง กลัวมากค่ะ กระวนกระวาย คิดทั้งวันทั้งคืนเลย ดูเน็ททุกเว็บที่เกี่ยวข้อง ยิ่งดูก็ยิ่งอยากร้องไห้ เพราะกลัวมาก พอมาอ่านกระทู้ ที่นี่ บอกตามตรงก็ยิ่งกลัวมากขึ้น ไม่รู้จะทำยังไงดี เลยขอระบาย ขอปล่อยอารมณ์เครียดบ้าง ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้


โดย: Su.suksiritarworn IP: 222.123.89.112 วันที่: 7 ตุลาคม 2550 เวลา:22:31:29 น.  

 
คุณ SU.ฯ คะ,
อย่ากลัวไปเลยนะคะ ดูแตคุณมินนี่ที่เขียนบล็อคนี้สิคะ เธอประสบอาการหลาย ๆ อย่าง จนวันนี้เธอก็อยู่ย่างมีความสุข
พี่หน่องเอง ก็เคยมีอารมณ์เดียวกันกับคุณ และยิ่งแล้วใหญ่เพราะมันเป็นระยะสุดท้าย หมอไม่รับรอง แต่ด้วยกำลังใจจากทุกคนรอบข้าง และสำคัญที่สุดคือเราเองต้องเข้มแข็งค่ะ ต้องรีบทำใจเตรียมรับกับทุกสถานการณ์ให้ได้ ถ้าใจเราสู้ มะเร็งมันจะกลัวเราค่ะ พี่หน่องผ่ามา 2 ครั้งแล้ว (ก่อนให้คีโม และ หลังให้คีโม 6 เดือน) ก็ไม่มีอะไรน่ากลัวอย่างที่เคยคิด เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 61.7.139.106 วันที่: 8 ตุลาคม 2550 เวลา:9:25:39 น.  

 
ขอบคุณมาก มากค่ะ สำหรับกำลังใจ ของ พี่หน่อง ขอเรียกพี่นะคะ (ไม่แน่ใจเรื่องอายุ) ตอนนี้เตรียมตัว เตรียมอุปกรณ์ เครื่องใช้ที่จำเป็น พอดีญาติ ๆ ติดงานหมด ลากันไม่ได้เลย น้อง ๆ ไม่ว่างกันเลย ไม่รู้ว่า ไปคนเดียว หมอ จะยอมให้เข้าหรือเปล่า คงไม่เป็นไรมั๊ง เพราะวันแรกให้ไปเตรียมสวนลำไส้ รอผ่าตัดวันที่ 12 ตค.2550 (น้องแลกเวรได้วันศุกร์วันเดียว)
ตอนนี้ รู้สึกกลัว ถ้าไม่ตาย ก็มากลัวเจ็บอีกละ! ทามมายไม่หยุดคิดก็ไม่รุ แล้วทามมาย ใบแจ้งรายการ เขาให้อยู่ห้องเตียงสามัญ ค่าเตียง 350 บาท ต่อวัน ทามมายไม่ให้เราอยู่ห้องพิเศษ (พิเศษรวมก็ได้)( เพราะตอนอยู่ รพ.จังหวัด อยู่ห้องรวมสามัญ ห้องน้ำไกลมาก ลำบากมากเลยมีเด็กทารก 4-5 คนร้องกันทั้งคืน เราไม่ได้นอนเลย)
เฮ้อ จะบ้าแล้วจ้า
สุดท้ายนี้ขอขอบคุณอีกครั้งนะคะ
ด้วยรักและเคารพ


โดย: Su.suksiritarworn IP: 117.47.56.124 วันที่: 8 ตุลาคม 2550 เวลา:23:55:46 น.  

 
คุณ SUฯ คะ,
พี่หน่องทราบดีค่ะว่าช่วงนี้ต้องกังวลมากแน่ ๆ ....0เอางี้ พี่หน่องให้เบอร์โทร.ฯ ของพี่หน่อง เผื่ออยากคุยกันนะคะ 081-7608725 ค่ะ เพราะตอนที่พี่หน่องเริ่มเป็น คนที่อยากคุยด้วยที่สุดคือ คนที่เป็นมะเร็งมาก่อน แล้วเขาทำยังไงถึงอาการดีขึ้น คุยกับคนอื่นก็ไม่เหมือนกับคุยกับคนที่เคยเป็น ถ้าสะดวกคุยก็โทร.มาได้เลยนะคะ ยืนยันค่ะว่าเป็นกำลังใจให้....สู้ ๆ นะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 61.7.138.162 วันที่: 9 ตุลาคม 2550 เวลา:9:22:50 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ Su.,

กวางเพิ่งกลับจากค่ายธรรมชาติบำบัดมาค่ะ
ถ้ากลัวโรงพยาบาลมากๆ ก็ไม่ต้องไปดีมั้ยคะ
ไปธรรมชาติบำบัด ให้ร่างกายเยียวยาตัวเอง
มีทางเลือกที่จะรอดได้อีกทางค่ะ

ถ้าตัดสินใจได้ ไม่เอาการผ่าตัด ไม่เอายา
รีบมาได้เลย ช่วงนี้ มีคอร์สฝีกอบรมและฝีกปฏิบัติ
จะเริ่มวันที่ 13 ตุลาคมนี้ค่ะ ที่เสถียรธรรมสถาน
อาจจะเต็มแล้ว แต่ถ้าสนใจจริงๆ เดี๋ยวขอเขาได้

เพราะท้ายที่สุด สำหรับกวาง ประสบการณ์ที่บำบัดมะเร็งร่วมกับธรรมชาติบำบัดมานั้น สรุปได้ว่า การใช้ธรรมชาติบำบัดล้วนๆ แบบไม่ใช้ยา ไม่ผ่าตัด ไม่กินวิตามิน แต่ใช้พลังสดจากอาหาร พลังชีวิตจากแสงแดด ให้ร่างกายได้ใช้พลังของตัวเองเยียวยา เป็นคำตอบแรกและเป็นคำตอบสุดท้ายของทุกคนค่ะ

โทรศัพท์แบตหมดค่ะ ลืมเอาสายชาร์จจากอีกบ้านนึงมา
ถ้าจะติดต่อกลับมา อีเมล์นะคะ minieii@yahoo.com ช่วยเขียนเบอร์โทรให้ติดต่อกลับค่ะ รับเรื่องแล้วจะโทรกลับทันที ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ พี่หน่อง,
พี่หน่องคะ เดี๋ยวจะโทรหานะจ๊ะ
ไม่ได้เมล์ไปคุย แต่จะโทรคุยเลย อิอิ...


โดย: Minie IP: 58.64.121.125 วันที่: 10 ตุลาคม 2550 เวลา:8:10:23 น.  

 
อายุ 28 เพิ่งเคยตรวจสขภาพประจำปีครั้งแรก ค่าเลือดของการตรวจมะเร็งรังไข่ 376.1 ที่แลบให้รีบไปที่ศูนย์มะเร็งแห่งชาติ ก้อกะว่าจะไปเร็วๆนี้ กลัวจังเลยคะ ยังไม่เคยไปตรวจมะเร็งปากมดลูกด้วย ไม่รู้จะเป็นทั้งสองอย่างรึเปล่า


โดย: แพท IP: 202.139.223.18 วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:23:32:12 น.  

 
คุณ แพท,

อย่าเพิ่งกลัวค่ะ
บางทีมันแค่ เป็นการอักเสบในอุ้งเชิงกราน
Positive thinking เอาไว้ก่อนนะคะ

แต่ถ้าหากผลมันออกมา ไม่เป็นที่น่าพอใจ
ค่อยตั้งหลักกันได้............ร่างกายก็เยียวยาตัวเองได้ด้วยนะคะ


โดย: Naturopathy (Minie' ) วันที่: 15 ตุลาคม 2550 เวลา:9:03:26 น.  

 
ผลเลือดที่คุณหน่อง ว่าก็ไม่เคยตรวจ ตรวจเลือดตอนจะให้เคมีว่าร่างกายพร้อมจะให้หรือเปล่าเท่านั้น ตอนนี้ ไม่มีอาการอะไรนอกจากขาชามากลำคราญแต่ทนได้ คุณหมอบอกเพียงว่ามะเร็งรังไข่ชนิดนี้ตรวจเลือดไม่ได้เท่านั้น
อาการอื่นๆค่อยดีขึ้น เพราะความเครียดเรื่องมะเร็งกระเด็นไปกระโหลกศรีษะรู้สึกจะเป็นหมัน มันอาจจะไม่ใช่ดูอาการและติดตามผลต่อ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.15 วันที่: 16 ตุลาคม 2550 เวลา:19:59:56 น.  

 
ป้าเป็ด

เป็นกำลังใจให้นะ

รักษาสุขภาพ นะ

ptch


โดย: PTCH IP: 128.176.238.231 วันที่: 17 ตุลาคม 2550 เวลา:4:50:06 น.  

 
ป้าเป็ด

ปัญหามีทางแก้ บนความทุกข์ก็ยังมีความสุข

ทำสมาธิ แล้วนอนหลับดีนะ

หลับฝันดี


โดย: PTCH IP: 128.176.238.231 วันที่: 17 ตุลาคม 2550 เวลา:4:59:53 น.  

 
สวัสดีค่ะ ป้าเป็ด และยินดีต้อนรับคุณ PTCH ด้วยค่ะ,

ป้าเป็ดคะ กินผลไม้มากๆ นะคะ บางมื้อกินแทนข้าวเลยก็ดีค่ะ ผลไม้จะช่วยล้างพิษได้ดี จริงๆนะคะ

เพราะว่า กวางกินผลไม้ 3 มื้อ มา 10 วันแล้ว (ทั้งหมด 30 มื้อ มีกินข้าวกล้อง กับยำผักลวกไปแค่ 3 มื้อเที่ยง)
ได้กลิ่นยา ปนออกมากับฉี่... ทั้งๆ ที่ช่วงนี้ งดยา และวิตามินต่างๆ มา ได้ 2 สัปดาห์....

ลองดูค่ะ ว่าจะได้ผลยังไง อาจจะมีผลเรื่องขาที่ชาอยู่ อาจจะดีขึ้น....
กวางได้ของแถมมาด้วย คือ ตัวผอมลง หุ่นดีขึ้น อ่ะนะ

หมอเคยบอกว่า เรื่องปลายมือปลายเท้าชา พอฤทธิ์ยาเคมีบำบัดมันลดลง มันจะอาการเป็นปกติ แต่อย่างไรก็ดี เคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับผลข้างเคียงของเคมีบำบัด คือมันทำลายปลายประสาทด้วย... ถ้าหากมีคนใกล้ตัว ฝึกโยคะ ให้เค้าช่วยสอนท่าง่ายๆ แบบพื้นฐาน จะช่วยให้การไหลเวียนโลหิตดีขึ้นมาก แก้ปัญหาชาได้บ้างค่ะ

กวางไม่มีอาการปลายมือปลายเท้าชาแล้ว
มีแต่อาการเส้นตึง ถ้าหากช่วงไหนไม่ได้ฝึกโยคะหลายๆ สัปดาห์ จะออกอาการเส้นตึงให้เห็นชัดเจนเลยค่ะ โดยเฉาพะ เส้นที่ขา เวลายืดเหยียด เอามือแตะปลายเท้า...ตึงได้ใจ..






โดย: Minie' วันที่: 17 ตุลาคม 2550 เวลา:14:50:59 น.  

 
ทุกวันนี้เข้าวัดฟังธรรมมะทุกวันพระมีชีวิตอยู่ได้แค่ไหนก็เอาเท่านั้นไม่ซีเรียส...นั่งสมาธิตอนเช้า6โมงประมาณ15นาทีรู้สึกดีมากๆๆ..ชอบทานอาหารรสจัดทานแกงจืดอยากจะอ๊วกแตก..... เวียนศรีษะถ้าเจอแดดและฝนต้องหลบเอาย้อมผมแล้วนะ...(หัวหงอกเกิดจากการเข้ายา)แค่15นาทีเลยรีบล้างออก.. ไม่กล้าทำเล็บกลัวติดเชื้อ.. แป้งทาบางๆๆ(แคร์)ทาลิปมันป้องกันเชื้อโรคเข้าปากค่ามะเร็งเพิ่มขึ้นจาก13เป็น14%(หลอยทานช็อกโกแลต)..โม้มามากแล้วสุดท้ายขอเป็นกำลังใจให้คนหัวอกเดียวกันมีสุขภาพที่ดีมีกำลังใจที่เข้มแข็งเอาไว้ต่อสู้กับโรคร้ายให้เรามีอายุยืนยาวนานอยู่กับคนที่เรารักได้ตลอดไป....ตราบนานเท่านาน....สาธุ..เด้อ..


โดย: ช้าง IP: 203.113.60.72 วันที่: 17 ตุลาคม 2550 เวลา:21:15:57 น.  

 
ขอบคุณน้องกวางมากที่เป็นกำลังใจ มีอีกเรื่องที่สงสัยคนที่เป็นมะเร็งรังไข่นอนกับแฟนได้ไหม พี่เห็นหมอไม่ห้าม
ตัวพี่เองเวลาเดินเร็วๆ เหมือนปากมดลูกบีบตัวมากต้องหยุดยืนนิ่งๆสักพัก ก็หายบางครั้งนั่งรถนานๆเจ็บช่องคลอดหนักๆ เหมือนมันบีบตลอดเวลา หมอตรวจมะเร็งปากมดลูกแล้วปกติ ช่วยตอบพี่ด้วย เพราะถามหมอๆไม่ได้ให้คำตอบสักที บอกให้ทำใจ เดี๋ยวก็ชิดไปเองคะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.86 วันที่: 17 ตุลาคม 2550 เวลา:21:21:05 น.  

 
พี่ ๆ ค่ะ หนูเพิ่งผ่ามะเร็งรังไข่ข้างซ้ายมาได้เกือบ 3 เดือนแล้ว ก็เลยไปตรวจเลือด พอดีกับรู้สึกว่าท้องมันบวม ๆ ไม่รู้เป็นเพราะไขมันหรือป่าว คุณหมอก็เลยอุลตร้าซาวน์ให้ ผลปรากฏว่า พบก้อนขนาด 2.2 ซม. คุณหมอบอกว่าน่าจะเป็นถุงน้ำ แต่พอเห็นหน้าหนูคิ้วขมวดติดกัน คุณหมอก็เลยบอกว่า งั้น CT scan ดีมั้ย เผื่อความสบายใจ พรุ่งนี้หนูจะไปตรวจแล้ว เฮ้อ....ตัวหนูเองก็กลุ่มใจจะแย่ เพราะมันเหลือข้างเดียวแล้ว แต่ก็พยายามไม่เครียด ถ้ามันเป็นก็รักษากันไปตามขั้นตอน แต่แม่หนูสิค่ะ เครียดมากกว่าหนูเสียอีก คิดทุกวันเลยว่า ก้อนนั้นจะเป็นแค่ถุงน้ำ หรือ ก้อนมะเร็ง.....ทุกวันนี้หนูก็พยายามสวดมนต์ นั่งสมาธิ แต่ใจมันก็คอยวอกแวก ฟุ้งซ่าน หนูควรทำไงดีค่ะ กลัวจังเลยค่ะ..ไม่รู้ผลจะออกมาเป็นยังไง


โดย: bowy IP: 125.24.40.35 วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:15:50:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ ป้าเป็ด,

เอาประสบการณ์ของตัวเองก่อนนะคะ
หลังผ่าตัดหายดีแล้ว หมอไม่ได้ห้ามเรื่องการมีเพศสัมพันธ์ค่ะ

แต่ว่า ตอนแรกๆ ที่ให้เคมีบำบัดและช่วงหลังจากการให้เคมีบำบัด อาจเป็นเพราะผลของเคมีบำบัดหรือการขาดฮอร์โมนจากการตัดรังไข่ทั้งสองข้างออกไป (รวมถึงมดลูก ปีกมดลูกทั้งชุด) ทำให้ช่องคลอดแห้ง ระหว่างมีเพศสัมพันธ์จะมีการหล่อลื่นไม่เพียงพอ... หมอแนะนำให้ใช้ พวก KY Jelly และสั่งให้ใช้ยาฮอร์โมนทาที่ช่องคลอด

พอได้อ่านใบกำกับยา ที่แนบมากับกล่องยา เห็นฮอร์โมนนี่มีผลข้างเคียงเยอะแยะ เลยไม่ได้ใช้....

พอเวลาผ่านไป 2 ปี รู้สึกได้ว่า ช่องคลอดไม่แห้งแล้ว เป็นปกติดี...ใช้งานได้ปกติ
-----------------------------------------------------------------------

สำหรับเรื่องเจ็บช่องคลอด หมอบอกว่า "จะชินไปเองเหรอคะ??" แปลว่าอะไรคะ แปลว่าการผ่าตัดทำให้เกิดผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์ แล้วให้เราทำใจยอมรับหรือคะ?

กวางไม่มีอาการนี้ค่ะ แต่ว่า การใช้ท่าโยคะบางท่าช่วย น่าจะได้ผลค่ะ เพราะมันเป็นการบริหารอวัยวะภายใน และสร้างความสมดุล เอาท่าที่จัดสมดุลในช่องท้องน่ะคะ ลองดู


โดย: Minie' วันที่: 21 ตุลาคม 2550 เวลา:0:09:32 น.  

 
น้อง Bowy,

มะเร็งที่พบก่อนหน้านี้ คงจะเป็นชนิดที่ไม่ร้ายแรงมังคะ ไม่งั้นคงต้องให้เคมีบำบัดไปแล้ว...เพราะฉนั้น ถึงจะเป็นอีกข้าง ก็คงจะไม่น่าห่วงอะไร

แต่ว่า ถ้ามันเป็นแล้วเป็นอีกนี่ ต้องพิจารณาค่ะว่า ควรจะเปลี่ยนวิถีชีวิตการกิน การอยู่ การทำงาน และภาวะจิตใจอย่างไรบ้าง ดีมั้ยคะ??


โดย: Minie' วันที่: 21 ตุลาคม 2550 เวลา:0:11:47 น.  

 
น้องBowyค่ะอย่าคิดมาก ถ้าเราเป็นก็รักษาดูของพี่กับพี่หน่องซิ เราเป็นระยะ3cแล้ว เรายังรอด ไม่มีอะไรน่ากลัว ร่างนี้ก็ไม่ใช่ของเรา ทุกคนหนีความตายไม่ได้ แต่ทำอย่างไรให้เราอย่าเจ็บอย่าทรมารกับโรค เราต้องรักษา เราต้องรอด คิดอะไรให้เราสบายใจ อย่าท้อแท้กับชีวิตเด็ดขาด
พี่ขอให้น้องตั้งสมาธิท่องว่า พุทธังรักษามะเร็งหาย ธรรมังรักษามะเร็งหาย สังฆังรักษามะเร็งหาย เวลานึกได้ตอนไหนท่องตอนนั้น ให้ใจเรารักษาใจเรา ขอให้หายน่ะค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.187 วันที่: 23 ตุลาคม 2550 เวลา:19:02:46 น.  

 
เห็นด้วยกับน้องกวางและป้าเป็ดทุกประการค่ะ ที่สำคัญทางด้านอารมณ์ , จิตใจ ถ้าเรารักษาใจเราได้อย่างป้าเป็ดว่า รับรองค่ะว่าช่วยได้มากจริงๆ อย่างพี่หน่อง หมอคิดว่าจะไม่รอดแล้ว แต่เราสู้ ๆ ....จนวันนี้ผ่านมา 1 ปี กับ 2 เดือน สบม. สบายมากค่ะ ... เป็นกำลังใจให้นะคะ

น้องกวางคะ พี่หน่องส่งอีเมลล์มา เมื่อ 21 ต.ค.50 แห่ะ ๆ สงสัยว่าจะส่งไม่สำเร็จอีกแล้ว... เดี๋ยวว่าง ๆ เขียนใหม่เน๊าะ
ป้าเป็ดคะ ว่าง ๆ หน่องจะโทร.มาคุยด้วยนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 61.7.140.36 วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:10:12:45 น.  

 
พี่ Minie' ป้าเป็ด และพี่หน่อง
ขอบคุณนะคะ สำหรับกำลังใจ และคำแนะนำ ของพี่ ๆ ทุกคน แต่ตอนนี้หนูมีเรื่องกังวลอีกแล้วค่ะ คือ ผล CT Scan ออกมาแล้ว ไอ้ก้อนที่กังวลว่าจะเป็นเนื้อร้าย กลับกลายเป็นแค่ถุงน้ำธรรมดา แต่ปรากฏว่ามีอย่างอื่นที่น่ากังวลกว่า คือ ต่อมน้ำเหลือง บริเวณอุ้งเชิงกราน ทั้งสองข้าง มีอาการบวม ซึ่งเมื่อปรึกษา อ.หมอที่ผ่าตัดให้ (หนูผ่าที่ รพ.พุทธชินราช พิษณุโลก ค่ะ) ก็เห็นควรว่าควรจะผ่าตัดอีกครั้ง เพื่อดูว่าต้อมน้ำเหลืองที่โตนั้น เกิดจากการแพร่กระจายของเซลล์เนื้อร้ายหรือไม่ เพราะถ้าใช่ นั่นก็หมายถึงว่า ระยะของโรคจากเดิม 1A จะเปลี่ยนเป็นระยะ 3 ทันที
ทีแรกหนูก็ทำใจแล้วค่ะ ว่าผ่าก็ผ่า...เป็นไงเป็นกัน แต่คุณแม่หนูท่านกังวลมาก เลยพาหนูไปตรวจที่ รพ.รามาธิบดี อีกครั้ง โดยมี พญ.สฤกพรรณ วิไลลักษณ์ ซึ่งเป็น อ.หมอ ด้านมะเร็งนารีเวช ที่นั่นตรวจให้ ผลสรุปคือ อ.หมอที่นี่คิดว่าไม่น่าจะใช่เซลล์มะเร็ง คุณหมอก็เลยคิดว่ายังไม่ต้องผ่าตัด แต่นัดตรวจ MTI ตอนต้นเดือน ธ.ค.
หนูยังแอบกังวลไม่ได้อยู่ดีค่ะ ว่าถ้าอาการต่อมน้ำเหลืองบวมเนี่ย เกิดจากเซลล์มะเร็งแพร่กระจายจริง การทิ้งระยะไว้ประมาณ 1 เดือนกว่า มันจะช้าไปหรือป่าวสำหรับการรักษา ....
ขอโทษนะคะ ที่หนูเขียนบรรยายมาซะยาวเชียว...หนูอยากได้ความคิดเห็นของพี่ ๆ ค่ะ ถ้ายังไงรบกวนพี่ ๆ ด้วยนะคะ ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ


โดย: Bowy IP: 125.24.212.228 วันที่: 25 ตุลาคม 2550 เวลา:11:36:05 น.  

 
พิมพ์มาตั้งเยอะพอส่งข้อความหายหมด น้องbovy อย่ากังวลให้มากระยะไหนก็ไม่สำคัญหรอกค่ะ น้องได้อาจารย์หมอที่เก่งระดับประเทศ หมอท่านนี้เขียนหนังสือเรื่องมะเร็งรังไข่ ท่านถนัดด้านนี้อยู่แล้วมันอาจไม่ใช่เนื้อร้าย
ทำใจให้สบายๆ แม่ของป้าสอนว่าหากเรายังเดินได้เราก็ต้องไปรักษา ป้าเคยท้อมาก วันหนึ่งไปเยี่ยมคนเป็นอัมพฤตเขานอนนิ่งกับที่ จะกินก็บอกไม่ได้ ช่วยตัวเองไม่ได้เลย เรายังกินได้ ถ่ายได้ เราช่วยตัวเราได้ อย่าคิดมาก
เลย เอาความดีที่สร้างมาตลอดชีวิต สวดมนต์ให้คลาดแคล้วจากโรคร้าย ขอเป็นกำลังใจให้ อย่าปล่อยจิตใจให้ฟ้งซ่าน คิดให้มีความสุขเพียงวันนี้ก่อนพรุ่งนี้อย่าไปนึกถึงขอให้โชคดี ทุกคนเขาเป็นกำลังใจให้อยู่แล้วน่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.6 วันที่: 25 ตุลาคม 2550 เวลา:16:19:09 น.  

 
น้อง Bowy,

ดีใจด้วยจ้าที่ไม่เนื้องอกไม่มีปัญหาเป็นเนื้อร้าย

เรื่องต่อมน้ำเหลืองบวม ดูมันไปก่อนได้แหละค่ะ
เชื่อมือ พญ.สฤกพรรณ
ป้าเป็ดพูดถูกว่า "น้องได้อาจารย์หมอที่เก่งระดับประเทศ หมอท่านนี้เขียนหนังสือเรื่องมะเร็งรังไข่"

พี่กวางได้อ่านแล้ว มีภาษาแพทย์ทั้งน้าน...555 กว่าจะอ่านได้พอรู้เรื่อง
ตั้งสติอยู่นาน....แต่แล้วก็รวบรวมมาเป็นฉบับย่อ รวมกับข้อมูลอื่นๆ ที่ได้จากอินเตอร์เนทด้วย
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=minieii&month=19-08-2007&group=9&gblog=5

ไม่ต้องกังวล แต่ว่า ควรหันกบับมาสนใจ
"การดูแลสุขภาพแบบองค์รวม"

จะเป็นชีวจิต จองหมอสาทิส
แมคโครไบโอติกส์
ธรรมชาติบำบัดเสริมรักษาการแพทย์แบบแผน แนวบัลวี
หรือธรรมชาติบำบัด 100% แนวหมอเจคอบ

เพราะชีวิต ไม่ใช่เรื่องอาหารอย่างเดียว ....

สวัสดีป้าเป็ด และพี่หน่อง,
ขอบคุณที่แวะมา เป็นกำลังใจให้กับคนที่เข้ามาเยี่ยมบล็อก
ประสบการณ์ของแต่ละคนจะช่วย ให้มีทางเลือกที่มากขึ้น
เพราะจริตของแต่ละคน พื้นฐานของแต่ละคนต่างกัน
ความพร้อมก็ต่างกันด้วย หนทางการบำบัด มีทางเดินหลายเส้น
ซึ่งล้วนแล้วแต่ มุ่งไปสู่ความสงบ สว่าง และเป็นสุข จริงมั้ยคะ???

เมื่อวานได้ยินเสียงพี่หน่องมาตามสายโทรศัทพ์
ชื่นใจจริงๆ....






โดย: Minie' วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:8:09:57 น.  

 
หนูอย่ากรู้เกี่ยวกับเรื่องมะเร็งรังไข่หนูต้องทำเป็นการบ้านหนูไม่รู้สาเหตุที่เป็นโรคมะเร็งรังไข่กับอาการและก็การป้องกันแล้วก็มีอีกอย่างหนึ่งคือการรักษาหนูอย่างรู้มากหนูก็เลยมาถามคะอย่าลืมตอบด้วยนะคะถ้ามีใครตอบหนูจะขอบคุณมากคะนะคะตอบด้วยนะนะนะนะนะนะคะคะคะคะคะคะคะคะคะคะคะขอบคุณนะคะ


โดย: น้องซันซัน IP: 124.121.1.13 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:59:29 น.  

 
น้องซันซัน,

ตามลิงค์นี้ไปเลยค่ะ

https://www.bloggang.com/viewblog.php?id=minieii&group=9



โดย: Minie' IP: 58.64.126.225 วันที่: 2 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:33:26 น.  

 
พี่กวางค่ะ อาหารแบบแมคโครไบโอติกส์ เนี่ย....อ่านข้อมูลจากเว๊ปพี่แล้ว แต่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอย่างท่องแท้เท่าไหร่นัก อยากจะถามพี่กวางว่า อย่างเช่น "น้ำผึ้ง" เนี่ย ทานได้ไหมค่ะ... แล้วพวกธัญพืช เช่น งาดำ ก็ห้ามทานหรือค่ะ.... อย่างให้พี่กวางช่วยแนะนำอาหารที่ควรทาน และไม่ควรทานหรือห้ามทาน ให้หน่อยค่ะ อ้อ...พอดีหนูมีพี่สาวเป็นมะเร็งรังไข่ ค่ะ ก็เลยอยากจะช่วยเค้าหาข้อมูลเรื่องอาหาร ขอบคุณมาก ๆ นะคะ


โดย: เหมียว IP: 125.24.41.152 วันที่: 2 พฤศจิกายน 2550 เวลา:15:43:19 น.  

 
ตามไปอ่านที่ลิงค์ https://www.bloggang.com/viewblog.php?id=minieii&group=3

ถ้ามีคำถาม ค่อยถามอีกนะคะ

สูตรที่ใช้ เป็นสูตรบัลวีค่ะ
คือคุณหมอรวมเอาหลายๆ สูตรมาปรับให้เข้ากับคนไข้ที่เป็นมะเร็ง

น้ำผึ้ง : สูตรบัลวีกินได้ สูตรแมคโครไบโอติกส์ไม่ให้ เพราะเขาไม่กินน้ำตาลเลย สูตรธรรมชาติบำบัดอินเดียหมอเจคอบ ให้กินน้ำผึ้งได้ แต่ต้องไม่โดนความร้อน (ถ้าเพิ่งกินซุปร้อนๆ เข้าไป ก็ยังไม่แนะนำให้กินน้ำผึ้งตามไป)

ธัญพืช เช่น งาดำ ถั่วต่างๆ ทางบัลวีไม่ให้กิน เพราะต้องการให้จำกัดปริมาณไขมัน และโปรตีน เพราะไขมันจะทำให้ร่างกายทำงานหนักโดยไม่จำเป็น โปรตีนเป็นอาหารของมะเร็ง ให้เอาโปรตีนจากข้าวกล้อง ข้าวโพดและจมูกข้าวสาลีเป็นอาหารหลัก แต่ถ้าเรารู้ว่า กินอาหารหลักไม่ค่อยพอ อาจจะยืดหยุ่นมีงาดำ มีถั่วนิดหน่อยได้....



โดย: Minie' IP: 58.64.126.225 วันที่: 3 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:15:09 น.  

 
ขอถามเพิ่มเติมอีกหน่อยนะคะพี่กวาง น้ำเต้าหู้นี่ทานได้ไหมค่ะ เพราะพี่สาวผอมลงมาก หลังจากควบคุมเรื่องอาหาร ทั้ง ๆ ที่ก็ทานครบ 3 มื้อนะคะ กลัวเค้าจะได้รับสารอาหารไม่เพียงพอ แล้วจะไม่มีภูมิต้านทานกับโรคมะเร็งน่ะค่ะ


โดย: เหมียว IP: 125.24.47.249 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:42:35 น.  

 
ขอโทษนะคะพี่กวาง หนูขอรบกวนถามอีกข้อค่ะ เมื่อกี้ลืมพิมพ์ค่ะ แหะ ๆๆ น้ำมะพร้าว ทานได้ไหมค่ะ หนูกลัวว่าในน้ำมะพร้าวจะมีสารเร่งฮอร์โมน ขอบคุณมาก ๆ นะคะ พี่กวาง


โดย: เหมียว IP: 125.24.47.249 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:56:11 น.  

 
สูตรมันมีหลายสูตรเนอะ....
เราก็ปรับใช้อย่างที่บอก ถ้าเราแน่ใจว่า เรางดเนื้อสัตว์ ไข่ นม งดโปรตีนจากธัญพืชอื่นๆ แล้ว

การดื่มน้ำเต้าหู้ 1-2 แก้วต่อวัน หรือเต้าหู้ 1 แผ่นต่อวัน หากกินข้าวกล้องได้ไม่พอ 5 ทัพพีต่อวัน แล้วในน้ำเต้าหู้ก็มีไฟโตเอสโตเจน ทำให้เพิ่มฮอร์โมนที่ขาดไปจากการตัดรังไข่ด้วย....แต่ก็อย่ามากเกินไป

ส่วนน้ำมะพร้าวอ่อน หลายคนบอกว่า มีฮอร์โมนปริมาณมาก
สูตรบัลวีไม่ให้คนเป็นมะเร็งรังไข่ดื่ม....หากอยากดื่มจริงๆ ให้ดื่มน้ำมะพร้าวเผา...

แต่สูตรธรรมชาติบำบัดหมอเจคอบ ไม่สนใจเรื่องฮอร์โมน แต่สนใจว่า น้ำมะพร้าวอ่อนสด มีพลังชีวิต และดื่มเข้าไปจะมีคุณค่าอาหาร เกลือแร่ ความบริสุทธิ์ ที่ดีมากๆ ต่อร่างกาย แม้แต่ในวันมีประจำเดือน ก็ให้ดื่มได้..... โดยดื่มแทนการกินอาหารที่ต้องเคี้ยว เพราะน้ำมะพร้าวจะถูกดูดซึมในร่างกายได้ โดยระบบย่อยแทบไม่ต้องใช้พลังงานมาย่อย และดูดซึมได้หมดภายใน 5-10 นาที

สำหรับพี่กวางตอนนี้ ดื่มน้ำมะพร้าว เฉพาะวันที่ต้องการอดล้างพิษ ใช้สลับบางมื้อ กับการดื่มน้ำผลไม้คั้นสดแยกกาก
ซึ่งวันที่ไม่เคี้ยว จะมีแค่สัปดาห์ละ 1 ครั้งเท่านั้น
เพราะงั้น น้ำมะพร้าว และฮอร์โมน คงจะไม่มากเกินไป...

น้ำผลไม้คั้น และน้ำผักคั้น จะเป็นเครื่องดื่มที่รองลงมาจากน้ำมะพร้าว คนเป็นมะเร็งรังไข่ น่าจะพิจารณาดื่มน้ำผลไม้ น้ำผักคั้น ดื่มได้มากถึง 8 แก้วต่อวัน จากสูตรบัลวี

อีกอย่างหนึ่ง ที่ทั้งสูตรบัลวี และสูตรธรรมชาติบำบัดแนะนำให้ดื่ม สำหรับผู้เป็นมะเร็ง ว่าได้ผลดีมากคือ
น้ำคั้นจากกล้าข้าวสาลีสด (Wheat Juice) ให้คั้นสด แล้วผสมน้ำเปล่า น้ำจะเป็นสีเขียวสดใส น่าดื่ม....ดื่มได้ทุกวัน...

เรื่องความผอมที่เกิดจากปรับเปลี่ยนอาหาร
ปกติจะผอมลงจากธรรมดา 3-5 กิโลกรัม แล้วจะคงที่ ไม่ผอมไปอีก....ไม่ต้องกลัวเรื่องผอม วันที่กินไม่ได้ ให้ดื่มน้ำผลไม้ น้ำผัก ผลไม้ กล้วยน้ำว้า ข้าวกล้องต้ม เรียงขึ้นมาตามลำดับเท่าที่จะกินได้

ช่วงที่เม็ดเลือดขาวต่ำ ถ้ากินอาหารสดไม่ได้ ก็กินพวกกล้วยน้ำว้านึ่ง มันเทศนึ่ง ข้าวกล้อง ข้าวโพดต้ม...จะทำให้ไม่ผอม...


โดย: Minie' IP: 58.64.126.225 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:26:10 น.  

 
เพิ่งกลับมาจากผ่าตัด ค่ะ (เข้าผ่าตัด 26 ตค.2550) คิวแรก 9.00 น. ตื่นมาตอน บ่าย 14.00 น. เหนื่อย อาเจียน และ ไอ ตลอดเวลาเลย กินข้าวก้สำลักบ่อย นอนราบก้ไอ เฮ้อ ไม่รู้ทำกรรมอะไรไว้ ทรมานจัง
อยากรู้ว่าพวกพี่ ๆ คุณ ๆ รักษาอยู่ รพ.ไหนกันบางคะ ...ตอนนี้อยู่บ้าน ได้ 7 วันแล้ว มีแต่กิน กับถ่าย ...(ฉี่ยาก อึ ยาก เจ็บปวดแผล น่าดูเลย......อยากรู้วิธีปฏิบัติหลังผ่าตัดจาทำยังไงต่อคะ นี่


โดย: su.suksiritarworn IP: 222.123.158.73 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:31:23 น.  

 
ของโบว์ผ่าตัดเมื่อปลายเดือนกรกฎาคม 50 ที่ผ่านมาค่ะ แต่โชคดีที่โบว์ไม่มีอาการไอ อาเจียน หรือมีเสมหะ ก็เลยไม่ค่อยเจ็บแผล จะมีก็แต่ต้องกลั้นหัวเราะ เพราะเวลาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันทีไรน้อง ๆ มักจะคุยแต่เรื่องชวนหัวเราะทุกครั้งเลย ไม่สงสารคนป่วยที่แผลตรงพุงยังไม่หายอ่ะ สงสัยคงต้องให้พี่กวางช่วยตอบปัญหานี้แล้วล่ะค่ะ


โดย: Bowy...@^-^@... IP: 125.26.157.65 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:12:19 น.  

 
คุณ su.suksiritarworn,
ผ่าตัดปลอดภัยดีแล้วก็ยินดีด้วยค่ะ

ดูแลตัวเองหลังผ่าตัด ก็..ไม่มีไรมาก
อย่าเพิ่งขึ้นลงบันไดบ่อยเกินไป ตอนนั้น แม่ให้โควต้าแต่วันละครั้งเอง กำชับว่า ถ้าจะเดินลงบันไดมาทำอะไรให้คิดซะก่อน เพราะให้วันละครั้งเดียว

พี่สาวที่เป็นพยาบาลอยู่ออสเตรเลีย กำชับว่า ไม่ให้ยกของหนัก แถมด้วย ห้าม ดึง ดัน ผลัก ด้วย เพราะมันใช้กล้ามเนื้อหน้าท้อง


โดย: Mine' IP: 58.64.126.225 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:32:48 น.  

 
เป็นกำลังใจให้ทุกท่านนะคะสำหรับทุกคนที่คิดท้อแท้อยากให้หันหลังกลับมามองลูกผู้หญิงด้วยกันอีกคนเพราะว่าเราเองก็เป็นอีกคนที่เป
นถึงขั้น๓แล้วตอนนี้หกปีกว่าแล้วมาถึงตอนนี้เราผ่าตัดเล็กใหญ่สี่ครั้งแล้วให้คีโมมสองรอบเพราะว่ามีการลุกลามกลับมาเป็นใหม่ตอนครบสามปี รู้มัยคะว่าทำไมเราถึงบอกว่าเราทรมานเหลือเกินเพราะคุ ณภาพชีวิตมันเลวร้ายเหลือเกิน

เปล่าหรอกนะคะแม้ว่าหมอบอกว่าเราเป็นถึงขั้นสามแล้วแต่เราไม่ได้เจ็บปวดร่างกายสักเท่าไหร่แต่เราต้องทำงานในขณะที่ให้คีโมได้แค่อาทิตย์เดียวต้องออกแรงตั้งแผงขายเสื้อผ้า ดเราต้องทำงานคนเดียวรัก ต้องลุกขึ้นมาต่อสู้ททุกอย่างด้วยตัวเอง ใช่แล้วค่ะเราต้องทำงานคนเดียวรักษาตัวเองและเลี้ยงลูกชายอีกคนด้วยตัวเองเรารักษาตัวเองอย่างดีเราเลือกที่จะลดการทรมานให้ตัวเองเรา ถามหมอทุกครั้งว่ายาตัวไหนที่ดีที่สุดแม้จะแพงที่สุดเราก็สู้ ทั้งที่ไม่ค่อยมีเงินจะสู้แต่ต้องทรามานให้น้อยสุดเพื่อที่จะลุกขึ้นมาทำงานให้เร็ว รู้มั้ยว่าตอนที่เราผ่าตัดครั้งที่สามตอนที่กำลังถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดทางโรงเรียนลูกโทรมาบอกว่าลูกไม่ได้เข้าสอบเพราะเราไม่จ่ายค่าเทอมลูก สามเทอมแล้วเจ็บยิ่งกว่ามะเร็งร้ายลุกลามมั้ยคะ บางทีเราไปหาหมอเพื่อเช็คร่างกายทุกสามเดือนเราแอบมองคนไข้ที่กำลังแย่แล้วเรายังเข้าไปปลอบ เราบอกเขาว่าวันนึงเราต้องมานอนอยู่อย่างนี้ให้ทำใจให้สบายเพราะว่าเขายังมีสามีมีลูกมาอยุ่ข้าง ชีวิตเราที่ยังแข็งแรงอยู่นี่ต้องดิ้นรนต่อสู้ทุกอย่างมันร้าย ร้ายยิ่งกว่ามะเร็งอีก ผ่านมาได้วันนี้เราต้องขอบคุณลูกค้าเราเหลือเกินทุกคนยื่นมือเข้าช่วยเหลือ เห็นมั้ยคะว่าบางทีปัญหาของคุณมันนิดเดียว หันกลับมามองลูกผู้หญิงด้วยกันอีกคนทำใจให้สบายขนาดเราเป็นมากแล้วเวลาตรวจเลือดผลเลือดก็ไม่เคยบ่งบอกได้เลยว่ามะเร็งร้ายกลับมาแล้วต้องทำtcแทนคิดดูนะว่าโชคร้ายแค่ไหนเรายังยิ้มได้เราเป็นเพิ่งอายุ33เองบางทีเรายังพูดเล่นกับหมอว่าหนูเป็นมะเร็งที่สวยที่สุดในโลกหรือเปล่าคะ สู้สู้นะคะทุกท่าน


โดย: pukpik su su IP: 58.9.189.134 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:37:17 น.  

 
หวัดดีค่ะ น้องกวาง,ป้าเป็ด ,น้องbowy , น้อง suฯ และน้อง pukpik
แหมไม่ได้แวะเข้ามาซะพักใหญ่ งานยุ่ง ๆๆๆๆ ค่ะ ก่อนอื่นต้องขอโทษป้าเป็ดนะคะ ที่โทร.มา แบตฯของหน่องหมดพอดี ไม่มีสายชาร์ต เวลาผ่านไป ก็ไม่ได้โทร.กลับซักที ขอโทษหลาย ๆ เด้อค่ะ
น้องกวางให้ความรู้กะพี่หน่องมาก ๆๆ ค่ะ และเป็นประโยชน์ในทุก ๆ ข้อความที่น้องกวางช่วยถ่ายทอดให้พวกเราที่เป็นมะเร็งได้รู้เพิ่มขึ้น ทั้งตอนที่โทร.มาคุยด้วย
ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ (ร้องเป็นเพลงพี่เบิร์ดก็ได้นะคะ)
น้องโบว์,แ ละน้องซู เป็นธรรมดาค่ะ ผ่าตัดแล้วเจ๊บเจ็บ พยายามเดินนะคะ .... หมอแนะนำค่ะ จะได้ไม่เกิดพังผืดในช่องท้อง และทำให้แผลหายเจ็บเร็วขึ้น อย่างอื่นก็เหมือนน้องกวางบอกคือ อย่ายกของหนัก และอย่าขึ้นลงบันไดมากเกินไป.. พี่หน่องลุกเดินตั้งแต่วันรุ่งขึ้นของการผ่าตัด (ผ่ามา 4 ครั้งแล้วค่ะ ผ่าคลอด 2 ครั้ง มะเร็ง 2 ครั้ง การที่เดินแล้วไม่เกิดพังผืด ทำให้การผ่าตัดมะเร็งทั้ง 2 ครั้ง ทำได้ง่ายขึ้นค่ะ)
น้องปุ๊กปิ๊กคะ ..ข้อคิดของน้อง ทำให้พี่หน่องรู้สึกว่าปัญหาของเราจิ๊บจ๊อยเหลือเกิน แล้วก็กลัวมันจะกลับมาเหมือนกันค่ะ เพราะพี่หน่องเป็นถึงระยะสุดท้ายแล้ว แต่มันก็ผ่านไปได้ด้วยดีนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.24.144.191 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:59:34 น.  

 
ถึงพี่ ๆ ทุกคน เดือนหน้าคุณหมอนัดทำ MRI มีใครทราบไหมค่ะว่าเค้าจะทำอะไรกับเราบ้าง (ทราบแต่ว่าเป็นการตรวจด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าโดยเข้าไปในอุโมงค์แคบ ๆ ) เมื่อเดือนก่อนโบว์ทำ CT Scan ไปแล้ว ต้องฉีดสีด้วย ไม่ชอบเลยค่ะ เพราะว่าเจ็บมั๊ก ๆ (เค้าหาเส้นไม่เจอค่ะ ต้องขวานกันอยู่พักใหญ่) แถมแพ้สารที่ฉีดอีกต่างหาก ขึ้นผื่นทันตาเห็นตั้งแต่ยังไม่ออกจากห้องตรวจ ใช้เวลาการตรวจแป๊บเดียวเองค่ะ ไม่เกินครึ่งชั่วไมงได้มั้ง แต่ตอนที่ไปนัดวันตรวจ MRI ที่รามาฯ เค้าบอกว่าใช้เวลาตรวจประมาณ 1.30 ชม. โห...ทำไมนานจัง เค้าจะทำอะไรบ้างค่ะเนี่ย ชักหนาว ๆ ขึ้นมาซะแล้วสิ แหะ ๆๆ


โดย: Bowy...@^-^@... IP: 125.24.179.135 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:21:07 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ Pukpik,

จริงอย่างที่คุณ Pukpik บอกค่ะ
ทุกข์กาย..ก็ยังหนักหนาไม่เท่ากับทุกข์ใจ..
เมื่อชีวิตที่มีอุปสรรครอบด้านประดังเข้ามา..
ชีวิตที่ไม่มีทางเลือก..ต้องสู้อย่างเดียว..
เหนื่อยนะคะ..

ขอแสดงความชื่นชมที่คุณ Pukpik ต่อสู้ได้ทั้งโรคร้ายที่เป็น และต่อสู้ชีวิต เพื่อตัวเองและลูกค่ะ...
ถึงกายเป็นมะเร็งแต่...ใจคุณไม่ได้เป็นมะเร็ง...
รับรู้ได้ว่าในกลุ่มคนไข้ของคุณหมอที่คุณเข้ารักษา "คุณสวยที่สุดในโลก" ค่ะ

เป็นกำลังใจอีกคนได้มั้ยคะ

แผงขายเสื้อผ้าอยู่ที่ไหน??

**พี่กวาง


โดย: Minie' วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:59:25 น.  

 
ฮาโหล น้อง Bowy,

ยังไม่เคย MRI เลยค่ะ เคยแต่ CT Scan ครั้งเดียว...

คอยคนที่เคย..มาตอบนะคะ...

ทำใจให้สบายไว้ ไหนๆ ถ้าต้องทำ...ก็...
เริ่มทำโปรแกรมจิตไว้นะ ว่า "การทำ MRI ทำให้เราหาสิ่งที่ร่างกายผิดปกติพบ...แล้วเราจะจัดการให้ถูกให้ควร... MRI เป็นสิ่งดีต่อเรา"

แต่จริงๆ พี่กวางพยายามเลี่ยง การเอ็กซเรย์ การอัลตร้าซาวน์ ทุกอย่างเลย ก็จังหวะดีที่หมอไม่สั่ง...เลยแฮปปี้ไป..

เออ..ว่าแต่ ทำไมต้องทำเหรอ...
ตอนนี้ ร่างกายน้อง Bowy เป็นไงมั่ง อาการมีอะไรผิดปกติป่ะ??


โดย: Minie' วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:18:43 น.  

 
สวักชายจัดการให้สดีเช่นกันค่ะพี่กวาง หนุไม่รู้หรอกนะคะว่าพี่กับหนูใครอายุมากกว่าขอเรียกพี่แล้วกันนะคะ จริงแล้วหนูเองก็เพิ่งเปิดเข้ามาอ่านครั้งแรก โดยให้ลูกชายจัดการให้ จุดประสงค์เพียงเพื่ออยากให้กำลังใจเพื่อนที่กำลังรู้สึกแย่ ว่ายังมีผู้หยิงคนนี้อีกคนที่แย่ยิ่งกว่า อยากบอกให้รู้ว่ามันไม่น่ากลัวอย่างที่คิดสวดมนต์ไหว้พระหาที่พึ่งทางใจ เพราะเราเองก็ทุกข์ ต้องหาวิธีดับทุกข์ด้วยการบนบานกับพระ เราพาลูกชายไปไหว้พราะและบอกท่านว่าขอให้เรามีชีวิตอยู่ จนกว่าเด็กคนนี้เรียนจบมีงานทำเลี้ยงดูตัวเองได้ก่อนแล้วค่อยเป็นไปถ้าถึงเวลา ถึงขนาดอ้อนวอนสิ่งศักดิ์เพราะเรามีลูกเป็นที่ยึดเหนี่ยว อ้อนวอนพระขอให้เรามีโอกาสตอบแทนบุญคุณพ่อแม่เราก่อน นี่แหลไงเจ้าตัวน้อยอายะค่ะวิธีต่อสู้ของเรา เห็นมัยเรายังสู้อยู่ได้ แม้จะสู้ลำพัง แหมก็พี่คะจะยอมแพ้ได้ไงเจ้าตัวน้อยอายุ7ขวบตอนนั้นมากระชิบก่อนเข้าห้องผ่าตัดเมื่อครั้งมะเร็งลามกับมา ว่า แม่ครับลูกเกลียดมันไอ้มะเร็ง อย่าเพิ่งตายนะบอกพระนะเดี๋ยวลูกจะบวชให้ หมอเนี่ยไม่ได้เรื่องเลยนะรักษาแม่ยังไง รอลูกก่อนนธเดี่ยวลูกจะไปเรียนหมอมารักษาแม่ เป็นไงคะใครจะตายได้ลงคอกำลังใจมาเป็บกอง ขั้น3 ก็ขั้น3เถอะ ตอนนี้ตัวเล็ก13แล้วนะคะ อย่าเพิ่งเบื่อนะคะ ที่เล่ายืดยาวอยากให้พวกเราหาหลักยึดเหนี่ยวให้ตัวเองแล้วเราจะชนะมัน พี่กวางคะร้านหนูอยู่ฝั่งธนค่ะมีโอกาสแวะมาเยี่ยมนะคะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.220.18 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:08:08 น.  

 
สู้ๆๆ น่ะค่ะ กำลัง search แล้วเจอข้อมูลที่นี่ เอาใจช่วยสู้ๆๆน่ะค่ะ


โดย: pinkky IP: 203.170.234.5 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:55:22 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่กวาง

ตอนนี้ร่างกายโบว์ปกติดีค่ะ จะมีก็อาการปวดหลัง ปวดขา บ้างเล็กน้อย แล้วก็เจ็บจี๊ด ๆ ข้างในบ้างนาน ๆ ครั้ง แต่ที่ต้องทำ MRI เพราะสืบเนื่องมาจากการทำ CT SCan เมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา แล้วพบว่าต่อมน้ำเหลืองบริเวณอุ้งเชิงกรานทั้ง 2 ข้าง มีอาการบวม ก็เลยคิดได้ 2 ทางคือ อาจจะเกิดจากการที่ต่อมน้ำเหลืองโดนตั้งทิ้งไปตอนผ่าตัดเอารังไข่ออก ก็เลยอาจเกิดการคั่งของน้ำเหลืองบริเวณดังกล่าว กับอีกกรณีคือ เกิดการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็งในต่อมน้ำเหลือง คุณหมอก็เลยคิดว่าทำ MRI น่าจะให้ผลที่แน่ชัดที่สุด
เฮ้อ...เบื่อจังเลยค่ะพี่กวาง ตั้งแต่ผ่าตัดมาเมื่อเดือน ก.ค.50 หนูตรวจเลือดไปไม่ต่ำกว่า 3 ครั้ง (ปกติเค้าให้ 3 เดือนตรวจครั้งใช่ป่ะ) CT Scan ก็ทำแล้ว (อันนี้ก็ 6 เดือนทำครั้ง หมอสั่งไว้ว่าแบบนี้ เพราะค่าเลือดมันไม่ขึ้นตั้งแต่แรก ก็เลยต้องตรวจด้วยวิธีนี้ควบคู่ไปด้วย) แต่นี่ยังจะทำ MRI อีก ทั้งหมดนี่ใช้เวลาภายใน 6 เดือน เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ เพราะทั้งที่บ้านและหนูต้องคอยลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร ก็ทราบค่ะ ว่าเราต้องพยายามทำจิตใจให้สงบ ไม่เครียด แต่แม่บ่นว่าอยากจะขอเวลาพักหายใจหายคอบ้าง ...โฮ๊ะ ๆๆ... สงสารแม่จังอ่ะ...
อืมม..แล้วตอนนี้พี่กวางเป็นอย่างไรบ้างค่ะ สบายดีไหมเอ่ย.....ช่วงฤดูหนาวนี้ พี่กวางมีโปรแกรมไปเที่ยวไหนค่ะ...
อ้อ....พี่กวางค่ะ โบว์อยากทราบสูตรทำน้ำพริกตะไคร้ของพี่กวางค่ะ ว่าทำอย่างไรบ้าง ขอบคุณล่วงหน้านะคะ แล้วจะเข้ามารบกวนพี่กวางบ่อย ๆ อย่าเพิ่งเบื่อ หรือ รำคาญกันซะก่อนนะคะ

Bye Bye ค่ะ


โดย: Bowy...@^-^@... IP: 125.25.42.193 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:47:13 น.  

 
น้อง Pukpik su su,

ก็เห็นว่า อายุ 33 อ่าค่ะ ถ้าจะเรียกว่าพี่ ก็ยอมรับโดยดี..
เพราะว่า ปีนี้ พี่กวาง 40 พอดี...ทั้งๆที่อยากจะ ย่าง 30 ปีมากกว่า เพราะผู้หญิงเรา.. ขึ้นเลข 4 อะไรๆ มันก็ดูเปลี่ยนแปลงไปเยอะ..... แต่พวกชมรมอยู่ 120 ปี เขาบอกว่า แหมนะ อายุ 40 ปี นี่ยังไม่ถึงครึ่งชีวิตเล้ย...

การมีลูก ก็เป็นดวงใจของพ่อแม่จริงๆ เนอะ..
พี่กวางไม่มีโอกาส จะมีความรู้สึกแบบนั้น..

6 ปีผ่านไป อะไรๆ ก็ดีขึ้น ใช่มั้ยคะ
ความรักที่มีต่อกันระหว่างแม่ลูก ก็ทำให้จิตใจเราดีขึ้น
ร่างกายมันก็คงจะสร้างสมดุลได้ดีด้วย...

อยากตามไปร้านที่ฝั่งธน...แต่ว่า จะตามกันไปไงเนี่ย เมล์มาบอกเบอร์โทรได้นะ minieii@yahoo.com เผื่อมีโอกาสได้ไปทางโน้นจะได้แวะหากัน...

ขอบคุณค่ะ ที่มาให้กำลังใจโดยใช้บล็อกของพี่กวางเป็นสื่อ
ยินดีมากๆ เลยค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:56:58 น.  

 
น้องBowy,

ไม่รู้ว่า หมอตัดเอาต่อมน้ำเหลืองออกไปมากแค่ไหนเนอะ...

ของพี่กวาง หมอตัดชิ้นไขมันที่มีต่อมน้ำเหลืองอยู่ข้างใน ออกไปเป็นแผ่นๆ เลย ทั้งตรงขาหนีบ แล้วก็ตรงเอว คิดดูนะ ผ่าตัดเสร็จ ยังรู้สึกว่า เอวบางลง...
พอดูผลตรวจชิ้นเนื้อ มาเห็นว่า ขนาดชิ้นไขมันที่ตัดออกไปชิ้นกว้างๆ หนาๆ...

ขาข้างซ้ายเลยบวมบ่อย...ช่าย..บางทีตรงขาหนีบ ต่อมน้ำเหลืองอื่นๆ ที่เหลืออยู่ ก็ตุ่ย เป็นเม็ดๆ ก็เพราะมันคั่ง น้ำเหลืองที่มีของเสีย ไหลกลับขึ้นไปได้ไม่ดีไง....
แล้วก็มีอาการไข้ขึ้น อย่างที่เล่าไว้แล้วในบล็อก..
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=minieii&month=07-12-2006&group=2&gblog=11

https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=minieii&month=07-09-2007&group=2&gblog=23
แทบเอาตัวไม่รอด...กลัวเป็นไข้ตาย ในครั้งแรกๆ

บอกคุณแม่ว่า ไม่ต้องกังวลค่ะ ทุกอย่างจะดี...เพราะลูกสาวหาอ่านบล็อกสุขภาพ พร้อมอาหารต้านมะเร็ง....
ส่วนสูตรน้ำพริกตะไคร้ต้านมะเร็ง...คอยเดี๋ยวน๊ะ
จะโพสต์ไว้ในหน้า Health tips : อาหารเพื่อสุขภาพ




โดย: Minie' วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:06:43 น.  

 
ให้กำลังใจกันมาจนล้นแล้ว ลองใช้เวลาว่างเวลาไม่มีลูกค้าเข้ามาลองดูข้อมูลจากคนอื่นดูบ้าง จึงได้รู้ว่า การตรวจเลือด ca125แล้วผลไม่สามารถบอกอะไรได้เลยได้เกิดขึ้นกับเราคนเดียว จำได้ว่าตลอดเวลาที่ตรวจ ca125 ผลออกมาดีตลอดสววนกับร่างกายชึ่งมะเร็งได้กลับมาเยือนอีกรอบโดยไม่รู้ตัวที่ใกล้ที่สุด หลังจากห่างหายไป 3ปีจำได้คืนนั้นเลือดออกเยอะมากทั้งที่เราไม่มีมดลูกมา3ปีแล้วตกใจมากรีบไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดเล่าประวัติย่อให้หมอฟัง หมอบอกว่ามีช่องโหว่เหมือนแผลปริ และนัดมาหาหมอเฉพาะทาง เราคิดในใจว่า แผลจะปริได้ไงเราผ่าตัด2ครั้งนี้ผ่านมา 3ปีแล้ว พอเช้ารีบไปหาหมอประจำที่รักษาเราอยู่ สรุปต้องผ่าตัดอีกแล้ว แต่เป็นการส่องกล้องผ่าเพราะเราอยากฟื้นตัวเร็วที่สุด เพื่อไปทำงานต่อ และก็ต้องให้คีโมอีกแล้ว ผ่ามาอีกเกือบ4ปีแล้ว เรากลัวเหลือเกินขออย่าให้อย่ากลับมาครั้งที่ 3เลยนะขอส่งลูกให้ถึงฝั่งก่อนก็พอแล้ว พี่กวางขาตอนนี้pukpik ก็อายู40แล้วอีก 3เดือนเอง 33น่ะตอนเริ่มเป็นค่ะ ผ่านมาเกือบ 7ปีแล้วถ้าพี่ผ่านมาฝั่งธนแวะมาหากันบ้างนะคะ โทรหาได้ที่เบอร์ 0811366868 ค่ะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.190.229 วันที่: 15 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:27:54 น.  

 
น้องBowyช่วยเล่าอาการที่ขาให้ฟังหน่อยป้าเองปวดขามากหมอวัดดูเมื่อ3เดือนที่แล้วว่าไม่น่าใช่ตอนนี้ปวดมากฝ่าเท้าหนาและตึงมากถ้าให้หมอบีบอาการก็ดีขึ้น หมอบอกเดี๋ยวก็ชินแต่ปวดมันทรมานจะชิดได้อย่างไรป้าควรทำอย่างไรดีแนะนำหน่อย ทั้งขาเลยขาหนักมากแต่เดินได้ดี ออกกำลังได้ ลำคราญตัวเองมากหมอบอกว่ามันเป็นผลจากการให้คีโมแต่ถามคุณหน่องน้องกวางน้องpukpikเขาไม่มีอาการหรือมะเร็งจะลงขาตอบด้วยนะคะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.99 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:13:05 น.  

 
สวัสดีค่ะป้าเป็ด

อาการปวดขาของโบว์ มันจะเป็น ๆ หาย ๆ น่ะคะ จะรู้สึกปวดเมื่อยขา เหมือนน้ำเหลืองมันเดินไม่สะดวก มีลักษณะเหมือนจะเป็นเส้นเลือดขอดค่ะ เวลานั่งทำงานที่ office ก็ต้องหาเก้าอี้ตัวเล็กมาไว้พาดขาเวลารู้สึกปวดขึ้นมา

ทุกวันนี้โบว์ก็ใช้วิธีออกกำลังกาย โดยการเดินเร็วบ้าง ทำโยคะบ้าง ก็ดีขึ้นเอยะนะคะ ให้เลือดลมมันสูบฉีด .... โบว์ว่าบางทีมันอาจจะเป็นอย่างที่คุณหมอว่านะคะ เพราะการให้คีโมมีผลทำลายเส้นประสาทเราบางส่วน การที่ร่างกายจะซ่อมแซมเอง ต้องใช้เวลานานมาก ๆ ค่ะ บางคนก็เป็นปีกว่าจะหาย เพราะเส้นประสาทมันงอกเองช้ามาก ช้ากว่าพวกต่อมน้ำเหลือง หรือเนื้อเยื่อประเภทอื่น ๆ (อันนี้น้องชายที่เป็นหมอเค้าบอกหนูมาว่างี้นะคะ แหะ ๆ ๆ )


โดย: Bowy...@^-^@... IP: 125.24.174.19 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:43:08 น.  

 
ขอบคุณน้องBowyนะค่ะ ที่ขาร้อนด้วยไหม ถ้าปวดมากๆให้ใส่ถุงเท้าจะทำให้เราลืมเจ็บทั้งวัน แต่พอถอนถุงเท้าก็ปวดต่อ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.236 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:01:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ pukpik เองนะคะ หลายวันก่อนพี่หน่องโทรมาคุยอบอุ่นจัง อีกวันต่อมาป้าเป็ด โทรมาถามเรื่องอาการชาที่เท้า แต่หนูแม้จะให้ยามา 2 รอบแล้วก็ตามแต่ยังไม่เคยมีอาการอย่างที่ป้าเป็ดเป็น เพียงแต่ว่าตอนที่ให้ยาครังที่ 2ตอนที่มันลามกลับมาหมอให้ยาตัวเดิม แต่กลับเกิดอาการแพ้ คือคันอย่างรุนแรงในทุกที่ ที่มีขน รวมทั้งอวัยวะเพศด้วย จนต้องฉีดยาแก้แพ้ และคงต้องเปลี่ยนยาตัวใหม่ แต่ว่าสิ้นเดือนนี้ต้องไปทำ TC พญาไท หนูจะถามเรื่องอาการชาหลังให้คีโมให้นะคะป้าเป็ด เมื่อวานนี้ได้อ่านหนังสือ เรื่องการสานฝันให้เด็กที่เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ได้ทำในสิ่งที่อยากทำเป็นครั้งสุดท้ายและก็ยังมีพ่อแม่ของเด็กที่เสียชีวิตไปแล้ว มาช่วยเหลือ หนูมีความรู้สึกว่าที่จริงพวกเราน่าจะตั้งเป็นชมรม นัดพบ ทานข้าวและแลกเปลี่ยนประสบการณืกันบ้างก็น่าจะดีเนอะ จริงมั๊ยคะพี่หน่อง




โดย: pukpik su su IP: 58.9.189.62 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:07:33 น.  

 
ดีค่ะ แต่เราอยู่ไกลกันและแต่ละคนก็มีหน้าที่ พี่เองไม่มีเวลาว่างเลย แต่พยายามเปิดอ่านเกือบทุกวัน วันนี้พี่ไปหาหมอที่ศูนย์มะเร็งเรื่องที่ปวดขามา หมอบอกว่าถ้าเนื้องอกมันรามไปพี่คงจะปวดทนไม่ไหว หมอบอกว่าผลที่ทำทีซีกับอุตาร์ซาวด์มายังไม่พบว่าเกิดเนื้องอกใหม่สาเหตุแน่ๆมาจากการให้เคมี พี่บอกหมอว่าคนอื่นเขาไม่เป็นแต่หมอบอกว่าเป็นถ้าให้ยาหลายๆครั้ง พี่คงให้ยาที่ค่อยข้างจะแรงมากเพราะเป็นเกนนูโลซาเซล(เซลที่มีความเป็นมะเร็งตำ) ระยะ3c.พี่จะถือว่ามันเป็นกรรมเก่าจะได้สบายใจและคอยเวลาที่ยาจะหมดฤทธิ์ต่อปลายประสาทของพี่มะเร็งคงไม่ชนะพี่หรอกค่ะ ถ้าพี่ตายมันต้องตายพร้อมพี่แน่ๆ ขอให้ทุกคนมีสุขภาพที่ดีอย่าคิดมากเลย ทำวันนี้ให้ดีพรุ่งนี้อย่าคิดถึงมันมีความสุขวันนี้ก่อนนะคะหากอยู่คนเดียวอย่าคิดมาก คนอื่นเขาสู้เราต้องสู้ โชคดีค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.84 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:09:49 น.  

 
หวัดดีค่ะพี่ ๆ น้อง ๆ ทุก ๆ คน
ไม่ได้เข้ามาคุยหลายวันแล้ว ช่วงนี้เป็นอะไรไม่ทราบค่ะ อาการคล้ายจิตตก มันรู้สึกไม่สบายใจ จู่ ๆ มันก็รู้สึกไปเองค่ะ มีอาการแอบร้องไห้เป็นระยะ ๆ ทั้งวัน เป็นอยู่ประมาณ 7 - 8 วันแล้ว วันนี้รู้สึกดีขึ้นค่ะ ..... เลยเข้ามาเล่า (ระบาย) ให้ฟัง ...เออแน่ะ ถ้ามีอาการแบบนี้บ่อย ๆ คงจะแย่เชียว ..ได้ข่าวว่ามะเร็งมันช๊อบชอบความเครียดเนี่ย.....
ไม่ได้โทร.มาคุยกับป้าเป็ด น้องกวาง และน้องปุ๊กปิ๊กเลย ขอเวลาอีก 2-3 วันนะคะ จะโทร.มาคุยด้วย คิดถึงทุก ๆ คนค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 222.123.216.57 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:36:10 น.  

 
ป้าเป็ด...จริงค่ะ ก็พยายามอยู่ ทำใจให้สบาย มองดูมัน...ชีวิต...มะเร็ง...ปวดเมื่อย ปวดร้าว มันก็ต้องอยู่กันให้เป็นสุขจนได้ค่ะ...

พี่หน่อง...พักนี้ นะ ช่วงกลางเดือนถึงสิ้นเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา
เจอสมาชิก Living with Cancer จิตตกกันหลายคน พร้อมๆ กัน
พร้อมกับตัวเองด้วย (แต่ของกวางไม่ใช่เพราะมะเร็งค่ะ แต่เพราะคิดมากเรื่องอยากหาเลี้ยงตัวเองแบบแต่ก่อน..หงี)
กำลังสงสัยอยู่ว่า เป็นช่วงข้างขึ้น ที่ดวงจันทร์กำลังกระจ่างที่สุดในวันเพ็ญเดือนสิบสองหรือไง ทำให้จิตของพวกเราแปลงร่างเป็นหมาป่า....อิอิ....หรือซาตาน...

ตอนนี้ เวลานั้นมันผ่านไปแล้วค่ะ ทุกคนคงแฮปปี้มากขึ้นนะค๊า....


โดย: เพิ่งกลับมาจากเขาใหญ่.. (Minie' ) วันที่: 2 ธันวาคม 2550 เวลา:7:51:09 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกท่าน
พี่ได้เข้ามาอ่านได้สัก 2-3ครั้งแล้วค่ะขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะขอบคุณน้องกวางที่สร้าง web นี้ค่ะ พี่ก็ มะเร็งรังไข่เหมือนกันค่ะ ผ่าตัดและคีโม 6 ครั้ง ค่ะขณะนี้ผมเริ่มขึ้นพี่ไม่ใส่วิกค่ะปล่อยตามสบาย ขณะนี้ โอเค ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนแข้มแข็งจิตอย่าตกนะคะ...แฮบปี้......แฮบปี้.....ค่ะ
then56: 3 ธันวาคม 2550


โดย: then56 IP: 58.137.53.241 วันที่: 3 ธันวาคม 2550 เวลา:9:52:21 น.  

 
พี่เข้ามาอ่านแล้ว รู้สึกไม่ค่อยสบายใจน่ะที่ทุกคนจะเป็นคนคิดมาก หาอะไรทำ อย่าอยู่ว่างดีกว่า สภาพจิตใจอย่างนี้เหมือนคนขาดออร์โมน เราเป็นมะเร็งรังไข่ทานฮอร์โมไม่ได้ค่ะ ทำใจให้เข้มแข็งเดี๋ยวก็ดีเอง ใจเราเป็นนาย ร่างกายเป็นบ่าวน่ะค่ะ ใจเราคิดว่าไม่ ไม่ จะไม่เป็นอีกเราก็หายแล้ว พี่อ่านที่น้องกวางเขียนเรื่องธรรมชาติบำบัดดีมากแต่พี่ทำได้2-3วัน ก็กลับสภาพเดิม เพราะต้องทานข้าวกับลูก อย่าคิดมาก ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.178 วันที่: 3 ธันวาคม 2550 เวลา:19:14:17 น.  

 
ถึง ป้าเป็ด และทุกๆๆคน
อากาศหนาว ดูแลสุขภาพ
ผักผ่อนเยอะๆๆๆ


โดย: PICH IP: 128.176.238.78 วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:6:08:00 น.  

 
เมื่อยค่ะ เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา
ชวนเพื่อนๆ มาฝึกกิจกรรมนำสู่สมาธิ
ด้วยการทำกิจกรรมออกท่าออกทาง
ตั้งแต่ เปล่งเสียงโอมในลำคอ ไก่กระพือปีก
กอลิล่ากระโดดคว้ากล้วย
หัวเราะสุดชีวิต เขย่าขาปล่อยหัวกับขาให้เป็นอิสระ
เคลื่อนไหวไปตามเพลง
เต้นรำตามใจฉัน.....

สุข สงบ ค่ะ โอม..ชานติ >> สันติสุขจงบังเกิด.. :)


โดย: Minie' วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:8:50:34 น.  

 
ขอเป็นกำลังจายให้ทุกท่าน ช่วงนี้ดูแลสุขภาพด้วย.. ทุกคนเลยนะค้า ตอนนี้ไปหาหมอ แกะเม็กออกแล้ว ไปหา 2 ครั้ง หมอยังบอกอารายไม่ได้ ยังไม่เจอหมอที่อ่านผลเลย อาจารย์หมอ ไปสอนหนังสือ (รพ.รัฐบาล ก็คงต้องรอแบบนี้มั้ง) นัดมาใหม่ มกราคม 2551 นู้นเลย ตอนนี้เครียดมาก ยังไม่รู้ แผนการรักษา เขาจะเอาไงต่อน้า ครบกำหนดลาแล้ว ต้องไปทำงาน รู้สึกเดินตัวยังงอ ๆ อยู่เลย เสียวพุงที่ผ่าตัดยังไงไม่รู้ แถมงานเราต้องเดินเยอะอีกต่างหากบันใดก็หลายชั้นเหลือเกิน เฮ้อ เซ็ง ....เครียด!จ้า




โดย: su.suksiritarworn IP: 222.123.157.251 วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:15:28:22 น.  

 
พึ่งกลับจากหาหมอกรุงเทพ เรื่องมะเร็งรังไข่กระเด็นขึ้นกระโหลกศรีษะ ผลปรากฎว่าไม่ใช่กระโหลกตอนนี้ปรกติดีเสียเรื่องปวดขาบอกศิริราชบอกว่าเส้นข้อเท้าอักเสบ ถ้าทนๆอย่างที่หมอบอกว่ามาจากฉีดคีโม เส้นก็ตายกันพอดี ทางที่ดีให้เราคุยกับร่างกายของเราทุกวันสังเกตความผิดปรกติ เราจะได้รักษาได้ทัน อย่าคอยหมอทุกครั้ง หมอบอกว่าเกิดค่อยรักษา เราไม่อยากให้มันเกิดอีกแล้ว เมื่อร่างกายพี่ตอนนี้ไม่พบอะไรพี่จะลองปรับการกินแบบน้องกวางแนะนำ ได้ผลอย่างไรค่อยเล่าให้ฟัง


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.23 วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:17:52:54 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกคน ใกล้วันที่ต้องไปทำTC แล้วครบรอบ 3ปีของการลุกลามกลับมาอีกครั้งแล้ว ลุ้นระทึกน่าดูเพราะการกลับมาครั้งที่แล้วมันเป็นเหมือนมัจจุราชเงียบ ในเมื่อผลการตรวจเลือดมันไม่บ่งบอก นี่ถ้าไม่มีเลือดไหลออกมาอีกก็คงไม่รู้ตัวหรอกนะว่ามันกลับมาอีกแย้ว โชคยังดีที่มันกลับมาตรงรอยผ่าตัดเดิม ถ้ามันกลับมาเข้าตับเข้าอวัยวะสำคัญ เฮ้อ ไม่อยากจะคิดเล้ย......ผลออกมายังไงจะมาเล่าให้ฟังนะคะ pukpik2511@Windowslive.com มีคำแนะนำเข้ามาคุยได้นะคะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.192.105 วันที่: 12 ธันวาคม 2550 เวลา:10:57:18 น.  

 
สวัสดีพี่กวาง และ พี่ ๆ ทุกคนค่ะ

โบว์เพิ่งไปทำ MRI มา เมื่อวันที่ 4 ธ.ค. ที่ ร.พ.รามาฯ โหยย...แทบแย่ค่ะ แต่ที่ว่าแย่น่ะ ไม่ใช่การตรวจหรอกนะคะ แต่แย่ที่รถติดอ่ะ ไม่ใช่แย่ธรรมดา แต่แย่สุด ๆ เพราะโบว์มีนัดตรวจตอน 5 ทุ่ม 45 นาที เจ้าหน้าที่บอกให้มาก่อน 2 ชั่วโมง โบว์ก็กะเวลาแล้วว่าออกจากคอนโดประมาณ 3 ทุ่ม ก็น่าจะทัน ..... แต่แล้วก็มานั่งนึกได้บนสะพานที่รถติดยาวเหยียด...ว่าเค้ามีงานเฉลิมฉลอง จุดพลุกัน โอ้..พระเจ้า...รถไม่ขยับเลย ทำไงดี....นั่งลุ้นอยู่นาน จน 5 ทุ่มครึ่ง ไม่ทันแล้วอ่ะ ว่าแล้วก็ตัดสินใจบอกลาแม่ "เดี๋ยวเจอกันที่ ร.พ. นะแม่" กระโดดออกจากรถยนต์ วิ่งหน้าตั้งเลย ตาก็คอยมองหารถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง แง ๆ ๆ..หายไปไหนกันหมดนะ เดินแกมวิ่งจากดินแดน ไปถึงอนุสาวรีย์ ตาก็ไปจ๊ะเอ๋กับมอเตอร์ไซค์รับจ้างคันหนึ่งที่เค้ามาส่งผู้โดยสารพอดี " พี่ ๆ ไป ร.พ.รามา ด่วนเลย" ด่วนจริง ๆ แหะ พี่แกเล่นขับบนฟุตบาทคนเดินเลยอ่ะ ....ไปถึงเลทไปนิดหน่อย เที่ยงคืนพอดี ในใจก็นึก โห...นี่ชั้นจะมาตรวจ MRI นะเนี่ย ทำไมมันถึงได้ชุกระหุกอะไรขนาดนี้ เล่นเอาหอบเหมือนกัน......

การตวจ MRI ก็เหมือนทำ CT Scan แหล่ะค่ะ แต่ใช้เวลาตรวจนานกว่า และก็ไม่ต้องกินยาที่รสชาติเหมือนน้ำแดงด้วย...ใช้เวลาตรวจประมาณ 1 ชม. มีฉีดสีด้วยค่ะ แต่ดีกว่าตอนทำ CT Scan เพราะสารตัวนี้ไม่มีอันตราย และที่สำคัญ โบว์ไม่แพ้ด้วย แหะ ๆๆ ดีจัง ...คราวที่แล้วผื่นขึ้นทั้งตัวเลยอ่ะ....

จริง ๆ แล้วเค้านัดให้มารับผลวันที่ 13 ธ.ค. แต่แม่โบว์เค้าอยากรู้มาก วันที่ 10 ก็เลยลองโทรไปถามดู เจ้าหน้าที่บอกว่าผลออกแล้ว แต่เค้าไม่มีบริการส่งผลตรวจให้ ต้องมารับเอง ทำไงดีล่ะ ก็เลยต้องโทรไปรบกวนน้องชายสุดที่รัก ให้ช่วยโทรไปขอผลการตรวจให้หน่อย...(มีน้องชายเป็นหมอก็เลยต้องใช้ให้คุ้มหน่อย)...ผลออกมาว่าต่อมน้ำเหลืองที่โตทั้ง 2 ข้าง เกิดจากการคั่งของน้ำเหลือง ไม่ใช่เซลล์มะเร็งอย่างที่คิด...เย้ ๆ ๆ ดีใจจังค่ะ จะได้ฉลองวันเกิดอายุครบ 29 ปี อย่าง happy อย่างน้อยก็ขอพักหายใจหายคอสักหน่อย แล้วอีก 3 เดือนค่อยมาว่ากันใหม่ .....

เขียนซะยาวเลย......บล๊อกตัวเองก็ไม่ใช่ แหะ ๆ ๆ ต้องขอบคุณพี่กวางมาก ๆ นะคะ ที่มีบล๊อกดี ๆ แบบนี้ ไว้ให้หนูได้ระบายความในใจ และความรู้สึกต่าง ๆ รวมถึงกำลังใจจากทุกคนที่แบ่งปันให้กันและกัน ขอบคุณมาก ๆ นะคะ


โดย: Bowy...@^-^@... IP: 125.25.54.60 วันที่: 12 ธันวาคม 2550 เวลา:15:11:03 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องB0vy การทำ MRI ที่รามา ค่าใช้จ่ายประมาณเท่าไหร่คะ อยากทราบว่าต่างจาก พญาไทเท่าไห ร่ จะรบกวนน้องมัยคะ ถ้าจะขอเบอร์ติดต่อ เพราะในกรณีอาการของน้องมันคล้ายของพี่ ค่ะ ถ้าไม่รบกวนช่วยโท รบอกพี่ด้วยนะคะ 02 8681391 ค่ะ หรือ0818196839 ขอบคุณนะคะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.192.205 วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:13:43:47 น.  

 
วุ้ย... ดีใจด้วยจริงๆ ค่ะ น้องโบว์
เล่าซะตื่นเต้นเลย ลุ้นไปด้วยค่ะ

เรื่องน้ำเหลืองคั่ง พี่กวางก็เป็นตอนที่ผ่าตัดแรกๆค่ะ
ต๊กกะใจเหมือนกันว่า ทำไมตรงขาหนีบมันบวมๆ
พอคลำๆ ก็มีก้อนๆเล็กๆ หลายก้อน อีกด้วย...

ยินดีให้บล็อกเป็นที่ระบายค่ะ เราก็คงต้องขอบคุณเวปพันทิบด้วยเนอะ

คุณPukpik su su, ลุ้นด้วยคนค่ะ ขอคุณพระคุ้มครองให้สุขกายสบายใจค่ะ ได้ผลยังไงมาเล่าให้กันฟังนะคะ
รับฟังทุกสถานการณ์ค่ะ



โดย: Minie' วันที่: 13 ธันวาคม 2550 เวลา:15:44:01 น.  

 
มาแว้ววค่ะ นาน ๆ มาที ช่วงนี้พระราหูเข้า พระเสาร์แทรก (พูดตามเค้าน่ะค่ะ ไม่รู้หรอกว่าเป็นงัย) ช่วงนี้ดวงไม่ดีมาก ๆ ตั้งแต่ที่เล่าว่าจิตตกมานั่นเลย ... หลังจากนั้นครอบครัวก็พาไปฟื้นฟูจิตที่กาญจนบุรี สนุกค่ะ แต่พอกลับมาบ้าน... จิตตกกว่าเดิมอีก เพราะโขมยเข้าบ้านค่ะ มันโขมยสมบัติเจ้าคุณตาคุณยายที่สะสมไว้ รวมของตัวเอง เป็นทองหยอง เครื่องประดับไปหมดเลย มูลค่าน้อยกว่าของพี่หน่อยกะเคนนิดหน่อย ( ของเค้า 7 ล้าน ของพี่หน่อง 2 แสนกว่าค่ะ) โอย ..ช็อค เป็นลม....หมอจิตเวชให้ยาลด depress มากิน แต่อะไรก็สู้ใจเราไม่ได้หรอกนะคะ ทุกข์หรือสุขก็ใจนี่ล่ะค่ะ คิดได้ยังงี้ก็เลยดีขึ้น มีกำลังใจมาคุยในเวบต์ต่อ คิดถึงทุก ๆ คนนะคะ
พี่หน่องเอง


โดย: พี่หน่อง IP: 222.123.206.189 วันที่: 18 ธันวาคม 2550 เวลา:11:39:38 น.  

 
เศร้า..เลยอ่ะ เนอะพี่หน่อง

เก่งด้วยอ่า ที่ทำใจ... อะไรๆ ก็อยู่ที่ใจจริงๆแหละ
สงสัยจะถูกทดสอบ เรื่องของนอกกาย...

อันที่หนักกว่า คือ กาย ที่มันนอกเหนือจากชีวิต
ฝึกความไม่มีตัวตน... กวางกำลังฝึกอยู่ ยากชมัดเลยค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 19 ธันวาคม 2550 เวลา:7:04:51 น.  

 
น้องหน่องพี่เสียใจด้วยกับเรื่องที่เกิดขึ้น ถือเป็นคราวเคราะห์ถ้าไม่เกิดอย่างนี้ ก็อาจเสียอย่างอื่น จะได้สบายใจสมบัติของนอกกาย ปลงไปบ้างก็ดีเองเดี๋ยวว่าพี่ไม่เจอก็พูดได้ พี่เจอมาแล้ว แต่โจรมันเอาอะไรไปไม่ได้มาก มันหยิบไม่ถูก ตัวพี่เองก็ไม่รู้ว่าเงินหายเท่าไร รู้แต่พระกรอบทองหาย1องค์ขโมยมันก็มึน เงินใบโบราณมีเป็นร้อยใบมันยังไม่เอาเลย พี่ตาไม่ดี ไปหาหมอ หมอบอกว่าเป็นเพราะไม่มีฮอร์โมนทำให้ไม่มีนำตามาเลี้ยงต้องใช้ทำตาเทียม แย่เลย โรคที่กลัวมะเร็งจะเข้ากระโหลกหายไป โรคใหม่มาเยี่ยมอีดแล้ว ไม่อยากให้ใครที่เป็นโรคอย่างพี่อย่ามีอาการอย่างพี่เลย พี่ขอให้ทุกคนหายจากคำว่าโรคมะเร็งทุกๆคนเลยนะค่ะ จากใจจริงๆเลย


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.193 วันที่: 21 ธันวาคม 2550 เวลา:19:20:45 น.  

 
พี่เป็ด....

เรื่องตาแห้ง มีวิธีแก้ค่ะ
การใช้น้ำตาเทียมอาจจะไม่ได้แก้ปัญหาในการที่จะทำให้ร่างกายปรับสมดุลได้เอง

หลังใช้ถ้วยล้างตา ลืมตาและกระพริบตา 60 ครั้ง ในน้ำเปล่า เรียบร้อยแล้ว

ให้ใช้น้ำมะพร้าวอ่อน
โดยเฉาะมะพร้าวอ่อนจากลูกสดๆ แล้วเอาช้อนสแตนเลสเล็กๆ หรือหางช้อนสั้น ก็ได้ ตัดน้ำมะพร้าวเล็กน้อย
หยด ใส่ตาข้างละ สัก 5-6 หยด กระพริบตาเบาๆ ไล่ให้น้ำมะพร้าวไหลไปทั่วตา

แค่นี้แหละค่ะ ลองดูสัก 1 สัปดาห์ ดูว่าผลจะเป็นอย่างไร

เพราะมีคุณป้า ที่มีปัญหาตาเป็นต้อ แล้วไปผ่าตัด
จากนั้น หยอดน้ำตาเทียม เป็นปีๆ ตายังแห้ง
พอทดลองหยอดน้ำมะพร้าว 1 สัปดาห์ก็เห็นผล เลยทำต่อ...

สูตรอินเดียค่ะ ไม่มีผลข้างเคียงใดๆ

น้ำมะพร้าวที่เหลือ ก็ดื่มซะให้หมด :)


โดย: Minie' IP: 202.137.142.41 วันที่: 26 ธันวาคม 2550 เวลา:11:31:46 น.  

 
สวัสดีค่ะพวกพี่และน้อง

พัชเพิ่งไปตรวจสุขภาพที่ รพ.แถวศรีนครินทร์เมื่อวันเสาร์ที่ 15/12/50 หมอพบเนื้องอกที่รังไข่บอกใหญ่มากต้องรีบผ่าเพราะไปเบียดไต และอัตร้าซาวดูว่าจะเป็นมะเร็งก็เลยขอใบเอกซเรยกลับมาหาหมอที่สินแพทย์เพราะเคยผ่าคลอดน้อง หมอคลำที่หน้าท้องและดูผลรายงานจากหมอที่ศรีนครินทร์ ทำสแกนคอมและทำผ่าตัดรังไข่ มดลูกทั้ง2 ข้าง ลำไส้ ต่อมนำเหลืองช่วงท้องเมื่อ 21/12/50 และตัดชิ้นเนื้อไปดู ผลออกมาหมอบอกเป็นมะเร็งรังไข่ และนัดดูแผลวันที่ 2/1/51 ตอนนี้ก็รู้สึกเครียดเพราะห่วงลูกเพิ่งอายุได้2ขวบครี่งเองกลัวด้วย และกำลังจะไปรักษาที่รพ.เกษมราฏรประชาชื่นเพระพี่สาวแนะนำเป็นหมอจากศิรฺราชค่ะเพราะหนูอยู่แถววัชรพลไปศิริราชไม่ไหว พอดีน้องของพี่เขยเขาเป็นพยาบาลอยู่ศิริราชเขาเลยแนะนำคะ กลัวไปต่อคิวไม่ทัน พี่เขาแนะนำมีรพ.ภูมิพล กลับเกษมราชโดยจะใช้บัตรประกันสังคมเพราะพี่เขาบอกต้องรักษานานถ้าไปเกษมราชจะเร็วกว่าที่อื่น พี่พอแนะนำได้ไหมค่ะตอนนี้กลัวแต่ไม่กล้าบอกพวกพี่ๆกับแฟนและแม่ก็เป็นห่วงมาดูแลด้วยเพราะเป็นน้องคนเล็กพวกพี่ๆเขาก็เครียดตามเราไปด้วย เพราะมัวห่วงแต่ทำงานผลัดวันไปหาหมอไม่คิดว่าจะเป็นมะเร็งคิดว่าเป็นเนื้องอกธรรมดา ขอคำแนะนำด้วยนะคะนอนไม่ค่อยหลับเลยเพิ่งจะเปิดเข้ามาเจอค่ะ พัช 0815614415 ขอบคุณนะคะ


โดย: พัช IP: 124.120.77.112 วันที่: 27 ธันวาคม 2550 เวลา:3:32:42 น.  

 
ลืมอีเมล PAT-PING1@HOTMAIL.COM


โดย: พัช IP: 124.120.77.112 วันที่: 27 ธันวาคม 2550 เวลา:3:45:26 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพัช,

ไม่ต้องกลัวค่ะ แบ่งๆ กันเครียด ทุกอย่างจะดีขึ้น
เป็นกำลังใจให้กัน อย่าตกใจไปนะคะ
ค่อยๆ บอก มะเร็งไม่ใช่การสิ้นสุดของชีวิตนี่คะ...


โดย: Minie' IP: 202.137.142.41 วันที่: 29 ธันวาคม 2550 เวลา:14:01:10 น.  

 
ขอพรจากดาว..............ให้นับจากนี้.......พาทุกคนไปสู่วันที่ดีดี......ขอให้มีความสุข.......ปีใหม่นี้ขอให้โรคภัยที่ทุกคนมี อย่าได้กล้ำกลายกลับมา.....บุญกุศลที่มี ทุกความดีที่พวกเราได้กระทำ ขอให้บุญกุศลเหล่านั้น จงช่วยนำพาชีวิตพวกเราทุกคน อยู่ยั่งยืนยาว จนสำเร็จภารกิจสำคัญของพวกเราทุกคนก่อน นั่นแหละ คือการหมดห่วง ดังนั้น....ช่วยกันกระชิบบอก มะเร็งเพื่อนรัก เจ้าจงอยู่ในที่ที่เจ้าควรอยู่นะจ๊ะ เราจะอุทิศบุญกุศล ความดีที่เราได้ทำไว้ ไปเผื่อเจ้า ให้เราเสร็จภารกิจของชีวิตชะก่อนนะ แล้ววันนึงค่อยเจอกัน.......โชคดีทุกคนค่ะ .....สวัสดีปีใหม่ค่ะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.203.175 วันที่: 29 ธันวาคม 2550 เวลา:22:48:57 น.  

 
คุณ Pukpik susu,

ได้รับพรจากดาว แล้วค่ะ
ขอบคุณมากๆ

ขออวยพรให้เป็นสุข สุขภาพดีค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 31 ธันวาคม 2550 เวลา:12:23:43 น.  

 
สวัสดีปีหนูด้วยคนค่ะ... มาช้าไปหน่อย แต่ก็ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ และพระบารมีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โปรดดลบันดาล พระราชทานพรให้น้องกวาง และพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคนในบล็อคนี้ มีความสุข สุขภาพดีขึ้น มีกำลังใจเข้มแข็ง มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในปีหนูนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 222.123.217.136 วันที่: 2 มกราคม 2551 เวลา:9:23:36 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่และเพื่อนทุกคน
ขอให้ทุกคนมีความสุขและสุขภาพดีหายจากโรคมะเร็งนี้นะคะ ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะ และกำลังใจมากๆคะ วันนี้ต้องไป รพ.เพื่อดูแผลและจะไปเปลื่ยนโรงพยาบาลประกันสังคมและอีกหลายอย่างที่อยากสอบถามเกี่ยวกับการเลือกรพ.นะคะ ว่าควรเลือกรพ.ของรัฐหรือเอกชนดีค่ะ ขอบคุณคุณหน่อง คุณปุกปิกและคุณมินี่นะค่ะ


โดย: พัช IP: 124.120.74.53 วันที่: 2 มกราคม 2551 เวลา:10:14:46 น.  

 
สวัสดีปีใหม่คะ พี่ ๆ ทุกคน
ปีใหม่นี้ ขอให้ทุกคนมีแต่ความสุขนะคะ มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง จะได้มีแรงต่อสู้กับเนื้อร้ายที่เราเป็นอยู่ ถ้าเรามีจิตใจและร่างกายที่แข็งแรง โบว์เชื่อค่ะว่าทุกอย่างจะไม่แย่อย่างที่เราคิดแน่นอน กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ อยากให้พี่ ๆ ทุกคนมีกำลังใจที่ดี อยู่เป็นกำลังใจให้กันและกันไปนาน ๆ นะคะ


โดย: Bowy...@^-^@... IP: 125.24.46.13 วันที่: 2 มกราคม 2551 เวลา:12:01:01 น.  

 
สวัสดีคะ
เสาร์นี้ต้องไปพบหมอที่เกษมราฎแล้ว เพราะน้องสาวพี่เขยพี่สาวเขาเป็นห่วงอยากให้ไปหาหมอเฉพาะทางให้เร็วที่สุด และเขาบอกให้ไปขอผลสรุปการผ่าตัดว่าผ่าไปแล้วเจออะไรบ้าง ตัดอะไรไปบ้างกับขอ tisue block,slide กับคุณหมอสินแพทย์ ไม่รู้คุณหมอจะให้หรือเปล่า เพระคุณหมอบอกว่าอาทิตย์นี้จะนัดหมอสูติมะเร็งให้ด้วยที่สินแพทย์แต่พี่สาวอยากให้ไปที่เกษมราฎมากกว่าเพราะสามารถใช้สิทธ์ประกันสังคมได้อีกต่างหากและเป็นศูนย์มะเร็งโดยเฉพาะ แต่คุณหมอที่สินแพทย์ก็ใจดีมาตลอดทำให้หายเครียดหายกังวลตั้งแต่ตอนคลอดน้อง และตอนผ่าคร้งที่ผ่านมานี้ ถ้าบอกจะไปขอรายละเอียดจะไปรักษามะเร็งที่อื่นไม่รู้หมอจะว่ายังไง อ้อหนูลืมขอบคุณป้าเป็ดด้วยนะคะและสวัสดีปีใหม่ด้วยค่ะ ช่วงนี้กังวลหลายเรื่องเลยลืมทุกที ห่วงเรื่องงานอีกแล้วพี่สาวคนรองที่มาช่วยงานพี่เขยก็ต้องผ่าตัดแผลที่ขาเพราะไม่หายสักที เขาก็ห่วงหนูไม่อยากให้เครียดเลยไม่บอกมาบอกเมื่อวานขอกลับเร็วหน่อยต้องไปดูอาการพี่เขยและไปดูลูกที่บ้านด้วย ช่วงนี้ที่บ้านไม่รู้เป็นอะไรตั้งแต่หนูเข้ารพ. พี่สาวคนโตลุกจากการนั่งพับเพียบขาเกิดพลิกเดินไม่ได้ต้องไปหาหมอที่หัวเฉียวจับเส้นถึงจะเดินได้ แฟนอยู่ดีๆขับรถไปแบงครถอีกคันก็มาชนดีว่าไม่เป็นอะไรซ่อมรถเฉยๆ ตอนนี้เลยสงสารแม่หนูจัง พอรู้ลูกคนไหนเป็นอะไรแกก็ไปเยี่ยม นี่และน่าคนเป็นแม่บอกเดี๋ยวเช้านี้แกจะรีบมาหาหนู แฟนเลยยุ่งไปหมดปกติเขาจะเป็นคนทำกับข้าวให้เพราะพัชทำกับข้าวไม่เป็นตั้งแต่แต่งงานนมาเขาชอบทำกับข้าวให้เรามีน่าที่เตรียมเฉยๆนี่เลยเพิ่มภาระทุกอย่างไม่ว่าเรื่องอะไรงานอีกเพราะปกติพัชเป็นคนขายเขาจะเป็นคนไปวางบิลเก็บเช็คลุกค้า นี่มาคอยทำหาอะไรให้กินตลอดมากกว่าปกติกลัวเขาจะรำคาญเพราะเขาก็เครียดจัดตารางให้เรานอนเรากินเรื่องคนงานอีก เรื่องพาเราไปหาหมออีกวันๆเขาเลยยุ่งไปหมดถ้าเป็นอะไรอีกคนคงแย่ เพระเขาก็เป็นโรคเบาหวานเหมือนกัน อ้อพัชอายุ42เมื่อวานนี้เองแก่ลงไปอีกปี แต่เป็นน้องคนเล็กเลยติดนิสัยออ้นพวกพี่เลยดไม่แก่เท่าไหร่ขอบคุณบล็อกของคุณกวางที่เป็นวิทยาทานตอนนี้พัชสับสนเลยจะระบายกับสงสัยอยากเจอเพื่นทุกคนและขอให้ทุกคนโขคดีนะคะ ตอนนี้เหมือนคนบ้าหงุดหงิดไปหมดกลัวไปทุกอย่าง


โดย: พัช IP: 124.121.244.33 วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:8:19:17 น.  

 
วันนี้นอนไม่หลับอีกแล้วเลยมาเปิดเวบต่างๆของคุณกวาง คุณกวางเก่งมากๆค่ะ และก็สวยมากสามารถอธิบายความรู้สึกต่างๆเล่าได้เห็นภาพเลยและวิธีการแก้ไขได้ดี ต้องเก็บมาใช้กับตัวเองแน่ๆ คุณกวางอยู่แถววัชรพลหรือค่ะแถวไหนค่ะถ้ามากรุงเทพโทรมาหาบ้างนะคะ ชอบคุณมากจริงๆพัชก็อยู่วัชรพลตรงทางโค้งใกล้ห้าแยกวัชรพล คงได้เจอกันบ้างนะคะ พรุ่งนี้ก็จะไปหาหมอที่เกษมราฎรแล้ว เอาเอกสารกับสไลด์ต่างๆ ไปให้หมอดูเพราะแฟนไปเอามาให้เมื่อตอนบ่ายญาติก็เลยติดต่อคุณหมอไว้ให้ ไม่รู้ผลจะเป็นอย่างไรบอกตามตรงว่ากลัวหมอจะให้คีโมเลย


โดย: พัช IP: 124.120.74.248 วันที่: 5 มกราคม 2551 เวลา:1:15:11 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องพัช อย่ากลัวเรื่องที่ยังไม่เกิด สู้ และปลอบใจตัวเอง กำลังใจจากคนอื่นๆ ก็สู้ใจเราไม่ได้ มีเรื่องเล่าว่าผู้หญิงคนหนึ่งรู้ว่าเป็นมะเร็งนั่งรถกลับบ้านทำใจไม่ได้ สิ้นใจตอนนั้น ไม่มีอะไรสำคัญเท่าใจเราอีกแล้ว น้องกวางเป็นคนเก่งมากมีความรู้เยอะ พี่เข้าดูหลายแว็บ ไม่ทราบใช่ของน้องเขาหรือเปล่าชื่อเว็บเดี๋ยวกัน มีสอนทำอาหาร ฟังเพลง อื่นอีกมาก และขอขอบคุณที่น้องกวางที่แนะนำเรื่องตา ปี 51 ขอให้ทุกคนมีสุขภาพแข็งแรง อย่าเครียด หัวเราะวันละ5นาทีจะต่อชีวิตได้อีกหลายปี กุ๊กกิ๊กกับสามีบ้าง แม้ทำอะไรไม่ได้ก็จับคลำๆ ดีกว่าอยู่เฉยๆ เติมความหวานให้ชีวิต ถ้าเราไม่คิดว่าเราเป็นมะเร็งเราก็จะมีความสุขทุกวันทุกเวลา


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.172.85.244 วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:14:19:22 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่พัช
โบว์เข้ามาอ่านบล๊อกพี่กวาง แล้วก็เห็นข้อความพี่พัช อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกของพี่พัชนะคะ ถึงแม้โบว์จะยังไม่ได้แต่งงาน ยังไม่มีลูก แต่โบว์ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกในฐานะคนที่เป็นมะเร็งเหมือนกัน ความรู้สึกกลัว สับสน ทำไมโรคนี้ต้องมาเกิดกับเราด้วย มันจะรู้สึกว้าวุ่นไปหมด คิดอยู่ตลอดเวลา แรก ๆ โบว์ก็เป็นค่ะ ตอนนี้ผ่านมา 5 เดือนเอง ก็ยังเป็นอยู่ 5555...เพียงแต่ไม่กระวนกระวายเหมือนทีแรก ก็มันเลิกคิดไม่ได้นี่ใช่ไหมค่ะ

จนมาเริ่มสังเกตุเห็นคนที่บ้านเค้าพลอยกลุ้มใจไปกับเราด้วย โดยเฉพาะแม่โบว์ เห็นแม่ไม่สบายใจ หนูก็เลยรู้สึกว่าเรานี่แย่จัง ทำให้คนในบ้านพลอยไม่สบายใจไปกันหมด ก็เลยต้องพยายามเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ มองโลกในแง่ดีเข้าไว้ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เพียงแต่เราต้องเข้มแข็ง ทำใจยอมรับในสิ่งที่เป็น และสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต อย่าไปกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นเลยนะคะ เพราะมันจะบั่นทอนกำลังใจเราให้แย่ลง

กำลังใจส่วนหนึ่งก็มาจากพี่กวาง ป้าเป็ด พี่หน่อง และพี่ ๆ คนอื่น ๆ ในบล็อกนี้แหล่ะค่ะ ที่ทำให้หนูสงบลงได้บ้าง ไม่งั้นคงสติแตกไปแล้ว.....น้องชายโบว์เค้ามักจะบอกว่า เรายังโชคดีนะ ที่รู้ว่าตัวเองยังมีเวลาเหลืออยู่อีกหลายวัน หลายเดือน หลายปี ไม่เหมือนคนที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต เค้าไม่เมีเวลาได้บอกลาใคร ไม่มีเวลาให้ญาติทำใจ .... เอ๊....ไม่รู้เค้าเรียกว่าให้กำลังใจหรือเปล่า 55555

โบว์ขอเป็นกำลังใจให้พี่พัชผ่านช่วงนี้ไปได้ด้วยดีนะคะ สู้ สู้ .... นะคะ


โดย: Bowy...@^-^@... IP: 125.25.58.3 วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:14:54:21 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพัช,

ทุกอย่างจะคลี่คลาย..ไปในทางที่ดีค่ะ ไม่มีอะไรต้องกังวลนะคะ..

น้องโบว์,

พี่กวางดีใจที่ได้ทราบความรู้สึกของโบว์
.................ก็เลยต้องพยายามเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ มองโลกในแง่ดีเข้าไว้ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เพียงแต่เราต้องเข้มแข็ง ทำใจยอมรับในสิ่งที่เป็น และสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต อย่าไปกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นเลยนะคะ เพราะมันจะบั่นทอนกำลังใจเราให้แย่ลง...................

แข็งแกร่งดั่งภูผา อ่อนโยนดั่งสายน้ำ
เราจะเดินไปด้วยกัน...ดีมั้ยคะ??


โดย: Minie' วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:18:34:32 น.  

 
คุณหมอลลิตาที่บัลวีบอกว่า

"การเจ็บป่วย ป่วยกันทั้งบ้าน
เวลาหายป่วย ต้องหายกันทั้งหมดเช่นกัน..."

ดังนั้น คนป่วยต้องบอกให้ทุกคนได้รับรู้ว่า เรามีความสุขดี...และยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น.."


โดย: Minie' วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:18:36:10 น.  

 
ขอบคุณน้องกวาง น้องโบว์ .... ที่ให้ข้อคิด และเป็นสิ่งที่ทำให้พี่หน่องเข้มแข็งขึ้น ป้าเป็ดด้วยค่ะ ช่วงนี้ร่างกายสบายดี ผลเมะเร็งในเลือดดีมาก แต่จิตใจกลับย่ำแย่ลงพอมาอ่านข้อความดี ๆ ของน้อง ๆ ทำให้สติเรากลับมามั่นคงยิ่งขึ้น ... แต่คงต้องใช้เวลาอีกนิด...แล้วพี่หน่องจะทำให้ได้ .."แข็งแกร่งดั่งภูผา"....ค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 222.123.221.229 วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:10:44:12 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกคนที่ให้กำลังใจ ขอบคุณน้องโบวี่ คุณกวาง จะพยายามเป็นดั่งภูผา ตอนนี้ยังไม่ได้ทำอtไรเลยคุณหมอไปต่างประเทศเลื่อนมาพบใหม่เป็น 29/01/51 กลัวเวลาใกล้พบหมอแต่พอเลื่อนเวลาไปชักเริ่มกลัวว่าจะทันหรือเปล่าเนี่ย ตอนนี้ก็เร่มลงมาลุยงานแล้วเพราะเบื่อกับการนอนเฉยๆ เลยโดนแม่กับพี่สวาบ่นทุกวันก็บอกว่าเครียดขอทำงานดีกว่าจะได้เพลิน นี่ก็พาลูกไปจ่ายค่าเทอมแล้วค่ะรู้สึกหมดห่วงไปอีกเพราะอย่างน้อยคงได้เห็นเขาใส่ชุดนักเรียน ตอนนี้ก็ไปทำแผลที่ส้นเท้าทั้งสองข้างทุกวันไปล้างแผลที่พองจากการกดรัดข้อเท้าตอนอยู่ห้องผ่าตัดแปลกมากเลยหมอบอกไม่เคยเจอมีหนูคนแรก ปวดมากเพราะตัดขอบผิวด้านนอกออกต้องมาแล้วแผลที่รพ.ทุกวันเพราะกลัวติดเชื้อไม่ให้ล้างเอง กินยาแก้ปวดตลอดเดินก็ต้องเดินปลายเท้าสงสัยคงได้เป็นนักบัลเล่ยได้เลย แถมส้นเท้าขวาหมอบอกเนื้อตายบางส่วนรอให้แผลสมานแล้วต้องควานเนื้อตายออกนึกสภาพไม่ออกว่าเจ็บอีกแล้วปวดแผลต้องตื่นมากินยาแก้ปวดทุกคืน แล้วจะทนได้หรือเปล่าเนี่ยแฟนก็ถามว่าหมอบอกว่าจะหายเมื่อไหร่คงเริ่มเบื่อแล้วมั้งเพราะพาไปส่งทุกวัน ปกติวันอาทิตย์ก็จะไปเที่ยวที่นู้นที่นี่หรือขับรถไปเท่ยวที่ใกล้ๆกินหรือไปห้างเลยอดหมด


โดย: พัช IP: 124.120.82.218 วันที่: 13 มกราคม 2551 เวลา:4:19:05 น.  

 
เป็นเนื้องอกรังไข่ หลังได้รับการต่อตัดรังไข่ด้านซ้ายแล้วเมื่อปี 2542 ตอนอายุ 21 ปี ค่ะ คุณหมอ อ.แพทย์ มข. ท่านบอกว่าพบเชื้อมะเร็งในก้อนเนื้อ การผ่าตัดจึงพยายามไม่ให้ก้อนเนื้อแตก แผลจึงค่อนข้างยาวมาก ๆ เหนือสะดือถึงท้องน้อยเลย
เมื่อเป็นอย่างนั้นก็กัดฟันทำคีโมได้ตั้ง 3 คอร์ส และเดือนละครั้ง ครั้งละ 5 วัน อดทนได้ 3 เดือน ทรมานกับอาการปวดแสบในเส้นเลือด จึงขอคุณหมอ รักษาโดยการใช้วิธีแพทย์ทางเลือก ไม่ทานเนื้อสัตว์ใหญ่ ๆ แต่ก็ไม่เคร่งอะไรมากเน้นเล่นกีฬาและหาความสุขใส่ตัว ....ชอบดำน้ำและว่ายน้ำค่ะ พบแพทย์ติดตามผลทุก 3 เดือน เป็นเวลา 1 ปี และ ไปทำ CT Scan หลังจากผ่าตัด 2 ปี ที่ ขอนแก่น พี่เทคนิคการแพทย์ที่นั้น แนะนำให้ กินน้ำกระหล่ำ มะเขือเทศ กระเทียมและแครอท ปั่นทุกเช้า เพื่อให้น้ำเหลืองในตัวแห้ง พี่เขาบอก คนที่เป็นมะเร็งเต้านม แผลเน่าบวมเละ มา ทานสูตรนี้แล้วน้ำเหลืองแห้ง
กลับมาทดลองทำใช้กับตัวเอง อยู่ 2 เดือนได้ แต่ปั่นผสมน้ำหวาน อดทนได้ไม่เท่าไรก็เลิก แต่ก็ใช้ชีวิตเรื่อย ๆ มาจนกระทั่ง
จนบัดนี้อายุ 30 แล้ว แต่งงานมา 3 ปี แล้ว อยากจะมีลูกมาก ๆ แต่โชคดีที่แฟนเข้าใจ
(อ้อ ลืมบอกไปว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ปวดประจำเดือนรุนแรงมาก ทั้งอาเจียน ทั้งปวดท้อง แต่เป็นประจำเดือนทุกเดือน จะว่าไม่แข็งแรงก็ไม่ใช่เพราะประจำเดือนไม่เคยขาดเลย )
ตอนนี้กลับไปพบแพทย์เพื่อหาหนทางมีลูกสักที...เฮ้อ..
คุณต้องพยายามต่อไปนะคะ
เป็นกำลังใจให้ โชคดีที่มีครอบครัวและคนที่รักเป็นกำลังใจให้ สุดท้ายทุกอย่างก็ต้องผ่านไปด้วยดี
โชคดีนะคะ สู้ สู้ สู้ เป็นเพื่อนกันนะ


โดย: เป้ IP: 222.123.202.203 วันที่: 13 มกราคม 2551 เวลา:22:25:43 น.  

 
สวัสดีคะคุณเป้
คุณเป้ตัดแค่ข้างเดียวรีบมีลูกเลยคะอย่าปล่อยไว้นานพัชแต่งงานตอนอายุมากอายุ37เดือนมีนา47 กว่าจะท้องก็8 เดือนนึกว่าไม่มีลูกซะอีก พอมีน้องก็แพ้มากได้กลิ่นกระเทียมเป็นอาเจียนหมดกว่าจะคลอดก็48 ก็เลยคิดว่าจะรอให้น้องโตหน่อยค่อยมีอีกคนไม่คิดว่าจะเป็นเนื้องอกเลยไม่เคยมีอาการปวดท้องเลย เมนมาปกติทุกเดือน มาใหญ่ตอนเดือนธันวาเองเร็วมากเลยโดนตัดไปหมดไม่สามารถมีลูกได้อีกยังเสียดายที่เขาไม่มีน้องไว้เป็นเพื่อนปรึกษากันตอนโด เพราะพัชมีเพื่อนเขาเป็นลูกคนเดียวกันหลายคนเขาเหงาไม่มีที่ปรึกษาพ่อแม่เสียตอนเขายังเด็ก เขาเลยเล่าให้พัชฟัง ของพัชมีพี่น้องกัน6 คนเวลามีปัญหาเราก็จะโทรไปหาพี่เลยคิดว่ามีกันหลายคนดีกว่า คุณยังโชคดีที่ตัดไปข้างเดียวรีบมีเลยคะ และอย่ากลัวว่าอายุมากแล้วลูกจะเป็นดาวน์เพราะตอนท้องถ้าคุณคอยไปหาหมอและทำอารมณ์ดีฟังเพลงเอาซาวเบาหูฟังให้แนบที่ท้องลูกก็จะได้ฟังเหมือนกันจริงนะเพราะลองมาแล้วลูกพัชอารมณ์ดีชอบร้องเพลง ถึงเราจะอายุเยอะก็ตาม พี่สาวพัชแต่งงานอายุ22เองแต่ไม่มีลูกไปทำหลอดแก้วอิกซี่หรือมีโปรแกรมใหม่มาลองหมดไม่ติดจนท้อ 20กว่าปีแน่ะ จนอายุ45พัชยังบอกให้พี่สาวไปทำเพื่อมีเพราะฝรั่งอายุ60 เขายังมีได้เลยถึงไปทำใหม่ที่ศิริราชถึงได้ลูกแฝดมา2คนลูกก็ปกติดีตอนคลอดพี่สาวอายุ 46 เพราะฉนั้นอย่ากลัวและรีบไปเลย อย่าปล่อยให้โอกาสหลุดไป และอย่ากลัวว่ามีลูกไม่ทันใช้แค่มีเขาสอนให้เขาเป็นคนดีก็พอ ขอบคุณที่ให้สู้ๆ


โดย: พัช IP: 124.120.79.141 วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:2:58:52 น.  

 
ธรรมะสวัสดีค่ะ,

แวะมาทักทาย
จริงค่ะ ถ้าอยากมีลูก ก็ไม่ต้องใจเย็น
แต่ก็ไม่ต้องรีบ ถ้ารีบ มันจะยิ่งติดยาก...อ่ะนะ

ของกวางตัดออกหมด มีไม่ได้
แต่คุณสามีบอกว่า "เขายังมีได้" ...อ๊ากซ์

ทุกวันนี้ วางหมดแล้วค่ะ
เคยคิดจะหาลูกบุญธรรม แต่ไปๆ มาๆ ตัวเองไม่รู้จะเป็นยังไง
เลยไม่เอาดีกว่า...จะได้ไม่มีห่วง...
พอแก่ๆ ตัวลง ก็ดูแลตัวเองให้ได้ก็แล้วกัน

ดูแล กาย ใจ จิต เผื่อจะได้แก่ตายกะเขา...


โดย: Minie' วันที่: 17 มกราคม 2551 เวลา:14:26:28 น.  

 
ตอนนี้ค่ามะเร็งลดลงเหลือ 10 .84 จาก 14 % เพราะทาน
ฟิตเน่ยาระบายท้อง 2 แก้ว เผลอทานหนังเค็ม เข้าไปท้องอืดขึ้นมา.. เวลาถ่ายจะมีเลือดปนออกมาเล็กน้อยเจ็บมาก
ประมาณปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2551 จะไปตรวจที่โรงบาลขอนแก่นอีกครั้ง กลัวลุกลามถ้าห่างหมอ ....


โดย: ช้างแมมมอส IP: 203.113.60.71 วันที่: 17 มกราคม 2551 เวลา:22:09:21 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณกวาง
รบกวนถามหน่อยคะ วิธีธรรมชาติบำบัดคือที่เสถียรธรรมสถานที่วัชรพลนี่หรือเปล่าคะ ถ้าจะไปเข้าอบรมโดยจะไม่ไปให้เคมีบำบัดนะคะ เพราะพัชสงสารลูกกลัวไปอยู่รพ.แล้วแกจะเข้ามาอยู่ใกล้วเราไม่ได้เพราะเขาติดพัชมากพัชยังไม่เคยให้คีโมเลย ตกลงทางรพ.มานัดพบคุณหมอเป็นวันอังคารที่22/01/51 ตอนเย็นเพื่อคุยและจะให้คีโม


โดย: พัช IP: 124.120.76.12 วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:7:38:34 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกคน...... ตกใจมากถึงมากที่สุด เมื่อได้อ่านข้อความของคุณพัช ที่จะไม่ไปให้คีโม โดยยึดหลักธรรมชาติบำบัด เป็นที่ตั้ง ให้เถอะค่ะคีโม เอาหลักการแพทย์เป็นที่ตั้งและรักษาควบคู่ ไปกะธรรมชาติบำบัด รู้ว่าการให้คีโมมันทรมาน แต่พอผ่านไปไม่นาน อาการก็ดีขึ้น เรื่องลูกทุกคนก็มีภาระ คุณพัชยังมี สามี มีญาติพี่นัองช่วย ต้องอดทนแยกลูกไว้ก่อน ดูแลตัวเองให้หาย แล้วลูกก็จะได้อยู่กับคุณพัชแบบสมบูรณ์ โดยที่อยู่ด้วยกันแล้วไม่ต้องกังวลเรื่องโรคภัยอะไรอีก


โดย: pukpik su su IP: 58.9.200.92 วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:19:34:01 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพัช,

ธรรมชาติบำบัดแนวหมอเจคอบ ทางเสถียรธรรมสถานก็เชิญหมอเจคอบมาจัดคอร์สให้ค่ะ....ควรเข้าคอร์ส 10 วัน เพื่อฝึกปฏิบัติ จะได้ดูจิตดูใจ ดูกาย...และรับพลังดีๆ จากคุณหมอเจคอบและทีมงาน...เพื่อจะเกิดศรัทธาจากประสบการณ์ จะได้ประเมินได้ว่า เราจะปฏิบัติได้หรือไม่ เหมาะกับตัวเราหรือไม่ เพราะเราจะเป็นธรรมชาติมากๆ :)

การที่เราไม่เคย กิน อยู่ แบบชีวจิต หรือแนวธรรมชาติบำบัดใดๆ มาก่อน การไปสู่ธรรมชาติบำบัดแนวหมอเจคอบ ก็จะปรับตัวยากค่ะ

แต่ถ้าได้เริ่ม..และเจอแนวทางนี้เลย ถือเป็นบุญค่ะ เพราะระยะยาวแล้ว ไม่ต้องพึ่งยา ไม่ต้องพึ่งวิตามิน เสียค่าเข้าคอร์สเป็นค่าสถานที่ อาหาร และค่าเดินทางของหมอ ค่าเดินทางของทีมงาน

กวางเริ่มธรรมชาติบำบัดต่อเนื่องยังไม่ถึง 6 เดือนค่ะ
และก็ยังไม่เคยทดลองจัดการเซลล์มะเร็งที่ตรวจเจอ ด้วยวิธีธรรมชาติบำบัดด้วยตัวเอง

แต่ทั้งนี้ มีหลายคนที่เป็นมะเร็งระยะลุกลาม ปฏิบัติธรรมชาติบำบัดแล้ว ค่าบ่งชี้มะเร็งลดลง และหยุดการลุกลาม หรือบางคนก็ตรวจค่าบ่งชี้มะเร็งไม่พบแล้ว รวมถึงสุขภาพจิตดีขึ้นมาก....ความสัมพันธ์กับคนในครอบครัวและผู้อื่นดีขึ้นด้วย นับว่า คุณภาพชีวิตดีขึ้น เพราะเราทำความเข้าใจชีวิตแบบองค์รวม และถึงเวลาหนึ่ง เราก็พร้อมที่จะตายไป ได้ตามอายุขัยในชาตินี้...สบายใจ :) มรณานุสติได้สบายทุกวัน..

ถ้าถามหมอเจคอบ หมอจะมีความมั่นใจในการรักษามะเร็ง และโรคอื่นๆ ทุกโรค ยกเว้น อุบัติเหตุรุนแรงในรูปแบบที่ร่างกายไม่ได้ออกแบบมาสำหรับการกระแทกอย่างรุนแรง และสำหรับคนที่ต้องการจะตาย ไม่ต้องการมีชีวิตอยู่ต่อไป

การฝึกปฏิบัติ จะว่าง่ายก็ง่าย แต่เรื่องง่ายๆ มักทำกันไม่ค่อยได้ เช่น การปอกกล้วยเข้าปาก การกินผลไม้แทนอาหาร หรือถ้าเทียบกับเรื่องง่ายๆ เช่น การถือศีล 5 ก็เช่นกัน

**มีเรื่องให้พิจารณาดังนี้ค่ะ
มะเร็งรังไข่ ที่ได้ชื่อว่า มัจจุราชเงียบ มักจะมีการลุกลามอย่างที่เราไม่รู้ตัว...เพราะฉะนั้น เมื่อผ่าตัดและทราบแล้วว่า เซลล์มะเร็งที่พบเป็นชนิดใด ให้ปรึกษากับแพทย์ที่ดูแลรักษาอยู่ว่า ชนิดของเซลล์นั้นๆ ร้ายแรงเพียงใด

เช่น เซลล์ที่มีความเป็นมะเร็งต่ำ หรือเซลล์ที่แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว...(เหมือนของกวาง ถ้าทนปวดท้องประจำเดือน โดยกินยาแก้ปวดไปเรื่อยๆ ก็จะแพร่กระจายและตายภายใน 6 เดือน) ต้องรู้ชนิดของเซลล์เสียก่อนค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:15:01:46 น.  

 
การที่ผู้ป่วยกำลังให้คีโม...
ร่างกายอาจจะอ่อนแอลงบ้าง
ถ้าลูกไม่ได้ฉีดวัคซีน หรือไม่เป็นหวัด ก็เข้าใกล้ได้ค่ะ

แต่ระยะที่กวางสังเกตกับตัวเองว่า อ่อนแอลง
เม็ดเลือดขาวต่ำ เสี่ยงติดเชื้อ คือตั้งแต่วันที่ 7 - 14 หลังการให้ยาค่ะ....


โดย: Minie' วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:15:03:24 น.  

 
คุณช้างแมมมอส,

สวัสดีค่ะ ดีใจที่แวะมา เล่าอาการให้ฟังค่ะ
หายไปหลายเดือนเลยนะคะ... :)

ใช่ค่ะ คนเรามีตอนเผลอเหมือนกัน....
ทราบว่าเผลอก็ดีแล้วค่ะ จะได้ไม่ท้องอืดอีกเนอะ...


โดย: Minie' วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:15:08:22 น.  

 
อาการอื่นๆม่มี นอกจากปวดขา ข้างที่เป็นมะเร็ง อาทิตย์ต้องไปรร.เองล้มขาแพลงข้างเดียวกับที่ปวดอยู่แล้วไม่ต้องบอกเลย ปวกมากๆๆๆเลย หาทั้งหมอกระดูก หมอบีบ ก็ยังปวกอยู่ ก็ มันปวดอยู่ทุกวัน หมอไม่พบอะไร แต่มันก็ปวดทุกวัน ลำคราญมาก มือเวลาขัดห้องนำ2-3ห้อง รีดผ้าก็ปวด แก่แล้วไม่มีอะไรเลย กำลังสงสัยตัวเองว่าวัยทองจะตามมาด้วย บางครั้งปวดหัวแล้วอยากอาเจียร แต่ก็ไม่อาเจียรสักที อะไรๆไม่ค่อยดีเลย แต่ก็ไม่คิดมากหรอกค่ะ ความอ้วนมาเยือนมาก ทานได้ดี ถ่ายดี ปวดเมื่อยตามตัวมาก ใครมีอาการอย่างนี้ เขียนปลอบหน่อย คิดถึงทุกคนน่ะค่ะ ขอให้ทุกคนรักษาสุขภาพให้แข็งแรงน่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.184 วันที่: 19 มกราคม 2551 เวลา:19:17:04 น.  

 
พี่เป็ดคะ
หน่องก็เป็นเหมือนพี่เป็ดพอดีเลยค่ะ คือตอนนี้มีอาการปวดตามตัวมาก ตั้งแต่ต้นคอ ไหล่ ต้นแขน ปลายมือคล้ายอ่อนแรงนิดหน่อย ปวดหลัง ปวดสะโพก ดีว่ามันหยุดอยู่แค่นี้นะคะ ยังไม่ปวดไปถึงขา กระนั้นก็ยังรำคาญเหมือนพี่เป็ดเลย (ยังไม่ได้พบหมอเลยค่ะ)
ช่วง 2 - 3 เดือนที่ผ่านมา (ประมาณ ต.ค.50) หน่องน้ำหนักขึ้นอย่างมาก และขึ้นเรื่อย ๆ จนถึง 60 ก.ก. (สูงแค่ 150 เอง) ตอนนี้ลดอาหาร งดของหวาน เอวที่หายไปกลับมาแล้วค่ะ น้ำหนักลดเหลือ 47 แล้ว เย้.....
คิดถึงน้องกวางมากค่ะ ...ส่งเสียงมาในบล็อกไปก่อนนะคะ ... อยากปฏิบัติตัวให้ได้เหมือนน้องกวางจัง แต่ยังละกิเลสไม่ค่อยได้ (โดยเฉพาะการกินผักเยอะ ๆ ยังไม่ถึงเป้าหมายเลยค่ะ ผลไม้ค่อยยังชั่ว)... แต่ค่ามะเร็งลดลง
พี่หน่องถามคุณหมอเกี่ยวกับค่ามะเร็งที่ตรวจจาก CA , CEA คุณหมออธิบายว่า ใช้ได้เฉพาะกับผู้ที่เป็นมะเร็งแล้วค่าของ CA CEA ขึ้นเท่านั้น ซึ่งบางคนก็จะไม่ขึ้น แล้วแต่ร่างกายของแต่ละคน
พี่หน่องก็เลยโชคดี ที่ค่าของทั้ง 2 ตัวนี้ขึ้นสูงมาก ก็สามารถติดตามได้จากการเจาะเลือด
ช่วงนี้สุขภาพจิตดีขึ้นมาก ๆ ค่ะ อาศัยธรรมะนั่นเอง


โดย: หน่อง IP: 117.47.78.238 วันที่: 21 มกราคม 2551 เวลา:9:27:28 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกคน มองเห็นความโชคดีของพี่หน่องแล้วในเรื่อง การเช็ค ค่ามะเร็งด้วยการตรวจ ca 125 ที่บ่งบอกการติดตามผล แต่เป็นความโชคร้ายที่ต้องทำให้ ต้องทำTC ทุกปี เพิ่งไปทำมาเมื่อวานเองค่ะ และก็เป็นความโชคดีของ pukpik ที่ผลออกมา ดีเยี่ยม ดีจนหมอบอกว่า มันดีผิดปกติ แต่เราก็จะไม่ประมาท หมายถึงทั้ง puk และก็หมอ เป็นความโชคดีในความโชคร้าย ที่ร่างกายไม่เคยแสดงความอ่อนแอ ไม่เจ็บ ไม่ปวด ไม่เคยชา ผมไม่ร่วง รู้สึกแต่ว่าเหมือนจะอ่อนแอ ก็ตอนให้คีโมแค่6 7 วันเท่านั้น จนคู่แข่งทางการค้า หาว่า แกล้งเป็นมะเร็งหรือเปล่า นี่ล่ะหนอ คน.....ต้องขอบคุณทุก กำลังใจด้วยค่ะ โดยเฉพาะ คุณหมอ ที่คอยเอาใจใส่ตลอด.......สงสัยอะไร โทรไปเมื่อไหร่ จะได้คำตอบตลอด พรุ่งนี้ก็จะถาม เรื่องน้ำอสุจิ ของผู้ชาย ที่เป็นตัวเร่งมะเร็ง มันก็มีผลต่อพวกเราด้วยอ่ะค่ะ แล้วจะเอาข้อมูลมาเล่าสู่กันฟังนะคะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.218.151 วันที่: 21 มกราคม 2551 เวลา:23:25:26 น.  

 
ตอนนี้สามีก็มีก้อนเนื้อแข็งขึ้นบริเวณเอวเหมือนกันแต่ไม่
ยอมไปตรวจเพราะกลัวหมอ ไม่รู้จะทำยังไงกลุ้มใจมากๆ
แต่ไม่มีอาการเจ็บปวดอะไร กินอาหารได้ปกติ แต่มีน้ำหนัก
ลดบ้างไม่รู้ว่าเครียดหรือว่าอะไรนะค่ะ กลุ้มมาก ๆ


โดย: หมิว IP: 210.213.24.14 วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:9:59:10 น.  

 
คุณหมิวคะ ค่อยค่อยบอกสามี ให้ไปพบคุณหมอ เพราะว่าถ้าเกิดอะไรขึ้น ถ้าเราได้ตรวจเจอ ระยะเริ่มแรก โอกาสมีทางรักษา หายถึง 90 กว่า% เรามีลูก เรามีห่วง เราต้องมีชีวิตอยู่ให้นานที่สุด เพื่อทำหน้าที่ของเราก่อน ดังนั้น ค่อย ค่อยคุยกับสามีค่ะ เหมือนผู้หญิงเราที่เป็นมะเร็ง ถ้าได้ตรวจสม่ำเสมอ ไม่ขี้เกียจ ไม่อายหมอ ถ้าตรวจสม่ำเสอแล้วพบว่า เป็น มะเร็ง มันก็เพิ่งเป็นขั้น แรก หรือขั้น 0 คือ,ยังไม่ถึงขั้น 1 เพราะมันเพิ่งเริ่มเปลี่ยนแปลง โอกาสที่จะรักษาหายค่อนข้างมีเยอะมาก ไม่เหมือน คนที่เป็นขั้น3 ขั้น 4แล้วโอกาสที่จะหาย มีน้อยลง ขอให้โชคดีจ้ะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.198.48 วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:10:46:44 น.  

 
พี่เป็ดคะ......เปลี่ยนเบอร์โทร.แล้วเหรอคะ....หน่องโทร.มาหา 2 - 3ครั้งแล้ว ติดต่อไม่ได้เลยค่ะ
เห็นด้วยกะน้องปุ๊กปิ๊กค่ะ ... คุณหมิวทำตามที่คุณปุ๊กบอกเถอะนะคะ อย่างน้อย ถ้าตรวจแล้วไม่มีอะไร ก็จะได้สบายใจไปเลยว่า ไม่เป็นอะไร....
เรื่องปวดต้นคอไหล่ .... ไปหาหมอกายภาพฯแล้วค่ะ ปรากฏว่า สาเหตุจากความเครียดนั่นเอง ตอนนี้หมอสั่งทำกายภาพ 20 วัน พร้อมยาอีก 3 ขนาน
วันนี้จะไปเจาะเลือดติดตามค่ามะเร็ง คราวที่แล้วลดลงเหลือ 3 (CA 125).... คราวนี้รอลุ้นต่อค่ะ
น้องพัช พบคุณหมอแล้ว...ตกลงใจให้คีโมหรือเปล่าคะ
น้องกวางตอนนี้อยู่กรุงเทพฯ หรือหลวงพระบางคะ ....


โดย: หน่อง IP: 222.123.201.208 วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:8:43:07 น.  

 
สวัสดีคะ
ได้พบคุณหมอแล้วคะเมื่อวันที่22นัดทำคีโม25/ตอนเช้า แต่ลืมให้คุรหมอดุส้นเท้าว่ามีแผลและข้างขวาใหญ่เลยโทรฝากบอกคุณหมอและคุณหมอให้หมอทางศัลย์มาดูแผล ปรากฎว่าแผลข้างขวาติดเชื้อคุณหมอเลยให้ไปทำแผลและตัดชิ้นเนื้อไปเพาะเชื้อว่าเป็นเชื้ออะไรทำไมแห้งช้าหนึ่งเดือนแล้วและคุณหมอศัลย์แจ้งคุณหมอเลยลงมาดูก่อนจะส่งพัชขึ้นไปให้คีโมข้างบน คุณหมอเลยเลื่อนการให้คีโมออกไปก่อนให้แผลที่ขาข้างขวาแห้งก่อน ตกลงยังไม่ได้ทำอีกคะนอนที่เกษมราฏร1คืน พอคุณหมอมาดุแผลหมอบอกพัชว่าแผลที่ขาพัชเกิดจากไฟรั่วตอนพัชผ่าตัดแน่นอนไฟไม่ลงกาวดินเลยผ่านเข้าที่ตัวพัชลงที่ขาโดยไม่รู้ตัวตอนสลบโชคดีที่ยังฟื้นให้แจ้งคุณหมอที่สินแพทย์เดี่ยวคนใข้อื่นจะเป็นแบบพัชแต่เราไม่ได้โทษคราวซวยของพัชมั้ง เคยมีคนไข้แบบพัชบางคนโดนที่หลังลงก้นบางขึ้นที่หัวช็อคก็มี คุณหมอเลยบอกได้ถูก นี่ก็เลยเลื่อนไปอีกเดือนหน้ามานัดดูให้คีโม คุณหมอบอกพัชเป็นระยะที่ ๑แต่เป็นเกรดที่๒ เลยต้องให้คีโมคลุมดักไว้ก่อน๖ครั้งโอกาสหายขาด80-90%ค่ะ กว่าพัชจะทำใจได้ให้คีโมที่บ้านพัชลุ้นกันน่าดูงดอีก ญาติพัชดุพัชเรื่องเลื่อนนัดหมอไป๒วันนี่เป็นเดือนคงขำน่าดูอุปสรรคเยอะแล้วระยะจะโดดไหมเนี่ยนี่ก็1เดือนหลังผ่าตัด ขอบคุณทุกคนเลยนะคะที่ถามหาพัช พัชกลัววุ่นไปหมดเลยไม่ได้เปิดกะว่าให้เสร็จแล้วจะมาคุย แต่ตอนหมอเขาฉีดยาชาที่ขาเพื่อจะตัดชิ้นเนื้อพัชร้องไห้เสียงหลงเลยเจ็บมากๆ พอเสร็จพัชก็อยากกลับบ้านมากกลัวร้องไห้คิดถึงลูกเพราะหมอไม่ยอมให้เด็กเล้กมารพ.แฟนพัชอยู่กับลูกแม่พัชอยู่เป็นเพื่อนบอกอยากกลับบ้านไม่อยากทำกลัวเลย รอแผลหายค่อยลุ้นกันใหม่ นี่หลานแฟนพัชเขาทำประกันบอกให้พัชไปขอใบรับรองแพทย์ว่าเป็นอุบัติเหตเรื่องขาพัชไม่รู้ว่าคุณหมอจะโกรณหรือเปล่าที่เราเปลื่อนรพ.แล้วยังเรื่องนี้อีก ตอนนี้ง่วงแล้วแล้วจะมาเม้าต่อขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจและให้ความรู้คะ


โดย: พัช IP: 124.120.86.177 วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:1:04:08 น.  

 
วันนี้ไปรพ.สินแพทย์มาแล้วกะว่าจะคุยกับคุณหมอแต่คุณหมอของพัชหยุดเหลือคุณหมออีกท่านที่ร่วมผ่าตัดท่านไม่ได้คุยบอกต้องไปผ่าตัด พัชเลยโมโหมากเลยบอกเคาเตอร์ให้ติดต่อกับคุณหมอว่าเราจะคุยดีๆว่าเราจะเคลิมประกันให้ท่านเขียนว่าเป็นอุบัติเหตุเราจะได้ไปเบิกค่าใช้จ่ายไม่ได้ฟ้องเพียงแต่คิดว่ารพ.น่าจะรับผิดชอบกับการเกิดไฟรั่วเข้าคนไข้ ท่านตอบกับนางพยาบาลว่าท่านร่วมผ่าตัดแปปเดียวไม่รู้เรื่อง ต้องรอหมอพัชมาอาทิตย์หน้าท่านลาหยุด พัชเลยถามว่าจะล้างแผลเขาส่งไปล้างแผลชั้น 2 บอกต้องขูดเนื้อตายที่ข้างขวาเผื่อเนื้อล่างจะได้งอกใหม่เสียค่าทำแผลไป หนึ่งพันสองร้องกว่าบาทรอไปเคลิมประกันทีหลังจ่ายเองอีกตามเคย ญาติพัชว่าสงสัยหมอหลบ ว่าเราฟ้องรพ.กับคุณหมอได้แต่พัชไม่อยากจะฟ้องเพราะเชื่อใจคุณหมอถึงกลับมาผ่าเนื้องอกที่นี่ และคงเป็นดวงไม่ดีของเรา แผลกว่าจะหายหมอบอกอีกสองอาทิตย์ต้องจ่ายไปอีกเท่าไหร่นี่ พัชไปล้างแผลที่รพ.สายไหมก่อนหน้านี้หมอก็ยังบอกว่าดูแผลแล้วน่าจะเกิดจากไฟรั่วหรือไฟลวกแต่พัชบอกว่าไม่ได้โดนอะไรพัชผ่าตัดเนื้องอกแล้วมารู้ตอนเย็นว่าปวดส้นเท้ามากทั้งสองข้าง แต่คุณหมอพัชบอกว่าอาจป็นที่รัดตอนผ่าพัชไม่อยากคิดเลยนะว่าหมอจะรู้แต่ไม่รับผิดชอบอ้างอย่างอื่น ถ้าพัชไม่ย้ายรพ.ก็คงไม่รู้หรอกว่าเราโดนไฟรั่วจากห้องผ่าตัด อาทิตย์หน้ากะว่าจะไปพบหมอพัชว่าท่านจะว่าอย่างไร แย่มากเลยปล่อยทิ้งคนไข้ ถ้าเป็นคนไข้อื่นไม่มีเงินจะทำอย่างไรเพราะล้างแผลครั้งหนึ่งก็สามร้อยกว่าบาทต่อครั้งพัชไปล้างที่รพ.สายไหมเพราะอย่ใกล้กว่า หรือว่าต้องแจ้งความก่อนนี่ ถ้าใครหลังผ่าตัดแล้วรู้สึกว่าแสบร้อนห้อเลือดแล้วบวมน้ำตามมาอาจเป็นแบบพัชก็ได้ว่าโดนไฟดูดรีบกลับไปรพ.ที่ผ่าตัดเลย นี่ต้องเลื่อนให้คีโมเพราะรอแผลหาย


โดย: พัช IP: 124.120.81.14 วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:3:06:48 น.  

 
สวัสดีค่ะ
วันนี้ได้คุยกับคุณหมอพัชแล้วกะว่าจะไม่ไปแต่คุณหมอก็บอกว่าไม่น่าเป็นไปได้ พัชก็เลยไปพบคุณหมอๆเห็นแผลพัชก็เลยเรียกคุณหมอที่ร่วมผ่าตัดพัชมาดูแผลและผู้ใหญ่ว่าควรจะทำอย่างไรบ้าง แต่พัชก็บอกพัชไม่ติดใจเอาความแต่อยากให้ท่านเห็นว่าเราไม่ได้โกหก คุณหมอก็ใจดีเหมือนเดิมช่วยทำแผลให้ ความรู้สึกพัชก็เลยดีเหมือนเดิมอยากไปร้านคุณปุกปิกจังแต่ยังขับรถไม่ได้เลย


โดย: พัช IP: 124.121.242.101 วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:12:35 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพัช,

แวะมาตามข่าวคราว แต่ไม่ได้โพสต์อะไร
ก็อยู่ระหว่างการเดินทางน่ะค่ะ

วันนี้อยู่บ้านที่กรุงเทพฯแล้ว
กำลังโพสต์บล็อกอยู่ ตามไปอ่านกันได้นะคะ

ดีใจที่คุณพัช ให้อภัยกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ถึงแม้ว่า จะต้องติดตามหาสาเหตุการไฟรั่ว....เฮ่อ
เรายังต้องผ่านขั้นตอนอีกหลาย....


โดย: Minie' วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:43:25 น.  

 
เป็นกำลังใจ ให้ทุกคนนะครับ .... สุขภาพร่างกายแข็งแรง จิตใจเข็มแข็ง...


โดย: Cp IP: 128.176.231.179 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:7:33:53 น.  

 
วันนี้ป้าไปดูผลการตรวจTC scan ผลออกมาไม่ดีเท่าที่ควรเพราะมีก้อนขนาด 11 cm.ที่รังไข่ข้างซ้ายหมอไม่แน่ใจว่ามาจากมะเร็งเต้านมหรือว่าเป็นตัวใหม่ ทั้งที่ยังทำคีโมมะเร้งเต้านมไม่ครบเลย


โดย: เกด IP: 61.19.227.2 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:13:04:37 น.  

 
ขอโทษค่ะ พอดีที่โรงเรียนบุคคลภายนอกมาประเมิน ผ่านเรียบร้อย เลยว่างเข้ามาดู ขอเล่าเรื่องที่น้องหมิวว่าสามีเป็น ตั้งสติ คลำดูถ้าอยู่ใต้ผิวหนังชั้นนอก เคลื่อนที่ได้ก็ไปผ่าตัดไม่เกิน1ชั่วโมงครูผู้ชายที่รร.พี่เป็น พี่ใช้เขามา5 ปีแล้ว พึ่งผ่าปีนี้ ไม่มีอะไร เลย น้องเกตค่ะ อย่าเครียด พี่อารีข้างบ้านแก่เป็นที่นมมา4 ปี ครบมันงอกขึ้นใหม่อีกต้องให้คีโมอีก หมอห้ามไม่ให้กินอาหารที่ใช้สารเร่ง พวกมาจากโรงใหญ่ ๆ ใส้กรอก หมุ ทุกคนที่เข้ามาคุยเขาก็กลัวมันกลับมาเยี่ยมอีก อย่าคิดมากค่ะ ปลงความทุกข์ด้วยตนเอง ตั้งสติ ถ้าป่วยก็รักษา เนื้อที่รังไข่อาจเป็นเนื้อที่ไม่ใช่มะเร็งหรือมีความเป็นมะเร็งตำ พี่เจ็บตรงโน้นตรงนี้ ทั้งๆที่เพื่อนๆที่เป็นเขาไม่เจ็บตรงไหนเลย กรรมของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ตั้งสติของตนเอง พี่ขอให้ท้าวจตุรามจงให้พรน้องหายจากโรคน่ะค่ะ สวดมนต์ขอพรจากท่านทุกคืน
พี่ไม่ได้งมงาย แต่เป็นการฝึกให้เรามีสติค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.120 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:54:51 น.  

 
ขอบคุณค่ะป้าเป็ด เพราะตอนนี้กลายเป็นว่าคนป่วยไม่เครียดเลยค่ะ คนเครียดคือคนรอบข้าง ป้าเค้ามีกำลังใจดีมากเลยค่ะ รอหมดนัดผ่าตัดแต่ตอนนี้ต้องรักษาอาการหัวใจเต้นแรงก่อนไม่รู้สาเหตุเกิดจากอะไร เกดเลยมึนแทนป้าเค้าเลยค่ะ


โดย: เกด IP: 61.19.227.2 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:53:24 น.  

 
เมื่อวานได้เข้าไปห้องผ่าตัดตามคำเชิญหัวหน้าห้องผ่าตัดที่ต้องการให้ดูว่าเตียงเป็นรุ่นใหม่ แต่ไม่ได้พาไปห้องที่พัชผ่าพาไปห้องเล็กพัชก็ยังจำได้ว่าคนละห้องบอกว่าจำได้ว่าไม่ใช่ห้องนี้พี่เขาบอกว่าเขาเปลื่อนที่นอนใหม่หมดเหมืนกัน ไม่น่าจะเป็นไปได้เหมือนเดิมพี่เข้าบอกว่าน่าจะเกิดจากการเคลื่อนย้ายก็เลยบอกว่าเราไม่อยากสนใจแล้วแต่พี่เคลื่อนย้ายคนไข้รุนแรงจังและส้นเท้ามันช้ำเป็นวงกลมใหญ่และมีเนื้อตายจากการไหม้ ไม่มีการถลอกผิวหนังเลย ถ้าพี่บอกว่าเคลื่อนย้าย แถมคุณหมอเขียนได้อย่างไรว่ามารักษาการปวดส้นเท้าทั้งสองข้างหนูมาล้างแผลและตัดเนื้อตายออกคุณหมอท่านอื่นยังเขียนว่าตัดเนื้อตายจากการไหม้หลังผ่าตัด หนูไม่ได้สนใจแล้วและไม่ได้คิดฟ้องร้องแต่ความรู้สึกเสียใจไว้ใจการรักษาถ้าบอกตรงๆจะดีกว่าเพราะคุณหมอไม่ได้เจตนาเกิดจากอุบัติเหตุ ตอนนี้ก็พยายามล้างแผลทุกวันให้หายเร็วๆจะได้ไปให้คีโมสักที ตอนนี้ก็เลยติดนิสัยตื่นตอนตี 1 กว่าทุกวันกว่าจะหลับก้ตี5ทำอย่างไรก็ไม่หลับมันเหมือนเครียดเก็บกดทั้งที่ดูไม่น่าจะมีอะไร ขอบคุณพี่หน่องมากๆที่ช่วยแปลให้นะค่ะ เมื่อนวันอาทิตย์ก็ไปไหว้เจ้ามาค่ะที่เยาวราชวัดมังกรกับไต่ฮงกงไปแก้บนว่าตอนผ่าขอให้เราปลอดภัยและฟื้น คนเยอะมากคเย่งขาเดินจนเมื่อยน่องมากๆที่ข้างซ้ายเพราะขาข้างขวายังลงไม่เต็มที่ แต่ก็ได้ทำบุญใจสงบไปบ้าง


โดย: พัช IP: 124.120.73.201 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:00:18 น.  

 
น้องเกด อาการหัวใจเต้นเร็วมันมาจากความกังวัล พยายามให้กำลังใจป้ามากๆ เมื่อก่อนพี่รักษาแม่เป็นทั้งเบาหวาน หัวใจ แม่ผ่าตัดนิ่วในถุงนำดีตอน 80 ปี หมอบอกทุกอย่างเรียบร้อยยกเว้นหัวใจเต้นแรงต้องเข้าไอซียู พี่เข้าไปลูบหัว ปลอบแม่ว่าไม่เป็นอะไรหรอก เดี๋ยวจะบ่นบานสิ่งศักดิ์ที่สุราษฎร์ให้ แม่ต้องปลอดภัย วันรุ่งขึ้นออกจากไอซียู เดินได้เลย ไม่ใช่ที่พี่บ่นบานหรอกน่ะ กำลังใจแม่ดีขึ้นเพราะเราพูดแต่จริงดีๆ ยาบำรุงหัวใจ ยาไทย ให้ซื้ อเกสรดอกไม้ทั้ง5 ต้มกินแทนนำบำรุงหัวใจ ก็คนที่ฉีดเคมีความจำไม่ดี ลองต้มเห็ดหลินจือ ใบแบะก๋วย ลูกกลมๆเปลือกแข็งคล้ายมะนาว พี่เรียกไม่ถูก ร้านยาจีนมี ต้มให้นำเต็มหม้อแล้วทาน ความจำจะดีขึ้น เอาแช่ตู้เย็นไว้ ได้ผลแน่นอน100/ไม่มีอันตรายเดี๋ยวจะถามให้ว่าเขาเรียกลูกอะไรค่ะ น้องกวางค่ะ ชาเจสันยัง ดีมั้ยค่ะ กระป๋อง 3พันกว่ามีคนมาขายพี่ตอนให้เคมี พี่ไม่ได้ซื้อทานหรอก เสียดายเงิน แต่แถวบ้านแฟนพี่เขาซื้อทานกัน เขาว่าดี จริงมั้ยค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.73 วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:51:41 น.  

 
สวัสดีทุกท่าน เป็นสมาชิกใหม่ หลังรอบเดือนหมดมาหนึ่งปี ปรากกว่ามีรอบเดือนมา จึงไปหาหมอ หมอตรวจอุลตร้าซาวน์ พบซีสขนาด 3.5 ล้อมรอบเนื้องอกขนาด3.5 ซม.อยู่ค่ะ ประมาณทั้งหมดก็ขนาด 7 ซม ค่าที่เขาวัดกันได้สี่กว่าๆ ที่หมอบอกว่าปกติควรต้อง 3.5 นี่ขนาดตรวจแปปสเมียร์ทุกปีนะคะ ลุ้นวันอังคารเข้าตรวจเลือด เตรียมผ่าตัดและตรวจแปปสเมียร์อีกครั้งค่ะ ไม่ทราบว่าจะเป็นมะเร็งหรือเปล่า จึงเสริสหาดู อายุตอนนี้48ค่ะ สี่รอบพอดี มีบุตรชายสองคน คนโตอายุยี่สิบเอ็ด คนเล็กก็สิบเก้า เอ็นปีนี้ค่ะ
ตอนนี้ก็ลางานสามสิบวันแล้วค่ะ เพราะยังไงๆก็ต้องผ่าตัดอยู่ดี หมอบอกว่ารูปร่างของเนื้องอกไม่ชอบเลย เฮ้อ..ชีวิต เพิ่งจะซื้อบ้านใหม่ อุตส่าห์ขายทาวนเฮ้าสองหลังมาซื้อบ้านเดี่ยว เป็นหนี้เอีกล้านกว่า รู้งี้ไม่น่าเลยเรา ได้ข่าวคืบหน้าอย่างไรก็จะติดต่อมานะคะ อีเมล์ cherdwut@hotmail.com ค่ะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.92.57 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:11:00:30 น.  

 
อาทิตย์ที่ผ่านมา ได้โทรคุยกับน้องพัชนิดเดียว (เข้าประชุมพอดีค่ะ) แล้วก็ได้คุยกะพี่เป็ดยาว..ว.. คิดถึงทุกคนมาก ๆ ค่ะ โดยเฉพาะน้องกวาง...น้องปิ๊ก.....
คุณเล็กคะ หน่องคงต้องขออนุญาตเรียกว่าพี่เล็ก ... หน่องเองกคล้าย ๆ กับพี่เล็กค่ะ...เพิ่งสร้างบ้านใหม่เสร็จประมาณ 1 ปี (เป็นหนี้เหมือนกันเลยค่ะ) ก็พบว่าตัวเองเป็นมะเร็งรังไข่ ระยะสุดท้าย แต่ทุกคนเพิ่งมาสารภาพให้ทราบเมื่อไม่นานมานี้เอง ... ตอนแรกหน่องคิดว่าตัวเองเป็นระยะแรก ๆ .... มีกำลังใจในการรักษา...ให้คีโม 12 ครั้ง ...อาการข้างเคียงก็มีบ้าง ...พอทนไหวค่ะ.. ตอนนี้คิดว่าหายดีแล้ว.. แต่ต้องติดตามไปตลอดชีวิต เพราะโอกาสที่มันจะกลับมามีได้ทุกเวลา.... พี่เล็กอย่าเครียดนะคะ... การตั้งสติ และทำใจให้สบายระหว่างระยะที่เราได้รับการรักษา มันช่วยเราได้มากจริง ๆ ค่ะ...สู้ ๆ นะคะ


โดย: หน่อง IP: 117.47.174.168 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:28:57 น.  

 
สวัสดีครับ ผมพึ่งเคยเข้ามาเมื่อวานครั้งแรก เพราะกลุ้มใจมาก เนื่องจากแฟนผมไปตรวจภายในมา ผลตรวจเบื้องต้นหมอบอกในห้องว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ให้รอผลอีกสัปดาห์นึง ... แต่พอครบสัปดาห์ ทางโรงพยาบาลโทรมาบอกว่าหมอนัดตรวจระเอียดอีกรอบ... ผมกลุ้มใจมากร้องไห้ตลอดเลย พยายามปลอบแฟนว่าไม่มีอะไรหรอก หมอแค่ตรวจเพิ่มเติม ไม่รู้ว่าทุกคนมีความเห็นยังไงครับ ใครเคยเป็นแบบนี้บ้าง(ที่หมอเรียกตรวจซ้ำ) ผมกลุ้มใจมากเลย สงสารแฟน ถ้าผมเป็นแทนได้ให้ผมเป็นดีกว่า... ตอนนี้ควรทำไงดีครับ กินอะไร หรือทำอะไรดี ผมพยายามให้กินผัก ผลไม้ ไม่กินของทอด-มัน แต่แฟนผมอายุ 34 และ ไม่ได้มีอาการอะไรเลยครับ ไปตรวจเฉยๆ นอกจาก ปวดหลังเพราะนั้งทำงาน(ออฟฟิต) เครียดมากครับ


โดย: Jay IP: 125.25.8.136 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:11:27 น.  

 
คุณ JAY คะ ใจเย็น ๆ ค่ะ ตอนนี้แนะนำให้รอฟังผลจากการตรวจก่อน อย่าเพิ่งกังวล.... ถ้าผลการตรวจเป็นอย่างไร ค่อยว่ากันอีกที .... เมื่อประมาณปี 46 ก่อนที่พี่หน่องจะเป็นมะเร็งรังไข่ .. ก็ไปตรวจภายในเพื่อเช็คสุขภาพตามปกติ ตอนนั้น ว่าผลแป็บสเมียร์ (ตรวจมะเร็งปากมดลูก) เป็นระยะ ที่ 3 (ผลการตรวจมี 5 ระยะ ค่ะ คือ 1,2,3,4,5) ระยะที่ 1,2 ถือว่าปกติ ระยะที่ 3 ก็คือเนื้อเยื่อเริ่มจะเข้าสู่ระยะการเป็นมะเร็งปากมดลูก การรักษาในครั้งนั้น ง่ายมาก ๆ ค่ะ คือคุณหมอได้ทำ conization ก็แค่ใช้เครื่องมือขยายช่องคลอดแล้วตัดส่วนที่เป็นเนื้อที่ทำท่าว่าจะลุกลามเป็นมะเร็งออกไป การตัดจะตัดเป็นรูปกรวยค่ะ ทำแป๊บเดียวก็เสร็จเรียบร้อย ไม่เจ็บค่ะ แล้วปากมดลูกเราก็จะงอกขึ้นมาตามปกติ (คุณหมอเปรียบเทียบเหมือนหางจิ้งจก) ... อันนี้เล่าสู่กันฟังนะคะ..และขอยืมคำที่คุณหมอเคยบอกตอนที่พี่หน่องเป็นมะเร็ง (ปี 49) ว่า อย่าเพิ่งกังวล ถ้าตรวจว่าเป็นอะไร ก็รักษาตามนั้น พี่หน่องเป็นกำลังใจให้ค่ะ และขอให้ผลการตรวจออกมาปกตินะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 117.47.174.168 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:28:55 น.  

 
ขอบคุณครับพี่หน่อง ตอนนี้ทำงานไม่รู้เรื่องเลย ใจอยากจะอยู่กับแฟนคอยปลอบ จะพยายามไม่กังวลครับ ขอบคุณจริงๆครับ


โดย: Jay IP: 125.25.8.136 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:34:00 น.  

 
วันนี้ได้ข่าวที่ไม่ค่อยดีเลยค่ะ เพราะมะเร็งเต้านมที่ป้าเป็นมันลามมาที่รังไข่แล้วก็กระดูกบางจุด กำลังรอผ่าตัดรังไข่ไม่รู้ว่าเป้นวันไหน ป้าเป็ดค่ะตอนนี้เกดสงสารป้ามากเลยค่ะทำไมเรื่องร้ายๆ ต้องเกิดกับครอบครัวเราทำไม


โดย: เกด IP: 61.19.227.2 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:32:46 น.  

 
สวัสดีอีกครั้งค่ะ ไปพบแพทย์ตามนัดเมื่อวันอังคารแล้ว ผลที่บอกไปผิดค่ะ ค่าCA125 0-35 ได้ 4.13 ส่วนค่าCA 19-9 ได้ 1.5 อย่างไรก็ตามวันจันทร์บ่ายโมงก็ต้องผ่าตัดเอาเนื้อมาวิเคราะห์ดูค่ะ ที่แน่ๆ เอาออกหมดเลย ใครมีประสบการ์เรื่องการตรวจเลือดที่ว่านี้ ว่าเป็นมะเร็งหรือไม่ช่วยบอกด้วยนะคะ โอกาสเป็นมะเร็งหรือเปล่าไม่ทราบ วันนี้มีเลือดออกมาเลอะบางๆ โทรไปรพ.บอกว่าถ้าออกมามากๆให้เข้ารพ. เฮ้อ พยายามรอให้ถึงวันอาทิตย์เย็นเถอะ ค่อยเข้ารพ.


โดย: เล็ก IP: 58.9.93.124 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:37:53 น.  

 
น้องกวางหายไม่ไหน เก็บตัวเงียบจัง ส่งข่าวกันบ้างเป็นห่วง น้องเกดค่ะ อย่ากังวล รักษาตามอาการ ให้กำลังป้ามากๆ โรคมะเร็งน่ากลัว แต่ใจคนเราน่ากลัวกว่า พี่สาวพี่เป็นโรควัยทอง พี่เริ่มเครียดมาก เพราะตื่นเช้าแก่ไม่ยอมลุกขึ้น เดี๋ยวร้องไห้บอกคนข้างบ้านจะตายวันละ10ครั้ง ปวดไปหมดทั้งตัว พี่พยายามยกตัวอย่างว่าตอนพี่ให้เคมีพี่คงตายแล้ว เสียดเข็มคืนวันอาทิตย์ ถอดเข็มวันเสาร์เช้า7วัน ทั้งยานำเกลือ 25 ขวด6ครั้ง150ขวด กลับมาอาเจียน 1-3-5-6-7-9-10 ทานออกหมด แต่ก็ต้องทานให้มีชีวิติเพียงวันนี้วันเดียว พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ช่างมัน ขอให้ตื่นขึ้นมามีความสุขจนคำ 3ปีแล้วอาการดีขี้นทุกอย่าง อนาคตอย่าไปคิดถึงมัน รักษาตัวตามหมอสั่ง ถ้าเราคิดว่าเราเป็นมะเร็ง วันนั้นเราทุกข์หนัก อยากให้ทุกคนหาย ขอให้คนข้างๆช่วยเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
คิดถึงและห่วงใยสุขภาพทุกคนนะค่ะ โดยเฉพาะน้องกวางค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.115 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:35:08 น.  

 
อยากดุการผ่าตัด


โดย: กิ๊ฟ IP: 118.173.119.62 วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:1:25:02 น.  

 
ฮัดเช้ย..........

ใครบ่นหาน้อ.....

ขออภัยที่ไม่ได้เข้าบล็อกซะนาน
ก็เดินทางไปเจ็ดย่านน้ำค่ะ
ไม่สะดวกเข้าเน็ต

ยังดีนะคะที่มีพลพรรค ป้าเป็ด พี่หน่อง Pukpik ช่วยตอบกระตู๊ให้...ไม่งั้นสมาชิกหน้าใหม่ก็รอหง่าว...

ดีอ่ะค่ะ ที่มีมุมมองหลายๆ มุม มีคำแนะนำหลายๆ ด้าน
จะได้พิจารณาได้ง่ายๆ หน่อย ว่า "มีทางเลือก"

เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ

คุณเกดอย่าเครียดเลยค่ะ คุณป้าจะรู้สึกดีขึ้น ถ้าหากเราลูกหลานที่อยู่ใกล้มีกำลังใจดี ไม่ใจเสียซะก่อน ก็จะเพิ่มพลังดีให้คุณป้าได้ด้วยค่ะ

จริงนะเรื่องสมาธิ ช่วยได้มากๆ โดยเฉพาะเวลาเจ็บปวด มันคงไม่หายปวดหรอกค่ะ แต่เราคงจะมีเวลาพิจารณาสังขารอันไม่เที่ยงนี่ได้ดี แล้วร่างกายเราก็จะเริ่มทำงาน จัดการสังขารให้เข้ารูปเข้ารอยได้เอง



โดย: Minie' วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:27:57 น.  

 
คุณเล็ก,

ยินดีต้อนรับ เลยค่ะ ถ้าหากบอกว่าเป็นสมาชิกใหม่
บอร์ดจะได้ไม่เหงา...เนอะ

ดูตัวเลข CA125 ก็ไม่น่าห่วงมาก แม้ว่า ครึ่งหนึ่งของคนเป็นมะเร็งรังไข่จะตรวจไม่พบว่าตัวเลข CA125 ผิดปกติ
แต่มันยังไม่ฟันธงนี่คะ...ก็อย่าเพิ่งไปกังวลใจ

ตอนหมอ-พยาบาลซักประวัติ เกี่ยวกับการเป็นมะเร็งในครอบครัว
พยายามเช็คให้ถ้วนทั่วว่า ลุง ป้า น้า อา ปู่ ย่า ตา ยาย พ่อ แม่ พี่ น้อง ใครเป็นมะเร็งกันบ้างไหม??
เพราะจะมีผลต่อการพิจารณารักษา หรือวิธีผ่าตัดด้วยเน้อ..

อย่างของกวาง ไปนึกแค่ พ่อ แม่ พี่ น้อง ว่าไม่มีใครเป็น
หมอเลยใช้วิธีส่องกล้อง Laparoscopy เจาะถุงน้ำแตก
แล้วคราวซวยก็มาถึง เมื่อเนื้องอกในถุงน้ำนั้น เป็นเซลล์มะเร็ง ระยะจาก T1a เลยอัพเกรดขึ้นไปเป็น T1c...โย่...

แล้วพอมาคิดๆ อีกที เฮ้ย ลุง ปู่ ย่า ตา มีประวัติเป็นมะเร็งกันด้วยอ่า....


โดย: Minie' วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:34:49 น.  

 
พูดไปพูดมา

เรื่องมะเร็ง มันก็เป็นเรื่องธรรมดา

ต๊าย พูดแบบนี้ จะถูกพลพรรคด่าหรือเปล่าคะเนี่ย??

ทำไงได้ ไปๆ มาๆ พอเริ่ม "รู้" เห็นชัดในสัจธรรม
ข้อที่ว่า "คนทุกคน เกิด แก่ เจ็บ ตาย..."

ก็เลย เห็นว่า การเจ็บป่วย เป็นเรื่องธรรมดา

สิ่งมีชีวิตทุกชนิด พอได้เกิดขึ้นมาแล้ว ก็กำลังเดินเข้าสู่ความตาย........................พูดอย่างนี้ ใครจะเถียงคะ??

สิ่งสำคัญตอนนี้ แต่ละก้าวของเรา จะเดินอย่างไรให้ไม่ทุกข์ ไม่สุข แต่มีใจที่เริงร่า และเบิกบาน

v
v
v
v
ที่ว่าไปนั่น กำลังบอกกับตัวเองอยู่อ่ะค่ะ...

ว่า "อย่าคิดมาก สิ่งที่กังวลอยู่ มันไม่มีค่าอะไรเลย"

v
v
v
v
ชีวิตมีขึ้น มีลง
ถ้าร่างกายไม่เจ็บ
ความคิดก็ฟุ้งอยู่ดี
ทำไงดี....มองดูมันก็แล้วกันเนอะ

ไว้จะเล่าให้ฟังเรื่อง "การกินอาหารนอกกรอบ" 5555
บอบช้ำกลับมาเลยค่ะ ตอนนี้ เป็นแผลร้อนใน ในปาก..เฮ่อ


โดย: Minie' วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:42:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ ไปผ่ามาแล้ว กลับบ้านมาแล้ว ผลเป็นเนื้องอกค่ะ โล่งใจโดยเฉพาะคนรอบข้างแต่ตัวเองทำใจอยู่แล้ว เข้มแข็งตลอด ยิ่งมาเจอเวปนี้ก่อน นับว่าโชคดีมากเลยค่ะ มันเป็นอะไรที่ให้กำลังใจเราจริงๆ แฟนเห็นเราเข้าห้องผ่าตัดหน้าเขาแดงเหมือนร้องไห้ แต่เรานี้เฉยไม่สนใจแล้ว 48 แล้วไม่เป็นไร ทุกคนต้องอยู่ได้ถึงจะไม่มีเราก็เถอะ วันนี้อาการดีขึ้น ดึงไหมวันพุธค่ะ ขอขอบคุณทุกๆคนที่ให้กำลังใจ อยากให้พวกเรารวมตัวกันจังเลยเนอะ อยากเห็นหน้าได้คุยกันนะคะ คงดีไม่น้อยเลย


โดย: เล็ก IP: 58.9.100.198 วันที่: 1 มีนาคม 2551 เวลา:11:19:07 น.  

 
เออ น้องกวางคะ ของน้องกวางตัดมดลูกทิ้งหมดเหมือนพี่หรือเปล่า ถ้าตัดแล้ว ยังจะเป็นได้อีกหรือคะ อยากทราบจังเลย เพราะตอนนี้สนใจเรื่องอาหารการกินค่ะ พอแนะนำได้ไหมคะ ถึงแม้ไม่เป็นมะเร็ง ก็ไม่อยากกินอะไรที่มะเร็งมันชอบ ยังห่วงลูกชายสองคน เพราะอาหารการกินไม่ค่อยระวัง ครอบครัวเราซื้อเขากินค่ะ ตั้งแต่เกิดแหนะ คงต้องเลือกซื้อ ขอขอบคุณล่วงหน้านะคะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.100.198 วันที่: 1 มีนาคม 2551 เวลา:11:35:06 น.  

 
ค่ะ พี่เล็ก

ขอแสดงความยินดีด้วย ที่โล่งใจดีแล้ว
และที่สำคัญ ได้ผ่านการทดสอบ เข้าถึงธรรมะไปได้ตั้งแต่ก่อนเข้าผ่าตัดแน่ะ....

จากคำถามที่ว่า การตัดมดลูกทิ้งหมด แล้วยังจะเป็นได้อีกหรือ??
1. ของกวางตัดทั้งหมดเลย ทั้งมดลูก รังไข่ทั้ง 2 ข้าง ปีกมดลูก ท่อนำไข่ รวมทั้งเลาะต่อมน้ำเหลืองข้างเคียงออกไปด้วย เพราะเป็นการผ่าตัดเพื่อถอนรากถอนโคน
หลังจากทราบก่อนหน้านั้น จากการส่องกล้องโดยเจาะถุงน้ำที่รังไข่พบว่า มีเซลล์มะเร็งชนิดร้ายกาจ...

2. ถ้ากรณีคนไม่เป็นมะเร็ง แล้วเป็นเนื้องอกในรังไข่ หรือมดลูก ถ้าตัดออกไปแล้วก็ ไม่น่าจะมีโอกาสเกิดได้อีก

3. ถ้ากรณีคนเป็นมะเร็ง การตัดอวัยวะสืบพันธุ์ที่เกี่ยวข้องออกไปแล้ว ก็อาจมีโอกาสเป็นได้อีก เช่นอย่างของกวางที่ถุงน้ำแตก แม้จะเป็นมะเร็งในระยะต้น แต่ก็มีโอกาส ที่เชื้อมะเร็ง เซลล์มะเร็งตกหล่น และเตรียมตัวเติบโตได้ต่อไป

สำหรับคนที่เป็นมะเร็งระยะอื่น คือแพร่กระจายไปอวัยวะอื่นๆ นอกจากนั้น ก็จำเป็นจะต้องควบคุมการแพร่กระจาย
ด้วยการงดให้อาหารมะเร็ง
ทั้งการเลือกกินอาหาร ความเครียด การบริหารร่างกาย การพักผ่อนให้เหมาะสม โดนแดดเช้า-เย็น หายใจเอาอากาศที่บริสุทธิ์และหายใจให้ได้ระดับลึก

เรื่องอาหารก็สรุปไว้แล้วอ่ะค่ะ ในบล็อกนี้แหละค่ะ
คลิ๊กอ่านดูได้เลย แต่ว่า ทำเท่าที่ทำได้ เพราะยังไม่เป็นมะเร็ง เพราะงั้น ลองปรับเอาเฉพาะที่เป็นวิถีที่เรามีความเสื่ยงสูงๆ ซะก่อน เช่น หวานจัด เค็มจัด มันจัด พวกข้าวขาว น้ำตาลทรายขาว แป้งขาว ให้ตัดออกไปจากการกิน

วิธีนี้จะช่วยให้ปลอดโรคหลายชนิดเลยนะคะ ไม่เฉพาะมะเร็ง

ส่วนบริหารร่างกาย ก็เลือกเอา โยคะ
ไปหาครูฝึกใกล้บ้านค่ะ โยคะช่วยหลายอย่าง
ทั้งระดับกาย ใจ และจิต
ยืดเส้นยืดสาย อวัยวะภายในทำงานได้ดีขึ้น ลมหายใจได้ระดับลึก การมองดูลมหายใจก็ได้สมาธิอีก ถ้าเราเข้าใจแนวปฏิบัติโยคะก็จะได้เพิ่มเรื่องระดับจิต...คล้ายกับการถือศีล จากนั้นก็เข้าสมาธิ

จริงค่ะ การกินอาหารนอกบ้าน เราควบคุมคุณภาพไม่ได้
ทั้งรสชาติ สารปนเปื้อน ผงชูรส และอาหารปรุงแต่งไว้หลายขั้นตอน ปรุงไว้นาน พลังชีวิตหมดไปแล้วค่ะ ก็ไม่ดีต่อร่างกาย..............................

ลองดูค่ะ

กวางเองก็ฝึกปฏิบัติให้ได้อยู่ในกรอบที่วางไว้
แต่ก็ไปเดินเล่นนอกกรอบบ้างเหมือนกัน
มันสนุก...แต่เสี่ยง..เอิ๊ก
และทำให้ร่างกายมันเพี้ยนทันควัน...


โดย: Minie' วันที่: 3 มีนาคม 2551 เวลา:12:38:27 น.  

 
ดีใจน่ะ ที่น้องกวางออกมาให้กำลังใจ ทุกคน อยากให้ส่งคราวกันบ้าง จะได้รู้สึกอบอุ่นหน่อย ว่าเรายังมีกันและกันอยู่น่ะ รักษาสุขภาพน่ะ ขาของพี่ก็ปวดเข้าสภาพเดิมๆไม่หายเลย ถ้าคิดก็ไม่มีความสุขเลยไม่สนใจมันเลยแต่ลำคราญมากๆๆเลย มันจะหายไม่หนิ คนอื่นที่ให้เคมีเป็นอย่างนี้มั้ย 3 ปีไม่ดีขึ้น และไม่เลวลงเลย เหลือแต่ความรำคราญที่ไม่เหมือนเดิมเท่านั้น เป็นห่วงทุกคนน่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.113 วันที่: 4 มีนาคม 2551 เวลา:18:40:35 น.  

 
ขอบคุณค่ะ คุณกวาง และจะพยายามนำไปปฏิบัติให้ได้มากที่สุด คงต้องหาซื้อหนังสือ อาหารต้านมะเร็งมาดูประกอบด้วย ป้าเป็ดทำแบบน้องกวางหรือเปล่าคะ เรื่องอาหารและการออกกำลังกายอะค่ะ ถ้าสมาชิกมีอะไรจะให้เล็กช่วยก็บอกมาได้เลยนะคะ จะพยายามเต็มที่ค่ะ
อ้อ วันนี้ไปตัดไหมมาแล้ว เจ็บจัง หมอบอกแผลภายในมีอยู่นะ ไม่หายเหมือนแผลภายนอก นึกภาพไม่ออกเลย ก็ยกออกหมดแล้ว ส่วนมดลูกมันลอยๆอยู่ไม่ได้ติดอยู่กับอะไรมิใช่หรือ ถ้ากรณีออกลูกสิ ยังต้องผ่ามดลูก มีแผลเย็บมดลูก แต่นี้เอาออกหมดหนิ งง จังเลย.


โดย: เล็ก IP: 58.9.237.226 วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:17:58:33 น.  

 
พี่เล็ก,

ผ่าตัดนี่ ผ่าทางหน้าท้องหรือเปล่าคะ??
ยังไงมันก็เป็นเรื่องใหญ่นะคะ

ลองคิดดูดิว่า เอามีดกรีดพุงเราอ่ะ
พุงเรามีตั้งหลายชั้นนะคะ

บางทีเราเห็นแผลด้านนอกเหมือนแห้งแล้ว
แต่แผลที่เย็บรอยผ่ายาวตั้งหลายนิ้วให้เนื้อแต่ละชั้นติดกัน
ต้องใช้เวลาเยอะนะคะ อย่านึกว่ามันจะหายเร็ว

อีกอย่างนึง มดลูกมันลอยๆ ก็จริงแต่ก็ต่อเนื่องกับปากมดลูก และต่อไปช่องคลอด รอยที่ตัดนี่แหละค่ะ ที่ถูกเย็บ และต้องคอยให้หายสนิท ไม่งั้นถ้าเกิดมันแตก ปริ
ก็เป็นเรื่องอีกนะคะ

ในระยะ 45 วัน จึงต้องไม่ยกของหนัก ดึง ดัน ผลัก ที่ใช้กำลังมากๆ บางทีก็ไม่ให้ขึ้นลงบันไดบ่อยเกินไป...
เพื่อผลระยะยาวค่ะ พอพ้น 45 วันไป จะได้เริ่มฝึกโยคะได้สบายๆ นะคะ

กวางเดาไปอีกว่า เป็นแบบเจาะ 3 รู ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะถ้าเจาะเอาก็ไม่ต้องตัดไหม...

แล้วทำไมฟังดูแล้ว ถึงนึกว่า แผลภายในมันเล็กน้อย??

งง ด้วยคน


โดย: Minie' วันที่: 5 มีนาคม 2551 เวลา:22:57:16 น.  

 
สวัสดีค่ะ หายไปนานเพราะตัวเองก็ป่วยเป็นน้ำในหูไม่เท่ากัน ทรมานมากๆๆๆๆ ป้าเป็ด พี่กวางค่ะ ป้าจะผ่าตัดวันที่ 25 มี.ค. นี้แล้วค่ะ ที่ศิริราชกลัวแทนป้าจังเลยค่ะ อยากรู้วิธีการดูแลหลังผ่าตัด ถ้ายังไงขอความกรุณาช่วยบอกหน่อยนะค่ะ จะได้ดูแลป้าให้ดีที่สุดค่ะ ขอบคุณมากค่ะ และขอขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้ด้วยนะค่ะ


โดย: เกด IP: 61.19.227.2 วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:9:50:29 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง ป้าเป็ด น้องปิ๊ก น้องพัช คุณเล้ก สมาชิกทุกคน ไม่ได้เข้ามาอ่านหลายวันเลยล่ะค่ะ เพราะงานยุ่งมากเชียวแหละ คิดถึงทุก ๆ คนนะคะ วันนี้มาแบบ มาเร็ว ไปเร็ว แว๊บ..บ...บ..บ


โดย: พี่หน่อง IP: 222.123.216.188 วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:10:26:20 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง ป้าเป็ด น้องปิ๊ก น้องพัช และท่านอื่นๆที่จำชื่อยังไม่ได้ น้องกวางคะ พี่ผ่าทางหน้าท้อง รอยเดิมกับที่ผ่าตัดคลอดลูก เป็นแนวยาวจากสะดือถึงหัวเหน่าเลยค่ะ คือพี่เทียบกับผ่าคลอดลูก ไม่เห็นเจ็บแบบนี้เลย เพราะผ่าคลอดลูกก็เอาลูกออกจากมดลูก แต่นี้ยกมดลูก รังไข่ ออกหมด ก็ไม่น่าห่วงว่าแผลผ่าที่มดลูกจะปิดสนิทหรือไม่
หมอไม่แนะให้ทานฮอร์โมนเสริม เลยเปิดเน็ตดูว่าน้ำเต้าหู้กับน้ำมะพร้าวช่วยได้ หรือทานอาหารเสริมที่โฆษณา อัลฟาฟ่า คู่กับ พรีมโรส และ แคลเซี่ยม ไม่ทราบว่าใครพอมีประสบการณ์บ้างคะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.95.82 วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:10:30:59 น.  

 
คิดถึงพี่กวางค่ะ เลยเข้ามาอัพเดทข้อมูลของพี่กวาง ส่วนใหญ่จะเข้าไปอ่านทริปท่องเที่ยวของพี่กวางซะเป็นส่วนใหญ่.... เห็นแล้วอิจฉาสุด ๆ อ่ะ..........


พี่กวางค่ะ...โบว์มีข้อสงสัยค่ะ เกี่ยวกับเรื่องอาหารการกิน เวลาพี่กวางไปเที่ยวต่างประเทศ อย่างเวียดนาม หรือว่าที่จีน พี่กวางเลือกทานยังไงค่ะ...มันดูเป็นเรื่องยุ่งยากจัง เพราะถ้าเราจะมาคุมเข้มอาหารเหมือนอยู่ที่บ้านมันก็คงไม่สะดวก .... แต่ขอสารภาพนะคะ ว่าทุกวันนี้ก็นอกกรอบบ่อยเหมือนกัน พอนึกกลัวว่ามะเร็งจะกลับมาเยือนอีก ก็หันกลับมาคุมอาหารอีกที แหะ แหะ .... ติดเป็นนิสัยแย่ ๆ ไปแล้วค่ะ



โดย: Bowy...@^-^@... IP: 125.24.175.60 วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:11:40:54 น.  

 
คุณเกด,

เรื่องน้ำในหูไม่เท่ากัน เกิดจากความเครียดใช่ป่าวคะ??

เป็นกำลังใจให้คุณป้านะคะ คุณเกดไม่ต้องกังวลอะไรค่ะ
หาข้อมูลเพิ่มเติม แล้วดูแลดีแบบที่เราทำได้ คุณป้าจะได้รับกำลังใจและร่างกายจะฮึดสู้ได้เองค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:16:45:20 น.  

 
พี่เล็ก,
ช่าย หลังๆ มา หมอไม่ค่อยแนะนำให้กินฮอร์โมนเสริม
เพราะเกรงว่าจะไปกระตุ้นให้เกิดมะเร็งเต้านม...แต่ที่จริง ผลข้างเคียงของฮอร์โมน มียาวเป็นหางว่าว.....เขาพิมพ์เป็นตัวอักษรเล็กๆ แทบต้องใช้แว่นขยาย มันถึงเรียงพิมพ์ในกระดาษ A4 เต็มด้านหน้าด้านหลังได้......

สำหรับคนที่เป็นมะเร็ง

หมอที่บัลวี ไม่แนะนำให้กินน้ำมะพร้าวอ่อน เพราะจะทำให้ฮอร์โมนวูบวาบ... ถ้าอยากกินให้กินน้ำมะพร้าวเผา (ซึ่งฮอร์โมนหมดฤทธิ์แล้วอ่ะ)
ให้กินน้ำเต้าหู้ได้ แต่ก็จำกัด วันละ 200 ซีซี หรือเต้าหู้ 1 แผ่น ไม่งั้นเดี๋ยวโปรตีนล้นเกิน

ส่วนหมอเจคอบ นักธรรมชาติบำบัด ให้กินน้ำมะพร้าวอ่อนได้วันละ 1 ลูก เพราะมีพลังชีวิตที่เยี่ยมยอดและมีแร่ธาตุครบถ้วน ดูดซึมง่ายอีกด้วย....

ส่วน อิฟนิ่งพิมโรสออยล์ กับแคลเซียม หมอที่บัลวีแนะนำให้กิน

หมอเจคอบไม่ให้กินวิตามินทุกชนิด

ก็ลองพิจารณาดูนะคะ

ส่วนกวางพักนี้ ตั้งแต่เดือนตุลาคม
ลองสูตรธรรมชาติบำบัด จะได้พึ่งตนเอง
ก็ดื่มน้ำมะพร้าวอ่อนที่ตัดจากทะลายบ้างเมื่ออยากกินตอนท้องว่าง (เพราะไม่เสี่ยงต่อสารเคมีฟอกขาว เวลาคนขายเขาปอกมะพร้าว)

น้ำเต้าหู้ และเต้าหู้ ก็กินในปริมาณที่ควบคุม
ไม่ได้ตวงวัด แต่กะๆ เอา................

ช่วงนี้ ลองงด วิตามินทุกชนิดด้วย
เดี๋ยวอีกสองเดือน ถึงเวลาตรวจเลือดประจำปี คงจะได้รู้กันว่าดีหรือเปล่า??

แต่ใช้วิธีเน้นการกินผลไม้สด ผักสด..........บางมื้อกิน "ผลไม้สดที่เพิ่งปอกใหม่ๆ" เป็นอาหาร




โดย: Minie' วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:16:55:12 น.  

 
น้องโบว์,

เวลาไปต่างประเทศ เราก็เลือกกินเหมือนตอนที่ต้องไปกินอาหารนอกบ้านในบางครั้งน่ะแหละ

พกวีทเจิร์ม...
สั่งอาหารไม่มัน อาจเป็นพวกยำ หรือลวก
อย่างไปจีน ก็กินเต้าหู้ ผักผัดน้ำมันน้อย สั่งแกงจืดผัก ไม่ซดน้ำแกง ก็เจอของต้องใช้น้ำมันนิดหน่อย ที่เขาเรียกเจี๋ยน...ก็พอไปได้....

ที่เวียดนาม มีพวกยำไหลบัว ปอเปียะสดเอาแต่ผัก ยำมะละกอ ก็กินกุ้งสดไปมั่งนิดๆ หน่อยๆ ตัวสองตัวอ่ะ
เวลากินเฝอ ก็ต้องเน้นกินผัก...เส้นน้อยๆ ไม่ใส่เนื้ออะไร..

แต่เวลาไปต่างประเทศอาจจะต้องยืดหยุ่นมากหน่อย เพราะอยากชิมอะไรแปลกๆ มั่งนี่นา....


โดย: Minie' วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:17:00:05 น.  

 
สวัสดีค่ะ search หาข้อมูลเกี่ยวกับมะเร็งรังไข่เลยเจอ blog นี้

ชื่อน้องน่ะค่ะ ตัวเองไม่ได้เป็น ((แต่แอบกลัวเหมือนกัน )) คุณแม่เป็นมะเร็งรังไข่ค่ะ อายุ 62 ปีค่ะ ระยะไหนไม่ทราบ ไม่กล้าถาม กลัวช็อค แต่จากที่หาข้อมูลอ่าน คิดว่า น่าจะระยะ 3 ขึ้นไปแน่ๆๆ อาจจะถึง 4 ด้วยซ้ำ = =" เพราะ คุณแม่มีน้ำในท้อง ท้องโตเหมือนจะมีน้องอีกคน แล้วก้อ เหนื่อยง่าย กินข้าวไม่ลง ตรวจเจอที่พญาไทค่ะ คุณหมอแนะนำให้เข้าศิริราช เพราะค่าใช้จ่ายถูกกว่ากันเยอะมากๆๆ เริ่มรักษาคุณหมอยังไม่ผ่าค่ะ ให้รักษาโดยให้คีโม ยาที่ให้ชื่อ taxol ก่อนให้ คุณแม่มีค่า CA125 อยู่ที่ 900 กว่า ให้คีโมมาทั้งหมด 6 เข็ม ค่าลดลงมาเรื่อยๆๆ จนเข็มที่ 6 เหลืออยู่ 55 เอง ดีใจมาก หมอเลยให้หยุดคีโม แล้วนัดทำ CT เพื่อจะตัดสินใจผ่าตัด ปรากฎว่า หลังจากทำเข็มสุดท้ายเมื่อวันที่ 12 มกรานี้เอง น้ำหนักแม่ก้อยังปกติดีอยู่ คือ อยู่ที่ 55 กก. หลังจากวันที่ 7 กพ. น้ำหนักแม่ขึ้นมาเรื่อยๆ ตอนแรกนึกว่าอ้วนขึ้น จนมาถึงวันที่ 18 กพ. น้ำหนักเป็น 64 เลยรีบโทรไปขอนัดคิวตรวจ ปรากฎว่า มันกลับมาอีก ต้องเจาะน้ำออก เจาะน้ำออกไป 2 รอบแล้วค่ะ คุณหมอว่า อาการไม่ดีเท่าไหร่ ยาที่ให้ครั้งแรกตอบสนองไม่ดีพอ คุมโรคไม่ได้ ซึ่งน้องเองก้อแปลกใจว่า มันคุมไม่ได้ ทำไมค่ามันถึงลงมาเรื่อยๆ คุณหมอบอกว่าต้องเปลี่ยนยา เลยถามคุณหมอว่า จะขอตัดก่อนได้มั้ย คุณหมอเลยส่งไปให้ หมอสูติ ฯ ดู คุณหมอไม่ผ่าค่ะ เพราะ อาการแม่ท้องโต คงต้องรักษาให้ยุบก่อน เลยส่งกลับมาให้คุณหมอคนเดิม คุณหมอให้เปลี่ยนยา ใช้เป็น Lipodox ((แพงมากค่ะ นู๋แทบร้องให้)) จะทำวันพุธที่ 12 นี้ค่ะ

อยากถามว่า ขั้นตอนที่คุณหมอรักษาแม่นี่ มันถูกต้องมั้ยค่ะ เพราะจากที่อ่าน ส่วนใหญ่แล้วจะตัดกันก่อนทั้งนั้น อยากให้คุณแม่หายค่ะ


โดย: น้อง IP: 58.9.87.11 วันที่: 10 มีนาคม 2551 เวลา:19:13:32 น.  

 
วันนี้จะไปให้คีโมค่ะวันแรกคุณหมอบอกให้หกชั่วโมงเสร็จกลับบ้านได้เลยดีใจที่ไม่ต้องเลื่อนอีกส่วนขาเหลือแผลอยู่อีกนิดหน่อยเนื้อยังไม่ปิดสนิทไม่ต้องอยู่รพ. ห่วงลูก กินก่งตอนนี้นำหนักขึ้นจากหลังผ่าห้ากิโลแน่ะ แล้วจะโทรหาพี่หน่องค่ะ


โดย: พัช IP: 124.120.74.214 วันที่: 11 มีนาคม 2551 เวลา:3:18:27 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณน้อง,

ก่อนอื่น ขอเป็นกำลังใจให้คุณแม่ของคุณน้อง และตัวคุณน้องเองนะคะ

การให้เคมีบำบัดโดยควบคุมการเติบโตของมะเร็ง ก่อนการผ่าตัดนั้น ก็เป็นวิธีหนึ่งในการที่แพทย์จะให้การรักษา ซึ่งก็จะดูจากอาการของผู้ป่วยเป็นหลัก (อ่านมาจากหนังสือ มะเร็งรังไข่ ของ พญ. สฤกพรรณ- โรงพยาบาลรามาธิบดี)

ส่วน Lipodox แพงมาก... เราก็แย่หน่อย ในเชิงเศรษฐกิจนะคะ.............ไม่รู้ทำไงเนอะ

เวลากินอาหารไม่ลง ก็ให้ดื่มน้ำผลไม้ ที่ดูดซึมง่าย จะผสมน้ำสักเล็กน้อยก็ได้ แต่ต้องเป็นการคั้นสดเท่านั้น จะได้มีพลังชีวิตค่ะ ผู้ป่วยบางคนกินน้ำผลไม้กล่อง (ทั้งที่ผสมน้ำตาล หรือน้ำผลไม้ 100% ก็ตาม) กลับทำให้อ่อนแอลง หรือไม่ก็อาเจียน....

ถ้าคุณแม่ กินอาหารไม่ค่อยได้ และไม่กินมานาน กรุณาอย่าให้ดื่มนม....

ส่วนอาหารอื่นๆ ก็ลองอ่างดูในบล็อกนะคะ


โดย: Minie' วันที่: 11 มีนาคม 2551 เวลา:11:11:36 น.  

 
คุณพัช,

ขอให้แข้มแข็งมากๆ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

การให้เคมีบำบัด ต้องการพลังใจเยอะมากๆ
บริหารร่างกายบ้างหลังให้ยาค่ะ อย่ามัวแต่นอน... :)

ยังไงเรื่องอาหารการกิน ก็เอาแนวธรรมชาติบำบัด ร่วมด้วย
จะได้สบายตัวนะคะ

ทราบมาจากแนวธรรมชาติบำบัด แบบการพึ่งตนเอง
การ เพิ่มพลังและให้ร่างกายฟื้นตัว ผลิตเม็ดเลือด สร้างเซลล์ใหม่ได้ดี ให้ตื่นขึ้นมารับแสงแดดตอนเช้าตรู่ และรับแดดก่อนตะวันตกดิน......


โดย: Minie' วันที่: 11 มีนาคม 2551 เวลา:11:21:38 น.  

 
กวางเพิ่งมาเรียนรู้ธรรมชาติบำบัดแบบพึ่งตนเอง ได้ไม่กี่เดือน เลยยังไม่มีแรงสนับสนุนให้ ใช้ธรรมชาติบำบัด โดยไม่ให้รักษาในโรงพยาบาล

แต่ทั้งนี้ ก็มีคนอื่นๆ ที่เป็นมะเร็งแล้วใช้ธรรมชาติบำบัดได้ผลดี หลายคน บางคนเป็นมากถึงกับมะเร็งเต้านมที่มีน้ำเหลืองไหล เมื่อมาใช้ธรรมชาติบำบัด ราว 1 เดือน แผลก็ค่อยๆ แห้ง น้ำเหลืองหยุดไหล

แต่ตอนนี้ กำลังทดลองด้วยตนเอง ในการใช้ชึีวิตประจำวัน รวมถึงตอนเจ็บป่วยเล็กน้อย เช่นเป็นไข้า เป็นหวัด ขาบวม ธรรมชาติบำบัดแบบพึ่งตนเอง ไม่ใช้ยาใดๆ ก็ได้ผลดี

คงจะมีความเชื่อมั่นและศรัทธามากขึ้นเรื่อยๆ
แต่ก็ยังไม่ได้ตัดสินใจตอนนี้ ว่า หากวันหนึ่งมะเร็งกลับมาอีก จะไปให้เคมีบำบัด หรือจะใช้ธรรมชาติบำบัดจัดการ

คน ที่มีประสบการณ์บอกว่า หากเราเข้มข้นต่อการปฏิบัติตัวตามแนวทางธรรมชาติบำบัด มะเร็งก็ไม่กลับมาหาอีก รวมไปถึงโรคอื่นๆ ก็ไม่เกิด.......

ทุกวันนี้ ก็ยังไม่ค่อยเข้มข้นนัก ร่างกายสะอาดระดับหนึ่ง
แต่ยังไม่สะอาดเอี่ยม........................................

เล่าสู่กันฟังค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 11 มีนาคม 2551 เวลา:11:24:18 น.  

 
คุณน้อง

Caylex (Liposomal doxorubicin) เป็น approved secondline chemo ของมะเร็งรังไข่ ราคาแพงมาก เข็มละเกือบแสนบาท

สงสัยว่า First line ทำไมไม่ใช้ Carboplatin ทางอังกฤษถือว่า Carboplatin อย่างเดียว เป็น First line โดยไม่จำเป็นต้องใช้ร่วมกับ Taxol ก็ได้ Taxol อย่างเดียวไม่ถือเป็น First line ราคาของ Carboplatin ก็ไม่แพงมาก generic brand ก็หลักพันเท่านั้น


โดย: ผ่านมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 11 มีนาคม 2551 เวลา:18:53:32 น.  

 
วันนี้มีเวลาว่างช่วงนี้หน่อยนึง เลยเข้ามาในบล็อก ...คุณน้องคะ คุณแม่อาการคล้ายพี่หน่องตอนเริ่มพบว่าเป็นมะเร็งเลยค่ะ แล้วที่คุณผ่านมาบอก...น่าจะถูกต้องค่ะ (สงสัยเป็นคุณหมอ แอบผ่านมาแหง๋ ๆ) เพราะคุณหมอที่รักษาพี่หน่อง (ชื่อ พ.ท.นพ.เกียรติชัย ชิงสกล ค่ะ) ให้ยา 2 ตัวคือ Carboplatin 450mg/45ml ราคา 2,180 บาท ร่วมกับ Intaxel และระยะหลังเปลี่ยนเป็น Taxol(ราคา18,093บาทค่ะ) สรุปคือให้คีโมครั้งละ 2 ชนิดควบคู่กัน และยา Pre-med อื่น ๆ เพื่อป้องกันการเกิดอาการข้างเคียง .... ค่ามะเร็ง CA125 จาก 7,500 6 เดือนแรกลดลงดหลือ 15 ปัจจุบันลดลงเหลือ 3 ค่ะ ..... ส่วนการปฏิบัติตัว ทำตามที่น้องกวางบอกหลาย ๆ อย่าง ก็ได้ผลดีอย่างที่เป็นทุกวันนี้ล่ะค่ะ....
น้องพัช ....ในบัด now จะโทร.มาหา.... กริ๊ง ๆ รับสายเร้ว..ววว


โดย: พี่หน่อง IP: 117.47.171.7 วันที่: 12 มีนาคม 2551 เวลา:11:05:19 น.  

 
อายุ 24 เองค่ะ
พบว่าตัวเองเป็นซีสต์ที่รังไข่ เพราะว่าถูกรถชนแล้วปวดหลังมาก ๆ คุณหมอเลยให้ทำ MRI เลยพบว่าเป็นซีสต์ที่รังไข่ 1 ก้อน และที่ไต 1 ก้อนค่ะ ( แต่ที่ไตยังไม่ได้เริ่มรักษาเลยค่ะ กะว่ารักษาที่รังไข่ก่อน อันเดียวก็จะแย่แล้วค่ะ )
เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ ตอนแรกที่เจอซีสต์ที่รังไข่เนี้ย มันขนาด 3 ซ.ม ค่ะ คูณหมอบอกว่ารออีก 3 เดือนแล้วมาซาวด์ ดูว่ามันเล็กลงไหม ปรากฏว่า 3 เดือนผ่านไป มันกลายเป็น 9 ซ.ม ค่ะ คุณหมอเลยถามว่าจะมีลูกอีกไหม ถ้าจะมีให้มีเลย จะได้ผ่าซีสต์ออกพร้อมผ่าคลอดลูก ( มีลูกคนหนึ่งแล้วค่ะ อายุ 1 ปี 3 เดือน ) ก็เลยบอกคุณหมอว่ายังไม่มีดีกว่าคนเดียวก่อน เพราะกลัวว่าจะอันตรายต่อลูกถ้าท้องตอนนี้
คุณหมอเลยบอกว่าจะฉีดยาคุมให้ 3 เดือน ๆ ละ 1 เข็ม เพื่อดูว่าซีสต์เล็กลงหรือเปล่า ปรากฏว่าฉีดเข็มแรกไป 1 เดือน พอครบกำหนดที่จะต้องฉีดเข็มที่ 2 ปรากฏว่า แทนที่ซีสต์จะเล็กลง กลับใหญ่ขึ้นเป็น 10.5 ซ.ม ค่ะ หมอเลยบอกว่าถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องฉีดยาแล้ว เพราะคงไม่มีผล หมอบอกว่าถ้าฉีดยาแล้วขนาดจะลดลงมันต้องลดตั้งแต่เข็มแรกที่ฉีดค่ะ
หมอเลยจะนัดผ่าตัดค่ะ ผ่าที่จุฬา ถ้าเปิดหน้าท้อง 55000 ถ้าผ่าผ่านกล้อง 65000 บาทค่ะ ทุนทรัพย์ไม่มีพออ่ะค่ะ นี่ขนาดโรงพยาบาลรัฐนะค่ะ มีประกันสังคมที่หัวเฉียวค่ะ ก็เลยลองไปหา ปรากฏว่าหมอไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ค่ะ จะผ่าให้ก็จริงค่ะ แต่เวลาถามอะไรก็ไม่ค่อยจะตอบค่ะ ก็เลยกังวลว่าจะไปหากู้ยืมเงินมาเพื่อที่จะได้ผ่าที่จุฬา กับหมอที่เป็นระดับอาจารย์ดี หรือว่าจะใช้ประกันสังคมโดยที่ไม่สามารถเลือกหมอได้ค่ะ เวลาไปหาหมอคนไหนคนไข้น้อยก็จะให้พบหมอคนนั้นค่ะ ส่วนหมอคนที่จะผ่าให้ก็เป็นหมอจบใหม่ค่ะ ( ลืมบอกไปค่ะว่าหมอที่จุฬาให้เจาะเลือดไปตรวจ CA 125 ค่ะ แต่ยังไม่ทราบผลเลย ไม่รู้ว่าจะเป็นมะเร็งหรือเปล่า เพราะพ่อหนูเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองค่ะ ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวกันไหม )
หนูไม่ค่อยจะได้เข้าเว็บค่ะ นี่ก็มาใช้ที่ร้านเน็ตค่ะ ถ้าพี่ๆ คนไหนจะกรุณา พอจะให้้ข้อมูลเพิ่มเติมได้ รบกวนโทรหาหนูหน่อยได้ไหมค่ะ โทรมาให้หนูโทรกลับก็ได้นะค่ะ ตอนนี้เครียดมาก นอนไม่หลับมาเป็นอาทิตย์แล้วค่ะ ความดันก็ขึ้น 130 กว่าทุกครั้งเลยค่ะ

ถ้าพี่ ๆ คนไหนจะกรุณา รบกวนโทรหาหนูหน่อยนะค่ะ จักขอบพระคุณอย่างสูงค่ะ 089 - 1487070 ค่ะ ปูค่ะ

ขอบพระคุณล่วงหน้านะค่ะ


โดย: ปู IP: 58.136.203.102 วันที่: 13 มีนาคม 2551 เวลา:0:25:30 น.  

 
น้องปู อย่ากังวลไปเลยค่ะ พี่ก็เพิ่งผ่าตัดรังไข่และมดลูกออกหมดเลย เพราะ48แล้ว ไม่ต้องเก็บไว้ ตอนนี้ยังอยู่พักรักษาตัวที่บ้านสองอาทิตย์กว่า อีกสองอาทิตย์ก็ต้องเริ่มทำงาน ตอนแรกพี่มีเนื้องอกในซีสที่รังไข่ ขนาดรวมกันนะ 7 ซม. ตอนผ่า มันหดลงเหลือ4ซม. ค่าCA125ของพี่ 4.13 จากค่าต้องอยู่ในระหว่าง 0-35 แต่หมอก็บอกว่า ค่านี้ก็ไม่แน่นอน หมอยังบอกพี่เลยว่า อาจเป็นมะเร็งหรือไม่ก็ได้ ต้องรอวิเคราะห์เวลาผ่า พอผ่า หมอก็ตัดออกไปวิเคราะห์ ผลออกมาไม่มีเซลมะเร็ง โล่งอกไปที แต่ก่อนผ่าตัด พี่ก็ทำใจนะ อ่านหนังสือ สวดมนต์ บทสวดโพฌังปริตรก็ดีนะคะ ขอให้มีความศรัทธา สวดแผ่เมตตาให้มากๆก็ดีค่ะ อย่าคิดมาก พี่ไม่คิดมากเลย หมอถามว่าตื่นเต้น พี่ยังบอกว่าไม่เลย เวลาผ่าก็เสียเลือดนิดเดียว หมอไม่ได้ให้เลือดด้วย อ้อ ประกันสังคมของรพ.มิชชั่น ดีมาก.....ถ้ามีโอกาสเปลี่ยนก็น่าจะเปลี่ยนนะคะ อาหารการกินกับแนวทางปฏิบัติตัว ของพี่กวางเขา ใช่เลย พี่ก็จะพยายาม แต่ไม่ได้เสียที
ขอให้พระคุ้มครองค่ะ


โดย: พี่เล็ก IP: 58.9.96.234 วันที่: 13 มีนาคม 2551 เวลา:8:33:54 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่กวาง / พี่หน่อง / พี่ๆ น้องๆ ทุกท่าน ((บางคน นู๋แอบอ่านอายุ เลยเรียกพี่ซ่ะเลย))

เมื่อวันอังคาร ต้องส่งคุณแม่เข้า ICU ด่วน เนื่องจากคุณแม่หายใจไม่ออกค่ะ เพราะน้ำท่วมปอด คุณแม่ต้องเจาะน้ำออกจากปอด น้ำที่ว่านี้ก้อมาจากท้องไหลเข้าไปในปอด
ที่จริงตามดิว วันพุธต้องทำคีโมที่ศิริราช ปรากฎว่า คุณแม่ไปทำไม่ได้ เลยต้องไปรับยาที่ศิริราชมาไว้ที่พญาไทเพราะคุณหมอจะมาทำให้ที่นี่แทน

ส่วนวันนี้พึ่งกลับมาค่ะ แม่ทำคีโมยาตัวใหม่แล้ว ใช้เวลาแค่ ชม.เดียวเอง หวังว่ายาตัวนี้จะคุมโรคได้น่ะค่ะ แล้วจะเข้ามาส่งข่าวอีกค่ะ ((แอบขำตอนคุณหมอเจาะปอดเอาน้ำออกให้คุณแม่ คุณหมอมาเล่าให้ฟัง บอกว่า คุณแม่สอนธรรมะหมอด้วย ))

อีกเรื่องนึงที่อยากเล่าให้ฟังเป็นประสบการณ์ คือ คุณแม่ของน้อง ตรวจภายในมาเกือบ 10 ปีน่ะค่ะ ตรวจคนเดียวไม่พอ ยังมาลากนู๋ไปตรวจด้วยอีก เพราะคุณแม่บอกว่า ถ้าเป็นอะไร เราจะได้ตรวจเจอแต่เนิ่นๆ ไม่ต้องอายหมอ ตัวเองตรวจมาเกือบ 5 ปีได้แล้วค่ะ ถึงได้ช็อคมากที่คุณแม่มาตรวจเจอตอนเป็นระยะสุดท้าย เกลียด รพ.นั้นไปเลยค่ะ ยกยวงออกจาก รพ.นั้นทั้งบ้านเลยค่ะ


โดย: น้อง IP: 58.9.77.126 วันที่: 13 มีนาคม 2551 เวลา:22:08:39 น.  

 
คุณน้อง
พี่เองก็ตรวจกับคุณหมอนี่มาร่วม7-8ปีแล้วค่ะ ไม่พบเหมือนกัน เพราะตรงรังไข่ ถ้าตรวจมะเร็งปากมดลูกทั่วไป ไม่สามารถพบได้ค่ะ จนมีรอบเดือนมาจึงไปอุลตร้าซาวน์ดูถึงพบค่ะ ทั้งๆที่ครั้งสุดท้ายไปตรวจเมื่อมกราคม 2550 แต่ตรวจเจอ กุมภา 2551 ล่อไปตั้งเจ็ดเซ็นแน่ะ แต่ถ้าหมอสูติเป็นหมอมะเร็งด้วยก็คงตรวจเจอ เช่น นพ.วิชัย เจริญพาณิชย์ ที่ศิริราช และมีคลีนิคที่วงเวียนใหญ่ กับ รพ.เจ้าพระยาค่ะ ที่ทราบเพราะเมื่อ 8ปีที่แล้วตรวจกับเขา เขาบอกว่าพี่ผิดปกติ คล้ายๆกับพร้อมจะเป็นมะเร็ง ตกใจมาก เลยเปลี่ยนหมอมาที่มิชชั่น หาไม่พบ ก็รักษาตรวจสุชภาพเรื่อยมา จนมาเจอเนื้องอกปีนี้แหละค่ะ พี่ถึงทำใจไง คิดว่างวดนี้ต้องมะเร็งแน่ แต่ไม่ใช่ โชคดีไป


โดย: พี่เล็ก IP: 58.9.237.118 วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:11:40:27 น.  

 
รบกวนเพื่อนๆ โทรหาน้องปู ให้ทีนะคะ
ตอนนี้ กวางกำลังพร่องพลังค่ะ เพราะว่า เอาพลังไปให้กำลังใจคุณยายชี ซึ่งเป็นพี่สาวของแม่ค่ะ
คุณยายชีไม่สบายมากด้วยอายุที่มาก
และมีการอักเสบในทางเดินอาหาร จนมีเลือดออกในทางเดินอาหารอย่างมาก.....
คุณยายชี สติ การรู้ตัวดีมากๆ
แต่สภาพร่างกาย สังขาร ทำให้ได้ลุ้นกันเหนื่อย ล้า ค่ะ
ก็ได้นำสวดมนต์ทำวัตรเช้า - เย็น ให้คุณยายชี

ไว้ค่อยมาเสวนากันนะคะ ขอให้คุณคนแข็งแรง มีความสุขค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:16:08:44 น.  

 
หวัดดีค่ะ คิดถึงทุกคน พึ่งสอบเสร็จ รร.ยังไม่ปิดเทอมค่ะ วันที่29 พี่จะไปรพศิริราช รักษาสุขภาพน่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.66 วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:21:12:33 น.  

 
น้องกวางคะ พี่โทรคุยกับน้องปูแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ
ก็ปรึกษากันได้ระดับหนึ่ง ขอให้คุณยายหายไวๆนะคะ ขอให้มีสุขภาพดีกันทุกคนเลย แข็งแรงนะคะ


โดย: พี่เล็ก IP: 58.9.106.145 วันที่: 15 มีนาคม 2551 เวลา:12:26:19 น.  

 
พี่มินนี่สู้ ๆ นะค่ะ จะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
อ้อ...พี่เขียนบทความได้สนุกมากค่ะ อ่านเพลินเลย


โดย: จากผู้สนใจ IP: 210.86.221.133 วันที่: 19 มีนาคม 2551 เวลา:23:51:52 น.  

 
เป็นกำลังจัยให้ทุกคน นะ คะ ทุกคนเข้มแข็งมาก ๆ เลย ตอนนี้ ตัวเองยังไม่ได้ไปตรวจสุขภาพเลย มีอาการปวดท้อง แบบแปล๊ก ๆ ไปหาหมอทั่วไป ก็ให้กินยาคลายกล้ามเนื้อ แต่ตัวเราคิดว่ามันไม่น่าใช่อะ เพราะว่าท้องดูบวม ๆ ป่องมากเลย แล้วก็เจ็บท้องแปล๊บ ๆ บริเวณข้างสะดือ ด้านซ้ายด้วย ต่เห็นพี่ ๆ น้อง ๆ หลายคนในที่นี้มีจิตใจที่เข้มแข็ง ทำให้รู้สึกว่า เราก็ต้องเข้มแข็งและรีบไปตรวจเช็คให้แน่ใจว่า จิง ๆ แล้วเราเป็นอะไรกันแน่ แล้วขอเป็นกำลังจัยให้กับพี่ ๆ และน้องๆ ทุกคนมีกำลังจัยที่เข้มแข็ง อย่างนี้ต่อไป สู้ ๆ นะคะ


โดย: ขอนแก่น IP: 61.7.132.161 วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:2:08:43 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกคน,

หายหน้าไปหลายวันไม่ได้มาเขียนบล็อก

คุณยายชีไปสวรรค์แล้วค่ะ
กวางก็เลยไปจัดงานสวดอภิธรรมและฒาปนกิจ

ยังเหนื่อยมากๆ ใช้พลังเยอะทั้งกายและจิตค่ะ
สงสัยต้องพักผ่อน และปรับระบบการใช้ชีวิตประจำวันให้เข้าที่อย่างน้อยสัก 3 วัน......

การมีส่วนได้เห็น ได้ดูแล และเฝ้าไข้ผู้ป่วยจนละสังขารไป
ทำให้เกิดมรณานุสติ มากกว่าเดิม....
ว่า เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องประสบ
ก็ต้องดูกันต่อไป ว่า เวลาของฉันจะเป็นเมื่อไร...

---------------------------------------------------
ขอบคุณพี่เล็กที่โทรหาน้องปูค่ะ.......
--------------------------------------------------
ขอบคุณ คุณจากผู้สนใจ ที่บอกว่าบทความอ่านสนุก จะได้มีกำลังใจเขียนต่อไป


โดย: Minie' วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:12:40:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่กวาง ป้าเป็ด วันจันทร์ที่ 24 นี้ป้าเค้าเข้าผ่าตัดแล้วค่ะ ตื่นเต้นทั้งป้าและหลาน เพราะป้าแกกลัวเจ็บมากๆๆๆ ไม่รู้ว่าต้องนอนโรงพยาบาลกี่วัน ตัวเกดเองลางานได้แค่ 5 วันเอง เป็นห่วงไม่รู้ว่าจะมีคนมาเฝ้าป้าแทนหรือเปล่า แล้วที่สำคัญผลชิ้นเนื้อจะออกมาแบบไหนอีก ถ้ายังงัยพี่กวางช่วยกรุณาให้คำแนะนำหน่อยนะค่ะจะรอ


โดย: เกด IP: 125.27.110.251 วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:19:40:41 น.  

 
สวัสดีทุกคนค่ะ หายไปนานเล้ย.....ได้อ่านความคืบหน้าแต่ละคนแล้ว สุขภาพแข็แรงดีทุกคน ก็ดีใจจัง ไม่ทราบว่าพี่พัชเป็นไงบ้าง ทำเบอร์หายไป ไม่รู้ว่าให้คีโมรึยัง ติดต่อหา pukpik ด้วยค่ะจะไปเยี่ยม o844239446 วันนี้เป็นวันครบรอบ 7 ปีแล้ว ที่เริ่มรู้ว่าเป็นมะเร็ง ระยะ 3 7ปีแล้วที่ต่อสู้มา ผ่าตัดมาตั้ง 4 คีโมมาตั้ง 2 ต่อสู้อยู่เพียงลำพัง วันนี้ หันมายิ้มให้กับตัวเอง.....ต่อสู้สำเร็จผ่านมาครบ 7ปีแล้ว เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะจ้ะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.206.172 วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:21:34:14 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณเกด,

ถ้าหากเราเลือกทางแล้วว่า จะผ่าตัด......................
ก็ไม่ต้องกลัวการผ่าตัดค่ะ เพราะมันก็จะเป็นไปตามครรลองของมัน แล้วก็จะพบว่า มันก็เป็นของมันอย่างนั้น
บางครั้งที่คิดว่าจะเจ็บก็ไม่เจ็บ บางครั้งก็เจ็บกว่าที่คิด

ก็เอาเทคนิคที่เขียนไว้ในบล็อกนี้ไปใช้
เวลาจาม ไอ
พลิกตัว นอนตะแคงซ้าย - ขวา ตอนผ่าตัดเสร็จทุก 2 ชั่วโมง
หลังผ่าตัด พอหมออนุญาตให้กินข้าวสวยได้ เราก็กินข้าวต้มและอาหารย่อยง่ายต่อไปอีกสักวันสองวันก็ได้ จะได้ไม่เสี่ยงต่อการท้องอืด

ไม่มีอะไรน่ากลัวค่ะ.............
หมอก็จะทำหน้าที่อย่างดีที่สุด...........


โดย: มินนี่-กวาง IP: 124.120.79.184 วันที่: 21 มีนาคม 2551 เวลา:9:59:09 น.  

 
คุณ Pukpik,

ยินดีด้วยค่ะ ที่สู้มาได้หลายปี
และมีกำลังใจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ


โดย: มินนี่-กวาง IP: 124.120.79.184 วันที่: 21 มีนาคม 2551 เวลา:10:06:00 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ พี่กวางจะได้เอาไปบอกป้าแล้วก็ดูแลได้ถูกต้องด้วยค่ะ


โดย: เกด IP: 61.19.227.2 วันที่: 21 มีนาคม 2551 เวลา:10:20:30 น.  

 
มีอาการปวดขามา3ปีแล้ว อาการยังคงเดิมไม่เป็นมากขึ้นเลย เท่าเดิม รักษาหมอศิริราชก็ยังเท่าเดิม เลยเปลี่ยนมาใช้วิธีฝังเข็มแบบจีน น้องกวางมีความรู้ด้านนี้มั้ยค่ะ หมอบอกว่าขายังมีความรู้สึกดี น่าจะได้ผล พี่ว่ามันน่าจะดีกว่า ที่พี่จะทนเจ็บและทรมาน(รำคาญ) ตัวเอง ไม่ลองก็ไม่รู้ น่ะค่ะ หมอที่รักษามะเร็งเขาบอกพี่ล่ะว่าทนๆจะชิน แต่พี่เบื่อมันมากเลย ปลอบใจตัวเองให้ดูคนที่เจ็บกว่าเรา
พี่ยังเดินได้ไกลๆ ไม่เหนื่อย มีวิธีการรักษาที่ดีกว่านี้ กรุณาบอกบ้างน่ะค่ะ ขอบคุณล่วงหน้า ยังเป็นห่วงทุกคนน่ะค่ะ เปิดอ่านทุกครั้งก็จะรู้สึกว่าเรายังมีเพื่อนที่เข้าใจเราเสมอ รักษาสุขภาพด้วย น่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 203.155.117.139 วันที่: 21 มีนาคม 2551 เวลา:20:33:48 น.  

 
พี่เป็ดคะ,

เรื่องการปวดขา
กวางลองย้อนอ่านที่พี่เป็ดเล่าอาการไว้แล้ว ว่า ปวดขา
แต่ขอทราบว่า มันมีอาการบวมร่วมด้วยหรือไม่ค่ะ

การฝังเข็มก็เป็นการแพทย์ทางเลือก
ที่หากเรามีกำลังทรัพย์ ก็สามารถทดลองใช้ได้
เพราะเป็นการกระตุ้นจุดปราณ


โดย: Minie' วันที่: 22 มีนาคม 2551 เวลา:21:52:54 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกๆคน
อยากทราบว่าอาการเริ่มแรกของมะเร็งรังไข่เป็นยังงัยคะ คือ ดาวมีการเจ็บท้องน้อยด้านซ้าย เป็นๆหายๆมาเป็นเดือนแล้ว ทั้งๆที่ไม่ใช่ช่วงมีประจำเดือน ตอนที่เริ่มเจ็บครั้งแรกไปตรวจภายในประมาณเดือน ก.ย. 50 และเช็คมะเร็งปากมดลูก ผลออกมาปกติดี หมอบอกว่ากล้ามเนื้ออักเสบให้ยามากิน ก็หายเจ็บไปพักนึง ตอนนี้กลับมาเจ็บท้องน้อยอีกแล้ว และปวดเมื่อยแถวสะโพก เลยไปตรวจภายใน และทำอัลตร้าซาวน์ทางช่องคลอด หมอพบซีสต์ขนาด 2 ซม. ในรังไข่ แต่บอกว่าไม่เป็นอะไร ไม่ได้นัดตรวจ แค่บอกให้คอยมาตรวจภายในประจำปีเท่านั้น ตอนนี้ยังเจ็บท้องน้อยอยู่แทบทุกวัน เครียดมาก ควรทำอย่างไรดีคะ และใช่อาการของมะเร็งรังไข่หรือเปล่า


โดย: ดาว IP: 58.9.195.190 วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:20:01:41 น.  

 
สวัสดี คุณดาวค่ะ,

อาการเจ็บท้องน้อยด้านซ้าย อาจจะไม่ใช่มะเร็งรังไข่มังคะ
เดี๋ยวรอคนอื่นๆ มาตอบมั่งนะคะ

ขนาดซีสต์ 2 ซม. ถ้าเราไม่เปลี่ยนพฤติกรรมการกิน ออกกำลังกาย พักผ่อน การหายใจ โอกาสที่จะมีซีสต์ก้อนใหญ่ขึ้นก็มีค่ะ

กวางเคยมีซีสต์ที่รังไข่ 2 ซม. ตรวจติดตามอยู่นาน 10 ปีได้ แต่ไม่เคยมีลูก พออยากจะมี ก็เป็นช่วงทำงานหนัก ภูมิชีวิตตก ป่วยไข้เล็กน้อยบ่อยๆ ไม่ยอมหยุดพักผ่อน สุดท้ายไงไม่รู้ กลายเป็นมะเร็งไปซะ...

ลองดูวิธีของน้องสาวกวางนะ https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=minieii&month=17-10-2007&group=12&gblog=1



โดย: Minie' วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:11:38:01 น.  

 
น้องกวาง
เสียใจด้วยนะคะ เรื่องคุณยาย ท่านคงสบายแล้วหละ ไปสวรรค์แล้ว แต่พวกเราสิ ฮี.. พี่ไปทำงานได้สามวัน เริ่มเมื่อวันจันทร์ที่24นี้เอง มาวันนี้ 26 มีน้ำไหลมาจากช่องคลอด ตกใจรีบไปหาหมอ ตรวจดูเป็นเม็ดเลือดขาวกับบักเตรี หรือแบคทีเรีย ก็ไม่รู้ หยุดต่ออีก15 วัน ใครเคยเป็นไหมเนี่ย คงโหมไป เพราะมันต้องพูดเสียงดังสอนเด็ก และก็หิ้วของบ้าง หรือว่าติดเชื้อ หมอสั่งว่าอย่าออกกำลัง ต้องรักตัวเองก่อน เฮ้อ... อาการของน้องดาว พี่ว่าน่าจะเอามาตรวจแบบของพี่กวางนะคะ ว่าเป็นมะเร็งหรือเปล่า สมัยนี้อะไรๆไม่แน่นะน้องนะ ป้าเป็ดเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้
กวางก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ อย่าลืมรักตัวเอง หมอเพิ่งบอกพี่มาเมื่อกี๊เอง
เล็ก


โดย: เล็ก IP: 58.9.106.236 วันที่: 26 มีนาคม 2551 เวลา:13:37:00 น.  

 
ความเห็นเกี่ยวกับช็อคโกแลตซีสต์ หรือซีสต์ในรังไข่
หากว่ามันเพิ่งเริ่มเป็น จากประสบการณ์อันน้อยนิดที่ผ่านมา รู้สึกว่า เราน่าจะดูแลตัวเองเหมือนการเป็นมะเร็งไปแล้ว

คือปรับอาหาร การใช้ชีวิตที่เห็นๆ อยู่ว่าไม่ควร
ออกนอกห้องแอร์บ้าง โดนแดดบ้าง

แล้วมันจะดีขึ้นเอง ก่อนที่มันจะพัฒนาไปเป็นมะเร็ง
จะได้ไม่ต้องมีการผ่าตัด หรือให้เคมีบำบัดนะคะ


โดย: มินนี่-กวาง IP: 58.64.126.103 วันที่: 27 มีนาคม 2551 เวลา:7:10:57 น.  

 
สวัสดีค่ะ กลับมาจากเฝ้าป้าที่โรงพยาบาลป้าแข็งแรงมากค่ะ แต่ผลชิ้นเนื้อยังไม่ออก ไม่รู้ว่าจะเป็นยังงัย แต่หมอบอกว่าต่อมน้ำเหลืองไม่โตลำไส้ปรกติดี ก็เลยสบายใจไปได้หน่อยนึง ตอนนี้ทำได้แค่รอลุ้นผลชิ้นเนื้อว่าจะออกมาร้ายหรือดีค่ะ


โดย: เกด IP: 61.19.227.2 วันที่: 31 มีนาคม 2551 เวลา:9:51:27 น.  

 
ขอบคุณนะคะที่บอกความคืบหน้า ในใจคิดถึงป้าเป็ดตลอดเลยค่ะ ขอให้อย่าเป็นอะไรเลย แค่เนื้องอกปกติด้วยเถิด....สาธุ


โดย: น้องเกด IP: 58.9.102.243 วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:9:32:08 น.  

 
อาทิตย์หน้าจะไปทีซีสแกน(ฉีดสี)พร้อมกับเจาะตรวจเลือดด้วยเพราะกลัวการลุกลามระยะที่2..ในวันที่18เมย51ที่รพ.ศรีนครินทร์..จ.ขอนแก่น..รอฟังผลทีสแกนในวันที่..25เม.ย51 เพราะช่วงนี้คอมีอาการบวมเล็กน้อยเหมือนมีอะไรมาจุกที่คอ..มีอาการเจ็บท้องแปล๊บ...ตอนกลางคืน.....
วิตกกังวลมาก...กลัวการลุกลามขี้แย.. ตรวจเลือดเพื่อดูไขมันในเลือด..ทุกอย่าง...ช่วงนี้มีอาการชาที่ขาแขนบวม2อาทิตย์แล้วยังไม่หาย...ทานน้ำเยอะแล้วอยากจะอ๊วกนอนไม่หลับมาหลายวันแล้ว...เส้นผมหงอกเร็วมาก..ตัวร้อนทุกวัน..หงุดหงิดง่าย..คิดช้าหลงๆลืมๆง่ายการตัดสินใจช้าลง
ทานอาหารจืดแล้วสบายท้อง..กินผัดผักข้าวต้ม..แกงจืดทอดไข่สลับกับของหวานต้มถั่วเขียว...กับผลไม้..ตามฤดูกาล...แต่ท้องเสียมา2วันแล้วน้ำหนักลดไป6ขีด..ตกใจกลัวมากๆกลัวน้ำหนักลด....คิดไปต่างๆนาๆเข้าวัดฟังธรรมก็ยังไม่หาย...ผลทีซีสแกนออกแล้วจะมาโม้ต่อนะ....รอฟังข่าวทุกคนอยู่....โชคดีนะทุกคน...ขอให้มีความสุขกับชีวิตที่เหลืออยู่ตลอดไป


โดย: ช้างแมมมอส IP: 118.174.229.236 วันที่: 6 เมษายน 2551 เวลา:23:30:05 น.  

 
ข้อความของวันที่ 3 เมษายน ของเล็กนะคะ ไม่ใช่น้องเกดค่ะ โทษทีค่ะ ใจคิดถึง เห็นว่าอดทน ดูแลป้าเป็ด มือเลยพิมพ์ไปเป็นน้องเกด ต้องขอโทษด้วยนะคะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.216.41 วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:13:12:56 น.  

 
คุณช้างแมมมอธ,

เรื่องน้ำหนักลด 6 ขีด...ฟังดูไม่น่าจะผิดปกตินะคะ

ของกวางน้ำหนัก ขึ้น-ลง วันละ 1 - 1.5 กิโล เกือบทุกวัน ขึ้นอยู่กับว่า กินอะไร ขับถ่ายหรือยัง

ตอนที่ลองกินผลไม้เป็นอาหารทุกมื้อ
น้ำหนักลดลง 5 กิโลกรัม ในช่วง 2 อาทิตย์แรก ฮวบๆ

แต่ตอนนี้ น้ำหนักกลับขึ้นมาเท่าเดิมแล้วค่ะ
เพราะว่า กินเกินอัตรา...555
เสียใจนิดหน่อยที่ไม่ผอมเป็นก้าง...


โดย: Minie' - กวาง IP: 58.64.126.203 วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:14:26:54 น.  

 
สวัสดีค่ะสมาชิกชมรมโรคมะเร็งรับไข่หนูก็เป็นโรคนี้เหมือนกันค่ะตอนเดือนตุลาคม 50 ได้ผ่าตัดและทำคีโม 6 ครั้งแล้วหมอบอกว่าเป็นในระยะ 3 C ค่ะตอนตรวจค่า CA125 ครั้งสุดท้ายอยู่ที่ 12
ค่ะไม่ทราบว่ามะเร็งจะกลับมาอีกหรือไม่ค่ะตอนนี้คุณหมอนัดหนู 3 เดือนครั้งค่ะ อยากจะขอคำแนะนำด้วยค่ะ


โดย: น้ำเพชร IP: 58.137.129.220 วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:16:00:21 น.  

 
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ฉันก็มีอาการเข้าขั้นมะเร็งรังไข่เหมือนกัน ฉันเป็นเยื่อบุมดลูกเจริญผิดที่ตอนนี้ปวดท้องไปเรื่อยๆ ปวดแบบลำราญทุกวัน เฮ้อยังไม่มีเวลาไปหาหมอเยย เวงกำ


โดย: คุกกี้ IP: 61.90.82.190 วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:21:30:31 น.  

 
หวัดดี คุณคุกกี้,

ปวดทุกวันเลยเหรอคะ...
งั้นต้องไปหาหมอได้แล้ว ไม่มีเวลาไม่ได้แล้วค่ะ
ยกการหาหมอให้เป็นอันดับแรกที่ต้องทำ....
เพราะถ้าเราปวดแล้วไม่พักผ่อน
โรคที่เป็นจะยิ่งเป็นมากขึ้น และอาจจะพัฒนาไปเป็นโรคที่ร้ายแรงกว่า

ถ้างานมาก อย่างน้อย ไปหาหมอแล้ว หมอจะได้สั่งให้ลาพักได้นะคะ....ไม่ต้องเกรงใจใคร แม้แต่ตัวเองค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 8 เมษายน 2551 เวลา:14:09:20 น.  

 
น้องกวางค่ะ พี่ฝังเข็มได้ 3-4 ครั้งทนไม่ไหวมันเจ็บมากๆเลย หมอศิริราชนัดไปพบเรื่องขา และเปลี่ยนยาใหม่ มันน่าจะดีขึ้น พี่ว่ามันน่าจะมาจากให้เคมีมาก ครั้งละ5วัน 6ครั้ง ยาคงจะแรงมากทำให้ปลายประสาทอักเสบ หมอรักษาประสาทบอกว่าถ้าหายก็หายตั้งแต่หยุดยาไม่เกิน3 เดือน นี้ 3 ปีแล้วไม่หายหรอก พี่ทำใจแล้วใส่ถุงเท้าก้ไม่รู้สึกว่าเจ็บหรือชา แต่พอถอดก็เจ็บชาอีก จะส่งข่าวใหม่นะค่ะถ้ากินยาตัวใหม่แล้วดีขึ้น ขอป็นกำลังใจให้ทุกคนมีสุขภาพแข็งแรงค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.202.147 วันที่: 8 เมษายน 2551 เวลา:20:17:32 น.  

 
คุณน้ำเพชร

สำหรับ 3C ตอนนี้ทางอเมริกาจะเปิดให้ผู้ป่วยเลือกระหว่างนัดติดตามทุก 3 เดือน หรือ ให้ Paclitaxel เดือนละครั้ง เป็นเวลา 12 เดือน


โดย: ผ่านมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 9 เมษายน 2551 เวลา:12:45:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องกวาง ป้าเป็ด น้องปุ๊กปิ๊ก น้องพัช คุณน้อง และทุก ๆ คนค่ะ
พี่หน่องไม่ได้เข้ามาโพสต์เลย... แต่ก็เข้ามาอ่านอยู่บ้างนะคะ ช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่ง และ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว พาลูกสาวไปตรวจระบบต่อมไร้ท่อที่ รพ.พระมงกุฏ สวนทางกะป้าเป็ดพอดี เพราะพี่หน่องไปกรุงเทพฯ ป้าเป็ดก็มาโคราช พอพี่หน่องกลับมาถึงโคราช ป้าเป็ดก็กำลังเดินทางกลับพอดี ก็เลยไม่ได้เจอกัน...ไว้คราวหน้ามาใหม่นะคะพี่เป็ด....
เออแน่ะ เข้ามาทีไร ก็เจอคุณผ่านมาทุกที ชักจะแน่ใจแล้วค่ะว่าต้องเป็นคุณหมออองโคฯสูติแหง๋ ๆ .... ถ้ายังไงคุณผ่านมาช่วยแนะนำวิธีปฏิบัติตัวให้พวกเราทราบเพิ่มเติมก็คงจะดีมาก ๆ นะคะ ....
ใกล้ถึงวันปีใหม่ไทยแล้ว ก็ถือโอกาสอวยพร ขอให้ทุก ๆ คน มความสุข มีสุขภาพกายแข็งแรง สุขภาพใจที่เข้มแข็ง.... ชนะเจ้าตัวมะเร็งทุก ๆ คนนะคะ..














โดย: พี่หน่อง IP: 117.47.168.199 วันที่: 10 เมษายน 2551 เวลา:9:38:23 น.  

 
สวัสดีค่ะ ผลชิ้นเนื้อของป้าออกมาแล้วค่ะ สรุปว่าเป็นมะเร็งรังไข่ แต่เป็นชนิดไม่ร้ายแรงเท่าไหร่ หมอนัดให้คีโมวันที่ 29 เม.ย.นี้ค่ะ ให้ทั้งหมด 6 เข็ม อยากรู้ว่าการให้คีโมมะเร็งรังไข่เป็นแบบไหนค่ะ จะเหมือนกับเต้านมหรือเปล่าที่ให้ครั้งละ 4 ช.ม. ภายในวันเดียวห่างประมาณ 2 อาทิตย์ กรุณาช่วยให้ความรู้ด้วยนะคะ จะได้ดูแลป้าอย่างถูกต้องค่ะ


โดย: เกด IP: 61.19.227.2 วันที่: 10 เมษายน 2551 เวลา:10:49:06 น.  

 
เรียน คุณผ่านมา
ขอบคุณมากค่ะที่กรุณาเข้ามาตอบคำถามให้หนูค่ะคุณผ่านมาค่ะหนูจะหายจากโรคมะเร็งหรือเปล่าค่ะเพราะว่าหนูไม่แน่ใจค่ะตอนนี้หนูกังวลมากค่ะเพราะหนูอายุ 37 ปีค่ะมีลูก 2 คนค่ะคนโต 10ปี คนเล็ก4ปีค่ะไม่อยากเสียชีวิตในตอนนี้ค่ะ หนูไปทำคีโมที่ร.พ.มหาราชเชียงใหม่ค่ะ คุณหมอที่นั่นท่านก็แนะนำให้ออกกำลังกาย และไม่ให้เครียดมากค่ะแต่หนูต้องทำงานเกี่ยวกับเงินด้วยบางครั้งก็ทำให้เครียดได้เหมือนกันค่ะหนูกลัวจะเป็นเยอะแล้วถึงจะรู้ตัวอีกทีก็อาจจะลามไปที่ตับทำให้ไปเร็วกว่าที่คิดไว้อีกแล้วส่วนมากระยะ 3C นี่ถ้าตัดทิ้งและเคโมแล้วจะอยู่ได้อีกประมาณกี่ปีค่ะหนูจะได้เตรียมใจไว้ให้พร้อมค่ะเพราะคนเราไม่ช้าก็เร็วก็ตายเหมือนกันค่ะ หนูลืมบอกไปค่ะว่าตอนตรวจเจอครั้งแรกเจอตอนตรวจสุขภาพประจำปีเดือน ก.พ. 50 พบเป็นก้อนเล็ก ๆ คุณหมอก็ให้ดูอาการก่อนนัด 3 เดือน พอถึงเดือน เม.ย. 50 ก็ปวดท้องก่อนเกิดจากการเนื้องอกบิดขั้วต้องทำการผ่าตัดด่วนไม่ได้ตรวจค่า CA 125 พอผ่าเสร็จผลชิ้นเนื้อออกมาคุณหมอบอกว่าเนื้องอกเป็นเนื้อร้าย ข้างขวา เป็นระยะ 1 และข้างซ้ายเป็นระยะ 3 ค่ะ แล้วส่งให้มารักษาต่อที่ รพ.มหาราชเชียงใหม่หนูเลยไปที่ศูนย์มะเร็งแห่งชาติแต่อาจารย์แพทย์ที่นั่นให้กลับมารักษาต่อที่เชียงใหม่พอไปที่เชียงใหม่อาจารย์หมอได้เอาชิ้นเนื้อไปตรวจอีกครั้งผลออกมาว่าเป็นชิ้นเนื้อชนิดกล้ำกึ่งให้ดูอาการไปก่อนยังไม่เอามดลูกออกค่ะพอนัด 1 เดือนครั้งและทุกครั้งได้อุลตร้าซาวด์ดูก้อนเนื้อตลอดจนตรวจเลือดดูค่า CA125 อยู่ที่ประมาณ 158 ค่ะเดือนต.ค. 50 อาจารย์แพทย์ได้ทำการผ่าตัดเอามดลูกออกให้หมดค่ะและทำการ คีโมให้ 6 ครั้ง และครั้งสุดท้ายค่ามะเร็งอยู่ที่ 12 ค่ะ
แล้วนัดตรวจ 3 เดือนครั้ง จะพบอาจารย์แพทย์อีกทีตอนเดือน พ.ค. 51 ค่ะ แต่ตอนนี้หนูไม่แนะใจในค่ะเพราะวันก่อนโทรศัพท์ไปหาคุณยายที่เป็นมะเร็งเหมือนกันแต่ท่านเสียชีวิตแล้วก็เลยรู้สึกหดหู่ใจมากค่ะเลยอยากได้คะแนะนำค่ะ ขอบพระคุณล่วงหน้าสำหรับคำตอบทุก ๆ คำตอบนะค่ะ


น้ำเพชรค่ะ


โดย: น้ำเพชร IP: 58.137.129.220 วันที่: 10 เมษายน 2551 เวลา:17:01:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณน้ำเพชร,

อีกเดี๋ยวคุณผ่านมา อาจจะเข้ามาเยี่ยมบล็อกนี้
ก็อาจจะให้คำแนะนำอะไรได้เพิ่มเติมอีกค่ะ

พอเจ็บป่วย ทุกคนก็ห่วงนะคะ ว่าตัวเองจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้นานอีกเท่าไร แต่ก็บอกได้ยากค่ะ

มีเพื่อนที่รู้จักกัน บางคนเป็นมะเร็งระยะ 3 บางคนเป็นระยะ 4
แต่เค้าก็เป็นกันมา 4 ปี 5 ปี กันแล้วค่ะ โดยที่ก็ยังเห็นไปทำงานอยู่

มีคนหนึ่งเขาเป็นมะเร็งน้ำเหลืองจนต้องเปลี่ยนไขกระดูก ตอนนี้ 7 ปีแล้ว ก็เริ่มเปิดบริษัท กลับไปหาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว คนนี้ เค้ามีลูกชาย 3 คน เลยมีกำลังใจดูแลตัวเอง ทั้งออกกำลังกาย และไม่กังวล เพราะอยากอยู่กับลูกนานๆ


โดย: Minie' วันที่: 13 เมษายน 2551 เวลา:17:31:49 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุก ๆ ท่าน
ห่างหายไปนาน พอเข้ามาก็พบว่ามีสมาชิกใหม่ ๆ ที่ประสบภาวะเจ็บป่วยด้วยโรคมะเร็ง ทั้งที่เหมือน ๆ กันและหลากหลายประสบการณ์ ทำให้ได้ความรู้
ตอนนี้ หมอ ตรวจฟันธงแล้ว เป็นมะเร็งระยะแรก ผลชิ้นเนื้อ ที่ตัดออกไป สุ่มพิสูจน์แล้ว ไม่พบ แต่สไลด์ที่เอามาให้ตอนแรก เอามาชันสูตรแล้ว หมอเห็นว่า เซล เป็นชนิดดุ และความเห็นหมอที่ผ่าตัด คอมเม้นว่ามีต่อมน้ำเหลืองโต สรุป เลยต้องให้คีโม และฉายรังสี แต่หมอรังสีวินิจฉัยแล้ว ไม่ต้องรังสี เลยเข้าคอส คีโม นี่ก็จะครั้งที่ 4 ในวันที่ 25 เมษายน 2551 นี้
ช่วงที่ให้มา 3 เข็มแรก ประสบปัญหามากเหลือเกิน เลยเข้าใจ และคิดได้ว่าเป็นเวรกรรม และดูเหมือน เจ้ากรรมนายเวร ยังไม่ยอมอโหสิ ให้โดยง่าย จะพยายามทำบุญ แต่สภาพร่างกายเวลาได้รับคีโม ตอนนี้ไม่อำนวยให้ไปไหนมาไหนนาน ๆ ยืนนานมากก็ไม่ได้ อ่านอาการของป้าเป็ด แล้ว เข้าใจความทรมาน เพราะมีอาการปวดขาเหมือนกัน แต่ไม่ใช่เป็นมะเร็งขานะคะ น่าจะเกิดจากการผ่าตัด และ ผลของยาคีโมที่ได้รับ
สงสัยจัง เรื่องค่าใช้จ่าย ทำไมราคายาที่ คุณ "ผ่านมา" แจ้งไว้ เนื่องจากตัวยา 2 ตัว ที่ได้รับ เป็นตัวเดียวกันที่หมอสั่งให้ และให้ครั้งละ 6 ชั่วโมง (ครั้งก่อน กว่าจะสตาร์ท เริ่ม 16.30 น เสร็จเอา 22.30 น. มีเรื่องกับเจ้าหน้าที่ รพ.ที่จัดคิวด้วย ก่อนจะเสร็จโทร.ญาติมารับ พอญาติมาถึง ยายังเหลือประมาณ 1 ใน 3 ขวด พยาบาลก็เพิ่มความเร็ว จาก 200 เป็น 400 เรารู้สึกแน่นหน้าอก ไม่ทราบว่าเป็นเพราะ สาเหตุนี้หรือเปล่า) ราคายาทำไมแตกต่างกันมาก เพราะ บิลค่ายามันแพงกว่าตั้ง 2 เท่า
สุดท้ายนี้ ขอให้พี่ ๆ น้อง ๆ เพื่อน ๆ ทุกท่าน จงมีความสุขกายสุขใจ รักษาตนพ้นโรคภัย ประสบพบแต่สิ่งที่ดี ให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีทุกท่านเลย


โดย: su.suksiritarworn IP: 117.47.60.131 วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:23:01:30 น.  

 
คุณน้ำเพชร

ตามที่คุณ minie บอก อย่าไปกังวล ใช้ชีวิตอย่างมีสติและอยู่กับปัจจุปันเท่านั้น หมั่นสังเกตุตัวเองและไปตามนัดแพทย์ ถ้าพบอาการผิดปกติก็ควรจะไปพบแพทย์ มีคนที่เป็นระยะ 4 ที่โรคไม่หวนกลับมาก็มี แต่เท่าที่บอกมาไม่น่าจะเป็น ระยะ 3C นะ

ราคาของยาจะขึ้นอยู่กับแบรนด์ Carboplatin เป็นชื่อสามัญ ตัวลิขสิทธ์คือ Paraplatin ของ Bristol-Myers

Paclitaxel เป็นชื่อสามัญ ตัวลิขสิทธ์คือ Taxol ของ Bristol-Myers ก็จะแพงหน่อย มีหลายบริษัททำออกมาเช่น Anzatax, Intaxel

ปกติจะให้ Taxol ก่อน 3 ชม แล้วตามด้วย Carboplatin อีก 1 ชม ควรตั้งเวลาหยดของยาอย่างสม่ำเสมอ ช้า ช้าไป ไม่ควรที่จะเร่ง


โดย: ผ่านมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:19:35:54 น.  

 
ฮั่นแน่...แล้วคุณผ่านมา ก็แวะมาจนได้...สงสัยเราช่วยกันภาวนา...

คุณ su.suksiritarworn,
ดีใจที่แวะมานะคะ
อีก 3 ครั้งเอง...มาเกินครึ่งทางแล้วค่ะ
เพราะว่า ครั้งต่อๆ ไป คงไม่แย่ไปกว่าเดิม
แต่ยังไงก็ต้องระวังเรื่องร่างกายอ่อนแอ เพราะเม็ดเลือดขาวต่ำนะคะ
ระวังเรื่องการติดเชื้อต่างๆ...........อาหารการกินสะอาดหน่อย
อย่าไปในที่อากาศถ่ายเทไม่สะดวก.......
ถึงไม่ได้ไปวัดทำทาน ก็ทำบุญ สวดภาวนาก็ได้นะคะ..


โดย: Minie' วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:19:29:03 น.  

 
ถึงเพื่อนๆ แฟนคลับบล็อกนี้ นะคร๊าบ

มาประกาศไว้ที่หน้านี้ เพราะเห็นหลายคน เข้ามาแล้วไม่ไปหน้าอื่นเลย

แจ้งข่าวว่า 12 วัน ข้างหน้านี้ จะไปปฏิบัติธรรม วิปัสนากรรมฐาน
เผลอๆ อาจจะหายไปนานกว่านั้นสักหน่อย ถ้าหากรู้สึกว่ายังไม่อยากพูด

หรือไม่แน่ กลับมาแล้วมีเรื่องอยากพูดเยอะ ก็จะรีบมา...อัพเดทบล็อก



โดย: Minie' วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:19:34:13 น.  

 
รับทราบแล้วจ้า ขอบคูนค้า.........
ไว้จาเข้ามาเม้มใหม่ ค่ะ
นอนหลับฝันดีทุก ๆ ท่านนาค้า


โดย: su.suksiritarworn IP: 222.123.155.198 วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:23:42:22 น.  

 
ขอบคุณค่ะคุณผ่านมาที่กรุณาเข้าตอบคำถามให้นะค่ะแต่ที่คุณผ่านมาบอกว่าไม่น่าจะอยู่ในระยะที่ 3 C แล้วอาการของดิฉันจะอยู่ในระยะใดค่ะ แต่ตอนนี้หนูก็งดอาหารที่มีผลต่อเซลมะเร็งรับประทานอาหารเป็นผักตามพื้นบ้านเป็นส่วนใหญ่และทานผลไม้เป็นส่วนใหญ่ค่ะ ส่วนเพื่อน ๆ แฟนคลับในบอร์ดนี้ก็อย่าคิดมากนะค่ะเพราะคนเป็นมะเร็งยังดีกว่าเป็นโรคอื่น ๆ ที่ทรมานกว่าโรคนี้มาก คิดเสียว่าคงเป็นกรรมในชาติที่แล้วทำให้เราต้องมาเป็นแบบนี้ค่ะในชาตินี้เมื่อเรามาเป็นแล้วก็ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรไม่โรคภัยใข้เจ็บเบาบางค่ะ


โดย: น้ำเพชร IP: 58.137.129.220 วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:12:13:36 น.  

 
คูณน้ำเพชร

Copy ข้อมูลจาก groub blog ของคุณ Minie
---------------------------------------------------
ระยะที่ 3 มะเร็งแพร่กระจายไปยังเยื่อบุช่องท้อง เยื่อบุของอวัยวะในช่องท้อง หรือแพร่เข้าน้ำเหลือง สามารถแบ่งออกเป็น
ระยะ 3A มะเร็งแพร่กระจายไปยังเยื่อบุช่องท้องโดยการตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ แต่ไม่พบในต่อมน้ำเหลือง
ระยะ 3B ก้อนมะเร็งขนาดน้อยกว่า 2 เซนติเมตร แพร่กระจายไปยังเยื่อบุช่องท้อง แต่ไม่พบในต่อมน้ำเหลือง
ระยะ 3C ก้อนมะเร็งขนาดมากกว่า 2 เซนติเมตร แพร่กระจายไปยังเยื่อบุช่องท้อง หรือพบเซลล์มะเร็งในต่อมน้ำเหลือง
------------------------------------------------
ผลการตรวจทางพยาธิวิทยาของชิ้นเนื้อและต่อมน้ำเหลืองที่คูณหมอเลาะออกมาในช่วงผ่าตัดจะเป็นตัวบอก

การผ่าตัดมะเร็งรังไข่ คุณหมอจะเอามดลูก รังไข่ เยื่อบุช่องท้อง(peritoneal) ต่อมน้ำเหลือง ออก รวมทั้งก้อนมะเร็งออกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้


โดย: ผ่านมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 24 เมษายน 2551 เวลา:12:43:00 น.  

 
อยากได้คำแนะนำวิธีธรรมชาติบำบัดที่ได้ผลดีใครรู้ช่วยบอกที...จะเป็นพระคุณอย่างสูง..มีอาการร้อนท้องภายใน..เวลาทานข้าวแล้วมีอาการจุกอยู่ที่คอ..ทานชอกโกแลตรู้สึกแน่นหน้าอกคะ...กินของหวานนำหนักเพิ่ม....กังวลมากคะกลัวลุกลามชอบเจ็บบริเวณก้นกก..ขาหนีบบริเวณที่เป็นมะเร็ง...ชาขามาก..กินยาแคลเซียม+วิตามินรวม+วิตามินบำรุงเลือด+กินยาธาตุตรากระต่ายบิน....เดินทางไกลไม่ถ่ายเลยอดไปทะเล...กังวลมากๆๆๆๆๆๆ......


โดย: ช้างแมมมอส IP: 118.174.231.142 วันที่: 25 เมษายน 2551 เวลา:19:31:35 น.  

 
อยากถาม ผ่านมา พี่เป็นมะเร็งเกนนูลาสเซล ระยะ3c มา3ปีทำTC3ครั้ง อุตราซาว์ต 3-4ครั้ง ไม่พบอะไรเลย ตอนนี้ปวดขาชามากเนื่องจากยาที่ฉีดไปทำลายปลายประสาท และท้องอืดบ้างเล็กน้อย พี่จำเป็นต้องทำTC อีกมั้ยค่ะ หมอนัดห่างไป6เดือน ติดตามอาการ นำหนักตัวไม่ลดเลยไม่กล้าออกกำลังกายแรงๆกลัวกระดูกหัก เพราะกระดูกเริ่มเสื่อมแล้ว ว่ายนำไม่ได้เลย ตะคริวจับที่ขาข้างที่ปวด อย่างดีก็เดินได้เล็กน้อย อย่าให้นำหนักลดมาก บางทีขาจะได้หายปวดค่ะ สูง160 หนัก 73 กก ตั้งแต่ให้ยาเคมีไม่ลดเลย คอยคำตอบค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.84.30 วันที่: 25 เมษายน 2551 เวลา:19:49:44 น.  

 
น้องช้างแมมมอส พี่ขอตอบหน่อยส่งข้อความแล้วไม่เห็นข้อความน้อง เพิ่งเห็น อย่าทานของหวานให้ทานผลไม้
แรกๆก็มีอาการแบบนี้ ขาชาไปหาหมอศิริราช หมอกระดูกกิรติ วันพุธ แต่พี่รักษาหมอทศศาสตร์ หาญรุ่งโรจน์ ขาที่ชาดีขึ้น ตั้งใจจะไปหาใหม่วันเสาร์ที่3นี้ เป็นมา3ปี หมอประสาทบอกว่าไม่หายแล้วเส้นประสาทมันจะหายภายใน3เดือน พี่เป็นมา3ปีทำใจได้ไม่หายแน่ๆ แต่ตอนนี้ดีขึ้นมาก ลองมาตรวจดูนะค่ะน้อง ท้องอืดเมื่อก่อนกลัวมาก กลัวมะเร็งจะไปอยู่ที่อื่น น้องควรไปส่องกล้องหรือกลืนแป้งดูกระเพาะ อย่าปล่อยไว้นานนะค่ะ ผมหงอกเดี๋ยวก็จะดำเองอย่าคิดมากน่ะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.84.30 วันที่: 25 เมษายน 2551 เวลา:20:07:02 น.  

 
สวัสดี ทุกคนนะคะ ยังจำ pukpik ได้เนอะ วันนี้มีเวลามาเยี่ยม ดีใจที่ยังเห็นทุกคนสบายดี และก็ยิ่งดีใจที่มีคุณผ่านมาเข้ามาให้ข้อมูลที่ถูกต้องกับพวกเราชาวมะเร็งทุกคน ขอให้กุศลผลทานอันนี้จงนำให้ครอบครัวคุณผ่านมา พบแต่สิ่งดีดีนะคะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.199.170 วันที่: 28 เมษายน 2551 เวลา:12:32:18 น.  

 
ต้องรบกวนคุณผ่านมาอีกครั้ง การที่เป็นมะเร็งรังไข่ ขั้น3 ครบ3ปี เกิดการลุกลามขึ้นมาอีกครั้งชึ่งผ่านการผ่าตัด2ครั้งในการเป็นครั้งแรก และส่องกล้องผ่าอีกครั้ง ใน3ปีถัดมาที่เกิดการลุกลามกลับมา ให้คีโม2รอบทุกครั้งทำการเช็คทุก3เดือนด้วยการตรวจภายใน และทTcทุกปีเพราะ ca 125 ช่วยไม่ได้ ตอนนี้ครบ 7ปีแล้วตั้งแต่เป็นมา อยากรบกวนถามว่าสถิติของการมีชีวิตอยู่ หรือการเสียชีวิตในกรณีนี้เป็นอย่างไรคะ ขอความจริงด้วยค่ะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.199.170 วันที่: 28 เมษายน 2551 เวลา:17:31:53 น.  

 
คุณป้าเป็ด
GCT (granulosa cell tumors) จะมีประมาณ 2% ของมะเร็งรังไข่ ถ้าเป็นระยะแรกอัตราการหายขาดจะสูงถึง 90-95% นอกเหนือจาก CA-125 แล้ว ยังใช้การตรวจค่า inhibin-A และ inhibin-B ในการติดตาม การกลับมาของโรคจะค่อนข้างช้า โดยมากจะมากกว่า 5 ปีขึ้นไปและก็ยังสามารถรักษาได้ อัตราการอยู่รอด 10 ปีหลังจากการกลับมาของโรคก็ยังสูงถึง 60%. จะทำ CT scan หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับหมอที่ทำการรักษา บางทีก็จะตรวจจากผลเลือดก่อน ถ้าผิดปกติถึงจะไปทำ CT scan หรือ PET scan แต่ถ้าไม่มีปัญหาด้านการเงิน การทำ CT scan ก็อาจจะทำอย่างน้อยปีละครั้ง

คุณpukpik su su
ปกติเมื่อมะเร็งรังไข่แบบ epithelial เมื่อโรคกลับซ้ำขึ้นมาโอกาสที่จะหายขาดมีน้อยมาก การรักษาจะทำให้โรคสงบได้แต่ระยะสงบของโรคจะสั้นลงเรื่อยๆ แต่ค่าพวกนี้ก็ล้วนมาจากค่าทางสถิติ สามารถบอกได้เลยว่ามีคนเป็นมะเร็งรังไข่หลายรายที่โรคกลับซ้ำขึ้นมาแล้วก็ไม่กลับมาเลย ในกรณีของคุณ pukpik มีระยะสงบของโรคมากกว่าตอนแรกอีก ซึ่งเป็นสัญญาณที่ดีมากๆ ดังนั้นควรทำใจให้สบาย อย่าไปคิดมากเพราะคิดไปก็ทำอะไรไม่ได้ อยู่กับปัจจุปันและหมั่นสังเกตุตัวเองและพบหมอตามนัดจะดีกว่า


โดย: ผ่านมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 28 เมษายน 2551 เวลา:19:34:20 น.  

 
สวัสดีค่ะ...คุณผ่านมา วันนี้อยากรบกวนถามว่า ทุกวันนี้ไม่เคยมีเวลาปฏิบัติตัวเหมือนเพื่อนคนอื่นรื่องอาหารหมอบอกว่ากินเข้าไปเถอะหลีกเลี่ยงไหม้เกรียม กาแฟก็ดื่มอยู่ทุกวัน ไปพบหมอล่าสุด หมอบอกว่า ดีผิดปกตินะเนี่ย....อยากขอความเห็นเรื่องอาหารจำเป็นมากแค่ไหนที่ต้องดำเนินชีวิตต่างจากผู้คนปกติค่ะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.220.108 วันที่: 29 เมษายน 2551 เวลา:22:35:30 น.  

 
น้องของผมอายุ16ปี
ท้องป่องมาก มีอาการกึ่งๆเป็นมะเร็งกับเป็นถุงน้ำ
แต่วันนี้ไปให้หมอดูฟิล์มที่อุลตร้าซาวมา หมอบอกต้องทำถึงขนาดเคมีบำบัด ผมก็คิดว่าน่าจะเป็นมะเร็งแต่หมอไม่บอก
เครียดมากๆครับ น้องของผมก็เครียดมาก กลัวผลข้างเคียงของการทำคีโม
วันที่นัดไปฟังผลจริงๆก็16พฤษภาคมเปิดเทมอพอดีอ่ะครับ
หลายเรื่องจัง


โดย: ปิง IP: 125.24.98.104 วันที่: 30 เมษายน 2551 เวลา:0:50:17 น.  

 
blog มีประโยชน์ต่อผู้หญิงมาก-มากค่ะ ซึ่งบางคนอาจจะไม่เคยคาดคิดไว้เลยว่ามะเร็งมันอยู่ใกล้ตัวเรามากแค่ไหนยิ่งสำหรับผู้หญิงแล้วมีโอกาสที่จะเป็นมะเร็งได้มากกว่าผู้ชาย เรื่องแบบนี้เราจะต้องหัดมาดูแลตัวเองบ้างแล้ว เพราะปัจจุบันนี้ มะเร็งเป็นภัยเงียบที่จะต้องหันมาใส่ใจมันมากขึ้น ตอนนี้หนู(ขอแทนตัวว่า"หนู" นะค่ะ) อายุ 25 แล้วมีครอบครัวแล้ว มีเพศสัมพันธ์มาตั้งแต่อายุ 20 ค่ะ แต่ยังไม่เคยไปตรวจภายในเลย ใจนึงก็อยากไปตรวจแต่อีกใจนึงก็นึกกลัว กลัวว่าตัวเองจะเป็นเหมือนกัน หนูควรจะทำยังไงดีค่ะ ถ้าไปตรวจจะต้องเตรียมตัวยังไงบ้างคะ.... กลัวจะเป็นนะค่ะ


โดย: popo IP: 118.173.236.126 วันที่: 30 เมษายน 2551 เวลา:11:20:22 น.  

 
คุณปิง
มะเร็งรังไข่ส่วนใหญ่จะเกิดกับคนอายุ 50 ขึ้นไป คนที่อายุน้อยกว่า 20 ก็มีโอกาสเป็นได้แต่ก็น้อยมาก การวินิจฉัยมะเร็งรังไข่ไม่สามารถทำได้โดยอัลตราซาวอย่างเดียว ต้องทำการตรวจชิ้นเนื้อเท่านั้น ถ้ากังวลมากแนะนำให้ลอง second opinion กับหมอท่านอื่น

คุณpukpik su su
เรื่องอาหารคงต้องรอคุณ Minie มาตอบ


โดย: ผ่านมา เป็นพักๆ IP: 146.23.250.105 วันที่: 1 พฤษภาคม 2551 เวลา:17:28:24 น.  

 
คุณผ่านมา คะ,

แหม เปลี่ยนเป็น "ผ่านมา เป็นพักๆ" แล้วหรือคะ

เอาเป็น "ผ่านมา บ่อยๆ" หรือ "ผ่านมา ทุกวัน" ก็ดีนะคะ
ก็มีคนเริ่มเรียกร้อง เจาะจงเขียนกระทู้ถึงเลยนี่คะ

ขอเชิญแวะมาเรื่อยๆ ค่ะ
ถือเป็นวิทยาทาน และเป็นกำลังใจให้กับแฟนคลับนะคะ
ยังไงก็ตาม ผู้รู้ทางการแพทย์ ก็ให้ความมั่นใจในด้านการแพทย์ได้ดีที่สุดค่ะ

ขอบพระคุณค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 5 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:33:33 น.  

 
ขอรบกวน พี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ฯลฯ ทุกท่าน
คือมีปัญหาเรื่องผม พอให้คีโมแล้วผมร่วงหมด เป็นมานาน 4 เดือน ตอนนี้ใส่วิกไปทำงาน (หาซื้อแถวบางลำพู ตรงซอยข้างสหกรณ์) แต่แพ้วิกผม หนังศีรษะเป็น ผด บางครั้งก็คัน เวลาร้อน เหงื่อออก จะรู้สึกระคายเคียง บางครั้งต้องใส่หมวกแก็ป เลยอยากทราบว่า
1.หาซื้อหมวกที่ใช้สำหรับกรณีผู้ป่วยมะเร็งให้คีโม นี้ ที่ไหนคะ
2.เห็นเพื่อนบอกบาง รพ.มีชมรมผู้ป่วยมะเร็ง ไว้นัดพบปะ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ไม่ทราบมีใครพอจะทราบบ้างมั๊ยคะ มีรพ.ไหนบ้าง ( อยากรู้ว่าเขามีวิธีปฏิบัติตัวและดูแลรักษา ตัวเอง เหมือนหรือแตกต่าง เพิ่มเติม ฯลฯและได้รับการดูแลรักษาแก้ไขอย่างไร เพื่อเป็นวิทยาทานค่ะ)


โดย: suwajcharut IP: 58.137.129.220 วันที่: 6 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:21:25 น.  

 
คุณ suwajcharut,

เรื่องปัญหาวิกผม เดี๋ยวลองดูว่า อาจจะมีใครเข้ามาตอบได้
ว่าจะแก้ปัญหาได้อย่างไรบ้าง เพราะว่า ตัวเองมีวิก
แต่ใช้แค่ใส่ถ่ายรูปครั้งเดียว เพราะรู้สึกไม่ค่อยถนัด
เลยไม่เคยมีประสบการณ์ปัญหาการใช้วิกผม

1. ใช้ผ้าโพกหัวเอา...หาสีสันที่มันไปกันได้กับเสื้อผ้า
ทำเป็นแฟชั่นไปซะเลยดีมั้ยคะ ส่วนเวลาอยู่กับบ้านก็ปล่อยให้โล่ง
2. กลุ่มผู้ป่วยมะเร็ง นัดพบปะแลกเปลี่ยน ที่ทราบว่ามีแน่ๆ
ก็เป็นที่ "โรงพยาบาลรามา" เห็นว่าเป็นพวกมะเร็งทางสูตินรีเวชก็มีค่ะ มีแฟนคลับบล็อกนี้แหละ โทรคุยกันแล้วเล่าให้ฟังว่าเคยไปเข้ากลุ่มด้วย... ลองโทรเช็คกับโรงพยาบาลดูนะคะว่าเขานัดกันเมื่อไหร่บ้าง...

เท่าที่แฟนคลับบล็อกคนนี้เล่าให้ฟัง เธอบอกว่า
การดูแลตัวเองของแต่ละคน มีหลากหลาย
ตั้งแต่ทำตัวปกติ กินทุกอย่างตามปกติที่เคยทำมาก่อนหน้านี้ รวมถึงการกินแบบชีวจิต การกินสมุนไพร ยาจีนมั่ง
ก็สรุปว่า มีทุกรูปแบบ และคนที่ไม่ควบคุมอาหาร ก็ยังมีความสุขดีและโรคยังไม่กลับมา...

ก็เป็นข้อมูลไว้นะคะ อะไรก็ตามที่เราอยากจะปฏิบัติ
แล้วเรารู้สึกสบายใจที่ได้ทำแบบนั้น ก็ทำค่ะ
แต่ถ้าควบคุม กำหนด แล้วเรารู้สึกแย่ ก็ไม่ต้องดีกว่า
ปล่อยสบายๆ ยืดหยุ่นหน่อยหนึ่ง อาจจะรู้สึกดี...


โดย: Minie' วันที่: 6 พฤษภาคม 2551 เวลา:19:06:33 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง และทุก ๆ คน

พี่หน่องยังเข้ามาอ่านบ่อย ๆ แต่บางครั้งไม่มีคอมเม้นท์ ก็เลยอ่านเฉย ๆ วันนี้มีน้องถามเรื่องวิกผม ก้เลยมาแชร์ความรู้สึกมั่ง

พี่หน่องมีวิกอยู่ 2 อัน อันแรก เป็นวิกผมจริง (ใช้ผมคนจริง ๆ ทำค่ะ) อีกอันเป็นพวกไนล่อน,ใยสังเคราะห์

ของจริงจะรารคาค่อนข้างสูง (ผมสั้น เริ่มต้นที่ประมาณ 5,000 - 6,000 บาท แล้วแต่ทรงผมด้วยค่ะ) แต่จะใส่สบายกว่าวิกไนล่อน ซึ่งใส่แล้วจะร้อนกว่า และตัวเส้นผมจะรักษายาก ใส่ได้ไม่นานก็เส้นผมจะแข็งกรอบ (เหมือนไนลอนโดนเปลวไฟ) ราคาประมาณ 1,000 กว่าบาท แต่แรก ๆ จะดูสลวยและมันวาวกว่าผมจริงค่ะ

บางคนแพ้ อาจเกิดผดผื่นได้ พี่หน่องก็เลยใส่แต่ผมจริง

แต่การสระเซทวิกผมจริงจะยุ่งยากกว่ามากค่ะ ต้องค่อย ๆ เรียนรู้วิธีการสระ ไดร์ด้วยตัวเอง เพราะถ้าไปจ้างเขา ครั้งละ 300 บาทแน่ะ

อ้อ ...ส่วนใหญ่วิกผมจริง จะหาซื้อได้ที่นิวราวัณค่ะ ที่ กทม. มีหลายสาขานะคะ (ไม่ได้ค่าโฆษณานะเนี่ย)

ส่วนเรื่องอาหารก็เหมือนที่น้องกวางบอกน่ะค่ะ คืออยู่ในกลุ่มอยากกินอะไรก็กิน เลือกแบบระวังบ้าง ตามใจตัวเองบ้าง ... ตอนนี้ยังปกติดีค่ะ แต่ต้องร่วมกับการออกกำลังกายและรักษาอารมณ์นะคะ

ทุก ๆ คนคงสบายดี ...... น้องกวางคะ เปิดบล็อคอีกหน้าดีไหมคะ ให้สมาชิกที่ยินดีให้เบอร์โทร. ไปโพสต์เบอร์โทร.ไว้ที่หน้านั้น เพราะ ไป ๆ มา ๆ หาเบอร์โทร.เจอบ้างไม่เจอบ้าง ... ใครเห็นด้วยยกมือขึ้นค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 222.123.222.116 วันที่: 7 พฤษภาคม 2551 เวลา:9:18:18 น.  

 
สวัสดี พี่ๆ น้องๆ ในบล็อคพี่กวาง มาโพสต์อยู่ 2 รอบ แล้วหายหน้าไปเลย เนื่องจาก ท่านแม่ทรุด แล้วก้อพ้นทุกข์ไปแล้วอย่างสงบ

ขอบคุณ บล็อคพี่กวางมากๆๆ อย่างน้อย ตั้งแต่ที่เริ่มทราบว่าแม่เป็นมะเร็งรังไข่ ระยะสุดท้าย ประมาณกลางปีที่แล้ว นู๋ได้เข้ามาหาความรู้จากที่นี่เยอะมาก ที่สำคัญ ได้อ่านประสบการณ์จากหลายๆ ท่าน ทำให้นู๋ และ แม่มีกำลังใจสู้จนถึงวันสุดท้าย

ถึงนู๋จะไม่ได้เป็นตอนนี้ แต่อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอนว่าโรคนี้มันจะเกิดขึ้นกับเราหรือเปล่า อย่าน้อย เราได้ตื่นตัวที่จะดูแลสุขภาพ / ตรวจสุขภาพเป็นประจำ / ดูแลเรื่องอาหารการกิน ไม่มากก้อน้อย

ตอนนี้ บล็อคพี่กวางเลยเป็นเวปที่เข้าประจำทุกวันไปเลย ถึงแม้ไม่ได้โพสต์ก็ตาม แต่ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆ คน สู้กับโรคนี้น่ะค่ะ


โดย: น้องค่ะ IP: 58.9.80.101 วันที่: 7 พฤษภาคม 2551 เวลา:9:55:51 น.  

 
ติดตามอ่านบล็อกนี้มาหลายเดือนแล้วค่ะ มีเพื่อนสนิทที่รักมากคนนึงป่วยเป็นมะเร็งรังไข่ ระยะที่ 1C ค่ะ ตอนนี้ให้คีโมเข็มที่ 2 แล้ว อยากจะรบกวนถามคุณมินนี่เรื่องอาหารน่ะค่ะ ว่าทานอะไรได้บ้าง บางตำราก็บอกว่าทานได้ บางตำราก็บอกว่าทานไม่ได้ ก็เลยสับสนน่ะค่ะ
เพื่อนได้รับคำแนะนำจากคุณหมอว่า เพิ่งผ่าตัดเสร็จ ประมาณเดือนกว่าๆ ตอนนี้น้ำหนักมี 43.5 ให้ทานอาหารที่มีประโยชน์ เพื่อให้ร่างกายแข็งแรงเวลาทำคีโมจะได้ไม่แพ้มากน่ะค่ะ
ขอความรู้ว่า อะไรที่งดทาน หรืออะไรที่ควรทานสำหรับผู้ป่วยมะเร็ง จะได้เอาไปบอกให้เพื่อนนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ


โดย: ป๊อบ IP: 202.28.245.100 วันที่: 7 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:43:29 น.  

 
คุณน้อง,

ขอแสดงความเสียใจกับการที่คุณแม่จากไปด้วยค่ะ
และก็ดีใจที่คุณแม่พ้นทุกข์ไปอย่างสงบ...

เป็นสุขใจค่ะ ที่ทราบว่า บล็อกมีประโยชน์

ยินดีต้อนรับให้แวะมาทุกวันค่ะ
มีคนแวะมาบ่อยๆ จะได้มีกำลังใจอัพเดทบล็อกน่ะค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 8 พฤษภาคม 2551 เวลา:16:03:20 น.  

 
ขอขอบคุณ คุณ Minie , พี่ ๆ เพื่อน ๆ ฯลฯ ทุกท่านที่กรุณาตอบปัญหาและให้คำแนะนำ คือมีปัญหาอีกอะค่ะ เกี่ยวกับกรณี หมอเลือกผ่าตัดหน้าท้อง เพื่อเอามดลูกรังไข่และต่อมน้ำเหลืองออก มีข้อสงสัยดังนี้
1. มีรุ่นพี่ ไปผ่าตัดเนื้องอกที่มดลูก เป็นมานาน แต่ตอนหลังมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และเนื่องจากอายุมาก คุณหมอจึงตัดหมด ผ่าตัดหน้าท้อง โดยผ่าแนวนอน (แบบบิกีนี) แผลยาวไม่มากผ่าที่ รพ.ศิริราช
2. สำหรับข้าพเจ้า ผ่าตัดมะเร็งเยื่อบุมดลูก ตัดมดลูกรังไข่และต่อมน้ำเหลือง เหมือนกัน แต่ผ่าตัดหน้าท้อง แบบ แนวตั้ง เหนือสะดือ 1 นิ้ว ลงมาเลี่ยงสะดือ ยาวลงมาถึงหัวหน่าว ความยาวประมาณ 7 นิ้ว อันนี้ผ่าที่ รพ.รามา
สงสัยว่าดูอย่างไรว่าผู้ป่วย ควรผ่าตัดแบบแนวตั้งหรือแนวนอนอะค่ะ คือดูลักษณะโครงสร้าง รูปร่าง ส่วนสูงใกล้เคียงกัน แต่ทางเราจะออกท้วมกว่า
3. คือมีปัญหาแผลคีรอยด์ แผลเป็นที่นูนหลังผ่าตัด เคยซื้อแผ่นเจลมาปิดเพื่อลดสี ลดรอย แต่ไม่หายและรำคาณ เนื่องจาก หมอเย็บแผลตอนผ่าตัดด้วยแม็ก พอแกะออกก็มีรูเป็นคู่ ๆ แผลมีขา(เหมือนคุณ Minie ) ตอนนี้ก็ยังมีรอยอยู่ ไม่ทราบว่าจะดูแลแผลคีรอยด์นี้อย่างไรบ้างคะ


โดย: suwajcharat.suksiritarworn IP: 222.123.89.156 วันที่: 8 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:47:43 น.  

 
คุณป๊อบ,

เรื่องอาหารการกิน สรุปเอาไว้แล้วในบล็อก
https://www.bloggang.com/viewblog.php?id=minieii&date=08-01-2005&group=2&gblog=10

กับเรื่องแพทย์ทางเลือกเสริมรักษา
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=minieii&month=30-12-2004&group=2&gblog=13


โดย: Minie' วันที่: 9 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:01:20 น.  

 
คุณ suwajcharat.suksiritarworn,

เรื่องเทคนิคการผ่าตัดคงต้องคอยฟังความเห็นจาก
คนที่อยู่ในแวดวงการแพทย์ (คุณผ่านมา แวะมาหน่อยเร๊ว)

ส่วนของมินนี่-กวาง แผลค่อนข้างเรียบ ตอนนี้ 3ปีครึ่งหลังผ่าตัด ครึ่งหนึ่งของรอยแผลก็กลายเป็นสีเนื้ออ่อนกว่าสีผิว อีกส่วนหนึ่งก็เป็นสีน้ำตาล ซึ่งที่สังเกตมาคาดว่ามันจะค่อยๆ จางกลายเป็นสีเนื้อ เวลาใส่ชุดว่ายน้ำบิกินี่ก็จะเห็น
รอยผ่าตัด เคยไปเล่นน้ำกับหลานๆ อายุ 8-9 ขวบ เค้าก็
สังเกตเห็นรอยนี้ และถามว่า เป็นอะไร :) เลยเล่าให้ฟัง
ว่าผ่าตัดมาเพราะป่วย

แล้วก็ถือโอกาสสอนเรื่องการกินการอยู่ให้ถูกวิธีเสียเลย :P หลานๆ ก็จะรู้ว่า ต้องกินผักหลากหลาย กินมันให้ครบ 5 สีเลย (แดง เหลือง ส้ม ม่วง ขาว)

อ้อ...เรื่องแผลผ่าตัด มีคุณหมอที่รู้จักกัน เค้าบอกว่า
เจ้ายาทา "ฮีรูดอยด์" ใช้ทาบางๆ ก็ช่วยได้
(แต่มินนี่-กวางไม่ได้ใช้ตั้งแต่แรก)

มีคนหลายคนบอกว่า
ไม่ให้กินไข่ เพราะมันจะทำให้มีเนื้อเยื่อเกิดที่แผลมากแล้วแผลจะนูน
ไม่ให้กินเนื้อวัว เพราะมันจะทำให้แผลเป็นสีคล้ำ
ซึ่งมินนี่-กวาง กินอาหารต้านมะเร็งซึ่งก็ไม่มีทั้งไข่
ทั้งเนื้ออยู่แล้วอ่ะ

แต่ก็เห็นมีการเปิดกระทู้กันในเวปพันทิป
เค้าก็ว่า มันเป็นแค่ ความเชื่อ...
ดังนั้น ต้องใช้วิจารณญาน แฮ่...


โดย: Minie' วันที่: 9 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:33:04 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ ได้ข้อมูลไปมากเลยค่ะ
เพราะตอนนี้ เริ่มเจ็บจิ๊ดๆ บริเวณท้องน้อยด้านซ้ายค่ะ
ระยะการเจ็บจะทิ้งช่วงห่าง บางวันก็ไม่เจ็บเลย
ประจำเดือนปกติดี เคยตรวจมะเร็งปากมดลูกแล้วไม่พบ
แต่มะเร็งรังไข่ ยังไม่ได้ตรวจค่ะ คงต้องหาเวลาไปเช็คแล้ว
แต่คิดว่า ในร่างกายน่าจะมีสารพิษเยอะค่ะ
ต่อไปคงต้อง รับประทานผักผลไม้ให้มากขึ้น
ชีวิตต้องสู้ค่ะ ไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอกเนาะ สู้ว๊อยย!


โดย: anny IP: 203.156.165.50 วันที่: 9 พฤษภาคม 2551 เวลา:11:15:50 น.  

 
คุณ anny,

ดีมากค่ะ ที่ "สู้ว๊อยย!"

ช่วงนี้ ผลไม้อร่อยเยอะ
กินมังคุด เงาะ ส้มโอ มะม่วง กล้วย แทนอาหารเป็นมื้อๆ ได้เลย


โดย: Minie' วันที่: 10 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:46:26 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณกวางและเพื่อน ๆ ร่วมบล๊อคนี้นะค่ะ
ไม่ได้เข้ามานานเพราะต้องไปหาคุณหมอที่เชียงใหม่มาค่ะจากที่ให้เคมีบำบัดครั้งสุดท้ายประมาณเดือนกุมภาพันธ์และคุณหมอนัด 3 เดือนตรวจ ตอนต้นเดือน พ.ค. 51 เราไปรอบนี้ผลเลือด CA 125 อยู่ที่ 16 ค่ะ เราเลยไม่แน่ใจในตัวเองเท่าไหร่ครั้งแต่ไปได้ปรึกษากับคุณหมอที่รักษาเราอยู่ซึ่งคุณหมอก็บอกว่าค่ามะเร็งยังอยู่ในเกณฑ์ปกติแต่เราก็ขอในครั้งต่อไปอีก 3เดือนจะขอ CT สแกนดูอีกครั้งหนึ่งค่ะ แปลกนะค่ะคุณกวาง ของคุณกวางอยู่ในระยะ 3 เหมือนกับเราแล้วคุณหมอบอกว่าจะมีโอกาสหายหรือมีชีวิตอยู่แต่กับของเราคุณหมอบอกว่าอยู่กับตัวเราว่าจะปฏิบัติตัวให้ดีออกกำลังกายให้มาก ๆ แต่ไม่บอกว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน แต่ตอนนี้เราก็ทานอาหารปกติค่ะแต่งดเนื้อ พวกหมูก็นาน ๆ จะทานทีหนึ่งแต่ไม่มากนัก ทานผักและปลาเป็นส่วนใหญ่ แต่ตอนเช้าตื่นมาเราจะทานสมุนไพร ฮวานง๊อก ซึ่งเป็นสมุนไพรที่คนรู้จักแนะนำให้ทานคุณป้าเค้าเป็นมะเร็งรังไข่เหมือนกันเป็นระยะที่ 4 แล้วแต่ทานแล้วปรากฏว่าคุณป้าท่านนี้หายผลเลือด CA125 ปกติคุณหมอนัดคุณป้า ปี ละ 1ครั้งแล้วค่ะเรารู้จากเพื่อน ๆ แนะนำให้รู้จักคุณป้าท่านนี้ เราทานว่านง๊อกนี้ตอนเช้า 7 ใบ และเย็น 7 ใบ ทุกวันเราทานตอนที่ให้ยาเคมีรอบที่ 2 พอเราทานแล้รู้สึกว่าจะไม่ค่อยปวดเมื่อยจากผลที่เราให้ยาเคมีเหมือนรอบแรกรู้สึกว่าจะมีแรงที่จะสู้กับยาเคมีในรอบต่อไปซึ่งตลอดของการให้ยาเคมีบำบัด 6 ครั้งเราไม่มีปัญหากับผลเลือดที่คุณหมอให้เจาะตาม ร.พ. ใกล้บ้านผลเลือดผ่านทุกครั้งเลยค่ะและเห็นมีคุณอะไรน้าที่เพื่อนกำลังให้ยาเคมีอยู่มีเคล็ดลับค่ะอาหารที่ทานในช่วงให้ยาเคมีก็ทานปกติงดเนื้อสัตว์แต่ของเรานะตอนเช้าเราจะทานน้ำสัปปะรดกับแครอทปั่นแยกกากทุกเช้าผลมะเร็งลดลง 50เปอร์เซ็นต์ในตอนให้ยาในครั้งแรกเลยค่ะและระหว่างให้ยา Day ที่ 14 ให้ระวังการติดเชื้อให้มากค่ะเวลาจะไปเจาะเลือดก็ให้รับประทานไข่ต้มทานเฉพาะไข่ขาวไข่แดงอย่าทานมานะคะเพราะจะเพิ่มเซลให้กับมะเร็งอีกและตอนระหว่างให้ยาเราจะรับประทานยาวิตามินเสริมอีก เราะจะทานยาวิตมิน C 1,000 มิลลิกรัมวันละ 1 เม็ดและ ยาวิตามิน เซนทรัม อีกวันละ 1 เม็ดนะจะทำให้เราตรวจเลือดผ่านทุกครั้งก็ได้นะคะจะเทียงแล้วไปทานข้าวก่อนนะคะแล้วจะแวะมาบล๊อคนี้อีกนะคะ ขอให้สมาชิกชาวบล๊อกของคุณกวางทุกคนสุขภาพดีทุกคนนะค่ะที่สำคัญหมั่นออกกำลังกายนะค่ะ


โดย: น้ำเพชร IP: 58.137.129.220 วันที่: 12 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:04:58 น.  

 
สมุนไพร ฮวานง็อก นี้คือยาอะไรคะ หาซื้อได้ที่ไหน ต้องปรึกษาแพทย์ก่อนรับประทานหรือไม่ แล้ว ทานใบ แบบใดคะ เคี้ยวเลยหรือนำไปปั่นกับผลไม้หรือเปล่าคะ จะมีอาการแพ้หรือเปล่าคะ แล้วทานไข่ แผลเป็นจะไม่นูนหรือคะ?อ่านจากที่คุณน้ำเพชรเขียน ดูแนวโน้มในภาพรวมแล้วมีสุขภาพแข็งแรงขึ้น การปฏิบัติตัวด้วยความเอาใจใส่ อย่างสม่ำเสมอ มีวินัยแบบนี้ต้องหายแน่นอนขอเป็นกำลังใจ สู้โว้ย นะจ้า...


โดย: suwajcharat.suksiritarworn IP: 222.123.94.30 วันที่: 13 พฤษภาคม 2551 เวลา:0:01:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณน้ำเพชร,

ของกวางระยะ T1c ค่ะ ไม่ใช่ระยะ 3

วันนี้ เพิ่งเอาว่านง็อก มาปลูก 1 ต้น เดี๋ยวจะขยายพันธุ์
ยังไม่รู้ว่าจะกินหรือเปล่าค่ะ แต่ปลูกไว้ก่อน เพราะมีญาติที่ไปเยี่ยม เขาก็แนะนำว่า ว่านง็อกนี่ให้สรรพคุณทางยาหลายอย่าง ทั้งลดความดัน ลดเบาหวาน และให้ผลดีมากๆ กับคนเป็นมะเร็ง

เอ...แต่สูตรที่เค้าให้มา เค้าว่า ผู้ชายให้กิน 7 ใบ เคี้ยวกินทุกวัน ตอนเช้าที่ท้องว่าง ส่วนผู้หญิงเป็น 9 ใบ
สูตรพวกนี้ก็แปลกดี ใบเล็กใบใหญ่ไม่เกี่ยง แต่ให้นับใบเอา มันเกี่ยวกับเพศตรงไหน?? อ้อ..แต่มีกำกับมาว่า ให้กินใบแก่ๆ หน่อย ก้านมันก็กินด้วย แล้วยังว่า ใบแก่ เคี้ยวยาก เหนียว 55 55


โดย: Minie' วันที่: 15 พฤษภาคม 2551 เวลา:23:57:49 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าค่ะ น้องกวาง และพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน

ช่วงนี้มีสมาชิกใหม่เยอะเลยนะคะ ทั้งคุณน้ำเพชร ,คุณsuwajcharat ฯ คุณ anny และอีกหลาย ๆ คน ขออนุญาตทักทาย และทำความรู้จักกันตรงนี้เลยนะคะ

สมาชิกเก่า ๆ ก็ค่อย ๆ ห่างจากการโพสต์ คงจะเหมือนพี่หน่อง คืออยู่ตัวในระดับหนึ่งแล้ว พูดง่าย ๆ ก็คือ ชักชินกับอาการของตัวเองแล้วใช่มั๊ยคะ ก็เลยเข้ามาอ่านกันเฉย ๆ (เพราะช่วงที่โพสต์เยอะ ๆ คือ ช่วงที่มันกำลังสับสน )

ตอนนี้ พี่หน่องหยุดให้คีโม (12 ครั้ง ) มาแล้ว 10 เดือน ตรวจเลือด CA 125 ยังคงอยู่ในเกณฑ์ดีค่ะ เดือนมี.ค., เม.ย. ค่าอยู่ที่ 3 และ 4 (ตอนที่เป็นครั้งแรก ค่า สูงถึง 7,500 เลยนะ)

ว่านฮง็อก (ที่ถูกต้องเขียนแบบนี้นะคะ) ที่บ้านก็ปลูก รวมถึงใบแปะตำปึง ด้วยค่ะ เค้าว่าดี ช่วยรักษามะเร็ง พี่หน่องก็ทาน แต่ไม่จำกัดจำนวนใบค่ะ

มีงานด่วน... เดี๋ยวว่าง มาโพสต์ใหม่ค่ะ



โดย: พี่หน่อง IP: 222.123.216.225 วันที่: 16 พฤษภาคม 2551 เวลา:8:07:51 น.  

 

น่าสนใจ ลอง Search ดูได้ข้อมูลว่าน พญาวานร (ฮวานว็อก) ดังนี้

สมุนไพรชนิดหนึ่งมาจากเวียดนาม ชื่อ ฮวานง็อก และมีชื่อไทยเรียกกันว่า พญาวานร

เป็นพันธุ์ไม้เตี้ย ๆ สูงประมาณ 1 เมตรกว่า ๆ แต่ก็ไม่ใช่ไม้ล้มลุก ดู ๆ เป็นพันธุ์ไม้ธรรมดา ๆ จึงไม่เป็นที่สนใจกับคนทั่ว ๆ ไป ฮวานง็อกเข้ามาเมืองไทยทางภาคอีสานแถว ๆ บุรีรัมย์ ศรีสะเกษ สุรินทร์ เมื่อประมาณ 20 ปีที่ผ่านมา เป็นพันธุ์ไม้ใบอ่อนสีเขียว ปลายใบแหลม แตกกิ่งก้านสาขามาก ออกตามโคนง่ามใบ ใช้เคี้ยวใบสด ๆ ก่อนรับประทานอาหารวันละ 4-7 ใบ มากน้อยแล้วแต่ชนิดของโรค กินสด ๆ ง่าย ๆ ไม่มีรสฝาดเฝื่อนแต่ประการใด ว่าจริง ๆ แล้ว แปะตำปึงที่ว่าน่ากินกว่าจินฉี่เหมาเยี่ย แต่ฮวานง็อกหรือพญาวานรน่ากิน กว่าแปะตำปึงเสียอีก ทั้งคุณค่าทางสมุนไพรจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ ไป และไม่มีศัตรูพืชเหมือนแปะตำปึง คือ เพลี้ยแป้งที่เกาะอยู่ตามใต้ใบ ตามส่วนยอด ทำให้ยอดและใบหงิก แต่แก้ไขง่าย ๆ โดยตัดส่วนยอดทิ้งเสีย ยอดอ่อนจะแตกใหม่ตามโคนง่ามใบ ไม่ควรใช้ยาปราบศัตรูพืช ฉีดพ่น เพราะจะเป็นอันตรายถึงผู้ที่เก็บใบไปกิน คุณค่าทางสมุนไพรเป็นที่ยอมรับกับผู้ที่ใช้มาแล้ว นอกจากเบาหวานได้ผลอย่างดีแล้ว ยังรักษาโรคมะเร็ง ไข้หวัด อาการปวดเมื่อยตามร่างกาย อาการทางเดินอาหารไม่ปกติ โรคกระเพาะอาหาร เลือดออกตามลำไส้ ตับอักเสบ ไตอักเสบ ปัสสาวะเป็นเลือดหรือขุ่นข้น โรคตาทุกชนิด รักษาอาการ มดลูกหย่อนยานของสตรีที่คลอดลูกใหม่ ๆ โรคความดันโลหิตสูง-ต่ำ ใช้กับสัตว์ก็ได้ เช่น ไก่เหงาเป็นอหิวาต์ เป็นนิวคาสเซิล หรือจากการชนไก่ โดยให้กิน 2-3 ใบ ส่วนการขยายพันธุ์ฮวานง็อกทำได้ง่าย ๆ เช่นเดียวกับแปะตำปึง คือ ตัดลำต้นเป็นข้อ ๆ นำไปปักชำ รากใหม่จะงอกออกมาภายใน 7-10 วัน ฮวานง็อกเป็นพันธุ์ไม้ที่ขึ้นง่าย โตเร็ว โดยไม่ต้องใช้ปุ๋ยช่วยแต่อย่างใด เจริญเติบโตได้ดีในที่ร่มหรือแดดรำไร

จาก เว็บ
//mayai.igetweb.com/index.php?mo=18&catid=2140&pid=126581


โดย: su (suwajcharat).suksiritarworn IP: 117.47.66.93 วันที่: 16 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:54:04 น.  

 
สมุนไพรฮวานง็อก (HoaN Ngoc)สมุนไพรที่ค้นพบล่าสุดและคิดว่าน่าจะมีประโยชน์ เนื่องจากเป็นสมุนไพรเดียวที่รักษาโรคได้อเนกอนันต ์เป็นสมุนไพรที่เข้ามาในประเทศไทยเรา เกือบ 10 กว่าปีแล้ว แต่ยังไม่ค่อยแพร่หลาย
มีคนรู้จักน้อยเป็นที่รู้จักเฉพาะคนบางกลุ่มสมุนไพรฮวานง็อก เป็นสมุนไพรที่ถือกำเนิดในประเทศเวียดนาม ผู้ที่นำเข้ามาใช้เป็นกลุ่มทหารผ่านศึกสมัยสงครามเวียดนามกระถางแรกที่นำเข้ามามีราคาถึง 70,000 บาท
นำมากินใบสด ๆ แก้โรคต่าง ๆ มากมาย และเห็นผลเร็วรู้จักกันในรุ่นของทหารผ่านศึกรุ่นนั้นรุ่นเดียวการใช้ และสรรพคุณนั้น ซึ่งท่านใช้รักษาอาการเจ็บป่วยของบุคคลในครอบครัวท่าน เช่น ภรรยาของท่านเป็นโรคเบาหวาน กินใบสมุนไพร ฮวานง็อกไม่นานก็หาย
ลักษณะของต้นเป็นต้นไม้ชนิดใบอ่อน ปลายแหลม ส่วนล่างของใบจะหยาบสีเขียวด้านบนสีเขียวอ่อน
เป็นต้นไม้ที่มีใบมากสักหน่อย แตกกิ่งก้านทรงพุ่มได้ดี
วิธีใช้ ส่วนสำคัญคือ ใบใช้เคี้ยวกินสด ๆ หรือคั้นและกรองเอาน้ำข้น ๆรับประทานหรือต้มเป็นน้ำแกงรับประทานก็ได้ส่วนเปลือกและรากไม้ สามารถต้มกลั่นเป็นสุราได้ด้วยใบไม้ไม่มีกลิ่นและรส สามารถต้มเอาน้ำใส ๆ ดื่มได้
ส่วนการรับประทานมากหรือน้อย อยู่ที่ธาตุ หนักเบาของแต่ละคน โดยทั่วไปจะรับประทานกัน 1-4 ใบ
คนที่มีอาการหน้ามืด ตาลายหลังรับประทาน 15 นาทีจะเห็นผลให้รับประทานติดต่อกัน 7 วัน วันละ 2 ครั้ง ก่อนอาหาร
จากหลักฐานคนไข้รายหนึ่ง หลังจากรักษาโรคมะเร็งตับ จากยานานาชนิดไม่หาย เมื่อได้รับประทานใบสดของต้นฮวานง็อก คนไข้มีปฎิกิริยาตอบรับอย่างไม่น่าเชื่อ จากการมีไข้สูงถึง 40องศาลดลงเหลือ 37 องศา การเจ็บปวดลดลงมาก ผิวหนังเคยเหลืองก็ลดลง หน้าท้องแฟบลงตัวเบา ทำให้คนไข้ลุกขึ้นมาสนทนาได้คนไข้สามารถฟื้นตัวได้เร็วขนาดนั้น หลังจากรับประทานได้ 20 นาที ยาได้ออกฤทธิ์
รับประทาน 5 ใบ จะลดความเจ็บปวดได้ 3 ชั่วโมง
รับประทาน 7 ใบ ลดได้ 5 ชั่วโมง
คนไข้โรคตับได้เจ็บป่วยมาจนถึงวาระสุดท้ายแล้วกลับฟื้น และมีความหวังนับว่าสมุนไพรฮวานง็อก เป็นต้นไม้ใบยาที่มีคุณค่าสูงส่ง

สรรพคุณของสมุนไพรฮวานง็อก
(จากเอกสารฮานอย 2-9-1995 ถ่ายทอดจากต้นฉบับจริง)
1 รักษาคนสูงอายุ ปวดเมื่อยตามร่างกายทำงานหนัก เกิดประสาทหลอน
2 รักษาเป็นไข้หวัด ความดันโลหิตสูง ท้องไส้ไม่ปกติ
3 รักษาอาการมีบาดแผล เคล็อด ขัด ยอก กระดูก
4 รักษาอาการทางเดินอาหารไม่ปกติ
5 รักษาอาการโรคกระเพาะอาหาร โรคเลือดออกในลำไส้เกี่ยวกับกระเพาะปัสสาวะ
6 รักษาอาการคอพอก ตับอักเสบ
7 รักษาอาการไตอักเสบ ปัสสาวะเป็นเลือด ปัสสาวะขุ่นข้น
8 รักษาอาการโรคมะเร็ง ปอด มีอาการปวดต่าง ๆ โดยไม่ทราบสาเหตุ ให้รับประทานต่อไป 100-200 ใบ อาการจะหายขาด
9 รักษาโรคตาทุกชนิด เช่น ตาแดง ตาต้อ ตาห้อเลือด
10 รักษาอาการมดลูกหย่อนของหญิงคลอดบุตรใหม่ได้ผลดี ช่วยให้มดลูกเข้าอู่
11 รักษาโรคความดันโลหิตสูง ความดันโลหิตต่ำ โรคประสาทอ่อน ๆ
12 สามารถใช้กับสัตว์ได้ จากเอกสารระบุว่าใช้กับไก่ชน หลังจากชนไก่แล้วต้องการให้ไก่ฟื้นจากอาการบาดเจ็บ ให้ไก่กินใบของต้นสมุนไพรฮวานง็อก จะฟื้นตัวได้เร็ว

รายละเอียดในการใช้รักษาแต่ละโรค
1 โรคกระเพาะอาหารเป็นแผล รับประทานครั้งละไม่เกิน 7 ใบ วันละ 2 ครั้งรับประทานติดต่อกับไปจนครบ 50 ใบ
2 โรคเลือดออกในลำไส้ รับประทานใบสด 7-13 ใบ หรือคั้นเอาน้ำ วันละ 2 เวลา
3 โรคเกี่ยวกับลำไส้ใหญ่เป็นบิด รับประทานครั้งละไม่เกิน 7 ใบ วันละ 2 ครั้งรับประทานติดต่อกันไปประมาณ 100 ใบ
4 โรคตับอักเสบ คอพอก รับประทานครั้งละ 7 ใบ วันละ 3 ครั้งรับประทานติดต่อกันไปจนครบ 150 ใบ
5 โรคไตอักเสบ ปวดเป็นประจำ รับประทานครั้งละ 3-4 ครั้ง วันละ 3 ครั้งรับประทานไปจนครบ 30 ใบ
6 อาการท้องไส้ไม่ปกติ รับประทาน 7-14 ใบ 2 ครั้ง
7 ปวดเมื่อยตามร่างกาย รับประทาน 7-14 ใบ 2 ครั้ง
8 อาการปัสสวะแสบ ปัสสาวะเป็นเลือด รับประทาน 14-21 ใบโดยการคั้นเอาน้ำข้น ๆ รับประทาน
9 โรคตาแดง รับประทาน 7 ใบ และบด 3 ใบ ปิดที่ตาเวลานอน 1 คืน
10 โรคความดันสูงจะลดลงทันทีเมื่อรับประทาน 5-9 ใบ
11 แก้โรคเบาหวาน ผู้ชายรับประทานวันละ 7 ใบ ผู้หญิงรับประทานวันละ 9 ใบ ภายใน 90 วัน
12 ใช้กับสัตว์ เช่น ไก่เหงา เป็นอหิวาต์ หรือนิวคาสเซิล ให้ไก่กิน 2-3 ใบไก่ชนหลังจากการชนแล้วให้กิน 2-3 ใบ
13 สตรีหลังคลอดรับประทานวันละ 1 ใบ รับประทานทุกวันจะทำให้ฟื้นสุขภาพได้เร็ว

การรับประทานหรือกินใบสมุนไพร ให้กินก่อนกินอาหารเสมอ

วิธีปลูก ใช้วิธีตัดกิ่งมาปักชำ รดน้ำวันละ 1 ครั้ง ประมาณ 2 สัปดาห์ จะแข็งแรงขึ้น ใช้ปุ๋ยคอก อย่าใช้ปุ๋ยวิทยาศาสตร์ ปลูกในที่แดดรำไร หรือใต้ต้นไม้ใหญ่

จากเว็บ//aketarot.blogspot.com/2007/11/uvme_30.html


โดย: su (suwajcharat).suksiritarworn IP: 117.47.66.93 วันที่: 16 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:17:15 น.  

 
อยากรู้ด้วยเนอะ ว่าถ้ากินเพลินไปหน่อย
หรือว่า กินระยะยาวๆ หน่อย จะมีผลข้างเคียงอะไรแค่ไหน


โดย: Minie' วันที่: 17 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:13:27 น.  

 
ตอนนี้อยากรบกวน ใครก็ด้าย! ช่วยด้วย

เนื่องจากต้องไปอบรมสัมนา (ออกนอกสถานที่ไม่อยู่ที่ทำงาน) แต่ศีรษะผม ยังไม่ขึ้นเลย ใส่วิกทั้งวันคงไม่หวาย อยากได้วิธีผูกผ้าโพกศีรษะ ที่สุภาพค่ะ ไม่ทราบพอจะแนะนำได้หรือปล่าว รีบค่ะรีบมาก เพราะไปหาซื้อหมวกมาใส่แล้วดูไม่สุภาพเลย


โดย: su (suwajcharat).suksiritarworn IP: 117.47.56.209 วันที่: 21 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:46:27 น.  

 
เรื่องโพกผ้า บางคนใช้แบบอิสลามค่ะ
ก็โพกแล้วไปได้ทุกที่ จะติดต่อธุรกิจ อบรมสัมนา
สบายมาก

จะเป็นเรื่องแปลก หรือทำให้สะดุดตา
อีกทีก็อีตอนที่ โพกผมแบบอิสลาม แต่ดันไปกิน "เนื้อหมู"
นั่นล่ะ.....อาจจะเริ่มมีคำถาม 555


โดย: Minie' วันที่: 22 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:29:19 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกคน วันนี้มีเวลาว่างแวะณเข้ามาเยี่ยม พี่หน่อง คะ ป้าเป็ดยังจำ puk pik ได้อยู่เนอะ ตอนนี้ทุกคนสบายดีนะคะ พี่พัชเป็นไงบ้างเอ่ย .....สำหรับหนู ตอนนี้สบายดีมาก มากค่ะ....อย่างที่คฎหมอประจำตัว และคุณผ่านมาบอก.....สถิติการรอดชีวิตมะเร็งระยะ 3 ของหนู มันส่งสัญญานดีมาก เพราะการกลับมาเป็นช้ำ รอบ 3 มันยาวนานกว่าเดิม....เพราะหมอบอกว่าการกลับริมมารอบ3 จะเร็วกว่าทุกครั้ง.....มีพี่บางคนโทรมาถามว่าตอนนี้กินอยู่อย่างไร ? จริงแล้วหนูทานอาหารตามปกติทุกอย่าง ทานให้ครบ 5 หมู่ แต่หลีกเลี่ยงพวกปิ้งย่างไหม้ ๆ เกรียมและกินผลไม้มากขึ้น ส่วนเรื่องอาหารเสริม หรือสมุนไพร หนูกินตัวเดียว คือสาหร่ายเกลียวทองอัดเม็ด กินมา 4ปีแล้วค่ะ ตั้งแต่มะเร็งเมลามกลับมาเป็นช้ำ กินอย่างเดียวค่ะ ไม่มีเวลาไปเข้าคอร์ส หรือปฏิบัติธรรมเหมือนกะคนอื่น (แอบอิจฉา)เพราะชีวิตต้องดิ้นรนอ่ะค่ะหนูจะกินยาอะไรแต่ละอย่างเรื่องมาก ต้องโทรไป อย.หนูก็เลยหาข้อมูลเกี่ยวกับสาหร่ายอย่างเดียว และก็ไม่แตะต้องยาหม้อยาต้ม เพราะกลัวเชื้อราตามรากไม้จะยิ่งแย่ไปใหญ่ สุดท้ายขอให้ทุกคนแข็งแรงนะคะ


โดย: pukpik su su IP: 58.9.196.35 วันที่: 26 พฤษภาคม 2551 เวลา:9:45:05 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่กวาง....ไม่ได้หายไปไหนหรอกนะคะ เข้ามาติดตาม blog พี่กวาง อยู่เรื่อย ๆ ค่ะ แต่ว่าช่วงนี้อยู่ตัวก็เลยไม่ได้เข้ามา comment แต่ลำพองอยู่ได้ไม่นานหรอกค่ะ ก็มีเรื่องจนได้อ่ะ ...แหะ ๆๆๆ

เรื่องมันเกิดจาก....สงสัยจะยกของหนักบ่อยไปหน่อยค่ะช่วงนี้ อยู่ดี ๆ ก็มีอาการไข้ แล้วก็เจ็บแผลด้านซ้ายข้างที่ตัดรังไข่ออกไปนั่นแหล่ะค่ะ ทีแรกคิดว่าคงเป็นอะไรไม่มาก กินพาราแก้ปวดสักวันสองวันก็คงหาย เพราะมันเจ็บจี๊ด ๆ แล้วก็หายไป แต่ผ่านไปอีก 1 วัน อาการแย่ลงค่ะ นอนไม่หลับทั้งคืนเลย ทั้งปวดทั้งเจ็บ แถมเป็นไข้สูงอีก เช้ามาเลยต้องรีบไปให้หมอตรวจ

หมอบอกว่าน่าจะเป็นแผลอักเสบ หรือไม่ก็มีการติดเชื้อบริเวณนั้น เพราะอัลตร้าซาวน์แล้วไม่พบก้อนเนื้อบริเวณข้างที่เจ็บ.........

ประมาณ 1 อาทิตย์ อาการเริ่มดีขึ้นค่ะ ไม่เป็นไข้แล้ว แผลข้างในก็ไม่เจ็บแล้วแต่ยังตึง ๆ อยู่บ้าง ก็เลยทำให้ยังเดินตัวเอียง ๆ เหมือนตอนผ่ามาใหม่ ๆ เฮ้อ...หนูรู้สึกเหมือนเพิ่งไปผ่ามาอีกรอบเลยค่ะ 55555....

แย่จังค่ะ ด้วยความหวังดีช่วยแม่ยกของ เลยกลายเป็นเรื่องเจ็บตัว แถมโดนแม่ดุ "ต่อไปแกไม่ต้องมายุ่งอีกเลยน่ะ"....แง่วววววว.... จริง ๆ ก็ผ่ามาตั้งเกือบปีแล้วนะคะ คิดว่าแผลน่าจะหายสนิทดีแล้วเสียอีกอ่ะ ....แง่มแง่ม...

พี่กวางก็ต้องดูแล รักษาสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ

คิดถึงพี่กวางค่ะ


โดย: bowy IP: 125.24.28.228 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:15:57:31 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ pukpik susu,

ดีใจค่ะที่ได้ทราบข่าวว่า สุขภาพดี และไม่เป็นซ้ำอีก
และขอบคุณที่มาแบ่งปันประสบการณ์ว่ากินอะไร ใช้อาหารเสริมอะไร

จะได้เป็นอีกทางเลือกสำหรับบางคนที่กำลังหาอะไรเหมาะๆ กับตัวเองและสุขภาพของตนนะคะ

ขอเป็นกำลังใจให้คุณ Pukpik susu ชีวิตต้องดิ้นรนก็ดิ้นรนกันไป มีลงก็มีขึ้น มีเหนื่อยก็มีสบายค่ะ แต่ถึงยากอย่างไร ขอให้ใจเราเป็นสุข...จริงมั้ยคะ?


โดย: Minie' วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:8:36:55 น.  

 
น้อง Bowy,

สวัสดีจ้า...เกิดเรื่องอีกจนได้นิ...
น่านดิ ผ่าตัดมาตั้งนานแล้ว ไหงยังอักเสบได้อีก

ถามหน่อยหนึ่งนะ ว่าที่ผ่านมา บริหารร่างกายอะไรบ้าง
เพราะว่า ถ้าบริหารร่างกายเป็นประจำ ตอนยกของหนัก ก็ไม่น่าจะเกิดปัญหาอ่านะ

อีกอย่างหนึ่ง เวลามีไข้ขึ้นสูง เป็นเพราะร่างกายต้องการเยียวยาตัวเอง เราก็พักผ่อน ไม่อาบน้ำ ไม่เช็ดตัว งดอาหาร จิบน้ำนิดหน่อย สักหนึ่งวัน พอไข้ลด แล้วก็ค่อยๆ ถอย คือดื่มน้ำผักผลไม้ ผลไม้ แล้วก็อาหารย่อยง่าย เป็นลำดับแต่ละวัน
เขียนย้ำไว้อ่ะค่ะ เพราะพี่กวางก็มีปัญหาเรื่องการอักเสบติดเชื้ออยู่หลายครั้งแล้ว ร่วมกันการเป็นไข้สูง
แก้ปัญหาด้วยการทำแบบข้างบน ได้ผลดีมากๆ

ร่างกายเราถ้าเป็นไข้สูงได้ หมายความว่า มันยังทำงานได้ดีมาก

อยากบอกว่า "ยินดีด้วยที่เป็นไข้"
อาจฟังดูแปลกบ้าง แต่ถ้าสงสัย กลับไปดูบล็อก https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=minieii&month=26-10-2007&group=12&gblog=3


โดย: Minie' วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:8:44:59 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่กวาง

ที่ผ่านมาโบว์บริหารร่างกายอะไรบ้างหรือค่ะ ก็ตอนช่วงหลังผ่าตัดมาใหม่ ๆ ก็จะใช้วิธีการเดิน พอผ่านมาสัก 3-4 เดือน ก็มีโยคะเข้ามาร่วมด้วยบ้าง แต่พอสัก 5-6 เดือน ก็เริ่มออกกำลังกายโดยการวิ่ง วิ่งเยาะ ๆ ค่ะ ไม่ได้วิ่งหักโหมมากมาย แต่มาช่วงหลัง ๆ แหะ แหะ....ความขี้เกียจเข้าครอบงำ เลยไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเลยค่ะ ......

ก็โหยยย.... พอเลิกงานตอนเย็นกลับมาถึงบ้านก็ หิ๊ว หิว ตรงดิ่วไปที่โต๊ะอาหารทันที พอทานเสร็จแล้วนึกอยากจะออกกำลังกายก็ไม่ทันแล้วค่ะ เพราะพุงกางเต็มที่แล้ว
มันก็เป็นซะแบบนี้แหล่ะค่ะพี่กวาง ช่วงนี้โบว์เลยสุขภาพไม่ค่อยดีไปด้วยเลยอ่ะ เด๋วเป็นนู่นเด๋วเป็นนี่......เฮ้อ.....เค้าเรียกว่าไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ฮือ ๆๆๆ...........

ส่วนเรื่องการปฏิบัติตัวเวลาเป็นไข้ โบว์ก็ปฏิบัติตัวตามที่พี่กวางแนะนำค่ะ โดยเฉพาะเรื่องไม่อาบน้ำเนี่ย ถนัดนักเชียว หุหุหุ

เฮ้อ...พี่กวางค่ะ ทำไมการดูแลตัวเองหลังการผ่าตัดมันถึงได้เป็นเรื่องที่ยุ่งยากแบบนี้ล่ะคะ แย่จังค่ะ การที่ไม่สบายบ่อย ๆ พลอยทำให้จิตตกไปด้วยเลย

ขอบคุณพี่กวางมาก ๆ เลยนะคะ สำหรับข้อแนะนำต่างๆ
..@^-^@...


โดย: bowy IP: 125.24.95.169 วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:9:07:26 น.  

 
น้องโบว์,

นี่เธอ...เรื่องไม่อาบน้ำน่ะ เอาเฉพาะตอนไข้ขึ้นสูงนะจ๊ะ
ตอนไม่ป่วย ก็ต้องชำระร่างกายนะเฟ้ย

กลับจากทำงานมา เวลาเหนื่อยๆ อิ่มๆ ก็เข้านอนเลยรึเปล่า???

คำแนะนำ: กลับมาถึง อาบน้ำซะก่อน ไม่ต้องรีบร้อนอะไร
ให้รู้สึกถึงน้ำที่ไหลผ่านผิว...รู้สึกเหมือนว่างๆ
ไม่มีอะไรทำ...555 ทั้งๆ ที่หิว...
จากนั้น ค่อยแต่งตัวสบายๆ หรือจะแต่งตัวเริ่ดๆ แบบกินดินเนอร์ก็ได้ เดินไปโต๊ะอาหาร...ค่อยๆ ละเลียดอาหารในจาน...

เรื่องบริหารร่างกาย อันที่เป็นโยคะบนเตียง ก็น่าสนใจนะ
ตื่นเช้าขึ้นสัก ครึ่ง หรือ หนึ่งชั่วโมง บิดขี้เกียจด้วยท่าโยคะ
ซะก่อนจะลุกจากที่นอน แล้วก็ต่อด้วยโยคะท่ายืนนิดหน่อยตรงหน้าเตียง จากนั้น ก็ไปทำอะไรก็ไป....

ได้ผลยังไงบอกด้วยเด้อ....


โดย: Minie' วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:11:00:19 น.  

 
โหย...พี่กวางอ่ะ...ปกติก็ต้องอาบน้ำอยู่แล้ว แต่อาบแค่วันละครั้งได้ป่ะ แบบว่าช่วยชาติประหยัดไง อิอิอิ

ให้โบว์อาบน้ำก่อนกินข้าว ไม่ต้องรีบร้อน สงสัยจะยากอ่ะ กว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบ 6 โมงเย็นแล้ว และถ้าไม่กินพร้อมสมาชิกในบ้านมีหวังอดกินแน่เลย เพราะไม่มีอะไรเหลือนะจิ 5555+++ ล้อเล่นค่ะพอดีว่าที่บ้านมีกฏว่าต้องทานอาหารพร้อมกัน เพราะจะได้เก็บล้างทีเดียวเลย..... จะได้ไม่มีเหลือไว้ให้กินรอบดึก เป็นอุบายของแม่น่ะคะ กลัวลูก ๆ จะอ้วน ซะงั้น...เฮ้อ

เรื่องบริหารร่างกาย ทำเสร็จแล้วนอนต่อได้ป่าวค่ะ 555+++ ก็ขอต่อเวลาสัก 5 นาที 10 นาที ก็ยังดีอ่ะ ความสุขเล็ก ๆ ของโบว์น้า แต่ตอนนี้แผลข้างที่อักเสบมันยังตึง ๆ อยู่เลย ก็เลยยังไม่ค่อยกล้าบริหารหลายท่ามากนัก ....จริง ๆ แล้วมันเป็นข้ออ้างเพราะขี้เกียจ....... อ่ะไม่ช่ายยย.....

เอาไว้ได้ผลยังไงจะมารายงานอีกทีนะคะ .. @^-^@...


โดย: bowy IP: 125.24.2.138 วันที่: 18 มิถุนายน 2551 เวลา:9:40:55 น.  

 
น้องโบว์,

วินัยในบ้าน ที่ให้กินข้าวพร้อมกันเนี่ย แหร่ม มั่กๆ
อยากให้ทุกบ้านเป็นงี้มั่งเนอะ
คิดถึงตอนเด็กๆ อยู่ต่างจังหวัด กลับมาทุกคนอยู่พร้อมหน้า กินข้าวด้วยกัน...


โดย: Minie' วันที่: 21 มิถุนายน 2551 เวลา:14:55:11 น.  

 
สวัสดีครับทุกๆคน หายไปนาน งานเยอะ หลังจากพาภรรยาไปตรวจตามปกติทุก 3 เดือน ค่า ca125 เพิ่ม จาก 10 เป็น 11 ตกใจอีกแล้ว สงสัยจะทานช็อคโกแลตก่อนตรวจ ฟังผล ct scan พบว่า ปกติ เวลากินอาหารผิด เช่นตำขนมจีน แคบหมู เผ็ดนิดหน่อย ก็ต้องกินผักผลไม้เป็นกิโลเพื่อล้างพิษ นาน ๆ กินครั้ง ควบคุมอาหาร กินอาหารที่มีรสเค็ม หรืออาหารที่มีส่วนผสมของเกลือไอโอดีน อาเจียนทุกครั้ง ต้องกลับมากินผลไม้ทุกครั้ง และจะรู้สึกหงุดหงิดเวลาข้างบ้านเผาขยะพลาสติก แสบคอ จมูก ร้องไห้ หาที่หลบภัยหลายครั้ง ช่วงนี้กินอาหารไม่ค่อยได้ร้อนท้อง ปวดหัว เหมือนจะเครียด พยายามควบคุมสติ อารมณ์ให้นิ่ง บางครั้งลืมตัวก็มี ต้องกลับมาค้นหาตัวเอง
เบื่อ ๆ เส็ง ๆ ออกกำลังกาย กินผักผลไม้เหมือนเดิม เดือนส.ค. ก็ไปหาหมออีก ตอนนี้รู้สึกปวดตามตัว กังวล มีข้อเสนอแนะบอกด้วยนะคะ


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 125.26.201.174 วันที่: 22 มิถุนายน 2551 เวลา:14:00:06 น.  

 
ลืมบอกไปว่า กินหว่านฮ็อก หรือพญาวานร ทุกวัน ตอนเช้า
จะรู้สึกสดชื่น หน้าตาสดใส ไม่เหนื่อยง่าย อารมณ์ดี เย็นท้อง เวลาร้อนท้องก็กินก็ดีขึ้น กินคู่กับแปะกำบึงบาง
แต่กินขมิ้นไม่ได้เลยท้องอืด ทั้งเคี้ยวเป็นใบ และปั่นกินเป็นแก้ว แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยปั่นไม่ค่อยมีเวลา ก็เลยกินแบบง่าย สงสัยต้องกลับมาปั่นแล้ว ร้อนท้องจัง


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 125.26.201.174 วันที่: 22 มิถุนายน 2551 เวลา:14:05:51 น.  

 
คิดถึงทุกคน แต่หายไปเป็น2เดือน งานยุ่ง ส่วนร่างกายก็มีอย่างเดียว เคมีไปทำลายปลายประสาท รักษามา3ปี แล้วก็เหมือนเดิมโชคดีที่เดินได้ทำงานได้ ค่ะคนที่เห็นเขาคิดว่าเราปกติดี ออ/ เรื่องที่เป็นกังวลมากคือ นำหนักไม่ลดเลย
กลุ้มมาก เพราะเคมีไปทำลายกระดูก จึงไม่ควรอ้วนมาก นำหนัก 74 เท่าเดิม จะทานน้อยก็ไม่ลด การให้นำเกลือมากๆมีผลไม่ค่ะ ทั้งหมด 125ขวดรวมยาด้วย เรื่องมะเร็งยังไม่พบเลย พี่เป็นระยะ 3 C ตรวจเลือดปกติ อุตาร์ซาวด์ยังไม่พบ ขอให้มันหายไปจากเราสักที กลัวความทรมานมากกว่า ทุกวันนี้มีความสุขดีค่ะ และขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้ทุกคนมีสุขภาพดีขึ้น หายจากโรคนี้น่ะค่ะออ/คิดว่าใครจะติด AF5ค่ะ หาอะไรทำจะได้ไม่คิดมากค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.242 วันที่: 23 มิถุนายน 2551 เวลา:20:43:43 น.  

 
เย้...คุณช้างแมมมอธ
ป้าเป็ด มากันแล้ว หายไปนานจังเลย

กำลังคิดๆ อยู่ว่า บล็อกเหงา....

แหม...ค่า CA125 ต่ำมากๆ เลยค่ะ จาก 10 เป็น 11 ไม่มีนัยสำคัญ มะใช่เหรอ...ต๊กกะใจไปได้คะคุณช้างแมมมอธ

ดีจังเลยค่ะ ที่ร่างกายมันมีผลตอบรับกับสิ่งสกปรก มีอาการโน่นนี่...แปลว่าร่างกายสะอาดดี ว่ามั้ย?

ป้าเป็ดจ๋า,
ดีใจค่ะ ที่มะเร็งมันลืมป้าเป็ดไปแล้ว
แล้วป้าเป็ด ก็มีความสุขดี... ได้ยินอย่างนี้แล้วก็ไม่ห่วงค่ะ

เรื่องน้ำหนักเดี๋ยวมันก็ลดเองล่ะค่ะ ดูกันไปเรื่อยๆ
เรื่องน้ำเกลือ บางคนก็มีผลนะคะ ที่ทำให้น้ำหนักขึ้น
แต่บางคนก็ไม่เป็น ลองดูชนิดของอาหารอีกจิ๊ดนึงค่ะ
เผื่อมีอะไรที่ลืมไป อย่างพวกข้าวกะแป้งๆ บางทีก็ทำให้น้ำหนักไม่หายไปซะที...


โดย: Minie' วันที่: 23 มิถุนายน 2551 เวลา:22:37:50 น.  

 
สวัสดีค่ะ
พี่ๆเพื่อนและคุณกวาง พัชไปให้คีโมครั้งที่4 อาการก็ปวดเหมื่อยข้างหลังมากบางวันก็ปวดขาไม่มีแรงไปเฉยๆเดินไม่ค่อยได้อาเจียรมากเมื่อ2วันนี้ คุณหมอนัดอีกทีก็วันที่5ไม่ได้เข้ามาเปิดดูเพราะห่วงเรื่องงานและเรื่องลูกพาเข้าเรียนอนุบาล1เห็นเขาแล้วก้มีกำลังใจที่อยากอยู่ต่อชอบคุณกวางมากที่ให้ความรู้ต่างๆได้ดี ยังต้องให้คีโมอีก2ครั้งผมก้ร่วงแต่ยังไม่ล้านกลัวจังเลยมีวิกแล้วอึดอัดบอกไม่ถูกอาเจียรจนเหนื่อยมีเลือดออกมานิดหน่อยแต่เป้นเลือดแห้งไม่สดคิดว่าคงจะค้างจากในกระเพาะคุณหมอบอกน่าจะเป็นแผลในกระเพาะทำให้อาเจียรนี่ก็รอถามอาทิตยหน้าถ้าให้คีโมครบก็จะเช้คอีกที กลัวการให้คีโมอีก2ครั้งนี้ไม่รู้จะเป้นไงเพราะเมื่อยมากๆหลังขาก็ล้า ดีใจที่เข้ามาดูเจอข้อมูลดีจากคุณกวางและพี่ทุกคนแล้วจะโทรหานะคะ


โดย: พัช IP: 124.121.240.196 วันที่: 26 มิถุนายน 2551 เวลา:0:16:38 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องกวาง แล้วก้อพี่ ๆ น้อง ๆ ทุก ๆ คนค่ะ

พี่หน่องไม่ได้เข้ามาคุยด้วยเป็นนานสองนาน แต่ก็แวะเข้ามาอ่านเป็นประจำนะคะ เพียงแต่คิดไม่ออกว่าจะคุยอะไรดี

การเขียนอะไร ๆ เนี่ย บางทีมันก็ต้องอาศัยอารมณ์ด้วยเนอะ บางครั้งมันก็ตื้อ ๆ เขียนไม่ออกซะงั่น

แล้ววันนี้ก็อยากจะเขียน แต่มีกรรมบังเล็กน้อยค่ะ คือไม่ได้พกแว่นมาด้วย ก็เลยนั่งเพ่งสายตา ทั่งอ่าน ทั้งพิมพ์นี่ล่ะค่ะ ถ้าสะกดผิด ๆ ถูก ๆ ก็ไม่ว่ากันนะคะ

ระยะนี้ ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปมากมายค่ะ แต่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นมาก ๆ

ถ้าน้องกวางยังจำได้ เมื่อราว ๆ ปลายปี 50 - ต้นปี 51 พี่หน่องชอบเข้ามาบ่นว่าจิตตกนั่นแหละ

ตอนนี้ ย้ายที่ทำงานแล้วค่ะ .... ชีวิตสดใสขึ้นมาก พอมีเวลาไปหัดทำขนมด้วยนะคะ แถมเป็นการทำขนมการกุศลด้วยนะ

พรุ่งนี้หมอนัดตรวจ (ความจริงพี่หน่องเป็นคนนัดเอง ) เพราะให้คีโมครั้งสุดท้ายเมื่อ ก.ค.50 จะครบ 1 ปีแล้ว ยังไม่เคยตรวจแบบละเอียดเลยค่ะ ทั้งอัลตร้าซาวด์ ทั้งเอกวเรย์คอมพิวเตอร์ ยังไม่เคยทำเลย แค่ติดตามจากผล ca 125 อย่างเดียวค่ะ ผลก็ขึ้น ๆ ลง ๆ เดียวก็ 3 ,เดียวก็ 11 แล้วก็ลงมา 6 บ้าง 7 บ้าง แล้วก็กลับไปที่ 11 อีก

คุณช้างแมมมอธไม่ต้องกังวลหรอกนะคะ อย่างที่น้องกวางบอก ไม่มีนัยสำคัญ ......เพราะยังอยู่ในค่าปกติค่ะ (แรก ๆ ก็ตกกะใจเหมือนกันค่ะ)

เอาไว้ตรวจ CT แล้วได้ผลยังไงจะมาเล่าให้ฟังนะคะ

คิดถึงทุก ๆ คนนะคะ ทั้งป้าเป็ด น้องพัช น้องpukpik และน้อง ๆ ที่คุยกันหน้าเวบต์ทุก ๆ คน

แหม... พอได้โอกาสเขียนก็เขียนซะยาว ว ว

งั้นวันนี้เชียนเท่านี้ก่อนนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.24.82.12 วันที่: 30 มิถุนายน 2551 เวลา:19:47:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพัชและพี่หน่อง,

ดีใจที่แวะเวียนกันมาบ่อยๆ เพราะกวางต้องเข้ามาดูเผื่อมีใครต้องการความช่วยเหลือ...โดยเฉพาะกำลังใจ..

ดีใจที่แต่ละคนก็ลุยกันไปเรื่อยๆ
การเจ็บป่วย หรือการต้องรับเคมีบำบัด เราก็มีโอกาสได้ดู
ความเปลี่ยนแปลงและสิ่งที่เกิดกับร่างกาย เพราะตามปกติ
เราคงไม่สนใจมัน....จริงมั้ยคะ

ช่วงนี้ กวางกลับมาหลวงพระบาง
คงจะอยู่ไปเรื่อยๆ จนกว่าถึงวันหมอนัดช่วงปลายเดือนกันยายนค่ะ




โดย: Minie' วันที่: 1 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:38:35 น.  

 
สวัสดีค่ะ คือว่าอยากจะสอบถามถึงอาการเริ่มต้นของคนที่เป็นอ่ะคะ

คือว่าตอนนี้กังวลตัวเองว่าจะเป็นหน่ะค่ะ เพิ่งจะเห็นว่ามีเลือดออกบ้างเล็กน้อยในช่วงที่ไม่ใช่ตอนเป็นประจำเดือนบางที่ก็เป็นเนเลือดเลย บางที่ก็ออกมาเป็นน้ำๆออกจนกางเกงในเปียกพอแห้งเป็นคราบเหลืองๆ บางทีก็มีเลือดปนกับเมือกขาวๆ (เมือกใสๆนี่เรียกว่าเมนขาวใช่มั้ยคะ) เริ่มเป็นมาตั้งแต่ประมาณเดือน พย.-ธค. ปีที่แล้วค่ะ

จนเมื่อเดือนมีค.ปีนี้ ก็เลยไปหาหมอ อัลตราซาวแล้วพบว่ามีก้อนหรือถุงเล็กๆไม่กี่เซนต์ในรังไข่ค่ะ หมอนัดอีก6เดือนไปดูอีกว่ามันโตขึ้นมั้ย ถ้าไม่โตก็อาจเป็นแค่ถุงน้ำค่ะ ...อีก6เดือนก็ กันยายน ค่ะ

แต่ก็ยังกังวลอยู่ดี เพราะว่ายังมีอาการข้างต้นเป็นอยู่ระหว่างเดือนบ้าง คือไม่ได้เป็นทุกวันค่ะ

ตอนแรกที่ไหปาคุณหมอ ก็ให้ข้อมูลอะไรคุณหมอไม่ได้เลย เพราะไม่ได้จดบันทึกอะไรไว้...แต่ตอนนี้ทำแล้วค่ะ

คุณหมอเคยถามว่าเลือดหรือนำที่ออกมา มีกลิ่นเหม็น เหมือนเหม็นเน่ามั้ย ... อันนี้หนูไม่รู้อ่ะค่ะว่าไอ้กลิ่นที่มีเนี่ย เรียกว่าเหม็นเน่ามั้ย คิดว่าเป็นกลิ่นปกติ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าคนอื่นจะเรียกว่าเห็นเน่ามั้ย555 ทำไงดีคะ หนูไปหาหมอก่อนวันนัดดีมั้ยคะเนี่ย


โดย: b_bow IP: 58.8.33.185 วันที่: 2 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:02:10 น.  

 
อ้อ ... ขอโทษค่ะ หนูเพิ่งเข้ามาครั้งแรก เขียนไปตั้งแยะ ลืมแนะนำตัวค่ะ ชื่อโบว์นะคะ ขอบคุณค่ะ


โดย: b_bow IP: 58.8.33.185 วันที่: 2 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:04:19 น.  

 
เข้ามาหลายครั้งแล้ว ยังไม่มีใครตอบน้องโบว์ พี่หน่องก็เลยถือโอกาสเล่าอาการของตัวเองให้ฟัง ....ให้อ่าน...ไปพลาง ๆ ก่อนนะคะ

สำหรับตัวพี่เอง มันเหมือนปกติมาก ๆ ... คือ ประจำเดือนก็มาตรงเวลา เป๊ะ ๆ มาครั้งละ 3 วัน ไม่มีอาการปวดท้องหรืออาการอื่น ๆ เลย

จะมีก็คือ ประจำเดือนในวันที่ 2 จะมามาก แบบว่าบรีดออกมา ใช้ผ้าอนามัยวันละ 10 แผ่นเห็นจะได้ค่ะ

แต่พอวันที่ 3 ก็หมด

พอดีว่าพี่หน่องอายุ 40 กว่าแล้ว ก็เลยเข้าใจไปเองว่า สงสัยจะเข้าสู่ระยะหมดประจำเดือน...วัยทอง เป็นอย่างนี้ติดต่อกันทุกเดือน ...ประมาณ 2 ปี ค่ะ

ทั้ง ๆ ที่ตรวจสุขภาพ เช็คมะเร็งปากมดลูกทุกปีนะคะ แต่แล้วจู่ ๆ เดือน ส.ค.49 ก็มีอาการผิดปกติ

เริ่มด้วยปัสสาวะบ่อยมาก (2 -3 ครั้ง/ช.ม.) แล้วก็เริ่มท้องผูก ไม่ถ่ายประมาณ 1 อาทิตย์ แต่อาการอื่น ๆ ก็ปกติดี คือไม่รู้สึกอึดอัด หรือเจ็บปวดอะไรเลย ก็คิดว่าแค่ไม่ถ่าย

หลังจากนั้น 2 อาทิตย์ ท้องก็เริ่มโตขึ้นค่ะ เวลาเดินเหมือนลูกโป่งที่ใส่น้ำไว้เลย รู้สึกได้เลยค่ะ


นั่นคืออาการของพี่หน่อง ...หลังจากนั้นก็เข้าสู่กระบวนการรักษา...ผ่าตัด ..ให้คีโม

พี่หน่องไม่ทราบว่าน้องโบว์อายุเท่าไหร่

เพราะเคยทราบมาว่ามะเร็งรังไข่มีโอกาสเป็นในระยะเด็ก - วัยรุ่นด้วยค่ะ

แต่อาการที่เริ่มเป็นไม่ทราบจริง ๆ ว่าจะเหมือนกับที่พี่หน่องเป็นมั๊ย


อ้อ.. ลืมเล่าไปว่า บางครั้งก็มีอาการบ้านหมุนด้วยละ...แต่ก็เข้าใจไปเอง (อีกแล้ว) ว่าอายุมาก ...แก่ง่ะ...

แต่ที่น้องโบว์รีบไปหาคุณหมอน่ะ ถูกต้องที่สุดแล้วค่ะ จากที่น้องโบว์เล่ามา ... น่าจะยังไม่ใช่มะเร็งหรอกนะคะ

อย่าเพิ่งไปกังวลมาก.....รอติดตามอาการอย่างที่คุณหมอแนะนำนะคะ แต่ถ้ามีอาการอื่นที่ผิดปกติ ก็ไปพบคุณหมอก่อน ไม่ต้องรอให้ถึงวันนัดนะคะ



โดย: พี่หน่อง IP: 117.47.103.192 วันที่: 9 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:02:03 น.  

 
ยาสมุนไพรไทยรักษามะเร็งมดลูกให้หายได้
เมื่อต้นปีที่ผ่านมาดิฉันได้ไปตรวจภายใน ปรากฎว่าพบเนื้อร้ายอยู่ 2-3 ก้อน ดิฉันตกใจมาก แต่ก็ยังไม่ได้ทำอะไร และอยู่ ๆ เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ก็มีประจำเดือนมาเดือนเศษ ๆ ไม่ยอมหยุด มามากขนาดต้องเปลี่ยนผ้าอนามัยวันละเกือบ 10 ชิ้น คุณหมอที่โรงพยาบาลให้ยามาทานก็ยังไม่หาย จึงได้ไปทานยาสมุนไพรไทยของแพทย์แผนโบราณ ซึ่งมีคนทานหายมาแล้ว คุณหมอแนะนำให้ทานประมาณ 6 เดือน แต่พอทานครบ 3 เดือนจึงค่อยไปตรวจที่โรงพยาบาลเอง มันน่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก พอทานยาสมุนไพรไทยได้แค่ 3 วันประจำเดือนก็หยุด จึงได้ทานยาต่อเนื่องเพื่อดูอาการเดือนถัดไปว่าจะเป็นเหมือนเดิมหรือเปล่า ปรากฎว่าประจำเดือนที่มารอบใหม่มาแค่ 5 วันก็หยุด และเวลามาไม่มีอาการหน่วงที่ท้องน้อยเลย ถือว่าปกติ ดิฉันดีใจมาก และทานยาต่อจนรอบเดือนที่ 2 มา ก็ยังมาแค่ 5 วันก็หยุด ซึ่งถือว่าปกติแล้ว ดิฉ้นเลยคิดว่าจะทานต่ออีก 2 เดือนจึงค่อยไปตรวจครั้งแรกที่โรงพยาบาล (หลังจากตรวจแล้วมีผลอย่างไรจะมาเล่าสู่กันฟัง หรือจะโทรมาสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมก็ได้ที่มือถือ 0815542288 มาลา)


โดย: fellowmen IP: 58.9.139.186 วันที่: 10 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:50:25 น.  

 
ขอบคุณพี่หน่องมากเลยค่ะ โบว์ไม่ได้วัยรุ่นแล้วหล่ะ555 อายุ 28 แล้วค่ะ

ตอนที่ไปหาหมอ คุณหมอก็บอกเหมือนกันค่ะว่า ถ้าท้องอืด หรือว่าท้องบวมขึ้มมา ก็ให้ไปหาหมอก่อนเวลานัดได้เลย

โบว์ก็อ่านข้อมูลเกี่ยวกับอาการของโรคมะเร็งปากมดลูก มดลูก แล้วก็รังไข่ จากทางเว็บต่างต่างๆอ่ะค่ะ ก่อนไปหาคุณหมอโบว์ก็แอบมีเครียดเหมือนกันค่ะ มีร้องไห้ด้วยแหละ555 เพราะว่าจากทุกที่บอกว่า จะมีเลือดออกในขณะที่ไม่ใช่ประจำเดือน โบว์คิดว่าตัวเองคงจะ...แน่

จากอาการของพี่ โบว์เคยมีอยู่เดือนนึงค่ะ เป็นเดือนเดียวที่มีประจำเดือนออกมามากผิดปกติ แบบแค่แป๊บเดียวก็ต้องเปลี่ยนแล้ว แต่ไม่มากขนาด10แผ่นค่ะ จำได้ว่าเปลี่ยนตอนก่อนกลับบ้านก็เปลี่ยนแผ่นใหม่แล้ว แต่ว่านั่งรถยังไม่ถึงบ้านก็ไม่น่าถึงชั่วโมง มันก็เลอะเทอะออกมาแล้วค่ะ แต่จำไม่ได้ว่าครั้งนั้นมันเป็นวันเดือนปีอะไร เพราะว่าไม่ได้จอไว้อีกแล้วค่ะ555 แต่ว่าก็เป็นปีมาแล้ว

ที่จริงตั้งแต่เด็กโบว์ก็เป็นคนที่ประจำเดือนมาไม่ปกติอยู่แล้ว จนเมื่อ2-3ปีมานี่ โบว์ก็เลยกินยาสตรีซะเลย จะได้มาเป็นประจำ แต่ว่าคุณหมอบอกว่าไม่ต้องกิน ถ้าเราแข็งแรงสุขภาพดีมันก็มาเอง ตอนนี้โบว์ก็เลยเลิกกินไปแล้วอ่ะค่ะ

แล้วช่วงนี้ก็มีคนทักว่าผอมลงตลอดเลย จนโบว์ชักจะกังวลว่า ฉันเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย ทำไมถึงผอมลงได้ ช่วงนี้เลยพยายามกินแยะๆ555 พอเรากังวลว่าจะเป็นโรค อะไรอะไรก็ดูพิเศษไปกว่าทุกทีเลยนะคะ ถ้าเมื่อก่อนคงดีใจว่า...เออผอมเหรอ ดีจัง แต่ว่าตอนนี้กลับกังวลว่ามันเป็นอาการของอะไรมั้ยนะ

ขอบคุณพี่อีกทีนะคะ ที่บอกว่าน่าจะยังไม่ใช่มะเร็ง แต่ว่าโบว์ก็ยังไม่วางใจหรอกค่ะ จนกว่าไอ่อาการเลือดออกจะหายไป จะสังเกตอาการไปเรื่อยๆตามที่บอกมาค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ

แล้วพี่หน่องแบบว่าทำคีโมแล้วเป็นยังไงมั่งค่ะ ตอนนี้สบายดีใช่มั้ยคะ คือว่าโบว์ถามแบบทักทายกันเฉยๆค่ะ ฮิฮิ เพราะว่าพวกพี่มีเขียนเล่าเอาไว้ข้างบนกันแล้วใช่มั้ยหล่ะ แบบว่าเกรงใจเดี๋ยวพี่จะเบื่อที่ต้องมาเขียนตอบซ้ำอันเดิมอ่ะค่ะ

เอาเป็นว่าขอบคุณพี่ๆมากเลยนะคะ ที่ทำให้โบว์มีที่ปรึกษา ไว้จะมาทักทายอีกนะคะ ขอบคุณค่ะ

ปล. แอบนับดูแล้ว ขอบคุณไปห้าครั้งได้555 แต่ก็อยากขอบคุณนะคะ บ๊ายบาย


โดย: b_bow IP: 58.8.37.115 วันที่: 11 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:29:49 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกๆท่าน หลังจากหายไปนาน..นาน แต่ก็แวะมาอ่านเรื่อยๆค่ะ เพิ่งจะว่างจากการสอน เพราะตอนนี้ปิดเทอมค่ะ (โรงเรียนนานาชาติ) และยุ่งอยู่กับใบประกอบวิชาชีพ หลังจากตัดเนื้องอกออกด โดยทิ้งมดลูก รังไข่ออกไปทั้งยวงแล้ว ก็ต้องกินฮอร์โมน เพราะถ้าไม่กินมีอาการผมร่วง เล็บเปราะ เหี่ยวย่น ผิวแห้ง ทานไปได้สามเดือน ปรากฏว่า ที่แขนคั๊นคัน ยิ่งเกายิ่งมัน ผิวรู้สึกมัหนาขึ้น ส่วนแผลที่ผ่าตัดคีรอยนั้นก็คันมาก แดงเป่งแข็งขึ้นมาเป็นแนวยาว จนหมอต้องฉีดยาตรงที่แข็งๆนั้นให้ แทงไปเกือบสิบครั้ง ตามแนวยาว เจ็บมากๆๆๆๆๆ กว่าผ่าตัดอีก และคงต้องฉีดอีก 2-3 ครั้ง แต่ตั้งแต่ฉีดแล้วอาการคันน้อยลง ระยะแรกๆไม่คันเลย แต่เจ็บแทนเพราะเข็มฉีดน่ะสิ พอคันก็ระงับใจไม่เกาเพราะฉีดเจ็บซะเหลือเกิน หมอหยุดยาฮอร์โมน และนัดไปดูอาการอีกครั้งวันที่28ปลายเดือนนี้ อ้อ คราวนั้นไปวันที่2ก.ค.ค่ะ ใช้ออกกำลังกาย ทุกเช้า เดินบนเครื่อง 60 นาที คิดว่าช่วยได้บ้าง เรื่องผมร่วงนะคะ ไม่งั้นก่อนเริ่มทานฮอร์โมน เดินมาเดินไปผมร่วงตลอดเลย นี่รีดเหงื่อออกจากผม ผมยังไม่หลุดมาเลย หรือหลุดน้อย ส่วนหน้าแดงเพราะออกกำลังกาย ชาไปเลยสักพัก ต่อจากนั้นอาบน้ำ สวดมนต์ นั่งสมาธิ(ยังไม่ไปถีงไหนเลย )น้องกวางต้องบอกเคล็บลับพี่แล้วมั๊ง) แล้วก็ทำงานบ้านตามประสา รอเปิดเทอมวันที่ 20 สิงหาค่ะ
สรุปแล้วนะ มดลูกถ้าสามารถเก็บไว้ได้ ก็ควรเก็บไว้ ถึงแม้จะไม่ทำงาน ไม่มีรอบเดือนเพราะวัยทอง มันก็ยังมีอะไรดีๆอยู่นะ และข้อสังเกตที่ดีสำหรับหญิงเราคือ รอบเดือนที่มาผิดปกติ เคสของเราคือ หมดไปแล้วหนึ่งปี แล้วเกิดมา แค่มาวันที่สอง เราก็ไปหาหมอแล้ว อุลตร้าซาวด์ดูโป๊ะเชะเลย ทั้งซีสและเนื้องอกที่แทรกอยู่ในซีส รวมขนาดแล้ว 7 ซม. ตอนนี้ก็ต้องคอยเฝ้าระวังมะเร็งปากมดลูกต้องคอยตรวจอยู่เสมอค่ะ
คิดถึงทุกๆคนค่ะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.92.186 วันที่: 12 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:48:37 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง น้องโบว์ ป้าเป็ด น้องพัช น้อง pukpik และทุก ๆ คนเลยค่ะ

ช่วงนี้น้องกวางหายไปหนายคะ....อยู่หลวงพระบางใช่มั๊ยคะ ฝนตกอ๊ะป่าว

พี่เป็ดคะ ขอโทษ ๆๆๆ วันนั้นพี่เป็ดโทร.มาหน่องกำลังเต้นแอโรบิค (อย่างเมามัน) อยู่ ยังไม่ได้โทร.กลับเลย จะโทร.หาตอนกลางวันก็เกรงใจ กลัวพี่เป็ดติดสอนเด็ก ๆ อยู่น่ะค่ะ เดี๋ยวจะโทร.มาหานะคะ


น้องโบว์คะ ... ดีใจจริงที่คำตอบของพี่หน่อง ทำให้น้องโบว์อ่านพอเพลิน ๆ ไปได้ ...แต่ถ้าตอบแบบโป๊ะเชะ..(คุณเล็กคะ ขอยืมมาใช้ด้วยคนนะคะ) เจ๋ง ๆ ต้องน้องกวาง หรือไม่ก็คุณผ่านมา (เป็นพัก ๆ) ...ซึ่งหมู่นี้ไม่ผ่านมาเลยค่ะ

เมื่อ2 - 3 วันก่อน ได้รับโทรศัพท์จาก พี่น้อง(ชลบุรี) และน้องติ๊ก (บุรีรัมย์) ด้วยค่ะ ยินดีมาก ๆ นะคะ ที่จะตอบคำถามเรื่องมะเร็งที่เป็นอยู่ .... เป็นการแชร์ประสบการณ์กันเนอะ

น้องโบว์ (อีกที) พี่หน่องให้คีโมครั้งสุดท้ายเมื่อ ก.ค.50 ตอนนั้นก็โอเคค่ะ มีอาการข้างเคียงบ้าง แต่ก็ไม่เท่าไหร่แฮะ

ตอนนี้ก็เหมือนปกติดีค่ะ รู้สึกอ่อนแอกว่าเดิม (ตอนที่ยังไม่เป็นมะเร็ง) บ้าง...แต่ก็พยายามออกกำลังกาย และทำอารมณ์ให้แจ่มใส ส่วนเรื่องอาหารการกิน ยังต้องปรับปรุงตัวเองอีกเยอะเลย เค้าเรียกว่าชักจะได้ใจ กินโน่นกินนี่... แล้วก็ปลอบใจตัวเองด้วยการกินผลไม้และผักตามเข้าไป แอบหวังเล็ก ๆ ว่ามันจะเข้าไปช่วยหักล้างกันได้ง่ะ

อยากให้โลกนี้ไม่มีมะเร็ง แต่ที่อยากมากกว่านั้นอยากให้เมืองไทยสงบสุข

อ้าว...ไหงบ่นไปคนละเรื่องล่ะนี่ ...กำลังดูข่าวอยู่ค่ะ


วันนี้ส่งข่าวเท่านี้ก่อนนะคะ .... สุขสันต์วันอาสาฬหบูชา เข้าพรรษา ล่วงหน้าค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.24.23.117 วันที่: 14 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:41:56 น.  

 
ช่วงนี้ไม่ค่อยว่าง สอนเด็ก ซ่อมแข่งวิ่ง เวลาวิ่งกับเด้กกลับมา เหมือนเครื่องในจะหลุดออกมา บางทีปัสสาวะแล้วเจ็บมาก พี่เลยหันมาดื่มโชดาเพื่อขับฉี่ น้องกวางว่าอันตรายหรือเปล่า ค่ะ อาการที่ปวดก็หายไป พอสัก2-3วันก็เป็นอีก พี่กลัวเรื่องมะเร็งเหมือนกัน น้องกวางว่าเรื่องตาพี่น่ะค่ะมันแห้งและปวด/ เวลาหยดนำตาเทียมก็จะดีขึ้น มีเรื่องดี1เรื่อง ขาพี่ดีขึ้นเพราะยาที่รพ.ศิริราช แต่พอหยุดยาจะอาเจียน อ่านดูมันคืออาการหยุดยากระทันหัน พี่เลยมาทานตามเดิม เดือนหน้าค่อยไปพบหมอ ถ้าพี่อยากตรวจเกี่ยวกับมะเร็งที่ศิริราช พี่จะทำอย่างไร พี่เคยไปตรวจภายในมา หมอตรวจให้และไล่ให้มารักษาที่เดิม หมอเขาบอกว่าต้องติดตามไปเรื่อยๆ น้องเล็กค่ะ หมอที่รักษาพี่เขาไม่ให้ทานฮอร์โมน มันจะทำให้เป็นมะเร็งอีก ทุกอย่างอยู่ที่ใจค่ะ เพื่อนพี่ที่โรงเรียนเห็นพี่เป็น เขากลัวมาก หาหมอตลอด3ปีที่พี่เป็น ตอนนี้เขาเป็นมะเร็งปากมดลูกระยะต้น ผ่าตัดสุราษฎร์ หมอส่งต่อไปผ่าตัดมอ.หาดใหญ่ พี่ไม่เข้าใจหมอเลย ทำไมไม่ส่งตัวไปรักษาที่มอ.หาดใหญ่เลย ต้องผ่าตัด3 ครั้ง น่าสงสารมากเจ็บตัวหลายครั้ง แต่พี่เขามีกำลังใจดี เพราะเขาว่าเขาเห็นพี่รอด แข็งแรงดี แต่เขาไม่รู้หรอกว่าหมอบอกว่าจะอยู่ได้ 5 ปี
อาการคนอื่นๆเป็นอย่างไรบ้างหลังจาก3ปีผ่านมา อยากรู้มากค่ะ ขอให้ทุกคนมีสุขภาพดีวันดีคืนน่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.235 วันที่: 17 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:43:01 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่หน่อง ป้าเป็ด น้องโบว์ คุณfollowmen

Router ที่หลวงพระบางเดี้ยงค่ะ เลยเข้าเน็ตไม่ได้ มีไปร้านอินเตอร์เน็ตบ้าง แต่ทีละแป๊ปเดียว...ก็ไม่ได้ตอบบล็อก

ดีมากๆ ที่มีพี่ๆ น้องๆ คอยแวะมาช่วยตอบเหมือนเคย..

แต่ละคนก็มีอาการต่างๆ กันนะคะเนี่ย..มาเล่าอาการให้ฟังกันแบบนี้แหละค่ะ พอเรารู้อาการ แล้วเราก็จะรู้ว่า..เดี๋ยวมันก็หายไปเอง...

ส่วนน้องโบว์ ยังไม่เป็นไรอย่าไปกังวล
แต่ให้ดี ถ้าหากเราเริ่มรู้ตัวว่า อยากจะปรับอาหาร ปรับกาย ปรับใจ ก็จะทำให้ร่างกายดี ปราศจากโรคทุกประเภท ไม่ใช่เฉพาะมะเร็ง... ก็ขอเป็นกำลังใจให้เริ่มปรับวิถีชีวิตได้เลย...

คุณ followmen, ดีใจด้วยค่ะ ที่ได้พบกับสมุนไพรโบราณที่เหมาะกับร่างกาย และบำบัดอาการของคุณ followmen ได้ดีมากๆ ขอแสดงความยินดีอีกครั้งค่ะ

ป้าเป็ด,
เรื่องดื่มโซดาเพื่อขับฉี่ กวางไม่เห็นเคยได้ยิน..ตกข่าวหรือเปล่าก็มะรู้...เล่าให้ฟังมั่งค่ะ แต่เข้าใจว่า โซดามันมีคาร์บอเนต จะดีเร้อ??
เรื่องตาแห้ง จำได้ว่าป้าเป็ดเคยเล่าให้ฟัง..อาการไม่ดีขึ้นเหรอคะ แต่ว่า ถ้าใช้น้ำตาเทียมแล้ว โอเค ก็ใช้ไปเรื่อยๆ นะคะ แต่ถ้าไม่โอ..ค่อยมาใช้ น้ำมะพร้าวแบบที่กวางเคยบอก :)

พี่เล็ก,
เรื่องแผลคีรอยด์ ถ้าปรับอาหารให้ดีๆ อาการน่าจะลดลงได้มากนะคะ
ส่วนเรื่องสมาธิวิปัสสนา ก็ค่อยๆ ทำไปค่ะ กวางเองก็ยังอ่อนหัด แหะ แหะ... ต้องตั้งหน้าฝึกกันต่อไป
เดี๋ยววันที่ 20 นี้ กวางจะเข้าไปนั่งวิปัสสนา part-time ที่ศูนย์ อ.โกเอนก้า ขอนแก่น คราวนี้ ไปแค่ 8 วันอ่ะค่ะ


โดย: Minie'-กวาง IP: 117.47.10.178 วันที่: 18 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:38:17 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกๆคน
ครั้งหลังสุดฉีดยาตรงที่เป็นรอยผ่าคีรอยด์ เจ็บมาก แต่ตอนนี้มันยุบลงค่ะ มันไม่แข็งนูนแดงขึ้นมาเหมือนแต่ก่อน
รำคาญน้อยลง และเวลาใส่กางเกงไม่รำคาญเท่าไหร่ สรุปว่าก็ดีขึ้นค่ะ อาการคันก็หายไป สงสัยที่คันมากๆเนื้อมันคงจะดึงไปเป็นคีรอยด์แน่เลย ฮอร์โมนหยุดไปเมื่อวันที่ไปฉีดยาตรงคีรอยด์แหละ เพราะกินฮอร์โมนแล้วการกินข้าวเปลี่ยนไป หิวมากมาก ตอนเช้าทานขนมปังกับกาแฟไม่อยู่เลย ต้องจอดรถแวะเซเว่นซื้อซาลาเปากิน กินเก่งมาก น้ำหนักขึ้น 1 กก หน้าอกก็ใหญ่ขึ้น แต่ระแวงกลัวเป็นมะเร็งหน้าอก อ่านในเน็ตเยอะ เขาก็บอกว่าผลร้ายมันมากกว่าถ้ามัวแต่ห่วงเป็นมะเร็งหน้าอก หมอก็บอกไม่เป็นไรหรอกเพราะเมมโมแกรมแล้ว ไม่มีอะไร โอ๊ยตัดสินใจไม่ถูก นี่ไม่ได้ออกกำลังมา3วันแล้ว เกิดมีอาการไออย่างหนัก สภาพร่างกายคงแย่ลง ทั้งๆที่ออกกำลังกายอยู่ทุกวัน อาการคันที่แขนหายไป แสดงว่าผลของฮอร์โมนแหละทำให้เกิดสองอย่าง คือ หิวข้าวกินข้าวเก่ง กับอาการคันที่แขนทั้งสองข้าง แต่ถ้ากินฮอร์โมนก็กินประมาณ2-3ปี โอ๊ยตัดสินใจไม่ถูก ราคาก็แพงด้วยประกันสังคมไม่จ่าย พันหน่อยๆแน่ะ ปลายเดือนนี้ก็ต้องเจอคุณหมอแล้วเนี่ย ใครมีประสบการณ์ช่วยบอกหน่อย
อ้อ พี่เป็ดคะ,
สำหรับคนเป็นมะเร็ง หนูว่าหมอเขาคงไม่ให้ฮอร์โมนหรอกเพราะเป็นตัวเร่งให้เกิด ของหนูเป็นเนื้องอก ซึ่งพี่สาวหนูทั้งสองคนก็เป็นและผ่ากันมาแล้ว เขาก็กินฮอร์โมนนะคะ แต่สมัยนี้โรคมันเยอะหนูกลัว พี่หนูตอนนี้เขาหกสิบกว่าแล้ว สมัยที่เขากินฮอร์โมนไม่มีโรคอะไรต่อมิอะไรแบบสมัยนี้อะค่ะ แม่หนูเป็นมะเร็งกระเพาะ หนูก็กลัวจะมียีนส์ตัวนี้ติดมาด้วยนะสิ
น้องกวาง
มีเวปไซค์อะไรพอแนะนำเรื่องที่พี่กังวลหรือเปล่าจ้ะ ส่วนคีรอยด์ให้ปรับอาหารการกินแบบในเมนูที่กวางให้ไว้ใช่ไหม ตอนนี้พี่ก็กำลังปรับนะ โดยเริ่มผัดผักกับการใช้นำมันมะกอกแทน เช่น ผัดผักบุ้ง ผัดคะน้า หลีกเลี่ยงเนื้อสัตว์ เพราะช่วงนี้ปิดเทอม ยังพอทำทานเองได้บ้าง แต่ตอนนี้ทานอะไรไม่ค่อยได้ ไอมากๆ อมยาตะขาบห้าตัวก็ดีขึ้น ไม่ได้ไปหาหมอประกันสังคมเพราะขี้เกียจไป รพ.มิชชั่น เลยซื้อยาหมอตี๋มาทาน แฮะ แฮะ ดีกว่าไม่ทานยาเนอะ
อยากหาหนังสือของหมอเจคอบ หาไม่ได้เลย ซีเอ็ด ก็ไม่มี หาทั่วห้างเซ็นทรัล เผื่อจะใช้เป็นทางเลือก คลำๆทางจากที่น้องกวางเขียนไว้ ก็ได้แต่ซื้อน้ำมะพร้าวอ่อนมาทานค่ะ
โอย งวดนี้เขียนซะยาว ขอให้ทุกๆคนโชคดีนะคะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.99.180 วันที่: 19 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:34:24 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ๆทุกคน เป็นยังไงกันมั่งคะ...

อ้อ! โบว์อ่านที่พี่กวางบอกว่า โบว์ยังไม่เป็นไรก็ขอบคุณนะคะ รู้สึกว่าไม่กังวลเท่าไหร่แล้ว แต่ก็ยังรู้สึกระแวงอยู่ดี555 ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อนะคะแต่รู้สึกพา-รา-นอย อยู่555

ส่วนพี่หน่องก็ต้องควบคุมอาหารนะคะ (แบบว่าแอบดุดุ..555) ที่จริงโบว์ว่าพี่ก็น่าจะกินเยอะๆได้นะจะได้แข็งแรง แต่ว่าต้องกินาหารที่เป็นพวกชีวจิตใช่มั้ยคะ ก็เลยคิดว่าน่าจะกินแยะได้ (พูดตามประสาคนไม่ค่อยรู้เรื่องน่ะค่ะ อย่าถือนะคะ)

เรื่องโซดา ... โบว์ก็เคยได้ยินเรื่องที่ว่า ถ้าปัสสวะไม่ออกให้ดื่มโซดามาเหมือนกันนะคะ พี่ที่ทำงานก็มีทำค่ะ แต่ว่าเขาใช้กับคนที่เป็นนิ่วหรือว่าอะไรแนวแนวนั้นค่ะ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าส่วนประกอบของมันจะไว้ใจได้สำหรับทุกคนหรือเปล่า

วันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ...สุขภาพแข็งแรง สู้สู้ นะคะทุกคน

ขอบคุณค่ะ



โดย: b_bow IP: 58.8.34.202 วันที่: 21 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:43:45 น.  

 
เราก็กลัวจะเป็นมะเร็งเหมือนกัน เพราะไม่เคยมีอาการแบบนี้เลย ( ปวดท้องแบบผิดปกติก่อนมีประจำเดือน 2-3 วัน จนนอนไม่หลับ ) เคยใช้ยากระตุ้นไข่สุก 3 ครั้งเพราะเคยปรึกษาปัญหามีบุตรยาก ว่าจะไปตรวจเหมือนกันแต่ไม่รู้ว่าจะตรวจวิธีไหนดี ช่วยให้คำแนะนำหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ


โดย: SA_SI IP: 222.123.220.109 วันที่: 21 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:20:01 น.  

 
ขอแนะนำให้น้องไปพบหมอสูตินารีเลยค่ะ อุลตร้าซาวน์พร้อมตรวจภายใน หามะเร็งเลยค่ะ ง่ายที่สุด ของพี่ก็ทำแบบนี้แหละ ตรวจภายในไม่เจอ แต่มาเจอตอนอุลตร้าซาวด์ พี่เป็นเนื้องอกรังไข่ข้างขวาค่ะ ก่อนผ่าตัดหมอบอกไม่ได้ว่าเนื้องอกหรือมะเร็ง! มารู้อีกทีตอนฟื้นจากผ่าตัดว่าไม่เป็นมะเร็งค่ะ น้องรีบไปตรวจซะนะคะ เรื่องลูกไว้ทีหลังค่อยปรึกษาก็ได้ค่ะ ถ้าผลบอกว่าไม่เป็นอะไร ทุกวันนี้พี่ยังระแวงอยู่เลย เรื่องอาหารการกินแบบเดิมๆก็ต้องเปลี่ยนค่ะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.94.35 วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:14:14 น.  

 
วันนี้อ่านข้อความหลายคน รู้สึกรักและเป็นห่วง รวมทั้งห่วงตนเองด้วย น้องกวางพี่อยากทำแบบน้องกวางว่าเรื่องนำมะพร้าว แต่กลัวว่าไม่ปลอดภัย กลัวติดเชื้อ ตาพี่เวลาแห้งทำให้ปวดหัวระหว่างคิ้ว บางทีก้คิดว่ามะเร้งกระเด็นไปหรือเปล่า แต่สังเกตไม่เห็นภาพซ้อนและไม่ได้ปวดมากตอนที่ให้เคมีพี่ทานใบขนไก่เทวดา ก็ดีน่ะและก็เชื่อว่ายาไทยรักษามะเร็งเกี่ยวกับมดลูกหาย แต่แฟนพี่ทานใบฮวานง็อกที่เขาว่าดี เขาแตกลมพิษตามขอบกางเกงในครั้งแรกพี่คิดว่าเขาแพ้ยางกางเกงใน เลยไปหาซื้อกางเกงในที่ไม่มีขอบตัวละ500-700บาท มาให้ใส่ปรากฎว่าเขาสังเกตุพบเองว่าเขาแพ้ยาเลยหยุดทานสดๆๆ และไม่แตะตัองเลยพี่อารีเป็นมะเร็งเต้านมแก่แนะนำให้พี่ทานต้นหญ้าปักกิ่งแต่ต่อมาแก่ก็ต้องตัดนมอีกข้าง พี่ว่ายาจะดีก็อยู่ที่ตัวเราด้วย พี่ที่ร.รตัดมดลูกแล้วต้องไปผ่าตัดใหม่เพื่อเลาะต่อมนำเหลืองใหม่ ในกรณีของพี่ช่วยออกความคิดหน่อยว่าควรผ่าตัดใหม่หรือมั้ย ถ้ายังไม่มีอาการอะไร พรุ่งนี้พี่จะไปนัดหมอทำ ซีที คงคิวยาวมาก ของน้องหน่อยเป็นไงบ้างค่ะเรื่องตรวจเลือดค่า CA 125 ของพี่ไม่เคยพบผลมะเร็งเลย แต่เป็นระยะ3cแล้ว ขอให้ทุกคนอยากคิดมากน่ะค่ะ ระยะนี้ยังอยู่ได้มา3ปี โดยไม่มีอาการอะไรเลยเกี่ยวกับมดลูก นอกจากขาเจ็บ นำหนักมากเคมีทำลายกระดูก และตาแห้งเท่านั้นเป็นกำลังใจให้ ทุกคนน่ะค่ะ ขอให้หายๆๆๆๆจากโรคนี้น่ะค่ะรวมทั้งตัวผู้เขียนด้วย ฮิฮิ


โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.231 วันที่: 31 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:28:15 น.  

 
วันท่ 8 ส.ค.51 ครบกำหนด 3 เดือน จะไปพบแพทย์
ดูข่าวคุณยอดรักแล้วเศร้า กลัว ๆ ต้องปลง ต้องฝึกจิต
ให้ยอมรับทุกเร่อง ทุกเวลา ควบคุมสติไม่ให้แตก ยากกว่าเรียนมาก ๆ เลย หวังสักวันจะสำเร็จ ตอนนี้รู้สึกเหมือนมีอะไรแปลกๆ บ้างคัน บ้างเจ็บ แล้วจะมาส่งข่าวนะครับ


โดย: ช้างแมมมอส IP: 118.174.43.127 วันที่: 7 สิงหาคม 2551 เวลา:15:19:36 น.  

 
ไม่ได้เข้ามาหลายวันเลย คือบางครั้งเข้ามาอ่านเฉย ๆ แต่ไม่ได้โพสต์อ่ะ

พี่หน่องทำ MRI ตั้งแต่วันที่ 23 ก.ค.51 แล้วค่ะ ผลออกมาตั้งแต่วันนั้นเลย แต่ไม่ได้มาเล่าสู่ให้พี่ ๆ น้อง ๆ ทราบเลยนะคะ

วันนัดตรวจ จนท.เค้านัดตอน 1 ทุ่มตรง แต่กว่าจะได้ตรวจจริง ๆ เกือบ 2 ทุ่ม
เปลี่ยนชุดเป็นชุดคนไข้ แล้ว จนท.ก็ให้ดื่มน้ำ 1แก้ว แล้วก็ส่งตัวเข้าเครื่อง

เค้าจับเรามัดติดกับเตียง (กันขยับเขยื้อนค่ะ) แล้วเตียงมันก็ค่อย ๆ มุดเข้าไปในอุโมงค์ สีขาว มีแสงสว่าง ไม่น่ากลัว

มีเอียร์โฟนปิดหูให้ เพราะขณะเครื่องทำงาน มันจะมีเสียงดัง คล้าย ๆ กับคนตอกตะปูดัง ๆ ข้าง ๆ หูเรา แล้วก็มีเสียงเหมือนสับหมูป๊อก ๆๆๆ

ตอนหลังจับจังหวะได้ว่า มันจะสับป๊อก ๆ ตอนที่เราหายใจออกเท่านั้น

เค้าจะทำเป็นชุด ๆ ชุดละประมาณ 15 นาที... ทำไปซัก 5 ชุด เราเริ่มเมื่อยแฮะ... ในใจก็นึกว่า ทำไมไม่เสร็จซักทีหว่า... ชักอึดอัด

ในใจก็นึกว่าถ้าอีก 1 - 2 ชุด ยังไม่เลิก จะกดออดขอพักล่ะ

แล้วก็ตัดสินใจกดออด.... จนท.วิ่งเข้ามา...ก็เลยบอกว่า มันเมื่อยอ่ะ ดูนาฬิกา โห..เราเข้าไปอยู่ในเครื่อง แบบนิ่ง ๆ 1 ช.ม. 10 นาที

คุณหมอขำ บอกว่า พี่หน่องอึดมากเลย ปกติ 30 นาทีเค้าก็กดออดกันแล้ว....อ้าวเป็นงั้นไป

แล้วก็เข้าไปอีกครั้ง..จนตรวจเสร็จ

... พอทำเสร็จ(ใช้เวลาอยู่ในเครื่อง 1.30 ช.ม.ค่ะ) คุณหมอก็โทร.มาแสดงความยินดี...ไม่พบความผิดปกติ ...ไม่พบการลุกลามของมะเร็ง ภายในช่องท้องค่อนข้าง clear .....เย้ๆๆๆๆ ..ดีใจสุด ๆ ...คุณหมอที่อ่านผลกระซิบว่า ปาฏิหารย์มาก ๆ ค่ะ... เย้ๆๆๆอีกครั้ง...แต่ได้โรคใหม่แถมมาเล็กน้อย คือกระดูกสันหลัง (L4 - L5) เคลื่อนค่ะ

พี่หน่องถามคุณหมอที่ดูแลประจำว่า ...ผลปกติอย่างนี้ จะสรุปได้หรือไม่ว่า หายแล้ว หรือมีโอกาสเป็นอีก

คุณหมอบอกว่าให้ติดตามอาการอีก 1 ปี ถ้าปกติ ก็พอจะบอกได้ว่าหายแล้ว

ตอนนี้ก็พยายามรักษา กาย ใจ และออกกำลังกายทุกวัน....

คิดถึงทุก ๆ คนมากค่ะ ..... ส่งข่าวกันบ้างนะคะ

น้อกวางสบายดีนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 118.174.177.111 วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:11:45:12 น.  

 
Yeh..........Yeh..............

Big Congratulations to P'Nong.
It is such a good news for me. Really glad to hear this new. Keep yourself healthy and keep your mind peaceful.

I notice that P'Nong, you are full of positive thinking and sense of humer. Which certainly help you to have such a healthy and strong body & mind.


โดย: Minie-Kwang IP: 202.62.103.236 วันที่: 16 สิงหาคม 2551 เวลา:12:14:03 น.  

 
ที่น้องกวางถามอาการของพี่เรื่องขาน่ะ
1.ตื่นเช้านิ้วหัวแม่เท้าตึงเหมือนว่ามันหดลงกับนิ้วชี้ใกล้ๆกัน
2.เท้าจะหนามากแต่ไม่มีอาการบวมผิดปกติ
3.มันน่าจะเป็นผังพืดเกาะหรือเปล่า
4.พี่เพิ่งทำ ct วันจันทร์ที่11นี้ ผลไม่พบความผิดปกตินอกจาก มีไขมันในตับเล็กน้อย
5.เวลา3ปีที่เป็นมะเร็งรังไข่มา ค่า CA125ปกติตรวจไม่ได้
สรุปว่าขาที่เจ็บอาจมาจากพันธุ์กรรมหรือเปล่า พ่อและแม่พี่เป็นอัมพฤก พ่อเป็นพี่ยังไม่เกิดเลย แต่แม่เป็นตอนอายุ80ปี หรือว่าพอฉีดเคมี คุณไสยที่อยู่ในตัวพี่มันมาติดอยู่ที่เท้าออกไม่ได้ ( พี่โดนเพื่อนซี้เอาของใส่คุณไสยให้กินตอนอายุ22 ปี ตอนนี้27 ปีแล้วก็ยังไม่มีใครเอามันออกได้เลย) ใครอ่านแล้วไม่เชื่อ แต่นี้เป็นเรื่องจริงที่พิสูจน์มาแล้ว ตัวพี่เองก็ไม่เชื่อ แต่ก็ต้องเชื่อ

อยากหายปวดขาสักที ถ้าพี่นำหนักเหลือสัก 60กก.ต้องหายปวดแน่

ขอบคุณที่ทุกคนยังคิดถึงกัน

ขอให้ทุกคนมีสุขภาพที่ดีวัน ดีคืน นะค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกคน

วันที่30 นี้จะไปหาหมอศิริราชเรื่องขา ถ้าผ่าตัดได้จะผ่าเลยรำคราญตัวเอง ออ/แต่ถ้าทานยาตามหมอสั่งก็จะไม่ปวดเลย แต่ ไม่ชอบทานยาเลยค่ะ

ใครหนอ บอกว่าให้กินอาหารตามน้องกวาง ทำแล้วก็ไม่ลงสักกก.เลย

น้องเกดสงข่าวเรื่องป้าบ้างน่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.242 วันที่: 16 สิงหาคม 2551 เวลา:20:26:31 น.  

 
เปิดอ่าน เงียบกันไปหมด ช่วยส่งข่าวมาบ้างเป็นระยะๆๆนะค่ะ เป็นห่วงทุกคนมาก ถึงจะไม่เอ๋ยชื่อ แต่ก็อ่านข้อความที่เพื่อนๆเขียนมาทุกคน ซำแล้วซำอีกหลายๆรอบ ทุกครั้งที่เข้ามาดู ให้ช่วยคิดหน่อยว่าคนที่เขาห่วงอยากทราบอาการเล่าให้ฟังบ้างค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.225 วันที่: 20 สิงหาคม 2551 เวลา:19:36:16 น.  

 
วิลล่าหลังน้อยแคมโขง หลวงพระบาง
ต่ออินเตอร์เน็ทเรียบร้อยแล้วค่ะ.....

ที่ผ่านมา ต้องขอโทษด้วยที่ไม่สามารถมาอ่านและตอบได้อย่างเต็มที่

ป้าเป็ดจ๋า,

เรื่องปวดเท้า ดูเหมือนต้องแบ่งออกเป็น สองประเด็น
1. การปวดตึง อาจจะเนื่องจากฤทธิ์ของเคมีบำบัด หรืออะไรก็ตาม กวางขอให้ทดลองค่ะ ด้วยการฝึกโยคะแบบง่ายๆ เพราะว่ากวางทดลองกับตัวเองแล้วได้ผล
คือตอนช่วงให้เคมีบำบัดแรกๆ จะมีอาการปวดตึงที่เส้นเอ็นต่างๆ โดยเฉพาะที่เอ็นที่ขา เวลาลุกจากเตียง แทบจะยืดขาให้ตึงไม่ได้เลย พอเดินก็จะรู้สึกอ่อนแรง

พอได้ฝึกโยคะ เดี๋ยวนี้ ดีขึ้นมาก คือเรายืดเหยียดมันก่อนที่มันจะหดเกร็งเอง หลังจากเอ็นยืดหยุ่นดีขึ้น กล้ามเนื้อจะมีกำลังมากขึ้นด้วย

สิ่งสำคัญ ต้องคิดเชิงบวกว่า การที่เรายืดเหยียดแล้วมันจะดีขึ้นเป็นลำดับ ต้องใช้เวลาสักหน่อย ทำทุกวัน 2 สัปดาห์ ถึง 3 เดือน แล้วลองดูว่า มันมีการพัฒนาขึ้นอย่างไร....
เราเป็นมานานแล้ว เวลาแก้ไขก็ให้เวลาร่างกายในการปรับตัวหน่อยค่ะ

2. เรื่องคุณไสย ป้าเป็ดเป็นคนที่ภาวนาอยู่แล้ว งั้นก็ แผ่เมตตา... แล้วขอตัดกรรมกับเข้ากรรมนายเวรเกี่ยวกับคุณไสยนี้

ต้าย...กวางไม่ได้เป็นแม่หมออะไรนะคะ แต่ว่า ถ้าเราเชื่อ เราก็ปรับแก้ด้วยสิ่งที่เราเชื่อ พระอาจารย์ที่วัดดอยสุเทพที่กวางไปเรียนวิปัสสนา บอกว่า "อาวุธอย่างเดียวที่พระสงฆ์มี คือการแผ่เมตตา....."

ทำทั้ง 2 วิธีข้างต้น แล้วดูผลว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ความคาดหมาย:
- ปวดอยู่อย่างเดิม แต่เรายอมรับความปวดนั้น
- หรือจู่ๆ ก็หายปวดไปเฉยๆ โดยไม่รู้ว่า อะไรทำให้ดีขึ้น...

ลองดูค่ะ ไม่มีอะไรที่จะคงอยู่ตลอดไปได้...จริงมั้ยคะ?


โดย: Minie' วันที่: 21 สิงหาคม 2551 เวลา:11:05:38 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง ป้าเป็ด และทุก ๆ คน

เมื่อ 2 วันก่อนเข้ามาโพสต์ไว้หลายบรรทัดเชียว ปรากฏว่าตอนกด submit เน็ทฯ หลุด ...แหม๊....เสียอารมณ์หมด แล้วก็ลองต่อเน็ทใหม่ Back up ส่งใหม่ แต่ไม่สำเร็จค่ะ

พี่เป็ดจ๋า.. หน่องเห็นด้วยกะน้องกวาง...ตอนที่โทร.คุยกับพี่เป็ด หน่องก็นึกไม่ออกว่า ควรจะทำยังไงดี

การแผ่เมตตา หรืออุทิศบุญให้แก่เจ้ากรรมนายเวร หน่องเชื่อว่าจะช่วยได้มากเลยค่ะ อย่างน้อย เราก็สบายใจขี้นมากเชียวแหละ

หน่องเองก็ปวดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ... แต่จะเป็นแบบที่น้องกวางบอกว่า เรายอมรับความปวดนั้น ... มันปวดไปทั้งตัวเลยเชียว .... ตั้งแต่ต้นคอ ...แขน...ขา..น่อง...นิ้วมือ....ปวดจนชิน....ก็คิดว่า เออ...ปวดได้ก็ปวดไป...

แล้วก็ทำชีวิตให้มัน happy life ไปเรื่อย ๆ....

วันนี้มีพี่ที่น่ารัก ...ชื่อพี่ตุ้ม....โทร.มาคุย.... บอกว่าเย็นนี้จะให้คีโมเป็นครั้งแรก...หน่องเอาใจช่วย...สู้ ๆ นะคะ...คิดว่าถ้าน้องกวางอยู่ที่กรุงเทพฯ คงได้คุยกับพี่ตุ้มไปแล้ว...เพราะพี่เค้าบอกว่า โทร.หาน้องกวางแล้วแต่ไม่ติด...

น้องฝ้าย น้องผน ฝากความคิดถึง ๆ น้ากวางด้วยค่ะ... เนี่ย..เธอมารอต่อคิวใช้เน็ทฯ แล้ว บ๊ายบายก่อนนะตะ

คิดถึงทุก ๆ คนค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 118.174.41.190 วันที่: 22 สิงหาคม 2551 เวลา:16:46:34 น.  

 
ดีใจมากเลยที่พี่หน่องแวะมา ให้ความเห็นไว้....

ถ้าติดต่อพี่ตุ้มได้อีก พี่หน่องช่วยบอกว่า กวางขอเป็นกำลังใจให้ด้วยคน กวางจะกลับไปไทย ช่วงกลางเดือนหน้าค่ะ (กันยายน) จะอยู่ไทยสัก 1 เดือน แล้วกลางเดือนตุลาค่อยกลับมาหลวงพระบางอีก จนข้ามไปปีหน้าเลย

รับความคิดถึงจากน้อยฝ้าย และน้องฝน ด้วยความยินดีอย่างยิ่งค่ะ ก็ต้องฝากบอกว่า "คิดถึงเช่นกัน จุ๊บ จุ๊บ"


โดย: Minie' วันที่: 23 สิงหาคม 2551 เวลา:11:53:40 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกๆคน ... โบว์เองค่ะ
ช่วงนี้ที่ทำงานยุ่งมากเลย ไม่ได้มีโอกาสเข้ามาทักทายพี่ๆนานเลย วันนี้ก็เลยแอบเข้ามาดูแป๊บๆค่ะ คิดว่าทุกคนคงสบายดีนะคะ ยังไงจะเข้ามาทักทายใหม่นะคะ บ๊ายบายค่ะ


โดย: b_bow IP: 58.8.33.226 วันที่: 26 สิงหาคม 2551 เวลา:11:27:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่กวาง พี่หน่อง ป้าเป็ด และพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคนค่ะ

เข้ามาติดตามอ่าน comment อยู่เรื่อย ๆ ค่ะ ช่วงนี้โบว์เองเรื่อย ๆ อ่ะ หมอนัดทำ MRI (ครั้งที่ 2) เพราะว่าครบ 1 ปีแล้ว เดือนตุลาคม นู่นแหน่ะ ก็เลยยังไม่มีอะไรมาเล่าให้พี่ ๆ ฟังกัน

พอดีได้อ่าน comment ของพี่หน่อง ก็เลยนึกถึงตัวเองตอนทำ MRI ครั้งแรก (ที่เขียนไว้ด้านบน) ..จะหลับค่ะ 5555+++ เพราะว่าเค้าเปิดเพลงให้ฟังในหูฟังด้วยค่ะ แถมแอร์ก็เย็นสบาย ประกอบกับตอนนนั้นเป็นเวลาเที่ยงคืน กว่าจะเสร็จก็ตีหนึ่งกว่า ๆ

อ้อ..โบว์มีคำถามพี่กวางค่ะ โบว์มีปัญหาเกี่ยวกับต่อมน้ำเหลืองบริเวณขาหนีบ มันชอบบวมเวลาที่ต้องเดินไกล ๆ หรือว่าเดินนาน ๆ เป็นเพราะท่อน้ำเหลืองที่โดนเลาะออกไปตอนผ่าตัดเอารังไข่ออก นี่ก็ 1 ปี แล้ว ก็ยังมีอาการอยู่เลย พี่กวางเคยเป็นบ้างไหมค่ะ แล้วมีวิธีดูแลรักษาอย่างไรบ้างค่ะ ....@^-^@...


โดย: bowy IP: 125.24.75.220 วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:12:41:20 น.  

 
หวัดดีครับ พี่หน่อง พี่กวาง ป้าเป็ด และเพื่อนๆทุกๆคน ผมเข้ามาอ่าน blog นี้ไม่นานนี้เองคือหลังจากวันที่ 13 สค 51 แล้วก็อ่านเรื่องราวของทุกๆคน ถือว่ามีประโยชน์มาก เพราะวันที่ดังกล่าวแม่ผมได้ไปตรวจเจอมะเร็งรังไข่ ระยะ 3 C เพมือนพี่หน่องเลยขนาดประมาณ 10 cm หมอเอาออกได้แต่ไม่หมดเนื่องจากเกรงว่าจะแพร่ไปส่วนอื่น จึงผ่าครั้งแรกแล้วให้คีโม ต่อหลังผ่าประมาณ 5 วัน


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:13:35:12 น.  

 
แต่ของแม่ผมเกิดมีอาการร่วมด้วยคือปวดท้องมาโดยตลอดระหว่างนั้นผมกังวลมากว่าจะเป็นเรื่องน้ำในท้องที่อาจเพิ่มขึ้นเนื่องจากไม่ทราบว่ามะเร็งกระจายไปถึงอวัยวะอื่นๆในช่องท้อง ส่วนใดบ้าง
ผ่านมาประมาณ 4-5 วัน ปรากฎว่าอาการปวดท้องรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ จนเกิดการถ่ายท้องเสียอย่างรุนแรง ถ่ายไม่ต่ำกว่า 20 รอบ จากแต่ก่อนท้องผูก จึงได้พาไปรพ อีกครั้ง แพทย์ที่ให้คีโมบอกว่าไม่น่าจะเกิดจากสารเคมีเพราะ effect ไม่น่าจะรุนแรงขนาดนี้ แม่ผมซึ่งเป็นเภสัชกรเก่า ก็ได้เตรียมอุจจาระไปด้วยจึงให้แพทย์ไปที่เกี่ยวข้องนำไปทำการตรวจเพิ่ม ผลปรากฎว่า เป็นโรคพยาธิชนิดนึง ต้องบอกตรงๆว่าผมฟังเค้าคุย discuss กันไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะเป็นภาษาอังกฤษ และ เทคนิคทางการแพทย์ จีงได้แต่คอยถามแทรกเป็นระยะๆได้ใจความว่าน่าจะเกิดจากสาเหตุเพราะพยาธิ แต่ผมเองเห็นอุจจาระท่านเป็นลักษณะสีคล้ายๆถ่าน เมื่อนำมาลองขยี้ดูหลังจากนำเสื้อผ้าเข้าเครื่องซักผ้าแล้วมีเศษเหลืออยู่ พบว่าเป็นคล้ายโคลนละลาย เม็ดเท่าหัวไม่ขีดนะครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:13:44:12 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณแมงมุม,

ฝากเรียนคุณแม่ว่า มีสาวๆ อีกหลายคนที่เจอมะเร็งรังไข่เหมือนกัน แล้วก็รักษา ดูแลตัวเอง สุขภาพทั่วไปดีพอสมควร แต่ว่า การเจ็บป่วยมาเตือนให้รู้จักธรรมชาติของมนุษย์ รวมถึงได้รับน้ำใจจากคนใกล้ตัว ทำให้เดี๋ยวนี้ แต่ละคน มีความสุขมากขึ้นด้วยซ้ำ รู้สึกชีวิตมีค่ามากขึ้น

ขอเป็นกำลังใจให้คุณแม่ด้วยคนนะคะ


โดย: Minie' วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:13:47:01 น.  

 
อาการท้องร่วงที่เห็น อุจจาระจะ เหลวๆ แต่ไม่ถึงกับเป็นน้ำสีออกไปทาง เขียวเข้มไปทางสีดำ อันนี้ผมยังไม่แน่ใจว่าเป็นผลจากคีโมด้วยหรือไม่
ปัญหาของผมคือจากเท่าที่อ่านของพี่ๆมาเนี่ย (น่าจะตรงกับพี่หน่องมากที่สุด ) ตอนนี้แม่เพิ่งให้คีโมไปครั้งเดียว หลังจากนั้นก็ท้องเสีย แต่ตอนนี้หล้งจากรักษาเรื่องพยาธิดังกล่าวกลับมา Fresh จริงๆเดินเหินเกือบเป็นปกติ เดินขึ้นบันไดยังได้ ปัญหาก็คือเนื่องจากที่บ้านผมพ่อเป็นหมอ แม่เป็นเภสัชกร แต่พ่อผมแก่แล้ว 70 กว่าๆแล้วครับ
ไม่ค่อยเชื่อผมเรื่องอาหารการกิน ที่ผมพยายามไปหาข้อมูลมาให้ อย่างเช่นการห้ามกินเนื้อสัตว์ การห้ามกินนม คือกินทุกอย่างเป็นปกติมากๆ ยกเว้นพวกเนื้อหมู
เนื้อวัว ที่ตอนหลังเลิกกินไปเลย เพราะแม่ท่านบอกว่าเหม็น ซึ่งร่างกายจะฟ้องออกามาเองว่าไม่ควรรับประทาน ส่วนเนื้อปลา ช่วงแรกๆก็ว่าเหม็นคาวไม่กิน ตอนนี้กินเนื้อไก่พอได้( แต่ต้องไปซื้อของซีพีที่ไม่มีสารเร่งเนื้อแดง) ส่วนนมนี้ไม่ต้องพูดถึงอาหารเสริมทั้งหลายแหล่ มักมีส่วนผสมของนมโค แล น้ำตาลฟรุกโตส ปริมาณสูง
ซึ่งแกก็ให้เหตุผลน้ำผลไม้กินไปก็มีเหมือนกัน ส่วนโปรตีนจากนมตอนแรกที่ยอมให้กินเพราะช่วงนั้นแกเบื่ออาหารเลยกินอะไรไม่ได้เลย แต่ตอนหลังดูเหมือนว่าเค้ามองเป็นว่าตัวนี้ท่าจะดีทำให้ดีขึ้น


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:13:55:38 น.  

 
สวัสดีครับพี่กวาง
อย่างที่เล่าข้างบนว่าผมควรจะทำไงดี ทุกๆครั้งที่ผมไปชงเครื่องดื่มอาหารเสริมดังกล่าวผมจะรู้สึกไม่ดีทุกครั้ง แล้วก็บอกแกว่าทำไมไม่กินพวกธัญพืช หรือ โปรตีนสดจากธรรมชาติแทนพวกน้ำเต้าหู้ อะไรแบบนี้
ตอนนี้คะยั้นคะยอให้กินน้ำขิง บ่อยๆได้แล้ว ส่วนข้าวกล้องกำลังทดสอบดูว่ากินได้มั้ย อาจต้องผสมก่อน ส่วนผลไม้ก็กินปกติแต่ผักสดนี้คุณพ่อ คงเป็นห่วงเรื่องความสะอาดเลยพยายามไม่ให้กิน น้ำตาลหลังจากไปเอาเอกสารต่างๆมายืนยัน แล้วก็งดลงไปเยอะกินน้ำผึ่งแทน แต่ ของหวาน กะไอติม กินกันเหมือนเดิม ผมเองก็ตกอยู่ในภาวะลำบาก เพราะญาติๆเค้าก็ให้ความหวังว่าจะเป็นคนมาดูแลเรื่องนี้แต่ ในขณะเดียวกันพ่อผมแกก็มีความเชื่อมั่นของแกแบบนี้
จึงอยากถามพี่กวาง พี่หน่อง หรือพี่ๆ เพื่อนๆแถวนี้ว่าเคยมีประสบการณ์ที่เห็นคนรอดจากโรคนี้ โดยยังใช้วิถีชีวิตแบบที่แม่ ทำอยู่มั้ยครับ ( ผมคงไม่หวังขนาดหายขาดหรอกครับ แค่อยู่กะผมไปอีกเกิน 5 ปีก็นับว่าดีมากๆแล้วครับ )


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:14:05:14 น.  

 
คุณแมงมุม,

เรื่องสีของอุจจาระ (กรณีไม่เกี่ยวกับเรื่องพยาธิ)
สำหรับคนที่รับเคมีบำบัด
มักจะมีภาวะเลือดจาง คือเม็ดเลือดแดงต่ำ
หมอจึงสั่งวิตามินบำรุงเลือด มาให้กินด้วย
อันนี้แหละที่ทำให้สีอุจจาระเป็นสีเข้มเขียวเกือบดำ...

ลองเช็คดูค่ะ ว่ามีวิตามินบำรุงเลือดมากินหรือเปล่า

อยากทราบเช่นกันค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:14:12:14 น.  

 
น้องโบว์ bowy,

เรื่องขาบวม เนื่องจากเลาะต่อมน้ำเหลืองออก
พี่กวางมีอาการขาบวมที่ว่านี้ จนถึงทุกวันนี้ค่ะ จะบวมกว่าอีกข้างประมาณ 5-10% คือเราจะรู้สึกตึงนิดๆ และดูออกว่าไม่เท่ากัน

แต่ที่มากกว่านั้นคือ การบวมอักเสบในบางครั้ง
ลองอ่านกระทู้นี้ดู https://www.bloggang.com/viewblog.php?id=minieii&date=07-12-2006&group=2&gblog=11
รวมแล้ว เคยบวมอักเสบ เป็นไข้สูง 4 ครั้ง ที่หลวงพระบาง
2 ครั้งแรก ไปโรงพยาบาลตามที่เล่าไว้
อีก 2 ครั้ง ไม่ไปโรงพยาบาล ใช้วิธีธรรมชาติบำบัด
คือ รื่นรมย์กับการเป็นไข้ มันหนาวสั่นก็ให้มันเป็นไป
ไม่เช็ดตัวลดไข้ ไม่กินอาหาร จิบน้ำนิดหน่อยพอ
เมื่อไข้ลด ก็ค่อยๆ ดื่มน้ำมะพร้าวอ่อน (ไม่กินเนื้อมะพร้าว) แทนอาหาร 3 มื้อ
วันต่อมา ก็กินผลไม้ทั้งวัน พอวันที่สี่ เริ่มกินอาหารอ่อน
เรื่องไข้ขึ้นก็หายดี เหลือร่องรอยขาบวมอยู่บ้างนิดหน่อยเท่านั้น

วิธีแก้ไขขาบวม
1. นอนยกขาสูง
2. นวดไล่น้ำเหลือง
หรือถ้าทำไม่เป็น ก็นอนยกขาสูง แล้ว เอามือปั๊มๆ ที่ขาหนีบหรือนวดคลึง เพื่อให้ต่อมน้ำเหลืองที่เหลืออยู่ช่วยกันปั๊มน้ำเหลืองกลับขึ้นมา


โดย: Minie' วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:14:21:12 น.  

 
คุณแมงมุม,

ทางสายกลาง........
พระท่านว่า ทางสายกลางของแต่ละปัจเจก ก็ไม่เหมือนกัน

เรื่องอาหารการกิน ก็เอา "ทางสายกลาง" มาปรับใช้เช่นกัน
ส่วนไหนที่พอจะปรับได้ ก็ปรับ ที่ปรับไม่ได้ไม่เป็นไร
เรามีหน้าที่เอามานำเสนอ ส่วนคนกิน เขาจะค่อยๆ ปรับพฤติกรรมไปเอง ได้มาก ได้น้อย แล้วแต่ว่า พื้นฐานมีมาแค่ไหน

อย่าไปเครียด เพราะจะทำให้บรรยากาศ ความหวังดีของเรามีพลังน้อยลง และเป็นการต่อต้านกันเปล่าๆ ทำให้สุขภาพจิตแย่ลง ภูมิชีวิตจะตก

ให้ดี เริ่มต้นจากตัวเรา ถ้าหากเรามั่นใจในข้อมูลว่าสิ่งต่างๆที่เราได้รับทราบนั้นมันดีจริง เราก็ต้องปฏิบัติด้วย และก็จะทำให้ร่วมกันปรับพฤติกรรม คนป่วยก็ดีขึ้น คนไม่ป่วยก็ป้องกันโรคไปด้วย

แต่ทั้งนี้ เอาที่คนป่วยสบายใจ... เรามีหน้าที่สรรหามาให้ :)

ส่วนตอบคำถามว่า มีคนที่กินทุกอย่างขวางหน้า แล้วอยู่รอดหลายปีมีมั้ย ตอบว่า มีเยอะ เช่นกันค่ะ

แต่สำหรับพี่กวางเอง พอป่วยก็เดินมาทางสายนี้ ในเรื่องการกิน รวมถึงแนวทางการดำรงชีวิตด้วย พลอยให้หันหน้าสนใจธรรมะไปอีก ก็ยิ่งรู้สึกสบายกาย สบายใจกว่าเดิม...

ส่วนเรื่องผักสด...ช่วงหลังให้คีโม มักจะภูมิต้านทานตก คือเม็ดเลือดขาวลดลง โอกาสติดเชื้อจะมีสูง หมอมักจะแนะนำให้งดผักสด ไปก่อน เพราะจะมีเชื้อโรคปนเปื้อนสูง


โดย: Minie' วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:14:37:35 น.  

 
ขอบคุณมากๆนะครับพี่กวาง คำตอบทำให้ผมสบายใจขึ้นมากๆเลยครับ อันที่จริงหลังๆก็เริ่มปล่อยๆแล้วครับเพราะช่วงแรกๆก็เถียงกับคุณพ่อบ่อย พลอยเครียดด้วยกันทั้งคู่ คิดไปๆมาๆ อย่างที่พี่ว่าทุกๆคนก็มีแต่ความปราถนาดีทั้งนั้น หลังๆมานี่ผมเองก็งดอาหารพวกเนื้อไปเกือบหมดแล้วเหมือนกัน นานๆกินสักที ส่วนด้านธรรมมะก็ขออนุโมทนาด้วยนะครับ
ขอคุณพระศรีรัตนตรัยคุ้มครองพวกพี่ๆเพื่อนทุกคน มีแต่ความสุข สมปรารถนา ปราศจากโรคภัย ร่ำรวย กันทุกๆคนนะครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:16:22:58 น.  

 
ขอบคุณน้องกวางมากค่ะ แล้วพี่จะทำตาม คนเป็นอย่างเรานวดแผนโบราณได้มั้ยค่ะ เมื่ออาทิตย์ก่อนปวดมากไปนวดที่โรงพยาบาลสุราษฎร์ อาทิตย์นี้เลยลืมเรื่องปวดน้อยลง พยายามออกกำลังกายกับเด็กๆทุกวัน ยาก็ไม่ได้ทาน พี่ไม่ชอบทานยา น่ะค่ะ ถ้า ซีทีแล้วไปพบอะไร แสดงว่าวันนี้เรายังปลอดภัย อยู่หรือเปล่า คุณแมงมุมอย่ากังวลให้มากคิดว่าวันพรุ่งนี้แม่จะต้องดีขึ้น และดีขึ้นเรื่อยๆ แม่ก็จะหายอยู่กับคุณนานๆ ถ้าคุณเครียดทุกอย่างก็พังตอนทีพี่เป็น3C พี่ต้องต้มข้าวทานเอง ช่วยเหลือตัวเอง ไม่มีใครเฝ้านอนคนเดียว ลูกกำลังจะเอ็นเลยเครียดเรื่องแม่ป่วยเลยไม่ได้เป็นหมอได้เภสัช พี่รู้สึกเสียใจที่ตนเองทำให้ความฝันของลูกพัง แต่ทุกอย่างเขากำหนดมาแล้ว เวลาจะช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ ห่วงน่ะค่ะอย่าหายไปนานๆๆ จะอ่านของทุกคนเปิดอ่านหลายๆๆครั้งค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.251 วันที่: 1 กันยายน 2551 เวลา:19:55:25 น.  

 
สวัสดีค่ะ ป้าเป็ด,

การนวดแผนไทย...ตามที่กวางเรียนมา ทางสาธารณสุขบอกว่า "คนเป็นมะเร็งไม่ให้นวด" เพื่อความปลอดภัยไว้ก่อน....

แต่ในกรณีที่เรียนรู้ลึกลงไป ก็คือ ถ้าหากไม่อยู่ในระยะลุกลาม และไม่มีก้อนเนื้อใดที่จะมีโอกาสให้ถูกกดทับเสี่ยงต่อการแตกระหว่างนวด ก็นวดได้ หรือบางคนเป็นพวกมะเร็งต่อมน้ำเหลือง เขาก็ไม่ให้นวด เพราะว่าอาจจะทำให้ลุกลาม... ก็นวดได้ แต่ผู้นวดต้องเป็นผู้ที่เรียนแบบมีองค์ความรู้มากหน่อย จึงจะไม่เสี่ยง...

กวางหายไปนาน เพราะว่า เน็ตมันเดี้ยงค่ะ

อย่างตอนนี้ ต่อเน็ตที่บ้านได้แล้วก็มาบ่อยเลย ทุกเช้า-เย็น :)


โดย: Minie' วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:16:55:38 น.  

 
ขอบคุณครับป้าเป็ด สำหรับคำแนะนำ ผมว่าลูกป้าเป็ดถ้าต้องเลือกระหว่างชีวิตแม่กับอนาคต ที่ยังมีอะไรต้องเจออีกเยอะ แถมปีหน้าเอ็นใหม่ก็ยังไม่สาย ก็ต้องเลือกแม่ก่อนละครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 3 กันยายน 2551 เวลา:17:48:41 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง ป้าเป็ด น้องโบว์ น้องปุ๊กปิ๊ก น้อง SU ฯลฯ และน้องแมงมุม (ถ้าคุณแมงมุมเรียกพี่กวางว่าพี่ พี่หน่องก็ต้องเรียกน้องแมงมุมด้วยคนค่ะ)

ต้องขอโทษนะคะที่ไม่ได้เข้ามาเลย... ไม่ได้เข้าจริง ๆ เพราะเน็ทที่บ้านเสีย แล้วช่วงนี้ก็มีเรื่องยุ่ง ๆ หลายเรื่องค่ะ

ขอตอบน้องแมงมุม ในแง่มุมส่วนตัวของพี่หน่องเองนะคะ แล้วก็มีหลายประโยคที่น้องบอกว่า อาการของคุณแม่คล้ายพี่หน่องมากที่สุด

พี่หน่องเป็นคนที่ชะล่าใจอย่างมาก หลังจากให้คีโมแล้ว ใน 1 ปีที่ผ่านมา ก็ไม่มีอาการอะไร ปกติทุกอย่าง อาหารการกินก็กินตามใจตัวเองทุกอย่าง

เดือนที่แล้ว (ส.ค.51) เป็นเวลาครบ 1ปีห ลังให้คีโมครั้งสุดท้าย... ก็เลยมีการตรวจละเอียดครั้งใหญ่

ผลออกมาก็อย่างที่เล่าไว้ข้างบนน่ะค่ะ คือ MRI ปกติ ...แล้วก็ร้องเย้ๆๆๆ

แต่.....มันสำคัญตรง...แต่...นี่แหละ...หลังจากนั้น 3 วันพี่หน่องก้ไปตรวจ CA 125 ปรากฎว่า ค่าขึ้นกระฉูดมาถึง 55 (จาก 3 , 7, 5 , มิ.ย. ตรวจได้ 12 ,ก.ค. ได้ 20 แล้วสุดท้าย ส.ค. ก็ขึ้นมาที่ 55)

จ๋อยเลยค่ะ.... ไปหาหมอ คุณหมอบอกว่า อีก 2 - 3 อาทิตย์ให้ไปเจาะเลือดตรวจใหม่

ถ้าค่า CA 125 ไม่ขึ้นมากกว่า 55 ก็จะยังไม่ทำอะไร

แต่ถ้า ค่ามากขึ้น ก็มีแนวโน้มจะต้องให้คีโมใหม่


แล้วก็มีอาจารย์หมอท่านหนึ่ง แนะนำให้พี่หน่องโทร.คุย กับอาจารย์หมอนรินทร์ (ไม่ทราบนามสกุลค่ะ) เป็นอาจารย์หมอเชี่ยวชาญทางด้านมะเร็ง อยู่ที่ รพ.จุฬาฯ

ได้ความสรุปว่า .... ในระยะที่พี่หน่องเป็นคือ ระยะแพร่กระจาย โอกาสกลับมาของมะเร็งก็จะมีโอกาสเป็นซ้ำได้

ซึ่งการกลับมาเป็นซ้ำ ยิ่งช้าเท่าไหร่ก็จะเป็นผลดีต่อการรักษาครั้งต่อไป

ท่านบอกว่า บางคนจะกลับมาเป็นซ้ำหลังจากให้คีโม 3 เดือน , 6 เดือน หรือ 1 ปี ซึ่งพี่หน่องอยู่ในข้อหลัง คือ 1 ปี

อาจารย์ท่านว่า ถ้ากลับมาเป็นซ้ำ ถ้าตรวจพบก้อน ก็ผ่าตัดได้โดยไม่ต้องให้คีโม แต่ถ้าไม่พบ ก็ต้องให้คีโมเพียงอย่างเดียว

และการให้คีโมครั้งนี้ เป็นการให้เพื่อยืดชีวิตเท่านั้น

ฟังแล้วใจแป้วมาก ๆ ....

แต่พี่หน่องก็จะเป็นวิกฤต เป็นโอกาส

คือจะพยายามรักาษสุขภาพ โดยเฉพาะ เรื่อง 3 อ. ให้มากเท่าที่จะทำได้

เพราะเราประมาทกับชีวิตเกินไป

เพราะฉะนั้น ขอสรุปว่า สิ่งที่น้องกวางแนะนำ และการปฏิบัติตัวของน้องกวางถูกต้องที่สุดค่ะ

น้องแมงมุม ... คงได้คำตอบพอประมาณจากประสบการณ์ของพี่หน่องนะคะ

ต่อจากนี้ไป .... จะบอกตัวเองทุกวันว่า "หน่องสู้ ๆ ค่ะ" เพราะยังมีน้องฝ้ายและน้องฝน รวมทั้งสามี ,เพื่อน ๆ ให้กำลังใจอย่างมาก

ขอให้ทุก ๆ คนสุขภาพดีนะคะ ....วันนี้บ๊ายบายก่อนค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 222.123.216.200 วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:14:37:50 น.  

 
ขอบคุณมากๆครับพี่หน่องเรียกพี่ดีแล้วครับไม่งั้นเรียกแก่กว่านี้จะยุ่ง
แม่ผมที่ว่าอาการใกล้เคียงเพราะ ขนาดที่เอาออกมาครั้งแรกประมาณ 10 cm และ ค่า ca125 สูงประมาณ 6-7 พัน ซึ่งนับว่าใกล้เคียงกับพี่หน่องกะป้าเป็ด ตอนนี้อาการแม่ผมดีขึ้นมากๆ เดินเหินเกือบปกติ พยายามเดินออกกำลังกายทำงานบ้านเล็กๆน้อยๆ เองได้ เดี๋ยวนัดให้ครั้งที่ 2 อังคารหน้า ทั้งหมดก็ประมาณ 6 เข็ม โดย 3เข็มแรกดูผลเพื่อประเมินอีกทีก่อน หลังจากครบอาจผ่าอีกครั้ง เพราะครั้งแรกหมอไม่อยากรื้อออกหมดเกรงว่าจะกระจาย พี่หน่องสู้สู้นะครับ
ผมเองคงทำได้แค่พยายามอ่านเอกสารและบทความแนะนำต่างๆจากพี่ๆ ที่แนะนำละครับ ที่เหลือก็สุดแล้วแต่แม่ผมจะพิจารณาเองละครับ เพราะผมเข้าใจว่าตอนให้คีโมเค้าจะเบื่ออาหารมากๆ (ครั้งแรกก็เป็น )ทำให้บางครั้งทางเลือกการกินมันเหลือน้อยอะครับ แต่ถ้ามีทางเลือกมากขึ้นเรื่อยๆ ก็จะพยายามเตือนเป็นระยะ ๆ ครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:17:07:15 น.  

 
พี่หน่อง....

เอ้า...CA125 เกินมาตรฐานซะแระ พี่เรา
แต่ก็นิดหน่อยเองนะคะ เริ่ม 3อ. แบบที่พี่บอกตั้งแต่บัดนาว พอเราไม่ให้อาหารมัน เซลล์ตัวยุ่งก็อยู่ไม่ได้

เดี๋ยวอีก 2-3 อาทิตย์ไปตรวจอีก ก็ไม่เจอแล้วแหละ

ช่วยลุ้นให้กำลังใจพี่หน่อง กินอร่อยแบบต้านมะเร็งนะจ๊ะ


โดย: Minie' วันที่: 5 กันยายน 2551 เวลา:21:05:48 น.  

 
ขอบคุณน้องกวาง กะ น้องแมงมุมมากค่ะ

ตอนนี้พี่เอี้ยง (สามี) เด็ดใบพญาวานรให้กินทุกเช้า กินผัก ผลไม้เป็นหลัก เดี๋ยวจะหาปลาทะเลมากิน (อาจารย์หมอนรินทร์แนะนำค่ะ)

น้องกวางจ๋า... กลับมากรุงเทพฯ เมื่อไหร่ แจ้งข่าวด่วนนะคะ... มีแฟนพันธุ์แท้รอโทร.หาค่ะ เมื่อเช้ามีสมาชิกใหม่ชื่อน้องเอ๋ คุณน้าเป็นมะเร็งรังไข่เหมือนกัน โทร.มาหาพี่หน่อง .. บอกว่าโทร.หาพี่กวางไม่ติด... พี่หน่องบอกน้องไปแล้วว่า เดี๋ยวกลางเดือน ก.ย. พี่กวางคงจะกลับมา ให้โทร.หาพี่กวางให้ได้นะคะ


ฝากให้กำลังใจคุณแม่น้องแมงมุมด้วยนะคะ ... อ่านแล้วรู้สึกว่าคุณแม่มีกำลังใจดีมาก ๆ คงเป็นเพราะมีลูกชายที่น่ารักด้วยแหละ.....

และกำลังใจสำหรับทุก ๆ คนนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.80.45 วันที่: 6 กันยายน 2551 เวลา:8:28:21 น.  

 
พี่หน่อง...กวางยังไม่ได้เริ่มกินใบพญาวานรเลยค่ะ

กลางเดือนนี้ กลับไปไทยแน่ๆ วันที่ 11 ตอนเย็นก็ถึงแล้วค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 7 กันยายน 2551 เวลา:14:59:35 น.  

 
พี่หน่อง ค่า CA-125 สามารถแก่วงได้เนื่องจากหลายสาเหตุ การที่คุณหมอนัดตรวจฃ้ำในอีก 2-3 สัปดาห์นั้นก็ถูกต้องแล้ว ผล MRI ปกติอยู่ อาจจะไม่เป็นอะไรก็ได้ ในต่างประเทศอาจจะตรวจโดย PET/CT scan (เมืองไทยตอนนี้มีที่ จุฬา ศูนย์สิรินธร และรพ.กรุงเทพ) กรณีค่า CA-125 ขึ้นแต่ CT หรือ MRI ปกติ

หมอนรินทร์ เป็น medical oncologist เชี่ยวชาญทางการให้ยาฃึ่งสามารถให้คำปรึกษาได้ แต่ถ้าเป็นตามโรงพยาบาลแพทย์ในเมืองไทยแล้ว ภาควิชามะเร็งนรีเวชจะเป็นผู้ทำการรักษาทั้งผ่าตัดและให้ยาเคมีบำบัด และจะมี case study มากกว่าทางอายุรกรรมมะเร็ง


โดย: แอบผ่านมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 8 กันยายน 2551 เวลา:17:58:31 น.  

 
เย้...คุณผ่านมา ..."แอบผ่านมา" อีกแล้ว
พี่หน่องรีบเข้ามาอ่านไวๆ


โดย: Minie' วันที่: 8 กันยายน 2551 เวลา:21:21:14 น.  

 
ขอบพระคุณ คุณแอบผ่านมามาก ๆ ค่ะ .... ดีใจที่บอกว่า อาจไม่เป็นอะไรก็ได้ ....ตรงกับเพื่อนซี้ที่เป็นหมอบอกเป๊ยบเลย ..... เพื่อนบอกว่าค่าแค่ 55 เนี่ย ถือว่าเล็กน้อยเท่านั้นเอง ถ้าขึ้นเป็นร้อย หรือหลายร้อยถึงจะน่าวิตกกังวล ตอนนี้ไม่น่ามีอะไร...

อาจารย์หมอนรินทร์ ก็แนะนำเหมือนทึ่คุณแอบผ่านมาบอกค่ะว่า การตรวจด้วยเครื่อง PET/CT scan จะตรวจได้ละเอียดกว่า และเป็นการตรวจเพื่อหามะเร็งได้ทั้งตัว

พี่หน่องก็เลยแอบหาข้อมูลไว้บ้างแล้วค่ะ คือ โทร.ไป รพ.กรุงเทพ (วัฒโนสถ) ค่าใช้จ่ายเฉพาะ PET scan อย่างเดียว ไม่รวมค่าใช้จ่ายอื่น ๆ 67,000 บาท และไม่แน่ใจว่าข้าราชการเบิกได้หรือไม่ เท่าที่ทราบคือตอนนี้ กค. ให้เบิกได้เฉพาะ มะเร็งลำไส้ กับมะเร็งปอด

สำหรับที่จุฬา ฯ ค่าตรวจ 60,000 บาท แต่พรายกระซิบบอกมาว่า ขั้นตอนเข้ารับการตรวจยุ่งยากมาก คิวยาวมาก .ก..ก เบิกได้ตามที่กำหนดเช่นกัน วิธีที่สะดวกขึ้น คือต้องทำใบ refer จากแพทย์ผู้รักษาไปขอตรวจ

แต่ทั้งหมดนี้คุณหมอที่รักษาพี่หน่องไม่ได้ plan อะไรเลย คนไข้วิตกจริตไปก่อนทั้งนั้น ....

ตกลงตอนนี้ก็คือรอเจาะเลือดใหม่วันจันทร์หน้า .... สาธุ๊....ขอให้ค่ามันลดลงพอได้ชุ่มชื่นหัวใจหน่อยเถ๊อะ เจ้าประคู๊ณ.....

คุณแอบผ่านมาเข้ามาบ่อย ๆ นะคะ..... นอกจากความเห็นของคนไข้ด้วยกันแล้ว ก็มีคุณหมอ/ผู้รู้จริง นี่แหละที่ทำให้ความรู้สึกของเราดีขึ้น....และเป็นสิ่งที่ทำให้บล็อคของน้องกวาสมบูรณ์มากเลยค่ะ

ยังไงก็ขอบคุณน้องกวาง ....ขอบคุณตั้งแต่วันโน้น...จนถึงวันนี้ และวันข้างหน้า ที่มีบล็อคมะเร็งรังไข่ให้เราได้ ระบาย ได้ช่วยเหลือ ได้รับคำแนะนำ และบางทีก็ได้มีโอกาสแนะนำคนอื่นด้วย ฮิฮิ .. ได้เรื่องมั่ง ไม่ได้เรื่องมั่ง ...แต่ก็ โอ..เน๊าะ

เดี๋ยวพรุ่นี้เข้ามาใหม่ค่ะ บ๊ายบาย จุ๊บ ๆ ทุกคนค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.88.11 วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:11:35:33 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่กวาง พี่หน่อง และพี่ ๆ เพื่อน ๆ ทุก ๆ คน

โบว์สงสัยว่าเวลาเราทาน apple เนี่ย เราควรปอกเปลือกมักออกไหมค่ะ แหะ ๆ ๆ คำถามไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเค้าเลย ..... แต่อยากรู้จริง ๆ น้า...

อ่านข้อความของพี่หน่องแล้วชักเสียวสันหลังเหมือนกันค่ะ เพราะช่วงนี้โบว์ค่อนข้างหลงระเริงกับการกิน เอ๊ะอ่ะก็นิดหน่อยน้า ไม่บ่อย ไม่เป็นไรหรอก .... สงสัยต้องกลับมาเข้ากรอบสักหน่อยแล้ว......

สู้ สู้ นะคะ ทุก ๆ คน ..... เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ อ้อ ให้กำลังใจโบว์ด้วยนะคะ สู้เว๊ยยยย....@^-^@...


โดย: bowy IP: 125.24.17.94 วันที่: 9 กันยายน 2551 เวลา:12:39:35 น.  

 
สวัสดีครับ พี่หน่อง พี่กวาง คุณหมอแอบผ่านมา คุณโบว์ และเพื่อนๆทุกๆท่าน รายงานผลค่าการตรวจเลือดครั้งแรกของคุณแม่ผมลดจาก 6พัน มาเหลือ 4100 ก็เป็นที่น่าพอใจระดับหนึ่งครับไม่ทราบของพี่หน่องตอนนั้นเป็นไงบ้าง ส่วนพี่กวางไปอยู่ที่หลวงพระบางอากาศน่าจะดีมากๆ นะครับถ้าเทียบกับเมืองไทย วัดวาที่นั้นคงจะสวยน่าดู ส่วนคุณโบว์ เท่าที่ผมรู้มานะคือเปลือกมันจะมีสารพวก wax อยู่อะครับยิ่งพวกจากยุโรป หรือเมกา ต่อให้ล้างผมก็ไม่แน่ใจว่าจะหมด เลยตัดปัญหาปอกเปลือกทิ้งเลยดีกว่าแต่ควรกินภายใน 15 นาที ที่จริงให้พี่กวางตอบดีกว่า แต่ก่อนผมก็กินทั้งเปลือกนั้นแหละหลังๆมาเห็นทิ้งไว้ตั้งเป็นเดือนมันยังไม่เสียเลยเกิดความไม่แน่ใจ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 10 กันยายน 2551 เวลา:19:37:53 น.  

 
น้องแมงมุมคะ
ตอนที่พี่หน่องผ่าตัดให้คีโมครั้งแรก ทุก ๆ คน ทั้งคุณหมอ ทั้งสามี ไม่มีใครบอกว่าพี่หน่องเป็นมะเร็งระยะแพร่กระจาย

บอกเพียงว่า เป็นมะเร็งนะ ต้องให้คีโมนะ...แล้วก็ให้คีโมทันทีหลังผ่าตัด 5 วัน

ถ้าบอกตอนนั้น สงสัยพี่หน่องคงชักตายไปแล้วอ่ะ...ดีที่เค้าทำให้เราคิดว่าเป็นนิดหน่อย

ก็เลยดีวันดีคืน คงเป็นเพราะอาการข้างเคียงจากการให้คีโมไม่มาก คล้าย ๆ คุณแม่น้องแมงมุมเลยค่ะ

แต่ความลับไม่มีในโลกฉันใด ..เรื่องของพี่หน่องก็ต้องรู้ถึงพี่หน่องจนได้

หลังจากให้คีโมไปหลายเดือน ก็มีคนมาแอบกระซิบดัง ๆ ว่า นึกว่าพี่หน่องจะไม่รอดซะแล้ว คุณหมอให้สามีทำใจตั้งแต่วันผ่าตัดครั้งแรก....

พี่หน่องก็เลยเพิ่งรู้ว่าค่า CA 125 ว่าครั้งแรกขึ้นไปถึง 7500 (รู้โดยบังเอิญที่สามีคุยโทรศัพท์กับเพื่อนที่โทร.มาคุยค่ะ เค้านึกว่าเราไม่ได้ยิน...)

ส่วนหลังจากการให้คีโมในครั้งแรก ครั้งที่ 2- 3 ก็ไม่ทราบเลยค่ะ

มารู้อีกครั้งก็ให้คีโมไปแล้วเกือบปี ...ค่ามันลดลงมาเหลือ 7 ค่ะ แล้วก็เป็นอย่างที่เล่าข้างบน คือ เคยลดลงมาเหลือ 3 ระยะ 2 - 3 เดือนหลังก็ขึ้นมานิดหน่อย

เดี๋ยววันจันทร์หน้าจะไปตรวจอีกครั้ง แล้วจะมาเล่าให้ฟังนะคะ

เรื่องแอบเปิ้ล จริง ๆ แล้วเท่าที่พอรู้มาก็คือเปลือกมันมีประโยชน์ค่ะ แต่ก็เหมือนที่น้องแมงมุมบอกอ่ะ ว่ามันมีทั้งแวกซ์ ทั้งยาฆ่าแมลง ...น่ากลัวกว่าเน๊าะ ถ้ามั่นใจว่าล้างสะอาดจริง ๆ การกินทั้งเปลือกจะได้ประโยชน์กว่า

น้องกวาง...วันนี้กลับมาแล้วนะคะ พ่อแม่พี่น้องที่จะโทร.หาพี่กวาง ทราบแล้วเปลี่ยนนะจ๊า....


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.86.63 วันที่: 11 กันยายน 2551 เวลา:9:54:39 น.  

 
หวัดดีครับพี่หน่องผมนะยิ่งกว่าพี่อีก ขนาดนั่งอยู่ด้วยกันกับคุณพ่อ แล้วเค้าคงจะพอเดาจากอาการได้หลังผ่าตัด อยู่ดีๆก็เดินออกไปกับหมอคุยอะไรกันก็ไม่รู้ สุดท้ายเดินกลับมาบอกว่า ไม่ต้องกังวลมากโอกาสหาย 80 % up แต่ผมไปเป็นค่า CA แล้วว่า หกพันกว่า เลยไปศึกษาตาม web และจากขนาดก้อนที่ออกมา และมาจบที่ blog นี้ ใช่เลยอาการเดียวกับพี่หน่องกับป้าเป็ด จึงไปถามพ่อผมตรงๆว่าลามไปถึงปอด หัวใจหรือยัง จึงได้รับรู้ความจริงมา พี่ๆน้องๆผมรู้หลังจากผมอีกหลายวัน ตอนหลังตัดสินใจบอกเหมือนกันเพราะดูเหมือนจะกลายเป็นเล่นกันหมดแล้วมารู้ที่หลังจะไม่ได้ตั้งตัว
ส่วนแม่ผมคาดว่าน่าจะรู้ตอนแรกๆแล้วด้วยซ้ำสังเกตุจากแววตา ถึงแม้ภายนอกจะดูเข้มแข็ง เพราะเค้ามาบอกผมตอนหลังว่าแอบกระซิบถามหมอว่าก้อนออกมาใหญ่มั้ย
และวันก่อนไปตรวจผลเลือดที่ค่า CA 125 ลดลงมาเพื่อให้คีโมครั้งที่สอง ผมก็แอบเปิดดู แต่ยัไงไม่บอกอะไรแก สุดท้ายแกเดินมาบอกผมเฉยว่าโทรไปบอกคุณพ่อด้วยว่าค่าดังกล่าวลดลงเป็นที่น่าพอใจ ของพี่หน่องเหมือนกับแม่ผมมากๆเพราะผ่าตัดครั้งแรก แล้วให้คีโมต่อหลังจากผ่า 5 วันแล้วให้อีก 6เข็ม แล้วดูผลเพื่อผ่ารอบสอง


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 11 กันยายน 2551 เวลา:13:51:09 น.  

 
แต่ผมของแม่ผม ร่วงเยอะมากๆ หลังจากให้คีโมเข็มแรกผ่านไปสักสองถึงสามอาทิตย์ ร่วงแบบเป็นหย่อมเห็นได้ชัด ก็ใช้วิธีโพกผ้าออกข้างนอกเหมือนกัน พี่กวางวันนี้สงสัยกำลังวุ่นเรื่องการเดินทางกลับ ว่างๆถ้ามีโอกาสจะไปเที่ยวลาวบ้างดีกว่า เผื่อสามีเจ้าบ้านใจดีให้ส่วนลด 555555


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 11 กันยายน 2551 เวลา:14:00:38 น.  

 
+ เรื่องแอปเปิ้ล ก็ปอกมั่งไม่ปอกมั่งค่ะ ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันมี Wax บางทีก็กินแอปเปิ้ลจีนด้วย ไม่มี Wax แต่คงมียาฆ่าแมลงและสารเคมีเยอะแน่เลย.....ก็ใช้สูตรแช่..ถ่าน, หรือเบกกิ้งโซดา หรือน้ำส้มสายชู อะไรสักอย่างเลือกเอา


โดย: Minie' วันที่: 11 กันยายน 2551 เวลา:23:45:52 น.  

 
+ เรื่องการเปิดเผยข้อมูล ให้กับผู้ป่วย หรือเปิดเผยให้ญาติ
กวางเห็นว่า มันเป็นกระบวนการ เป็นขั้นเป็นตอน ที่แต่ละคน แต่ละครอบครัวจะเห็นสมควรว่า คนป่วยและคนรอบข้างนั้น มีพื้นฐานยังไง.... วิธีบอก บอกตอนไหน อย่างไร

+ แบบของพี่หน่อง..กำลังดีนะ คือไม่บั่นทอนกำลังใจคนป่วย ในตอนแรก แล้วก็ค่อยๆ ให้ระแคะระคายเอาไป ตามกาลเวลา.....

+ ของคุณแม่คุณแมงมุม เข้าใจว่า คุณแม่และคุณพ่อ มีความรู้ด้านการแพทย์ ท่านก็ต้องการจะตัดสินใจเกี่ยวกับการเจ็บป่วยของตัวเอง.....แถมยัง เป็นห่วงจิตใจลูกๆ อีกต่างหาก

+ กวางคิดว่า อย่างไรก็ตาม พอถึงจังหวะเวลาที่ดี คนที่เกี่ยวข้องควรจะได้รับข้อมูลที่เป็นจริง อย่างพอเหมาะกับพื้นความรู้และตามความจำเป็น ให้ทุกคนก้าวเดินบนเส้นทางชีวิตต่อไปได้

สำหรับกวาง...กวางเป็นคนแรกที่รู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็ง และหาข้อมูลต่างๆ ด้วยตัวเอง ขอความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญและคนรอบตัว จากนั้นก็ตัดสินใจเอง...

จนเดี๋ยวนี้ เตรียมตัวเตรียมใจ ฝึกตัวเองทีละนิดทีละหน่อย ให้คุ้นชินกับคำว่า "ตาย" เพราะว่า ทุกคนแหละที่เกิดมา แล้วก็เติบโตขึ้น บางทียังไม่ทันแก่ ก็เจ็บป่วย แล้วก็ทุกๆ วันเราก็เดินเข้าหาความตาย...

ไม่ซีเรียสนะคะ แต่ว่า ฝึกเรียนรู้ธรรมะ..กันเนอะ


โดย: Minie' วันที่: 11 กันยายน 2551 เวลา:23:57:07 น.  

 
คุณแมงมุม,

ยินดีค่ะ ถ้าจะมาหลวงพระบาง จะได้มาเยี่ยมเยือนวิลล่าแคมโขง บ้านหลังเล็กๆ ของเรา

คุณโธมัสกำลังเริ่มขยายงานอีกหน่อยนึง คือรับจองที่พักในหลวงพระบาง และตั๋วเครื่องบินที่ไปลาว จะใช้บริการก็ได้นะคะ...นี่แน่ะ ขายของ ซะเลย ช่วยกันทำมาหากินคนละไม้คนละมือ...จะได้อยู่หลวงพระบางนานๆ -_-


โดย: Minie' วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:0:00:43 น.  

 
คุณแมงมุม,

เรื่องผมร่วงหลังจากให้คีโม บำบัดมะเร็งรังไข่

กวางนับวัน จนถึง 14 วันหลังให้ยา ผมไม่ร่วง
พอวันที่ 15 เท่าน้าน...หลุดออกเหลือบางนิดเดียวจนต้องตัดผมเลย...

ให้ดี โกนผม ไปเลย ดูแลง่ายสุด หน้าตาจะสดใสกว่าด้วย


โดย: ร่วงเหม่งแล้ว ขึ้นใหม่ยาวแล้ว (Minie' ) วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:0:50:20 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง น้องแมงมุม แล้วก้อพี่ ๆ น้อง ๆ ...(หายไปหนายกันคะ.....เงียบเชียว)

โห...น้องแมงมุม อาการของคุณแม่เหมือนพี่หน่องมาก ๆๆๆ...ให้คีโมก็พร้อม ๆ กัน แถมให้ 6 ครั้งแล้วก็ผ่าตัดครั้งที่ 2...แล้วก็ให้คีโมต่ออีก 6 ครั้ง

ผมก็ร่วงพร้อมกัน คือ 2 อาทิตย์แรกเนี่ย ใจชื้นเลยแหละ..แอบหวังเล็ก ๆ ว่ามันคงไม่ร่วง.. พออาทิตย์ที่ 3 มันร่วงเป็นกระจุกเลยค่ะ แค่ลมพัดมันก็ไหลลงมาตามตัว.... ก็เลยโกนเหมือนน้องกวางค่ะ

หลังจากนั้นคิ้วก็หายไปด้วยพร้อมขนตา....ขี้เหร่ซ้า....

ตอนนี้ครบปี ขึ้นใหม่ แต่ยังไม่ยาวค่ะ ....ตรงกลางกระหม่อมมันดูบาง ๆ ยังไงก็ไม่รู้...แต่ก็ดีกว่าตอนหัวโล้นค่ะ

เดี๋ยวนี้เพื่อความสบายใจ...อยากสวย ก็เลยแอ๊บเด็กไปเลย 5555... วันก่อนไปงาน มีคนทักว่า ต๊ายตาย..ดูเหมือนอายุเพิ่ง 30... ถูกใจจิงจิ๊ง...ทำให้สบายใจ...อายุคงยืนยาวขึ้นเป็นแน่แท้

ทุกคนสบายดีนะคะ...ส่งข่าวกันบ้างนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.79.20 วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:9:48:14 น.  

 
ลืมไป...น้องกวางเมื่อคืนนอนดึกมากเลยนะคะ....มาถึงกรุงเทพฯเรียบร้อยแล้วนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.79.20 วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:9:51:04 น.  

 
หวัดดีครับพี่หน่อง พี่กวาง และเพื่อนๆทุกๆท่าน ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับพี่กวาง
ที่จริงผมก็ศีกษาธรรมะมาพอสมควร พูด เรื่องนี้เมื่อก่อนมีแต่คนเป็นห่วงเรื่องกินเหล้ากับสูบบุหรี่ผมเหลือเกิน เตือนกันอยู่นั้นแหละ (พี่ๆอาจคิดในใจเรียกว่ามันศีกษาแล้วหรือนี่ แต่ข้อ5นี่ถือว่าผมขอละกัน )
ผมยังแซวกลับไปเลยว่าสุดท้ายถ้าผมเป็นผมถือว่าโชคดีนะจะได้มีเวลารู้ตัว และเตรียมตัวล่วงหน้า ดีกว่า ผมไปเกิดอุบัติเหตุ ไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ ไปๆมากลายเป็น สุดท้ายหวยไปออกที่แม่ผมเฉยเลย (คนที่เตือนมากทีสุด) พี่กวางเคยอ่านเรื่อง ณมรณา มั้ยเป็นของคุณดังตฤน แต่ไม่ได้พิมพ์ขายนะพิมพ์แจก โดยรวบรวมจากหนังสือหลายๆเล่มที่แกเขียนขึ้นมาเช่น 7เดือนบรรลุธรรม คิดจากความว่าง มีชีวิตที่คิดไม่ถึง เสียดายคนตายไม่ได้อ่าน เป็นคนที่เขียนถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีมากๆ สามารถอธิบายเรื่องยากๆให้เห็นภาพเลยครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:12:31:20 น.  

 
มีเวลาไปทดลองอ่านก่อนได้นะครับ
เดี๋ยวขอตัวไปกินข้าวก่อนครับ
//www.fungdham.com/doojit2.html


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:12:37:40 น.  

 
น้องแมงมุมเข้าใจผิด อาการของพี่ที่หมอบอกว่าเป็นมะเร็งคือ ไม่มีอาการอะไรเลย พบเนื้องอก3.6ซม.ผ่าตัดหมอบอกว่ามันรามไปที่ชั้นไขมัน2ซม. ฉีดเคมีครั้งละ5วัน6ครั้ง ไม่เคยตรวจค่าCA125 เลยมารู้ก็เข้าเว็บไซต์นี้ล่ะ ถึงได้กลับไปขอคุณหมอตรวจ ค่าอยู่ที่6 และตรวจมาก็ไม่พบน้องกวางบอกว่าบางคนค่าไม่ขึ้น ให้สังเกตจากการทำCT -ขณะนี้ปกติแต่ตอนนั้นหมอบอกระยะ3Cหลังจากให้เคมีร่างกายดีทุกอย่างแข็งแรง แต่ปวดเท้าค่ะ พี่เข้าใจว่าเคมีไปทำลายปลายประสาท รักษามา3ปีก็ดีขึ้นมากแล้ว หมอบอกว่าไม่ได้เกี่ยวกับเคมี เอ็นไปทับกระดูก พี่ไปนวดคลายกล้ามเนื้อที่รพ.ดีขึ้นมาก หมอนวดเขาบอกนวดได้เพราะมะเร็งไม่ได้กระจายไปส่วนใด แต่หมอศิริราชบอกว่าห้ามจับเส้นแต่นวดคลายกล้ามเนื้อได้ พี่ไม่รู้หรอกแต่ถ้าทำให้พี่ดีขึ้นพี่ก็เลือกจะทำ เพราะพี่อยากมีชีวิตที่มีความสุขถึงเวลาจะสั้น และพี่ไม่ปรารถนาที่จะมีชีวิตยีนยาวด้วยความเจ็บปวด น้องหน่องพี่ไม่เข้ามาหลายวัน อย่ากังวลเลย ดูปุ๊กปิ๊กซิ เขาสู้มาตลอด อาหารสำคัญกับตัวเราและมะเร็ง เราต้องอยู่กับมันและเอาชนะมันให้ได้ รักและเป็นห่วงมากน่ะ ปิดเทอมหากมีเงินมากพอจะไปเยี่ยมน้องกวางน่ะ พี่ต้องเตรียมเงินสักเท่าไร ถึงจะพออยู่ได้ 5 วันเฉลี่ยเป็นคนน่ะค่ะ รอคำตอบค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.226 วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:19:29:09 น.  

 
ป้าเป็ดคะ,

เรื่องค่าใช้จ่ายที่ต้องเตรียมถ้าไปเที่ยวหลวงพระบาง
เอาแบบทั่วๆ ไป ก็ 700 - 1,000 บาท ต่อคน ต่อวัน (ที่พัก 2 คนต่อห้อง)

ไม่รวมค่าเดินทาง เพราะว่า มีทางเลือกหลายแบบค่ะ บินตรง บินแวะ รถทัวร์+บิน รถทัวร์+รถทัวร์
สรุปว่า กวางบินตรงทุกที... :)


โดย: กวาง-คนไทยเมืองหลวง IP: 118.172.61.119 วันที่: 13 กันยายน 2551 เวลา:20:34:23 น.  

 
คุณผ่านมาคะ...ช่วงนี้ผ่านเข้ามาบ้างหรือเปล่าคะ....ถ้ามีโอกาสเข้ามา...พี่หน่อง (ขออนุญาตใช้เป็นชื่อแทนตัวไปเลยนะคะ....ถ้าพี่หน่องอายุมากกว่า ก็จะเป็นพี่พี่หน่อง ถ้าน้อยกว่า ก็จะเป็นน้องพี่หน่อง ..หรือ ป้าพี่หน่อง ...)

พี่หน่องมีเรื่องรบกวนเรียนถามค่ะ.. ขอเป็นข้อ ๆ ดีกว่านะคะ คนถามจะได้ไม่สับสนไปซะเอง

1. มะเร็งรังไข่ระยะที่พี่หน่องเป็น... มีโอกาสแพร่กระจายไปที่กระเพาะปัสสาวะไหมคะ

2. โรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบ cystitis มีอาการตายตัวไหมคะ คือ ปัสสาวะแสบขัด กระปริบกระปรอย และจะเจ็บที่อวัยวะเพศเมื่อฉี่สุด
ถ้ามีอาการแค่ปวดที่ตัวกระเพาะปัสสาวะเป็นบางครั้ง คือเจ็บ ๆ หาย ๆ ระยะ 2-3 วันมีปัสสาวะบ่อย แต่ไม่มีอาการปวด แสบ ขัด แต่อย่างใด คือฉี่เหมือนปกติ แต่บ่อยครั้ง (4-5 ครั้ง/ชม.) ไปตรวจ UA พบทั้ง WBC RBC แต่ไม่มากนัก อันนี้ถือว่าเป็นกระเพาะปัสสาวะอักเสบมั๊ยคะ

3. คุณหมอบอกว่าไม่น่าใช่มะเร็ง ให้ยามากิน ตัวหลักคือ uroflox และบอกว่าน่าจะดีขึ้น

สารภาพตรง ๆ ว่ากลัวค่ะ เพราะพี่หน่องเคยเป็นกระเพาะปัสสาวะอักเสบ... อาการมันไม่ใช่ยังงี้....

ถ้าอีก 2 วัน ไปตรวจ UA ซ้ำ...แล้วผลไม่ดีขึ้น ไปส่องกล้องระบบทางเดินปัสสาวะเลยดีมั๊ยคะ....ตรวจให้มันรู้ดำรู้แดงไปเลย

แพทย์เจ้าของไข้จะคิดว่าวิตกจริตเกินเหตุมั๊ยง่ะ


ขอบคุณคุณแอบผ่านมาล่วงหน้าค่ะ.....


น้องกวาง...ที่ปายฝนตกมั๊ยคะ ที่บ้านพี่ตกวันเว้นวัน แบบว่าวันนี้ตก ก็ตกพรำ ๆ ทั้งวัน เมื่อวานหยุดตกก็ไม่มีฝนเลยซักกะเม็ด....

วันนี้นั่งมองฝนแล้ว เหงา...เศร้า..ค่ะ เลยรีบหาเพื่อนคุยในเวบต์ดีกว่า....เดี๋ยวคิดมากจิตจะตกซะเปล่า ๆ

น้อง ๆ พี่ ๆ หายเงียบกันไปนะคะ...ยังเข้ามาอ่านกันมั่งมั๊ยคะ......


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.86.253 วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:9:07:41 น.  

 
สวัสดีพี่หน่อง พี่กวาง ป้าเป็ด
ตอนนี้คุณแม่ผมไปให้คีโมครั้งที่ 2 มาแล้ว
อาการดีกว่าครั้งแรกมากๆผ่านไปไม่ถึงอาทิตย์ฟื้นตัวอย่างเร็วกลับมากินได้เกือบปกติ ผมว่าพี่หน่องไม่ต้องเกรงใจหมอหรอกครับมีอะไรก็ปรึกษาไปเลย เดี๋ยวหมอเค้าก็บอกเองแหละว่าสมควรตรวจเพิ่มมั้ย แต่ถ้าไม่สบายใจจริงๆก็ขอตรวจเพิ่มเองเสียตังเองก็น่าจะได้นะครับ ช่วงนี้สงสัยแต่ละคนคงยุ่งๆน่าดู เศรษกิจสหรัฐมันช่างปั่นป่วนดีแท้ ทั้งเลย์แมน และ aig ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆคนนะครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:16:36:40 น.  

 
หวัดดีคุณแมงมุมค่ะ อาการคุณแม่ดีก็ดีแล้ว ค่ะ เล่าเพื่อ
ได้ระวังบ้าง ตอนให้เคมีคนที่ป่วยเหมือนกันตอนนั้นเขาสงสารพี่มากกว่าเพื่อนเพราะให้มากและแพ้มาก แต่ได้กำลังใจจากคนที่เขาเคยให้เคมี จึงมีทุกวันนี้ คนไข้คนหนึ่งเขาเป็นชาวบ้านหลังให้เคมีแข็งแรง ก็ไปตกปลาขายของ จนกระทั่งเป็นหวัดและตายด้วยนำท่วมปอดมิใช่มะเร็งแต่สาเหตุมาจากเม็ดเลือดขาวตำภูมิต้านทานไม่มี หมอให้ทานไข่ขาววันละ2-4 ฟอง ทุกวัน แรกทานไม่ได้เลย พี่ไม่ทานผลไม้สุก เช่น มะม่วง มะละกอ แต่ตอนให้เคมี มะม่วงสุก5กก ทานหมดโดยปลอกทานเองทั้งๆที่ไม่เคยทำเอง
ขอให้คุณแม่หายและมีสุขภาพแข็งแรง
ฝากบอกน้องกวางนิด ตอนนี้พี่หายปวดตา มันเป็นปฏิหารย์บอกใครก็ไม่มีใครเชื่อหรอก อยากรูล่ะซิ พี่นำองค์เจ้าแม่กวนอิมไปเบิกเนตร กลับมาอาการที่เจ็บตาหายไปแล้ว เหลือเชื่อจริงๆ ขอบคุณสำหรับคำตอบที่รอคอย


โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.237 วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:20:58:52 น.  

 
++ พี่หน่อง

กวางกลับออกมาจากปายแล้วค่ะ เพิ่งถึงเชียงใหม่เมื่อตอนเย็นนี้เอง ไปเที่ยวปาย ที่บ้านต้นไม้ปาย อีกแล้วแหละค่ะ
ที่นั่นอาหารอร่อยดี แล้วก็ไปในอำเภอปาย ก็ได้เจอคนน่ารักหลายคน...

ได้พักผ่อนดีค่ะ ฝนตกกลางคืน ส่วนกลางวันก็ฝนตก สลับกับแดดออก ไปฝึกโยคะตรงระเบียง เห็นวิวภูเขากว้าง มีไอน้ำลอยขึ้นมาจากภูเขาด้วย...งามเหลือหลาย

เรื่องกระเพาะปัสสาวะอักเสบ คงต้องคอยคุณผ่านมา
แต่ไงพี่หน่องถามหมอได้ความว่าไง ก็มาเล่าให้ฟังมั่งนะ

กวางก็เป็นประเภท ฉี่บ่อย บ่อยประมาณ 2 ชั่วโมงครั้ง บางทีก็ ทุกชั่วโมง จนไม่รู้สึกแปลกแล้วค่ะ แต่อันที่ไม่ดีคือ มันทำให้ K คือแร่ธาตุโปแตสเซียม มีปริมาณน้อยกว่าที่ควรเป็น มันออกไปกับฉี่หมดน่ะค่ะ

++ คุณแมงมุม

ดีใจด้วยค่ะ ที่ร่างกายคุณแม่ปรับตัวกับเคมีบำบัดได้ดีขึ้น
ใช่ค่ะ แบบที่ป้าเป็ดบอก ต้องคอยระวังภาวะเม็ดเลือดขาวต่ำ เนื่องจากเราจะดูภายนอก หรือดูอาการของเราไม่สามารถรู้ได้ว่า เม็ดเลือดขาวมันต่ำ ลองอ่านเรื่อง "ปางตาย" ของกวางดูนะ...

++ ป้าเป็ด

เย้..ยอดเยี่ยมเลยค่ะ ป้าเป็ด ที่หายปวดตาแล้ว เห็นมั้ย แต่ละเรื่องที่รำคาญใจอยู่มันก็ค่อยๆ ปลดเปลื้องออกไปทีละอย่าง... ไม่ทางรักษาก็เอาด้วยมนต์ เนอะ...


โดย: Minie' วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:21:43:23 น.  

 
น้องกวาง ป้าเป็ด น้องแมงมุม เมื่อคืนคิดถึงน้องปุ๊กปิ๊กกะน้องพัชมากค่ะ (เดี๋ยวโทร.มาหานะคะ)

น้องแมงมุม...พี่หน่องก็คิดอย่างน้องเลย.....แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น ก็อย่างที่บอกนั่นล่ะ ...วิตกจริตแท้ ๆ เชียวค่ะ..เค้าเรียกว่ากังวลเกินกว่าเหตุน่ะ...พอมีอาการอะไรแปลก ๆ นิด ๆ หน่อย ๆ ก็กลัว กลัวว่ามันจะเชื่อมโยงกับโรคมะเร็งที่เป็นไปหมด...

ดีจังเลยที่คุณแม่ไม่มีอาการข้างเคียง....และสุขภาพดี...เป็นกำลังใจให้ด้วยคนนะคะ

น้องกวางเป็น counseller ที่ยอดเยี่ยม .....ทำให้ทุกคนที่เข้ามาในบล็อก มีแต่ความสบายใจ ได้ข้อคิดทุกครั้งที่น้องกวางแนะนำ ขอให้อานิสงค์นี้ทำให้น้องกวางสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงมาก ๆ นะคะ


วันนี้ฝนหยุดตกแล้ว....แต่เรื่องที่น่าห่วงคือ AIG อย่างน้องแมงมุมว่า ... ทำประกันไปหลายกรมธรรม์เชียวล่ะ หึหึ..(เสียงมันจะน่ากลัวไปมั๊ย....เอ้า...ฮิฮิ ก็ได้)




โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.83.28 วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:8:43:41 น.  

 
ขอเป็นส่วนหนึ่งในความรู้สึกที่คุณเป็น ขอเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คุณเดินไปได้ พระเยซูรักคุณนะค่ะ


โดย: Mam IP: 58.8.47.39 วันที่: 18 กันยายน 2551 เวลา:7:41:31 น.  

 
เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ บอร์ดนี้ดีจริงๆค่ะ
คุณแมงมุมศึกษาธรรมะมาพอสมควร อาการข้างเคียงของผู้ป่วยที่ให้คีโม อาจมีอาการหงุดหงิดบ้าง ต้องอดทนด้วยนะคะ แต่อย่าให้ความเครียดที่ฝังลึกลงในจิตใจของเรา ไประบายกับคนรอบข้างโดยอาจจะรู้ตัว หรือไม่รู้ตัวกับการแสดงออกมาของเรา เพราะนอกจากจะไม่เกิดผลดีกับเราแล้ว คนใกล้ตัวที่ได้รับผลกระทบก็จะรู้สึกแย่ด้วยค่ะ


โดย: แปดทิศ IP: 203.144.130.176 วันที่: 18 กันยายน 2551 เวลา:14:16:07 น.  

 
ขอบคุณสำหรับ ความคิดเห็นทุกๆท่านนะครับโดยเพาะคุณ แปดทิศ อย่างที่พระพุทธเจ้าสอนไว้ไงครับ อุปสรรคบ่มี บารมีบ่อเกิด ทุกอย่างย่อมมีเหตุจึงเกิดผลตามมา
อารมณ์ที่มากระทบมันก็มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่แล้วก็ดับ ไปวนเวียนไปเช่นนั้น
พี่หน่องผมก็ทำของ AIA ไปหลายอยู่เหมือนกันทำไปได้สิบปีแล้วมั้ง กำลังคิดว่าจะเวรคืนไปก่อนดีมั้ย ตัดสินใจยาก จริงๆ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:12:13:47 น.  

 
วันนี้ฝนตกอีกแล้ว แต่วันนี้มีน้องฝ้ายอยู่เป็นเพื่อน เพราะสอบเสร็จแล้วค่ะ น้องฝนสอบอาทิตย์หน้า

น้องฝ้ายจะคล้าย ๆ คุณแมงมุม ที่เป็นห่วงแม่มาก ... บอกให้แม่อยู่ด้วยไปอีกนาน ๆ .... แต่น้องฝ้ายอายุคงห่างจากน้องแมงมุมมากเลยค่ะ เพราะพี่แมงมุม ทำประกันกับ AIA ไปเกือบสิบปีแล้ว น้องฝ้ายเพิ่งอายุ 13 เอง

ลูก ๆเค้าจะห่วงแม่ อย่างที่บอก...น้องฝ้ายจะคอยเตือนน้อง ไม่ให้งอแงกับแม่ เดี๋ยวแม่จะเครียด...มะเร็งจะลุกลามไปอีก...เค้ากลัวแม่ตายค่ะ

ชอบประโยคที่คุณ mam โพสต์จังเลย สั้น ๆ แต่อ่านแล้วต้องขอบคุณมากค่ะ

คุณแปดทิศพูดถูกค่ะ ถ้าเราป่วยทั้งร่างกายและจิตใจ...คนในครอบครัวก็จะป่วยกันไปหมด......ยิ้ม...สู้....(แต่แอบวิตกจริตในใจเงียบ ๆ ....แห่ะ ๆ)

น้องแมงมุม...พี่หน่องมีคนให้ "เสียดายคนตายไม่ได้อ่าน" แต่เสียดายที่พี่หน่องยังไม่ได้อ่านเลย...เดี๋ยวจะลองอ่านดูค่ะ ใคร ๆ ก็บอกว่าเป็นหนังสือที่ดีมาก

บ๊าย บาย...พรุ่งนี้เจอกันใหม่จ้า


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.88.210 วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:14:49:22 น.  

 
ไปอ่านเรื่องปางตายของพี่กวางมาแล้ว
ขอบคุณมากๆครับสำหรับประสบการณ์ที่นำมาเผยแพร่ สงสัยต้องเตรียมรับมือกับเข็มที่ 3 นี้ดีๆหน่อยแล้วครับเท่าที่อ่านนั้นช่วงนี้ให้กินโปรตีนไว้เยอะๆก่อนน่าจะดี
พี่หน่องครับเป็นหนังสือที่ดีมากๆเลยครับ
เจอกันอาทิตย์หน้าครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:18:24:49 น.  

 
หวัดดีครับทุกๆคน ช่วงนี้หายกันไปหมดเลย สงสัยไปเที่ยวตจว กันอาทิตย์ที่แล้วผมมีโอกาสไปที่บ้านอารีย์มา อยู่ตรง พหลโยธิน7 เลี้ยวซ้ายซอยแรกสุด เข้าไปสัก 2ร้อยเมตร อยู่ซ้ายมือ แต่ใช้ชือ ว่า Banana อะไรสักอย่างเข้าไปตอนแรกเลยเลยไปต้องวนกลับมาอีกที ใครสนใจเลี้ยวรถเข้าไปจอดข้างในได้เลยนะครับ หรือถ้าไปรถไฟฟ้าก็สะดวกดีลงตรง สถานี อารีย์
ก็เดินเข้ามาได้เลย
ข้างในมีอาหารมังสวิรัต ทำเหมือนมากๆ อร่อยดีครับ บรรยากาศร่มรื่นดี ห้องสมุดธรรมะก็มี รู้สึกวันเสาร์บ่ายๆจะมีการสนทนาธรรม โดย อ. สุรวัตน์ ส่วนห้องสมุดดีมากๆครับ ติดแอร์เย็นสบาย มีหนังสือ ซีดี แจก ขอให้คนละ6 ชิ้น แล้วแต่จะบริจาค ครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 24 กันยายน 2551 เวลา:12:18:26 น.  

 
พอมา กรุงเทพฯ ก็วุ่นๆ กับการเอาของไฮเทคเก่าๆ ไปซ่อม อันได้แก่ โทรศัพท์มือถือ คอมพ์พิวเตอร์ตั้งโต๊ะ และร่างกาย...เอิ๊ก

ไปตรวจติดตาม เจาะเลือดตรวจ อัลตร้าซาวน์ช่องท้อง
แล้วก็ให้ดูต่อมน้ำเหลืองที่ขาหนีบ มันแข็งๆ ข้างหนึ่ง 3-5 มิล และอีกข้าง 2 มิล เป็นมาระยะหนึ่งแล้วแหละ แต่ขนาดไม่เปลี่ยน ก็เลยดูเฉยๆ

มีกิจกรรมสอนโยคะด้วยก็เลยต้องจัดตารางเวลา กับที่พักให้ลงตัว บางวันเลยอยู่บ้านแถววัชรพล บางวันก็ไปอยู่บ้านตลาดน้อย เวลาออนไลน์เลยน้อยลง....จ๊ะ

คุณแมงมุม ร้าน Banana ต้องเดินเข้าซอย 200 เมตรเลยเหรอ? ถ้าไม่ได้เอารถไป เดินตรงซอยนั้นสะดวกป่าวคะ?
ช่วงนี้ ชอบใช้บริการ BTS และ MRT น่ะค่ะ


โดย: Minie-กวาง IP: 118.175.70.166 วันที่: 25 กันยายน 2551 เวลา:12:08:15 น.  

 
เพิ่งเปิดเข้ามาเจอค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกท่านนะคะ
ขอให้หายเร็ว ๆ นะ


โดย: mew IP: 222.123.41.96 วันที่: 25 กันยายน 2551 เวลา:13:14:37 น.  

 
ลงจาก สถานีรถไฟฟ้า สามารถเดินทะลุจากถนนใหญ่เข้ามาได้เลยครับ ถามคนแถวนั้นก็ได้ว่าทางเข้าบ้านอารีย์อยู่ตรงไหน สนใจไปดูรายละเอียดก่อนได้นะครับ ตามลิงค์

//www.baanaree.net/

ลองไปดูนะครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 26 กันยายน 2551 เวลา:15:49:03 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ Mew...ขอบคุณสำหรับกำลังใจ

คุณแมงมุม เดี๋ยวถ้าพี่กวางได้ผ่านแถวนั้น อาจจะได้แวะไปค่ะ เอ๊ะ..หรือว่าจะนัดเจอกันดีน๊า..


โดย: Minie' วันที่: 28 กันยายน 2551 เวลา:9:15:03 น.  

 
ส่งข่าวล่าสุด เมื่อเช้าไปรับผลเลือด ปรากฏว่าเป็นไปตามความคาดหมายค่ะ คือ ค่า CA 125 สูงขึ้นมาก หมอนัดให้คีโมอีกครั้งวันพฤหัสนี้ค่ะ ( 2 ต.ค.51)

ถามว่ารู้สึกยังไง ...กลัวค่ะ....ยอมรับว่ากลัวเชียวแหละ ... ห่วงลูกจัง


เดี๋ยวให้คีโมแล้ว จะมาเล่าให้ฟังใหม่นะคะ ...ตอนนี้ขอทำใจก่อนค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.77.82 วันที่: 29 กันยายน 2551 เวลา:14:21:15 น.  

 
พี่กวางถ้าจะไปแล้วไม่ชอบคนเยอะก็ไปวันอาทิตย์ บ่ายๆครับ แต่ถ้าอยากสนทนาธรรม วันเสาร์บ่ายๆจะมีเกือบทุกเสาร์แต่คนเยอะผมไม่ค่อยชอบ
พี่หน่องใจเย็นๆ เป็นกำลังใจให้นะครับ
ให้วันเดียวกะแม่ผมเลย ช่วงนี้คงต้องโด๊ปอาหารเยอะก่อน เผื่อเบื่ออาหารหลังให้ ส่วนผมตอนนี้กินเจแทนพวกพี่ๆไปก่อนละกันครับ


โดย: แมงมุม IP: 202.69.140.229 วันที่: 30 กันยายน 2551 เวลา:14:24:01 น.  

 
ให้คีโมคอร์สที่ 3 ครั้งที่ 1 เรียบร้อยแล้วค่ะ....ครั้งที่ 1 และ 2 ใเติดต่อกัน 12 ครั้ง (ตั้งแต่ ก.ย.49 - ก.ค.50)

นี่ห่างมา 14 เดือน ก็เริ่มให้อีก อาการทั่ว ๆ ไปก็ยังปกติดีค่ะ ไม่มีอาการคลื่นไส้อาเจียน อาการอื่น ๆ คงต้องรอด฿อีกซัก2 -3 วัน

น้องปุ๊กปิ๊กคะ ถ้าเข้ามาอ่านบ้าง ช่วยส่งข่าวหน่อยนะคะ โทร.ติต่อไม่ได้เลยทั้งมือถือ และที่บ้าน....

ขอบคุณน้องแมงมุมมากค่ะ ....คุณแม่แข็งแรงดีนะคะ..คราวหน้าให้คีโมวันที่ 30 ต.ค.อ๊ะป่าว

ตอนนี้พี่หน่องก็พยายามกินเจให้ได้ทุกมื้อ แต่บางมื้อไม่สะดวก ก็เจแตกไปบ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็ยังกินค่ะ

น้องกวางมาคราวนี้ถ้าจะงานยุ่ง...ขอบคุณนะคะสำหรับคำปรึกษาดี ๆ ที่ให้ตลอดมาทั้งทางเวบต์ และทางโทรศัพท์

เดี๋ยวมีอะไรคืบหน้าจะมาเล่าต่อนะคะ



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.84.97 วันที่: 4 ตุลาคม 2551 เวลา:8:33:07 น.  

 
ยังติดตาม พี่ๆน้องๆ ทุกคนค่ะ อ่านอยู่เรื่อยๆ ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ อย่าท้อค่ะ ชีวิตต้องสู้ ปัญหามีกันทุกคนแหละค่ะ แล้วแต่ว่าจะเป็นรูปแบบไหน รักและคิดถึงทุกคนค่ะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.236.135 วันที่: 5 ตุลาคม 2551 เวลา:12:26:00 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่หน่อง คุณแมงมุม พี่เล็ก และคุณ Mew

ขอบคุณคุณ Mew สำหรับกำลังใจค่ะ พวกเราต้องการกำลังใจเพิ่มเติม ให้มีความชุ่มชื่นหัวใจ ตลอดแหละค่ะ...

ได้คุยกับพี่หน่องทางโทรศัพท์แล้ว ก็ต้องบอกว่า การอยู่กับมะเร็งแบบพวกเรา ก็ดูแลตัวเองแบบที่เราสบายใจ มีอะไรเกิดขึ้นก็ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น มีสติ มีสตังค์ แฮ่..
มีสติ มีปัญญา มีความสุขค่ะ.. เดินหน้าต่อไป พี่หน่องน่ะ มีต้นทุนทางร่างกายดีมากๆ แถมยังมีวิธีจัดการกับเรื่องอารมณ์ได้ยอดเยี่ยม...ขอคารวะ...

มีแค่นิดเดียว ที่เราเอาไว้เตือนใจตัวเอง
++ ไม่มีอะไรเหมือนเดิม เวลาไม่เคยหยุดนิ่ง ร่างกายของเราเปลี่ยนไปตามวัย เราเติบโตขึ้น หรือแก่ลงก็ไม่รู้นิ...
แม้ใจของเราจะเริงร่า แต่ร่างกายมันก็แก่ลงตามวัย ขอเราปราศจากความประมาท...เราจะฝ่าฟันอุปสรรค การให้คีโมไปได้อย่างดี
++ พี่หน่องบอกว่า หลังให้คีโมครั้งที่แล้ว สังเกตได้ว่า ตัวเองสวยขึ้น...อ่านะ
++ ไม่มีอะไรเหมือนเดิมหรอก ให้คีโมครั้งนี้แล้ว พี่หน่องจะสวยขึ้นกว่าเก่าอีก...อะแฮ่ม

พี่เล็ก,

สิ่งที่เกิดขึ้น ไม่รู้นะ บางทีเราก็มองว่าเป็นปัญหา แต่บางทีมันก็เป็นโอกาส...จริงมั้ยคะ??

เดี๋ยวกวางไปตั้งกระทู้ใหม่ เรื่องผลตรวจร่างกาย ต้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมาค่ะ

อ้อ...คุณหมอประจำตัวกวาง ท่านได้อ่านบล็อกโดยบังเอิญ พอท่านบอกว่า เห็นเวปที่เขียนแล้วนะ -- เราเขินเลย...ฮิฮิ



โดย: Minie' วันที่: 6 ตุลาคม 2551 เวลา:14:56:39 น.  

 
ไปพบแพทย์แล้ว ค่า C125 14 เท่าเดิม เวลาทานอาหารผิดจะเจ็บเหมือนเป็นแผล ร้อน ช่วงท้องด้านซ้าย ขาหนีบปวดแป๊บก็หาย ชาขาด้านซ้าย รู้ว่าสิ่งที่กินมันไม่ดีต่อสุขภาพ แต่อยากกินมาก ๆ ๆ กินซะ 4-5 คำ กินเต้าฮู้ ว่านพญาวานร ออกกำลังกาย กินแคลเซียม วิตามินที่หมอให้ช่วงนี้เทศกาลทำบุญ ตักบาตร ไปวัดบ่อยครั้ง จิตใจดีขึ้น
แต่บางครั้งก็สติแตก ต้องหยุดปะทะ สนใจเรื่องคนอื่น
ออกจากจุดนั้น อยู่โลกของตัวเองกับคนที่เข้าใจเราก็พอ
เข้มแข็ง สู้ ๆ นะทุกคน สุขภาพแข็งแรง หายไว ๆ มีความสุขมาก ๆ ครับ


โดย: ช้างแมมมอส IP: 118.174.114.92 วันที่: 7 ตุลาคม 2551 เวลา:20:52:28 น.  

 
ไวรัสรับประทานคอมพ์ซะหลายวัน... เพิ่งซ่อมเสร็จค่ะ
ตอนนี้ หลังให้คีโม 7 วัน ส.บ.ม. สบายมาก ไม่มีอาการข้างเคียงมากนัก แค่ 2 วันก่อนอ่อนเพลียเล็กน้อยเท่านั้น วันนี้กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมแล้วค่ะ แถมทานอาหารได้มากกว่าเดิมซะอีก คือหิวง่ายมากเลย

พี่หน่องก็คิดเหมือนน้องกวางนั่นล่ะจ้ะ... เดี๋ยวพี่หน่องจะสวยกว่าเดิมอีก แต่ต้องรอหลังผมร่วงคราวนี้ไปก่อนนะ...เฮ้อ.. ถ้าให้คีโมแล้วหัวไม่โล้นก็คงจะดีเน๊าะ...

น้องกวางบอกว่า แม้จิตใจจะเริงร่า แต่ร่างกายมันแก่ลง..ทำให้นึกถึงคุณนิติพงษ์ ห่อนาค ในวันสวดพระอภิธรรมคุณแม่ของคุณดี้

คุณดี้ให้สัมภาษณ์ว่า ปกติคุณแม่เป็นคนที่แข็งแรงมาก แอคทีฟอยู่เสมอ แต่พออายุก้าวเข้าวัย 90 .... วิญญาณถูกขังในสังขาร....

แหม...โดนใจพี่หน่องจริง ๆ ค่ะ ...วิญญาณยังเริงร่า.. แต่สังขารไม่อำนวยแล้ว..ของท่านด้วยวัย แต่ของเราสังขารเสื่อมเนื่องจากความประมาท... ประมาทไม่ได้จริง ๆ ค่ะ

ตอนนี้ที่ทำได้ดีที่สุด คือ หลังจากเราตกใจ เศร้าใจกับอาการเจ็บป่วยของเราแล้ว หลังจากนั้น เราต้องรีบฟื้นฟูใจของตัวเองให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ของพี่หน่องใช้วิธีเตือนตัวเองว่า แค่เป็นมะเร็งก็แย่แล้ว เราต้องไม่ซ้ำเติมตัวเอง ด้วยการทำจิตใจให้วิตกกังวล หดหู่ เพราะมันจะทำให้เราแย่ลงไปอีก... ไม่ได้ ไม่ได้.. รีบสดใสเริงร่า เลิกคิด ทำชีวิตในปัจจุบันให้ดีที่สุด ให้มีความสุขที่สุด และที่สำคัญคือ บอกตัวเองว่า ฉันยังไม่ถึงเวลาตาย

หลังจากสติกลับมา ปัญญาเกิด... ความสบายทางร่างกายจากการให้คีโมก็เกิดตามค่ะ... เดี๋ยวนี้ ให้คีโมเหรอ ชิลชิลง่ะ

เป็นกำลังใจให้คุณช้างแมมมอธนะคะ คุณช้างฯ เป็นสามีที่น่ารักมาก ๆ ....อิจฉาแล้วนะเนี่ย ฮิฮิ....ขอให้ภรรยามีกำลังใจ สุขภาพดีวันดีคืนนะคะ.. ค่า ca125 อยู่ที่ 14 ถือว่าดีมาก ๆ ค่ะ ดูแลสุขภาพต่อไปค่ะ สู้ ๆ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.85.18 วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:8:34:27 น.  

 
ขอให้น้องหน่องมีสุขภาพแข็งแรงเหมือนกับจิตใจที่เข้มแข็งของน้องหน่องนะค่ะ น้องปุ๊กปิ๊กหายไปไหนค่ะ ส่งคราวบ้าง เป้นห่วงค่ะ ตัวเองหายไปนาน เพราะนักเรียนสอบครูเลยยุ่งมาก แต่ก้เป็นห่วงคอยอ่านข่าวของทุกคนเสมอ


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.105.12 วันที่: 10 ตุลาคม 2551 เวลา:19:56:44 น.  

 
อยากทราบว่าจากระยะที่ 1 C เข้าสู่ระยะที่ 2 a b c เข้าสู่ระยะที่ 3 a b c และยะระที่ 4 สุดท้าย เป็นอย่างไรช่วยอธิบายได้มัยครับเพราะแฟนกังวลใจมาก ๆๆๆๆ ถ้าได้คำตอบจะได้สบายใจมากขึ้น
ขอให้ทุกคนสุขภาพแข็งแรงนะครับ


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.112.113 วันที่: 13 ตุลาคม 2551 เวลา:22:16:34 น.  

 
กังวลใจมาก ๆๆๆๆ กลัวลุกลาม เพราะกินอาหารผิดที่ไรจะมีปฏิกิริยาทันที รู้สึกร้อน เหมือนมีอะไรมาชอนไช เจ็บ คัน ตามร่างกายบ้าง ท้องอืด แน่น ต้องเดินช่วยได้ ช่วยไขข้อข้องใจด้วยนะครับ วันที่ 14 พ.ย. 51 ครบกำหนด 3 เดือน จะไปพบแพทย์ที่ รพ. ศรีนครินทร์ ขอนแก่น หลายคนแนะนำให้ไปหาแพทย์ที่อื่นบ้าง เพราะเป็นระยะแรก อยากได้คำแนะนำด้วยครับ รอคำตอบจากผู้รู้ทุกคนครับ


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.112.113 วันที่: 13 ตุลาคม 2551 เวลา:22:23:51 น.  

 
คุณช้างแมมมอธคะ
พี่หน่องเปิดเข้ามาอ่านพอดี...อยากตอบ...แต่สำคัญที่มันรู้ไม่จริงเนี่ยล่ะ ทำให้ไม่กล้าตอบ

อยากให้คุณผ่านมา..ผ่านมาอีกจังเลย..จะได้ช่วยตอบให้พวกเราได้รู้ด้วย เพราะคำถามของคุณช้างแมมมอธ ก็เป็นคำถามที่อยากทราบเหมือนกันค่ะ

แต่ถ้าให้พี่หน่องเดาจากความรู้สึกของตัวเองนะคะ ระยะที่เป็นของแต่ละคน มันจะกำหนดด้วยอาการ, ผลของชิ้นเนื้อ, ผลของค่ามะเร็ง แพทย์จะเป็นผู้วินิจฉัย ว่าเป็นระยะที่เท่าไหร่ คือบางคนก็เป็นแค่ระยะแรก คือระยะที่1 หรือถ้ามีน้ำออกในช่องท้อง ก็จะไม่ต่ำกว่าระยะ3 เป็นต้น

การรักษา แพทย์ก็จะวางแผนการรักษาตามอาการ และระยะที่เป็น ซึ่งอาจจะแตกต่างกันในรายละเอียดบ้าง เช่นบางคนผ่าตัด แล้วให้คีโม หรือให้รังสีรักษา บางคนอาจให้ยาก่อนผ่าตัดเป็นต้น

พี่หน่องว่า ภรรยาของคุณช้างฯโชคดี ตรงที่ร่างกายไม่ตอบสนองต่ออาหารที่ไม่มีประโยชน์ ทำให้การควบคุมการกินจะดีกว่าพี่หน่อง ซึ่ง กิน ๆๆๆ ซะทุกอย่าง

อาการที่เป็นถ้าให้คีโม ก็เป็นอาการข้างเคียงค่ะ เช่นชามือและเท้า ปวดตามกล้ามเนื้อทั้งตัว ทานอาหารแล้วท้องอืดแน่น ได้รับคำแนะนำว่าให้ทานทีละน้อย แล้วให้เดินช้า ๆ หลังอาหารจะช่วยได้ค่ะ

สำหรับการเปลี่ยนแพทย์ก็คงต้องประเมินด้วยตนเองล่ะค่ะ ถ้าไม่ได้รักษากับแพทย์ Oncoฯ สูติ โดยตรง ก็ลองปรึกษาแพทย์ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญโดยตรง ก็ดูเหมือนจะสบายใจกว่า แต่ถ้ารักษากับแพทย์ที่จบด้านมะเร็งสูติฯ โดยตรงอยู่แล้ว การรักษากับแพทย์ท่านอื่น ไม่น่าจะมีความแตกต่างกันนะคะ

คุณช้างฯ รอฟังความเห็นของคุณกวาง หรือท่านอื่น ๆ ประกอบกันด้วยนะคะ เพราะอย่างที่บอกเลยล่ะ เนี่ยตอบจากประสบการณ์เท่านั้น ไม่ได้ตอบแบบผู้ที่มีความรู้ที่ถูกต้อง

แล้วที่สำคัญทำใจให้สบายนะคะ เป็นระยะแรกโอกาสรักษาหายขาดเกือบ 100% เชียวนะ ขอให้สบายใจ อย่าพากันเครียดนะคะ ความเครียดมีผลต่อการเป็นมะเร็งสูงค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.85.204 วันที่: 14 ตุลาคม 2551 เวลา:9:43:41 น.  

 
คุณช้างฯ,

พี่หน่องตอบได้ตรงใจมากเลยค่ะ
ขอลอก พี่หน่องหมดเลยได้มั้ยคะ?? ฮี่ฮี่

และเห็นด้วยมากๆ เรื่อง "กินอาหารผิด"
เราพอจะบอกได้มั้ยคะว่า ที่กินผิดน่ะ อะไรที่ผิดบ้าง
อยากรู้จัง?? เล่าให้ฟังหน่อยคะ


โดย: Minie' วันที่: 14 ตุลาคม 2551 เวลา:16:09:31 น.  

 
น้องกวางคะ

พี่หน่องอ่านข้อความที่ตัวเองโพสต์แล้ว รู้สึกว่าดูดีมีสาระเป็นครั้งแรก ฮิฮิ

เออ..ชมตัวเองก็เป็น มียังงี้ด้วย...

จริงค่ะ คุณช้างฯเล่าให้ฟังหน่อยเถอะค่ะว่า แฟนคุณช้างทานอาหารผิดแล้วมีอาการ อาหารที่ว่า เป็นอาหารประเภทไหนบ้าง ... จะตรง หรือแตกต่างกันกับพี่หน่องหรือคนอื่น ๆ ยังไง จะได้แชร์ความรู้ด้วยกันนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.81.224 วันที่: 14 ตุลาคม 2551 เวลา:18:12:51 น.  

 
อาหารที่ปรุงแต่งด้วยเครื่องปรุงเยอะๆ เช่น ผัดไทย ราดหน้า ส้มต้ม แกงต่าง ๆ ลาบหมู เนื้อหมูเป็นชิ้น กินแต่หมูบดหรือจะเป็นเพราะน้ำเหลืองไม่มีที่ระบาย พระภิกษุ เพื่อนๆรู้เรื่องมะเร็ง บอกให้นั่งภาวนา สมาธิ ได้ผลมากที่สุดต่อจิตใจและร่างกาย แต่ทำไม่ได้สักที แต่ถ้ากินผักผลไม้เยอะๆท้องจะเย็น หรือกินอาหารที่มีรสจืด


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.83.74 วันที่: 15 ตุลาคม 2551 เวลา:9:38:25 น.  

 
คุณช้างฯ,

งั้นก็เป็นการดีมากเลยค่ะ ที่ร่างกายมันไม่ชอบอาหารที่บอก... หมูบด ก็ไม่เอาด้วยดีมั้ยคะ? กินเป็นเต้าหู้แข็งเอามาขยำๆ แล้วรวนในกะทะกันติด จะได้อาหารเด้งๆ กวางชอบเอามาปรุงใส่หมี่แห้งข้าวกล้อง หรือว่าทำก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กข้าวกล้องต้มยำ...

จริงค่ะ เรื่องสมาธิ ภาวนา แต่ถ้าเรายังทำไม่ได้ ก็ทำสมาธิไปก่อน คือ ทำอะไรก็ได้อย่างเดียว สัก ครึ่งถึงหนึ่งชั่วโมง อย่างกวางก็ฝึกชี่กง ฝึกโยคะ ให้เอาความสนใจไปที่สิ่งที่เราทำอยู่... สบายใจขึ้น แล้วก็มีสติขึ้น ยอมรับสิ่งที่เป็นอยู่มากขึ้นด้วยค่ะ :)


โดย: Minie' วันที่: 15 ตุลาคม 2551 เวลา:13:19:12 น.  

 
ขอบคุณ คุณหน่องและคุณMinieมาก ๆๆๆครับ
ที่ให้กำลังและคำแนะนำดีๆๆ ช่วงกินเจ ก็ลองไปกินดู
รู้สึกเหนื่อย อ่อนเพลีย หมอแรง กินได้ 3 วัน
ก็กลับมากินอาหารปกติ เน้นผลไม้ มีแรงขึ้นมาได้
สู้ ๆ ๆ ๆ ครับ ขอบอก


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.123.91 วันที่: 17 ตุลาคม 2551 เวลา:17:59:37 น.  

 
แง ๆๆ วันนี้ผมร่วงเยอะมาก ๆ ขยุ้มได้ทีละกำ ทีละกำ

สงสัยพรุ่งนี้หัวโล้นอีกแล้ว

ยังไงก็สู้ๆๆเหมือนกันค่ะ

คุณช้างฯ และทุก ๆ คน ช่วยกันสู้นะคะ

น้องกวางกลับไปหลวงพระบางวันไหนคะ...

ช่วงนี้โคราช อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว..

ที่อื่นเป็นยังไงกันบ้างคะ

อ่านแล้วส่งข่าวกันบ้างนะคะ



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.89.100 วันที่: 17 ตุลาคม 2551 เวลา:20:02:55 น.  

 
คุณช้างฯ,

ก็ต้องกินอาหารสดละมังคะเนี่ย ถ้าไม่มีปัญหาเรื่องโรคกระเพาะ ท้องอืด ก็กินผักสดและผักที่ผ่านความร้อนน้อย กินผลไม้ จะมีพลังเยอะ....


พี่หน่อง,

ไม่ต้องโวยเลยพี่เรา ก็รู้ๆ อยู่ง่ะว่า มันต้องหัวโล้น...
แต่คุ้มค่ะ หลังจากโล้นสักพัก พอผมขึ้นใหม่ ก็จะทำตัวสวย..ฮิฮิ
++กวางมาหลวงพระบางตั้งแต่วันที่ 13 แล้วค่ะ
++หลวงพระบางก็มีลมหนาว มีไอหมอกลอยเหนือน้ำโขงแล้ว
++พี่หน่องดูแลตัวเองด้วย เพราะเราก็รู้ว่า ถ้าผมร่วงได้ ก็แปลว่า อยู่ในระยะเม็ดเลือดขาวต่ำไปพร้อมกัน ภูมิชีวิตเราต่ำหน่อยหนึ่ง อย่าเพิ่งไปที่คนเยอะๆ ค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 17 ตุลาคม 2551 เวลา:20:58:56 น.  

 
อยากไปเที่ยวหลวงพระบางจังเลย
แนะแนวสถานที่ท่องเที่ยว ที่พัก
ที่เหมาะๆ สบายๆ ควรไปช่วงเดือนอะไรครับ


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.141.55 วันที่: 19 ตุลาคม 2551 เวลา:20:39:37 น.  

 
คุณช้าง,

มาได้เลยค่ะ ตั้งแต่บัดเดี๋ยวนี้...เพราะเริ่มมีไอหมอกเหนือแม่น้ำโขงแล้วตอนเช้าๆน่ะค่ะ จนถึงเดือนกุมภาพันธ์...
ยกเว้นวันหยุดราชการต่อนักขัตฤกษ์ ฮ่า... เพราะวันหยุดต่อเนื่อง นักท่องเที่ยวไทยเยอะมากๆ จนนึกว่า เมืองหลวงพระบางอยู่ในประเทศไทย...ไปทุกที่มีแต่คนไทย...

แต่จริงๆ แล้ว มาได้เกือบทุกฤดู กวางเองชอบตอนช่วงฝน มากที่สุด รองลงมาตอนหนาว และช่วงหนีไปอยู่ที่อื่นคือฤดูร้อน...ทั้งร้อนทั้งฝุ่นคร๊าบ... ไปแวะไปเยี่ยมบล็อก "หลวงพระบาง" เยี่ยมชมเมืองเล่นๆ ก่อน https://www.bloggang.com/viewblog.php?id=minieii&group=10
มาสักอาทิตย์หนึ่ง เรียนรู้เรื่อง Wellness Lifestyle กับกวางมั้ย?


โดย: Minie' วันที่: 20 ตุลาคม 2551 เวลา:14:21:20 น.  

 
wellness lifestyle โอเค ช่วยอธิบายเพิ่มเติมด้วย
กำลังจะเข้าเวป หลวงพระบาง คร้าบๆๆๆๆ


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.114.193 วันที่: 22 ตุลาคม 2551 เวลา:20:40:18 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง

แอบเข้ามาอ่านนานมากกกแต่ไม่เคยเขียนเลย เป็นมะเร็งรังไข่ข้างขวา ระยะ 1C เหมือนน้องกวางเลยค่ะ เพิ่งจบการให้คีโมได้ 3 เดือนแล้ว รักษาตัวอยู่กับคุณหมอที่วิชัยยุทธ และ รามาค่ะ คือคุณหมอประจำทั้ง 2 ที่ เวลาให้คีโมก็ไปรามา เวลาตรวจปรกติ follow up ต่างๆ ก็ไป วิชัยยุทธเพราะค่อนข้างสะดวก และไม่แพงมาก

บล็อกนี้เข้ามาอ่านตั้งแต่คุณหมอบอกว่าเป็นมะเร็งนั่นแหละค่ะ ก็เลยหาความรู้ใส่ตัวเพื่อเตรียมตัวเตรียมใจ อ่านทั้งไทยทั้งเทศ อ่านหนังสือทุกเล่มที่เขียนจนมึนงงไปหมด แล้วสรุปกับตัวเองว่าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

เคล็ดลับที่อยากแบ่งปันคือทำชีวิตให้เป็นปกติธรรมดา พี่ผ่าตัด 2 ครั้งเสร็จ อาทิตย์ถัดไปก็กลับไปทำงานตามปรกติ พอดีเรียนปริญญาโทโปรแกรม เอ็กเซ็กคิวทีฟ ที่จุฬา ก็กระย่องกระแย่งไปเรียนด้วย เพราะไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเราจะต้องหยุดวันไหน ไม่สบายวันไหนอีก

สิ่งที่ได้กลับมาก็คือเออ ก็ไม่เป็นไรนี่ ไม่เครียดด้วยเพราะออกไปเจอผู้คน ได้ยิ้มได้หัวเราะ จิตใจเบิกบาน กำลังใจก็หลั่งไหลขึ้นมาเอง

คุณหมอที่รักษายังอึ้งเลยค่ะว่านอกจากจะทำงานแล้วยังไปเรียนได้อีกด้วย ขาดเรียนก็น้อยมาก แถมการเรียนก็ไม่ตก ยังได้เอมาครองตั้งหลายตัว

ช่วงที่ให้คีโม จะมีอาการบ้างประมาณวันที่ 3 หลังการให้ แต่หลังจากวันนั้นก็สบายๆ ไม่มีอะไร เลือดก็ขึ้นบ้างไม่ขึ้นบ้าง แต่ก็สามารถให้คีโมได้ตามนัด

ยกเว้นที่ครั้งหนึ่ง ในระหว่างรักษามีติดเชื้อในช่องท้อง คือมีอาการท้องเสีย ทำให้แบคทีเรียเข้าช่องท้อง ต่อมน้ำเหลืองโต ส่งผลให้ตัวร้อนเป็นพักๆ คือขึ้นถึง 39.5 C ขึ้นๆ ลง มาหลายวัน จนสุดท้ายกลับไปหาคุณหมอ หมอจับแอดมิทเข้ารามา ไปนอนเล่นอยู่ 2 อาทิตย์เพื่อทำ scan ทำเอาเสียศูนย์ไปครั้งหนึ่ง เพราะกินไม่ได้เลย พอได้กินอากหารที่โรงพยาบาลก็จะเกิดอาการต่อต้านไม่อยากกินขึ้นมาเฉยๆ แต่ก็ผ่านไปได้ ก็โชคดีที่หลังจากนั้นก็ไม่มีอาการอะไรอีกเลย แข็งแรงมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

ส่วนเรื่องผมร่วง อันนี้พี่มองว่าเป็นเรื่องดี เพราะเป็นโอกาสที่เราเปลี่ยนทรงผมโดยไม่ต้องอายใคร วันไหนอยากแต่งตัวเรียบร้อยก็ทรงบ็อบ แสกข้าง วันไหนอยากเก๋ก็เปลี่ยนเป็นบ็อบเท วันไหน อยากเซ็กซี่ก็ผมยาว พอแต่งตัวสวยแล้วทุกอย่างสดใสตามมาเลยค่ะ ข้อสำคัญของผู้ที่เป็นมะเร็งมองโลกแง่บวกเข้าไว้ หาเรื่องที่ทำให้ตัวเองรู้สึกดี และสบายใจ

อยากขอบคุณน้องกวางที่ให้ความรู้ ทำให้สามารถเตรียมตัว สังเกตอาการตัวเองได้ถูก เป็นเว็บที่ดีมากๆ ให้ความรู้มากๆ ค่ะ

พี่จบ มช Mass Com รหัส 26 เคยอ่านเจอตรงไหนที่น้องกวางจบ มช เหมือนกันคลับคล้ายคลับคลาว่าแมสคอมด้วย รหัสอะไรคะ อย่างไรก็ตามยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

เมื่อ 2ปี ที่แล้วพี่ไปจัดกิจกรรม (ทำงานด้านการตลาดบริษัทรถยนต์ค่ะ) ที่หลวงพระบางไปอยู่ นานมากๆ เกือบ 2 อาทิตย์ เป็นเมืองที่ชอบมากๆ บรรยากาศเหมือนเชียงใหม่ยุคเก่าๆ ได้ไปพักที่โรงแรมอะไรแก้วๆ นี่แหละ เป็นคุ้มเจ้าฟ้าเพ็ชรราชเก่า ท่านศักดิ์สิทธิ์มากๆ นะคะ กำลังจะหาโอกาสไปไหว้ท่านแต่ยังไม่รู้จะได้ไปเมื่อไหร่ คงต้องรอให้จบก่อนเพราะเทอมสุดท้ายแล้วค่ะ

ก่อนบ๊ายบาย อยากมอบกำลังใจดีๆ ให้กับทุกๆ ท่านที่แวะเวียนเข้ามานะคะ เราสู้มะเร็งได้แน่ไม่ต้องกังวล ทำใจให้สนุกสนานกับสิ่งรอบข้าง ระมัดระวังอาหารการกิน ใจสบาย กายก็จะแข็งแรงค่ะ ดีใจที่ได้มีโอกาสอ่านข้อความดีๆ ของเว็บนี้ค่ะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ





โดย: แม่นก IP: 124.121.5.146 วันที่: 22 ตุลาคม 2551 เวลา:21:41:14 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณช้างแมมมอธ,

Wellness Lifestyle ก็คือการทำอะไรๆ ให้ชีวิตรื่นรมย์ เป็นสุข และจิตใจสงบขึ้นค่ะ :)


โดย: Minie' วันที่: 23 ตุลาคม 2551 เวลา:11:03:51 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณแม่นก,

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ดีจังค่ะ ที่เปิดเผยตัว มาแอบเยี่ยมเยือนเราโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวซะตั้งนาน.... :)

ดีใจนะคะ ที่มาเขียนเรื่องของตัวเองไว้บ้าง เพราะเป็นสิ่งสำคัญที่มีหลายๆ คนช่วยเล่าเรื่องราวประสบการณ์ของตัวเอง จะได้เป็นกำลังใจให้กับคนอื่นๆ ที่แวะเวียนมาค่ะ

ฟังดูประสบการณ์ให้คีโมของคุณแม่นก คล้ายกับของกวาง ตอนติดเชื้อ เข้าโรงพยาบาลด้วยไข้สูง ของกวางขึ้นสูงไปถึง 41.0 น่ากลัวมาก... เขียนไว้ใน "ประสบการณ์บำบัดมะเร็งปางตาย" ซึ่งมันก็ทำให้หลายคนที่ต้องให้เคมีบำบัด ดูแลตัวเอง และไม่ประมาทนะคะ

กวางจบ ACC-BA รหัส 27 ตอนนั้น ยังเป็นคณะสังคมศาสตร์ ก็อยู่ใกล้ๆ คณะมนุษย์ฯ นี่คะ

หลวงพระบางยามนี้ มีไอหมอกลอยเหนือน้ำโขงแล้วค่ะ
ฝนตกนิดๆ แบบ showering ตอนหัวค่ำกับตอนเช้า...อากาศเลยดีมากๆ ค่ะ

แวะมาอีก ก็เขียนอะไรๆ ไว้สักหน่อย...จะได้มีกำลังใจเขียนบล็อกต่อค่ะ :)


โดย: Minie' วันที่: 23 ตุลาคม 2551 เวลา:11:20:41 น.  

 
แจ้งข่าวให้กับพี่ๆ น้องๆ ค่ะ,

กวางกำลังให้ทางสำนักพิมพ์ เตรียมการพิมพ์หนังสือ "การใช้ชีวิตที่หลวงพระบาง หลังประสบการณ์การบำบัดมะเร็ง" ใช้ชื่อหนังสือว่า "จากวิ่งเร็ว มาเป็นเดินช้า"

จะวางแผงเมื่อไหร่ จะแจ้งให้ทราบอีกครั้งค่ะ
คอยเงี่ยหู ติดตามข่าวความคืบหน้านะคะ :)


โดย: Minie' วันที่: 23 ตุลาคม 2551 เวลา:11:25:00 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง และทุก ๆ คน แล้วก้อถือโอกาสสวัสดีคุณแม่นกด้วยค่ะ

พี่หน่องคิดว่าคงมีอีกหลายท่าน นอกจากคุณแม่นกแล้ว ที่เข้ามาอ่านบล็อคของน้องกวางบ่อย ๆ แต่ไม่ได้แสดงความเห็นในเวบต์ (เช่น พี่ตุ้ม และน้องตู่ ที่โทร.มาหาพี่หน่อง เป็นต้น)

ส่งข่าวคืบหน้าค่ะ ...ตอนนี้หลังจากให้คีโมครั้งแรก ไม่มีอาการข้างเคียงอะไรเลยค่ะ ยกเว้นผมร่วงเท่านั้น

มีคุณหมอท่านหนึ่งแนะนำให้พี่หน่องกินวิตะมิน Z -bec (zinc) บอกว่าจะช่วยเรื่องผมร่วงได้

แต่มาบอกหลังจากพี่หน่องผมร่วงไปแล้ว 3 วัน

แต่เอ้า..กินก็กิน

ปรากฏว่า...มีผมส่วนหนึ่งไม่ร่วงค่ะ แต่มันสายไปแล้วครับพี่น้อง เพราะมันร่วงไปซะเยอะแล้ว ตอนนี้ก็เลยเหลือที่ไม่ร่วงอยู่หรอมแหรม

หลังจากให้คีโมคอร์สนี้เสร็จ ถ้ามีโอกาสให้คราวหน้า พี่หน่องจะทดลองกินเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ ... หรือใครที่ผมยังไม่ร่วงลองทานดูนะคะ เผื่อจะไม่ร่วงจริงๆ

อันนี้ถามคุณหมอผู้เชี่ยวชาญมะเร็งสูติฯแล้ว ท่านให้ทานได้ ไม่มีผลหรืออันตรายอะไร เพราะเป็นวิตะมินตัวหนึ่งเท่านั้นเอง แต่คุณหมอไม่คิดว่ามันจะช่วยได้

แต่เท่าที่เห็นมันก็มีส่วนที่ไม่ร่วงจริง ๆ ยังมีรากผมยึดแน่นอยู่ค่ะ (เสียดายที่กินตอนที่มันร่วงไปเยอะแล้ว ไม่งั้นได้เห็นดำเห็นแดงกันแน่)


เรื่องวิก แอบถามคุณแม่นกหน่อยค่ะ ว่าซื้อที่ไหน ราคาเท่าไหร่ คุณภาพเป็นยังไงบ้างคะ พี่หน่องเปิดในเวบต์ เห็นอันละ 600-1000 บาทเท่านั้นเอง พี่หน่องซื้อของนิวราวัณ ราคาค่อนข้างแพง อยากซื้อหลาย ๆ อัน ก็เสียดายตังค์

ถ้าอันละ 600 -700 แล้วเส้นผมดูดี จะได้แอบไปซื้ออ่ะ ฮิฮิ อยากสวยเหมือนกันค่ะ





โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.80.37 วันที่: 24 ตุลาคม 2551 เวลา:9:57:47 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพี่หน่อง และทุกๆท่าน

แอบเขินนิดๆมาแอบอ่านเอาความรู้ไปตั้งเยอะ ไม่ได้มาโพสต์ ขอให้คุณพี่หน่องผ่านพ้นด้วยดีนะคะ

นกก็ซื้อวิกผมที่นิวราวัณ ค่ะ ทีแรกตอนจะเริ่มให้คีโม ก็รู้สึกแย่มากๆๆ ว่าผมจะร่วงหัวจะล้าน คิ้วจะโล้น ก็กัง วลเพราะอายเพื่อนที่เรียนหนังสือด้วยกัน เนื่องจากตอนเรียนก็เป็นคนชอบคุย เป็นพิธีกรของรุ่นออกงานโน้นงานนี้บ่อยๆ อยู่ๆ ก็เหม่งจ๋าขึ้นมา (คนสวยประจำรุ่นก็อย่างนี้ อิอิ)

พอเอาเข้าจริง ก็เตรียมตัวตัดผมก่อน เดิมผมยาวมาก กลางหลังน่ะค่ะ พอตัดแล้วก็ซื้อวิก นิวราวัณจะมีส่วนลด 20% สำหรับผู้ที่มีใบรับรองแพทย์ว่าเป็นมะเร็งด้วยนะคะ

แนะนำให้ซื้อวิกผมจริง เพราะสระได้ แถมทำสีได้ด้วย ลงทุนอาจจะแพงหน่อยนะคะ ประมาณ 5-6 พันบาท เวลาเอาวิกไปสระจะไปเลือกดูที่ลดราคาค่ะ เวลาใส่จะรู้สึกดีกว่าผมไนล่อน ซึ่งสวยวันแรก พอสระก็บางไปเลยใส่แล้วหลอนตาค่ะ สู้วิกผมจริงไม่ได้

พอผมเริ่มร่วง ก็ทำใจกล้าหาญโกนซะเลย ได้แรงบันดาลใจจากคุณกวางนี่แหละค่ะ เพราะถ้าไม่โกนก็จะร่วงมาเรื่อยๆ ดูแล้วบุคลิกเสีย เพราะนั่งตรงไหนก็ร่วงตรงนั้น พอโกนไปแล้วก็ไม่กล้าให้ใครเห็นตอนเอาวิกออกยังเขินอยู่

ในระหว่างนั้นก็พยายามคุยกับลูกชาย อายุเก้าขวบแล้วค่ะ ติดแม่มาก ก็บอกว่าแม่ต้องให้คีโม แล้วผมจะร่วง ล้านเลยล่ะ เค้าก็จะคอยถามตลอด เราไม่อยากให้ลูกกลัวค่ะเลยเล่าไว้ก่อน วันหนึ่งลูกเปิดประตูพลัวะเข้ามาแม่กำลังนั่งดูทีวี หัวเหม่ง เค้าก็ไม่หัวเราะล้อเลียนนะคะ กลับถามว่า คุณแม่หัวโล้นแล้วเหรอ เมื่อไหร่จะหาย อยากให้แม่กลับมาสวยเหมือนเดิมไวๆ แล้วก็เข้ามาคลอเคลียหอมซ้ายหอมขวา บอกว่าเค้าหอมแม่แบบนี้ แม่จะได้หายไวๆ ดีใจที่ลูกไม่กลัว ไม่อาย

ทีนี้มีวิกอันเดียวไม่พอ เพราะต้องเอาไปสระ ก็เลยซื้ออีกอันนึง ช่วงจำเลยรักดังก็เลยอยากบ๊อบ เปรี้ยวบ้างก็สอยมาอีกอัน เดิมไว้บ็อบไม่ได้เพราะผมหยักศกนิดๆ ต้องไดร์ผม ก็เลยถือโอกาสเปลี่ยนทรง ทำอะไรที่ไม่เคยทำ ก็ดีนะคะ ชีวิตสดใสขึ้นค่ะ พอมีวิกสั้นแล้วอยากยาวบ้าง ก็เลยคว้าอันที่ 3 มา เออ ฟุ่มเฟือย บ้างนะคะ แต่ก็นะ กว่าจะกลับมาเหมือนเดิมได้ ต้องใช้เวลา เป็นปีค่ะทั้งหมดก็นิวราวัณค่ะ เวลาเราแต่งตัวก็เหมือนคนปรกติ ไม่อยากโทรมค่ะ จิตใจห่อเหี่ยว สู้สดชื่นไม่ได้ เพื่อนๆ เห็นบอกว่า ดูไม่เหมือนคนป่วยยิ่งพูดก้เหมือนบ้ายอนะคะ เราก็จะคอยแต่งตัวให้ดูสดใส สร้างพลังใจให้ชีวิตไปด้วย

อ้อ เคยลองโพกผมดูแล้วไม่สวย ก็เลยไม่ชอบค่ะ

แนะนำหนังสือให้อ่านนิดนึงนะคะชื่อ The last Lecture ที่คุณหนูดีแปล น่าอ่านมากค่ะ คนเขียนเป็น ด็อกเตอร์ อายุ 46 เท่านั้น เป็นมะเร็งตับอ่อน อยู่ได้อีก 3-6 เดือน มีวิธีการคิดและใช้ชีวิต Postive มากค่ะ ว่างๆ อยากแนะนำให้อ่านนะคะ

คุณกวางถ้าอยากได้หนังสือบอกนะคะ จะซื้อส่งไปให้ค่ะ เบอร์โทร สำหรับผู้ที่ต้องการคำแนะนำ และแลกเปลี่ยนประสบการณ์นะคะ 081-564-6384

นกค่ะ



โดย: แม่นก IP: 124.122.202.4 วันที่: 24 ตุลาคม 2551 เวลา:15:16:17 น.  

 
พี่หน่อง,

ว่าแล้ว...ห่วงสวยอ่ะพี่เรา
ดีค่ะดี เรื่องมะเร็งรังไข่ เป็นเรื่องผู้หญิงๆ อยู่แล้วนี่นา
ไม่รู้ต่อไปกวางต้องเปิดหน้า แฟชั่น หรือเปล่านิ

คุณแม่นก,

วุ้ย ไม่รู้จะเรียกอะไร ตอนแรกเราก็เหมาเอาว่า มีลูกชื่อนก
ปรากฏว่า ชื่อนกซะเอง แถมเป็นรุ่นพี่เราอีก หรือว่าจะเรียก "พี่แม่นก" เอิ๊ก....

มีสีสันดีค่ะ เข้ามาบ่อยๆ นะ เพราะทำงานด้านการสื่อสารข้อความ เขียนน่าอ่านดี...

แนะนำหนังสือมา ก็อยากอ่านค่ะ แต่ว่าตอนนี้ อยู่ที่หลวงพระบางนี่คะ เอาไว้ ได้กลับไปไทย ค่อยหาอ่านก็ได้...ง่ะ... อยู่ไกลก็งี้แหละนะ ต้องอดใจไว้ก่อน

เดี๋ยวจะอัพเบอร์โทรไว้ในบล็อกเบอร์โทรแฟนคลับนะคะ ขออนุญาต...


โดย: Minie' วันที่: 24 ตุลาคม 2551 เวลา:15:40:18 น.  

 
ยินดีให้เบอร์โทรค่ะ คุณกวาง เรียกพี่นกก็ได้เพราะน่าจะแก่กว่าเนาะ เกิดปี 2508 ค่ะ

ถ้าเปิดหน้าแฟชั่นจะช่วยเขียนค่ะ ชอบอยู่แล้ว

วันนี้โพสต์เบอร์โทรเป็นครั้งแรก มีคุณน้องแอ๊ดจากสุราษฎร์ โทรเข้ามาปรึกษาเล่าให้ฟังว่ามีอาการแน่นท้อง ท้องโต และประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอ ก็เรียนแนะนำให้ไปปรึกษาหมอด่วนเลยค่ะ เรื่องแบบนี้ อย่าเก็บมากังวลแล้วปล่อยไปเฉยๆ เพราะอาจจะใช่และไม่ใช่ ข้อสำคัญจะได้ไม่ต้องนั่งกังวลอยู่เฉยๆ รู้เร็วเท่าไหร่ก็รักษาตัวได้เร็วเท่านั้น

พอดีวันนี้นัดตรวจสุขภาพประจำปี ก็เล่าให้คุณหมอฟัง คุณหมอบอกว่า ผู้หญิงไทย ไม่ค่อยชอบตรวจภายในเพราะอายหมอ ทำให้กว่าจะรู้ว่าเป็นอะไรก็สายไปแล้ว

เพื่อนๆ หลายคนก็เป็นแบบนี้ค่ะ บางคนลูกโตแล้วก็ยังอายหมออยู่เลย ผิดกับนกเองที่ใจกล้าแล้วเลือกหมอผู้ชายด้วย คือเคยตรวจภายในกับคุณหมอผู้หญิงแล้วประสบการณ์ไม่ดี พอตรวจกับหมอผู้ชายรู้สึกถึงความละเอียดและระมัดระวังที่จะไม่ทำให้เราเจ็บ

ข้อสำคัญคุณหมอจะสุภาพมากๆ เคยพูดตลกๆ กับเพื่อนๆว่า เราต้องคิดว่าเราได้กำไร เพราะเป็นการบังคับให้คนอื่นดูของๆเราโดยไม่ผิดกฎหมาย อิอิ

ก็ถือโอกาสนี้รณรงค์ให้ตรวจภายในอย่างน้อยปีละครั้งแล้วหมั่นสังเกต อาการตัวเองกันบ้างนะคะ

ตอนที่นก ตรวจสุขภาพประจำปี เข้าใจว่าตรวจแป๊ปสเมียร์กับตรวจภายในก็เพียงพอแล้ว มาเข้าใจว่าต้องอุลตร้าซาวด์ ช่วงท้องล่างด้วย ถึงจะเช็คได้อย่างครอบคลุม ซึ่งก็ต้องเพิ่มเงินค่าตรวจไปอีก แต่ก็ช่วยลดความเสี่ยงการเป็นมะเร็ง ทำให้เราเจอในระยะเริ่มต้นค่ะ

เรื่องหนังสือนะคะ คุณกวางบอกที่อยู่มาหลังไมค์ email jpoomari@yahoo.com เด๋วส่งให้ ถือโอกาสขอบคุณที่ทำให้เราสามารถนำความรู้ไปใช้และเฝ้าระวังตัวเอง ในระหว่างรักษาตัว

ช่วงที่ให้คีโมกลัวจะไข้สูงค่ะ เวลาไปทำงาน ไปเรียน ไปเที่ยวเราพกปรอทไปด้วย และได้ผลดีทีเดียวพอไข้ขึ้นเราก็เฝ้าระวังและบอกหมอได้ถูก หมอยังถามว่าคุณรู้ได้ยังไงว่าไข้ขึ้นเท่าไหร่ ก็เลยเอาปรอทให้หมอดู พยาบาลที่รามายังบอกเลยค่ะ ว่าสุดยอด เพราะอ่านจากบล็อกนี้แท้ๆเลย

ตอนนี้คุณหมอยกให้เป็นคนไข้ดีเด่นค่ะ ไม่งอแง และให้ช่วยคุยกับคนไข้อื่นๆด้วย เสียดายลงรูปไม่ได้ จะให้ดูหน้าตาว่า คนป่วยแบบซ่าๆ เป็นอย่างไร

ส่งความปรารถนาดีมาให้ทุกท่านนะคะ



โดย: แม่นก IP: 124.121.13.223 วันที่: 24 ตุลาคม 2551 เวลา:20:07:53 น.  

 
พันโทหน่องยังรักความงามอยู่นะค่ะ พี่เป็ดไม่ชอบใส่วิกมันร้อนพี่จะใช้ผ้าสวยๆพันศรีษะแทน แต่น้องหน่องใช้ไม่ได้ต้องใส่เครื่องแบบ พี่เคยเดินแถวพาหุรัต มีวิกผมแบบต่างๆเหมาะสำหรับคนอายุ40-50-60 เยอะมาก แต่พี่ไม่ได้ซื้อหรอกเพราะไม่ชอบใส่มัน
ขอให้น้องหน่องมีสุขภาพดีขึ้น หายเร็วๆนะค่ะ
ออ/ น้องหน่องให้เคมีมากี่ครั้งแล้วค่ะ และระยะห่างกันกี่ปี
พี่ก็รู้สึกกลัวน่ะ มันมีอาการอย่างไรค่ะถึงต้องให้เคมี ถ้าเราตรวจค่า CA 125 ไม่ได้ ทำCT ไม่พบ ให้สังเกตอย่างไรดี กังวลมากไม่อยากให้เคมีอีกแล้ว แพ้มาก ตอนนี้ยังไม่มีอาการอะไรมากแน่นท้องนิดหน่อยเวลาทานเยอะ ขาก็ยังชาอยู่แต่น้อยกว่าเดิมวันที่1นี้จะไปพบหมอศิริราช เรื่องขาอีก ขอให้ทุกคนมีสุขภาพกายและใจที่เข้มแข็ง


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.211.21 วันที่: 24 ตุลาคม 2551 เวลา:20:31:23 น.  

 
วันนี้ตื่นแต่เช้า ลูก ๆ ยังไม่ตื่น แม่ก็เลยรีบมาแฮปคอมฯ ก่อน เดี๋ยวเกิดศึกชิงคอมฯกันค่ะ

ตกลงพี่หน่องจะเรียกคุณแม่นก ว่าน้องนกนะคะ มิเช่นนั้นพี่หน่องจะเปลี่ยนเป็นแม่หน่องหน่อง (ลูกเค้าเรียกยังงี้กันค่ะ)

เก็บตกเรื่องห่วงสวยอีกนิ๊ด....เห็นด้วยกะน้องนกทุกประการเกี่ยวกับการใส่วิก แล้วก็เหมือนตอนที่พี่หน่องให้คีโมครั้งแรกเลยค่ะ คือโกนเลย

พี่เป็ดคะ ของหน่อง ให้ครั้งนี้เป็นคอร์สที่ 3 ค่ะ (คอร์สที่1 ตั้งแต่ ก.ย.49 - ก.พ.50 / คอร์สที่2 ก็ต่อจากก.พ.50 - ก.ค.50 ค่ะ / หลังจากนั้นก็หยุดให้มา 14 เดือน เพิ่งมาให้คอร์สที่ 3 ครั้งแรกเมื่อ 2 ต.ค.51 นี่ล่ะค่ะ) สรุปแล้วคือ ให้คีโม 3 คอร์ส (คอร์สละ6ครั้ง) ภายใน 25 เดือนค่ะ

5555 ชนะเลิศในเว็บต์นี้แล้วค่ะ คือให้บ่อยเป็นอันดับ 1 แต่ไม่หวั่นค่ะ ... รับรองพี่หน่องจะอยู่คู่เวบต์น้องกวางไปอีก 10 ปี

เพราะฉะนั้น ใครที่เพิ่งเปิดมาเจอเวบต์นี้ ก็ทำใจให้สบายนะคะ ... เป็นมะเร็งไม่ได้ตายทุกคนค่ะ รับรองด้วยระยะที่เป็นของตัวเอง มันอยู่ที่ใจค่ะ....

และเท่าที่เห็น ทุกคนที่เข้ามาโพสต์ ส่วนใหญ่ก็มีจิตใจที่เข้มแข็ง... และเป็นกำลังใจให้กันอย่างมาก... อย่างเนี้ย พี่หน่องถือว่าเป็นกัลยาณมิตร...โชคดีที่เป็นมะเร็ง และได้มาเจอกันนะคะ

พี่เป็ดคะ เมื่อวาน (24 ต.ค.) มีน้องชื่อ น้องไก่ โทร.มาคุยกับหน่อง (ได้เบอร์จากบล็อคน้องกวางนี่ล่ะค่ะ) บ้านอยู่ สุราษฎร์ฯ เหมือนพี่เป็ดเลย น้องไก่ทำงานที่ศาลากลาง จว. ค่ะ หน่องเลยแนะนำให้โทร.หาพี่เป็ดด้วย

น้องแมงมุม ช่วงนี้เงียบจัง เข้ามาบ้างหรือเปล่าคะ คนอื่น ๆ ด้วยค่ะ ถ้าเข้ามา ส่งข่าวบ้างนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.84.163 วันที่: 25 ตุลาคม 2551 เวลา:7:36:41 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพี่หน่อง

รีบชิงคอม เหมือนกัน เดี๋ยวคุณลูกชายตื่นก็จะยึดคอมแล้ว
เมื่อวานก็มีน้องแอ็ดจากสุราษฎร์ ได้เบอร์จากที่นี่ โทรมาถามเช่นเดียวกันค่ะ บอกอาการแล้วก็แนนำให้ไปพบคุณหมอ โดยเร็ว จะได้รู้ว่าเป็นอะไร อย่ามัวแต่นั่งกังงวลใจอยู่เลยนะคะ

ตอนที่นกเป็นไม่มีอาการอะไรเลย ดีที่นกบอกคุณหมอว่า เดือนที่แล้ว ประจำเดือนมาแปลกๆ นานมาก เกือบ 2 อาทิตย์ ไม่มีอาการปวดท้องนะคะ พอคุณหมอก็ตรวจภายในอีกรอบแล้วอุลตร้าซาวด์ดูอีกที บอกว่า เจอก้อนขนาด 8.5 เซนต์ ก็อึ้งๆ หมอบอกว่าควรผ่าออกให้ไวที่สุด

ถือเป็นโชคดีที่เราไม่นิ่งนอนใจ ผ่าฉลองคริสต์มาสกับปีใหม่ไปเลย ก็ได้คุณมะเร็งมาเป็นของขวัญวันคริสต์มาส คืนนั้นมีซานตาคลอสสีขาว 3 คนมาช่วยผ่า หุหุ

เมื่อวานไปพบคุณหมอเพื่อตรวจร่างกายประจำปี ปรากฎว่าน้ำหนักขึ้นมากไป ให้คีโมครั้งสุดท้ายน้ำหนัก 58 พอหยุดให้ ตอนนี้ 63 แล้วค่ะ คลอเลสเตอรอล ไขมันไม่ดี ตามมาด้วย ยิ่งต้องออกกำลังกายมากขึ้น ทานอาหารให้น้อยลง สงสัยช่วงทานเจ อาจจะผักกับเห็ดมากไปหน่อย

เล่าให้คุณหมอฟังว่ามีบล็อกนี้ในเว็บ คุณหมอก็บ่นให้ฟังว่า ผู้หญิงไทย กลัวเรื่องตรวจภายในมาก อายไม่กล้าพบหมอ ยิ่งหมอผู้ชายแล้ว กลัวกันใหญ่ เลยทำให้เจอโรคช้า

เรื่องนี้น่ารณรงค์นะคะ เพราะเพื่อนๆ ใกล้ตัวเป็นกันอย่างนี้จริงๆ ต้องบอกให้เปลี่ยนวิธีคิดใหม่ ว่า นานๆ เราจะได้กำไร ให้คนอื่นๆดูเราได้ไม่ผิดจริยธรรม 5555 ตอนตรวจที่รามา นี่สับเปลี่ยนกันมาตรวจทั้งหญิงทั้งชาย แบบได้กำไรมหาศาลเลยนะนั่น

ท่านที่เข้ามาอ่านหาความรู้ ถ้าคิดว่ามีอาการผิดปรกติก็ไปพบหมอก่อนนะคะ ดูว่าเป็นอะไร อาการอาจจะคล้ายๆ ใช่หรือไม่ ควรให้หมอวินิจฉัย จะได้สบายใจนะคะ ถ้าใช่ก็ไม่ต้องวิตก อย่างน้อยๆ เพื่อนในเว็บนี้ก็เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ขอบคุณพี่หน่องที่ต้อนรับนะคะ จะเอาความเข้มแข็งของพี่หน่องเป็นตัวอย่างเวลาคุณมะเร็งกลับมาจะได้ไม่กลัว สุดยอดดดหญิงอึดค่ะ นับถือด้วยใจจริง ค่ะ

แม่นก


โดย: แม่นก IP: 124.121.11.77 วันที่: 25 ตุลาคม 2551 เวลา:9:44:14 น.  

 
ป้าเป็ดจ๋า,

CT Scan ไม่เจอ CA125 ก็ปกติ เพราะงั้นก็ไม่ต้องกลัวสิคะ...ดูจากอาการที่เล่าให้ฟัง เห็นว่าพวกอาการผลข้างเคียงของป้าเป็ดดีขึ้นเยอะแล้วน๊า...ยินดีด้วยค่ะ

พี่หน่องกะพี่นก,

ตกลงยุคนี้ พวกวัยกระเตาะเขายึดคอมพ์ในบ้านเนอะ...

ช่ายเลยพี่หน่อง "คนเป็นมะเร็งไม่ได้ตายทุกคน" แต่มีความจริงกว่านั้นคือ "คนทุกคนต้องตาย" เอ้า...ก็จริงนี่

พี่แม่นก,

ปรับอาหารด่วนเลยค่ะ ไม่ได้ห่วงแทนเรื่องสุขภาพนะคะ แต่กลัวพี่แม่นกไม่สวย...ฮี่ฮี่ หรือไม่ก็ กลายเป็นสวยแบบอวบๆ อ่ะค่ะ ถ้าไงส่งช่วยส่งรูปมาให้ดูทางเมล์นะคะ

ใช่ๆ คุณแมงมุมหายไปหนาย...คุณแม่สบายดีใช่ป่าวคะ?


โดย: Minie' วันที่: 25 ตุลาคม 2551 เวลา:10:21:47 น.  

 
รบกวนขอ อีแมว คุณกวางด้วยค่ะ ขอที่อยู่ด้วยนะคะที่หลวงพระบางนี่แหละ จะส่งหนังสือไปให้ เป็นการขอบคุณที่แบ่งปันประสบการณ์ดีๆ ให้

คุณกวางเคยเป็น mar com บริษัทไหนมาก่อนคะ พี่เป็น marketing Di. แลนด์โรเวอร์ค่ะ ตอนนี้มาดู regional แทนแล้ว

email : jpoomari@yahoo.com


โดย: แม่นก IP: 124.121.11.77 วันที่: 25 ตุลาคม 2551 เวลา:11:27:30 น.  

 
พี่แม่นก,

กู้ข้อความกลับมาให้แล้ว สงสัยเพราะเกี่ยวกับเรื่องตรวจภายใน "บังคับให้คนอื่นดูของๆเราโดยไม่ผิดกฎหมาย" เอ๊ะ หรือว่า โพสต์ยาวเกินไป 555 แต่ไงก็กู้คืนมาให้แล้วจ๊ะ


โดย: Minie' วันที่: 25 ตุลาคม 2551 เวลา:17:42:39 น.  

 
เมื่อเช้าตื่นมากู๊ดมอร์นิ่งไป 1 รอบแล้ว


ตอนนี้ยึดคอมฯได้อีกรอบ ก็เลยเข้ามากู๊ดไนท์ซะหน่อยนะคะ

น้องกวาง....พี่หน่องมีข่าวดี...พี่หน่องติดต่อน้องปุ๊กปิ๊กได้แล้วค่ะ.... น้องปุ๊กใช้เบอร์มือถือเบอร์เดิม...แต่ย้ายบ้าน เลยยังมีปัญหาเรื่องโทรศัพท์บ้านและเข้าเน็ทไม่ได้....แต่ตอนนี้มีปัญหาส่วนตัวนิดหน่อย....พี่หน่องขอเป็นกำลังใจให้น้องปุ๊กปิ๊กนะคะ และแน่ใจว่าทุก ๆ คนที่ทราบข่าว ทุกคนต้องให้กำลังใจ และเอาใจช่วยแน่นอนค่ะ

เอาล่ะค่ะกู๊ดไนท์จริง ๆ ....น้องฝ้ายมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ข้าง ๆ อีกแล้ว....พรุ่งนี้คุยกันต่อนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.83.170 วันที่: 25 ตุลาคม 2551 เวลา:20:49:09 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่หน่อง,

ขอบคุณมากๆ ค่ะ ที่คอยติดต่อแฟนคลับคนโน้นคนนี้
กวางไม่ค่อยได้โทรติดต่อมากนัก ยิ่งมาหลวงพระบางก็ไม่ต้องโทรกันเลย จากที่นี่ นาทีละ 8 บาท แต่ถ้าโทรจากเมืองไทยมา ผ่านศูนย์ 009 นาทีละ 5 บาท...

ขอเป็นกำลังใจให้คุณปุ๊กปิ๊กด้วยค่ะ จะปฏิบัติเมตตาภาวนาให้ด้วยล่ะค่ะ...ขอให้ผ่านช่วงยากลำบากไปได้โดยเร็วค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:11:41:09 น.  

 
คุณนก มีอาการเหมือนพี่เลย อยู่ๆรอบเดือนมาทั้งๆที่หมดไปแล้วหนึ่งปี โดยไม่กินฮอร์โมน ทนร้อนวูบวาบไปจนหาย พอครบปีปั๊ป รอบเดือนมา เจอซีสกับเนื้องอก เกือบแปดเซ็น ผ่าออกมาไม่พบเชื้อมะเร็ง จึงไม่ต้องเอาต่อมน้ำเหลืองออก ของคุณนกเหมือนกันใช่ไหมคะ เวลาผ่าอยู่บนเตียง หมอก็เอาชิ้นเนื้อไปตรวจ ถึงจะทราบว่าเป็นมะเร็งหรือไม่ สรุปแล้วนะ รอบเดือนเป็นตัวบ่งบอกถึงอาการผิดปกติของตัวเรา ต้องคอยสังเกตไว้ด้วยนะคะ การตรวจแป๊ปสเมียก็เช่นกัน ต้องหมอเก่งๆจะตรวจลึกถึงปีกมดลูก รังไข่อะค่ะ ก็จะทราบเลย ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆคนนะคะ วันนี้ก็เพิ่งกลับจากรพ.มา ปวดกล้ามเนื้อต้นแขนมากๆ ปวดมาเป็นปี ยิ่งแก่ยิ่งปวด ได้แต่ยาคลายกล้ามเนื้อกับยานวด ยาฮอร์โมนหมอก็บอกว่าไม่ทานไม่ได้ อายุยังน้อย 48 แล้วนะเนี่ย ก็ต่อรองได้เป็นทานวันเว้นวัน อาการปวดหัวมันปวดจริงๆ ถ้าไม่ทาน ฝืนทานกาแฟดำช่วย มันจะแย่กว่าทานฮอร์โมน (หมอบอก) คุณผ่านมา ก็ไม่ผ่านซะที เผื่อจะมีคำแนะนำอะไรมาบ้าง น้ำเต้าหู้ก็ทานนะคะ เห็นว่ามีฮอร์โมน น้ำมะพร้าวอ่อนก็เช่นกัน แต่ไม่ทานนานแล้วเพราะไอค่ะ
คีรอยด์ หลังจากฉีดยาไปสองครั้งก็ดีขึ้นะคะมันนิ่มลงเยอะเลย แล้วทาฮีรูดอยต่ออีก ตอนนี้ใส่กางเกงได้แล้วมิเช่นนั้นเจ็บค่ะ
ท้ายนี้ขอให้กำลังใจทุกๆๆๆๆๆคนนะคะ สู้ๆๆๆๆต่อไปค่ะ
มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะคะ
รักและคิดถึงทุกคนค่ะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.95.83 วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:17:02:58 น.  

 
หวัดดีค่ะ พี่เล็ก,

เย้ ดีใจจังที่พี่เล็กแวะมาที่บล็อกอีก
แล้วที่ปวดกล้ามเนื้อ ปวดแต่ตรงต้นแขนเหรอคะ?


โดย: Minie' วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:22:55:49 น.  

 
พี่เล็กคะ

นอกจากประจำเดือนแล้ว อีกอย่างที่อยากให้ลองสังเกตคือเวลามี พสพ (กลัวไม่สุภาพค่ะ) จะเจ็บคือรู้สึกแห้งมาเป็นเวลานึงก่อนที่ประจำเดือนจะผิดปรกติ แต่ไม่เอะใจค่ะ เข้าใจว่าตัวเองแก่แล้วไม่ค่อยรู้สึก อันนี้คุณหมอบอกว่าใช้เป็นข้อสังเกตได้เหมือนกัน

ว่าจะถามคุณหมอว่าถ้าเราคลำเจอก้อน แล้ว CT Scan ก่อนผ่าตัด จะทำให้เราทราบก่อนมั้ยว่าเป็นมะเร็งหรือเปล่า เวลาผ่าตัดจะได้เซฟได้

ตอนนกตรวจเจอครั้งแรกที่สมิติเวช หมอบอกว่าสามารถ freeze ตอนผ่าตัดแล้วเอาก้อนเนื้อไปตรวจเช็คเดี๋ยวนั้น ถ้าเป็นมะเร็งก็จะมีวิธีการเก็บต่อมน้ำเหลืองไปเลย ไม่ต้องผ่า 2 ครั้ง อย่างของนกและคุณกวาง ก้อนแตกเลยต้องกลายเป็น 1C ทำให้ต้องให้คีโม

คุณกวางเก่งจังที่ควบคุมอาหารได้ เราลองดูแล้วไม่รอด ก็เลยใช้วิธี ทานผักกับผลไม้มากขึ้น ทานอาหารปรุงสุก เน้นปลามากขึ้น ทานโอวัลตินใส่กาแฟนิดหน่อย ปลายช้อนชา บางวันก็ดื่มชาเขียว ผิดสูตรมากมั้ยคะนี่


โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:11:30:53 น.  

 
พี่นก,

หาทางออกเก่งดี พสพ
จะคล้ายๆ กับ รสพ หรือเปล่านะ??? 555

เรื่องการกินอาหาร ยังไง ก็ใช้สูตรยืดหยุ่นเอาก็คงจะพอได้ แล้วค่อยๆ เขยิบให้เป็นอาหารต้านมะเร็งเข้มข้นเข้าอีก

เบื้องต้น ก็ "น้ำมันน้อย เค็มน้อย น้ำตาลทรายขาวไม่เอา"


โดย: Minie' วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:15:03:24 น.  

 
เพิ่งผ่าตัด เนื้องอกในรังไข่ โดยตัด รังไข่ มดลูก ต่อมน้ำเหลือง ออก อยู่ รพ. 5 วัน อาการทั่วไปก็ยังไม่มีอะไร วันแรกมีเลือกออกเล็กน้อย และหายไป เมื่อกลับบ้านได้
2 วัน มีน้ำปนเมนต์ (น้ำใสๆ ปนเลือดออกทางช่องคลอด)
มีประมาณเปลี่ยนผ้าอนามัยวันละ2 แผ่น เป็นมา 2 วันแล้ว
ใครเคยเป็นบ้างคะ ช่วยตอบเป็นวิทยาทานด้วยคะ
โทรไปถามที่ รพ. พยาบาลบอกว่า อาจเป็นไปได้ที่ยังค้างอยู่ แต่ถ้าเป็นมากให้ไปหาหมอใกล้บ้าน ไม่ทราบว่าแค่ไหนมาก แค่ไหนน้อย เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ใครเคยเป็นบ้างคะ ช่วยตอบให้ด้วยนะคะขอบคุณมากค่ะ


โดย: khu..tu IP: 125.27.149.250 วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:17:48:29 น.  

 
ผ่าตัดมา 2 รอบค่ะ ห่างกัน 5 วัน จำได้ว่าหลังผ่าตัดจะมีเลือดออกบ้างค่ะ เป็นสีชมพูจางๆ ไม่กี่วันก็หาย บางทีปนๆกับปัสสาวะ แต่ถ้าเป็นสีแดงๆก็น่าจะไปพบหมอเพื่อความสบายใจนะคะ

คุณกวางคะ
พี่ส่งเมล์หลังไมค์รบกวนตอบด้วยนะคะ ที่ yahoo ค่ะ


โดย: แม่นก IP: 124.121.202.206 วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:22:15:21 น.  

 
Khun Tu,

หลังผ่าตัด ของกวาง มีเลือดออกเหมือนเป็นเมนส์ สีชมพูนิดหน่อยค่ะ สักสองสามวัน...

พี่แม่นก,

ตอบเมล์แล้วนะจ๊ะ


โดย: Minie' วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:5:04:08 น.  

 
หลังคีโมผมขึ้นมาใหม่ ขาวกว่า 60 % ถ้าย้อมผมจะมีอันตรายมั้ยคะ เมื่อก่อนก็ต้องคอยย้อมเหมือนกันกลัวแก่
ใครใช้แชมพูอะไรบ้างคะ แบบปรกติธรรมดา หรือควรจะดูที่เป็นสมุนไพรไม่มีเคมีดี

อยากทราบว่าหลังให้คีโมมีปัญหาเรื่อง ฮอร์โมนแบบไหนกันบ้างคะ ตัวเองมีอาการร้อนวูบ และเหงื่อออกมาก อนาคตจะหายมั้ยคะ อยากทราบประสบการณ์หลังคีโมค่ะ
ว่ามีอาการอะไรที่จะอยู่กับเราบ้าง

คุณกวางยังมีไข้อยู่มั้ยคะ



โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:11:42:11 น.  

 
พี่แม่นก,

ผมขาว...นักธรรมชาติบำบัด บอกว่า เกิดจากการที่ร่างกายร้อนเกินไป ให้ลดการกินอาหารผ่านความร้อน กินผักสดๆ ผลไม้สดๆ ในอัตราส่วนที่เพิ่มขึ้นมากๆ หรืออาจจะกินของสดเป็นหลัก Raw Food พวกยำผัก ยำผลไม้ กินกับข้าวก็ดีนะคะ

ของกวางมีผมขาวเช่นกัน แซมอยู่บนหัวเยอะเลย แต่รวมๆ ยังดูว่าเป็นคนผมโทนดำ

เรื่อง Raw Food แม่ของกวาง อายุ 69 ปี มีช่วงหนึ่ง ท่านกินผลไม้แทนอาหาร 3 มื้อ เป็นเวลา 3 เดือน นอกจากหุ่นจะเพรียวขึ้น ท่านยังได้โคนผมที่ขึ้นใหม่เป็นสีดำจนเห็นเป็นกรอบรอบใบหน้า ทั้งที่ที่ปกติ ผมขาวเกือบหมดหัวแล้ว... จากนั้น พอมากินอาหารสุขภาพปกติ โคนผมที่ขึ้นใหม่ก็ไม่ดำเท่าไร

ช่วงที่ผ่านมา ท่านเริ่มกินอาหารฤทธิ์เย็น พวกผักพื้นบ้านต่างๆ คั้นน้ำย่านาง ใบเตย ตำลึง ดื่มด้วย พวกฟักก็กินฟักอ่อน มะละกอกินแบบห่าม...นี่กำลังติดตามดูอยู่ว่า โคนผมจะดำมั้ย...

อาการร้อนวูบวาบ เหงื่อออกเต็มหน้าเต็มหลัง ตอนแรกๆ จะเป็นมาก ต่อมาจะเป็นพอๆ กับเดิมแหละ แต่ชินแล้ว 555

ของกวางเป็นไข้สูง และมีขาบวมอักเสบ พร้อมอาเจียน เนื่องจากอาหารเป็นพิษ เมื่อ 14 เดือนที่แล้ว และยังไม่เป็นอีก อ้อ...มีอาการไข้ตัวรุมๆ อีกครั้งหนึ่งตอนอดอาหารล้างพิษ ตั้งใจให้ไข้ขึ้น...


โดย: Minie' วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:13:04:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องกวาง น้องนก พี่เล็ก พี่เป็ด คุณช้างฯ น้องแมงมุม, สมาชิกใหม่ พี่ครูตุ๊ (พี่ตุ๊บอกว่า พี่ตุ๊เป็นครูค่ะ) แล้วก็สวัสดีทุก ๆ คนนะคะ

หายไป 2 - 3 วัน น้อง ๆ พี่ๆ เข้ามาคุยกัน จนอ่านไม่ทันเลยค่ะ

พี่เล็กได้ทานฮอร์โมนด้วยเหรอคะ ของหน่องคุณหมอบอกว่าให้คีโมแล้ว ไม่ให้กินฮอร์โมน ... แต่อาการของหน่องมันไม่ร้อนวูบวาบ.. มันร้อนแบบตัวรุม ๆ เลย มือ เท้า แขน ขา มันร้อนไปหมด บางทีต้องเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ด พออีกแป๊บนึง ก็หนาวสะท้านโลกันย์เลยค่ะ มันสลับไปมาแบบนี้บ่อย ๆ

ตอนที่หยุดให้คีโม (เมื่อ กค.50 จนถึง ก.ย.51) ผมขึ้นมายาวพอประมาณ ส่วนใหญ่จะเป็นผมดำค่ะ มีผมหงอกอยู่บ้าง ไม่มาก เคยให้ลูก ๆ ถอน นับได้ประมาณ 30 เส้นค่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่ากินอะไรเข้าไปบ้าง เดี๋ยวจบคอร์สนี้ ต้องลองกินแบบน้องกวางบอก แต่ยังไม่สามารถกินผลไม้ ผัก 3 มื้อ ตัดเนื้อสัตว์ไม่ขาดอ่ะ

ขอสนับสนุน การสังเกตุตนเองแบบที่พี่เล็ก และน้องนกบอก ถูกต้องมาก ๆ ค่ะ เพราะพี่หน่อง ประจำเดือนมามากผิดปกติ แต่นึกว่าตัวเองใกล้หมดประจำเดือน และ พสพ ก็เป็นแบบน้องนกบอก แล้วมีอาการเจ็บข้างในด้วยนะคะ คิกว่าน่าจะเป็นผลจากการที่มีก้อนงอกอยู่ในรังไข่นี่ล่ะ แต่เราไม่รู้ ก็เลยคิดไปเองว่าเราแก่ไปซะนี่

อีกอย่าง สิ่งที่เราโพสต์เนี่ย... ส่วนใหญ่คนที่ยังไม่เป็น เค้าจะยังไม่สนใจ serch หาข้อมูล... และคนที่เข้ามาเจอเวบต์นี้ ส่วนมากก็จะเป็นมะเร็งรังไข่กันแล้ว อย่างน้อยก็เริ่มรู้ว่าตัวเองมีเนื้องอกในรังไข่

แล้วเราจะมีวิธีสื่อสารให้คนที่ยังไม่เป็น ให้เค้าระวังได้ยังไงน๊อ... (ยกเว้นคนใกล้ตัวเรา)

แล้วนับวันคนก็ยิ่งเป็นกันมากขึ้น แล้วก็อายุยังไม่มากกันซะด้วย เริ่มตั้งแต่ 30 กว่า - 40 กว่า ๆ เท่านั้นเอง

เมื่อก่อนพี่หน่องคิดว่า คนจะเริ่มเป็นโรคต่าง ๆ ควรจะอายุ 60 ปีอัฟ

แต่เดี๋ยวนี้ 40 กว่า ๆ ก็เริ่มแล้วนะคะ

อ้าว...บ่นมาซะยืดยาว....บ๊ายบายก่อนนะคะ พรุ่งนี้ก็จะต้องไปให้คีโมอีกแล้ว

แล้วคุยกันต่อนะคะ





โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.86.107 วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:15:40:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทดลองส่งข้อความ ขอเป็นสมาชิกค่ะ


โดย: ก่ะแตน IP: 202.149.25.234 วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:20:32:01 น.  

 
พี่หน่องคะ

ขออนุญาตถามนิดนะคะ ที่พี่หน่องได้คีโม 3 รอบ แปลว่าให้แล้วกลับมาใหม่ใช่มั้ยคะ

คุณหมอเปลี่ยนตัวยาหรือเปล่าคะ อาการที่กลับมาเป็นอย่างไร มีอาการอะไรเป็นข้อสังเกตบ้างเพราะนกเข้าใจว่าตัดไปหมดแล้ว คราวนี้ไม่มีประจำเดือนแล้ว ค่ามะเร็งก็ไม่แน่นอนวัดค่าไม่ได้ เราจะดูจากอะไรคะ





โดย: แม่นก IP: 124.121.13.245 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:26:24 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกคน เพิ่งเข้ามาอ่านครั้งแรก เพราะสงสัยตัวเองอาจเป็นมะเร็งรังไข่ (อายุ 39 ค่ะมีลูกสาวอายุ 13 ปี 1คน) มีอาการเจ็บในท้องน้อยและบั้นเอวด้านซ้ายเป็นระยะตลอดตอนเป็นเมนส์ยิ่งปวดมากอ่อนเพลียไม่ค่อยมีแรง ปวดตามกระดูกด้วย ตรวจภายในแบบธรรมดา 2หมอก็ว่าไม่เป็นอะไร ตรวจสวนลำใส้ใหญ่ก็ไม่เป็นไรหาว่าเครียดลงลำใส้ กลุ้มใจค่ะ ไม่เห็นหมอบอกหรือสงสัยเรื่องมะเร็งรังไข่เลย อยากได้คำปรึกษาค่ะ


โดย: แม่แตน IP: 61.7.231.51 วันที่: 2 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:31:17 น.  

 
ไปพบแพทย์ที่ศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น ค่ามะเร็งลดลง
เหลือ 11.96 จาก 14 อาการร้อนในช่องท้องวู้บว้าบ กินน้ำเต้าหู้ ก็ดีขึ้น รู้สึกเวียนศรีษะมาก ๆ ถ้าไม่ได้ทานข้าวตรงเวลา กินสุกี้ที่ MK big C อร่อยมาก+เป็ดปักกิ่ง จานเล็ก
ชิมไปซะ 4-5 คำใหญ่ หลังปีใหม่อยากไปเที่ยวหลวงพระบางมาก อยากได้รายละเอียดเรื่องสถานที่ท่องเที่ยว ที่พัก
รถ คุณกวางได้จัดนำเที่ยวหรือเปล่า อยากคุยเรื่องมะเร็งฯและการบำบัดรักษาทางธรรมชาติ ตอนนี้อยูนครพนมจะไปอย่างไรดีครับ ความรู้สึกหลังพบแพทย์ ไม่เจอแพทย์ที่รักษาประจำตัว ไม่ผ่อนคลายเท่าไร ซื้อCDทำวัตรเช้าเย็นฟังทุกวันจะได้ซึมทราบในรสพระธรรม จิตใจจะได้เย็นลง
ออกกำลังกายทุกวัน แต่ท้องบวมเหมือนเดิม


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.3.123 วันที่: 2 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:32:32 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกๆคน งานที่โรงเรียนเพิ่งจะเสร็จเป็นงานลอยกระทงค่ะ ซ้อมเด็กรำกันร่วมเดือน ของพี่เล็กซ้อมเด็กเดินประกวดนางนพมาศ ฝรั่งนี่สอนยากจริงๆนะเรื่องไหว้ ๆเหมือนไหว้เจ้า เออ ของพี่เล็กมีข้อสังเกตอีกแต่ร่วมปีเลยนะก่อนจะรู้ว่ามีเนื้องอก คือมีอาการปวดหน่วงๆตรงท้องน้อย หมอคลำตรวจภายในบอกว่าไม่มีอะไร พอมาหลังๆประมาณ 1 เดือนก่อนเจอ คือตื่นขึ้นมาแล้วมีน้ำใสๆออกมาเยอะไหลตามขาเลย ลื่นๆไม่มีกลิ่น คิดว่าเป็นระดูขาว กางเกงที่ใส่นอนเป็นกางเกงชาวเล มันก็แฉะติดขาเลย ยังชี้ให้คุณสามีเห็น ก็ยังคิดว่าเออ เมนเราหมดไม่มี แต่มีระดูขาวแทน เป็นซะงั้น อันนี้ก็ต้องคอยระวังนะ และ 2 อาทิตย์ก่อนรอบเดือนที่ผิดปกติมา จะมีความรู้สึกสาวขึ้น(แฮะๆ) หน้าอกหน้าใจมันคัดขึ้นมา เพราะเนื้องอกไปโดยรังไข่ไง รังไข่สร้างฮอร์โมน นี่ก็อีกอาการหนึ่งแต่อาการนี้คงช้าเกินไป การตรวจภายในแปปเสมียก็ไม่ทราบ นอกจากหมอสูติเป็นหมอมะเร็งด้วย เขาจะตรวจละเอียด ขนาดของพี่เล็กนะหมอที่ตรวจกันประจำยังสงสัยเลยทำไมเขาหาไม่เจอ ก็อนุญาตให้เขาทดลอง เขาเอามือล้วงที่มดลูกแบบตรวจธรรมดาก็ไม่เจอ นอกจากตรวจที่รังไข่และต้องไปด้านหลังของมดลูกด้วย โอ๊ยเจอยาก ใฃ้นิ้วล้วงที่ก้น ก็บอกว่าไม่
เจอ ถ้าพี่เป็นคนที่รอบเดือนไม่หมดซะก่อนหนึ่งปี สงสัยหมอคงให้ยามากินแล้วกลับบ้านมั๊งเพราะใช้ประกันสังคม
อ้อ หมอสั่งให้ตรวจอุลตร้าซาวด์จึงพบเลย
น้องกวาง แขนพี่ยังหาหมออยู่เลย ปวดแปล๊บๆ เป็นที่ต้นแขนแล้ว ไม่ใช่หลังหรือบ่าแล้ว อยากทานผักผลไม้บ้างจัง ผมจะได้ดำ นี่หงอกเร็วมาก อาหารก็กินเนื้อมากๆ เพราะโรงเรียนจัดมา
น้องหน่อง พี่ต่อรองคุณหมอแล้วว่าไม่อยากทาน คุณหมอบอกไม่ได้ ไอ้ที่กลัวเรื่องฮอร์โมนคือทานแล้วเป็นมะเร็งเต้านม แต่เมื่อเมมโมแกรมแล้วไม่มีเห็นสมควรทาน ก็เลยต้องทานค่ะ แต่หมอนัดทุกเดือนเลยนะคะ เดือนละครั้งติดตามตลอด ถ้าครบปีที่ผ่าตัดพี่ก็คงต้องขอเมมโมแกรมอีกครั้งค่ะ อาการที่ต้องทานเพราะปวดหัวมาก เหมือนอยากจะให้ใครมาทุบหัวเลยแหละ ทรมานค่ะ ประมาณว่าคนติดกาแฟแล้วไม่ได้ทานตามเวลาที่เคยทานอะค่ะ ถ้าใครที่ติดกาแฟจะเข้าใจอาการนี้ดีค่ะ
น้องแม่แตน พี่ว่ายังไม่เป็นหรอกนะ วิตกจริตอ๊ะป่าว หมอสองหมอบอกแล้วหนิ
หลังผ่าตัด พี่ก็มีเลือกออกนะแต่มีน้อย แบบเลอะกางเกงใน สีชมพูอ่อนๆ คล้ายระดูขาว แต่ไม่ถึงกับใส่ผ้าอนามัย แล้วมันก็หายไปเอง โทรถามหมอเหมือนกันคะแต่รู้ตัวว่ามันไม่มาก แต่หลังจากผ่าแล้ว 1 เดือนเต็มไปทำงานวันที่สองระดูขาวมาเยอะเลย รีบไปหาหมอ ติดเชื้อค่ะ ต้องหยุดต่ออีกสองอาทิตย์ โรคผ่าตัดนี้นะ บอกได้เลยต้องหยุด45วันเป็นอย่างน้อย
พ่นซะเยอะเลย อ้อwww.dhammathai.org ดีมากๆๆๆ ใครนะให้มา ลืมแล้ว ช้างแมมอสหรือแมงมุม จำไม่ได้ อภัยให้ด้วยนะคะ อย่างไรก็ดี ขอขอบคุณมากๆที่แนะนำมา เหมือนได้ไปวัดฟังธรรมเลยค่ะ



โดย: เล็ก IP: 58.9.234.243 วันที่: 2 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:18:28 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง พี่เล็ก น้องนก คุณช้างฯ คุณแตน ป้าเป็ด และทุก ๆ คนค่ะ

ขอตอบน้องนกก่อนนะคะ ...ใช่ค่ะ พี่หน่องกลับมาเป็นซ้ำ ทั้ง ๆ ที่ตัดมดลูกและรังไข่ไปแล้ว

แต่ระยะที่พี่หน่องเป็น มันเป็นระยะ 3 c ปลาย ๆ (เข้าระยะสุดท้าย) คือมีน้ำออกมาในช่องท้องเหมือนคนเป็นท้องมาน และชิ้นเนื้อมะเร็งมันแตกแพร่กระจายเข้าไปในช่องท้องตั้งแต่แรกพบ ( 1 ก.ย.49)

ให้คีโมไป 2 คอร์สแรกติดต่อกัน 12 ครั้ง (ผ่าตัด 2 ครั้ง) อาการดีขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ .... ติดตามค่ามะเร็งจากการเจาะเลือดดู ค่า CA125 ตอนนั้นลดลงมาก ๆ เคยลดเหลือ 3 ก็เคยนะคะ

ค่ามะเร็งดีมาตลอด13 เดือนหลังหยุดให้คีโม (ก.ค.50 - ส.ค.51) คือ ตรวจค่า CA 125 ทุกเดือนค่ะ

พอปลาย ๆ ก.ค. ต้น ส.ค. 51 ค่า CA125 มันมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แม้ค่าจะยังขึ้นไม่สูงมาก ( จาก 55 , 100, 150, 260 ) แต่ตัวเลขมันขึ้นทุกอาทิตย์ หมอเลยตัดสินใจให้คีโมคอร์สที่ 3 ค่ะ ยาก็เป็นตัวเดิม (Carboฯ และ Taxal)

เมื่อวานได้ค่า CA 125 ล่าสุด หลังให้คีโมไป 1 ครั้ง ค่าลดลงเหลือ 98 ค่ะ

ตอนแรกพี่หน่องก็คิดว่ามันคงจะหาย เหมือนที่น้องนกบอก เพราะตัดไปหมดแล้ว

แต่หมอยังให้เจาะเลือดติดตามตลอด เพราะคุณหมอบอกว่ามีโอกาสเป็นได้อีก

แล้วก็เป็นจริง ๆ แต่ไม่น่ากลัวหรอกนะคะ

ไม่ชอบก็แค่ผมร่วงเท่านั้น (ห่วงสวยอ่ะ)

แล้วหลังให้คีโม 3 - 4 วัน มันรู้สึกไม่สบายตัวเลย มันอ่อนเพลีย แล้วก็ไม่สบายข้างในน่ะค่ะ ...ในปากไม่ถึงกับเป็นแผล แต่รู้สึกร้อน ๆ ในปาก ต่อมรับรสเสียเล็กน้อย

ตอนนี้ก็พยายามทานแต่ปลา ผัดผัก ผลไม้ สลัด เป็นส่วนใหญ่

คราวนี้ขอถามผู้รู้หน่อยค่ะ คือปกติพี่หน่องชอบกินน้ำเต้าหู้มาก แต่มีคนท้วงว่า เป็นมะเร็งรังไข่ห้ามกิน แป่ว....แล้วตกลงกินได้มั๊ยเนี่ย ช่วงนี้เลยหยุดกินไว้ก่อน

วันก่อนซื้อหนังสือคู่สร้างคู่สม ฉบับ วันที่ 1 - 10 พ.ย.51 มาอ่าน มีเรื่องการรณรงค์ มะเร็งรังไข่ด้วย ดีมากเลยค่ะ ตรงใจคนเป็นมะเร็งรังไข่จริงๆ

คุณแตนคะ ถ้าสงสัยเรื่องมะเร็งรังไข่ ขอคุณหมอตรวจอัลตร้าซาวด์รังไข่เลยค่ะ และถ้าเจรจากะคุณหมอได้ ก็ขอเจาะเลือดตรวจ CA 125 เลยค่ะ รับรองเป็นหรือไม่เป็น ได้ทราบผลชัวร์ และถ้าผลออกมาว่าไม่เป็นอะไร เราก็จะได้สบายใจนะคะ



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.85.94 วันที่: 3 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:50:29 น.  

 
พี่หน่อง,

เรื่องน้ำเต้าหู้ และเต้าหู้...
ก็พอกินได้แต่ไม่ต้องเยอะ วันละ 1 เสริฟ
คือ น้ำเต้าหู้ ประมาณ 200 ซีซี หรือเต้าหู้ 3/4 ชิ้น

ทั้งนี้ ก็ต้องงดปลา กับโปรตีนอื่น...

เพราะเราคุมปริมาณโปรตีนให้ไม่เกิน 40 กรัม ต่อวันค่ะ
ส่วนเรื่องฮอร์โมนในเต้าหู้ ถ้าเรารับประมาณนี้ ก็เป็นเรื่องดีไม่ล้นเกิน....ต่อมะเร็งรังไข่นะคะ (กรณีที่เราไม่มีฮอร์โมนเสริม)


โดย: Minie' วันที่: 3 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:15:42 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณก่ะแตน

มาทางนี้ ก็ดีนะคะ มีอะไรเปิดเผยข้อมูลโลด...
จะได้ช่วยๆ กันดูแล...

สวัสดี พี่ครูตุ๊ ด้วยค่ะ พอดีภาษาอังกฤษไม่แข็งแรง เลยเรียกผิดๆ ถูกๆ ค่ะ :)

ดีใจที่แฟนคลับเข้ามา แล้วเขียนข้อความไว้...ค่อยมีชีวิตชีวาหน่อยนะคะ

คุณช้างแมมมอธ,

ถ้าอยากมาหลวงพระบางก็มาได้เลยค่ะ อยู่ทางนี้ ไม่ได้จัดนำเที่ยวนะคะ แต่ว่า ถ้ามาก็จะแนะนำสถานที่ได้ค่ะ บางแห่งพาไปด้วยตัวเองได้ บางแห่งที่รู้ว่าไปเองได้ก็จะส่งไปค่ะ :)

ถ้านัดกันล่วงหน้า เดี๋ยวจะจัดอาหารต้านมะเร็งให้รับประทานที่บ้านนะคะ แต่ว่า ไม่เกิน 4 คนค่ะ เพราะจานชาม โต๊ะเก้าอี้ มีไม่พอรับแขก รวมตัวเองไม่เกิน 5 คน

แบบนี้ สงสัยต้องกันเวลาไว้ 1 วัน เริ่มกิจกรรมตั้งแต่โยคะ อาหารสุขภาพ สมาธิ และเสวนาธรรมชาติบำบัด ดีมั้ยคะ
เอ๊....คิดค่าคอร์สเท่าไหร่ดีน้อ....ฮิฮิ


โดย: Minie' วันที่: 3 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:21:49 น.  

 
อ้อ...พี่เล็ก กวางขำกลิ้ง ที่บอกว่า "พวกฝรั่งนี่น่ะ ไหว้ยังกะไหว้เจ้า...." เอิ๊ก เอิ๊ก


โดย: Minie' วันที่: 3 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:24:40 น.  

 
แนะนำตัวนะคะ เป็นมะเร็งรังไข่ พบเมื่อสิงหา 51 ผ่าตัดแล้วเพิ่งกลับจากรับเคมีบำบัด ครั้งที่ 3 ค่ะ เม็ดเลือดขาวต่ำ ฉีดยากระตุ้น ปวดกระดูกเนาะ ช่วง 3-4 วัน คลื่นไส้ ปวดล้าไปหมด อยากได้ตัวอย่างผ้าโพกผม ชนิดสำเร็จรูปยิ่งดีค่ะ เพราะว่าใส่วิกแล้วร้อนเหลือหลาย เป็นพยาบาลค่ะ ผมร่วง โกนแล้วโล่งดี ช่วงนี้เจ้านายให้อยู่กับงานเอกสารแทน ใจดีจริงๆ


โดย: ก่ะแตน IP: 61.7.171.235 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:39:34 น.  

 
ขอบคุณน้องกวาง สำหรับคำแนะนำเรื่องน้ำเต้าหู้ค่ะ ยิ่งหาอะไรกินยากอยู่เชียว น้ำเต้าหู้ช่วยให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะเลย... คือกินแก้วเดียวแล้วเลิกเลย ไม่ต้องหาอย่างอื่นอีกให้ยุ่งยาก (คือ ทำกับข้าวกินเองไม่เป็งง่ะ)

คุณก่ะแตนคะ หน่องก็เคยทำงาน รพ.ฯเหมือนกันค่ะ แต่เป็นนักสังคมฯ นะคะ ช่วงที่เป็นมะเร็งและให้คีโม เจ้านายก็ใจดีเหมือนกัน... หน่องว่าถ้าคนที่ทำงานใน รพ.ฯ เจ้านายซึ่งเป็นหมอ และบุคลากรอื่น ๆ มักจะมีความเห็นใจ และเข้าใจว่าผู้ป่วยมะเร็งต้องไม่เครียด เลยจัดเราไปทำงานในส่วนอื่นแทนนะคะ

แต่ที่หน่องเห็นอาชีพที่เป็นกันเยอะ และยังต้องทำงานกันอย่างเคร่งเครียด บางทีให้คีโมวันนี้ พรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานต่อทันที ...อาชีพครู ค่ะ... แล้วถ้าไม่ปิดเทอมก็ไม่ได้พัก ลาก็ลาได้ตามระเบียบเป๊ะ ๆ ....

แล้วก็คนที่ทำงานบริษัทเอกชนก็เหมือนกัน...ให้คีโมแล้วก็ไม่ได้พักเหมือนกัน....

พี่ตุ๊เป็นยังไงบ้างคะ ไปหาหมอแล้วนะคะ...วันก่อนมีพี่ ชื่อพี่อ้อย เข้ามาเยี่ยมบล็อคน้องกวาง ...แล้วโทร.คุยกะพี่หน่อง บอกว่าไปตรวจเจอก้อน แต่ผลออกมาเป็นแค่ซีสต์.... ดีใจด้วยค่ะ แต่ไม่ต้องกังวลมากเกินไปนะคะ เพราะพี่อ้อยกลัวว่าในอนาคตจะเป็นมะเร็งรังไข่... หมั่นตรวจสุขภาพประจำปี.. ถ้าเราเคยมีแนวโน้ม เป็นก้อน เป็นซีสต์ ก็ไม่ต้องรอให้ถึง 1 ปีก็ได้ค่ะ ตรวจทุก 6 เดือนก็ โอเคนะคะ แล้วก็ปฏิบัติ 3 อ.ให้ครบถ้วน ก็จะห่างไกลโรคค่ะ

เนี่ยพูดได้ ก็สายเสียแล้ว เพราะเป็นมะเร็งไปซะแล้ว...และก็เพิ่งรู้ตัวว่า ไม่เค๊ยไม่เคย ปฏิบัติ 3 อ.เลย...ใครที่ยังไม่เป็น หรือเป็นระยะแรก โอกาสหายขาดมีเกือบ 100% ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะ

คุณช้างฯ พี่หน่องอิจฉาอีกแล้ว อยากกิน mk สุกี้...แต่ที่บ้าน ทั้งพ่อและลูกไม่มีใครชอบกินเลย ...ใครผ่านมาโคราช พาพี่หน่องไปกินหน่อย...พี่หน่องเป็นเจ้ามือเองค่ะ..ฮิฮิ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.82.225 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:04:19 น.  

 
ตอนนี้มีน้องเป็นมะเร็งรังไข่ระยะ 2C ทุกคนเครียดกันหมดเลย เข้ามาอ่านรู้สึกดีขึ้นมาก โดยเฉพาะคุณป้าเป็ดที่อ่านตอนแรกก็เครียดพอต่อมามีกำลังใจมอบให้คนอื่นดีค่ะ..กุศลขอให้ท่านอายุยืนยาว..คุณMinnie คุณกวาง
พี่หน่อง ทุกคนร่วมกันให้กำลังใจผู้ป่วยดีมากขอให้คุณพระทั่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั่วสากล ช่วยคุ้มครองพวกคุณให้มีอายุยืนยาวน่ะค่ะ ตอนนี้สับสนมากไม่ทราบว่าจะทำยังไงให้น้องมีสุขภาพจิตที่ดีเช่นเดียวกับพวกคุณ


โดย: พี่สาว IP: 222.123.112.34 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:56:52 น.  

 
คุณพี่สาวคะ ให้น้องโทรมาคุย กับทุกท่านที่คุณกวางโพสต์เบรอ์ไว้ได้เลยนะคะ โทรคุยกับนกก็ได้นะคะ เชื่อว่าทุกท่านรวมมั้งตัวเองยินดีให้คำแนะนำ ด้วยความเต็มใจ

พี่หน่องคะ ขอให้ร่างกายฟื้นตัวไวๆ นะคะ พี่หน่องอยู่โคราช ในเมืองหรือเปล่า ส้มตำปลาร้าแถวนั้นอร่อยสุดๆ ไปเลย ตอนนี้ ไม่กล้ากินมากแล้วค่ะ กลัว

มีท่านไหนร้อนท้องวูบวาบบ้างคะ อาการนี้คุณหมอบอกว่าเกิดจากอะไรคะ ทานเผ็ดหรือเปล่า คือนกเองก็เป็น ตั้งแต่หยุดให้คีโม คุณหมอบอกว่าน่าจะเกิดจากโรคกระเพาะ ซึ่งไม่เคยเป็น สงสัยต้องปรับอาหารให้มากขึ้นแล้ว ตามใจตัวเองมากไป รู้สึกร่างกายร้อนๆ แถมมีไฟฟ้าสถิตย์ในตัว เวลาลงจากรถมาเปิดประตูบ้าน มัน แปล๊บๆ ออกมาเลยค่ะ ไม่รู้คุณหมอปล่อยไฟพร้อมคีโมหรือเปล่า ช่วงนี้ ไฟแรงน่าดู

ตอนนี้ น้ำหนักไม่ยอมลดเลย Enjoy life มากไปหน่อย 555


โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:58:37 น.  

 
ก่ะแตน...ขอเรียกชื่อเฉยๆเลย เพราะรายงานตัวมาแล้วนี่นาว่ารุ่นเดียวกัน ฮิฮิ...เรื่องโพกผม ส่วนใหญ่เขาก็โพกผมแบบจ๊าบน่ะ ส่วนที่เป็นผ้าโพกเย็บสำเร็จเคยได้มาจากพี่สาวคนหนึ่งเขาได้รับมาจากคนที่อยู่อเมริกาง่ะ แต่กวางว่า เอาผ้าสี่เหลี่ยมธรรมดาๆ มาโพกก็สวยแย้ว..

พี่หน่องจ๋า, กวางรีบสมัครพาไปกินเอ็มเคสุกี้ เพราะกวางก็ขาประจำเขาเหมือนกัน วันหยุดที่ผ่านมายังไปกินที่อุดรเล้ย โชคดีคุณสามีเธอกินเป็นเพื่อนด้วย...ซึ่งของเขาจะมีหมูสไลด์ เกี้ยวกุ้ง ปลาทรงเครื่อง บะหมี่เป็ดย่างด้วย เราก็นั่งมอง..อ่านะ

เรื่องป่วยเป็นมะเร็งแล้วที่ทำงานน่ารักเนี่ย เห็นหลายคนเลย ได้รับการดูแลปรับหน้าที่การงานให้...เยี่ยมมาก
ส่วนกวางเรอะ ใจเสาะค่ะ นายใหญ่และนายรองกับนายโดยตรงเลยให้ลาพักงานได้สมใจ คือไม่ต้องไปทำงานเลย..เอิ๊ก จนกว่าจะบำบัดเสร็จ พอแข็งแรงก็ให้กลับไปทำต่อ แต่สุดท้ายเราตัดสินใจไม่กลับไปทำงานแล้วอ่า...จ๊าก...

คุณพี่สาว,
ก็ให้คุณน้องสาวเข้ามาอ่านบล็อกค่ะ
รู้สึกว่าคุณพี่สาวเข้าใจชีวิตและการเยียวยาจิตใจได้ดีค่ะ เพราะคุณสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของความรู้สึกคนป่วย ที่ยกตัวอย่าง ป้าเป็ด ได้ดีเลย ว่า เดี๋ยวนี้ป้าเป็ดเลิกเครียดแล้ว...เย้..
อ้อ..อีกอย่าง Minie-กวาง คนเดียวกันนะฮะ...

เราไม่ต้องสนใจค่ะ ว่า จะอยู่ได้นานแค่ไหน ขอให้ได้อยู่ในวันนี้ และอยู่อย่างตื่นรู้ (แฮ่...ยังไม่รู้ว่าตื่นรู้มันแค่ไหน แต่ตอนนี้ ฝึกซึมซาบกับสิ่งที่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบัน เมื่อไหร่เริ่มกังวลไปข้างหน้า ไปข้างหลัง ก็กลับมาบัดเดี๋ยวนี้ ก่อนที่จะฟุ้งซ่าน เป็นทุกข์อ่าค่ะ) เพราะคนทุกคน ป่วยไม่ป่วย ช้าหรือเร็วก็ตายเหมือนกันเนอะ


โดย: Minie' วันที่: 4 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:07:47 น.  

 
สวัสดีค่ะทุก ๆ คน
ก่อนอื่นต้องขอเปลี่ยนการเรียกคุณก่ะแตนใหม่ เป็นน้องก่ะแตนนะคะ .. เพราะรุ่นเดียวกะน้องกวาง..พี่หน่องลืมเล่าไป ว่าตอนนี้พี่หน่องไม่ได้ทำงานที่ รพ.ฯ แล้วค่ะ เพราะขอย้ายเข้าประจำส่วนกลางแล้ว... ถ้าอยู่ที่ รพ.ฯ ยังไง๊ ยังไง ก็อดทำงานเหมือนเดิมไม่ได้ ตอนนั้นพี่หน่องทำหน้าที่เป็นหัวหน้าแผนกหลักประกันสุขภาพค่ะ ดูแลทั้ง ผป. 30 บาท และ ประกันสังคม...เครียดมาก

น้องนกเหมือนพี่หน่องเลยอ่ะ ให้คีโมทีไร น้ำหนักตัวขึ้นทุกทีเลย คราวก่อนขึ้นไป 10 โลแน่ะ คือปกติพี่หน่องจะน้ำหนักปกดิอยู่ที่ 51 หลังให้คีโม 12 ครั้งแรก มันพุ่งขึ้นไป 60 อุแม่เจ้า..อ้วนพีซะเหลือเกิน

หลังจากนั้นก็เริ่มควบคุมน้ำหนัก คือ ลดของหวาน เรียกว่างดดีกว่าค่ะ งดทุกชนิด ออกกำลังกาย 1 ช.ม.ทุกวัน 1 ปี ลดลงเหลือ 46 (เกินเป้า)

ตอนนี้ขึ้นมาที่ 47.5แล้วค่ะ ภายใน 1 เดือน... ไม่ได้ออกกำลังกายเลย พี่หน่องทำเป็นใจเสาะเองแหละ พอให้คีโม ก็ให้รู้สึกไปเองว่า ออกกำลังไม่ไหว ร่างกายอ่อนแอ แถมแอบกินขนมด้วย

น้องกวางแอบนั่งเครื่องบินมากินสุกี้ที่อุดรเหรอคะ ว่าจะถามทีเดียวเชียวว่า ค่าเครื่องบิน จาก อุดร - หลวงพระบาง กับ กรุงเทพฯ-หลวงพระบาง แตกต่างกันมั๊ย ค่าตั๋วเครื่องบินประมาณกี่บาทคะ เผื่อหยอดกระปุกครบ จะได้บินมาหามั่ง อยากไปจริง ๆ นะเออ

คุณพี่สาวคะ... น้องสาวโชคดีจังเลยที่มีพี่สาวน่ารัก... ฝากบอกว่าอย่าท้อแท้หมดกำลังใจนะคะ อะไรมันจะเกิด มันก็ต้องเกิด หน่องเองก็เคยมานั่งนึกว่า ถ้า..เรารู้สึกผิดปกติตั้งแต่ประจำเดือนมันมามากผิดปกติ แล้วไปตรวจตั้งแต่ต้น เราคงไม่ต้องเป็นอย่างทุกวันนี้... แต่คิดไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะวันเวลานั้นมันไม่มีทางกลับมาให้เราแก้ตัวได้หรอกค่ะ

สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ ณ วันนี้ ก็คือ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด อย่าซ้ำเติมตัวเองด้วยความทุกข์ เพราะไม่ใช่เราจะทุกข์คนเดียว.. ทั้งลูก สามี และคนรอบข้าง ก็จะทุกข์ด้วย

อาจจะยากในการทำใจ... แต่ไม่มีสิ่งใดดีกว่าทำใจตนเองให้เป็นสุข ในสภาวะที่ตัวเองเป็นอยู่... โรคไหน ๆ ก็สู้ใจเราไม่ได้หรอกค่ะ เชื่อเถอะนะ ค่อย ๆ ลองปรับดู แล้วก็จะดีขึ้นค่ะ อย่าไปวิตกกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ถ้าวันนี้ยังดีอยู่ ก็อยู่กับวันนี้ให้ดีที่สุด และให้มีความสุขกับปัจจุบันให้มากที่สุด

คือไม่อยากจะพูดคำว่า เราจะมีชีวิตอยู่ไปอีกกี่ปี กี่เดือน หรือกี่วันก็ไม่รู้ ..รู้แต่ว่า ต้องทำชีวิตที่เหลืออยู่ให้ดีที่สุด มีคุณภาพที่สุด โดยไม่ทำร้ายตัวเองซ้ำ...

เนี่ยเหมือนโม้เลยนะคะ ว่าคุณหมอบอกสามีพี่หน่องตั้งแต่วันแรกที่เข้าผ่าตัด (1 ก.ย.49) ว่าให้ทำใจ โอกาสรอดน้อยมาก

แต่จากการที่คิดบวก ... ตั้งใจรับการรักษาตามที่หมอให้การรักษา .... กำลังใจจากคนรอบข้าง ..แล้วยังมีบล็อคของน้องกวางให้เราระบาย พร้อมกับพัฒนาความคิด และจิตใจ ผ่านบล็อคน้องกวางเนี่ยล่ะค่ะ รวมถึงประสบการณ์ของทุก ๆ คนในบล็อค ทำให้ยืนหยัดได้จนถึงทุกวันนี้ ...จริง ๆ นะคะ

โอ๊ย...บ่นมามากมาย เดี๋ยวนี้ชักจะโพสต์ยาวขึ้น ๆ ทุกที... หุหุ มันเก็บกดอ่ะ (กลางวันอยู่บ้านคนเดียว)


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.82.90 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:56:12 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกๆคน
อากาศยามเช้าที่แม่ฮ่องสอนเริ่มหนาวแล้วนะคะ มีหมอกลอยอ้อยอิ่ง แตนตื่นเช้าเดินออกกำลังกาย ประมาณ 45 นาที สดชื่นค่ะ หายใจลึกเต็มปอดดีแท้ อยากกลับไปฝึกโยคะ ต้องรอหลังผ่าตัดกี่เดือนกันคะ ครูที่สอนขู่ว่า 6 เดือนนะเธอ อย่าแอบฝึกเองล่ะ จริงอ๊ะเป่า..วิตกจริตค่ะ อยากออกกำลังกาย เมื่อก่อนเต้นแอโรบิค ยิ่งเต้นยิ่งอวบ ฮ่า ฮ่า


โดย: ก่ะแตน IP: 61.7.171.235 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:24:30 น.  

 
ขอบคุณ แม่นก น้องกวาง และคุณพี่หน่อง มากน่ะค่ะ อ่านขอ้ความของพวกคุณ ซาบซึ้งมาก จนน้ำตาไหว (จริง ๆ ค่ะ) พวกคุณ คงทำบุญกุศลที่ดีจึงได้มีจิตใจดีงาม ตอนนี้น้องเค้าเข้ารับการผ่าตัดยกไปหมดเลยค่ะทั้งรังไข่ มดลูกและต่อมไขมัน ต่อมน้ำเหลือง แต่เค้าโคดีไม่ดีเท่าพวกคุณค่ะเพราะเค้าเริ่มต้นจากการเป็นโรค Dermatomyosities (โรคภูมิคุ้มกันทำร้ายตัวเอง) อันส่งผลให้เป็นมะเร็งได้ง่ายและหลังจากตรวจพบเค้าก็เป็นจริง ๆ ทานอาหารสด ผักสดก็ไม่ได้ ภูมิคุ้มกันจะดีเกิน อันจะทำร้ายตัวเองได้อีก แนวทางการรักษาตรงกันข้ามกันโดยสิ้นเชิงค่ะ 2 โรคนี้ เค้าเลยยังให้คีโมไม่ได้ เพราะกล้ามเนื้อ่อนแรง หมดกลัวภาวะ ช๊อค ก็พยายามให้เค้าศึกษาธรรมะ เพื่อช่วยให้เค้ามีสติ มีจิตใจเข้มแข็ง เหมือนพวกคุณค่ะ ตอนนี้ยังไม่ให้เค้าพบใครมากนัก แม้แต่ญาติพี่น้อง อยากให้เค้าสำรวจตัวเองก่อน ทำจิตใจให้เข้มแข็งก่อน อยากขอคำแนะนำว่าเป็นแนวทางที่ถูกต้องมั้ยค่ะ


โดย: พี่สาว IP: 117.47.199.2 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:36:42 น.  

 
พี่หน่อง,
ตั๋วเครื่องบินอุดร-หลวงพระบาง-อุดร ตอนนี้ เขาคิดที่ 6,050 บาท ถ้าเป็นกรุงเทพ-หลวงพระบาง-กรุงเทพ ช่วงนี้แพงมาก ตั๋วปี หมื่นหน่อยๆ แน่ะ ก็ต้องหาตั๋วแบบระบุวันเดินทางห้ามเปลี่ยน...ถ้าจะมาฝากกวางซื้อก็ถูกลงจิ๊ดหนึ่ง เพราะน้องมันได้ค่าขนม...เอิ๊ก

เขียนเป็นตัวหนังสือน่ะ ยาวๆ ได้เลย ไม่กินพื้นที่หรอกค่ะ
ที่เขียนมาเป็นประโยชน์ทั้งนั้นเลย กวางจะได้มีข้อคิดและแนวทางใหม่ๆ มั่งค่ะ แลกเปลี่ยนกันไง...

ก่ะแตน,
ของกวางเริ่มโยคะตอนหลังผ่าตัด 3 เดือน แต่ฝึกท่าแบบเบาๆ ไม่ยุ่งกับแผลผ่าตัด แล้วก็ฝึกชี่กงเว่ยตันกง บริหารแขนขาไปตั้งแต่ต้นเลย คือพอเริ่มเดินได้ก็ฝึกกันเลยแหละ โดยเฉพาะท่าที่ทำให้เราได้บริหารข้อต่างๆ สะบัดมือ สะบัดขา ไรงั้นแหละ ตามที่หมอบรรจบที่บัลวีสอน..ดีมากๆ

คุณพี่สาว,
ยากจริงแฮะ ในกรณีที่กินของสดไม่ได้...
งั้นก็ต้องกินแบบผ่านความร้อน แต่เอาขึ้นไวๆ แค่พอสุก และไม่กินอาหารที่ทำไว้นาน ทั้งที่ปรุงทิ้งไว้ และที่เป็นพวกถนอมอาหาร

++เรื่องศึกษาธรรมะ นี่ถูกต้องมากๆ อ่าน "ธรรมะสำหรับคนป่วย ของท่านพุทธทาส" เป็นเบื้องต้น
++ธรรมะ ยังไงก็ช่วยได้ เพราะความกังวลจะลดลง พอเราผ่อนคลายจิตใจ พวกฮอร์โมนดีๆ ก็จะหลั่ง แล้วร่างกายมันจะสร้างสมดุลย์บำบัดตัวเองด้วย หลักการเดียวกันหมดกับการฝึกโยคะด้วย

++เรื่องการพบใคร หรือไม่พบใคร ขึ้นอยู่กับแต่ละคนค่ะ
ต้องลองถามเค้าดูว่า ต้องการอย่างไร
พอมีคนรู้ว่าเราเป็นมะเร็ง สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ
--> ความปราถนาดีเข้ามาเต็มเลย เสนอให้ทำโน่น หานี่ จนเราอาจจะสับสน รับไม่ไหว หรืออาจจะรู้สึกดีที่มีคนห่วง
แต่ส่วนใหญ่จะสับสนมากกว่า
--> คนให้กำลังใจ เราจะรู้สึกว่า เราไม่ได้โดดเดี่ยวในโลกนี้
--> กวางเป็นประเภทเปิดกว้างค่ะ มีข้อมูลอะไรส่งเข้ามารับหมด แต่จะทำหรือเปล่า ก็เลือกๆ เอาที่ถูกใจ ถูกจริต

ตอนแรกที่กวางรู้ว่า มีเซลล์มะเร็ง กวางจัดปาร์ตี้อาหารสุขภาพ เชิญญาติสนิท ทุกรุ่นเลยมาที่บ้าน แล้วก็แถลงข่าว การเป็นมะเร็ง และขั้นตอนทางการแพทย์ที่จะทำต่อไป...เหอๆ ก็มันเป็นไปแล้วนี่ ญาติๆ ก็ไม่ต้องงง ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่...

ตอนนั้น ที่ไม่ได้บอกก็คือ พวกพันธมิตร...ไม่ใช่พันธมิตรประชาธิปไตยนะพี่น้อง คือพันธมิตรทางธุรกิจ บางคนที่ติดต่อเข้ามาทางมือถือ แล้วมาเยี่ยม เราก็จะบอก แต่คนที่ไม่ได้คุยกันตัวต่อตัว ก็ไม่ได้ประกาศ เพราะกลัวเขาเป็นห่วงเกินเหตุ ก็ตอนนั้นเราไม่แย่ขนาดที่ใครๆ จินตนาการ


โดย: Minie' วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:56:55 น.  

 
กวางว่า บล็อกนี้ ที่มีพี่ๆ เพื่อนๆ ร่วมอุดมการณ์...
คือมองดูมะเร็งพร้อมกับดำเนินชีวิตไป กวางลอกฝรั่งเขามา เรียกว่า Living with Cancer ทำให้บล็อกสมบูรณ์ขึ้นมาก ก็เนื่องด้วยผู้สนใจมาอ่าน จะได้รับรู้ความรู้สึกและรู้ภาวะของแต่ละคน

ขอบคุณทุกๆ คนเลยค่ะ ที่โพสต์ข้อความเข้ามา...
เราจะอยู่เป็นเพื่อนกันต่อไปเรื่อยๆ อย่าเพิ่งหนีหายไปไหน แวะมาก็ส่งเสียงด้วย...

พักนี้ คึกคักดีค่ะ ดีใจมากเลย ต้องแวะเข้ามาวันละ 3 เวลา


โดย: Minie' วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:16:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ

แวะมาทักทาย คุณกวางได้รับของหรือยัง ฝากเช็คด้วยนะคะ กลัวไม่มีคนรับค่ะ

เคล็ดลับในการต่อสู้กับมะเร็ง มีคำพูดนึง จาก หนังสือ The Last Lecture - We cannot change the cards we are dealt, just how we play the hand- เราไม่สามารถเปลี่ยนไพ่ในมือได้ แต่เราหาวิธีเล่นได้

Decide if you’re a Tigger or an Eyeore -เราตัดสินใจได้ว่าเราเลือกจะเป็นทิกเกอร์ (ผู้สนุกสนานร่าเริง) หรืออียอร์(ผู้ชอบทุกข์ระทม) อันนี้จากการ์ตูนวินนี่ เดอะพู คนพูดมองเรื่องนี้ได้ลึกซึ้งดีแฮะ

นกเองก็คล้ายพี่หน่อง ถ้าเราทุกข์คนรอบข้างเราทุกข์หมด จะยิ่งหดหู่ คุณแม่ของนกมีลูกคนเดียว นกก็มีลูกชายเพียงคนเดียว แถมติดแม่มากๆ เคยตื่นมาแล้วนอนดูลูกว่าถ้าไม่มีเราเค้าจะเหงาแค่ไหน คิดไปคิดมาก็ไม่รู้จะทำยังไง สัตว์โลกต้องเป็นไปตามกรรม ทำวันนี้ให้มีค่าที่สุดกับคนที่เรารักก็แล้วกัน ก็เลยใช้ชีวิตแบบปรกติ ไม่ยอมเครียดค่ะ ที่บ้านก็เลยลืมว่าเราเป็นอะไร บางทีก็ส่งความเครียดมาให้ซะง้าน

ทำในสิ่งที่เราสบายใจ มองโลกในแง่ดี มะเร็งยังให้เวลาเราในการที่จะสะสางเรื่องต่างๆ ยังดีกว่าคนที่ประสบอุบัติเหตุ ที่ไม่มีโอกาสจะลุกมาทำอะไรได้อีกเลย

ขอให้คุณน้องสาวของคุณพี่สาว มีกำลังใจที่เข้มแข็ง ให้เวลาในการยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น ขอส่งความปรารถนาดี และส่งกำลังใจช่วยดวงโตๆ นะคะ



โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:23:03 น.  

 
อยากไปหลวงพระบางมากๆๆๆๆ...ขอบอกแต่ต้องไปทำพาสปรอตก่อนจ.ขอนแก่น จะไปช่วงเดือนตุลาคม ปี2552
เด้อ....เก็บเงินก่อนครับ....แฟนเดินทางโดยรถยนต์ไม่ค่อยได้เหนื่อยหอบ....จะขึ้นเครื่องที่จ.อุดรไปลงหลวงพระบางเลยหวังว่าคงจะเจอกับคุณไมนี่นะครับ.....ปลายเดือนมกราคม...ปี2552..จะไปตรวจที่จ.ขอนแก่นอีกครั้ง......
จะได้ทำบัตรจ่ายตรงต่อไก้ลจะหมดอายุแล้ว..........อาจจะไปเที่ยวสวนสัตว์ที่จ.โคราชต่อก็ได้ถ้ามีแรงขับรถต่อ
เผื่อเจอพี่หน่อง......(mk).....ขอเบอร์มือถือแฟนคลับทั้งสองท่านได้ไหมครับ......โม้มากแล้ว...ขอไปทำงานต่อที่โรงพักก่อนจ้าบ๊ายบาย.........


โดย: ช้างแมมมอส IP: 118.174.174.89 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:6:24:29 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะ,
เดี๋ยวนี้ตื่นเช้า และก่อนนอน ไม่เป็นอันทำอะไรเลยนะคะน้องกวาง พี่หน่องต้องแว๊บมาอ่านบล็อคก่อน เหมือนรอเพื่อน ๆ มาคุยด้วย คิดถึงเพื่อนงัย

แล้วก็ไม่ผิดหวัง สมาชิกเข้ามากันคึกคักเหมือนอย่างน้องกวางบอก... ดีค่ะ... แม้ไม่เคยเจอะเจอกัน แต่ก็มีความรู้สึกดี ๆ ให้กันเสมอนะคะ

คุณช้างฯ ถ้ามาโคราช อย่าลืมโทร.หาพี่หน่องนะคะ 081 - 7608725 เปิดมือถือตลอด 24 ช.ม. สวนสัตว์อยู่ไม่ไกลจากบ้านพี่หน่องค่ะ เด็ก ๆ ไปเมื่อไหร่ก็สนุกทุกครั้ง ที่บ้านชอบเช่าจักรยานคนละคัน ขี่ไปเรื่อย ๆ ได้ออกกำลังกายแบบไม่เหนื่อยมากด้วยค่ะ แล้วก็สนุก ไม่รู้ยังไง ไปบ๊อยบ่อย ก็ไม่เบื่อ ... สัตว์ก็เหมือนเดิมเกือบทุกครั้ง (มีมาเพิ่มบ้าง) ช่วงมกรา อากาศคงเย็นสบาย....ไปด้วยได้มั๊ย ฮิฮิ (4 คนเอง)

น้องนก... อ่านข้อความของน้องนกแล้ว เหมือนมองตัวเอง... จริง ๆ ค่ะ บางทีคนรอบข้างจะลืมไปเลยว่าเราเป็นมะเร็ง ขนาดให้คีโมเนี่ย ยังดูปกติอยู่เลย...เมื่อวานไปรับลูก เจอน้องที่รู้จักกัน บอกว่า ไม่เหมือนคนให้คีโม...

น้องก่ะแตน อยู่แม่ฮ่องสอน... โอ้ ความฝันของชาวไทย.. ที่อยากจะมีสักครั้งที่ได้ไปเที่ยว...พี่หน่องเคยไปดอยแม่อูคอ เมื่อประมาณ 8 ปีที่แล้ว แต่ไปแบบรีบร้อน ก็เลยได้ไปที่เดียว ...เสียดายมาก ๆ ...ตั้งใจว่า ปีหน้าค่ะปีหน้า ปลาย ๆ ปี ถ้าสุขภาพปกติดี จะบังคับคนที่บ้านให้พาไปเที่ยวซักที...(แต่อยากไปหลายที่มากเลย...เนี่ยเก็บกดหลายเรื่องเลยนะเนี่ย)

พี่เป็ดจ๋า...น้องแมงมุม น้องพัช น้องSU และทุกคน เข้ามาบ้างหรือเปล่าคะ.... ส่งข่าวด้วยนะคะ ทราบแล้วเปลี่ยน

เดี๋ยวขอไปทำงานบ้านก่อนนะคะ .... มันติดลมง่ะ... นับวันยิ่งมีเรื่องคุ๊ยคุย...คุยได้เรื่อย ๆ ...คนอ่านสนุกมั๊ยคะ แห่ะแห่ะ



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.82.23 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:44:31 น.  

 
อ่านดูระยะของโรคน้องสาวเค้าอยู่ในระยะ 2C ก็คงใกล้เคียงกับคุณเป็ด คุณหน่อง แต่ดูพวกคุณมีจิตใจเข็มแข็งมาก ตอนนี้ก็คุยกับน้องทุกวัน เค้ามีความรู้สึกที่ดีขึ้นมาก ๆ จากคำพูดที่ว่า "เรารู้วันตายดีกว่า อุบัติเหตุที่ไม่รู้ล่วงหน้าไม่มีโอกาสสั่งเสีย ทำความดีที่เหลืออยู่ให้ดีขึ้น ยังมีเวลาสั่งเสีย เตรียมตัว เตรียมการณ์ให้กับบุคคลที่รัก" เป็นคำกล่าวที่ดีมาก เป็นสัจธรรม พี่สาวยังศึกษาธรรมะน้อยมาก แต่จะมีความรู้สึกที่เห็นใจคนป่วยมาก ๆ เพราะเค้าต้องเผชิญกับสาระพัดปัญหา ทั้งทางกาย และทางใจ เป็นห่วงน้องมาก เพราะภูมิของเค้า..ยังไม่สามารถให้คีโมได้ กลัวว่าระยะของโรคจะเคลื่อนไปมากขึ้น ใครพอจะทราบบ้างว่าค่ะว่าหลังการผ่าตัดถ้ายังไม่ให้คีโมเร็ว จะลามไประยะต่อไปได้หรือไม่...และการลุกลามรวดเร็วมั้ย...


โดย: พี่สาว IP: 222.123.188.183 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:45:58 น.  

 
ขอโทษค่ะ เข้ามาอีกครั้ง ขอบคุณ คุณแม่นก (ขอเรียกน้องนกน่ะค่ะ เพราะเท่าที่ดู พี่สาวจะอายุมากกว่าน้อง ๆ ทุกคน ) น้องนก เป็นคนที่น่ารัก เผื่อแผ่กำลังใจมาให้ขอบคุณค่ะ พี่สาวรู้สึกดีขึ้นมาก ๆ เลย ตั้งแต่เข้ามาเจอ บล๊อกของน้องกวาง และเจอกัลยาณมิตรที่ดี สังคมเราถ้ามีแบบนี้เยอะ ๆ คงดีมากน่ะค่ะ ขอบคุณทุก ๆ คนค่ะ


โดย: พี่สาว IP: 222.123.188.183 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:54:16 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะ,

++เช้านี้ ไปฝึกโยคะสมาธิริมบึงบัว ไม่มีนักเรียนค่ะ ก็ได้ฝึกท่าตามใจฉัน และพยายามกับอาสนะที่ยังไม่เป็น...

**พอเจอเข้ากับความตึง...เกร็ง ก็รับรู้มัน กลับมาที่ลมหายใจ**

ความรู้สึกแบบนี้คุ้นๆ ตอนปวดท้อง หรืออาการต่างๆ ตอนรับเคมีบำบัด...ก็รับรู้มัน ที่เจ็บที่ปวด แล้วกลับมาที่ลมหายใจ...จากนั้นเราก็ผ่านภาวะนั้นไปได้...สิ่งที่ได้รับกลับมาคือ การมีสติอยู่กับการรับรู้ความรู้สึกทางกายและใจ แล้วก็สังเกตอาการทางกายได้เก่งขึ้น ละเอียดขึ้น...

++กลับมากินมะละกอ กล้วยน้ำว้า ราดด้วยวีซอยปลอดน้ำตาล ใส่ลูกเกดไปนิดหน่อย

ที่หลวงพระบาง มะละกอ กับกล้วยน้ำว้า อร่อยมากๆ ถ้ามาแล้วอย่าลืมชิม...

++วันนี้ อากาศเย็นบ้างแล้ว ท้องฟ้าอึมครึม สลับกับแดดใสๆ

อ้าว...ฉ้าน...กลายเป็นเขียนไดอารี่ไปซะนี่...

เบอร์กวางที่หลวงพระบาง 020 777 4755
ถ้าโทรจากไทย ให้กด 009 865 20 777 4755 นาทีละ 5 บาท...

ได้เวลาชีพจรลงเท้ากันแล้ว...เป้าหมาย หลวงพระบางเมืองมรดกโลก...ฮี่ฮี่


โดย: มินนี่-กวาง (Minie' ) วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:58:36 น.  

 
พี่พี่สาว,

ยินดีนะคะ ที่บล็อกของกวางมีประโยชน์ไม่มากก็น้อย
กวางอยากให้ พี่พี่สาวช่วยส่งรูปของคุณน้องสาว มาหน่อย
...โอย...พูดแล้วงงเองค่ะ เริ่มต้นของี้ได้มั้ยคะ
บอกชื่อหรือฉายาอะไรก็ได้อ่ะค่ะ สำหรับพี่พี่สาว กะคุณน้องสาว....งือ

ช่วยส่งอีเมล์รูปของ "คุณน้องสาว" มาให้กวางที ที่ minieii@yahoo.com เป็นเรื่องการทำเมตตาภาวนาน่ะคะ ในฐานะ Reiki Master...รับรองว่า เป็นเรื่องส่วนบุคคลค่ะ ไม่เอาไปโพสต์ที่ไหน...

หาวิธีช่วยอีกทาง...


โดย: Minie' วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:35:26 น.  

 
ช่วงนี้กำลังฝึกพลังกายทิพย์(พลังคอสมิก)กับคุณย่าเยาวเรศ บุนนาค
ที่วิทยาลัยพยาบาลจ.นครพนม....ง่วงมากๆๆๆ...ขอบอก
แต่ได้ความรู้ตั้งแต่วันที่..3-8 พ.ย 2551 เวลาบ่าย3โมงรักษาโรค.....บ่าย5โมงเย็นฟังบรรยาย....สวดมนต์.นั่งสมาธิรับพลังจักระ 2-7 ครับ....
1 ทุ่มเลิกอบรมจ้า...ขอบคุณแฟนคลับที่ให้เบอร์โทร....
ใจเย็นขึ้นเยอะมีสติ สมาธิมากๆๆๆ...ขอบอก....
ได้รู้จักกับคนดังมากมาย....หลายอาชีพ...ส่วนมากจะเป็นผู้ป่วยกับผู้สูงอายุ(วัยแรกแย้ม)......สนุกมากๆๆๆๆๆ...
ขอให้สมาชิกแฟนคลับมีความสุขทุกๆๆวัน..นะคร้าบ...
ถูกหวยรางวัลที่1..แต่ต้องทำบุญเยอะๆๆๆๆๆ โอมเพี้ยง..


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.74.42 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:03:53 น.  

 
คุณช้างฯ,

ท่าทางจะมีความสุขมากๆ ดูจากอารมณ์..ฮิฮิ
กวางไม่เคยฝึกพลังกายทิพย์ค่ะ ไม่รู้เป็นไงมั่ง
แต่หลายคนได้รับประโยชน์จากการฝึกกับคุณย่าเยาวเรศนะคะ

กวางเรียนพลังจักรวาลแบบเรกิค่ะ ก็พลังคอสมิก ที่เรียกว่า Cosmic Living Energy เข้าใจว่าวิธีการต่างกัน แต่อาจจะมีแนวคิดบางอย่างคล้ายกันนะคะ กวางได้รับการรับรองระดับอาจารย์ Reiki Master ค่ะ

ไว้ถ้าได้เจอกันตัวเป็นๆ แล้วก็แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันบ้าง...แต่ที่แน่ๆ น่าจะมี Positive Energy เกิดขึ้นทั้งกายและใจ รวมไปถึงจิตวิญญาณ อย่าเผลอ...บ้าพลัง ก็แล้วกันค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 6 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:43:39 น.  

 
น้องกวางขา..พี่สาวขอบคุณมากที่มีความคิดที่จะช่วยทำเมตตาภาวนา Reiki Master ให้น้องสาวพี่ แต่พี่สาว โลว์เทคมากค่ะ ส่งภาพไม่เป็น กำลังหาตัวช่วยอยู่น่ะค่ะ แต่ตอนนี้น้องสาวเค้าก็ไปทำ พลังจักรวาลกับเพื่อนกัลยาณมิตรของเค้ามา หลายครั้งแล้วค่ะ แต่พี่ไม่ทราบว่าเหมือนกันหรือไม่
ระยะนี้ไม่ได้ข่าวจากคุณพี่เป็ดหลายวันแล้วน่ะค่ะ ตั้งแต่ 24 ต.ค. ทราบว่าเป็นคุณครูช่วงนี้เปิดเทอมคงไม่ว่าง..สุขสบายดีน่ะค่ะ .....ว่างจากเขียนแผนการสอน ก็โพสต์ เข้ามาเล่าอาการบ้างน่ะค่ะ ถึงไม่เคยคุยกันแต่อ่านข่าวคราวมาตลอด .....สวัสดีค่ะ..ทุกคน..


โดย: พี่สาว IP: 117.47.30.158 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:20:26 น.  

 
พี่หน่องคะ ............ยินดีต้อนรับสู่แม่ฮ่องสอนค่ะ โทร.ถึงแตนได้ตลอดเด้อ 081-7831986 อยากให้มาซะปีนี้เลยได้บ่อ?? ..........
กวาง...ปลายเดือนนี้ พยาบาลรุ่น 7 ลำปางเลี้ยงรุ่น 20 ปีที่เชียงราย แตนไม่ได้ไปเพราะรับเคมีครั้งที่ 4 แต่ฝากเงินไปร่วมทำบุญ คุณนายอ้อและทีมเชียงรายเตรียมคุยกับเพื่อนๆ สุดฤทธิ์...ไว้สุขภาพดีก่อนนะ สัญญาว่าจะไป..
คุณพี่สาวคะ...คุณเป็นพี่ที่เยี่ยมมากๆ น้องคุณคงอยู่ในช่วงสับสน แต่เวลาจะช่วยได้นะคะ จากประสบการณ์ตรงของแตน เป็นก็รักษา ไม่ใช่มีเราคนเดียวในโลกนี้ แตนกอดแม่ ได้พลังด้านจิตใจเยอะเลยค่ะ


โดย: ก่ะแตน IP: 61.7.171.22 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:54:13 น.  

 
สวัสดียามเช้า...สายแล้วนี่นา..สวัสดีค่ะทุก ๆ คน

ช่วงนี้บล็อคน้องกวางคึกคักดีจัง... ความจริงน้องกวางเขียนบล็อคนี้ตั้งแต่ปี 47 แล้วนะเนี่ย...

หรือเป็นเพราะช่วงปี 50 - 51 ผู้หญิงเรา เป็นมะเร็งรังไข่กันมากขึ้น ?

ขอบคุณน้องก่ะแตนมากๆค่ะ ที่ทั้งชวนมาเที่ยว แล้วก็ให้เบอร์โทร.ด้วย ... เรื่องไปเที่ยวเนี่ยเรื่องหญ่ายเลยล่ะ...กว่าจะตั้งหลักกันได้ วุ่นวายไปหมด... ยังไง ก็รอให้คีโมครบ 6 ครั้งก่อนนะคะ แล้วที่พี่หน่องบอกว่า แพลนจะไปปลายปี 52 เพราะเป็นคนชอบอากาศหนาวมาก ๆ...ปีนี้ไม่ทันซะแล้ว แต่เดี๋ยวจะโทร.มาหานะคะ เตรียมรับสายนะเจ๊า...

พี่สาวคะ หน่องลองโทร.หาป้าเป็ดแล้ว สายติด แต่ป้าเป็ดไม่ได้รับสาย..คาดว่าคงจะยุ่งกับเด็ก ๆ ... หน่องคุยกะป้าเป็ดครั้งสุดท้ายก่อนคุณครูจะปิดเทอม (ประมาณ 10 ต.ค.) พี่เป็ดจะพานักเรียนมาเที่ยวภาคอิสาน และจะแวะพักที่โคราช 1 คืน หน่องให้เบอร์ติดต่อจองที่พักไป ...แล้วก็ไม่ได้โทร.คุยกันอีก....เอ้า..พี่เป็ดจ๋า ...เข้าเวบต์มาแล้ว รีบโพสต์ด่วนเลยนะจ๊า...แฟน ๆ คิดถึงค่ะ

น้องสาวของพี่สาวเป็นยังไงบ้างคะ... หน่องให้คำแนะนำไม่ถูกเลยค่ะ ...ด้วยโรคเดิมที่เป็นอยู่ก่อน "โรคภูมิคุ้มกันทำร้ายตัวเอง".... คิดถึงคุณผ่านมาจังเลย ถ้าคุณผ่านมาเข้ามา คงตอบพี่สาวได้แน่ ๆ ค่ะ

ยังไง ๆ หน่องก็ขอเป็นอีกกำลังใจหนึ่งสำหรับพี่สาวและน้องสาวของพี่สาวนะคะ....อย่างน้อยก็ขอให้มีสุขภาพดีขึ้น ทั้งกายและใจ...สู้ ๆ ค่ะ (พี่สาวคะ หน่องเหมือนพี่สาวเลย เป็นพวกโลว์เทค ส่งรูปภาพแนบไฟล์ส่งเมล์ไม่เป็นเหมือนกัน)

คุณช้างฯ ดูอารมณ์ดีเหมือนที่น้องกวางบอกจริง ๆ ด้วย...พี่หน่องอยากทำเรื่องสมาธิ...แต่เป็นคนไฮเปอร์...ทำได้แป๊บ ๆ ...จิตหวนกลับไปเรื่องโน้นเรื่องนี้ซะแระ

เดี๋ยวพรุ่งนี้มาใหม่ค่ะ



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.78.211 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:19:01 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องหน่อง และพี่ ๆ หรือน้องๆ ทุกคนนะคะ
น้องหน่องค่ะ ที่พี่เงียบไป ตอนนี้หลังผ่าตัด พี่ตุ๊ที่เล่าให้น้องหน่องฟังนะละค่ะ ปรากฏว่าไปหาหมอ หมอบอกว่าติดเชื้อ อาการก็คือ มีน้ำสีชมพู ๆ ออกมามากในช่วงแรก ๆหลังผ่าตัดได้ 6 วันมั่ง ไปหาหมอแต่ไม่พบหมอคนเดิม ก็ไม่ได้ถามรายละเอียดการผ่า พอกลับมา อาการที่แผลดีขึ้น แต่มีเมนต์สีแดงสดออกมาอีกก็เลยต้องไปพบหมอที่ รพ.รามาฯ อีก ตอนนี้กำลังพักฟื้น อาการไหลของน้ำน้อยลง แต่ก็ยังมีอยู่ทุกวัน หมอนัดฟังผล (การผ่าตัดรังไข่ มดลูก และต่อมน้ำเหลือง) วันที่ 10 พย. 51 นี้ละค่ะ
ยังไม่รู้ว่าจะเป็นเนื้อร้ายหรือเปล่า เพราะปัจจุบันก็เป็นอยู่แล้ว 1 ที่ คือที่ ไทรอยด์ค่ะ พี่ได้กำลังใจ และความรู้จากเวปไซค์ นี้มาก ขอบคุณทุก ๆ คนนะค่ะ โดยเฉพาะ น้องหน่อง น่ารักมาก ๆ ค่ะ


โดย: krutu IP: 125.27.147.8 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:39:54 น.  

 
พี่ตุ๊ รักษากับคุณหมอท่านไหนคะ พอดีนกก็รักษากับคุณหมอที่รามาเหมือนกัน


โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:56:47 น.  

 
สวัสดีค่ะ เวปเราไม่เหมือนเวปคนป่วยเลยนะ ไปๆมาๆจะเป็นเวปท่องเที่ยวซะแล้ว น่าสนุกดีแท้ ขอเป็นกำลังใจให้คุณน้องสาวนะคะ เอาใจช่วยค่ะ สู้ๆ น้องหน่องก็เข้มแข็งดีนะคะ ให้เป็นตัวอย่างของคนอื่นๆดีจังค่ะ พี่เล็กไม่เป็นอะไรยังรู้สึกว่าอ่อนแอกว่าคนในเวปนี้เสียอีก แต่พออ่านแล้วก็มีกำลังใจดีค่ะ สำหรับพวกเราที่ผ่าเอามดลูก รังไข่ ออกหมดแล้ว เวลาตรวจถ้าตรวจอุลตร้าซาวน์หน้าท้องจะเห็นไหม เพราะหลังจากที่พี่ผ่าตัดแล้วพี่ขออุลตร้าซาวน์ หมอบอกไม่เห็นหรอก จริงป่าว แล้วพี่จะตรวจสภาพของพี่ได้อย่างไรว่าผ่าตัดเนื้องอกแล้วไม่เป็นอะไรแล้ว หมอคงไม่ตรวจเลือดหรอก เพราะยังไม่เป็นเนื้อร้าย มันจะมีอาการอะไรบอกมาบ้างไหมคะ ว่าจะเป็นมะเร็ง นอกจากมะเร็งเต้านมที่เราตรวจเมมโมแกรมได้ ช่วยบอกทีค่ะ น้องปุ๊กปิ๊กหายไปนานพอๆกับป้าเป็ดเลย เออ แล้วน้องปูที่เคยคุยกับพี่เป็นไงบ้างก็ไม่รู้ กวางรู้บ้างป่าว ตอนนั้นที่คุยกันรู้ว่าเป็นเนื้องอกแต่ไม่รู้จะร้ายหรือไม่ กำลังปรึกษาพวกเราที่จะหาหมอผ่าตัด ถ้าผ่านมาก็ส่งข่าวนะคะ น้องปู พี่ว่าเรามาเรียงอายุกันไหม จะได้เรียนกันถูก เริ่มพี่ก่อนก็ได้ สี่สิแปกค่ะ คิดถึงทุกๆคน


โดย: เล็ก IP: 58.9.107.66 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:34:34 น.  

 
สวัสดีจ๊ะ..พี่น้อง
รายงานตัวน้องเล็กค่ะ พี่สาว 49 Years young(ไม่อยากแก่ฮิ) เห็นคำลงท้าย น้อง ๆ คงทราบแล้วหล่ะว่าพี่สาวอยู่ที่ไหน...วันนี้อารมณ์เริ่มดีขึ้นมากแล้วค่ะ น้อง M (น้องของพี่ที่ป่วยอยู่) เค้ารู้สึกดีขึ้นมาก พี่ก็นำคำแนะนำจากน้อง ๆ ไปใช้ รู้สึก น้อง M เค้าร่าเริงขึ้นค่ะ
* อยากทราบว่าทำไมน้อง M. เค้ายังคงมีเลือดออกอยู่ก็ไม่ทราบน่ะ ผ่าตั้งแต่ 16 กันยายน 51 เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเลือดแดงสด กลับไปหาหมอที่รามา คุณหมอเปลี่ยนยาใหม่ ดีขึ้น แต่ยังคงมีเลือดบ้างบางวัน
** สงสัยอาการไม่เหมือนคุณน้อง ๆ ที่เลือดหมดเร็วอยากของน้องกวางประมาณ 2 สับดาห์..สะอาดเอี่ยม น้องหน่องก็เหมือนกัน เลือดแห้งเร็ว
*** อยากให้คุณผ่านมาช่วยเข้ามาไขความกระจ่างหน่อยค่ะว่า เป็นเพราะ โรคDermatomyosites หรือเปล่าเพราะน้อง M เค้าต้องทาน เพรดดิโซโลนวันละ 8 เม็ด แล้วคุณหมอก็เริ่มลดยาเหลือ วันละ 4 -ต่อด้วยตอนนี้วันละ 2 เม็ด อยุดกระทันหันไม่ได้ค่ะจะช๊อค
**** ข่าวดี เมื่อวานน้อง M เลือดออกเลยต้องไปรามาด่วนพอดีเจอคุณหมอ สฤกพรรณ ลงเวรพอดี (แต่คุณหมอที่รักษาน้อง M อยู่ในทีมคุณหมอ สฤกพรรณ อยู่แล้วค่ะ คุณหมอน่ารักมาก..ก..พูดทำให้คนไข้มีกำลังใจที่ต่อสู้กับโรคได้ คุณหมอนัดคีโมวันที่ 12 นั้บอกไม่มีปัญหา คีโมได้ น้อง M ดีใจมากค่ะ แต่โชคไม่ดีได้ ไทรอยด์แถมมาอีก 1
เฮ้อออ...ทำไมเหมาให้คนเดียวก็ไม่รู้
***** อยากขอเมนูอาหารหลังให้คีโมน่ะค่ะ ขอความอนุเคราะห์ น้อง ๆ ทุกคนช่วยพี่สาวอีกครั้งน่ะค่ะ..ขอบคุณมากค่ะ ขอให้น้องกวาง น้องหน่อง(ทั้ง 2 สาวพี่อยากเจอตัวจริงมากคงน่ารักน่าดู) แม่นก น้องก่ะแตน น้องเล็ก และทุก ๆ คน จงมีสุขภาพดี แข็งแรง ....ตลอดไปจ๊ะ..


โดย: พี่สาว IP: 222.123.244.239 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:33:04 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องหน่อง น้องกวาง (เจ้าของบล๊อก) แม่นก และเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน
พี่อ่านเจอปัญหา เหมือน น้อง M เลย ค่อยมีกำลังใจหน่อยว่ามีเพื่อน คือพี่ผ่าตัดวันที่ 21 ต.ค. 51 ปัจจุบันยังมีเลือดออกบ้าง (แต่วันนี้ดีขึ้น) หมอบอกว่าของพี่ติดเชื้อ(บริเวณแผลมีรอยแดงด้วย) กลับไปรักษาอาการติดเชื้อ ทีรพ.รามา 2 ครั้งแล้ว อาการดีขึ้นตามลำดับ แม่นกถามว่า พี่ตุ๊ รักษาคุณหมออะไร พี่ผ่าตัดกับทีมแพทย์ของแพทย์หญิงสมฤดีและหมอฐิติมา อาจารย์สมฤทัย ว่าจำไม่ผิดนะคะ คุณหมอน่ารักทุกคนเลยค่ะ
พี่ได้อ่านข้อความที่น้อง ๆ คุยกัน(พี่ 52ค่ะ) ได้รับความรู้ดี ทำให้เราไม่เครียด และทราบข้อมูลต่าง ๆ ดี ทุกคนให้กำลังใจกันดี แฟนพี่บอกให้พักผ่อน มานั่งหน้าคอมทำไม ... แต่พี่ว่ามันช่วยคลายความกังวลได้เยอะนะ
ขอบคุณทุก ๆ ค่ะ และขอส่งกำลังใจให้ทุกๆ คนเลยนะค่ะ


โดย: khu..tu IP: 125.27.150.35 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:22:47 น.  

 
หวัดดีค่ะน้องสาวคุณน้ำเพชร คุณช้าง น้องกวางคุณเล็กแม่นก และทุกคนโดยเฉพาะน้องปุ๊กปิ๊ก (สู้สู้เดี๋ยวก็หมดเอง)
......ตอนที่เป็นมะเร็งและให้ยา ตอนนั้นพวกที่ให้ยาด้วยกันเขาสงสารพี่มากเพราะให้ยามาก 6ครั้งๆละ 5 วัน คนอื่นๆหมอให้1วัน เขาบอกในใจเขาว่าพี่ต้องตายก่อนเขาแน่ๆ แต่หลังจากที่ให้ยาร่างกายสามารถรับยาได้ดี โรคต่างๆเช่นภูมิแพ้ที่แสนจะทรมานมันหายสนิท หลังจากให้ยาเสร็จช่วง1-2เดิอนแรก พี่ก็พาตัวเองไปเยี่ยมเพื่อนๆที่เป็นและต้องให้ยาใหม่ เขาจากไปทีละคน เราก็คิดว่าวันหนึ่งก็ต้องเป็นเรา แต่เมื่อเราจะไปจริงๆก็ขอให้เรานั่งแล้วหลับไปโดยไม่อยากเจ็บปวด .........
แต่แล้ว........เพราะแรงอธิฐาน ความดี และบุญกุศลที่ตนเองเลี้ยงแม่มา 10ปี อุ้มอาบน้ำ ล้างขี้ ล้างฉี่ อุ้มไปนอนด้วยกัน พอพี่เป็นโรคนี้พี่ก็ได้แต่คิดถึงแม่ ร้องไห้สงสารตัวเองที่มีสามีมีลูก แต่ตอนให้ยาพี่ต้องต้มข้าวป้อนตัวเองทุก3ชั่วโมง เพื่อให้มีชีวิตอยู่เพียงวันพรุ่งนี้ สามีที่เคยบอกว่ารัก เขาก็พูดแต่ปากเท่านั้น (แต่เขาก็ดีแบบตัวเขาเป็น นินทาเขาๆรู้คงไม่ชอบใจน่ะ)
.......อยากบอกว่า ใจเราสำคัญมากกว่าสิ่งอื่นใด และก็ไม่มีใครรักเราเท่ากับตัวเราเลย อย่าคอยให้ใครพาไปหาหมอ ตราบใดที่เรายังเดินได้ ต้องทำให้ได้ด้วยตนเอง
........ขอให้เพื่อนๆมีกำลังใจที่เข้มแข็ง จะได้มีวันพรุ่งนี้ และพรุ่งนี้ ไม่ได้เข้ามานาน น้องหน่องโทรตาม ตอนนี้โรงเรียนเปิดยุ่งกับเด็กๆค่ะ คิดถึงทุกคนน่ะ หากมีเวลาจะเข้ามาเปิดอ่านอีก รักษาสุขภาพน่ะค่ะ
...Petty_mom@hotmail.com


โดย: ป้าเป็ด IP: 222.123.74.210 วันที่: 8 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:01:17 น.  

 
รู้จักโดยการแนะนำของน้องหน่องคนสวยค่ะเป็นมะเร็งรังไข่ระยะ3ชีผ่าแล้ว8เดือนให้คึโม6ครั้งผลเลือดอยู่ที่58หมอให้คีโมตัวใหม่คือทูโพโทแดลอีก3เข็มให้มาแล้ว2เข็มค่าเลือดลงมาเหลือ51ขอส้ต่อไปค่ะได้คุยกับน้องหน่องแล้วมีความสุชมากเลยคิดว่าโลกใบนี้หน้าอยุ่อีกมากยิ่งได้อ่านข้อความของป้าเป็ดอีกนั่งยิ้มคนเดี่ยวเลยใครมีอะไรดีบอกมาบ้างนะค่ะขอส้ต่อไปค่ะอยุ่ที่กำลังใจใช่ใหมตาะ


8/112551





โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.102.191 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:46:02 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่หน่อง คุณกวาง ป้าเป็ด พี่แต๋ว และทุกท่านค่ะ

ขอส่งกำลังใจให้พี่แต๋วต่อสู้ด้วยจิตใจที่แข็งแกร่งต่อไปนะคะ คุณหมอที่รักษานก ทุกท่านมักจะบอกว่า มะเร็งจะหายไม่หาย พลังใจและสมาธิเป็นสิ่งสำคัญที่สุดนะคะ

อ้อ รายงานอายุค่ะ อีก 2 เดือนก็จะ 44 แล้วค่ะ

พี่หน่องขา ขอบพระคุณที่โทรมาหานะคะ เสียงพี่หน่องหวานสดใสมากๆ เลยค่ะ วันไหนเหงาๆ โทรมาคุยได้ตลอดเวลานะคะ ยินดีมากที่ได้กัลยาณมิตรที่น่ารักจากเว็บนี้ทุกท่านค่ะ

ป้าเป็ดขา ตอนนกจะคลอดยังนั่งรถไปคลอดลูกและหาหมอเองตลอดเลยค่ะ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน คือสามีเข้าใจว่าภรรยาเป็น ซูเปอร์วูแมน ก็เลยเข้าใจว่าเราอยากทำทุกอย่างเอง คือเค้าเห็นความแข็งแกร่ง เก่งฉกาจในตัวเราค่ะ เวลาไปให้คีโม เค้าไปส่งนะคะ หลังๆ มาแข็งแรงดีก็นั่งแท็กซี่ไปกลับเองยกเว้นว่าเพลียจัดๆ ก็โทร ให้มารับค่ะ อยากแชร์ด้วยเท่านั้นค่ะ ก็ปลงซะว่าเป็นธรรมชาติของคุณผู้ชายก็แล้วกัน อย่าไปคิดมากค่ะ

ดูแลสุขภาพตัวเองทุกท่านนะคะ แล้วแวะเวียนมาใหม่ค่ะ
อ้อ อย่าลืมไปลอยกระทงส่งความทุกข์ลงแม่น้ำไปนะคะ




โดย: แม่นก IP: 124.121.10.236 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:18:15 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกๆคน
โทร.คุยกับพี่หน่องแล้วจิตใจแช่มชื่นมากๆ หัวเราะตลอด ต้องแบบนี้สิ แตนไปทำงานใช้ผ้าโพกแล้วนะคะ แล้วจะส่งรูปโชว์
คุณพี่สาวคะ กอดน้องทุกวัน ถ่ายทอดพลังความรักให้กันและกัน (หนังสือชีวจิตรึเปล่า? กอดเยียวยาความป่วยไข้) เรื่องอาหารต้องคุณกวางค่ะ เธอมีวินัยการกินสูงมาก แตนก็ทานปลา หมูบ้าง เช้าๆต้องดื่มน้ำผักผลไม้ปั่นแยกกากค่ะ ทุกคนที่บ้านทานเป็นเพื่อน ดื่มน้ำสะอาดเยอะๆ(ทำน้ำRC ใส่กระติกดื่มแทนน้ำได้เลยค่ะ) ไม่กดดันตนเองมากไปนัก เดี๋ยวจะเครียดค่ะ ลองดูนะคะ
คิดถึงทุกคนค่ะ อากาศเปลี่ยนรักษาสุขภาพนะคะ


โดย: ก่ะแตน แม่ฮ่องสอน IP: 118.174.4.253 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:21:36 น.  

 
สวัสดียามเช้าตรู่ เช้ามาก ๆ เลยค่ะ อันเนื่องมาจาก น้องฝ้าย (ลูกสาวคนโต ตั้งนาฬิกาปลุกผิด เธอปลุกตี5 ค่ะ จริง ๆ แล้วต้องปลุก 6 โมง ) แต่มีแม่หน่องตื่นอยู่คนเดียว จะหลับต่อก็กลัวหลับยาว เลยต้องลุกจากที่นอนอย่างขี้เกียจ มาเปิดเน็ทดีกว่า


ไม่ได้เข้ามา 2 วัน สมาชิกโพสต์เข้ามากันมากมายเลยครับ พี่น้อง

ยกเว้นน้องกวาง หายไปด้วยกันกะพี่หน่อง...

รายงานอายุ กับพี่เล็กก่อนนะคะ หน่องอายุ 46 ปี 9 เดือนค่ะ คือมันค่อนจะเป็น 47 แล้วอ่ะ... แต่พอบอกว่า 46 มันเหมือนเด็กลงนิ๊ดนึง..55

พี่แต๋วคะ...ไชโย้ ..ในที่สุดพี่แต๋วก็โพสต์เข้ามาคุยกับทุกคนสำเร็จ คือพี่แต๋วคุยกะหน่องมาพักนึงแล้ว ได้เบอร์จากบล็อคน้องกวางเนี่ยล่ะ..พี่แต๋วอ่านข้อความของทุก ๆ คนเลยนะคะ...เอ๊ ที่พี่แต๋วบอกว่าหน่องสวยน่ะ ...ทำไมรู้ล่ะ..ฮิฮิ...ให้มองผ่าน ๆ เร็ว ๆ นะคะ จะดูสวยเหมือนกัน..ห้ามจ้องนาน ๆ ความจริงจะปรากฏค่า...

คุยกับน้องนก และน้องก่ะแตนเรียบร้อยแล้วค่ะ ใครอย่าเผลอให้เบอร์เชียวนะ ขอบอก พี่หน่องโทร.เรียบ...น้องทั้ง 2 คนน่ารักมาก น้องนกให้ข้อคิดดี ๆ กับพี่หน่องหลายข้อ..แถมเกรงใจพี่หน่องให้พี่หน่องคุยซะนาน ทั้ง ๆ ที่น้องนกทำงานอยู่....น้องแตนเนี่ย น่ารักค่ะ รูปที่ส่งมาให้ดู สดใสมาก ๆ

ชอบน้องแตนที่บอกว่า ได้พลังจากกอดของแม่...พี่หน่องไม่มีคุณพ่อและแม่แล้ว... แต่ได้พลังกอดจากลูกทั้ง 2 ค่ะ มันเกิดพลังในใจ สารเอนโดฟินหลั่งเลยนะ ฉะนั้น กอดเถอะค่ะ ใครก็ได้ ที่เรารัก และรักเรา...เราจะได้พลังจากกอด เหมือนที่น้องก่ะแตนบอกจริง ๆ

พี่สาวคะ ดีใจด้วยค่ะ ที่คุณหมอมีทางออกในการรักษาให้คุณ M แล้ว แต่มีไทรอยด์อีกเหรอค่ะ พี่ตุ๊ก็เป็นไทรอยด์เหมือนกันค่ะ แต่หน่องมั่นใจในคุณหมอทุกท่าน..คิดว่าท่านคงจะดูแลเราได้ครบทุกปัญหาที่เราเป็น...รวมถึงค่อนข้างมั่นใจ ในยา + คีโมต่าง ๆ ซึ่งดูเหมือนว่า จะมีคุณภาพมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก ๆ อาการข้างเคียงจากการให้คีโมก็น้อยลง คือมีบ้าง แต่ไม่มากนัก คุณ M สู้ ๆ นะคะ

เรื่องอาหารหลังคีโม คงต้องรอน้องกวางมาตอบแล้วล่ะค่ะ ...เพราะหน่องน่ะ กินแหลก กินทุกอย่าง ...ซึ่งบางอย่างก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าควรกินหรือไม่ เช่น หมู ไก่ อาหารทอด (แต่ทอดเองนะคะ)...แต่สุขภาพโดยรวม ก็ยังดีทีเดียวค่ะ เคยคิดเหมือนกันว่า ถ้าหน่องมีวินัยในการกิน เอาแค่ครึ่งหนึ่งของน้องกวาง น่าจะดีกว่านี้มั๊ย

สุดท้าย.. แอบสารภาพกะพี่ตุ๊ ...แห่ะ ๆ หน่องลืมเม็มฯเบอร์พี่ตุ๊ไว้ง่ะ...พี่ตุ๊บอกใหม่นะคะ... ยอมให้ลงโทษทุกประการเลย..

คิดถึงทุก ๆ คนนะคะ ตอนนี้หน่องรู้ส฿กว่า ทุกคนในบล็อคน้องกวางคือ เพื่อน พี่ น้อง ที่สนิทกันมาก..ทุกคนดีและน่ารักจริง ๆ เข้ามาคุยแล้วมีแต่ความสบายใจ

ขอให้เราทุกคนมีพลังกาย พลังใจ คุยกันไปอย่างน้อย 20 ปีนะคะ เอ้า... 20 ปี เนี่ย เอาจริงนะ จะบอกให้



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.80.52 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:5:44:17 น.  

 
สวัสดีค่ะ..พี่น้อง
คุณพี่เป็ดค่ะ พี่สาวเองคลอดลูกโดยผ่าท้อง 3 ท้อง เชื่อไม๊ ไม่เคยมีใครไปเฝ้าที่ รพ.สักคน สามีจ้างพยาบาลเฝ้า วันละ3 กะ ตัวเค้าบอกว่างานยุ่งม๊ากกก(อันนี้จริงปล๊าวไม่รู้) ทำงัยรู้มั้ยค่ะ พี่สาวบอกยกเลิกพยาบาล ไม่ต้องเฝ้าฉันเฝ้าตัวเองได้ แต่เงินค่าจ้างเฝ้าพยาบาลรับเองเลยค่ะ.....แง่...อันดีไม่รู้น่าเอาอย่างรึเปล่าน่ะ...รู้แต่ว่านอนเฉย ได้เงินวันละ 1800 เป็นค่าจ้างเฝ้าตัวเอง....ต้องเอาแบบนี้ค่ะ...เห็นมั้ยค่ะผู้หญิงทุกคนจะได้รับการดูแลจากสามีคล้าย ๆ กันแหล่ะค่ะ...หาแบบหนุ่มช้างแมมมอธ, หนุ่มแมงมุม ยากกกส์ จริง ๆ นะ
* น้องกวางหายไปหลายวันแล้วนะคะ
** น้องหน่องมาแล้วแสดงว่า ช่วง Weekend แย่ง com. ไม่ทันลูก แหง....จริง บ่...(อันนี้ล้อเล่น)
*** อีก 2 วัน น้อง M จะให้ คีโมแล้ว ยังหาเมนูเด็ดไม่ได้เลยน่ะค่ะ แต่ดู โพสต์ ในอดีตของน้องกวางก็คิดว่าน่าจะเอามา แปลงได้บ้าง ค่ะ ไม่เป็นไร...
**** น้องก่ะแตน โชคดีน่ะคะ ที่ได้พลังจากอ้อมกอดแม่ มันจริงใจและบริสุทธิ์ค่ะ น้องก่ะแตนต้องหายสนิทแน่ ๆ พี่เเชื่องั้นน่ะ...แต่ครอบครัวของพี่ พ่อ-แม่ ไปสวรรค์แล้วค่ะ ยามเจ็บป่วย น้อง M ก็เลยได้แต่คิดถึงพ่อ-แม่
ขอให้น้องกวาง น้องหน่อง พี่เป็ด น้องก่ะแตน แม่นก พี่แต๋ว ครูตุ๊ กและทุก ๆ คน มีพลานามัย.สุขภาพจิต สุขภาพกาย...แข็งแรง...ตลอดกาล.....


โดย: พี่สาว IP: 117.47.157.78 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:38:46 น.  

 
มาโพสต์แล้วค่ะ...
ที่จริงแอบอ่าน 3 เวลาเหมือนเคยค่ะ
พอดีพักนี้ เปลี่ยนให้ตัวเองไปอยู่กับธรรมชาติมากๆ หน่อย...ก็ปรับๆ อยู่ ใช้เวลาหน้าคอมพ์ให้น้อยลง แต่มาสม่ำเสมอนะคะ...ใครที่ติดคอมพ์ ก็ลดๆ หน่อย มันดูดพลังเราไปมากค่ะ

พี่สาวคะ,
1. เอาไว้หาวิธีส่งภาพได้เมื่อไหร่ ก็ e-mail รูปคุณน้อง M มาได้นะคะ ดีแล้วค่ะ ที่มีคนให้พลังจักรวาล...
แม้เทคนิคและรูปแบบการฝึกจะไม่เหมือนกับ Reiki แต่เท่าที่ทราบก็เป็นแนวเมตตาภาวนาเช่นกันค่ะ

2. เรื่องเลือดออกหลังผ่าตัด เข้าใจว่า แผลภายในยังไม่สมานดี ต้องให้เวลามันหน่อยนะคะ ที่กวางเคยโพสต์ไว้แล้ว คือ อย่าเพิ่งยกของหนัก ผลัก ดันใดๆ รวมถึงการเดินขึ้นบันได้ ให้มันน้อยหน่อยก่อน อะไรที่อยู่ข้างในเรามองไม่เห็น...ขอเวลา 45 วันค่ะ
แต่แขน ขา ควรต้องบริหารเบาๆ บ้างนะคะ เดี๋ยวเส้นเอ็น และกล้ามเนื้อจะยึดหมด

3. เมนูอาหารหลังให้คีโม ใช้อาหารต้านมะเร็งค่ะ แบบที่เขียนไว้ในบล็อกอื่นๆ ของกวาง ยังใช้ได้ดีค่ะ
เพราะงั้น พี่สาว ทำถูกต้องแล้วคร๊าบ...ที่กลับไปดูบล็อกในอดีต...

ถ้าไม่ไหวขนาดนั้น ก็ยืดหยุ่นหน่อยๆ ซึ่งก็โพสต์ตัวอย่างเมนูที่ยืดหยุ่นไว้แล้ว...ตอนกวางให้เคมีบำบัด พยาบาลเชียร์ให้บำรุงมากๆ (เนื้อ นม ไข่)

กวางทดลองด้วยตนเองเลย โด๊ป...กินไข่ทั้งฟอง 1 ฟองทุกวัน ไข่ต้มกินแต่ไข่ขาวอีก 4 ฟองทุกวัน (สูตรกินไข่ขาว เป็นสูตรผู้ป่วยอาการหนักที่ต้องกินต้านมะเร็งยืดหยุ่น) แถมกินปลาต้มด้วย ผ่านไป 10 วัน ไม่เห็นเม็ดเลือดขาว เม็ดเลือดแดงมันจะขึ้นให้ชื่นใจอย่างเห็นได้ชัดเจน...ก็เลยเลิก เพราะมั่นใจอาหารต้านมะเร็งมากกว่า เนื้อ นม ไข่...


โดย: Minie' วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:33:12 น.  

 
ก่ะแตน,

อ้าว เลยอดไปรวมรุ่นเลยเนอะ ที่เชียงรายก็น่าจะอากาศดีด้วย แต่คงไม่ดีเท่า แม่ฮ่องสอน กะหลวงพระบาง เอิ๊ก...เกทับ เชียงราย...

ว่าแต่...ไม่เห็นส่งรูปมาให้กวางดูเลย
ส่งไปให้แต่พี่หน่อง งอนแล้วหล่ะ

อ้อ...ถ้าใครอยากให้โพสต์รูปตัวเองในบล็อกนี้ ให้ส่งรูปมาที่ minieii@yahoo.com กวางจะได้ใส่รูปไว้คู่ในบล็อกเบอร์โทร

เรื่อง "กอด" เป็นการกระทำที่ให้พลังต่อกันมากที่สุด
เดี๋ยวจะจัดเวลา เขียนบล็อกเรื่องกอด ไว้คอยติดตามนะคะ...เอาแบบเวอร์ชั่นของ Wellness Lifestyle by Reiki Master Meena

ก่ะแตน เดินตามวิธีชีวจิต มีอะไรดีๆ ก็มาแบ่งปันเพื่อนๆ นะคะ กวางก็ชื่นชมแบบชีวจิตเช่นกัน เอามาปรับใช้บ้าง บางอย่างด้วยแหละ โดยเฉพาะเวลาต้องการยืดหยุ่นเรื่องอาหาร ก็เอาขอบข่ายของชีวจิตเป็นตัวตั้ง อิอิ


โดย: Minie' วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:26:45 น.  

 
พี่ครูตุ๊,
ป่านนี้ คงไปคอยฟังผลการตรวจชิ้นเนื้ออยู่...
ขอเอาใจช่วยว่า อย่าได้มีเนื้อร้าย...
จะได้มาตั้งหลักดูแลตัวเองแบบสบายๆ

ที่ว่าเป็นอยู่ 1 ที่คือที่ไทรอยด์ คือเป็นไรคะ?

คุณสามีไม่ชอบให้มานั่งหน้าคอมพ์ก็แวะมาบ้าง เป็นช่วงๆ พอค่ะ จะได้สบายใจกันทุกคน...แต่กวางจะคิดถึงพี่ครูตุ๊ทุกครั้งที่เข้าบล็อก... :)

พี่เล็ก,

จริงด้วย บล็อกอันนี้ไม่ค่อยเหมือนบล็อกคนป่วย
เมื่อดูจากการเมาท์ของพวกเรา...555
ถ้าพี่เล็กสังเกตให้ดี โลโก้ด้านซ้ายมือของเวปกวาง จะเป็น Health and Travel by Meena ค่ะ

Ultrasound ที่ว่าจะให้เห็นน่ะ ให้เห็นอะไรคะ?
มันถูกยกออกหมดแล้ว มันก็ไม่เห็นอ่าค่ะ
พี่เล็กลองอ่านเรื่องมะเร็งรังไข่ ที่กวางสรุปไว้ในบล็อกดูค่ะ ไม่ต้องกังวลอะไรค่ะ
ในเมื่อยังไม่เป็นมะเร็ง ก็ยิ่งต้องสบายใจ
แต่อยากขอให้พี่เล็ก หันมาดูแลสุขภาพกาย สุขภาพใจมากๆ ค่ะ เอาเวลากังวลใจไปใช้ให้มีประโยชน์ดีกว่า
ถ้าฝึกโยคะได้ อยากให้ฝึกนะคะเอาแบบเบาๆ และใช้เวลาไม่มากก็พอ...


โดย: Minie' วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:47:26 น.  

 
คุณกวางเจ้าขา
ที่ส่งรูปให้เจ็หน่องน่ะ ทางโทรศัพท์เด้อ เป็นคนโลว์เทคฯ เพราะนั้นแนบfile รูปนี่ขอเวลาศึกษา(ให้เด็กๆสอนป้าก่อน)
แนวชีวจิต แตนก็อ่านหนังสืออาจารย์สาทิศ ท่านบอกต้อง 5 เล็ก 5 ใหญ่ สรุปโดยรวมคือ กาย+ใจ ฟังร่างกายตนเอง ใช้ชีวิตแบบพอเพียง อยู่กับธรรมชาติ ประมาณนี้ล่ะ อ้อ คิดทางบวกด้วยทุกขณะ ต้องทำเองแล้วจะรู้ถึงความเปลี่ยนแปลง (มีการทำดีทอกซ์ด้วยนะ แตนขอเวลาหลังผ่าซัก 6 เดือนก่อนดีไหม เพราะมันเป็นการกระตุ้นช่องท้อง กลัวจ้ะ ) อาหารการกินแตนใจแข็งไม่ได้ซักที รู้นะทฤษฎีแต่ปฏิบัตินี่แย่จ้ะ หมูสนามจริง สิงห์สนามซ้อมเลยล่ะ เวลาอยากกินอะไร ชอบบอกตนเองว่า นิดเดียว นานๆ ครั้ง แฮ่ แฮ่ ห้ามเลียนแบบนะจ๊ะ
ที่แตนเป็นนี่ เยอะกว่าคนอื่นด้วยนะ เพราะเป็นโรคเลือดอยู่ก่อน ต้องเติมเลือดทุกครั้งก่อนรับยาเคมี ที่รพ.แม่ฮ่องสอน ส่วนยาเคมี ต้องไปรพ.มหาราชเชียงใหม่นะ ดิฉันก็บิน-ไป-กลับ สะสมไมล์ เผื่อจบคอร์ส แลกเดินทางต่างประเทศได้เลยนะเนี่ย เป็นกำลังใจตนเองทุกวัน ตื่นเช้ามาถามตนเองว่า OK.มั้ย แต่งตัวสวย?? มาทำงาน ฉันจะเป็นผู้ป่วยมะเร็งที่สดชื่น .........
พี่สาวคะ บอกน้อง M ว่าคุณพ่อ-คุณแม่ อยู่ใกล้ๆเราเสมอ ถ้าคิดถึงท่านต้องเข้มแข็งมีใจมุ่งมั่นในการรักษา และเชื่อฝีมือทีมสุขภาพเถอะค่ะ เพราะแตนเองก็เป็นพยาบาล เมื่อมาเป็นผู้ป่วยก็พร้อมทำตัวเป็นผู้ป่วยที่ดี ไม่มีอะไรที่น่าวิตกกังวลเกินเหตุหรอกค่ะ แตนเพิ่งเสียคุณพ่อไปเมื่อ กรกฎา ปลายสิงหาก็รู้ว่าตนเองเป็นมะเร็งรังไข่ แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดีมาเยือนนะคะ กำลังใจ ความห่วงใยจากคนรอบข้าง ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก ส่งความปราถนาดี ให้เยอะมาก เราไม่ใช่ตัวคนเดียวในโลกนี้นะคะ เข้มแข็ง เข้มแข็ง
พี่หน่อง ทำยังไงดี นน.ขึ้นทุกวันเลย ตอนนี้พ้นระยะอวบขั้นสุดท้ายแล้วนะ
เขารายงานอายุกัน ขอด้วย แตน ย่าง 43 ค่ะ โสดสนิท (จะบอกทำมัยเนี่ย.....)


โดย: ก่ะแตน IP: 61.7.170.23 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:07:58 น.  

 
ป้าเป็ด,

ล่าสุด หลังจาก ป้าเป็ดแตะเรื่องชีวิตคู่...ทีนี้ ก็เลยมีความเห็นพรั่งพรู...."Women Are from Venus, Men Are from Mars"

แต่ที่กวางเห็นด้วยโดยดุษฏี คือ "ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน" ทั้งๆ ที่กวางมีสามีสุดน่ารัก ดูแลดีมาก ให้กำลังใจ และช่วงป่วยปิดกิจการมาดูแลอยู่ด้วยตลอดเวลาก็ตาม...

ป้าเป็ดแสดงให้เห็นถึงตัวอย่างการทำกรรมดี
ชื่นใจที่ป้าเป็ด มีธรรมะชี้นำทางสว่างค่ะ ขออนุโมทนา

พี่แต๋ว,

ยินดีต้อนรับเข้าสู่แฟนคลับของบล็อกนะคะ ต้องขอบคุณพี่หน่องที่ตามให้มาลงชื่อจนได้

พี่แม่นก,

ไม่รู้ว่าพี่แม่นกยอมรับกับ ประโยคบาดใจ...
"มะเร็งจะหายไม่หาย พลังใจและสมาธิเป็นสิ่งสำคัญที่สุด"
ได้หรือยัง?? ถ้ายอมรับได้แล้ว ก็ยินดีด้วยค่ะ เริ่มปฏิบัติได้เลยนะคะ




โดย: Minie' วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:10:03 น.  

 
พี่หน่อง,

ขอแต่งตั้งให้เป็น "ฝ่ายประชาสัมพันธ์กิติมศักดิ์" และเป็น "ที่ปรึกษากิติมศักดิ์แก่แฟนคลับ" ประจำบล็อกค่ะ

20 ปี ไม่พอค่ะ กวางขอ 50-60 ปี
นี่ว่าจะไปสมัคร "ชมรมร้อยปีชีวีมีสุข" กะเขาซะหน่อย
แถมมาอยู่หลวงพระบาง เจอคุณย่า อายุ 100 ปีที่ยังแข็งแรงด้วย เลยมีกำลังใจจะอยู่นานๆ
--------------------------------------------------------

เมื่อวานตอนสายๆ มีสาวฝรั่งจากออสเตรเลีย ซึ่งมาทำงานที่หลวงพระบาง อายุ 43 ปี ขอความช่วยเหลือให้บำบัด Reiki ให้ เพราะมีอาการไอเรื้อรังมาเป็นปี ใช้ยาพวกฆ่าเชื้อก็ไม่หาย ยาสมุนไพรไทยก็ไม่หาย เลยคิดว่า จะใช้ Reiki ถามไปถามมา เลยรู้ว่า เคยบำบัดด้วย Reiki พร้อมๆ กับช่วงให้เคมีบำบัด หลังผ่าตัดมะเร็งเต้านม เลยรู้จักและรู้ประโยชน์ของเรกิ...

เธอเล่าว่า เธอเป็นมะเร็งเต้านม ระยะ 4 เนื่องจากแพร่กระจายไปที่ต่อมน้ำเหลือง ตั้งแต่เมื่อ 6 ปีที่แล้ว ตอนนั้นอายุ 37 ปี หมอบอกว่า จะอยู่ได้ไม่ถึงอายุ 40 ปี
แต่ตอนนี้ ยังอยู่ดีอยู่ ทำงานให้กับบริษัทท่องเที่ยวแห่งหนึ่งที่หลวงพระบางนี่แหละค่ะ... เธอเปลี่ยนอาหารอย่างมาก หยุดดื่มกาแฟ เลิกเหล้า และบุหรี่

แต่ที่ไอเรื้อรัง เธอบอกว่า "กลัว" ว่าเป็นเพราะมะเร็งลามเข้าปอด คิดกังวลบ่อยๆ พอรู้ว่ากวางเป็น Reiki Master ก็เลยโทรตามตัวขอความช่วยเหลือ... และกวางก็พบว่า เธอเป็นโรคขี้กังวล คิดมาก จนพลังแถวๆ ศีรษะไม่สมดุล มีความร้อนเยอะมากๆๆๆๆ...นี่เลยแนะนำให้ หาวิธีปฏิบัติสมาธิแบบที่ถูกจริต...และอาจจะต้องใช้ โปรแกรมจิต Hypnosis เข้าช่วยด้วย...

ก็เล่าให้ฟังค่ะ มีคนรู้จักที่สนิทด้วยหลายคนเชียวที่ หมอบอกว่าจะไม่รอด แต่ก็เห็นแฮปปี้กันดี...

Keep up, Life is just a play.
Just walk on your path...
and share love & kindness to all living being...
You would feel peaceful of inner self
insted of the chaotic world.


โดย: Minie' วันที่: 10 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:23:52 น.  

 
Hello Kwang and everyone,

This is Nuch (P'kob friend Ja). As we have talked about natural therapy. I have started last week, and I rather share with you guys in your blog than just email you personally.

Introducing me symptom,
- 2005 i have 12cm Fibroids, It was removed, and the surgeon reported endrometriosis on the left ovary.
- 2006 laparoscopy to remove endrometriosis (Chocolate cysts). But Doctor reported that he found nothing, ??????. Yes, i still have lots of pain and waste my energy and time for surgury.
- 2007 laparoscopy to remove endrometriosis + scares tissues.

I don't have cancer yet but Endometriosis + scar tissue make me in pain almost everyday, very very bad when i have period and ovulation time. Can't walk, can't sit, can't sleep, can't eat.

My specialist have given me Endep to block nave and control pain, 1 tablet/day (I was given that pills on the day i saw Kwang at Coogee beach).
It was good, i had my life back again. After 4-5 months, those ugly pain come back again. I also did IVF procedure (wasn't successful), which make my worse. Now i'm kinda crezy and suffering with pain. I'm taking Chinese medicine, try to do natural therapy and order enzyme from internet and hope that one of them would help.

Now, about natural therapy. What i do is not the full version of natural therapy. I do just try to eat right and follow their (Kwang's) instruction as much as i can.
Let's have a look how i go;
- Stop eating meat but may be 1 prawn in soup or veggies (just for favor).
- Fruits for breakfasts and breaks.
- Tofu soup or stir-fire veggies for lunch/dinner
- 1 serve of brown rice/day sometime a corn
- Still use fish, soy, sesame sauce and brown sugar
- 1 black Decaf coffee/ no sugar
- Morning walk for 30 mins before go to work
- Try not to take pill killer for 2-3 days, but it was too painful. So, i used it when necessary, but i'm back to Endep again.

Well, that's all i am trying to do so. Today it is day 5. I lose 1-2 kg from first 2-3 days. I don't feel tried, just some pain still with me like shadow. I will see my specialist again tomorrow and we will see what is her opinion.

Ok, long story. Thanks you na ka Kwang for your advised. I can't make it all bout if my pain reduced, i may can do more.

Oh.. I am also stop having eggs too










โดย: Nuch Ja IP: 220.245.91.198 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:19:16 น.  

 
sorry,i was missed grammar and spelling, me, my, but.


โดย: Nuch Ja (Mrs MC ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:29:05 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องหน่อง น้องกวาง แม่นก และทุกๆ คน

พี่ไปฟังผล (และแกะแมกซ์ ออกแล้วค่ะ) นับว่าโชคดีไปอีก 1 อย่างคะ เพราะผล ที่ มดลูก และรังไข่ ไม่ใช้เนื้อร้ายค่ะ หมอบอกว่าดีใจด้วยเป็นแค่ ช๊อกโกแล๊ต ซีด และส่งกลับ เวชศาสตร์นิวเคลียร รักษาต่อค่ะ .... ที่น้องกวางถาม ว่าเป็นที่ไทรอยด์ 1 ที่คืออะไร น้อง ค่ะพี่เป็นมะเร็งในต่อมไทรอยด์ ตั้งแต่ปี 2534 รักษามาอย่างต่อเนื่อง ผ่าตัดต่อมไทยรอยดิ์ทั้ง 2 ข้าง ผ่าตัดต่อมน้ำเหลืองที่คอ รวม 2 ครั้ง กลืนรังสี 7 - 8 ครั้ง (ไม่แน่ใจ) ทุกครั้งต้องนอนในห้องที่มีฉากตะกั่วกั้น เยี่ยมได้ครั้งละ 5 นาที อยู่รพ.ประมาณครั้งละ 4-5 วันค่ะ กลับมาต้องอยู่ห่างเด็กอายุ 7-18 ปี ประมาณ 2 สัปดาห์(พี่เล่าเผื่อไว้เป็นความรู้นะค่ะ สาเหตุ ไม่แน่ชัด แต่พี่มีนิสัยที่ปฏิบัติจนเคยชินตั้งแต่เริ่มสาว คือ ชอบทาน อาหารที่ร้อนจัด และ ดื่มน้ำที่เย็นจัด ไม่เย็นไม่ดื่มเลย...ทำงานจนดึกตั้งแต่เริ่มบรรจุแล้วละค่ะ ).... และเมื่อวานนี้ หมอเวชศาสตร์ ส่งไปนัดตรวจทางเดินอาหารต่อ..เดือนหน้าค่ะ ยังอีกหลาย ...ยก ....หมอบอกว่า ถ้าไม่มี เซลมะเร็งจากตัวอื่นเข้ามาแทรก เป็นตัวที่อยู่ที่คอก็ยังคงรักษาได้ค่ะ ทุกวันนี้มีกำลังใจใน การรักษา เพราะได้กำลังใจ จากสามี และลูกสาว และเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ
ตอนรู้ว่ามีเนื้องอกที่รังไข่... พี่เศร้ามาก (เพราะหมอบอกว่าถ้าเป็นคนละอย่างกันแย่เลย) และเมื่อผ่าตัดแล้ว พี่ได้เข้ามา โพสท์ และอ่านในบล๊อกนี้ ทราบว่าแต่ละคนได้ต่อสู้กับมะเร็งในรูปแบบต่าง ๆ ต้องให้คีโม... ..ทำให้พี่ยิ่งมีกำลังใจในการต่อสู้ต่อไปค่ะ....ตอนนี้พี่แอบ ...จดจำเรื่องอาหารการกิน เรื่องปฏิบัติตนไว้แล้วค่ะ ขอบคุณมากนะค่ะ สวัสดีค่ะ


โดย: khu..tu IP: 125.27.147.248 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:55:45 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่นุช (Nuch ja),

ขอบคุณมากค่ะ ที่มาโพสต์ที่บล็อก จริงด้วยจะได้แบ่งปันประสบการณ์กับคนอื่นๆ ที่มีรังไข่เหมือนกัน...(และมักจะสร้างปัญหาด้วยสิ...เจ้ารังไข่เนี่ย)

เรื่องอาหารที่ปรับแล้ว ดูเหมือนจะดีกว่าก่อนมากเลย...
ปรับได้เท่านี้ก็เก่งมากแล้วค่ะ คราวนี้ ท่าจะเอาจริง ขนาดตัดใจจาก "ไข่" ซึ่งเป็นของโปรดด้วย...

ใช่แล้วล่ะ...ถ้าเราปรับน้อย เราก็ไม่เห็นความแตกต่างของผลที่ได้ สูตรที่ทำอยู่นี้ ทดลองสัก 3 เดือน กวางคาดว่า จะดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ถ้าให้ดี เพิ่มโยคะท่าง่ายๆ ทำบนเตียงก่อนนอน/ตื่นนอน สัก 5 นาที ก็เสริมการบำบัด โดยเฉพาะท่าโยคะมุทรา ท่าอูฐ ท่าแมว ท่ากระต่าย ท่าธนู ลองเข้าไปดูท่าได้ที่ hi5 ของกวาง //miniekwang.hi5.com มีอัลบั๊มหนึ่งที่มีรูปท่าโยคะพื้นฐานค่ะ...

เรื่องน้ำหนักอย่าไปห่วงมากนะคะ มันจะลดลง สัก 2 - 4 กิโลกรัม ในช่วงแรก แล้วก็จะอยู่ตัว

ขอให้สังเกตเรื่องการขับถ่ายด้วยค่ะ พอเราเปลี่ยนมากินผลไม้มากๆ บางชนิดกากใยไม่พอ เราจะท้องผูก แนะนำให้โรยหน้าผลไม้ด้วย Wheat Jeam (จมูกข้าวสาลีอบ) และพวกผลไม้แห้งต่างๆ (Rasin, Date, กล้วยตาก และอื่นๆ) นิดหน่อยค่ะ เรื่องอาหารไฟเบอร์สูงจากธรรมชาติ พี่นุชคงชำนาญอยู่แล้ว...

ทำต่อไปค่ะ Cheer you up. With Love and Care.


โดย: Minie' วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:40:27 น.  

 
พี่ครูตุ๊,

ยินดีด้วยค่ะ สำหรับผลการตรวจชิ้นเนื้อ...

พี่ก็ผ่านการบำบัดมาเยอะเหมือนกันนิ...และก็ยืน

หยัดมาได้เป็นอย่างดี ชื่นใจที่มีกำลังที่ดีจากคนใน

ครอบครัวค่ะ

เรื่องอาหารการกิน การปฏิบัติตน ก็ทดลองดูค่ะ อัน

ไหนที่ทำได้ก็ทำดูหนุกๆ หาเรื่องใหม่ๆ ทำ อย่างทำ

อาหารเมนูใหม่ ลองอาบแดดอ่อนๆ ดูบ้าง ได้ความ

รู้สึกใหม่ๆ...แล้วมาเล่าให้ฟังมั่งนะคะ


โดย: Minie' วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:03:50 น.  

 
"เจ้าชอคโกแลตซีส" มันเป็นปัญหาที่คุกคามผู้หญิง

ไทยจำนวนมาก (และผู้หญิงทั่วโลก) หลายคนที่ 5 ปี ผ่าตัด 3 หน ถึงมันไม่ใช่มะเร็ง แต่ก็สร้างความไม่สบายให้เยอะ

กวางเชื่อว่า แนวทางธรรมชาติบำบัดช่วยได้มาก อย่างที่เคยเล่าในบล็อกธรรมชาติบำบัด ว่า...

น้องสาวของกวางก็เป็นช็อคโกแลตซีส หมอบอกว่า

ขนาดมันใหญ่ควรผ่าตัด แต่เธอยังไม่อยากผ่า ก็เลย

ลองธรรมชาติบำบัดอย่างจริงจัง กินอาหารหลักเป็น

ผลไม้ ฝึกโยคะ อาบแดด สวนลำไส้ด้วยน้ำเปล่า

แช่สะโพกด้วยน้ำเปล่า 3 เดือน เท่านั้น กลับไปพบ

หมอตรวจอีกที ก้อนเนื้อหดเล็กลง (มันคงมีทั้งเนื้อ

ทั้งน้ำปนกัน น้ำเลือดเสียอาจจะไหลออกไป อย่าง

น้อยขนาดก็ไม่ใหญ่ขึ้น) นี่ผ่านมา 1 ปี ครึ่งแล้ว

อาการโดยรวมดีขึ้นมาก ไม่ปวดท้อง ตัวไม่บวม...

แต่ก็ต้องกินอาหารที่ดี ค่อนข้างเชื่อมั่นค่ะ ว่าเป็นวิธี

ที่สร้างสมดุลใหม่ให้กับระบบในร่างกายได้ เพราะ

พิสูจน์กันแล้วไงคะ


โดย: Minie' วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:05:08 น.  

 
ก่ะแตน,

แต่งตัวสวยไปทำงาน "ฉันจะเป็นผู้ป่วยมะเร็งที่สดชื่น........." คอยดูนะ ไปๆ มาๆ เธอจะสดชื่น ยิ่งกว่าใครในออฟฟิศซะอีก

ขอแสดงความเสียใจด้วยเรื่องคุณพ่อค่ะ ท่านไปสบายแล้วเนอะ

การที่เราเห็นว่า ในความโชคร้าย ยังมีโชคดีนั้น เริ่มมองเห็นสัจจธรรมแล้ว แต่อย่างไรก็ตาม ในความโชคดีบางทีก็มีโชคร้าย และมันก็กลับไปกลับมาอย่างนี้

ความไม่แน่นอน คือความแน่นอน

ขอให้เรารู้ว่า ตอนนี้ "ฉันจะเป็นผู้ป่วยมะเร็งที่สดชื่น........." :) มีความสุขมากๆ จ๊ะ


โดย: Minie' วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:15:07 น.  

 
วันนี้เป็นหวัดมากด้วยออกกำลังกายแล้วฟ้าเหลืองเลยอยุ่ที่ใจค่ะสุ้ต่อค่ะคิดถิงน้องหน่องจังแล้วน้องๆทุกคนดัวยค่าเลือดพิ่แต๋วตอนานี้อยุ่ที่43ค่ะต้องว่ากันต่อใปตอนนี้ไม่ได้ไปทำงานเพราะหวัดเล่นงานมากเพลีบมากค่ะเรื่องอาหารการกินกินผักผลไม้ทุกชนิดยังให้คึโมอยุ่เลยเห็นเขาว่าให้กินเห็ก3อย่างนำมาผัดกินก่อนให้คึโมแล้วไม่แพ้แต่พี่แต๋วให้คีโมไม่แพ้นะแล้วลองกินว่านหางจรเข้ดูค่าเลือดได้8600ค่ะแต่ต้องทำให้สะอาดนะค่ะต้องล้างวุ้นออกให้หมดประมาณ20น้ำนะน้องๆลองดูนะค่ะได้อ่านข้อความของน้องกวางแล้วมีกำลังใจมากเลยสงสัยน่ารักเหมือนน้องหน่องแน่เลยน้องหน่องว่างโทรหาบ้างเน้อน้องๆทุกด้วยแบบบ้างครั้งเหงาคิดแล้วนำตาไหลเฉยแต่ต้องสุ้เพราะเขาทิ้งให้ดูแลหลานตัวน้อย 4 ขวบคุยเก่งบอกรักบายทุกวันให้บายอยู่กับหนู 10ปีทุกวันเลยต้องสู้ให้ได้เหมือนน้อง ๆทุกคน 0896553833 12/11/2551


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.129.43 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:48:43 น.  

 
สวัสดีพี่กวางสุดสวย พี่หน่อง ป้าเป็ด และพี่ ๆ ทุกคนค่ะ

พี่ ๆ ยังจำน้องโบว์ (Bowy)ได้ป่าวน้า...ไม่ได้เข้ามาติดตาม blog พี่กวางแป๊บเดียว มีสมาชิกเพิ่มขึ้นเพียบเลยนะคะ โหยยย...พลาดซะแล้วเรา....แต่เรทติ้งดีจริง ๆ นะคะเนี่ย อิอิ @^-^@

เข้ามาอ่าน blog พี่กวางทีไรรู้สึกดีจังค่ะ รู้สึกมีกำลังใจ อะไร ๆ ก็ดูสดใสไปหมด แถมยังได้ไปเที่ยวตามที่ต่าง ๆ ตามคำบรรยายที่พี่ ๆ เขียนกันไว้อีกอ่ะ ดีจัง

โบว์เพิ่งไปทำ MRI ที่รามา เมื่อตอนปลายเดือน ต.ค.นี้เองค่ะ เพราะครบรอบ 1 ปีแล้ว ทำเป็นครั้งที่ 2 แล้วค่ะ ก็เลยไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไร แต่ด้วยความไม่ตื่นเต้นนี่แหล่ะค่ะ ทำให้ต้องเสียเวลาในการตรวจเพิ่มขึ้น จากเดิมครั้งก่อนแค่ 1 ชม. คราวนี้ใช้เวลาตั้ง 2 ชม. เพราะอะไรหรอค่ะ ?? เพราะโบว์เผลอหลับตอนที่กำลังตรวจอยู่อ่ะ โฮ๊ะ ๆ ๆ ...อายจัง ก็บรรยากาศมันให้นี่ค่ะ แอร์กำลังเย็นสบาย แถมมีเพลงให้ฟัง มันก็เลยเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว แล้วตอนตรวจเนี่ย เค้าจะคอยบอกเราผ่านทางไมค์ว่าให้กลั้นหายใจ เพราะถ้าเราไม่นิ่งเครื่องจะตรวจไม่ได้ รู้สึกจะเผลอหลับไปหลายรอบค่ะ เลยต้องใช้เวลาเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว จนน้องสาวที่ไปด้วยเป็นห่วงนึกว่าพี่สาวแย่ซะแล้ว....

อ.สฤกพรรณ นัดไปฟังผลตรวจมาเมื่ออาทิตย์ก่อน รวม ๆ แล้วก็ดูเหมือนจะดีค่ะ ไม่พบก้อนเนื้ออะไรในรังไข่ข้างขวาที่เหลืออยู่ แต่มีปัญหาตรงที่ตับมีเส้นเลือดผิดปกติอยู่นิดหนึง ถ้าตามผลฟิล์มที่อ่านมา อาจจะเป็นไปได้ว่าเกิดการแพร่กระจายไปที่ตับ แต่ อ.หมอ คิดว่าไม่น่าใช่ เลยสั่งตรวจ MRI เฉพาะตับอีกรอบเดือน ม.ค.52.....แง่ววววว......อีกแล้วอ่ะ

เฮ้อ....พี่กวางค่ะ.......คนเป็นมะเร็งรังไข่นี่มีเปอร์เซ็นต์หายขาดไหมค่ะ น้องชายโบว์ (เค้าเป็นหมอ) ก็ขู่ทุกวันว่ายังไงก็ไม่รอด ไม่เกิน 5-10 ปี เดี๋ยวก็กลับมาเป็นอีก ตัวเค้าทำใจได้แล้ว บอกให้แม่ทำใจด้วยเหมือนกัน แถมทำหน้าทำตากวนอารมณ์สุดๆ เลยอ่ะ ให้กำลังใจพี่สาวม๊ากกกกเลย......ฮึม ฮึม

ก็เข้าใจค่ะ ว่าคนเราทำใจเผื่อไว้ก็ดี แต่ในใจลึก ๆ ก็ยังกลัวอยู่ดีค่ะ กลัวว่าถ้ากลับมาเป็นอีกคราวนี้คงต้องให้คีโมแน่ ๆ (เพราะครั้งแรกที่ไปผ่าตัดหมอไม่ได้ให้คีโมค่ะ) กลัวเจ็บ กลัวไม่สวย กลัวไปหมด ที่สำคัญกลัวแม่เสียใจ แง แง แง .........

อุ๊บ !!!!....พิมพ์เพลินจนลืมดูว่ามันยาวววววว มากเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า .... ก็นาน ๆ มาเขียนกะเค้ามั่ง ก็เลยโม้ยาวไปนิดหนึง ... สู้ สู้ นะคะ ทุกคนสู้ สู้

อ้อ..!!!...พี่กวางค่ะ หนังสือวางแผงเมื่อไหร่อย่าลืมมาบอกข่าวแฟนคลับน้า.....โบว์ขอจองเล่มหนึงไว้ก่อนเลยค่ะ @^-^@.....


โดย: bowy IP: 125.24.22.46 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:35:07 น.  

 
น้องโบว์ Bowy,

มาทีไรก็ขำก๊ากทุกทีอ่ะเรา
จะว่าไป พี่กวางไม่ค่อยห่วงโบว์เท่าไหร่หรอก เพราะยังอารมณ์ดีได้ทุกสถานการณ์...

เรื่อง มะเร็งรังไข่หายขาดหรือเปล่า ทางการแพทย์เขาก็ประเมินทั่วๆ ไปแหละ ว่า 5-10 ปี ก็เก่งแล้ว มะเร็งทุกชนิดแหละ...

ทำใจเหอะ...55 55

แต่...ลองดูๆ พิจารณาการกินการอยู่ แบบธรรมชาติบำบัด ใช้แพทย์ทางเลือกบำบัดอาการต่างๆ มั่ง ลดการพึ่งยาเคมี
ลดการพึ่งการผ่าตัด เปิดโอกาสให้ร่างกายได้บำบัดตัวเอง
น่าจะดีอ่ะ คิดว่านะ ก็เลยพยายามทำอยู่

หนังสือไม่คลอดจากสำนักพิมพ์ซะที จะได้พิมพ์ป่าวน้อ...เหอ เหอ


โดย: Minie' วันที่: 12 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:19:52 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกคน
วันนี้มาเฝ้าไข้น้อง M ให้เคมีครั้งแรก...ตลกจัง ไม่ทราบว่าการให้เคมีเค้าให้ทางสายน้ำเกลือ..ก็คอยถามพยาบาลว่าเมื่อไหร่ จะนำน้องไปให้เคมีค่ะ..พยาบาลตอบว่าก็ให้ไปชุดหนึ่งแล้วไงค่ะ นี่ก็กำลังจะให้ชุดที่ 2 ค่ะ..เพล้ง..ง.ง.(เสียงหน้าแตกค่ะ)...เห็นน้องเค้านอนคุย..สลับกับนั่งคุยจ้อ ไม่มีอาการของคนกำลังให้เคมีบำบัดเลย โรงพยาบาลรามาดีมากค่ะเค้าจะนัดรุ่นพี่ที่เคยให้เคมีมาก่อนมาให้กำลังใจรุ่นน้องที่จะให้เคมีวันนี้..รุ่นพี่เค้าบอกว่า..วันนี้เรามาให้พลังน่ะ...ทำให้น้อง M เค้ามีความรู้สึกที่ดีมากเลยมีความสุข...ไม่กังวล ไม่เครียด ครั้งแรกของการให้เคมีจบลงด้วย Happy...very Happy จ๊ะ ขอบคุณพี่ๆ น้อง ๆ ทุกคนที่ร่วมกันให้กำลังใจน่ะคะ
***** น้องกวางค่ะ พี่กำลังจะส่งรูปให้น้องกวางช่วย Rekki Master แล้วล่ะค่ะ เพราะ ลูกสาวของน้อง M เค้าทำได้ยังไงก็ขอบพระคุณล่วงหน้าน่ะค่ะ น้อง M เค้าเคยเข้ามาดูใน บล๊อดน้องกวางแล้วล่ะ บ่นว่าอยากไปดูน้องกวางที่หลวงพระบางจังเลย..ช่วยพาไปหน่อย...พี่บอกว่า โอเค รอดูการเสริมพลังเคมีก่อน...แล้วจะไปด้วยกัน ..เพราะพี่ก็ดูสารคดีหลวงพระบางมานานแล้ว..ประทับใจมากอยากไปอยู่เหมือนกันค่ะ.....เคยติดต่อทัวร์ครั้งหนึ่งแต่ลูกๆ เกิดไม่ว่างบ้าง...สามีติดงานบ้างก็เลยล้มโครงการไปครั้งหนึ่งแล้ว
แต่ครั้งนี้น้องเค้าอยากไป...ก็คิดว่าจะไปกับน้องแล้วหล่ะ

ขอให้ทุกคนมีแต่ความสุข


โดย: พี่สาว IP: 203.148.164.138 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:49:45 น.  

 
พี่สาว,

เห็นม๊ะ?? การให้เคมีบำบัด ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่นึกภาพมั่วๆ ไว้หรอกค่ะ 555

กวางรู้สึกได้ว่า พี่สาว คลายความกังวลและอารมณ์ดีขึ้นเยอะแล้ว..ดีจังค่ะ

ใช่แล้ว...ที่โรงพยาบาลรามา เค้ามีชื่อเสียงเรื่องกลุ่มบำบัด
มีเพื่อนที่รักษาโรงพยาบาลรามา เค้าก็แฮปปี้ดีค่ะ

ช่วงนี้ ก็ให้ดูร่างกายค่ะ รับรู้อาการต่างๆที่เกิดขึ้นทางกาย ไม่ต้องเป็นทุกข์กับบางอย่างที่เราไม่ชอบ...แค่ดูมัน ปฏิบัติธรรมไปด้วยเลย...ช่วงวันที่ 7-14 หลังให้เคมีบำบัด ระมัดระวังเกี่ยวกับการติดเชื้อด้วยคะ ไม่เข้าไปในที่แออัด ล้างมือบ่อยๆ

++ คอยรูปนะคะ การบำบัด เรียกว่า "การบำบัดเรกิทางไกล" (Distance Healing) ไม่ต้องงงค่ะ ทุกสรรพสิ่งในจักรว%


โดย: Minie' วันที่: 14 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:32:54 น.  

 
ได้นั่งอ่านที่โรงเรียนทุกคนแล้วค่ะ ค่อยไปเขียนตอบที่บ้านค่ะ เครื่องที่โรงเรียนธุรการใช้ ขอบคุณสำหรับคำปลอบใจของเพื่อนๆทุกคน


โดย: ป้าเป็ด IP: 222.123.151.197 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:29:05 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง ป้าเป็ด พี่สาว คุณ M พี่เล็ก น้องนก น้องแตน น้องโบว์ คุณช้างฯ และทุก ๆ คน (เขียนชื่อไม่ครบค่ะ)

พี่หน่องหายไปหลายวัน แต่จริง ๆ แล้วเข้ามาอ่านทุกวันนะคะ แต่ถ้าโพสต์ทุกวัน มันหมดมุข คิดไม่ออกว่าจะเขียนอะไรดี

ดีใจจังที่พี่สาวและคุณเอ็ม ผ่านพ้นการให้คีโมไปด้วยดี..และเหมือนที่น้องกวางบอกนะคะ อีก 3-4 วันหลังให้คีโม อาจจะมีอาการข้างเคียงจากการให้ยาบ้าง มากน้อยต่างกันค่ะ แต่พอผ่านไปซัก 10 วัน ก็จะปกติเกือบเหมือนเดิม ยกเว้นผมค่ะ มันจะร่วงเป็นกระจุกเลย

น้องโบว์ทำ mri อีกแล้ว...ความเห็นพี่หน่องแบบส่วนตั๊วส่วนตัวนะ พี่หน่องว่าน้องโบว์น่าจะเป็นแค่เนื้องอกรังไข่ ไม่น่าจะเป็นเนื้อร้ายนะคะ ไม่งั้นหนูต้องให้คีโมตั้งแต่แรกแล้วล่ะจ้ะ...รับรองว่าโอกาสหายขาดมีเปอร์เซนต์สูงเลยแหละ ขนาดพี่หน่องยังคิดว่าตัวเองยังจะอยู่อีกนานเลย (ทั้ง ๆ ที่อาจารย์หมอท่านหนึ่ง ท่านบอกว่า ถ้ากลับมาเป็นซ้ำยังเงี้ย ... เหลือเวลาน้อยลงแล้ว คือใกล้ถึงเวลา..ว่างั้นเหอะ)..

พี่ตุ๊ขา ดีใจด้วยมาก ๆๆๆ ค่ะ ไชโย้...ดีจังเลย ที่เป็นแค่ซีสต์....ยังงี้ต้องฉลองแล้วล่ะ...

น้องกวาง..พี่หน่องมีเรื่องจะสารภาพง่ะ...คือปกติ พี่หน่องจะเปิดเฉพาะหน้านี้... แต่วันก่อนได้เปิดเรื่องอื่น ๆ อ่าน แบบอ่านรวดเลย...คุณโทมัส เขียนบันทึกเก่งมาก ๆ ค่ะ เรื่องฝูฝู (เขียนมาตั้งนานแล้ว แต่พี่หน่องเพิ่งอ่าน) ...แล้วได้เห็นรูปบ้านน้อยริมโชง น่าอยู่จริง ๆ เห็นแล้วต่อมอยากเที่ยวหลวงพระบางยิ่งทำงานเป็นการใหญ่

อยากมามาก ๆ ... ติดขัดอย่างเดียวตรงลูก ๆ นี่ล่ะค่ะ...ซักวันจะขออนุญาต แม่ขอไปเที่ยวคนเดียวซัก 3-4 วัน...พี่สาวคะ พี่สาวจะไปเมื่อไหร่ บอกหน่องด้วยนะคะ เผื่อฟลุ๊ค...ลูกอนุญาต จะได้หิ้วกระเป๋าตามไปด้วยคน ได้บ่..


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.84.241 วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:58:09 น.  

 
อ้าว ข้อความที่กวางโพสต์อันก่อน มันเพี้ยนค่ะ ยังไม่จบ...

ต่อนะคะ...

ทุกสรรพสิ่งในจักรวาลนั้นเชื่อมต่อกัน และมีการแลกเปลี่ยนพลังงานต่อกันด้วย... "เรกิ" เป็นศาสตร์การบำบัด โดยใช้ "พลังชีวิตจากจักรวาล" ซึ่งใช้บำบัดได้ทั้งระดับร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ เพื่อเติมเต็มพลังดีที่จำเป็นสำหรับหล่อเลี้ยงชีวิต... เรียก "ผู้เรียนและฝึกเรกิ" ว่า "Reiki Practitioner"

ส่วนผู้ที่เรียน ไต่ระดับขึ้นไปจนมีเป็นผู้เชื่อมต่อพลังได้เต็มที่ มีทักษะในการสืบต่อ และสอนเรกิ เรียกว่า "อาจารย์เรกิ" หรือ "Reiki Master" ค่ะ

ระยะนี้ กวางไม่ได้เปิดศูนย์เรกิ แต่รับบำบัดเรกิให้กับผู้ที่ต้องการ โดยรับเงินบริจาคกรณีที่ผู้รับต้องการตอบแทน ให้ "ค่าครู" หรือ บางทีกวางอยากให้ กวางก็ให้เลย โดยเฉพาะคนป่วย...


โดย: Minie' วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:23:46 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ ๆ น้อง ๆ ที่รัก...ทุกท่าน
น้อง M ให้เคมีเมื่อวันที่ 12 ณ..วันนี้เป็นเวลา 4 วันแล้ว เหมือนน้องกวางว่าเด๊ะเลย..เคมีเริ่มออกพลังแล้วค่ะ เจ็บในช่องท้องด้วย น้อง M คิดไปต่าง ๆ นา ๆ ว่าเชื้อจะลามไปลำไส้หรือเปล่า เริ่มออกอาการเครียดอีกแล้ว..ค่ะ
* เริ่มจากในช่องท้องไปทางด้านซ้ายของร่างกายเข้าใจว่าใกล้ ๆ ลำไส้(พี่สาวคิดว่าน่าจะเกิดจากการเลาะไขมันของคุณหมอมากกว่า แต่น้องเค้ากังวลเนื่องจากให้เคมีเสริมพลังช้ากว่าที่ควรจะเป็น)
** เริ่มเจ็บที่หนังศรีษะ ในลำคอ จี๊ด ๆ เหมือนมีอะไรแหลม ๆ มาคอยทิ่มแทงอยู่ตลอดเวลา
*** เริ่มอ่อนเพลีย ไม่ค่อยมีแรงก้าวเดิน
**** เริ่มเหม็นเบื่ออาหาร เหมือนตอนแพ้ท้องเลย
***** อยากทานเปรี้ยว ๆ เบื่ออาหาร
****** ท้องผูก นั่งนานเลือดออก (กลัวจะเป็นริดสีดวงจังค่ะ)
ด้วยความเครียดพี่สาวก็เลย ต่อสาย โทรศัพท์ให้น้อง M คุยกับน้องหน่อง (สาวเสียงใส แสนดี วจีไพเราะ) อยากเจอตัวจริงมาก น่ารักจริง ๆ ช่วยพูดคุย จนน้อง M คลายกังวล ไปมาก..ขอขอบคุณ ขอบพระคุณจริง ๆ ค่ะ
จะโทรคุยกับน้องกวางก็เกรงว่าน้องกวางมีภาระกิจเยอะ อาจจะรบกวนเกินไป (อีกอย่างโทร.ทางไกลหลวงพระบางไม่เป็น)
น้องหน่องขา...ถ้าพี่สาว กับน้อง M ว่างเมื่อไหร่จะไปทัวร์หลวงพระบาง จะบอกล่วงหน้าค่ะยินดี ด้วยความเต็มใจค่ะ แต่ตอนนี้น้องเค้าคงรอเสริมพลังบำบัดอีกพักหนึ่งน่ะค่ะ (ภาวนาอย่าให้พักใหญ่เลยน่ะ ขอเป็นพักเล็ก ๆ ก็พอ)


โดย: พี่สาว IP: 222.123.241.76 วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:12:36 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่สาว,

อ่านประโยคนี้ดีๆ ค่ะ ฝากบอกน้อง M ด้วย
"ช่วงนี้ ก็ให้ดูร่างกายค่ะ รับรู้อาการต่างๆที่เกิดขึ้นทางกาย ไม่ต้องเป็นทุกข์กับบางอย่างที่เราไม่ชอบ...แค่ดูมัน ปฏิบัติธรรมไปด้วยเลย..."

อาการข้างต้นที่ว่ามา เหมือนที่กวางเคยเป็นทุกอย่างค่ะ
หลังให้เคมีบำบัดครั้งแรก กวางปวดในช่องท้องชนิดที่แทบทนไม่ได้ ขยับไปอยู่ท่าไหนก็ปวดตลอดเวลาอยู่สัก ครึ่งชั่วโมงได้ ตอนนั้นตัดสินใจ สวนลำไส้ด้วยน้ำกาแฟเพียง 200 ซีซี (เพราะเพิ่งผ่าตัดผ่านมาแค่ 2 สัปดาห์) แล้วก็ดีขึ้น...

ไม่กังวล ไม่ต้องกลัวว่ามันจะลามไปไหนอย่างไร
ผลข้างเคียงเคมีบำบัด มีเยอะค่ะ ลองอ่านตัวอย่างของกวางดู แต่อาการมากๆ จะมีแค่ 3 วันเองค่ะ
ดื่มน้ำมากๆ แต่ก่อนนอนไม่ต้องมากก็ดี ไม่งั้น ต้องลุกขึ้นมาฉี่ เดี๋ยวจะหลับไม่สนิท...


โดย: Minie' วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:06:47 น.  

 
สงสัยว่าตัวเองจะเป็นอยู่น่ะค่ะ
พรุ่งนี้ไม่หลีกเลี่ยงการไปตรวจร่างกายแล้ว
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: Gink IP: 124.120.57.12 วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:11:48 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ Gink,
ดีแล้วค่ะ ที่ไม่หลีกเลี่ยงการตรวจร่างกาย โดยเฉพาะถ้ามีอาการบางอย่างที่เข้าข่าย...เพราะมะเร็งรังไข่แพร่กระจายเร็ว วางใจไม่ได้นะคะ


โดย: Minie' วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:54:30 น.  

 
คุณผ่านมา ยังไม่แวะมาเลย
กวางเลยไปตามอีกท่านหนึ่งค่ะ คุณEtabore ซึ่งอยู่ในวงการแพทย์ เคยตอบคำถามกวางตั้งแต่แรกๆ ที่เริ่มเป็น และยังให้กำลังใจมาโดยตลอด...ซึ้งค่ะ... :P

คุณEtabore ตอบมาทางเมล์ เลยเอามาแปะให้นะคะ

++ คำถามของพี่สาว เมื่อ 5 พฤศจิกายน
Response : Delay of OVCA treatment should be due to patient physical condition. Once her physical condition is improved, OVCA treatment should be started. -->> แปลกันเองนะ งึม งึม

สรุปให้ค่ะว่า ถึงตอนน้อง M ไปให้คีโมครั้งแรกเรียบร้อยแล้ว ก็แปลว่า สุขภาพโดยรวมดี ก็เลยให้คีโมได้...ไม่งั้นหมอจะคอยจนกว่าสุขภาพดีขึ้นพอจะรับฤทธิ์ยาไหว จึงจะให้ยาค่ะ เพราะมันเป็น Strong Medicine

++ คำถามของคุณแม่แตน วันที่ 2 พฤศจิกายน
response : Despite symptoms not indicated OVCA culprint, she can visit and consult with Gyn Doctor. TUV ultrasound and CA125 blood test can be performed.
กวางลองแปลดูนะ-->> แม้ว่าไม่มีอาการบ่งชี้ว่าเป็นมะเร็งรังไข่ แต่ก็ไปพบหมอสูตินรีเวชได้ อาจจะทำการตรวจอัลตร้าซาวน์และตรวจเลือด CA125 หาความผิดปกติ



โดย: Minie' วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:03:10 น.  

 
มีข่าวเล็กๆมาบอก เมื่อวานลูกสาวบอกว่าแม่เพื่อนที่เป็นมะเร็ง ให้เคมีและฉายแสงหายมาแล้ว10 ปี เขาไปยกของหนักทำให้เส้นเลือดแตก เนื่องจากคนที่ให้เคมีเส้นเลือดเปราะ ต้องให้เลือด10 ขวด ที่โรงพยาบาลมอ.หาดใหญ่ ถ้าเป็นสุราษฎร์คงไม่มีเลือดมากขนาดนั้น ลูกสาวเขาเตือนแม่ไม่ให้ทำงานหนักน่ะ อันที่จริงถ้าเราไม่หางานทำเพลินๆทั้งวัน เราก็จะคิดเรื่องมะเร็ง ตัวพี่เองทำงานทั้งวันและจะไม่คิดถึงมันอีกเลยสักนาทีเดียว นอกจากวันที่อาการผิดปกติ เช่น มี้น้ำออกมาทางช่องคลอดเล็กน้อยมีกลิ่นไม่โสภาก็เริ่มกังวล สังเกตไปวันสองวันมันหาย หมอบอกว่าปกติแม้ไม่มีมดลูกร่างกายก็ยังมีน้ำหล่อลื่นมีตกขาวปกติ ใครมีข้อคิด...........และให้สังเกตุมากกว่านี้ ตอบด้วย


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.205.243 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:05:57 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกท่าน

ช่วงนี้งานเยอะค่ะ ทั้งราษฎร์ ทั้งหลวง แวะมาทักทายเท่านั้นค่ะ ขอใหม้ทุกท่านมีสุขภาพใจที่เข้มแข็ง ร่าเริง สุขภาพกายแข็งแกร่งนะคะ


โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:29:06 น.  

 
สวัสดีพี่กวาง และพี่ ๆ ทุกคนค่ะ

พี่หน่องค่ะ พี่หน่องพูดเหมือนแม่โบว์เลยอ่ะ 5555++++แม่โบว์ก็บอกว่ามันอาจจะเป็นแค่เนื้องอกธรรมดาไม่ใช่เนื้อร้าย.... เพราะโบว์ไม่มีอาการผิดปกติอะไรเลย จะมีก็เพียงแต่ท้องน้อยที่ดูมันโตผิดปกติเหมือนคนท้อง ทีแรกก็คิดว่าหนูไปจ้องตากับใครมาหรือเปล่าเลยท้อง (เหมือนปลากัดไงค่ะ 555++) จริง ๆ แล้วคิดว่าตัวเองอ้วนลงพุง แต่พอไปตรวจเลยรู้ว่ามีเนื้องอกที่รังไข่ ก็รีบแจ้นไปผ่าในวันรุ่งขึ้น โดยให้น้องชายติดต่อ อ. หมอ ให้ พอไปถึงน้องชายที่ยืนรออยู่ก็คว้าแขนพาไปเจาะเลือด แล้วก็เอ็กซเรย์ปอด จากนั้นก็พาวิ่งไปขึ้นเขียง เอ๊ย !! ขึ้นเตียงผ่าตัด แหม๊....โบว์นึกว่าตัวเองกำลังแข่งรายการเกมส์โชว์อะไรอยู่ซะอีก เพราะทุกอย่างดูรีบเร่งไปหมด เหตุผลที่ต้องรีบขนาดนี้ก็เพราะเดี๋ยว อ.หมอจะหยุดยาว ถ้าไม่ผ่าตอนนี้ต้องรอไปอีกเป็นอาทิตย์ แม่หนูคงนอนไม่หลับเป็นแน่แท้ ว่าแล้วน้องชายหนูเค้าก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเข้าห้องผ่าตัดด้วย

พอผ่าเสร็จน้องชายก็มาบอกว่าจากลักษณะก้อนเนื้อน่าจะเป็นร้ายเพราะก้อนเนื้อดูไม่ค่อยดี พอผลตรวจห้อง lab ออก ก็เลยรู้ว่าเป็นเนื้อร้ายชนิด Mucinous cystadenocarinoma ระยะขั้นที่ 1 ยังไม่มีการแพร่กระจายในน้ำในช่องท้อง และในระบบเลือด หนูคิดว่าด้วยเหตุผลนี้ เลยทำให้ อ.หมอ ยังไม่ให้คีโม แล้วก็ยังไม่ตัดรังไข่ข้างขวาที่ยังดีอยู่ออก แต่น้องชายหนูเค้ากลับบ่นว่าน่าจะตัดออกทั้งชุด (รังไข่+มดลูก) แล้วก็ให้คีโมด้วยเลย พูดจบก็โดนกำปั้นน้อย ๆ ของแม่หนูเขกเข้าที่หัวหนึ่งที โฮ๊ะ ๆ ๆ ๆ

ความจริงโบว์ก็คิดว่ามันน่าจะเป็นอย่างที่น้องชายโบว์พูดแหล่ะค่ะ ก็ขนาดของพี่กวางก็เป็นแค่ขั้นที่ 1 ยังยกเครื่องออกทั้งชุด แถมให้คีโมด้วย ใช่ไหมค่ะพี่กวาง ?? สงสัยหมอคงเห็นแก่อนาคตน้อย ๆ ของโบว์ ที่ยังไม่ได้แต่งงานมีครอบครัวเลย ก็เลยเหลือเอาไว้ให้ แต่มีทิ้งท้ายไว้นิด ๆ นะคะ ว่าจะมาทวงคืนทีหลัง เหอะ เหอะ

โหห.....ลืมตัวเมาท์ยาวอีกแล้วอ่ะ สงสัยช่วงนี้จะว่างงานมากไปหน่อย เลยมาก่อกวน blog พี่กวางซะเลย แล้วจะแวะเวียนมา (ป่วน) บ่อย ๆ นะค่ะ @^-^@.....

ปล.อากาศช่วงนี้แปลก ๆ นะคะ เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เย้ เย้ !!!


โดย: bowy IP: 125.24.61.141 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:01:21 น.  

 
ป้าเป็ดคะ,

ดีค่ะ ที่เอาเรื่องแม่เพื่อนมาแบ่งปัน
แต่...ขนาด 10 ปีผ่านไปแล้ว ฤทธิ์คีโมยังไม่หมดอีกหรือคะ??

กวางหาข้อมูลเรื่องร่างกาย เห็นบอกว่า ร่างกายสามารถเปลี่ยนเซลล์ทั้งหมดได้ภายใน 7 ปี นี่คือทั้งหมดเลยนะคะ
แต่...เราก็ต้องกินให้ดี พักผ่อนให้ดี หายใจอากาศดีๆ คิดดี
เซลล์ที่เกิดใหม่จะได้ดีไปด้วยค่ะ

เพราะงั้น เรามาตั้งหลักกัน เปลี่ยนเซลล์ใหม่ และทิ้งเคมีบำบัดที่ตกค้าง ออกไปจากร่างกายเราทุกวันๆ...เดี๋ยวดีเอง :)

พี่แม่นก,

ค่ะ แวะมาทักแป๊ปเดียวก็ยังดี ขอให้สนุกกับงานค่ะ
แต่พักผ่อนมากๆ ก็ดีนะคะ ร่างกายยังต้องการการฟื้นตัวอยู่ค่ะ แม่จะผ่านมา 3-4 เดือนหลังให้เคมีบำบัดแล้วก็เหอะ

น้องโบว์,

พี่กวางยกทั้งหมดแถมให้เคมีบำบัด เพราะว่า ตอนผ่าตัดส่องกล้อง ก้อนมันแตกมีโอกาสแพร่กระจายค่ะ ชนิดของเซลล์ก็โค-ตร ร้าย วางใจไม่ได้ เลยถูกเรียกตัวไปตัดหมด พร้อมคีโม... ดีแล้วค่ะ ที่น้องโบว์ ผ่าตัดแล้วเอาออกไปทั้งก้อน...อีกอย่าง เซลล์อาจจะมีความเป็นมะเร็งต่ำ หรือเปล่า? เมื่อกี้ลอง Search ใน google แต่ตาลายซะก่อนกับศัพท์ทางการแพทย์ เลยเลิกอ่าน...ขอโทษด้วยอ่า


โดย: Minie' วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:36:16 น.  

 
แวะเข้ามาหาข้อมูลให้สามีเพราะเมื่อไม่นานมานี้ สามีไม่สบายเลยไปตรวจกับหมอเพราะมีอาการเหมือนเป็นไข้ตำๆตลอดเวลา แต่ก็สามารถทำงานได้ปกติ และมีอาการไอร่วมด้วยแต่ว่าไอมากกว่าเดิมโดยเฉพราะเวลานอน สุดท้ายสามีคงรำคาญมากที่ไอไม่หยุด รักษาก็หลายคลินิกก็เลยข้อหมอตรวจปอดโดยการX-RAY ปรากกฏว่าพบก้อนที่ปอดข้างขวาและมีอาการน้ำท่วมปอด เลยรีบพาสามีไปร.พที่พระมงกุฏฯพอดีมีเพื่อนที่นั้น หมอก็ดีมากรีบตรวจและเจาะเอาน้ำออก และก็ให้สามีไปทำCT SCAN แต่ว่าตัวเองใจร้อนเลยไปทำข้างนอก ปรากกฏว่าสามีเป็นมะเร็งปอดระยะที่ 3B หมอเลยจะทำการรักษาด่วนแต่สามีขอสะสางงานก่อนเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะป่วยมากขนาดนี้ ทั่งๆที่เขาก็แข็งแรง ระหว่างที่รอรักษาตัว( 25/11/51)สามีก็ยังดูปกติดีคือตื่นนอนตอนเช้าเตรียมอาหารเอง ออกกำลังได้เกือบปกติแต่มีเหนื่อยบ้างเล็กน้อย พอรู้ว่าสามีไม่สบายแล้วเราต้องดูแลก็เลยไปตรวจเลือดผลปรากกฏออกมาว่าค่าCA125จากค่าปกติไม่เกิน 35 แต่ตัวเองมีผลถึง44.7ยอมรับว่ากังวลเล็กน้อยคุณหมอก็แนะนำให้ไปตรวจละเอียดที่ร.พแต่คงต้องรอจนกว่าสามีจะคีโมเสร็จก่อน เวลานี้ตัวเองก็อายุ40มกราก็จะย่าง41มีอาการคือประจำเดือนมาไม่ปกติ 2-3เดือนมาครั้งแต่เวลามาก็จะเหมือนปกติทุกอย่าง และมีอยู่ช่วงหนึ่งที่ร้อนวูบวาบตามตัวและกลางคืนก็ร้อนจนนอนไม่หลับทั่งๆที่ก็นอนห้องแอร์ ที่เขียนมานี้ส่วนหนึ่งก็คืออยากเล่าให้ทุกท่านฟังว่ามะเร็งปอดก็น่ากลัวมากโอกาสที่จะเจอระยะแรกๆแทบไม่มี ดูตัวอย่างของสามีที่ร่างกายแข็งแรงมากๆก็ยังเจอจนได้ เวลานี้ก็ทำใจอยู่อะไรจะเกิดกับตัวเองก็ช่างเวลานี้ขอเป็นกำลังใจให้สามีก่อน ที่มีกำลังใจอย่างนี้ก็เพราะตลอดเวลาเกือบชั่วโมงที่ได้อ่านข้อความของพวกคุณทุกๆคน ขอให้กำลังใจที่พวกคุณมีให้กันและแบ่งปันให้คนอื่นๆด้วย จงบันดาลให้คุณทุกคนแข็งแรงและมีโอกาสได้อยู่เพื่อช่วยเหลือคนอื่นอีกต่อๆไป ขอขอบคุณทุกคนในความรู้ที่ตัวเองได้รับ POOK


โดย: pook IP: 203.130.159.3 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:34:42 น.  

 
สวัสดีค่ะทุก ๆ คน

ความจริงเข้ามาอ่านทุกวันเหมือนเดิม แต่อย่างที่บอกน่ะค่ะ บางทีก็เขียนไม่ออกเอาดื้อ ๆ เหมือนกันนะคะ

แต่วันนี้ได้อ่านข้อความของคุณ POOK แล้ว ... รีบเข้ามาให้กำลังใจกันก่อนเลยค่ะ.. พี่หน่องขอให้น้องปุ๊กและสามีเข้มแข็งและสู้ ๆ นะคะ.... อย่างที่เคยเล่ามาตั้งแต่ต้น ว่าระยะของพี่หน่องเองก็คือระยะสุดท้าย...แต่ก็ยังสามารถอยู่มาได้26 เดือนแล้วค่ะ...เพราะฉะนั้น น้องปุ๊กและสามีต้องทำใจให้สบายนะคะ ...

มะเร็งเนี่ย มันเป็นฆาตกรเงียบจริงๆ ...เกือบทุกอวัยวะที่มันเป็น มักจะไม่แสดงอาการผิดปกติอะไร ...จนเข้าระยะเกือบสุดท้ายแล้วนั่นล่ะค่ะ ถึงได้แสดงอาการที่ชัดเจนออกมา

ดังนั้น ใครที่ยังไม่เป็นอะไร ต้องหมั่นสังเกตุตัวเองอย่างละเอียดและสม่ำเสมอ... บางทความผิดปกติเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เรามองข้ามไป (เหมือนที่พี่หน่องเป็น) มันทำให้เราเกือบเอาชีวิตไม่รอดเชียวค่ะ

เกือบ 1 ทุ่มแล้ว... เดี๋ยวต้องรีบไปรับลูกก่อนนะคะ...ฝากความคิดถึงทุก ๆ คนค่ะ...น้องกวาง พี่สาว คุณเอ็ม น้องนก น้องแตน ป้าเป็ด น้องโบว์ และทุก ๆ คน....น้องปุ๊กอย่าลืม... สู้ ๆ นะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.81.115 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:01:39 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณกวาง พี่ๆน้องๆทุกท่านค่ะ

ก่ะแตนรายงานตัว เตรียมรับคีโมเข็ม 4 พรุ่งนี้ค่ะ ร่างกายและจิตใจ พร้อม..........เนาะ

พี่หน่องคะ แตนส่งรูปโพกผมให้แล้วนะคะ สวย....ไปหมดน่ะสิ คิดถึงจังเลย ได้ยินเสียงพี่หน่องหัวเราะแล้ว จิตใจแจ่มเลยนะ เป็นความสามารถพิเศษจริงๆ

แตนว่านะ ทุกวันนี้ คิดดี พูดดี ทำดี แบ่งปันเยอะๆ ชีวิตมันจะดีขึ้นเอง (จากประสบการณ์ตรงค่ะ)

เป็นกำลังใจให้ตนเองและทุกท่าน ถ้าวาสนาดีเราคงได้พบกันนะคะ


โดย: ก่ะแตนค่ะ IP: 202.149.24.129 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:02:38 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องกวาง น้องหน่อง น้องก่ะแตน คุณแม่นก..และทุกคน...
กลับจาก กทม.หลังไปดูแลน้อง M ให้คีโมครั้งแรก ไปพบผู้ป่วยหลายท่านที่ รพ.รามา รู้สึกเห็นใจ ในแต่ละระดับอาการของผู้ป๋วย มาถึงระยอง พี่สาวรู้สึกปวดตรงกระเบนเหน็บมาก ๆ (เอ..เรียกถูกมั้ยเนี่ยะ...) หลังจากอ่านอาการป่วยของพี่น้องทุกท่าน เริ่มวิตกอาการปวดของตนเอง กลัวเป็นมะเร็งกระดูก เพราะเห็นเพื่อนเพิ่งเสียชีวิตจากโรคนี้..เลยไปหาคุณหมอ ปรากฏว่าเริ่มมีภาวะของกระดูกผุกร่อน.ทั้ง ๆ ที่ทานปลาทุกวัน...เป็นไปได้อย่างไงกันนี่...แต่ยังกลัวว่าหมออาจจะวิเคราะห์โรคผิด ...เพราะท้องชอบอืด ระบบขับถ่ายไม่ค่อยดี อ่านหนังสือคู่สร้างคุ่สม ตอนนี้พบว่า ทาง USA. คุณหมอเริ่มหาวิธีตรวจมะเร็งรังไข่ระยะเริ่มแรกได้ผลถึง 99% ไม่นานคงมาเมืองไทย...ผู้หญิงอย่างพวกเราจะได้...โชคดีมีเฮ..ซะทีเน่อะ...เพราะมะเร็งรังไข่...เป็นอะไรที่ตรวจเจอได้ยากมาก...น่ากลัวที่สุด
วันนี้...ปวดหลังจังเลย...แวะมาทักทายพี่น้องแค่นี้ค่ะ..คิดถึงทุกคน....โดยเฉพาะน้องกวาง น้องหน่อง น้องนก น้องก่ะแตนและน้องงงง....ทุกคน...ขอให้ทุกคนโชคดี..


โดย: พี่สาว IP: 117.47.194.8 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:23:03:44 น.  

 
สวัสดีทุกคนและคุณหน่องด้วย
ขอบคุณคุณหน่องมากนะคะที่ให้กำลังใจ จริงๆเรื่องนี้ทางบ้านปุ๊กยังไม่มีใครทราบเรื่องเลยเพราะไม่อยากให้ทุกคนมาเป็นกังวล สามีเขาก็ไม่ให้บอกใคร ครอบครัวปุ๊กอยู่ต่างจังหวัด พอดีพ่อ-แม่ก็สุขภาพไม่ดี พี่ชายก็เป็นรั้วของชาติอยู่ที่ปัตตานี เลยไม่อยากบอกใครพอดีสามีเขาก็ค่อนข้างจะแข็งแรง เมื่อกี่ก็เพิ่งจะกลับจากการทำงาน ทานข้าวเสร็จก็ขึ้นไปนอน อาหารก็ทานได้เกือบปกติสามีบอกว่ามีอะไรก็กินเข้าไปดูเหมือนเขาก็แย่เหมือนกันเพราะเขาเคยบอกว่าถ้าคีโมแล้วกลัวจะทรุด แต่ทำไงได้เวลานี้การคีโมคือขั้นตอนที่ดีที่ ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจให้โดยเฉพาะคุณหน่อง ถึงจะไม่รู้จักกันเลยแต่ก็ยังมีนำใจให้ ขอให้ทุกคนมีความสุขและสขภาพแข็งแรงขึ้นทุกวันนะคะ
ขอบคุณอีกครั้ง pook


โดย: pook IP: 203.130.159.3 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:38:07 น.  

 
เห็นว่าน่าสนใจดีคะลองเอามาอ่านกันเล่นๆ
ประโยชน์และขนาดการรับประทานวิตามินซี
ที่มา : //www.healthdd.com/article/article_preview.php?id=42

วิตามินซี คืออะไร
ประวัติการค้นพบ วิตามินซี เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่สมัย ศตวรรษที่ 18 มีการสังเกตว่าพวกทหารเรือที่มีการรอนแรมออกเดินเรือไปในทะเลเป็นเวลานานๆ ซึ่งมักจะขาดแคลนพวกผักสดผลไม้สด จะป่วยเป็นโรคลักปิดลักเปิด และสุขภาพไม่ค่อยดี มีอาการอ่อนเพลีย อยู่บ่อยๆ แต่ก็มีคนสังเกตเห็นว่าจะไม่พบอาการดังกล่าวในทหารเรือที่รับประทานมะนาวเป็นประจำ และเมื่อต่อมาความรู้ทางวิทยาศาสตร์ก้าวหน้ามากขึ้น ในปี 1982 ก็สามารถหาสารอาหารสำคัญที่เป็นต้นเหตุของโรคดังกล่าวได้ว่าสารที่พวกทหารเรือขาดไปคือ “กรดแอสคอร์บิค (Ascorbic acid)” ซึ่งมันมีฤทธิ์สามารถช่วยรักษาโรคลักปิดลักเปิดได้ ในปัจจุบัน กรดแอสคอร์บิค ก็ถูกรู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อของ “วิตามินซี” และมีนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่งซึ่งเคยได้รับรางวัลโนเบลถึง 2ครั้ง และมีอายุยืนยาวมากกว่า 90 ปีแม้จะป่วยเป็นโรค มะเร็ง มายาวนานถึง 20 ปีก็ตามคือ Dr.Linus Pauling ชาวเมืองพอรต์แลนด์ ได้เคยพูดไว้ว่า เหตุที่เขาสามารถมีสุขภาพดีและสามารถชะลอการลุกลามของโรค มะเร็ง ในตัวได้นานกว่า 20 ปี ก็เนื่องจาก วิตามิน และ เกลือแร่ ที่เขารับประทานเข้าไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วิตามินซี ซึ่งหลังจากที่เขารับประทานขนาดสูงทุกวัน เขาก็ไม่เคยเป็นหวัดอีกเลย Dr.Linus Pauling เริ่มรับประทาน วิตามินซี ชนิดเม็ดตั้งแต่อายุ 40 ปี และเพิ่มขนาดสูงถึง 18,000 มิลลิกรัม เมื่อรู้ว่าตนเองเป็น มะเร็ง ตั้งแต่อายุได้ 64 ปี เขายืนยันว่ามันช่วยให้ มะเร็ง ในร่างกายสงบลง

ประโยชน์ของ วิตามินซี
เราทราบกันโดยทั่วไปแล้วว่า วิตามินซี มีประโยชน์มากมากหลายอย่าง ไม่ว่าจะช่วยปกป้องเซล เสริมสร้างภูมิคุ้มกัน สุขภาพและความแข็งแรงของเนื้อเยื่อในร่างกายที่เกี่ยวข้องกับ เส้นเอ็น และคอลลาเจน ก็มีผลมาจากปริมาณ วิตามินซี ในร่างกาย และ วิตามินซี ยังมีฤทธิ์ในการเป็นสารแอนตี้อ๊อกซิแดนท์ที่ดี จึงสามารถป้องกันการทำลายเซลจากอนุมูลอิสระได้เป็นอย่างดี และมันช่วยให้ร่างกายสามารถรีไซเคิลสารต้านอนุมูลอิสระตัวอื่นๆ ดังนั้นเพื่อประโยชน์สูงสุดจึงควรที่จะรับประทาน วิตามินซี ร่วมกับสารต้านอนุมูลอิสระชนิดอื่นๆ เช่น วิตามินอี แคโรทีน ฟลาโวนอย เป็นต้น



นอกจากนี้ วิตามินซี ยังมีประโยชน์ด้านอื่นๆ อีก คือ► วิตามินซี ช่วยบรรเทาความรุนแรงและระยะเวลาของการเป็นโรคหวัด หากเริ่มรับประทาน วิตามินซี ตั้งแต่เริ่มแรกที่เห็นอาการของโรคหวัด จะช่วยให้อาการป่วยลดความรุนแรงและหายได้เร็วขึ้น มีการศึกษาเมื่อปี 1995 พบว่าหากรับประทาน วิตามินซี 1,000 ถึง 6,000 มิลลิกรัมต่อวันตั้งแต่เริ่มมีอาการของโรคหวัด จะช่วยให้หายได้เร็วขึ้น 21% แต่ก็ยังไม่มีรายงานว่า วิตามินซี สามารถช่วยป้องกันโรคหวัดได้
► วิตามินซี ช่วยให้แผลหายได้เร็วขึ้น เนื่องจาก วิตามินซี ช่วยให้ร่างกายซ่อมแซมและรักษาตัวเองโดยการไปเสริมสร้างผนังเซล ทำให้เส้นเลือดฝอยแข็งแรง และต่อต้านอาการอักเสบ จึงทำให้แผลหายได้เร็วขึ้น ในทางกลับกันการขาด วิตามินซี ก็สงผลให้แผลให้ได้ช้าลงเช่นกัน
► หากรับประทาน วิตามินซี เป็นประจำทุกวัน มันจะช่วยให้เหงือกมีสุขภาพแข็งแรง โดย วิตามินซี จะไปช่วยรักษาเซลที่ถูกทำลายและช่วยให้แผลที่เหงือกหายเร็ว
► เพิ่มความต้านทานต่อ โรคหัวใจ โดยการไปช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการควบคุมระดับ คลอเรสเตอรอล ในร่างกาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรับประทานร่วมกับ วิตามินอี โดยมันจะไปลดการเกาะตัวของไขมันที่ผนังหลอดเลือด
► เนื่องจาก วิตามินซี เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ดี มันจึงอาจจะช่วยในการป้องกันและต่อสู้กับโรค มะเร็ง ได้ มีการศึกษาอย่างมากในเรื่องนี้แต่ก็ยังไม่ข้อสรุปที่ชัดเจน โดยยังมีการถกเถียงกันอย่างมากเกี่ยว วิตามินซี กับการป้องกันและต่อสู้กับโรค มะเร็ง
► ช่วยในการป้องกันโรคต้อกระจก เนื่องจาก วิตามินซี สามารถช่วยปกป้องเลนส์ตาจากอันตรายต่างๆ เช่น ควันบุหรี่ แสงอุลตร้าไวโอเลต ที่เป็นสิ่งกระตุ้นให้เกิดโรคต้อกระจก มีการศึกษาอันหนึ่งพบว่าผู้หญิงที่รับประทานวิตามินซีมาอย่างน้อย 10 ปี พบว่ามีความเสี่ยงที่จะมีอาการเลนส์ตาขุ่นมัวซึ่งเป็นอาการเริ่มแรกของโรคต้อกระจก ลดลงถึง 77%
► บรรเทาอาการแพ้ หอบหืด ไซนัส ทั้งนี้เนื่องจากโดยธรรมชาติแล้ว วิตามินซี มีคุณสมบัติเป็นสารต่อต้านภูมิแพ้ต่างๆ เช่น ฝุ่นละออง เกษรดอกไม้ ซึ่งอาการแพ้เหล่านี้ก็เป็นสาเหตุส่วนหนึ่งของโรคไซนัส นอกจากนี้ยังมีการศึกษาพบว่า วิตามินซี ช่วยป้องกันและทำให้อาการหอบหืดดีขึ้น
► ช่วยป้องกันอาการไมเกรน เมื่อรับประทานร่วมกับ pantothenic acid โดย วิตามินซี จะไปช่วยร่างกายในการต่อสู้กับความเครียดได้ดีขึ้น
► ช่วยเรื่องความจำ โดย วิตามินซี จะไปช่วยรักษาสภาพของเซลประสาทและจะได้ผลดียิ่งขึ้นหากรับประทานร่วมกับอาหารต้านอนุมูลอิสระชนิดอื่นๆ เช่น วิตามินอี แคโรทีน กิงโกะไบโลบ้า และโคเอนไซม์ Q10

ขนาดที่รับประทาน
ในสภาวะปกติปริมาณที่แนะนำให้รับประทานคือ 60 มิลลิกรัมต่อวัน (แต่ในคนที่สูบบุหรี่ 200 มิลลิกรัมต่อวัน) อย่างไรก็ตามผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารเสริมสุขภาพได้แนะนำว่าเพื่อประสิทธิภาพที่ดีต่อสุขภาพควรจะต้องรับประทานอย่างน้อย 100-200 มิลลิกรัมต่อวัน คนที่มีความเครียดควรรับประทานวันละ 500 มิลลิกรัมต่อวัน แต่หากต้องการผลในด้านการป้งกันโรคต่างๆ เช่น มะเร็ง ความชรา ควรจะรับประทาน 250 – 1,000 มิลลิกรัม

หากเราได้รับ วิตามินซี น้อยกว่าที่ร่างกายควรจะได้รับ ก็จะเกิดลักปิดลักเปิด ซึ่งจะยิ่งรุนแรงมากขึ้นหากขาดอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานานและไม่ต้องกังวัลว่าจะได้รับมากเกินไป เนื่องจาก วิตามินซี สามารถละลายน้ำได้ดี หากร่างกายไม่ได้ใช้ก็จะมีการขับออกมาได้ทางปัสสาวะ อีกทั้งยังไม่เคยมีรายงานเกี่ยวกับพิษที่เกิดจากการรับประทาน วิตามินซี แม้จะรับประทานในปริมาณที่สูงกว่า 6,000 - 18,000 มิลลิกรัม

ข้อปฏิบัติในการรับประทานเพื่อประโยชน์สูงสุด
► เพื่อให้ได้ผลดีที่สุดควรพิจารณารับประทานร่วมกับสารต้านอนุมูลอิสระตัวอื่นๆ เช่น วิตามินอี ฟลาโวนอย จะไปช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของ วิตามินซี
► เพื่อสุขภาพทั่วไป ควรรับประทานอย่างน้อย 500 มิลลิกรัมต่อวัน
► สำหรับการรับประทานเพื่อการรักษาหรือการป้องกัน ควรรับประทาน 1,000 – 6,000 มิลลิกรัม ขึ้นกับโรคแต่ละชนิด
► การรับประทานไม่จำเป็นต้องรับประทานในครั้งเดียวต่อวัน สามารถแบ่งรับประทานเป็นหลายๆ ครั้งต่อวัน
► การรับประทาน วิตามินซี ไม่จำเป็นต้องรับประทานพร้อมอาหาร หรือทานอาหารก่อนการรับประทาน
►ยังไม่มีรายงานว่า วิตามินซี ชนิดพิเศษพวก Esterifies วิตามินซี จะให้ผลดีกว่าวิตามินซีแบบธรรมดา

ข้อควรระวัง
► การรับประทานในปริมาณสูงๆ อาจจะมีผลต่อการดูดซึมแร่ธาตุอื่นๆ เช่น Copper Selenium
►การรับประทานในปริมาณสูงๆ อาจจะมีผลต่อการผิดพลาดของผลตรวจระดับน้ำตาลในปัสสาวะได้
► วิตามินซี ทำให้การดูดซึมธาตุเหล็กได้ดี จึงอาจจะเกิดภาวะได้รับธาตุเหล็กเกิน





โดย: pook IP: 203.130.159.3 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:42:55 น.  

 
สวัสดีทุกท่านค่ะ

คุณปุ๊กคะ เรื่องวิตามินซี ขอแชร์บ้างนะคะ ตอนที่ให้คีโมอยู่ มีเพื่อนที่เป็นพยาบาลแนะนำว่าให้กินอย่างน้อย 1000 มก ต่อวันเป็นวิตามินซี ประเภท natural C (ถ้าจำม่ผิด ของแอมเวย์ค่ะ)

แต่ด้วยความที่เราค่อนข้างจะกังวลเรื่องเอาของเข้าปาก เพราะกลัวจะมีผลกับคีโม ก็เลยถามหมอก่อนว่าจริงหรือไม่ คุณหมอบอกว่า ไม่จำเป็นจะต้องใช้วิตามิน เน้นทานอาหารครบ 5 หมู่ สะอาด และระวังอย่ากินอาหารดิบช่วงที่เม็ดเลือดขาวต่ำสุดๆ ก็พอแล้ว แต่ถ้าอยากเสียเงินก็แล้วแต่เรานะ ข้อควรระวังคือกัดกระเพาะค่ะ ทีแรกก็ลองกินวิตามินซีดูประมาณครึ่งเดือน พอกินอาหารไม่ค่อยได้ พอกินแล้วเริ่มแสบท้องก็เลยหยุดไปเลย

ข้อน่าสังเกต ก็คือ คุณหมอที่รักษาด้านมะเร็งจะเน้นที่วิธีการรักษามากกว่าที่จะเน้นเรื่องโภชนาการแบบต่างๆ และไม่ค่อยเชื่อในวิตามินเสริม

อันนี้แล้วแต่ความเชื่อนะคะ เพียงแต่ช่วงให้คีโมทำตามที่คุณหมอแนะนำ และอย่าไปหาสมุนไพรต่างๆ นาๆ มากิน เพราะเวลามีปัญหาบางอย่างเกิดขึ้น หมอต้องใช้เวลาวินิจฉัยยาว

ตัวนกเองกินแบบปรกติแต่ลดเนื้อสัตว์ เน้นปลากับผักและไข่ขาวเป็นหลักค่ะ แต่แอบไม่ค่อยเคร่งครัดเท่าไหร่ ยึดหลักสบายใจ แค่ไหนแค่นั้น อะไรที่ทำให้เรากินได้เยอะๆ ก็แบบนั้นล่ะค่ะ

เข้าใจว่าถ้าอยากหักดิบตัวเองน่าจะต้องไปเข้าคอร์สเพื่อฝึกความเคยชินแบบที่คุณกวางแนะนำค่ะ แต่ควรหลังจากหมดคอร์สคีโมแล้วนะคะ อันนี้คุณหมอฝากแนะนำมาค่ะ


โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:18:54 น.  

 
จริง ๆ อย่างคุณแม่นกบอกนะคะว่า อาหารเสริมยังไม่เหมาะกับผู้ป่วยด้วยโรค...มะ..ทุกส่วนจ๊ะ หมอรามาถึงกับออกปากขอร้องคนไข้ว่าอย่าใช้อาหารเสริม ให้ใช้อาหารสุขปลอดเชื้อจะดีที่สุด ลดอาหารที่ประกอบแล้วมีสารเคมีปนเปื้อนให้มากที่สุด (ของหมักดอง สารกันบูด สารกรอบ ฯลฯ)
+++++คุณ Pook คุณพ่อของเพื่อนก็เป็นโรคนี้เหมือนกัน ท้องจะอืด มือเท้าจะบวม ระยะ 3 C เหมือนกันฮะ แต่เค้าไปรักษาด้วยเคมีบำบัดที่รามา ตอนนี้ดีขึ้นมากกแล้วค่ะ เพราะทางรามา ทำ MRI .ให้ด่วนเลยค่ะ เพื่อดูการกระจายของคุณมะ. ผลอยู่แค่ในช่องปอด ก็...รักษากันไปปปป...
ยื้อกันได้อีกค่ะคุณหมอบอก...
+++++ อยากฝากบอกคุณพี่สาว อย่ากังวลมาก อายุ 45 UP ท้องจะอืด กระดูกจะกร่อนเป็นเรื่องของธรรมชาติฮะ แต่อย่างไรก็อย่าลืมตรวจเช็คร่างกาย ปีละครั้งก็ได้แล้วฮ่ะ... ฟังดู คุณห่วงคนอื่นตนวิตกกังวลเกินไป ห่วงใยกลัวจิตตกน่ะฮะ....
+++++ คุณหน่อง รู้สึกเป็นขวัญใจของ บล๊อคไปแล้วนะฮ่ะ (ไม่ทราบคุณกวางจัดประกวดขวัญใจบล๊อคหรือเปล่า)
ปรารถนาดีมายังทุกท่านฮะ....


โดย: รักษ์สุขภาพ IP: 222.123.124.122 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:46:01 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง , พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกท่าน

พอดีอ่านเรื่องวิตะมินซี ของน้องปุ๊ก ... เลยเข้ามาเล่าบ้างว่าพี่หน่องทานตั้งแต่ให้คีโมครั้งแรกเลยค่ะ ขนาด 1000 มก. ที่ทานเพราะมีอาจารย์หมอที่สนิทกันมากท่านหนึ่งซื้อมาเยี่ยม แล้วบอกให้ทาน จะมีผลดีต่อมะเร็งที่เป็น ก็เลยทานมาเรื่อย ๆ แห่ะ ๆ ..แต่ไม่สม่ำเสมอค่ะ แบบนึกได้ก็ทาน บางทีก็ลืม อะไรประมาณนั้น

อาจเป็นเพราะเป็นคนควบคุมตัวเองในการฝึกวินัยในการรับประทานอาหารไม่ได้น่ะค่ะ ....คือพี่หน่องตามใจตัวเองมากมายในเรื่องกิน...คล้าย ๆ น้องนก คือ ยึดหลักสบายใจ ...แต่บางทีมันเลยเถิดไปเยอะเชียว...ก็เลยกิน วิต.ซี แบบปลอบใจตัวเองน่ะค่ะ

คุณรักษ์สุขภาพคะ ..ขอบคุณค่ะที่ยกให้เป็นขวัญใจบล็อค..ความจริงน่ะ เป็นพวกขยันเข้ามา เพราะเหงา และเก็บกดค่ะ แล้วถ้ามีโอกาส ก็เที่ยวโทร.ไปคุยกับทุกคน ก็เลยเหมือนจะป๊อบฯเชียว...แต่ขอบอก... ทุก ๆ คนที่คุยด้วย น่ารักมาก ๆ ... เป็นกัลยาณมิตรมาก ๆ... เหมือนที่สุภาษิตบอกว่า... ไม่ใช่ชาติ ไม่ใช่เชื้อ แต่ถ้าเอื้อเฟื้อ ก็เหมือนเนื้ออาตมา.... เอ๊ะ...ดูแก่ไปมั๊ยเนี่ย หุหุ

อีก 4 วัน พี่หน่องก็จะไปให้คีโมครั้งที่ 3 แล้ว ยังเดาไม่ถูกเลยว่า คราวนี้จะเป็นยังไง....แต่ชักชินแล้วค่ะ เป็นยังไง แบบไหน ก็สู้ทั้งนั้น..สู้ว๊อย

คุณปุ๊กคะ การให้คีโม ไม่น่ากลัวอย่างที่คิดเลยค่ะ ยิ่งถ้าเราเตรียมพร้อมที่จะรักษาด้วยคีโม ใจพร้อม กายพร้อม... สมัยดียาก็ดีขึ้นมาก ตัวยาป้องกันอาการข้างเคียงจากการให้คีโมก็มีมาก ทำให้อาการข้างเคียงน้อยลงมากทีเดียวค่ะ...ให้แล้วอ่าลืมมาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ

ฝากความคิดถึงทุก ๆ คนค่ะ ผ่านลมหนาวของโคราชไปนะคะ อากาศกำลังสบาย สดชื่นมากๆ ค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.85.104 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:56:04 น.  

 
หายไปหลายวันเพราะต้องเข้ารพฺ เป็นไข้หวัดต้องฉีดทุกวันเริ่มท้อแท้มากเลยคีโมก็ยังให้ไม่ได้ในช่วงนี้ไม่เมื่อไหร่จะสิ้นสุดของบาคีโมเลยค่ะดูแลยสุขภาพอย่างดีแล้วยังเป็นหวัดเลยแถมมีไข้อีกเลยทำให้หมดกำลังใจไปมากเลยตอนนี้อาการเริ่มดีขิ้นกลับมาบ้านเปิดอ่านข้อความเด็กๆแล้วสบายใจขิ้นมากน้องจะไขปัญหาให้ได้ดีมากน้องหน่องจะเป็นกำลังใจให้ทุกคนตัวพี่เองเป็นระยะ3cให้คีโม6 ครั้งแล้วค่าca125ยังอยู่ที่ 43 เลยอยากทราบว่าค่าปกติอยู่ที่เท่าไหร่น้องกวางคงตอบพี่ได้แล้วต้องทำอย่างจะมีค่าปกติได้ช่วยบอกพี่บ้างนะค่ะเพื่อพี่ขะได้มีชีวิตสัก5ปีกับคนอี่นเขาบ่างค่ะอ้อมีเรื่องอยากช่วบน้องๆที่กำลังให้คีโมและผมร่วงอยู้พี่มีผ้าโผกผมสวยจะให้ค่ะเพราะตัวพี่ผมยาวแล้วจะให้เพราะที่ปัตตานีมีผ้าสวยๆมากค่ะบอกได้นะค่ะด้วนความยินดีค่ะ 22/11/2551
4


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.175.159 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:21:12 น.  

 
พี่แต๋วคะ
ขอตีมือพี่แต๋ว ซักแปะ 2 แปะเถอะค่ะ...ทำมั๊ย ทำมัยน่ะเหรอคะ...ก็อยู่กับห้อง lab แท้ ๆ เชียว ..ค่าปกติของ CA 125 อยู่ที่ 35 u/ml ค่ะ...ของพี่แต๋วเข้าใกล้ 35 มากแล้วค่ะ

ของหน่องก่อนให้คีโมรอบที่ 3 ค่าอยู่ที่ 258 หลังจากให้ไป 1 ครั้ง (2 ต.ค.) ลดลงเหลือ98 ....แต่ให้เมื่อ 30ต.ค. ยังไม่ทราบว่าจะลดลงเหลือเท่าไหร่ เพราะจะตรวจวันพุธนี้ค่ะ

วันนี้เปิดคอมพ์ฯ ทั้งวัน...แล้วก็เข้ามาอ่านเช้าสายบ่ายเลยแหละ...นอกจากเป็นมะเร็งแล้ว ก็มีโรคติดคอมพ์ฯเนี่ยอีกโรคค่ะ

ว่าแต่ว่า น้องกวางหายไปไหนคะ...ยุ่ง ๆ อยู่หรือเปล่า .... หรืออ่านสมาชิกเข้ามาโพสต์กันมากมาย จนตาลายไปเลยบ่


โดย: หน่อง IP: 125.26.84.38 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:24:57 น.  

 
พอดีเพิ่งเข้ามาอ่านนะ ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจนะคะ เวลานี้สามีกำลังใจค่อนข้างดีมากเริ่มยอมรับในชะตากรรมของตนเองแล้ว แต่ก็ยังกลัวๆการคีโมอยู่เล็กน้อย ไม่ทราบว่ามีใครที่รู้จักวิธีลดอาการข้างเคียงของคีโมบ้างคะรบกวนด้วยคะ อ้อ,พี่หน่องเป็นคนจังหวัดไหนคะ เห็นพูดถึงโคราชพอดีตนเองเป็นคนโคราชนะคะ
คุณแต๋วคะค่าCA125 ค่าปกติอยู่ที่35คะ ส่วนตัวปุ๊กเองไม่ได้เป็นมะเร็งรังไข่ยังตรวจเจอค่าCAตั้ง44.7คะเพื่อนๆที่เป็นพยาบาลบอกว่ามีโอกาสเสี่ยงให้ลองไปตรวจดูเพราะว่าตัวเองไม่มีลูกมีโอกาสเจอได้ สุดท้ายขอให้ทุกคนแข็งแรงดีนะคะ อยู่เพื่อคนที่คุณรักและคนที่รักคุณ
อยากบอกว่าด้วยรักและขอบคุณ pook


โดย: สวัสดีทุกๆคนและพี่หน่องที่น่ารักของทุกคน IP: 203.156.22.139 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:41:01 น.  

 
คุณปุ๋กค่ะลดอาการข้างเคียงของคีโมให้กินเห็ดหอมมากๆ
กินนำส้มด้วยช่วยได้มากที่เดียวค่ะเวลาให้คีโมให้ทำใจสบายแล้วว่าคึโมคือยาวิเศษที่มาฆ่าคุณมะไปจากตัวเราน้องหน่องไปให้ยาพร้อมพี่แต๋วเลยคิดถึงนะน้องหน่องปักษใต้ฝนตกมา 6วันแล้วไม่หยุดเลยโจรเลยอดไล่ยิงชาวบ้านและทหารตำรวจเป็นการพักรบกันไม่นั้นเหมือนอยุ่อีรักเลยตอนนี้เลยไม่ต้องกล้วมากนักฝนตกเป็นการช่วยให้สงบลงมาก อยุ๋เล่าเรืองน่ากลัวของบ้านตัวเองอีกแล้วแตก็เป็น จ.ว.ที่น่าอยุ๋ค่ะลองมาเที่ยวกันดูนะค่ะ


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.116.208 วันที่: 23 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:43:58 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง และพี่น้องทุกคน

น้องกวางขา หายไปไหนคะ หลายวันแล้วนะเออ ที่น้องกวางไม่ได้เข้ามาเลย...

น้องปุ๊ก...พี่หน่องอยู่โคราชค่ะ...น้องปุ๊กเป็นชาวโคราช...แล้วตอนนี้ยังอยู่ในโคราช หรือย้ายไปอยู่ จว.ไหนคะ...

เห็นด้วยกะพี่แต๋วค่ะ ...การลดอาการข้างเคียงของการให้คีโมที่ได้ผลสุด ๆ คือ ทำใจให้สบาย....อาการข้างเคียงย่อมมีบ้างเป็นธรรมดา มากน้อยต่างกันในแต่ละครั้งที่ให้..แต่อาการจะเป็นเพียงไม่กี่วันก็จะลดน้อยลงค่ะ..

เดี๋ยวนี้คุณหมอจะให้ยากัน/แก้อาเจียนก่อนให้คีโม และให้ยากลับมาทานที่บ้าน เพราะฉะนั้น อาการอาเจียนจะน้อยลงนะคะ โดยเฉพาะพี่หน่องเนี่ย นอกจากจะไม่อาเจียนแล้ว ยังหิวมากผิดปกติ กินๆๆๆ ได้ตลอดเวลา ให้คีโมมา2เดือน น้ำหนักขึ้น 2 โลแล้วค่ะ...นี่ขนาดมีอาการผิดปกติในปากนะ..คือมันคล้ายจะเป็นร้อนใน แต่โชคดีที่ไม่ถึงกับเป็นแผล แต่ต่อมรับรสผิดปกติค่ะ

นอกนั้น หลังให้คีโม อาจจะมีอาการท้องผูกอ่างแรง ของพี่หน่องคุณหมอให้สวนเลยค่ะ... แล้วก็มีอาการปวดตามตัว อ่อนเพลีย อาการพวกนี้มันเป็นน่ารำคาญ แต่ต้องอดทน คิดไว้เสมอว่า มันเป็นไม่กี่วัน เดี๋ยวก็หาย...ท่องเอาไว้เลยค่ะ

พี่แต๋ว..หายเป็นหวัดเร็ว ๆ นะคะ พี่แต๋วเป็นคนที่เข้มแข็งมาก และคอยแนะนำน้อง ๆ เรื่องอาหารการกิน.. โดยเฉพาะเวลาโทร.คุยกับหน่อง พี่แต๋วจะคอยแนะนำเสมอว่าให้ทานอะไรบ้าง หรืออะไรไม่ควรทาน... แห่ะ ๆ พี่แต๋วคะ บางอย่าง ก็มิสามารถลดละเลิกได้ง่ะ...

คิดถึงทุก ๆ คน ทุกวัน วันไหนไม่ได้เข้ามาอ่านบล็อคของน้องกวาง แสดงว่าวันนั้นยุ่งสุด ๆ แต่ก็ไม่เคยนะคะ อย่างน้อยต้องเข้ามาอ่านวันละครั้ง...แต่บางวันก็ไม่ได้โพสต์ เพราะหมดมุขอย่างที่บอกน่ะค่ะ...แต่วันไหนลองได้เริ่มแล้วละก้อ...ไปเรื่อยเลย...เช่นวันนี้เป็นต้น


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.80.149 วันที่: 23 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:59:45 น.  

 
สบายดี คุณ Pook, พี่สาว, พี่หน่อง, พี่แม่นก, คุณรักษ์สุขภาพ, พี่แต๋ว, ก่ะแตน, น้องBowy และอีกหลายคนที่ไม่ได้โพสต์ข้อความตั้งนานแล้ว...

ส่วนกวางหายไป 2-3 วัน มัวแต่ไปเที่ยวเล่นค่ะ...ฮิฮิ
พี่ๆ น้องๆ แวะไปดูบล็อก "การใช้ชีวิตที่หลวงพระบาง" บ้างนะคะ จะได้แน่ใจว่า กวางหนีเที่ยวจริงๆ เอิ๊ก

กวางให้ตำแหน่ง "ประชาสัมพันธ์กิติมศักดิ์" มอบให้กับพี่หน่อง เลยเอาแต่หวังให้พี่หน่องเข้ามาทำหน้าที่ แฮ่...
และแล้ว พี่หน่องก็ได้อีกตำแหน่งหนึ่ง "ขวัญใจบล็อก"

เริ่มต้น ขอเป็นกำลังใจให้คุณ Pook และสามีค่ะ
การลดผลข้างเคียงของเคมีบำบัด ลองอ่านหน้า https://www.bloggang.com/viewblog.php?id=minieii&date=08-01-2005&group=2&gblog=10
ของกวางช่วงให้เคมีบำบัด ก็ผ่านมาได้ไม่โหดมากนัก
เพราะรับสภาพค่ะ :) มันเกิดอะไรก็ดูมันไป...

ส่วนวิตามินซี low acid เท่านั้นนะคะ ไม่งั้น กินวิตามินซีที่ไม่ลดกรดไปเยอะๆ จะกัดกระเพาะและเป็นนิ่วได้ วิตามินซีลดกรดแล้วนี่ กวางเคยกินถึงวันละ 12,000 มิลลิกรัม คือ 1,000 x 12 เม็ด จำได้ว่าเคยเขียนไว้แล้วในบล็อกเก่าๆ ค่ะ เพราะต้องมีวิธีเริ่มกิน ไม่งั้น ถ่ายเหลว ทั้งนี้ ถ้ากินเกินความต้องการของร่างกาย มันจะกำจัดทิ้งเอง... ของกวางไปให้วิตามินซีทางสายน้ำเกลือด้วย...

พี่แต๋ว,
เรื่อง CA125 บางครั้งมันขึ้นไปสูงกว่า 35 อาจจะเป็นเพราะมีการอักเสบในช่องท้อง หรือเป็นซีสต์ธรรมดาก็เป็นได้ แต่ยังไงก็ดูว่าเป็นความผิดปกติ จะได้ตรวจเพิ่มเติมหรือระมัดระวังค่ะ

ส่วนของกวาง เป็นมะเร็งรังไข่ แต่ CA125 ไม่เคยสูงกว่า 35... ยิ่งต้องระวังกว่าอีกค่ะ เพราะต้องคอยสังเกตความผิดปกติอย่างอื่นๆ ที่เกิดกับร่างกายแทน ซึ่งดูยากกว่าการตรวจเลือด...

พี่แต๋ว กวางผมยาวแล้ว แต่เกิดอยากขอรับผ้าสวยๆ จากปัตตานี เอามาโพกผมยาว ผิดกติกามั้ยอ่ะคะ??

พี่แม่นก,
เรื่องอาหารการกิน ใช่เลยค่ะ ทางสายกลาง...สำหรับแต่ละคน เป็นปัจเจกค่ะ เดินตามทางที่เป็นของเราค่ะ... :) Walk on your path. Create your own path, do not just follow others.

พี่หน่อง,
ไม่ค่อยห่วงพี่หน่องเลย อารมณ์ดีมากๆ
แต่อย่างไรก็ตาม ระหว่างให้คีโมเข็ม 3 "ขอเป็นกำลังใจ ขอมอบความรักและปราถนาดีให้พี่หน่องด้วยความจริงใจค่ะ" อยากได้ช่อดอกไม้ช่อโตๆ ด้วยป่าวคะ ลองหลับตาดูนะ กวางจะส่งให้...

คุณรักษ์สุขภาพ,
ดีค่ะ ที่แวะมา ให้ความเห็นหลากหลายไว้ให้เลือกใช้กันค่ะ
ขวัญใจบล็อกน่ะ ไม่มีการคัดค้านเลยค่ะ ยกให้พี่หน่องไปโลด...


โดย: Minie' วันที่: 23 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:29:19 น.  

 
มาโพสต์ข้อความ ของพี่ M (น้องของพี่สาว) ค่ะ
Part I

เรียน คุณกวาง

ขอขอบคุณที่มีเมตตาจิตช่วยทำเรกิให้นะคะ แอบอ่านข้อมูลคุณกวางมาตั้งแต่เริ่มป่วย (กันยายน 2551) แต่ยังไม่มีกำลัง (กาย)พอที่จะแลกเปลี่ยนข้อมูล เพราะเหนื่อยมากและมือสั่นทำอะไรลำบากแม้แต่จะเซ็นงานก็ไม่ได้

ขอแนะนำตัวเองก่อนนะคะ พี่อายุ 47 (เท่ากับคุณหน่อง) มีลูก 2 คนๆ โต อายุ 17 คนเล็กอายุ 13 รับราชการมา 26 ปี (กระทรวงอุตสาหกรรม) ค่อนข้างซีเรียสกับการทำงาน (ช่วงเริ่มป่วยทำงานหนักต้องเดินทางทั่วประเทศ ชนิดกลางวันทานข้าวที่กรุงเทพ เย็นที่สงขลา เช้าอีกวันทานที่ขอนแก่น เช้ารุ่งขึ้นที่เชียงใหม่)

โรคที่เป็นชื่อ Dermatomyocitis (ผิวหนังกล้ามเนื้ออักเสบ) เริ่มจากมีเม็ดคันที่มือ ตา เมื่อกรกฎาคม 2551 หลังจากนั้น 2 สัปดาห์ กล้ามเนื้อมือเริ่มอ่อนแรง หยิบอะไรก็ร่วง ถัดมาอีก 2 สัปดาห์ หน้าบวมมาก ไปพบหมอผิวหนัง (รามา) เมื่อสิงหาคม 2551 หมอหน้าตาเด็ก แต่เก่งมาก วินิจฉัยได้รวดเร็วว่าเป็นโรค Dermatomyocitis ซึ่งสัมพันธ์กับการเกิดมะเร็ง ณ ที่ใดที่หนึ่งของร่างกาย

และส่งไปตรวจทุกแผนกที่เกี่ยวกับมะเร็ง สุดท้ายไปเจอคล้ายถุงน้ำที่รังไข่ด้านซ้าย ขนาด 6 ซม.นัดผ่า 24 กันยายน 2551 ผลเป็นเนื้อร้าย ขั้น 2 c ทั้ง ๆที่ทำใจไว้แต่ต้นก็อดจิตตกไม่ได้ (ปกติเป็นคนรักษาสุขภาพ ทานอาหารอนามัย และออกกำลังกายเป็นประจำ ทั้งยังแนะนำผู้อื่นให้ปฏิบัติ ญาติ และเพื่อนฝูงที่รู้ข่าวต่างงุนงงกันหมด


โดย: Minie' วันที่: 24 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:46:58 น.  

 
ข้อความของพี่ M
Part II

โรค Dermatomyocitis เป็นกลุ่มเดียวกับโรค SLD (พุ่มพวง) คือภูมิคุ้มกันของตัวเองจำอวัยวะตัวเองไม่ได้ก็ทำร้ายอวัยวะต่าง ๆ ของตัวเอง ต้องทานยา เพร็ดนิโซโลน วันละ 12 เม็ด ซึ่งมีผลข้างเคียงมหาศาล ต้องทานของสุกทุกอย่าง เน้นให้ทานโปรตีน ห้ามทานยำทุกชนิด ผลไม้ทานได้ชนิดที่ปอกเปลือกได้และต้องล้าง ปอก ล้าง เพราะยาจะกดภูมิคุ้นกันของเราไม้ให้ทำร้ายตัวเราทำให้รับเชื้อได้ง่ายต้องใช้ MASK ปิดจมูกตลอดเวลา เศร้ามากเพราะปกติชอบทานสลัด ส้มตำ

พี่อยากรักษาตามแนวธรรมชาติบำบัดแนว และชีวจิต แต่คุณกวางคงเห็นแล้วว่าโรคของพี่

ขัดต่อการรับประทานอาหารต้านมะเร็ง ตามแนวธรรมชาติบำบัดทุกชนิด ช่วงแรกที่รู้ว่าเป็นมะเร็งที่ทานแนวชีวจิตน้ำหนักจึงลดลงอย่างรวดเร็ว 8 กก. จนร่างกายไม่ไหว ไม่มีแรง (เพราะโรคกล้ามเนื้ออักเสบ) แต่ตอนนี้ หลังจากพี่ให้คีโมครั้งที่ 1 เมื่อ 12 พ.ย. 51 พี่ทานทุกอย่าง ทั้งหมู ไก่ (ปลอดสาร) เพื่อให้ร่างกายฟื้นกลับมา คิดว่าหลังจากครบคอร์สจึงค่อยกลับไปทานแบบชีวจิต

โชคดีที่มีญาติ เพื่อนทั้งที่ทำงานและเพื่อนสมัยเรียนหนังสือดีมาก ทุกคนให้กำลังใจดี พบหมอที่รามา ก็ดีทุกคน ทุกแผนก กำลังใจก็ดีตาม


โดย: Minie' วันที่: 24 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:47:52 น.  

 
ข้อความของพี่ M
Part III

พี่ขอขอบคุณคุณกวางและสมาชิกทุกคนที่ให้ข้อมูล และกำลังใจที่ดีมาก ๆ ขอให้ผลบุญกุศลตามช่วยให้ทุกคนมีความสุข ความเจริญ หายเจ็บหายป่วย พี่เองคิดว่าถ้ามีแรงกว่านี้จะเขียนเล่าเรื่องของพี่เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ทุกคน เพราะโรคของพี่หมอบอกว่า พบประมาณ 5 ใน 100,000 คน เท่านั้น ข้อมูลในเมืองไทยน้อยมากมีแต่ในเว็บต่างประเทศ

แต่ตอนนี้ยังเหนื่อยมาก แถมได้โรคเพิ่มอีก 1 โรคจากการกินยาเพร็ดนิโซโลน คือ โรคไทรอยด์

ยิ่งทำให้เหนื่อยมากขึ้น แต่ก็ SU SU (เหมือนคุณกวาง) นะคะ

ฝากบอกเพื่อนสมาชิกว่า กลุ่มมะเร็งรังไข่รามาจะพบกันเดือนละ 1 ครั้ง (ยกเว้น ธ.ค. 51) ครั้งต่อไปวันที่ 7 มกราคม 51 เวลา 9.00 น. ที่ชั้น 1 อาคารเรียนรวม รพ.รามา (สมาชิกที่สนใจเข้าร่วมโทร.นัดกับพี่ก่อนได้นะคะ) พี่ ๆ เค้าน่ารักทุกคนเลย

เดือนตุลาคม 52 พี่จะ EARLY RETIRE นัดกับพี่สาวและน้องสาวว่าจะไปหาคุณกวางที่หลวงพระบาง เพื่อศึกษาเรื่องอาหาร โยคะ และการทำสมาธิ เพราะอยากไปหลวงพระบางนานแล้วพลาดโอกาสทุกที

หากข้อมูลใดเป็นประโยชน์ต่อเพื่อนสมาชิกคุณกวางช่วยส่งต่อให้เพื่อนสมาชิกทราบในเว็บคุณกวางด้วยนะคะ (พี่อยากส่งเองแต่ข้อมูลยาว ยังสับสนจะตัดอะไรออกดี อีกอย่างยังนั่งนาน ๆ ไม่ค่อยได้) พี่ขอเป็นแฟนคลับด้วยคนนะคะ ฝากเบอร์โทร.สำหรับติดต่อเพื่อนสมาชิกด้วยค่ะ 08 9775 9753 อ้อ พี่อยู่ซอยวัชรพล แถวสำนักงานเขตสายไหม ทราบว่าคุณกวางก็มีบ้านอยู่ซอยวัชรพล หากมากรุงเทพฯ น่าจะนัดแฟนคลับเจอกันบ้างนะคะ

ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ / เอ็ม (น้องพี่สาว)

++ กวางไม่ได้ตัดข้อความเลย เพราะน่าอ่านทั้งหมด
พี่ M นั่งนาน และไม่ค่อยมีแรง พยายามเขียน ทุกคนต้องได้อ่านค่ะ :)


โดย: Minie' วันที่: 24 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:49:42 น.  

 
สวัสดีค่ะทุก ๆ คน
ตอนนี้ พี่สาวไม่ค่อยว่างเลย หลังจาก Early Retire ตัวเองออกมาจากการเป็นคุณครู หลังจากใช้ชีวิตราชการมาครบ 25 ปี ต้องช่วยกิจการสามี เพราะเงินเดือนเหลือน้อยมาก ใครจะออก Early Retire คิดก่อนให้ดีนะค่ะเพื่อน ๆ ข้าราชการทั้งหลาย พี่สาวเงินเดือน 29,850 +3500(เงินพิเศษ) รับเงินบำนาญแค่ 11,900 บาท เองค่ะ
++ น้องกวางค่ะ ตอนนี้น้อง M เค้าเริ่มมีแรงพิมพ์ได้เองแล้ว พี่เลยให้เค้าเข้ามา Join เอง แต่พี่สาวก็ยังคงเค้ามาให้กำลังใจพวกพ้องน้องพี่ทุกวันเลยค่ะ เพื่อ Up Date ข้อมูลของพวกพี่น้องทุกคน ของคุณน้องกวางมากที่ช่วย Post ข้อมูลจากน้อง M
++ น้องหน่อง พี่เป็ด คุณแม่นก พี่แต๋ว น้องก่ะแตน น้องPook และทุกคนจงประสบแต่ความสุขนะคะ คิดถึงทุกคนค่ะ
+++ พี่แต๋ว ทราบว่าอยู่ปัตตานี พี่สาวเป็นคนชอบสะสมผ้าคลุมไหล่สวย ๆ ตอนนี้มีประมาณ 68 ผืน ยังอยากได้อีกจะรบกวนฝากซื้อหน่อย ได้มั้ยค่ะ ถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป บางครั้งสะสมไว้แล้วเห็นเหมาะสมกับใครก็จะให้เค้าไปเหมือนกัน มิได้เก็บไว้เองคนเดี่ยว.. ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
บ๊าย บ่าย..ค่ะทุกคน จุ๊บ..จุ๊บ..


โดย: พี่สาว IP: 117.47.31.167 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:12:35 น.  

 
กว่าจะได้เข้ามาก็นานมาก แต่รับรองว่าได้นั่งอ่านข้อความของทุกคนและอ่านหลายๆครั้งด้วย ที่ไม่ได้กล่าวถึงทุกคนเนื่องจากน้องหน่อง และน้องกวางตอบเสียหมด กระจ่างทุกเรื่อง และช่วงนี้เครียดเรื่องลูกสอบเอ็นทราน ไม่ติดศิลปกรคะแนนผ่าน วิชาเอก55 ดอร์อิง90 พื้นฐานผ่านหมด พี่พาลูกไปสอบ เดี๋ยวนี้ สอบ2oo คนเอา 1คนเราหลายๆคนเอาชีวิตมายึดติดกับโรคของเรา คิดว่าจะทำอย่างไรให้มีชีวิตที่ดีขึ้น แต่มีบางคนเขาไม่เข้าใจน่ะ คนรอบๆข้างที่ทำงานเขาก็ยังอิจฉาให้ร้ายเรา พี่แปลกใจเหมือนกันน่ะว่าทำไม หาคนที่จริงใจยาก บางครั้งพี่ก็นึกว่าถ้าเขาเป็นเหมือนเราก็ดีจะได้รู้ แต่พอคิดอย่างนั้นเขาเป็นขึ้นมาจริงๆ เราก็เป็นบาปอีก ขอให้น้องเอ็มแข็งแรงขึ้น ทุกคนที่เข้ามาอ่านบล็อกนี้ เรามีความเข้าใจกัน และมีความปรารถดีซึ่งกันและกันเสมอ ทั้งๆที่เราไม่ใช่ญาติพี่น้อง แต่พี่แน่ใจว่าทุกคนรักกัน และอยากให้ทุกคนหายจากโรคนี้ ขอเป็นกำลังใจให้ น้องหน่อง คุณสุ พี่สาว พี่แต๋ว รักษ์สุขภาพ แม่นก ปุ๊กปิ๊ก ค่ะแตน โบวี่ คุณช้าง และน้องกวางคนสวย nuch ju พี่อ่านเข้าใจ แต่ตอบเป็นภาษาอังกฤษไม่ได้เนื่องจากสอนอนุบาลหลายปีลืมไวยกรณ์หมดแล้วค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.109.223 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:46:38 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณกวางและแฟนคลับทุกท่าน
ขอบคุณคุณกวางมากนะคะที่ให้เวลาอ่านข้อมูลของพี่และตอบโดยทันที ทั้ง ๆที่คุณกวางก็มีภารกิจเยอะ พี่จะหาเวลาไปบัลวี แล้วจะเล่าสู่กันฟังนะคะ
พี่ขอคุยผ่านทางบล็อกนี้นะคะ เผื่อท่านอื่นจะได้ทราบข้อมูลด้วย
พี่นอนจริง ๆ 1- 2 ทุ่ม แต่จะหลับจริง ๆ ช่วง 2 ทุ่ม ถึง
2.30 น. หลังจากนั้นจะหลับ ๆตื่น ๆ และตื่นนอนจริง ๆ ประมาณ4.00 น. เมื่อไม่หลับอีกก็จะพยายามติดตามลมหายใจ ติดตามจิต ครึ่งชั่วโมง และหายใจแบบชี่ไดนามิกส์ครึ่งชั่วโมง หากไม่ไปทำงานก็ต่อด้วยแกว่งแขน หรือเดินจงกลม เพราะออกกำลังกายแรง ๆ ยังไม่ได้
พี่ไม่ใส่เครื่องประดับตอนนอนค่ะ (ช่วงป่วยไม่ใส่เครื่องประดับเลยค่ะ เครื่องสำอางทุกชนิดก็อดใช้ หมอให้ใช้แต่สบู่+แชมพูเด็ก ตอนนี้หมดสวยแล้วค่ะ)
สงสัยว่าทำเรกิทำไมต้องเอาเกลือล้างมือก่อนนอน
แต่ก็จะทำตามนะคะ
พี่ดีใจที่คุณกวางจะเปิดตัวหนังสือ "จากวิ่งเร็วเป็นเดินช้า" ซะที รออ่านอยู่ค่ะ
ฝากถึงคุณหน่องนิดนึง...พี่สาวเคยต่อโทร.ให้คุยกับคุณหน่อง ซึ่งให้คำแนะนำ+กำลังใจที่ดีมาก ๆเกี่ยวกับการรับคีโม +อาหาร คุณหน่องเสียงสวย สดใสมาก ขอขอบคุณคุณหน่องอีกครั้งค่ะ
พี่คนนึงในกลุ่มที่รามาบอกว่าผลการรักษาขึ้นกับตัวเรา 50% หมอ25% อาหาร25% คือเน้นให้เราสดใส เบิกบาน
อยู่เสมอ
จบดื้อ ๆ นะคะ ...ขอให้คุณกวาง คุณหน่อง และสมาชิกทุกท่านมีสุขภาพแข็งแรง มีกำลังใจที่เข้มแข็ง สู้สู้ค่ะ


โดย: M (น้องพี่สาว) IP: 117.121.208.2 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:06:32 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ไม่ได้โพสต์ 2 วัน...กระทู้ยาว ว ว ..ขึ้นมากเลยค่ะ...ตอนนี้กำลังหมกมุ่นกับการหัดทำ Eazy Knit อยู่

คือช่วงที่ไปรอรับลูกที่ ร.ร. ส่วนใหญ่พี่หน่องจะไปรอที่ห้องสมุดประชาชน อยู่ตรงข้าม ร.ร. บรรณารักษ์เค้าเอามาทำ แล้วก้อมีผู้ปกครองทำกัน 3 - 4 คน

เรามันพวกไฮเปอร์ง่ะ... เห็นเค้าทำกันก็เอากะเค้ามั่ง...ทำง่ายสมชื่อค่ะ แต่เจ็บนิ้วเอาเรื่องเหมือนกัน

ตอนนี้มีน้องฝน กะคุณสามีแย่งไปลองหัดทำ...ก็เลยได้มาแย่งคอมฯจากน้องฝ้าย...ขอแม่ก่อน

โอ้โฮ...น้องกวาง...พี่หน่องได้หลายตำแหน่งเลยนิ...ฮิฮิ...ดีใจจัง เพราะปกติก็บ้ายออยู่แล้ว...และคุณเอ็มพูดได้ถูกใจม๊ากมากค่ะ... ว่าหน่องเสียงสวย...คือแบบว่า..มีคนบอกหลายคนมาก แต่เพื่อนบอกว่า อย่าให้เค้าเห็นหน้าแกเชียว....

ชอบใจที่คุณเอ็มบอกว่า มะเร็งขึ้นอยู่กับตัวเรา 50% หน่อว่าจริงทีเดียวเชียวค่ะ วันก่อนแอบไปอ่านหนังสือที่ร้านนายอินทร์ เรื่อง เมื่อหมอเป็นมะเร็ง อ่านไปได้หน่อยนึง คุณหมอก็กล่าวไว้แบบนี้เหมือนกัน แถมด้วยพลังความรักจากครอบครัวก็ช่วยได้มากนะคะ

พี่เป็ดก็พูดตรงใจเปี๊ยบว่าทุกคนที่นี่ มีความปรารถนาดีต่อกัน เข้าใจกัน....อันนี้เห็นด้วยค่ะ....พี่เป็ดคะ ปัญหาแบบที่พี่เป็ดเล่า มันมีอยู่รอบ ๆ ตัวเราเสมอล่ะค่ะ....จนบางทีเล่นเอาจิตตกไปเหมือนกัน

น้องฝ้ายแอบมองแม่หน่อยนึง น้องฝนเข้ามาถามตรง ๆ ว่า ทำไมแม่เขียนยาวจัง เดี๋ยวพรุ่งนี้เข้ามาใหม่นะคะ

พี่แต๋ว น้องก่ะแตน...เดี๋ยวจะโทร.หาเด้อค่ะ...นู๋แตน รูปที่โพกผ้าน่ะ ยังไง๊ยังไงก็เปิดดูไม่ได้ซักทีล่ะ ...เปิดได้แต่รูปที่ไม่โพกผ้าจ้ะ...

คิดถึงทุก ๆ คนนะคะ...


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.87.152 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:42:30 น.  

 
สวัสดีทุกๆคนคะพี่หน่อง น้องกวาง และคนอื่นๆที่ไม่ได้กล่าวถึง
พี่หน่องคะปุ๊กเป็นคนโคราช เกิดในค่ายสุรฯเลยคะที่ไม่ตอบมา ๒ วันเพราะวุ่นๆทั้งเรื่องของงานและเรื่องเรียนนะคะ กำลังทำป.โทอยู่ พอดีสามีมาป่วยเลยต้องทำงานแทนนะคะ เวลานี้อยู่ที่ร.พวันแรกสามีก็หงุดงิดเล็กน้อยเพราะว่าอายุมากแล้ว งานก็ไปทำไม่ได้ ทั้งๆที่เราเริ่มวางแผนว่าจะไปอยู่โคราช ทำโรงเรียนเล็กๆเกี่ยวกับการแพทย์ทางเลือก อยากจะบอกว่าตัวเองพอมีความรู้ทางนี้บ้างเพราะเรียนมาจากหลายสถาบัน และถ้าสามีอาการดีขึ้นสิ่งแรกทีอยากจะทำคือไปขอบคุณ คุณminie ที่ทำให้ใครหลายๆคนมาเจอกัน


โดย: pook IP: 202.176.106.129 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:29:45 น.  

 
พี่สาว,
ถึงแม้พี่น้องเอ็มจะเข้ามาเองได้แล้ว
บล็อกนี้ ก็ยินดีต้อนรับพี่สาวเสมอค่ะ เรายังต้องการกำลังใจอยู่เรื่อยๆ ค่ะ มาเหอะนะ จะได้อบอุ่น...

ป้าเป็ดขา,
คอยดูนะคะ ว่าลูกของป้าเป็ดจะได้ทำในสิ่งที่ดีๆ และเหมาะกับตัวเขาค่ะ เมื่อมีข่าวดีคืบหน้า ก็อย่าลืมมาเล่าให้ฟังด้วยนะคะ

พี่น้องเอ็ม,
เรื่องเรกิ ล้างมือด้วยเกลือก่อน ในส่วนของผู้รับนั้น เพื่อที่จะเปิดรูขุมขนที่ฝ่ามือ และเราจะสามารถรับรู้ความรู้สึกและการไหลลื่นของพลังงานได้ชัดขึ้นค่ะ

พี่หน่อง,
ไฮเปอร์เจงๆ ถ้า Easy Knit ทำเสร็จเป็นผลงาน ส่งเมล์มาให้ดูด้วยเด้อ เดี๋ยวจะโพสต์ให้ชาวประชาดูกัน...

คุณ Pook,
เหนื่อยหน่อยนะคะ รับภาระหลายเรื่อง แต่ก็นั่นแหละค่ะ
บางครั้งร่างกายของเราก็มาบอกว่า ให้เราพัก...
ชีวิตมันต้องสู้ แต่ก็สู้บ้างพักบ้าง นักมวยเขาถึงต้องมีพักยกค่ะ พักให้น้ำ พักหายใจ... แล้วค่อยสู้ใหม่
ถ้าเราสู้ไปขณะที่ป่วย ผลงานที่ออกมาก็อาจจะไม่ได้ดังใจ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ...
++ ตื้นตันใจค่ะ ที่เห็นว่าบล็อกของกวางมีประโยชน์ ถ้ามาได้ถึงหลวงพระบางยิ่งดีค่ะ :)



โดย: Minie' วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:40:51 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าคะทุกๆคน

จริงๆเมื่อคืนยังเขียนไม่หมดเลยแต่ต้องส่งข้อความก่อนเพราะว่ากลัว netหลุด ในที่สุดก็หลุดจริงๆทั้งๆที่มาพิมพ์ต่อช่วงที่ ๒ เพราะเวลานี้อยู่ที่โรงพยาบาล ใช้NET ที่ทั้งช้าและหลุดบ่อย ข้อความก็อาจขาดๆหายๆไปบ้างก็ขออภัยด้วยนะคะ ต้องคอยส่งเป็นระยะๆ


โดย: pook IP: 202.176.115.10 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:30:13 น.  

 
กรณีเกรงเน็ตหลุด
ก็พิมพ์ใน Note Pad แล้วเอามาแปะค่ะ

แต่บางทีก็เผลอ เช้านี้ กวางก็พิมพ์เล่าอาการในบล็อกใหม่
แล้วใส่รูปไปจนเสร็จ สุดท้าย เดี้ยง... บล็อกเลยยังไม่สำเร็จ...


โดย: Minie' วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:33:41 น.  

 
ขอให้คุณกวางหายเร็ว ๆ นะคะ พักผ่อนเยอะ ๆ

วันนี้ไปเจาะเลือดหลังคีโมครั้งที่1 ครบ15 วัน
ผลเม็ดเลือดขาว 3.2 แด. 3.3 หมอบอกสามารถให้คีโมครั้งที่ 2 (12 ธ.ค.)ได้

ตอนนี้ผมร่วงเป็นกระจุกเลย แต่ยังไม่หมดหัว



โดย: M (น้องพี่สาว) IP: 117.121.208.2 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:36:59 น.  

 
สวัสดีทุกคนคะ
เมื่อเช้าที่หายไปอีกแล้ว เพราะไปนั้งรอสามีที่ห้องทรวงอกเพื่อเจาะปอดเอาน้ำออก ปรากกฏว่าที่ชั้นล่างไม่มีสัญญาณNET นั่งรอสามีชั่วโมงกว่า เวลานี้ทานข้าวไม่เป็นเวลาเลยละ กลับออกมาสามีน็อกเลยเพราะอดข้าวอดนำตั้งแต่เที่ยงคืนกว่าจะได้ทานก็เกือบบ่ายสองโมง เวลานี้ไข้กำลังขึ้น บ่นมากเลยเพราะไม่เคยต้องป่วยแบบนี้ ถ้าแผลที่หมออุดรอยรั่วของปอดหาย อีกไม่กี่วันก็ต้องทำคีโมแล้ว สงสารมากเลยแต่ทำอะไรไม่ได้สามีก็อายุมากแล้ว ไม่ทราบว่าคนอื่นๆเป็นยังไงบ้าง พี่หน่องคนโคราชบ้านเอ็งสะบายดีบ่ คุณกวางที่น่ารักของทุกคนรวมถึงเพื่อนๆที่ไม่เคยเห็นหน้าแต่ก็มีความหมายมากมายในชีวิต ขอให้ทุกคนสุขภาพแข็งแรงนะคะ ถ้าNET ไม่หลุดจะเข้ามาคุยอีก
รักทุกคนเลย pook


โดย: pook IP: 202.176.109.23 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:20:59 น.  

 
พี่เอ็ม,
ขอบคุณมากค่ะ ที่พอรู้ข่าวว่ากวางเป็นไข้ ก็โทรมาให้กำลังใจ ให้พร ถึงหลวงพระบางเลย... กำลังดีขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ

คุณ Pook,
บางทีความวุ่นวายเรื่องการตรวจ การลุ้นผลตรวจอื่นๆ ทำให้เราจดจ่อมาก ลองใช้วิธีกวางนะคะ คือ ลองตรวจดูที่โรงพยาบาลว่า มีร้านอาหารสุขภาพหรือเคาน์เตอร์ที่ขายน้ำผักผลไม้คั้นแยกกากไหม หรือร้านที่ขายซุปข้าวโพด ซุปฟักทองพวกนั้น

พอหาร้านได้ คราวนี้ ส่งคุณสามีเข้าห้องตรวจ หรือรอหน้าห้องตรวจ แล้วเราก็ไปซื้อ... เมื่อหมดรายการตรวจที่ต้องท้องว่างปุ๊ป ก็ดื่มน้ำผักผลไม้ปั๊ป อ้อ..อย่าลืม 2 แก้ว/ถ้วย เผื่อตัวเองด้วยค่ะ เสร็จแล้วค่อยไปหาอะไรทาน ท้องจะได้ย่อยอาหารอ่อนก่อนด้วยนะคะ...

เป็นกำลังใจให้เช่นเคยค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:34:05 น.  

 
เพื่อนๆ พี่ๆ ที่ยังไม่เคยติดต่อกวางทางอีเมล์

ช่วยส่งอีเมล์มาหากวางที่ meenakwang@gmail.com ค่ะ พร้อมกับส่งที่อยู่ไปรษณีย์มาด้วย มีข่าวดีจะบอก


โดย: Minie' วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:37:19 น.  

 
หลังจากนอนเต็มวันมา 1 วัน
วันนี้ เลยยังตาสว่างค่ะ
ส่งเมล์ออกไป แต่เมล์พี่หน่อง...papapanana ใช้ไม่ได้เฉยเลย

พี่หน่อง ช่วยแจ้งอีเมล์อันใหม่มาด่วน...


โดย: Minie' วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:23:03:57 น.  

 
Hi Kwang and all Mambers,

Thank you Kwang, Aunt Ped for your support. I have been busy with moving from last few week. So, i didn't come to this blog for a while.

During moving, I went back to normal food because of we had so many guesses and many functions ( for 2 weeks). Now i'm back to my strictly natural food again .

I have seen a specialist last 3-4 weeks. She said that there are 2 choices. First, operation again but it would come back again. Just like a circle.
Second, long term contraception call "Mirena®". Mirena is a small tool that place inside a womb where slowly release hormone (20microgram/day) for over 5 years. On another hand, I won't be pregnant if I'm on Mirena. I still have some hope that i can have a baby one day, so this option is not an idea at the moment .

Well, last circle. I still had bad pain, I had a day off from work. Then i took Naprogesic (//www.naprogesic.com.au). That make me feel better. So, We will see how i go next circle.

All for now, i will keep in touch with you guys na ka.



โดย: Nuch Ja (Mrs MC ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:04:47 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกๆคน

คิดถึงจังเลย รับคีโมเข็ม 4 ร่างกายอ่อนแอ ปวดกระดูกโดยเฉพาะกลางคืน เมื่อยๆตื้อๆ บอกไม่ถูก ต่อมรับรสก็เสีย(เล็กน้อย) สังเกตตนเองนะคะ หลังรับยาทุกรอบจะมีอาการประมาณ 5 วัน เป็นวงจรเลยล่ะ อ่อนแอ 5 วัน สบายดี 15 วัน อดทนอีก 2 ครั้ง คาดหวังว่าจะดี ครบคอร์สซะทีเนาะ


รักษาสุขภาพนะคะ ทั้งกายและใจ อย่าลืมว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกนี้


โดย: ก่ะแตน IP: 61.7.170.105 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:10:59 น.  

 
อยากทราบข่าวดีของน้ากวางบ้างจัง
พอดีอ่านไป อ่านไป น้ากวางจาเป็นแม่ฟ้า
ได้เลยนะเนี้ย แม่อายุ 47 ปีค่ะ



โดย: ฟ้า IP: 58.10.125.169 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:12:33 น.  

 
ขอบคุณค่ะ Nuch Ja ที่ตามมาโพสต์ให้ในบล็อก
ขอให้ดีวันดีคืน และกลับมาลองธรรมชาติบำบัดได้อีกนะ

ก่ะแตน,
แบบที่เราคุยกันหละ ตะเองอดทนเก่งอยู่แล้ว 2 จิ๊กเท่านั้นเนอะ พอรู้สึกอยากกินขึ้นมา ทุกอย่างอร่อยหมด..อุอุ ระวังน้ำหนักขึ้นเน้อ

น้องฟ้า,
ดีใจที่ได้เป็น น้ากวาง ค่ะ เพราะมีหลานสาวอยู่ไม่กี่คนเอง
มีเพิ่มอีกคน แสนจะอบอุ่น

++ น้ากวางตอบคำถามให้แล้วนะคะ ที่หน้า "ทางเลือกการรักษา เมื่อรู้เป็นมะเร็ง"

++ เรื่อง ข่าวดีของน้ากวาง
คือการพิมพ์หนังสือประสบการณ์การบำบัดมะเร็ง และการใช้ชีวิตในหลวงพระบาง น่ะแหละค่ะ
ทางสำนักพิมพ์บอกว่า เอาเป็น "กลางเดือนมกราคม" ให้บรรยากาศปีใหม่มันจางจิ๊ดๆ แล้วค่อยเริ่มกัน

ที่ว่าเป็นข่าวดี เพราะเพื่อนๆ บางคนอ่านในบล็อก และเนื้อหาก็เริ่มซ้ำบางอัน หรือว่า ลำดับความคิด กระโดดไปมา เพราะเป็นการเขียนไดอารี่ แต่ในหนังสือจะเรียบเรียงใหม่ จับประเด็นได้ง่ายขึ้น และเพิ่มเติมเยอะครบถ้วน

เดี๋ยวค่อยเปิดเผยมากขึ้นเรื่อยๆ นะคะ เหลืออีก 6 สัปดาห์แน่ะ


โดย: Minie' วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:28:48 น.  

 
เข้ามาอ่านทุกวันนะค่ะ เพื่อทราบข่าวคราวของชาว บล๊อคนี้ แต่มิได้โพสต์เข้ามาเพราะตัวเองไม่มีข้อมูลดี ๆ เท่าผู้มีประสบการณ์ ก็เข้ามาศึกษา และอัพเดตข้อมูลทุกวันเพื่อน ๆ ว่างก็เข้ามาเล่าประสบการณ์ของตัวเองเพื่อเป็น case study ให้กับเพื่อน ๆ บ้างซิค่ะ หายไปหลายคนแล้วน่ะ คิดถึงทุกคนค่ะ ขอให้ทุกคนมีสุขภาพกาย สุขภาพใจที่ดีและเข้มแข็งทุกคน....เอาใจช่วยค่ะ
ด้วยรัก


โดย: พี่สาว ระยอง IP: 222.123.186.222 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:29:02 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง และเพื่อน ๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคน

เมื่อวานไปให้คีโมครั้งที่3 ของคอร์สที่ 3 มา คราวนี้ไม่ค่อยราบรื่นค่ะ ยาตัวแรก Taxal ผ่านไปด้วยดี แต่พอเริ่ให้ Carbo ไปประมาณ 100cc เกิดอาการคันที่ลิ้น คันยิบ ๆๆ ๆ แล้วเริ่มมาคันที่มือ ประมาณ 2 นาที มือเริ่มบวมแดงแจ๊ด ทั้งแสบทั้งคัน และเริ่มลามไปยุบ ๆ ยิบ ๆตามตัว อีกแป๊บนึงก็แน่นหน้าอก หายใจไม่ออก น้องพยาบาล
เลยมาฉีดาแก้แพ้ให้ แล้วก็ Off Carbo ทันที ซักพักใหญ่ ๆ อาการต่าง ๆ ก็หายไป

คราวหน้าหมอคงต้องดูอีกทีว่าต้องปรับยาใหม่หรือเปล่า แต่ปกติพี่หน่องก็ใช้ 2 ตัวนี้มาตลอด ไม่เคยเป็นอะไรเลย

แต่วันนี้ดีแล้วค่ะ ดีเป็นปกติเลยล่ะ ...กังวลเล็กน้อยว่าเมื่อวานให้ไม่ครบโดส คือได้ Carbo ไป 100 cc เอง มันจะเป็นไรมั๊ยเนี่ย

วันนี้ขอแอบทักทายน้องปุ๊กก่อนนะคะ เป็นกำลังใจให้ทั้งน้องปุ๊กและสามีนะคะ ... ขอให้อาการดีขึ้นทุกวัน มีกำลังใจ กำลังกายที่เข้มแข็ง พร้อมต่อสู้โรคนะคะ....แล้วมีเรื่องตื่นเต้นอีกอย่างค่ะ...พี่หน่องว่าน้องปุ๊กกะพี่หน่อง เริ่มใกล้กันทุกทีแล้วล่ะค่ะ เพราะพี่หน่องก็เป็นลูกทหาร อยู่ในค่ายสุรนารีมาตั้งแต่เด็ก ๆ เหมือนกัน เอ้า..สนใจคุยกันต่อ ได้ที่ 081 -7608725 นะคะ (ถ้าน้องปุ๊กว่างนะคะ)

น้องกวางหายดีแล้วบ่...จากข้อความที่โพสต์ ดูสดชื่นแจ่มใสแล้วเน๊าะ.... ดีใจกับความสำเร็จของหนังสือเล่มแรก...รับประกันพี่หน่องไม่พลาดที่จะเก็บไว้แน่นอน...E- mail อันเก่าเค้าคงยกเลิกไปแล้ว เอาอันใหม่นะคะ fai.fon@hotmail.com ค่ะ

คุณเอ็ม และน้องก่ะแตน สู้ ๆ นะคะ อาการที่ก่ะแตนว่ามา พี่หน่องก็เป็นเหมือนกัน แล้วมันก็จะดีขึ้น รอให้คีโมรอบใหม่ก็เป็นใหม่ ฮิฮิ....คุณเอ็มซื้อวิกหรือยังคะ อาการข้างเคียงอื่น ๆ ค่อยยังชั่วหรือยังคะ

แอบทักทายคุณ nuch ja กะหลานฟ้าด้วยค่ะ... ภาษาอังกฤษพี่หน่องอ่อนแอ แต่ก็พยายามอ่านให้ครบ พยามแปล ไม่รู้แปลผิดมั่งป่าวก็ไม่รู้

พี่เป็ดโทร.มาหาเมื่อคืน หน่องกำลังสะลึมลฃสะลือ จากยาที่ฉีดตอนกลางวัน เลยคุยได้นิดเดีว ถ้าพี่เป็ดไปตรวจได้ผลยังไงส่งข่าวด้วยนะคะ

ยังไงๆ ก็ตาม ทุกครั้งที่เข้ามาบล็อคของน้องกวาง ก็อดรู้สึก ขอบคุณน้องกวางอย่างมากทุกครั้งไม่ได้ เพราะมีน้องกวาง พี่หน่องถึงได้มีกำลังใจ และมีความสุขกับพี่ๆ น้อง ๆ ทุกคนที่รู้จักกันที่นี่...ขอบคุณ จุ๊บ ๆ ค่ะ

ช่วงท้าย ....คิดถึงทุกๆคน ค่ะ คิดถึงพี่สาว น้องนก น้องโบว์ พี่แต๋ว คุณช้างฯ น้องแมงมุม คุณผ่านมา (หายไปทั้งคู่เลย) คุณรักษ์สุขภาพ เข้ามาบ่อย ๆ นะคะ
แล้วก้อทุก ๆ คนค่ะ แล้วคุยกันใหม่นะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.89.141 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:29:41 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ๆเพื่อนๆน้องๆ ทุกท่าน

หายไปหลายวัน กะลังยุ่งเล็กๆ พอดีมีการบ้านต้องส่งอาจารย์ก็เลยต้องเร่งมือทำหน่อยค่ะ เรียนโทอยู่ค่ะ จะจบเทอมนี้แล้ว

พี่หน่องขา อาการแพ้คีโมนกจะมีผื่นขึ้นวันแรกค่ะ จะคันตามง่ามน้วมือนิ้วเท้า และจะบวมหน่อยๆ พอวันที่ 3 ก็จะหาย แต่จะมีอาการปวดขาและอาเจียนมาแทนที่ บางครั้งก็เดินไม่ได้ แต่ต้องพยายามเดินนะคะ เลือดลมจะได้หมุนเวียน ถ้าเดินแล้วปวดก็เดินๆ หยุดๆ ให้กล้ามเนื้อขาทำงานบ้างจะได้มีแรง

อาการนี้อยู่ในอาทิตย์แรกเท่านั้นหลังจากนั้นก็จะดีขึ้น และจะมีอาการชานิ้วมือนิ้วเท้า อันนี้ทำใจเลยไม่หายง่ายๆ หมอจะให้ใส่รองเท้าหลวมๆ เลือดจะเดินสะดวกขึ้น

พอครบ 15 วัน ก็ต้องระวังเรื่องอาหารการกินต่อ อันนี้เน้นมากๆ นะคะ ว่าต้องสะอาด อย่าเห้นแก่อร่อยเหมือนนก กินปลากระพงนึ่งมะนาวไป 2-3 คำ จ่ายไป 6 หมื่นกว่า ไม่คุ้มเลย เพราะโอกาสท้องเสียแล้วเชื้อแบคทีเรียลามปามมีมากถึงมากที่สุด

นกเจอต่อมน้ำเหลืองในท้องอักเสบหมอต้องเจาะหน้าท้องเอาหนองออกมา สยองขวัญ สยึ๋มกึ๋ยเลยทีเดียว ที่สำคัญเม็ดเลือดขาวไม่ขึ้น ตัวซีด ต้องให้เลือดอีก 2 ถุง เล่นเอาจิตตกไปเลยค่ะ

เพื่อนๆ ที่กำลังให้คีโมต้องคอยสังเกต อาการตัวเองนะคะ มีอะไรก็ถามหมอไว้ก่อนเลย อย่าปล่อยปละละเลย แล้วก็คิดเสียว่า เดี๋ยวทุกอย่างก็ผ่านไปและก็ผ่านไปเร็วจริงๆ
ข้อเสียคือมันจะแวะมาทักทายกันอีกเท่านั้น เฮ้ออ!!!

ว่างๆ จะโทร ไปหาพี่หน่องนะคะ อยากได้ยินเสียงหวานๆอีก

น้องกะแตนเจ้า เป๋นคนตางเหนืออู้กำเมืองได้ก่อ ปี้เป๋นคนเจียงใหม่เจ้า บ่เกยไปแม่ฮ่องสอนเลย กั๋วเมารถ เครื่องบินใบพัดก็บ่กล้านั่ง มันจ๊าแต๊จ๊าว่า

หุหุ รู้สึกจะมีเพื่อนเข้าเว็บนี้หลายภาคเลยนะคะ รายงานตัวกันหน่อยเร้ว

แวบไปทำงานก่อนนะคะ สุขภาพแข็งแรง มีความสุขกายสุขใจทุกท่านนะคะ


โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:13:04 น.  

 
สวัสดีค่ะน้ากวาง.
ฟ้าดีใจเหลือเกินผลตรวจออกมาแล้วชิ้นเนื้อนั้นเป็นเนื้อดีค่ะตัวฟ้าเองทำงานอยู่กรุงเทพแม่อยู่ต่างจังหวัดจะได้กลับไปดูแลเยี่ยมแม่บ้างก็เป็นเทศกาล เลยไม่ค่อยได้กอดแม่เท่าไร น้ากวางค่ะตอนที่ฟ้ารอให้น้าที่บ้านโทรมาบอกข่าวของแม่นั้น ใจมันตุ้บๆตุ่บๆ ทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะเนี้ยฟ้าขอบนกับองค์พ่อโสธรไว้ด้วย มันเป็นที่พึ่งทางใจได้ดีด้วยค่ะ

น้ากวางค่ะ ( เรียกน้ากวางแล้วดูอบอุ่นดีจัง ) ถึงแม้ว่าฟ้าจะบังเอิญผ่านมา แต่ว่าฟ้าจะเข้ามาเยี่ยมน้ากวางบ่อยๆแม้ว่าแม่จะไม่มีเชลล์มะเร็งแต่ฟ้าได้คุยกับน้ากวางและพี่ๆ,ป้า,ทุกคนที่ต้องต่อสู้กับโรคแล้วรู้สึกดีและความรู้สึกตอนที่กำลังไม่สบายใจนั้นน้ากวางทำให้ฟ้ามีพลังใจมาก จนบอกไม่ ฟ้าขอขอบคุณน้ากวางและขอพรที่น้ากวางส่งให้แม่ฟ้านั้นตอบแทนน้ากวางกลับไปบ้างนะค่ะให้กลับทุกๆคนเลยค่ะที่จำได้ ป้าหน่อง,ป้าเป็ด,คุณโบว์และใครๆอีก

ขอพระคุ้มครองทุกๆท่านนะค่ะ





โดย: ฟ้า IP: 58.10.125.169 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:55:28 น.  

 
น้องฟ้า,
ยาฮู้...โล่งใจด้วยคนค่ะ...
เฮ้..อย่าลืมไปแก้บนองค์หลวงพ่อโสธรด้วยล่ะเรา

ช่วยส่งอีเมล์ให้พี่กวางด้วยจ๊ะ ที่ meenakwang@gmail.com


โดย: Minie'-กวาง IP: 202.137.142.41 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:12:48 น.  

 
สวัสดีพี่หน่อง คุณกวางและสมาชิกทุกคนคะ
จริงๆแล้วปุ๊กไม่ได้เข้าข่ายกับทุกคนเลยนะคะ เพียงแต่เข้ามาขอแจมด้วยเพราะว่าเห็นในความมีน้ำใจซึ่งกันและกัน ทำไมถึงได้มีความสุขมากมายในการให้กำลังใจกัน ซึ่งต่างกับเหตุการณ์บ้านเมืองจริงๆ น่าจะรวมตัวกันตั้งพรรคได้แล้ว( ล้อเล่นคะ ) ก่อนอื่นต้องขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจปุ๊กทั้งๆที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน ขอบคุณพี่หน่องคนโคราชบ้านเอ็ง( เดี๋ยวปุ๊กก็ย้ายกลับโคราชแล้วกำลังเล็งที่ซื้อบ้านอยู่คะ แล้วพี่หน่องอยู่แถวไหนแนะนะหน่อยคะ ) และขอบคุณคุณกวางผู้น่ารักที่สุดสำหรับคำแนะนำที่ได้ตอบมาทุกครั้ง จริงๆแล้วไม่ได้เงียบไปนะคะ แต่ว่าเวลาพิมพ์เสร็จแล้วส่งไม่ได้เพราะNETล่มอีกแล้ว ( ก็ของฟรี) วันนี้ก็เลยเปลี่ยนระบบใหม่ โดยการพิมพ์จดหมายใส่ word ก่อนแล้วค่อยcopyใส่ลงในmail เที่ยวนี้หวังว่าคงสำเร็จ
เล่าต่อจากเมื่อวานคะ หลังจากสามีเข้ารับการเจาะปอดแล้ว( อาหารไม่ได้ทานเกือบครึ่งวันตั้งแต่เที่ยงคืนยันเกือบบ่ายสอง ) พอปุ๊กเข้าไปหาในห้องเห็นแล้วน่าสงสารมาก เพราะหนาวมาก ( ถอดเสื้อเจาะหลัง )ปากทั้งแห้งและเขียวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำเลยคะ ที่สำคัญเมามอร์ฟีนอีกต่างหาก เวลานี้ที่หลังก็เลยมีหางห้อยออกมา พอตกกลางคืนประมาณ สี่ทุ่มกว่าหมอก็มาแกะแผลที่หลังออกใส่ท่อใหม่เพราะว่าผลx-ray ออกมาสายยางพับเลยต้องมาทำใหม่ แผลเก่าก็ยังไม่หายเจ็บแถมแผลใหม่ก็มีอีก ปรากฏว่าไข้ขึ้นเกือบสี่สิบ และวันนี้ก้โดนอีกรอบเพราะสายยางที่ทำไว้ก็พับอีก ( เวลานี้หลับเป็นตายเลยคะ)
แล้วเวลานี้เพื่อนคนอื่นเป็นไงบ้างคะ ปุ๊กเอาแต่เล่าเรื่องสามีตัวเองทั้งๆที่ไม่ได้ถูกวัตถุประสงค์ของงานนี้เลย หวังว่าคุณกวางคงให้อภัยนะคะ อีก2-3วัน หมอก็คงเอาสายออก ถ้าแผลหายดีแล้วก้คงคีโมต่อเลย ยังไม่ทราบว่าจะแพ้คีโมหรือเปล่า และก็ยังไม่รู้ว่าต้องอยู่ร.พ อีกกี่วัน สงสัยเสาร์อาทิตย์นี้ต้องโดดเรียนอีกแล้ว สงสัยจบไม่ทันเพื่อนแน่ๆ แต่ไม่เป็นไรหร็อกเพื่อคนที่เรารัก จริงแล้วพวกเราน่ามาเจอกันนะเพราะว่าคุยกันเหมือนพี่น้องกันเลย แต่อีกไม่นานคงได้เจอกันแน่ๆในวันเปิดตัวหนังสือของคุณกวางไงละ ออกเร็วๆนะคะจะอุดหนุนแน่นอน จริงๆแล้วปุ๊กมีงานที่เรียนจะเกี่ยวกับเรื่องการจัดสัมนาในกลุ่มนักศึกษาป.โทอยากทำหัวข้อเกี่ยวกับเรื่องมะเร็งรังไข่จังเลยคะ เพราะว่าส่วนมากผู้หญิงเราจะไม่ค่อยให้ความสนใจ และที่สำคัญเพื่อนของปุ๊กที่เรียนโทด้วยกันส่วนมากจะเป็นบุคคลากรทางการแพทย์ โดยเฉพาะด้านสาธารณสุข ถ้าเผื่อว่าเขาได้ฟังประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้โดยผู้รู้จริงท่าจะมีประโยชน์มาก( ไม่รู้คิดมากไปหรือเปล่า ) วันหลังจะเข้ามาเล่าใหม่ วันนี้ขอลองใช้netฟรีของร.พก่อนไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือเปล่า เพราะว่าเขาประกาศใชพรบ.ฉุกเฉินแล้วหวังว่าเพื่อนๆคงไม่กระทบกับเรื่องนี้นะคะ วันนี้ขอจบรายงานก่อน
รักทุกคนเลยคะสุขภาพแข็งแรงนะคะ
pook



โดย: pook IP: 202.149.25.238 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:30:06 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณกวางและพี่ๆสมาชิกที่คุ้นเคย ทุกๆคน

อากาศที่แม่ฮ่องสอนเย็นลงอย่างรวดเร็ว หนาวๆมา 2 วันแล้ว ได้ใส่ชุดอุ่นสมใจนึก ระวังตนเองอย่างดี ไม่อยากเป็นหวัดค่ะ

พี่แม่นก แตนอยู่แม่ฮ่องสอนแต่กำเนิด เป็นคนไทยใหญ่เจ้า อู้กำเมืองได้ตวย อูบกำไตก่เป๋น (ภาษาท้องถิ่นไทยใหญ่ค่ะ) เชิญพี่แม่นกมาเที่ยวแม่ฮ่องสอนนะคะ ช่วงหน้าหนาวนี่แหละ อากาศดี นั่งเครื่องบิน 30 นาที ไม่น่ากลัวค่ะ เพราะแตนก็เดินทางไปคีโมทุก 20 วัน ถ้าไม่ได้เครื่องฯคงแย่แน่ นั่งรถตั้ง 5 ชั่วโมงแถมเมารถอีกค่ะ

คุณปุ๊กคะ ชื่นชมความอึดและสามารถมากจริง คุณทำหน้าที่ได้เยี่ยม เป็นกำลังใจให้คุณและสามีนะคะ

พี่หน่องคะ อาทิตย์หน้าคงได้รับพัสดุ เกิดเหตุการณ์แบบนี้ แตนก็ไม่รู้ว่าของจะตกค้างอยู่ที่ใด แต่ไม่เป็นไรนะคะ ของไม่บูดแน่ๆ

พี่ M +พี่สาวขา ทุกอย่างจะผ่านพ้นไปด้วยดีค่ะ แตนเชื่อและก็เป็นจริงด้วยนะ จากประสบการณ์ตัวแตนเองแหละ ร้องเพลง....กำลังใจ กับ อย่ายอมแพ้ นะคะ

พี่ๆมีงานอดิเรกอะไรกันมั่งคะเนี่ย เจ็บป่วยครั้งนี้ แตนซื้อตนไม้มาเลี้ยงค่ะ เลือกชนิดที่อดทนด้วยนะ ขอบอก พูดให้กำลังใจต้นไม้สัมผัสลำต้น ใบ ทุกวัน......อยู่ในช่วงทดลอง แล้วจะรายงานผล อ้อ...เลี้ยงปลาอีกอย่างค่ะ เฝ้าดูการเติบโต มีภาระเล็กๆน้อยๆให้ทำดี

คุณกวางเปิดตัวหนังสือ แตนสัญญาว่าซื้อแน่ๆๆ อยู่ไกลไปไม่ได้ก็ส่งใจให้แทนเน้อ อยากได้อะไรทางแม่ฮ่องสอนก็บอกเลยนะ จะจัดการให้จ้ะ แตนหมายรวมถึงพี่ๆเพื่อนๆสมาชิกในblog นี้ทุกคนค่ะ

ด้วยความปราถนาดี มีกำลังใจแจกให้ทุกคนค่ะ คนละเยอะๆ เลย คิดถึงนะคะ


โดย: ก่ะแตน แม่ฮ่องสอน IP: 118.174.73.141 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:43:45 น.  

 
สวัสดีทุกคนคะ(รอบที่สาม)
ปุ๊กส่งจดหมายสามรอบส่งไม่ได้เลย เดี๋ยวผิดตรงนั้นตรงนี้( เซ็งสุดๆ)เลยต้องกลับมาพิมพ์ในword เหมือนเดิม จดหมายฉบับก่อนพิมพ์ตั้งแต่เมื่อวานคะ เลยแปลกๆไปหน่อย วันนี้ทุกคนสบายดีนะคะ พี่หน่องแล้วปุ๊กจะโทรฯไปหาคะ รอรับดีๆแล้วจะรู้ว่านรกมีจริง
คุณกวางสบายดีนะคะวันนี้ปุ๊กเข้าไปอ่านงานของคุณกวางมา ขอบอกว่าเก่งจริงๆคะ มีคนเชิญไปออกรายการหรือยังคะ สงสัยอนาคตเป็นคนดังแน่ๆเพราะเก่งขนาดนี้
แม่นกขอบคุณนะคะสำหรับกำลังใจ ยังไงก็ขอให้เรียนจบเร็วๆนะคะแล้วเทอมหน้าถ้าไม่พลาดปุ๊กจะตามไป พรุ่งนี้สามีปุ๊กเขาต้องเจอศึกหนักอีกแล้วครับท่าน เพราะปรากกฏว่ารูรั่วที่ปอดนั้นอุดไม่สนิจ ต้อวซ่อมใหม่เที่ยวที่แล้วยังเจ็บเกือบตายเพราะว่าเจาะสดฉีดยาชาไม่อยู่เพราะต้องเจาะเข้าไปในเนื้อปอด ( สงสารที่สุดด ) แต่ทำไงได้ละเพื่อการรักษาที่ดีที่สุด
ขอบคุณคุณกะแต่นสำหรับกำลังใจดีๆที่มีมาจากดอยสูงคะ
วันนี้เข้าไปอ่านงานเก่าๆของคุณกวางเจอเรื่องค่าCA125 เลยสบายใจขึ้น เพราะว่าค่านี้บ้างครั้ง ก็ไม่แม่นยำ ต้องตรวจละเอียดอีกที่ ปุ๊กเข้ามาที่นี้มีแต่ได้ย่างเดียวอยากตอบแทนคนอื่นๆบ้าง เอาเรื่องที่กำลังนิยมดีกว่าคือเรื่องการใช้ยาสมุนไพร เพื่อนๆคนไหนที่สนใจอยากใช้แต่ไม่มีความรู้ถามปุ๊กได้นะคะ พอดีจบด้านนี้มาจะได้มีอะไรตอบแทนเพื่อนๆบ้าง
วันนี้พอแค่นี้ก่อนเพราะการบ้านก็ยังไม่ได้ทำ พรุ่งนี้ต้องรอลุ้นสามีและต้องไปเรียนด้วยแล้วจะกลับมาคุยด้วยนะคะ
รักทุกคนเลย POOK
ทำไม่วันนี้ส่งจดหมายไม่ได้เลย ขึ้นข้อความใส่รหัสไม่ถูกต้อง 3 ครั้งแล้วคะ


โดย: pook IP: 202.149.25.241 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:06:35 น.  

 
ตอนนี้อากาศดีมากค่ะ เริ่มหนาวแล้ว ตอนเช้า 22องศาตอนกลางวันก็ไม่ร้อนแล้วค่ะ ขอเชิญพี่ ๆ น้อง ๆ มาเที่ยวบ้างนะค่ะ พี่สาวมีที่พักให้ค่ะ
* น้องกวาง พี่สาวรออ่านหนังสือของหนูอยู่นะคะ เสร็จแล้วจะวางที่ไหน แจ้งข่าวด้วยนะคะ พี่เข้ามาทุกวัน
** น้องหน่อง พี่สาวอ่านแล้วตกใจ แต่พออ่านไปก็..เฮ้อ.อ.โล่งอก สบายดีแล้วนะค่ะ เดี๋ยวนี้คุณหมอเก่งค่ะ หากพวกเราดูแล ควบคุมอาหารกันซะขนาดนี้..คุณมะ..ไปไกล ๆ ต่างคนต่างอยู่
*** คุณน้องนก กำลังใจดีมากน่ะคะ สู้..สู้..
****น้องก่ะแตน ยังร่าเริง สดใส อิจฉาจังคนอยู่แม่ฮ่องสอนเนี่ยะ..อากาศก็ดี อาหารก็อร่อย สถานที่เที่ยวก็เยี่ยมยอด ถ้ำแก้วโกมล(ถ้าผิดขอโทษค่ะ) สวยมาก ใครไม่เคยไปรีบไปดูซะนะค่ะ เหมือนถ้ำเพชรเลยค่ะ อ.ปาย น่าอยู่ที่สุด..พูดแล้วอยากไปจัง (แต่ติดลูก ๆ เรียนพิเศษ)
*****น้องปุ๊ก ขอส่งกำลังใจช่วยคุณสามีของน้อง ขอให้สุขภาพดีในเร็ววัน ให้น้องปุ๊กใช้วิธีแบบน้องก่ะแตน คือ"กอดบำบัดน่ะคะ" กอดและจับมือไว้ให้กำลังใจ..สุ้..สู้..ค่ะ ความรัก และกำลังใจ รักษาได้ทุกโรคค่ะ...

ด้วยความรักและห่วงใยทุกคนน่ะค่ะ



โดย: พี่สาว ระยอง IP: 222.123.117.76 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:13:06 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกคน

M นะคะ
วันนี้ ครบ 17 วันของการให้คีโมครั้งที่ 1
..ผมร่วงมากค่ะ โดยเฉพาะเส้นผมสั้น ๆ ที่เพิ่งงอก
..คล้ายเด็กที่รอโกนผมไฟ ....แต่ยังไม่โล้น
อาการอื่น ๆ ดีขึ้น มึนหัวเล็กน้อย เดินได้คล่องขึ้น

ขอบคุณป้าเป็ด คุณหน่อง น้องก่ะแตนและทุกคนนะคะที่ให้กำลังใจ

- ป้าเป็ดหายไปไหนคะ คิดถึง

- คุณหน่องคะ ยังไม่ได้ซื้อวิก ตอนนี้มีสปอนเซอร์ทั้งพี่และน้องแย่งจะซื้อให้ แต่ M ไม่ชอบวิก ชอบผ้าโพกหัว+หมวกมากกว่าค่ะ (เห็นคุณกว่งใช้ผ้าโพกหัวสวยดี)
อีกอย่างคือ....กลัววิกผมแท้ ผมใครก็ม่ายรุ ...มาอยู่บนหัวเรา (5555+) กลัวจริง ๆ ค่ะ ...ไม่ทราบว่ามีใครกลัวเหมือนกันบ้าง

- น้องก่ะแตนคะ จริง ๆแล้วพี่ต้องไปตรวจงานที่ปายและแม่ฮ่องสอนวันที่ 4-6 ธ.ค นี้ เสียดายมาก ๆ ที่ยังป่วยอยู่
เลยอดไป ไม่งั้นคงได้เจอกันแล้ว...เนอะ..


M ไม่ได้เข้ามาบล็อกบ่อยนัก... ฝากความคิดถึงให้ทุกคนด้วยนะคะ


และก็....ขอขอบคุณ..คุณกวาง(เจ้าของไอเดียดีๆ..ที่ทำให้พวกเราได้เจอกัน)
ขอให้ทุกคนมีความสุขกายสุขใจ เข้มแข็ง และสู้ต่อไปค่ะ


ด้วยรักและห่วงใย


โดย: M(น้องพี่สาว) IP: 203.148.164.138 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:30:33 น.  

 
กวางวุ่นๆ กับการเตรียมเดินทางไปเวียงจันทน์
เดี๋ยวจะหายจากการออนไลน์ไปสัก 5 - 6 วัน
ไม่ต้องห่วงนะคะ ที่เป็นไข้ ขาบวมอักเสบก็ดีขึ้นมากแล้วค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:48:13 น.  

 
สวัสดีทุกคนคะ( พี่หน่อง,คุณกวาง,คุณก่ะแตน,พี่สาวระยอง,และเพื่อนๆทุกคนคะ )
เดี๋ยวนี้ปุ๊กเริ่มติดเวปนี้แล้วละ ว่างเมื่อไรต้องเข้า ทุกครั้งที่เข้าไม่เคยผิดหวังเลยได้รับกำลังใจดีๆเสมอมา ขอบคุณพี่สาวระยองนะคะสำหรับคำแนะนำดีๆ เรื่องกอดนั้นปุ๊กกอดสามีทุกวันกอดกันมาเกือบ20 ปีแล้วคะ มีทั้งกอดและหอมก่อนและหลังออกจากบ้านรวมทั้งทุกครั้งที่ปุ๊กเดินผ่านสามี โดยมากปุ๊กจะเป็นคนหอมจนสามีบ่นแล้วคะ แต่ก็ต้องยอม บางครั้งก่อนออกจากบ้านสามีก็ต้องเรียกปุ๊กให้มากอดและหอมทุกครั้ง
ซึ่งนี้คือปัญหาเพราะเหมือนกับความเคยชินที่ต้องทำ ไม่ว่าวันนั้นจะโกรธกันหรือเปล่า
ฉะนั้นเมื่อสามีป่วยปุ๊กถึงได้เครียดมาก ทั่งๆที่ตนเองก็มีความรู้เรื่องสุขภาพพอสมควร แต่พอคนที่เรารักไม่สบายเกิดประสาทแตกเลยคะ แต่เมื่อมาเจอเวปนี้แล้วทำให้กำลังใจเกิดขึ้นมากมายเลยคะ เพราะฉะนั้นปุ๊กตั้งความตั้งใจไว้ว่าจะทำทุกวันที่อยู่ด้วยกันให้มีความสุขมากที่สุด เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
รักทุกคนเลยคะสุขภาพดีวันดีคืนนะคะ POOK



โดย: pook IP: 202.149.24.161 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:29:08 น.  

 
lสวัสดีคะ
มีใครอยู่หรือเปล่า กลับมาอีกรอบแล้วคะ
คิดถึงทุกคนจัง
รักนะPOOK


โดย: pook IP: 202.149.24.129 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:07:04 น.  

 
มีเกร็ดความรู้มาไห้คะ
มะเร็งรังไข่เป็นมะเร็งที่พบได้มากเป็นอันดับ 2 ของ มะเร็งระบบอวัยวะสืบพันธุ์สตรีพบ ได้มากในช่วงอายุ 40-60 ปีในเด็กก่อนหรือหลังวัย 10 ปีก็อาจพบได้

เนื่องจากธรรมชาติของโรค โตและกระจายรวดเร็วในช่องท้อง สังเกตุได้ยากผู้ป่วยมักมาพบแพทย์เมื่อมี
อาการมากแล้ว

เป็นมะเร็งที่พบบ่อย ในหญิง แต่เป็นสาเหตุการตายเป็นอันดับแรกของโรคมะเร็งของระบบอวัยวะสืบพันธุ์
สตรี ทั้งนี้ เนื่องจากธรรมชาติของโรคที่สามารถโตและกระจายได้อย่างรวดเร็วในช่องท้อง และเป็นตำแหน่ง
ที่สังเกตได้ ยาก ผู้ป่วยจึงมักมาพบแพทย์ในระยะที่เป็นมากแล้ว


สาเหตุ

ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่พบเหตุส่งเสริม ที่ทำให้เกิดมะเร็งรังไข่ ดังนี้ คือ
1.สภาพแวดล้อม เช่น สารเคมี อาหาร เนื่องจากพบว่าในประเทศ อุตสาหกรรมมีผู้ป่วยเป็น มะเร็งรังไข่
มากกว่าประเทศเกษตรกรรม
2.สตรีที่ไม่มีบุตร หรือมีบุตรน้อย
3.ผู้ที่เคยเป็นมะเร็งที่เต้านม มะเร็ง มดลูก และมะเร็งระบบทางเดิน อาหาร โอกาสเป็น มะเร็งรังไข่มี
มากกว่าคนปกติ

# สาเหตุไม่ทราบแน่ชัด มักพบในหญิงไม่มีบุตร หรือมีบุตรน้อย เคยเป็นมะเร็งเต้านม มะเร็งปากมดลูก และมะเร็งลำไส้ใหญ่ รับประทานอาหารไขมันสูงเป็นประจำ เคยใช้ยากระตุ้นการทำงานของรังไข่เพื่อให้มีบุตร



อาการ

1. อาจไม่มีอาการ แพทย์ตรวจพบโดยบังเอิญ
2. มีอาการท้องอืดเป็นประจำ
3. มีก้อนในท้องน้อย
4. ปวด แน่นท้อง และถ้าก้อนมะเร็งโตมากจะกด กระเพาะปัสสาวะหรือลำไส้ส่วนปลาย ทำให้ ถ่ายปัสสาวะ
หรืออุจจาระลำบาก
5. ในระยะท้ายๆอาจมีน้ำในช่องท้องทำให้ท้องโต ขึ้นกว่าเดิม เบื่ออาหาร ผอมแห้ง น้ำหนักลด

อาการและอาการแสดง ในระยะเริ่มแรกอาการไม่แน่นอน ปวดท้อง แน่นท้อง น้ำหนักลด เบื่ออาหาร คลำพบก้อนในท้อง หรือในอุ้งเชิงกราน เมื่อก้อนโตขึ้นกดเบียดกะเพาะปัสสาวะก็จะทำให้ปัสสาวะบ่อย ปัสสาวะขัด ถ้าก้อนไปกดลำไส้ใหญ่ส่วนปลายทำให้ปวดถ่วงและถ่ายอุจจาระลำบาก เมื่อมีการกระจายตัว
ของเซลล์มะเร็งในช่องท้องก็จะมีนำในท้อง ประจำเดือนผิดปกติ


การวินิจฉัย

1. การตรวจภายในอาจคลำพบก้อนใน บริเวณท้องน้อย การคลำพบก้อนรังไข่ได้ในสตรีวัย หมดประจำเดือน
ควรนึกถึงมะเร็งของรังไข่ไว้ด้วย (เพราะตามปกติวัยหมดประจำเดือน รังไข่จะฝ่อ)
2. การทำแพพสเมียร์จากในช่องคลอด ส่วนบนทางด้านหลัง อาจพบเซลล์มะเร็งของรังไข่ ได้
3.การตรวจด้วยเครื่องความถี่สูงอาจช่วยบอกได้ว่ามีก้อนในท้อง ในรายที่อ้วนหรือหน้าท้อง หนามาก
คลำด้วยมือตาม ปกติตรวจไม่พบ
4. การผ่าตัดเปิดช่องท้อง และตรวจดู เป็นวิธีที่สำคัญ และแม่นยำที่สุดในการวินิจฉัยโรค อย่างแน่นอน
สามารถ ขลิบหรือตัดเอาเนื้อมาตรวจหาชนิดของมะเร็ง และทราบถึงระยะ ของโรค ด้วย
5. การวินิจฉัย การตรวจภายใน เอ็กซเรย์หรือ ULTRASOUND หากพบก้อนที่น่าสงสัย ควรทำผ่าตัด
ทุกราย เพื่อนำก้อนเนื้อไปพิสูจน์ทางพยาธิวิทยา


การรักษา

การผ่าตัดเป็นวิธีแรกที่แพทย์จะเลือกทำการ รักษา ถ้าไม่สามารถตัดออกได้หมดเนื่องจาก โรคกระจายออกไปมากแล้ว แพทย์จะพยายาม ตัดออกให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วจะให้ การรักษาต่อด้วยเคมีบำบัด หรือรังสีบำบัด

การรักษา โดยการผ่าตัดเป็นหลัก ปัจจุบันผลการรักษาอยู่ในเกณฑ์ดีแม้เป็นระยะลุกลามก็สามารถควบคุมโรค
ได้ระยะเวลานาน ผลการรักษาขึ้นกับระยะของโรค
ดังนั้นการตรวจพบระยะแรก ๆ เท่านั้นจึงจะรักษาให้หายได้ ข้อควรปฏิบัติ ตรวจภายในปีละครั้งหลังอายุ
40 ปี สังเกตุอาการผิดปกติ ความผิดปกติของประจำเดือน เช่น เริ่มขาดประจำเดือนก่อนวัยอันควร มีเลือด
ออกผิดปกติ ปวดท้องน้อยควรพบแพทย์ทันที


การป้องกัน

เนื่องจากมะเร็งรังไข่ในระยะแรก ๆ มักจะไม่มีอาการ อีกทั้งยังไม่ทราบสาเหตุที่ แท้จริง การป้องกันจึงทำได้ยาก ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือ รับการตรวจภายในหรือตรวจด้วยคลื่นความ ถี่สูง โดยแพทย์อย่างน้อยปีละครั้ง


ข้อควรปฏิบัติ

1. ควรได้รับการตรวจภายในปีละครั้ง หลังอายุ 40 ปี
2. หากมีความผิดปกติของประจำเดือน เช่น ขาดประจำเดือนก่อนวัยอันควร การมีเลือดออกผิดปกติ ปวด
ท้องน้อย หรือสงสัยมีก้อนบริเวณท้องน้อย ควรพบแพทย์ เพื่อรับการตรวจภายใน






โดย: นิรนาม IP: 117.47.24.237 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:09:48 น.  

 
นิรนาม...

ถึงจะให้คีโมอย่างไร อารมณ์สำคัญที่สุดนะครับ
เปนกำลังใจให้เงียบๆครับ

ปล. สู้ ๆ ครับ


โดย: นิรนาม IP: 117.47.24.237 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:14:19 น.  

 
ผู้ที่มีบุตรควรให้บุตรหญิงไปตรวจเช็คนะครับ
ว่ามีก้อนที่ท้องนอยไหม ท้องอืดไหม
อันตรายมากครับ หวังดี...
นานๆจึงได้เข้ามา.. สุ้ๆครับบบ



..นิรนาม..


โดย: นิรนาม IP: 117.47.24.237 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:18:45 น.  

 
สวัสดีน้องกวาง พี่ๆ น้อง ๆ ทุกคนค่ะ

ไม่ได้เข้ามา 1 วัน โอ้โห.. อ่านไม่ทันเลยค่ะ

พี่หน่องก็เหมือนน้องปุ๊ก คือติดบล็อคนี้ ... เหมือนต้องเข้ามาคุยกับพี่ ๆ น้อง ๆ และเพื่อนที่สนิทกันทุกวัน

ยิ่งนาน ๆ โทร.คุยกันด้วยแล้ว ยิ่งมีความรู้สึกว่าสนิทจริงๆ นะคะ เพราะฉะนั้น น้องปุ๊กรีบให้เบอร์มาซะดี ๆ อย่าขัดขืน... และพี่หน่องขอเป็นกำลังใจให้น้องปุ๊กและสามีเท่าที่พี่หน่องจะส่งกำลังใจไปช่วยได้นะคะ ...ขอให้ดีขึ้น อาการดีวันดีคืนนะคะ..

ขอบคุณน้องนก พี่สาว มาก ๆค่ะ ที่ให้ความห่วงใย ... นาน ๆ จะเจอเหตุการณ์ผิดปกติจากการให้คีโมซักที..แต่โชคดีค่ะ ที่ไม่เป็นอะไรมาก ... ส่วนอาการข้างเคียงหลังให้ คอร์สนี้หน่องไม่ค่อยเป็นอะไรเลยค่ะ

คุณเอ็มคะ หน่องว่าจะโทร.มาหา แต่ตั้งแต่ให้คีโมวันพฤหัส หลังจากนั้นก็วุ่นวายกะชีวิตตัวเอง จนเช้าวันนี้ล่ะค่ะถึงได้ว่าง เดี๋ยวหน่องจะโทร.มาหานะคะ

คุณนิรนาม ขอบคุณแทนทุก ๆ คนในบล็อคนะคะ ...แต่สารภาพมาซะดี ๆ ว่าคุณนิรนามเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ขึ้นต้นประโยคแรก "คะ" แล้วลงท้ายด้วย "ครับ"....แห่ะ ๆ พูดเล่นค่ะ..

เดี๋ยวบ่าย ๆ เย็น ๆ มาคุยใหม่นะคะ...คิดถึงทุก ๆ คนค่ะ



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.82.194 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:19:09 น.  

 
สวัสดีทุกคนคะ
พี่หน่องเดี๋ยวโทรฯหาไม่ต้องกลัว วันนี้มีข่าวดีมาเล่าคะ เมื่อเช้าสามีoff oxigen แล้วก็เอาสายยาง(หาง)ออกแล้วคะ หมอที่บอกว่าเป็นเจ้าของcase บอกว่ากลับบ้านได้เลย แต่หมอที่เป็นภรรยาบอกว่านอนอีกวันคะ แม้ก็เพิ่งจะดีขึ้นเครื่องไม้เครื่องมือก็เพิ่งเอาออกก็จะไล่กันเสียแล้ว หมอบอกว่ากลับไปพักเรื่องแผลก่อน เมื่อแผลทีปอดหายดีแล้วค่อยกลับมารักษาต่อ วันนี้สามีแปลกมากอยู่ๆมาถามว่าโรคของเขาร้ายแรงแค่ไหน ตัวปุ๊กเองก็บอกสามีว่า ไม่ว่าโรคจะมากหรือน้อยแค่ไหนแต่ถ้าเมื่อไรที่พี่ร่างกายแข็งแรงสุขภาพจิตดี กินข้าวได้รับรองอยู่ได้อีกนาน
แล้วทุกคนเป็นไงบ้างคะ คุณกวางไม่ว่างเข้ามาเหงานิดหน่อยคะ เมื่อกี่เข้าไปดูแนวทางการรักษามะเร็งของ วัดคำประมงที่สกล เพื่อนๆใครมีข้อมูลรบกวนหน่อยคะ
วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้กลับบ้านแล้วรับรองnetไม่หลุดแน่นอน
แล้วเจอกันคะ รักทุกคนเลย POOK


โดย: pook IP: 202.149.25.241 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:12:56 น.  

 
โอ้โฮ เข้ามาช้ามาก มีเพื่อนๆเข้ามาเยอะมาก ต้องใช้เวลาอ่านสัก2-3วัน กว่าจะเก็บข้อความได้หมด ขอโทษยุ่งกับเรื่องสอบของน้องมด ขอให้น้องสาวมีสุขภาพดีขึ้นนะค่ะ รวมถึงน้องกวาง น้องหน่อง และน้องฟ้า ก่ะแตน
ถึงคุณนิรนาม ตอนนี้พี่มีอาการไม่โสภา คือว่า มีนำใสๆออกมามีกลิ่นคาวเล้กน้อย พี่ไปตรวจกับหมอสูติที่รักษามะเร็งของพี่ มาเมื่อวานนี้ หมอบอกว่าธรรมดา อาการต่อมาคือท้องอืด ( พี่ทานพวกสลัดแทนอาหารเย็น ) มีอาการท้องขึ้น ความดันขึ้น 160 พี่ไปหาหมอวันนี้ หมออายุรกรรมท่านก็บอกว่ามีกรดและลมในกระเพาะมาก ห้ามไม่ให้ทานผักสดเนื่องจากผ่าตัดมาระบบต่างๆ ทำงานผิดปกติ อันที่จริงแล้วอาการท้องอืดเหมือนจะผายลมแต่ลมก็ไม่ออก พี่จะเป็นมาตั้งแต่ปีที่แล้ว ตอนนั้นเจ็บมากแฟนพาเข้าห้องฉุนเฉินที่มอ หาดใหญ่ หมอเข้ามาตรวจแล้วฉีดยากลับโรงแรมได้ ต่อมา 5-6เดือน โรคก็มาเยือนทีหนึ่ง ออ/พี่เพิ่งทำ ทีซี เมื่อ5เดือนที่แล้ว ไม่พบอะไร คุณนิรนาม คิดว่าพี่จำเป็นต้องกลืนแป้งมั้ยค่ะ อาการที่พี่เล่าจะเป็นมะเร็งลำไส้ได้มั้ย พี่จะถ่ายทุกวันเป็นปกติ

ใครก็ได้ที่มีความรู้ตอบแทนได้ .....คอยคำตอบค่ะ...อาการอื่นๆไม่มีค่ะ ทุกคนที่เจอ พี่ ถ้าพีไม่บอกใครๆว่าพี่เป็นมะเร็ง เขาก็ไม่รู้ แต่ตัวพี่พยามจะบอกทุกคนที่ได้คุยด้วยว่าพี่เป็นน่ะ เขาจะได้ระวังตัวไว้.........................



โดย: ป้าเป็ด IP: 61.90.210.247 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:27:20 น.  

 
สวัสดีคะทุกคน
มีข่าวมาให้อ่านคิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยลองอ่านเล่นๆดูนะคะ

ตรวจมะเร็งได้จากการตรวจเลือด
บางครั้งเมื่อตรวจสุขภาพคนไข้ มักจะโดนถามเสมอว่า "เอ หมอ มะเร็งนี่มันตรวจได ้จากเลือด เหรอ" หรือไม่งั้นก็กลับกันคือ "อ้าว หมอ ไม่ตรวจเลือดเช็ค PSA เหรอ มันบอกถึง มะเร็งต่อม ลูกหมากนะ" ที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือ " หมอ เอาแค่เจาะเลือดตรวจมะเร็งทุกตัวนะ อย่างอื่นไม่ต้อง !. "
ทราบหรือไม่ว่า tumor markers หรือการตรวจสารมะเร็งในเลือดมีหลายอย่าง เช่น PSA , CEA มาดูกันว่า เราจะทำความเข้าใจกับมันว่าอย่างไร เมื่อไรต้องตรวจ เชื่อได้แค่ไหน อย่าให้ข้อมูล ที่ผิดพลาดมารบกวนการตัดสินใจของคุณ ข้อมูลจากศูนย์ควบคุมมะเร็งแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา

Tumor markers หรือสารที่ตรวจพบในเลือดที่อาจบ่งบอกถึงการมีมะเร็ง การตรวจสารเหล่านี้ อาจตรวจจากเลือด ปัสสาวะ หรือสกัดจากเนื้อเยื่อ
มะเร็งหลายชนิด ก่อให้เกิดสารเหล่านี้ ซึ่งสารเหล่านี้อาจเกิดจากตัวมะเร็งเอง หรือเกิดจากการตอบสนองของร่างกายต่อเซลมะเร็ง

การตรวจTumor marker จะมีประโยชน์มาก ถ้าได้ทำร่วมกับการตรวจร่างกายและการตรวจอย่างอื่น เพื่อการวินิจฉัย หรือวางแผนการรักษาโรค

การตรวจสาร Tumor marker เพียงอย่างเดียว ไม่เพียงพอที่จะวินิจฉัยมะเร็ง เนื่องจาก

สารเหล่านี้อาจสูงได้ในคนปกติ
สารเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องสูงในมะเร็งทุกราย โดยเฉพาะในระยะแรก ๆ
สารเหล่านี้ อาจไม่เฉพาะสำหรับมะเร็งนั้น ๆ อาจเกิดจากมะเร็งชนิดอื่นได้
การตรวจสารมะเร็ง Tumor marker จึงมีประโยชน์คือ

ช่วยในการวินิจฉัย
ช่วยในการวางแผนการรักษา
ช่วยบอกว่ามะเร็งหมด และมีการกลับมาเป็นใหม่หรือไม่หลังรักษาแล้ว
1.PSA Prostatic specific antigen

PSA เป็นสารที่แพทย์ตรวจในกรณีที่สงสัยมะเร็งต่อมลูกหมาก ปกติในชายจะมีสารนี้อยู่ในปริมาณต่ำ เนื่องจากสร้างโดยต่อมลูกหมาก และอาจสูงได้จากภาวะอื่น ๆ นอกเหนือจากมะเร็ง เช่น ต่อมลูกหมากอักเสบ หรือต่อมลูกหมากโต

ข้อมูลล่าสุด ก็ยังไม่สามารถบอกได้ว่า การตรวจ PSA ในชายที่สูงอายุ จะมีประโยชน์ช่วยช่วยชีวิตชายจากมะเร็งได้มากกว่าปกติเท่าไร เพราะบางครั้ง มันอาจไม่สูงในระยะแรก ซึ่งบางครั้งจากการตรวจจากการคลำต่อมลูกหมาก แพทย์อาจเจอก่อนที่ระดับ PSA จะสูงเสียอีก

2. Prostatic Acid Phosphatase (PAP)

เช่นกัน ในภาวะปกติเราก็เจอสูงได้ เช่น ต่อมลูกหมากโต และอักเสบ และภาวะอื่น ๆ นอกจากมะเร็งต่อมลูกหมาก เช่น มะเร็งเม็ดเลือดขาว ต่อมน้ำเหลือง โรคตับ กระดูกพรุน เป็นต้น

3.CA125

สร้างจากหลายที่ แต่จะมากในเซลของรังไข่ จึงใช้ตรวจมะเร็งรังไข่ แต่โดยทั่วไป เราจะไม่ใช้ในการวินิจฉัย แต่จะช่วยในการรักษา หรือติดตามผลการรักษาว่ามะเร็งกลับคืนหรือไม่เช่นกัน

CA125 อาจสูงได้ในภาวะอื่น ๆ เช่น มะเร็งมดลูก ปากมดลูก ตับอ่อน ตับ ลำไส้ใหญ่ เต้านม ปอด และระบบทางเดินอาหาร หรืออาจเกิดในภาวะที่ไม่ใช่มะเร็งเช่น มดลูกอักเสบ ตับอ่อนอักเสบ ช่องท้องอักเสบ เยื่อหุ้มปอดอักเสบ ตั้งครรภ์ หรือขณะมีประจำเดือน

4.CEA หรือ Carcinoembrionic antigen

ก็พบได้ในภาวะปกติ สร้างจากลำไส้ ใช้ตรวจภาวะมะเร็งในลำไส้ เช่นกัน หน้าที่จริง ๆ ไม่ได้ใช้วินิจฉัย แต่ใช้ในการเตรียมการรักษา และตรวจภายหลังรักษาว่า มะเร็งหมด หรือกลับมาเป็นใหม่หรือไม่ โดยเฉพาะในกรณีที่มะเร็งลำไส้ใหญ่ มีการแพร่กระจายไปแล้ว

CEA อาจสูงได้ในมะเร็งของ ต่อมน้ำเหลือง เมลาโนมา เต้านม ตับอ่อน กระเพาะ ปากมดลูก ไต กระเพาะปัสสาวะ ต่อมธัยรอยด์ ตับ และมะเร็งรังไข่

ยังพบ CEA สูงได้ในภาวะที่ไม่ใช่มะเร็งเช่น ลำไส้อักเสบเรื้อรัง ตับอ่อนอักเสบ โรคตับ สูบบุหรี่จัด

5.AFP หรือ Alpha fetoprotein

สร้างในภาวะปกติของทารกในครรภ์ พอคลอดจะสูงและลดระดับต่ำอย่างรวดเร็ว ใช้ดูในมะเร็งตับ การที่ AFP สูง บ่งว่าน่าจะมีมะเร็งที่ ตับ หรือจาก germ cell (เนื้อเยื่อที่จะพัฒนาเป็นไข่หรือสเปิร์ม-มะเร็งมักอยู่ที่อัณฑะ หรือรังไข่)

ภาวะอื่น ๆ ที่อาจเจอเช่น มะเร็งกระเพาะ ตับอักเสบ ตั้งครรภ์

6. HCG หรือ Human Chorionic Gonadotropin

ปกติ สร้างจากรก ในภาวะตั้งครรภ์ ซึ่งโดยปกติ เวลาตรวจการตั้งครรภ์ในปัสสาวะโดยใช้แผ่นจุ่ม ก็เป็นการตรวจ HCG นี่เอง

ใช้ตรวจการกลายเป็นมะเร็งบางชนิด เช่นมะเร็งของรก และการตั้งครรภ์ไข่ปลาอุก ในบางครั้งสูงได้ในภาวะอื่น ๆ เช่น มะเร็งรังไข่ อัณฑะ กระเพาะ ตับอ่อน และปอด อาจเจอในคนสูบกัญชา

7.CA 19-9

เจอในคนที่เป็นมะเร็งของลำใส้ใหญ่ และพบได้ในมะเร็งตับอ่อน และท่อทางเดินน้ำดี ในมะเร็งของตับอ่อน การตรวจพบ CA19-9 มักเจอในระยะท้าย ๆ

CA19-9 อาจเจอได้ในภาวะอื่น ๆ เช่น นิ่วในถุงน้ำดี ตับอ่อนอักเสบ ตับแข็ง

8. CA15-3

มักใช้ติดตามการรักษามะเร็งเต้านม เพราะจะขึ้นสูงในกรณีที่เป็นมากแล้ว พบน้อยมากที่จะขึ้นในระยะแรกของโรค

ภาวะอื่นที่ทำให้ระดับ CA15-3 สูง ได้แก่ มะเร็งรังไข่ ปอด ต่อมลูกหมาก หรือภาวะที่ไม่ใช่มะเร็งอื่น ๆ เช่น การอักเสบของมดลูก ตับอักเสบ ตั้งครรภ์

9. CA 27-29

เหมือนกับ CA15-3 คือตรวจในกรณีมะเร็งเต้านมระยะท้าย ๆ และมีประโยชน์ในการตรวจเป็นระยะ ๆ เพื่อตรวจการกลับมาเป็นใหม่ของมะเร็งภายหลังรักษา

10. LDH หรือ Lactate dehydrogenase

ไม่จำเพาะในมะเร็งชนิดใดชนิดหนึ่ง ดังนั้น ใช้ช่วย เฉย ๆ ว่ามีการสร้างเซลผิดปกติขึ้นมาในร่างกาย และช่วยในการติดตามการรักษามะเร็งบางชนิด เช่น ซาร์โคมา (Ewings Sarcoma) ลิมป์โฟมา(Non-Hodgekins-มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดหนึ่ง)

11. Neuron specific Enolase (NSE)

ที่ใช้ประโยชน์คือในกรณีเป็น มะเร็งปอดชนิด non-small cell lung cancer และ neuroblastoma(มะเร็งของปมประสาท-เท้าแสนปม)


จากสรุป จะเห็นได้ว่า ไม่มี Tumor marker เดี่ยว ๆ ตัวไหนเลยที่จะบอกว่าเราเป็นมะเร็ง ต้องมีการวิเคราะห์อย่างอื่นร่วมเสมอ

อย่าให้ใครหลอกคุณ และถามแพทย์ที่ตรวจคุณเสมอ ว่ามีความรู้เกี่ยวกับ Tumor markers ดีเพียงใด

ที่มา National Cancer Institute Information //cancer.gov/







โดย: pook IP: 202.149.25.235 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:13:34 น.  

 
สวัสดีทุกคนคะ
กลับบ้านแล้วคะ ต้นไม้คอหักหมดเลย ที่สำคัญปลาทองหัวโตมากๆ หุ่นดีมากขึ้นเพราะอดอาหาร เริ่มงานชิ้นแรกคือเป็นแจ๋วคะ นำหนักปุ๊กลดไปสองกิโลส่วนคุณสามีหายไปโลครึ่ง แล้วคนอื่นๆหายไปไหนเอย....หรือว่าตามพระจันทร์ยิ้มไปแล้ว แวะมาบ้างซิคะเหงาจังเลย ถ้าทุกคนไม่กลับมาโดยเร็ว ข้าพเจ้าจะทำการยึดเวที่นี้แล้วนะ กรุณาอย่าช้านะคุณกวางไม่งั้นเสร็จปุ๊กแน่ๆ
คิดถึงทุกคนจัง POOK


โดย: pook IP: 203.130.159.2 วันที่: 2 ธันวาคม 2551 เวลา:14:39:09 น.  

 
สวัสดีน้องกวางและทุก ๆคนค่ะ

มาแล้วค่ะ..555...หลังจากทำ Eazy Knit สำเร็จไป 2 ผืน นิ้วมือ นิ้วชี้ โป้ง กลาง เดี้ยงไป 3 นิ้วเลยค่ะ ..เนี่ยกดคีย์บอร์ดก็ยังเจ็บเลย...กลับไปถักโครเชต์ กะ นิตติ้งเหมือนเดิมดีกว่า...ดูดู๊ คุยซะยังกะว่า ถักเก่ง...คือประเภทรู้แบบเป็ดน่ะค่ะ ทำซะทุกอย่าง แต่ไม่ดีจริงซักอย่าง...

น้องปุ๊ก..ดีจังได้กลับบ้านแล้ว... คุณหมอนัดอีกเมื่อไหร่คะ ข้อความเรื่องตรวจเลือดเพื่อเช็คสุขภาพ เป็นประโยชน์มากเลย...หลาย ๆ คนคงได้รับความรู้เรื่องนี้มากขึ้นนะคะ ...โดยเฉพาะพี่หน่อง ยังเคยเข้าใจผิดเลย


แต่มีข่าวดีจะบอกค่ะ ตอนนี้ค่า CA 125 ของหน่อง หลังจากให้คีโมไป 2 ครั้ง ลดลงเหลือ 24 ...ไม่รู้เหมือนกันว่า ที่ให้ไปครั้งที่ 3 จะเป็นไง.. เดี๋ยวถ้าตรวจเลือดแล้วจะมาเล่าให้ฟังนะคะ

เมื่อคืนโชคดีที่ได้เห็นพระจันทร์ยิ้ม....เค้าว่า 100 ปีมีครั้งเดียวเชียวนะ

หมู่นี้สมาชิกหายไปไหนกันหมดคะ... สงสัยเข้ามาอ่านอย่างเดียวแน่ ๆ เลย ไม่เป็นไรค่ะ พี่หน่องจะขยันเข้ามาโพสต์ไปเรื่อย ๆ ด้วยเรื่องสัพเพเหระ..

แล้วจะเข้ามาคุยต่อนะคะ....คิดถึงทุกคนค่ะ...โคราชน๊าวหนาวแหละ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.80.76 วันที่: 2 ธันวาคม 2551 เวลา:18:38:29 น.  

 
คุณพี่หน่อง

จากผลของค่า CA-125 แสดงว่าคุณพี่หน่องยังคง platinum sensitive (good response to taxol/carboplatin)

ผู้ป่วยส่วนมากถ้าให้ carboplatin หลายครั้งอาจจะเกิดการแพ้ได้ เหมือนกับที่อาการคุณหน่องเป็นครั้งที่แล้ว

ลองปรึกษาหมอเรื่องการให้ carboplatin แบบ desensitization



โดย: แวะมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 2 ธันวาคม 2551 เวลา:20:39:06 น.  

 
ส วัสดี ทุกคนค่ะ พี่หน่องขา มาแล้วค่ะคิดถึงทุกคนมากมาก หวังว่าทุกคนคงสบายดี หลังจากที่พี่หน่องโทรหาวันั้น นึกแล้วเชียว หลังจากที่หายไปนาน พี่ต้องคิดว่าน้องคนนี้ ต้องจากไปแล้วแน่ ยังอยู่และแข็งแรงดีค่ะ ครบ5 ปีแล้วกับการลุกลามกลับมารอบ2 รวมเป็น8 ปีแล้ว พี่หน่องแข็งแรงดีใช่ปะคะ อดทนนะ แล้วทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี สู้ นะคะ หันกลับมามอง น้องคนนี้ ที่จนป่านนี้ก็ยังสู้กับชีวิตหนักอึ้ง เหมือนเดิม ฉนั้น รับรองพี่หน่องผ่านได้ สบายอยู่แล้ว คิดถึงทุกคนค่ะ


โดย: pukpik IP: 125.27.236.65 วันที่: 2 ธันวาคม 2551 เวลา:21:03:49 น.  

 
สวัสดีคะทุกคนและคุณนิรนาม
วันนี้โทรฯคุยกับพี่หน่องแล้ว สบายใจขึ้นมากคะแล้วเราคงได้เจอกันนะคะ ส่วนคุณนิรนามกรุณาเปิดเผยตัวด่วน เพราะสมาชิกส่วนมากอยากรู้จักคุณ การทำให้คนป่วยคิดมากมันเป็นบาปนะคะ( ล้อเล่น ) แต่ขอบคุณมากที่แวะมาให้ความรู้อยู่เสมอ หวังว่าไม่นานคงเปิดเผยตัวตน
รักทุกคนเลย POOK


โดย: pook IP: 203.130.159.2 วันที่: 3 ธันวาคม 2551 เวลา:15:48:31 น.  

 
แวะมาทักทาย ดีใจที่ทุกคนมีสุขภาพดีขึ้น พี่เข้ามาอ่านทุกวันเลยตอนนี้... แต่ถ้าเขียนทุกวันก็ไม่มีอะไรจะเล่า โทรหาน้องสาวหลายครั้งติดแต่ไม่มีคนรับค่ะ
ขอให้หายเร็วๆน่ะค่ะ
และดีใจมากที่น้องปุ๊กปิ๊กส่งข่าวมา อย่าหายไปนานๆน่ะ
ส่วนคุณช้างหายไปนานมาก ไม่ส่งคราวเลย แม่นกก็เงียบไป.........คอยฟังข่าวของเพื่อนๆอยู่ ......


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.17.164 วันที่: 3 ธันวาคม 2551 เวลา:20:46:57 น.  

 
ฮัดชิ้ว...มีใครบ่นถึงน้า

สวัสดีค่ะป้าเป็ด พี่หน่อง คุณปุ๊ก กะแตน น้องกวาง พี่สาว น้องสาว และสมาชิกทุกท่าน ช่วงนี้งานเข้า บวกกับสถานการณ์บ้านเมืองที่คอยลุ้น เข้ามาอ่านทุกวันแต่ไม่มีเรื่องเขียนเหมือนกัน ค่ะ

ศุกร์นี้จะไปเชียงใหม่ปิ๊กบ้านเฮา ญาติผู้ใหญ่เสีย ว่าจะขับรถพาครอบครัวกับแม่ไปเอง ค่ะ ไม่รู้จะทรมาณตัวเองมากไปรึเปล่า แล้วจะเอาความหนาวมาฝากทุกท่านนะคะ

คุณปุ๊กขายของที่ไหนคะ ปลายเดือนพักร้อน มีเวลาว่างจะได้แวะเวียนไปอุดหนุน คุณปุ๊กเข้มแข็งมากค่ะ ขอยกสองนิ้วให้เลย พี่หน่องด้วย มีตัวอย่างของคนเป็นรอบสองแล้วยังยิ้มสู่อย่างนี้สู้ตายไม่กลัว (แต่ก็ไม่ต้องรีบกลับมานะ)

เห็นสถานการณ์ภาวะเศรษฐกิจ ก็มีกังวลค่ะ หวังว่าจะดีขึ้น ในอนาคต

พี่หน่องขา เป็นอย่างไรบ้างคะ ยังไม่ได้โทรหาพี่หน่องเลย เดี๋ยววันไหนว่างๆ ไม่เครียดแล้วจะโทรหานะคะ ช่วงนี้ปลายปีงานเข้าต้องเตรียมแก้ไขงบปีหน้า แล้ว easy knit คืออะไรคะ ต่างกับ นิตติ้งธรรมดายังไง ชีวิตนี้ เคยถักเสื้อนิตติ้งได้ 1 ตัว ไหมพรมสีฟ้าสวยค่ะ พอเสร็จเป็นเสื้อไหงกลายเป็นสีดำก็ไม่รู้ ฝีมือเยอะไปหน่อย 5555

อิจฉาคนที่มีโอกาสใช้ชีวิตอิสระเนอะ อย่างเจ้าของบล็อกเป็นต้น ขยันหาความรู้ สถานที่ท่องเที่ยว ขยันโพสต์ ถ้าเป็นพี่คงทำได้สัก 3 วัน ที่เหลือไม่ทำแล้ว ช่วงนี้ไปเที่ยวไหนก็ไม่รู้หายไปเหมือนกัน

ขอให้ทุกท่านสุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจนะคะ แล้วจะซื้อไส้อั่ว น้ำพริกหนุ่มมาฝากเน้อเจ้า



โดย: แม่นก IP: 124.121.12.211 วันที่: 3 ธันวาคม 2551 เวลา:22:08:52 น.  

 
สวัสดีค่ะ มิตรสหายทุกท่าน
กลับจากไปนอน รพ.กรุงเทพระยองมา 2 คืน กลับถึงบ้านรีบเข้ามาแวะทักทายพี่ ๆ น้อง ๆ ก่อน อ่านดูทุกคนยังสุขสบายดีกันนะค่ะ ไปนอนเพราะลูกสาวคนกลาง ไปทานอะไรมาไม่ทราบ ทั้งอาเจียร ทั้งถ่าย อาเจียรเขียว ๆ เหมือนในหนังThe Exorsist เลย ตกใจรีบหนีบไปหาหมอตอน 4 ทุ่ม ปรากฏว่าแม่คุณนายแอบไปทานอาหารรสจัด โดยที่แม่ไม่มีโอกาสรู้ ที่บ้านแม่ให้ทานแต่รสธรรมชาติ (จืดแบบธรรมชาติ)คงเบื่อ เลยเกิดกะเพาะอาหารอักเสบ ปกติให้ทานแต่จืด ๆ ตอนนี้ที่โรงพยาบาลเด็ก ๆ จะป่วยโรคนี้กันมาก เพราะเชื้อโรคมากับอากาศหนาว บ้านใครมีเด็ก ๆ ก็ระมัดระวังกันหน่อยน่ะค่ะ
** น้องกวาง น้องหน่อง คุณป้าเป็ดยังสุขสบายดีน่ะค่ะ
*** ป้าเป็ดค่ะ ไม่ทราบว่าโทร.หาน้องสาวคนไหนหากเป็นน้องสาวคนนี้ก็ เบอร์ 087-1301144 ค่ะ โทรศัพท์จะอยู่ใกล้ตัวตลอด และสแตนบายด์ 24 ชม. ว่าง ๆ มิตรสหายไปเที่ยวระยอง ก็โทร.ติดต่อที่พักได้เลยน่ะคะ ยินดีบริการทุกท่านค่ะ
คิดถึงทุกคน บ๊าย บ่าย ค่ะ


โดย: พี่สาว ระยอง IP: 222.123.113.228 วันที่: 3 ธันวาคม 2551 เวลา:22:10:15 น.  

 
มาอีกครั้งน่ะค่ะ
อ้อ.สงสัยค่ะ อยากทราบว่าคุณแวะมา กับคุณผ่านมา คนเดียวกันหรือเปล่าค่ะ แฟน ๆ ชาวบล๊อค มีเรื่องอยากปรึกษาหารือกันเยอะนะค่ะ ถ้าว่าง ๆ ก็ แวะมา หรือผ่านมาอีกบ่อย ๆ น่ะค่ะ
** คุณแม่นก ขับรถเดินทางไกล ขอให้ปลอดภัยในการเดินทางน่ะค่ะ


โดย: พี่สาว ระยอง IP: 222.123.113.228 วันที่: 3 ธันวาคม 2551 เวลา:22:19:01 น.  

 
สวัสดีน้องกวางและทุก ๆคนค่ะ

โอ๊ย.. ดีใจจริง ๆ ที่มี 2 คนเข้ามาโพสต์ หลังจากที่รอมานาน

คนแรกน้องปุ๊กปิ๊ก...หน่องขอบอก ที่น้องปิ๊กบอกว่าหน่องโทร.ไปน่ะ เดือนกว่า ๆ แล้วนะคะ...น้องเพิ่งเข้ามาโพสต์ แล้วจะไม่ให้ดีใจได้ยังไง...

แต่...ตอนเย็นเมื่อวาน น้องปิ๊กเป็นฝ่ายโทร.มาหาพี่หน่อง...แต่โทร.ด้วยความทุกข์ใจมาก ๆ ...พี่หน่องอยากให้น้องปิ๊กสู้ เหมือนที่เคยสู้มาตั้ง 8 ปี มะเร็งมันเกือบจะเอาชีวิตเรา เรายังไม่ยอมเลย เพราะฉะนั้นปัญหาอื่น ๆ ให้กองลงไว้ข้างหน้า ก้าวข้ามมันไป... อย่าไปเอามันมาอุ้มไว้กับตัว โดยไม่ปล่อยวาง...ปัญหาจะต้องมีคำตอบแน่นอนค่ะ

ถึงตรงนี้ หน่องอยากจะขอความช่วยเหลือแทนน้องปิ๊ก....ใครมีเพื่อน มีญาติ ที่มีความรู้เรื่องกฎหมายเกี่ยวกับการเป็นผู้ค้ำประกันบ้างคะ ส่งข่าวด่วน หน่องจะขออนุญาต เรียนปรึกษาปัญหา...เพื่อจะเป็นแนวทาง เป็นแสงสว่างในการแก้ปัญหาให้น้องได้บ้างค่ะ

อีกคนที่กรุณาแวะมา แน่ใจว่าต้องเป็นคุณผ่านมาที่แวะมาแน่ ๆ เลยค่ะ ดีใจจริง ๆ คุณผ่านมาแวะมาบ่อย ๆ นะคะ แต่ละคำตอบ มันสร้างกำลังใจ และความเชื่อมั่นให้ทุกคนในบล็อคนี้ได้เป็นอย่างดีเลยค่ะ....บางอย่างเราไม่กล้าถามคุณหมอที่รักษาเรา หรือเราถามไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะถามว่ายังไง พอคุณผ่านมา มาให้ความเห็น มันได้คำตอบที่ชัดเจนเหลือเกิน แล้วยังได้คำแนะนำในการปฏิบัติด้วย ขอบพระคุณมาก ๆ ค่ะ

ตอนนี้น้องนกคงปิ๊กเจียงใหม่ใช่ก่...(น่านนนน ทำเป็นอู้คำเมืองกะเขาตวย) อู้บ่จ้างค่ะ....อีซี่นิต จะใช้เฟรมพลาสติกต่อกันเป็นวงกลมแล้วถักไปรอบ ๆ ง่ายมาก ๆ ออกมาสวยดีค่ะ งานจะเหมือนถักนิตติ้ง แต่พี่หน่องเจ็บนิ้ว ตอนออกแรงดึงด้ายน่ะ (ใช้ไม้แบบไม้จิ้มลูกชิ้นช่วยดึง) แต่ตอนนี้กลับมาถักแบบโบราณแล้วค่ะ

คิดถึงทุ๊กคน... น้องกวางกลับจากเวียงจันทน์รึยังน๊อ...ถ้ามาแล้ว เดี๋ยวคงเข้ามาโพสต์ .... คิดถึง พี่แต๋ว พี่ตุ๊ คุณช้างฯ น้องแมงมุม น้องโบว์ น้องปุ๊ก พี่สาว คุณเอ็ม น้องแตน พี่เป็ด โอ๊ย เขียนชื่อไม่ครบเลยค่ะ ...แต่คิดถึงทุกคนมาก ๆ นะคะ

วันนี้บ๊ายบายก่อนนะคะ เดี๋ยวมาใหม่


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.90.136 วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:9:06:57 น.  

 
สวัสดีทุกคนคะ (สมาชิกเยอะมากพิมพ์ไม่ไหว)
ก่อนอื่นขอทักทายแม่นกก่อน คือว่าปุ๊กไม่ได้ขายของนะคะยังเป็นนิสิตอยู่ เพียงแต่ว่ามีความรู้เรื่องสมุนไพรเพราะเรียนจบมาและมีใบประกอบโรคศิลปเรื่องนี้ ก็เลยคิดว่าอยากให้เป็นความรู้กับทุกคน และขอบคุณแม่นกสำหรับกำลังใจที่ให้ปุ๊กมา
พี่หน่องคะเริ่มลองทานมะรุมหรือยัง ปุ๊กไปหาขอมูลมาใช้ได้เลยที่เดียว เวลานี้ปุ๊กกำลังให้ทางต่างจังหวัดส่งมา แล้วจะทานเองด้วย ส่วนเรื่องการคำประกันนั้นโดยมากถ้าขึ้นศาลจะแพ้ แต่วิธีแก้ก็มีคือตามหาคนที่เราคำให้ได้หรือไม่ก็ไปเอาทรัพย์ที่เราคำคืนมา สุดท้ายก็คือการขอความปราณีจากศาล ถ้าเราไม่หนีศาลจะปราณีให้เช่นการขอลดหย่อนดอกเบี้ย หรือการขอผ่อนชำระในจำนวนที่น้อยๆที่เราพอใช้ได้ แต่อย่าเพิ่งกังวลดีกว่าลองปรึกษาทนายที่จ้างไว้ ว่าจะทำอย่างไรเพราะการที่เราไปค้ำประกันให้ใครก็ตาม นั้นยอมแสดงว่าเรายิมยอมรับสิ่งที่จะตามมาแล้ว แต่ทุกอย่างก็ย่อมจะมีทางออก ขอให้สู้สักวันเราคงชนะ
อิจฉาคนที่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักจังโดยเฉพาะคุณกวางที่ได้มีโอกาสทำในสิ่งที่ชอบ และที่สำคัญมีกำลังใจจากสามีที่ดีของคุณกวางเอง แวะเอาข่าวมาส่งสมาชิกบ่อยๆนะคะคิดถึง
คิดถงทุกคนขอให้สุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจนะคะ POOK


โดย: pook IP: 203.130.159.2 วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:13:02:18 น.  

 
Dear All my beloved fans,

I still in Vientian, and there is no Thai Fonts in this computer. So, just read..and read what you have posted. Thank you for messages.

Hope Pukpik would be released her stress and Dhukka real soon.

Enjoy Father day... I also miss my Dad. He may be in somewhere out there...


โดย: Minie' วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:23:08:17 น.  

 
ขอให้ทุกคนหมั่นดูแลสุขภาพของตนเองด้วยนะครับ

มะเร็งรังไข่

มะเร็งรังไข่เป็นมะเร็งที่พบมากเป็นอันดับห้าของมะเร็งที่พบในสุภาพสตรี และอัตราการเสียชีวิตเป็นอันดับสี่

รังไข่ OVARY

อวัยวะสืบพันธ์ในผู้หญิงประกอบไปด้วยรังไข่ (Ovary) ลักษณะวงรี โดยมีท่อรังไข่ที่เรียกว่า Fallopian tube ยื่นออกมาจากมดลูก Uterus หรีอ Womb ซึ่งต่อมาจากช่องคลอด รังไข่และท่อรังไข่จะอยู่ในช่องเชิงกราน Pelvic ซึ่งนอกจากจะมีอวัยวะสืบพันธ์ผู้หญิงแล้วยังมีอวัยวะที่สำคัญ เช่น กระเพาะปัสสาวะ Bladder ลำไส้ใหญ่ Rectum ต่อมน้ำเหลือง

ทุกๆเดือนรังไข่ข้างหนึ่งของหญิงวัยเจริญพ้นธ์จะผลิตไข่ขึ้นมาหนึ่งฟอง ไข่จะเคลื่อนไปตามท่อรังไข่และเข้าสู่มดลูก หากไข่ไม่ได้รับการผสมก็จะถูกขับออก

รังไข่นอกจากสร้างไข่แล้วยังผลิตฮอร์โมนเพศหญิงที่ชื่อว่า oestrogen and progesterone

เนื้องอกของรังไข้

เนื้องอกของรังไข่แบ่งอกเป็นชนิดใหญ่ 2 ชนิดคือ

เนื้องอกที่ธรรมดา หรือที่เรียกว่า benign tumor เนื้องอกชนิดนี้จะไม่แพร่กระจายการรักษาทำได้ง่าย ผ่าตัดเอาก้อนเนื้องอกออกก็หาย
เนื้อมะเร็ง Malignant เนื้องอกชนิดนี้อาจจะเรียกเนื้อร้ายหรือมะเร็งหากวินิจฉัยได้ช้าเนื้อร้ายจะแพร่กระจายไปยังอวัยวะอื่น
ชนิดของมะเร็งรังไข่

มะเร็งรังไข่จะเกิดเซลล์ที่เป็นส่วนประกอบของรังไข่

Epithelial tumor เป็นเนื้องอกที่เกิดจากเซลล์ผิวของรังไข่ เนื้องอกส่วนใหญ่เกิดจากเซลล์ชนิดนี้
Germ cell tumor เป็นมะเร็งที่เกิดเซลล์ที่ผลิตไข่
Stroma tumor เป็นเนื้องอกที่เกิดเซลล์เนื้อเยื่อเกี่ยวพันซึ่งสร้างฮอร์โมนเพศ estrogen และ progesteron
มะเร็งรังไข่ส่วนใหญ่เกิดจากเซลล์ที่เรียกว่า epithelial cell ซึ่งเป็นเซลล์ที่อยู่เปลือกนอก และยังแบ่งเป็น

serous
mucinous
endometrioid
clear cell
undifferentiated or unclassifiable
ไม่ว่าจะเป็นมะเร็งชนิดไหนการรักษาก็ไม่ต่างกัน

ระยะของมะเร็งรังไข่

การพิจารณาให้การรักษาแพทย์จะพิจารณาจากระยะของโรค ซึ่งแบ่งออกเป็น

Borderline tumours เป็นมะเร็งที่อยู่เฉพาะในรังไข่ รูปร่างของเซลล์มะเร็งจะคล้ายเซลล์ปก(low grade) การรักษาจะใช้วิธีผ่าตัดซึ่งให้ผลหายขาด
มะเร็งในระยะที่1มะเร็งอยู่ในเฉพาะรังไข่
Stage 1 หมายถึงมะเร็งอยู่ในรังไข่
Stage 1a เนื้อมะเร็งอยู่ที่รังไข่ 1 ข้าง
Stage 1b มะเร็งอยู่ที่รังไข่ 2 ข้าง.และยังไม่ออกนอกรังไข่
Stage 1cมะเร็งอยู่ในรังไข่ข้างใดข้างหนึ่งหรือสองข้างร่วมกับ
มะเร็งอยู่ที่ผิวของรังไข่
หากมะเร็งเป็นถุงน้ำและถุงน้ำแตกออก
พบเซลล์มะเร็งในช่องท้อง
Stage 2มะเร็งอยู่ข้างหนึ่งหรือสองข้างและแพร่กระจายไปยังอวัยวะข้างเคียงเช่น ช่องคลอด ท่อรังไข่ กระเพาะปัสสาวะ ลำไส้ใหญ่
Stage 2a มะเร็งลุกลามเข้าอวัยวะสืบพันธ์เช่น vagina, มดลูก ท่อรังไข่fallopian tubes.
Stage 2b มะเร็งลามเข้าอวัยวะช่องเชิงกรานเช่น กระเพาะปัสสาวะ bladderแต่ยังไม่ลามไปยังอวัยวะในช่องท้อง
Stage 2cมะเร็งได้แพร่กระจายในช่องท้อง
Stage 3 มะเร็งอยู่ในรังไข่ มะเร็งลามเข้ายังอวัยวะในช่องท้อง เช่นต่อมน้ำเหลือง ลำไส้
Stage 3a มะเร็งที่แพร่กระจายมีขนาดเล็กมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า. แต่ส่องกล้องพบเซลล์มะเร็ง
Stage 3b มะเร็งมีขนาดเล็กกว่า 2 เซ็นติเมตร
Stage 3c มะเร็งมีขนาดมากกว่า 2 เซ็นติเมตร
Stage 4 มะเร็งแพร่กระจายไป ปอด สมอง
Grading
หมายถึงลักษณะของเซลล์มะเร็งที่มองด้วยกล้องจุลทัศน์ซึ่งจะบ่งบอกว่าเซลล์มะเร็งมีแนวโน้มว่าจะแพร่กระจายได้ง่ายหรือยา

Low-grade หมายถึงเซลล์มะเร็งที่มีรูปร่างเหมือเซลล์ปกติ ชนิดนี้มีการแพร่กระจายต่ำ
Moderate-grade หมายถึงเซลล์ทีผิดปกติมากกว่าแบบแรก
High-grade เซลล์มีความผิดปกติมากและมีการเจริญเติบโตเร็วและแพร่กระจายได้ง่าย
สาเหตุของมะเร็งรังไข่

ยังไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริงของมะเร็งรังไข่ แต่พบว่ามีความถี่ของการเกิดมะเร็งในคนที่โสดมากกว่าคนที่เคยมีบุตร และมักจะเกิดตอนวัยทอง คนที่มีปัจจัยเสี่ยงมากมิได้หมายความเขาจะเป็นมะเร็ง แต่เขามีโอกาศเกิดมะเร็งมากกว่าคนอื่ น ปัจจัยที่เกี่ยวข้องคือ

พันธูกรรมมีผลต่อการเกิดมะเร็งรังไข่หรือไม่
ท่านที่มีญาติเป็นมะเร็งก็กังวลว่าท่านจะมีพันธุกรรมของมะเร็งด้วยหรือไม่ ให้ท่านไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับพันธุกรรมเพื่อซักประวัติเกี่ยวกับโรคมะเร็งในครอบครัว หากพบว่าท่านมีความเสี่ยงแพทย์จะแนะนำท่านตรวจคัดกรองหาโรคมะเร็งในระยะเริ่มแรก ความเสี่ยงทางพันธุกรรมได้แก่

ญาติสายตรงของท่าน(แม่ หรือพี่สาว หรือน้องสาว)เป็นมะเร็งรังไข่ 2 คน
ญาติสายตรงคนหนึ่งเป็นมะเร็งรังไข่ อีกคนเป็นมะเร็งเต้านม ซึ่งเกิดก่อนอายุ50 ปี
ญาติสายตรงเป็นมะเร็งรังไข่ และประวัติคนในครอบครัว 2 คนเป็นมะเร็งเต้านมก่อนอายุ 60 ปี
คนในครอบครัว 3 คนเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่(หนึ่งคนเป็นก่อนอายุ 50) และมีคนในครอบครัวคนหนึ่งเป็นมะเร็งรังไข่
อายุ อายุมากจะเสี่ยงต่อการเกิดมากโดยเฉพาะอายุมากกว่า 50 ปี
ผู้หญิงที่มีประจำเดือนอายุน้อกว่า 12 ปี และไม่ได้ตั้งครรภ์ และเกิดหมดประจำเดือนหลังอายุ 50 ปี จะเป็นกลุ่มเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็ง
การตั้งครรภ์ พบว่าผู้ที่ไม่เคยมีบุตรจะเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งสูงกว่าคนที่เคยมีบุตร
ผู้ที่เคยเป็นมะเร็งเต้านม หรือมะเร็งลำไส้ใหญ่จะเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งรังไข่
ยากระตุ้นให้ไข่ตกก็เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิโรค
หลายการศึกษาพบว่าการใช้แป้งบริเวณอวัยวะเพศเป็นเวลานานจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งรังไข่ แต่แป้งสมัยก่อนอาจจะมีสารปนเปื้อน
การใช้ฮอร์โมนทดแทนในวัยทองก็เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งรังไข่
หากท่านมีประวัติเหมือนตัวอย่างข้างต้นให้ปรึกษาแพทย์ของท่านเพื่อคัดกรองโรค หลายท่านที่มีความเสี่ยงว่าจะเกดมะเร็งรังไข่อยากจะตัดรังไข่ทิ้ง ท่านต้องปรึกษาแพทย์พิจารณาถึงผลดีและผลเสียของการผ่าตัด

เราจะลดควางเสียงของการเกิดมะเร็งรังไข่ได้หรือไม่

มีวิธีการที่จะลดความเสี่ยงการเกิดมะเร็งรังไข่แต่ก็ได้ผลมากบ้างน้อยบ้าง

การรับประทานยาคุมกำเนิดโดยเฉพาะผู้ที่รับประทานยาคุมมานาน
การทำหมันหลังคลอดหรือการตัดมดลูกจะลดความเสี่ยงของการเกิดมะเร็งรังไข่
การตั้งครรภ์โดยเฉพาะขณะตั้งครรภอายุน้อยกว่า 30 ปีและเลี้ยงลูกด้วยนมตัวเองเป็นเวลานาน
การรับประทานอาหารมันจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งรังไข่ จากการศึกษาของสมาคมโรคหัวใจพบว่าคนอ้วนจะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งรังไข่มากกว่าคนผอมร้อยละ50
การผ่าตัดเอารังไข่ออกเพื่อป้องกันจะกระทำในผู้ป่วยที่เสี่ยงต่อมะเร็งรังไข่แต่ก็ไม่สามารถป้องกันได้ทั้งหมด
การค้นหามะเร็งแรกเริ่ม

โรคมะเร็งทุกชนิดจะเหมือนกันยิ่งพบเร็วการรักษาก็จะได้ผลดี มะเร็งรังไข่ก็เช่นกัน แต่มะเร็งรังไข่มักจะวินิจฉัยได้ช้าเนื่องอยู่ภายในช่องท้อง และมักจะไม่มีอาการในระยะแรกของโรค ผู้ป่วยร้อยละ25จะวินิฉัยมะเร็งรังไข่ได้ก่อนที่มะเร็งจะแพร่กระจาย การค้นพบแรกเริ่มจะเพิ่มโอกาศในการรักษาให้หายขาด วิธีการค้นหามะเร็งแรกเริ่มได้แก่

การตรวจภายในประจำปี การตรวจภายในจะค้นหามะเร็งปากมดลูก แต่ไม่สามารถตรวจมะเร็งรังไข่ในระยะเริ่มแรกได้ มักจะพบมะเร็งรังไข่ในระยะท้านของโรค แต่การตรวจภายในก็เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องตรวจเป็นประจำมีคำแนะนำให้เริ่มตรวจตั้งแต่อายุมากกว่า 18 ปี
พบแพทย์เมื่อมีอาการ อาการที่ควรจะพบแพทย์โดยเร็วได้แก่ ท้องบวม แน่นท้อง เลือดออกทางช่องคลอดผิดปกติ แน่นท้องน้อย ปวดหลัง ปวดขา ปวดท้อง แน่ท้องโดยที่หาสาเหตุไม่ได้
การเจาะเลือดหรือการตรวจพิเศษ การตรวจ ultrasound ผ่านทางช่องคลอดจะช่วยพบก้อนในช่องเชิงกรานได้เร็วขึ้น การเจาะเลือดหา CA-125 ก็ยังไม่สามรถบอกมะเร็งในระยแรกเริ่มได้จึงไม่แนะนำการตรวจพิเศษทั้งสองแก่คนทั่วไป
เจาะเลือดตรวจหา CA 125CA 125 ซึ่งหากเป็นมะเร็งค่านี้จะสูง แต่ก็พบว่าผู้ป่วยที่เป็นมะเร็งค่านี้สูงไม่มาก
การทำ ultrasound ผ่านทางช่องคลอด ซึ่งจะใช้เครื่อง ultrasound สอดเข้าไปในช่องคลอดซึ่งจะปล่อยคลื่นเสียงความถี่สูง เมื่อคลื่นเสียงกระทบกับวัตถุ คลื่นเสียงจะสะท้อนกลับเครื่องจะแปลงคลื่นเสียงเป็นสัญญาณภาพ ระหว่างการตรวจไม่มีความเจ็บปว
เท่าที่มีรายงานพบว่าการตรวจคัดกรองเพื่อค้นหามะเร็งรังไข่ในระยะแรกเริ่มยังให้ผลไม่ดี หากท่านมีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งรังไข่กรุณาแจ้งต่อแพทย์ที่ดูแลตัวท่าน

อาการของมะเร็งรังไข่

มะเร็งรังไข่ในระยะแรกเริ่มมักจะไม่มีอาการ แต่จะมีอาการในระยะท้ายของโรคอาการพบได้

แน่ท้อง อึกอัดท้อง(บางรายสวสัยว่ามีก๊าซในท้อง)
คลื่นไส้อาเจียน ท้องผูก ปัสสาวะบ่อย
เบื่ออาหาร
รู้สึกแน่ท้องหลังจากรับประทานอาหาร
น้ำหนักขึ้นโดยไม่มีเหตุผล
เลือดออกช่องคลอด
หากท่านมีอาการเหล่านี้ควรจะปรึกษาแพทย์

การตรวจวินิจฉัยเพื่อวินิจฉัยโรค

การตรวจภายในซึ่งสามารถตรวจ มดลูก รังไข่ ช่องคลอด ลำไส้ใหญ่ส่วนล่าง
การตรวจ ultrasound ซึ่งใช้คลื่นเสียงความถี่สูงตรวจอวัยวะช่องเชิงกราน
การตรวจ CT Scan
การตรวจโดยการตัดเนื้อเยื่อ
การเจาะเอาน้ำในช่องท้องไปตรวจ แพทย์จะฉีดยาชาที่หน้าท้อง และใช้เข็มเล็กๆดูดเอาของเหลวในท้องเพื่อส่งตรวจหาเซลล์มะเร็ง
การส่องกล้องเข้าทางช่องท้อง (Laparoscope) แพทย์จะวางยาสลบ กรีดแผลประมาณ 1 เซ็นติเมตร และสอดกล้องตัวเล็กๆเข้าไปในช่องท้อง เพื่อดูอวัยวะในช่องท้อง
การรักษา

โรคมะเร็งรังไข่มีหลายวิธีขึ้นกับระยะของโรค สภาพโดยรวมของผู้ป่วย ซึ่งการรักษาจะประกอบไปด้วยแพทย์หลายแผนก เช่น สูตินรีแพทย์ แพทย์ทางรังสีรักษา แพทย์ทางเคมีบำบัด

การรักษาโดยการผ่าตัด

เหตุผลของการผ่าตัด

การผ่าตัดผู้ป่วยที่สงสัยว่าจะเป็นมะเร็งรังไข่มีเหตุผลคือ

ผ่าตัดเพื่อการวินิจฉัยโรค โดยแพทย์จะผ่าเข้าไปดูเนื้องอกและตัดชิ้นเนื้อเพื่อส่งตรวจ
ผ่าตัดเพื่อบอกระยะของโรคโดยแพทย์จะผ่าเข้าดูว่าเนื้องอกลุกลามไแแค่ไหน และตัดต่อมน้ำเหลืองเพื่อชิ้นเนื้อ
ผ่าตัดเพื่อการรักษา
แพทย์จะผ่าตัดเอา มดลูก ท่อรังไข่ รังไข่ ออก เรียกการผ่าตัดว่า hysterectomy with bilateral salpingo-oophorectomy และตัดต่อมน้ำเหลืองไปตรวจ ระหว่างการผ่าแพทย์จะส่งชิ้นเนื้อของต่อมน้ำเหลือง และน้ำในช่องท้องไปตรวจเพื่อจะได้ทราบระยะของโรค หากพบว่ามะเร็งเริ่มแพร่กระจายในท้อง แพทย์จะผ่าเอาส่วนที่สงสัยว่าจะเป็นมะเร็งออกให้มากที่สุดเพื่อที่จะให้การรักษาด้วยรัสีหรือเคมีได้ผลดีขึ้น

ผลเสียของการรักษาโดยการผ่าตัดในระยะแรกก็อาจจะปวดแผลบ้างแต่ก็บรรเทาโดยยาแก้ปวด ในระยะต่อมาเมื่อรังไข่ถูกตัดก็ไม่สามารถสร้างฮอร์โมนเพศ(estrogen,progesterone) ก็ทำให้ช่องคลอดแห้ง ร้อนตามตัวเกิดอาการของคนวัยทอง

เคมีบำบัด

คือการให้ยาเพื่อทำลายเซลล์มะเร็งซึ่งยานี้ก็มีผลต่อเซลล์ปกติของร่างกาย

จะให้เคมีบำบัดเมื่อไร

การให้เคมีบำบัดมีด้วยกัน 2 วิธีกล่าวคือ

การให้เคมีหลังการผ่าตัดเราเรียกว่า adjuvant chemotherapy จะให้ยา 4-6 ครั้งใช้เวลา 3-6 เดือนแพทย์จะพิจารณาให้ในกรณีที่แพทย์คิดว่าผ่าตัดเอาเนื้อร้ายออกไม่หมด หรือการผ่าตัดนั้นยาก
ให้เคมีก่อนผ่าตัดเรียก neo-adjuvant chemotherapy. แพทย์คิดว่าเนื้อร้ายก้อนใหญ่ผ่ายากหรือผ่าออกไม่หมดแพทย์จะให้เคมีเพื่อก้อนจะได้มีขนาดเล็กลง
จะให้ยาเคมีอย่างไร

ยาเคมีมีทั้งชนิดรับประทานและชนิดฉีดซึ่งส่วนใหญ่ใช้ชนิดฉีด แต่ก็มีการให้เคมีเข้าช่องท้องซึ่งอยู่ในช่วงการทดลอง

หลังจากให้เคมีบำบัดแพทย์อาจจะผ่าเข้าช่องท้องเพื่อดูว่ามะเร็งถูกทำลายมากน้อยแค่ไหน หากมีมะเร็งหลงเหลือแพทย์จะผ่าตัดเอามะเร็งส่วนที่เหลือออก

ผลเสียของรักษาด้วยวิธีนี้ขึ้นกับชนิดของยา และปริมาณยา ผลข้างเคียงที่พบได้คือ คลื่นไส้อาเจียน ท้องร่วง เบื่ออาหาร ผมร่วง

การฉายแสง

แพทย์จะใช้รังสีฉายไปยังส่วนที่เป็นมะเร็งเพื่อทำลายมะเร็ง ผลเสียคืออ่อนเพลีย น้ำหนักลด เบื่ออาหาร ปัสสาวะลำบาก การให้รังสีรักษามีสองวิธีคือ

การให้รังสีจากเคื่องที่อยู่ภายนอกร่างกาย External beam radiation therapy โดยจะให้รังสีสัปดาห์ละห้าวัน
Brachytherapy คิอการฝังสารที่ให้รังสีใกล้กับมะเร็ง เพื่อให้รัสีทำลายเซลล์มะเร็ง
แต่ปัจจุบันไม่นิยมใช้รังสีในการรักษามะเร็งรังไข่

นานๆทีได้เข้ามา
Ni Ra Nam



โดย: นิรนาม IP: 222.123.106.9 วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:16:03:58 น.  

 
มีคนเคยกล่าวไว้ว่า การมีระดูขาวสีผิดปรกติอาจเป็นมะเร็งรังไข่

เป็นจริงนะครับ หรืออาจเป็นเพราะการทานยาเกินขนาด ความเครียดแทรกแทรงได้ ติดเชื้อบริเวณช่องปากมดลูก(ถ้าปล่อยไว้นาน มะเร็งปากมดลูกถามหาครับ)...

นิรนาม...


โดย: Ni Ra Nam IP: 222.123.106.9 วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:16:11:25 น.  

 
จากการสัมมนาทางวิชาการ จัดโดยสถาบันนานาชาติ ไลฟ์ ไซเอินซ์ (ILSI) ร่วมกับสถาบันวิจัยโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล ผู้เชี่ยวชาญได้ กล่าวว่า คนเรามีน้ำเป็นส่วนประกอบ 60 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัว ดังนั้น การดื่มน้ำเพื่อสุขภาพ ต้องรักษาปริมาณ น้ำที่ดื่มในแต่ละวัน กับน้ำที่สูญเสียไปให้สมดุล ดังที่สถาบันยาในสหรัฐฯ แนะนำว่าผู้ชายที่ทำกิจกรรมตามปกติ ต้องดื่มน้ำ 3.7 ลิตรต่อวัน ส่วนผู้หญิงควรดื่ม 2.7 ลิตรต่อวัน


รศ.ดร.กัลยา กิจบุญชู สถาบันวิจัยโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่า เด็กและผู้สูงอายุเป็นกลุ่มเสี่ยงที่จะตกอยู่ในภาวะขาดน้ำ เนื่องจากเด็กไทยมักจะใช้กำลังมากเกินไประหว่างเล่น ทำให้เกิดภาวะน้ำในร่างกายต่ำ สังเกตจากผิวกายที่เย็นลง อาการเฉื่อยชา ริมฝีปากแห้ง และมีรอยช้ำบนผิวหนัง การหมุน เวียนโลหิตช้าลง


ดร.ห่าวยิง จาง จากสถาบันเครื่องดื่มเพื่อ สุขภาพและการเป็นอยู่ที่ดี ประเทศจีน กล่าวว่า น้ำเป็นสิ่งจำเป็นที่สุดของชีวิต และคนทั่วไปได้รับน้ำจากอาหารและเครื่องดื่ม การดื่มน้ำน้อยมีความเสี่ยงเป็นโรคมะเร็งกระเพาะปัสสาวะ โรคนิ่วในไต ท่อปัสสาวะอักเสบ โรคเกี่ยวกับฟัน โดยเฉลี่ยน้ำที่คนเราได้รับแต่ละวัน 20% ได้จากอาหาร ส่วนที่เหลือ 80% มาจากน้ำดื่มหรือเครื่องดื่ม ซึ่งรวมถึง ชา กาแฟ น้ำผลไม้ น้ำอัดลม และเครื่องดื่มเกลือแร่ ทั้งหมดนี้สามารถคืนน้ำให้แก่ร่างกายได้เช่นกัน





โดย: นิรนาม IP: 222.123.106.9 วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:16:14:04 น.  

 
สวัสดีทุกท่านโดยเฉพาะคุณนิรนาม
ในที่สุดก็รู้แล้วว่าคุณไม่ธรรมดาแต่ไม่ว่าคุณจะเป็นใครก็ตามคุณก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน ขอบคุณในความรู้ที่มีมาให้ ขอบอกว่าสุดยอดมากๆ ขอรบกวนถามหน่อยนะคะคือว่าปุ๊กไปตรวจค่าCA125 มาปรากฏว่าเกินมา 8 จาก35 คิดว่าปุ๊กควรปตรวจละเอียดหรือไม่ ปัจจุบันประจำเดือนมาไม่ปกติ คือ2-3เดือนมาครั้งแต่ถ้าทานฮอร์โมนก็จะมาปกติ แต่ว่าเริ่มมีอาการร้อนตอนกลางคืน เหงื่อออกมากนอนไม่หลับมีอาการเป็นพักๆ เริ่มมีอาการมาประมาณเกือบปีแล้ว ปัจจุบันอายุย่าง41ปี รบกวนตอบด้วยนะคะคุณนิรนาม
ขอขอบคุณล่วงหน้านะคะ
คิดถึงทุกคนมากที่สุด POOK


โดย: pook IP: 203.130.159.2 วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:17:58:48 น.  

 
พี่หน่องเอ้ย...,

คุณแวะมา กะคุณผ่านมา และคุณแอบผ่านมา น่ะ คนเดียวกันแหละ... ดีใจเนอะ ที่มีน้ำใจมาเยือนบล็อกเรา...
พี่หน่องได้คำตอบแล้วสบายใจขึ้นแยะป่ะ?

ขอพรพระคุ้มครองคุณผ่านมา ให้อยู่ดีมีสุขนะค๊า...


โดย: ขอบคุณมากค่ะ (Minie' ) วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:19:06:28 น.  

 
น้องฝ้าย กะ น้องฝนแวะมาทักทายเฉยๆค่ะ =)
แม่หน่องกำลังหมกมุ่นกับการถักผ้าพันคออยู่ค่ะ
ไปล่ะนะคะ
บ๊ายบาย สวัสดีคุณป้า คุณน้าทุกๆคนค่า ~


โดย: FaiKung FonJung IP: 125.26.91.200 วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:21:14:01 น.  

 
สวัสดีค่ะ

อากาศยามเช้าที่แม่ฮ่องสอนสดชื่นจริงๆนะ ท้าพิสูจน์ เช้านี้ปั่นจักรยานท่ามกลางสายหมอก ฟอกปอดดีแท้

ใกล้จะรับคีโมเข็ม 5 ค่ะ สังเกตตนเองเข็ม 3 เข็ม 4 จะมีอาการคันใต้ผิวหนังโดยเฉพาะฝ่ามือ ฝ่าเท้า ไม่มีผื่นให้เห็นหรอกแต่คัน ยุบยิบๆตลอด หลังรับยาวันที่9-14 ค่ะ ไม่รู้ว่าคนอื่นมีอาการแบบนี้มั้ยคะ ถามอาจารย์หมอ ท่านบอกว่าไม่ใช่ฤทธิ์คีโม แล้วมันเกิดจากอะไรล่ะคะ ???มันหงุดหงิดจริงเชียว แช่น้ำอุ่นไม่หาย แช่น้ำเย็น ก็ไม่บรรเทา ทาโลชั่นก็แล้ว เกา/หยิก ยิ่งไปกันใหญ่ ใครช่วยบอกวิธีแก้ไขด้วยค่ะ ทรมานจริง แค่คิดก็สยองแล้ว .......รึว่าผลจากได้เลือดมากเกินไป???? เพราะต้องkeep Hct.มากกว่า30% Hbมากกว่า 10 เลยต้องเติม PRC (LPRC) 1 ถุงก่อนคีโมทุกรอบ ขณะรับเลือดอาการปกติ ได้ยาแก้แพ้ด้วยค่ะ

ตรวจเลือดก่อนรับคีโม ANC คาบเกี่ยว 1,500 อะฮ้า งานนี้ลุ้นฉีด neupogen อีกตามเคย...........

รักษาสุขภาพกายและจิตวิญญาณกันเถิดค่ะ คิดถึงทุกๆคน มาเที่ยวแม่ฮ่องสอนกันมั้ยคะ โทร.หากันเน้อ


โดย: ก่ะแตน แม่ฮ่องสอน IP: 118.174.184.69 วันที่: 7 ธันวาคม 2551 เวลา:9:57:46 น.  

 
หวัดดีค่ะทุก ๆคน

น้องกวาง ...ดีใจจ้ะ ดีใจมาก ๆ เลย ...ความจริงก็สังหรณ์อยู่อยู่แล้วล่ะว่า การกลับมาเป็นซ้ำครั้งนี้..ยังไม่ใช่เรื่องที่ร้ายแรงสำหรับเรา... ความรู้สึกในตัวมันบอกน่ะ...แต่พอคุณแอบแวะผ่านมา เข้ามา confirm มันก็ทำให้โล่งใจจริง ๆ ...เพราะตอนแรกมันเหมือนแอบเข้าข้างตัวเอง..ก็มีวิตกเล็กน้อยว่า ถ้ากลับมาเป็นซ้ำเนี่ย...เวลาของเราเหลือน้อยแล้ว

ขอบคุณคุณนิรนาม ที่ให้ความรู้เกี่ยวกับมะเร็งรังไข่ อย่างละเอียดมาก ๆ ค่ะ...ซึ่งทุกอย่างที่คุณนิรนามเขียน ตรงกับอาการของพี่หน่องเป๊ะ ๆ เลยล่ะ...

น้องแตน...พี่หน่องขอให้อาการดีขึ้น ดีวันดีคืนนะจ๊ะ...ช่วงนี้ ทีวีทำข่าวเกี่ยวกับ ปาย แม่ฮ่องสอนบ่อย ๆ ทุกครั้งที่ดู ก็คิดถึงก่ะแตนทุกครั้งเลย

ช่วงนี้เหมือนที่น้องฝ้ายบอกค่ะ...เป็นอะไรก็ไม่รู้ พี่หน่องบ้าถักไหมพรมมาก... คือเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่สาว ๆ แล้ว ... เวลาเกิดอยากทำอะไรขึ้นมาซักอย่างเนี่ย มันทำๆๆ ไม่หยุดเลย จนเบื่อกันไปข้างนึงเลยแหละ

ทุกคนสบายดีนะคะ....คิดว่าคงเข้ามาอ่านกันบ่อย ๆ แต่ไม่ได้โพสต์...คิดถึงทุก ๆ คนมากค่ะ...

ดีใจแทนน้องกวาง ที่บล็อกนี้มีคนเข้ามาร่วมแชร์ประสบการณ์ ความรู้สึก และถ่ายทอดสิ่งดี ๆ ให้แก่กัน ซึ่งนอกจากคนที่เป็นมะเร็งรังไข่ด้วยกันแล้ว ยังมี ลูกชาย ลูกสาว (น้องแมงมุม น้องฟ้า) พี่สาว สามี (คุณช้างฯ) และคุณหมอ เข้ามาร่วมแชร์ด้วย ..... และมีบล็อกนี้แค่บล็อกเดียวเท่านั้นนะคะ ที่คนเป็นมะเร็งรังไข่ ได้มีโอกาสพูดคุย เล่าประสบการร์ผ่านเวบต์ ถ้าน้องกวางไม่ทำบล็อกนี้ขึ้นมา ป่านนี้คนที่ชื่อพี่หน่อง จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้...



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.82.103 วันที่: 7 ธันวาคม 2551 เวลา:16:02:42 น.  

 
วันที่ 9 นี้ก็ไปรับคีโมอีกแล้วค่าของca125ยังอยู่มที่ 49 เลยรอดูกันด่อไป ตแนนี้อยู่ทึกำลีงใจเท่านั้นว่าจะเป็นอย่างไรสู้เท่านั้นและได้พูดคุยกับน้องหน่องแล้วมีความสูขมากคิดถึงน้อง ๆ ทุกคนได้ข่าวว่าน้องเป็ดรักษาที่ม,อ.หาดใหญ่เหมือนกันแต่เราไม่เคยเจอกันเลนนะค่ะเวลาพี่ไปจะเจอคนเป็นมะเร็งรังไข่หลายคนได้แลกเปลี่ยนความรู้สึกของแต่ละคนสักวันคงได้เจอน้องเป็ดก็ได้นะน้องหน่องเป็นไงหนาวมากไหม่จ๊ะที่โคราชปัตตานีฝนตกมากเลยคิดถึงทุกคนมากเลยกลับจากให้คีโมแล้วจะว่าเป็นอย่างไรนะค่ะ


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.118.207 วันที่: 7 ธันวาคม 2551 เวลา:17:57:18 น.  

 
>> สวัสดี น้องฝ้ายกะน้องฝน,
เป็นไงกันมั่งเนี่ย ให้คุณแม่ใช้คอมพิวเตอร์มั่งนะ...

>> คุณ Pook,
อาการที่อธิบายมายังกะวัยทองอ่ะ แต่อายุน้อยกว่ากวาง 1 ปีเอง ยังไม่น่าเนอะ...
ถ้านอนไม่หลับก็ไม่ต้องหลับ ลุกมาปฏิบัติธรรม ดูลมหายใจสักพัก เดี๋ยวก็หลับเอง...จริงนะคะ ลองดู

>> ก่ะแตน,
เรายกมือ...เรื่องคันมือ-เท้า ประมาณนี้เลย ครั้งที่ 3 ไปแล้ว เคยมีคันจนทนไม่ได้ คุมสติไม่ได้... ตอนนั้น หมอก็บอกว่า ไม่น่าจะเป็น ไม่ใช่ผลข้างเคียงของยา
สงสัยยังไม่มีรายงานว่าเป็นผลข้างเคียงคีโม...(แต่นี่เท่ากับมี 2 คน ก่ะแตน&กวาง)
ตอนนั้น เป็น 3 ครั้ง พอดีหาหมอทางเลือก ก็ไปใช้วิธีฟอกเลือดที่เรียก HOT ก็ไม่คันอีก
สันนิษฐาน (เดา ฮิฮิ) ว่ามือ-เท้า เลือดมันหมุนเวียนไม่ดี เลยทำให้ความเข้มข้นของยาตกค้างป่ะ

ออกกำลังกายบ่อยหน่อย ตอนที่มีแรง ขี่จักรยานที่ทำอยู่น่ะดีมากเลย

ANC ตก ก็ต้องพึ่ง Neupogen ไม่มีปัญหาหรอก...ฉีดโลด

>> พี่หน่อง,
ช่ายค่ะ มีคนเข้ามาเยอะๆ อบอุ่นมากๆ
บุคคลิก "เวลาเกิดอยากทำอะไรขึ้นมาซักอย่างเนี่ย มันทำๆๆ ไม่หยุดเลย" คล้ายๆ กันนะ กวางว่า มันต้องเป็นพวกที่เป็นมะเร็งเนี่ยล่ะ...เหอ เหอ
ก็เพลาๆ ลงหน่อย (กวางเตือนตัวเองด้วยอ่ะ)

>> พี่แต๋ว,
ตอนนี้ พี่แต๋วไปรับคีโม เป็นครั้งที่เท่าไรแล้วคะ และที่คุยกับหมอไว้ เหลืออีกกี่ครั้ง? เพราะเคยเห็นโพสต์ไว้ว่า ให้ไปแล้ว 6 ครั้ง...เดี๋ยวกลับมาคงได้ทราบข้อมูลนะคะ


โดย: Minie' วันที่: 7 ธันวาคม 2551 เวลา:21:34:15 น.  

 
หวัดดีค่ะ ทุกคน และขอขอบคุณคุณนิรนาม แต่คุณไม่ได้กล่าวถึงมะเร็งชนิดที่พี่เป็นเลย พี่เป็นแกนนูลาส........ระยะ3C ผ่านมา3ปีแล้ว อาการทางมะเร็งตรวจไม่พบเช่น ตอนนี้ค่าca 125 เท่ากับ 6( ตั้งแต่แรกก็อยู่เท่านี้ล่ะค่ะ...... TC ทุก1ปี ปกติ มีอย่างเดียวที่รักษามา3ปีไม่มีทุเราคือปวดขามาก.......หลังให้เคมี3ปี ก็ปวดทุกวันตั้งแต่ปลายเท้าถึงสะโพก ทานยา ปลายประสาทอักเสบNEURONTIN กับยาแก้ปวด CELEBREXTM200mg มา3ปี จนมีอาการปวดท้องตอนนี้ หมอตรวจแล้วก็บอกว่ายังไม่พบการกระจายของมะเร็งไปส่วนใด แต่พี่ปวดขาทุกวัน ชามากๆๆเลย เอกซเรย์กระดูกทั้งตัวก็ไม่พบ ช่วยแนะนำว่าพี่ควรจะทำอย่างไรดี พี่บอกแฟนว่าถ้าตัดขาแล้วหายปวดพี่ก็ยอมน่ะ.ค่ะ......
ถึงคุณแต๋ว..............พี่รักษามะเร็งและผ่าตัดที่สุราษฎร์ค่ะ ส่วนขาที่ศิริราช โรคปวดท้องที่มอ.เพราะไปเยี่ยมลูก( บางครั้งหมอ มอ.ก็ตรวจภายในร่วมกับหมอสุราษฎร์ค่ะ )
ฝากความคิดถึง...น้องกวาง น้องหน่อง พี่สาว น้องปุ๊ก
น้องปุ๊กปิ๊ก .............คอยคำตอบนะค่ะ.......


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.19.136 วันที่: 7 ธันวาคม 2551 เวลา:22:53:31 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกท่าน

คิดถึงนะคะ ภาวนาทุกคืนขอให้พวกเราสุขภาพแข็งแรง
อย่าเจ็บอย่าปวด

คุณกวาง คุณหน่องคงหายดีแล้วเนอะ

ให้คีโม(ครั้งที่1 ) จะครบ 30 วัน แล้ว แต่ยังมีอาการชา ปวดแปล๊บ ๆ ในท้องทั้งที่บริเวณแผลผ่าตัด และที่อื่น ๆ ทั่วท้องรวม 5 จุด เช่น สะดือ ใส้ติ่ง รังไข่ซ้ายขวาที่เอาออกแล้วฯลฯ หมอบอกให้สังเกตอาการไปก่อน

ไม่ทราบว่าเป็นผลจากคีโม หรือโรคกำเริบกันแน่ ใครมีอาการอย่างนี้บ้างมั๊ยคะ

บางครั้งก็เจ็บกล้ามเนื้อขา เดินลำบาก ขาหนักเหมือนมีอะไรมาถ่วงไว้

สงสัยว่าจะเหมือนป้าเป็ด ป้าเป็ดเจ็บขายังไงคะ ...

....ขอให้ทุกคนสุขภาพแข็งแรง และมีกำลังใจที่เข้มแข็งอยู่เสมอ....








โดย: M(น้องพี่สาว) IP: 117.121.208.2 วันที่: 9 ธันวาคม 2551 เวลา:7:37:34 น.  

 
สวัสดีตอนเย็นค่ะน้าทุกๆคน

ฟ้าไม่ค่อยมีเวลามาเยี่ยมเท่าไรยุ่งๆ เพิ่งกลับจากสัมนามาคิดถึงน้ากวางนะค่ะ ขอให้ทุกคนแข็งแรงทุกวันนะค่ะ
บ้าย .บาย ค่ะ


โดย: ฟ้า IP: 58.10.125.169 วันที่: 9 ธันวาคม 2551 เวลา:16:54:07 น.  

 
++สวัสดีค่ะ ป้าเป็ด,

กวางค้นข้อมูลเกี่ยวกับ Granules Cells Ovarian Cancer พบข้อมูลบ้าง แต่ว่า เป็นภาษาแพทย์ที่ยากเกินกว่าความรู้ที่จะเดาเนื้อความค่ะ คร่าวๆ ว่า เป็นเซลล์ชนิดที่หายาก

++พี่ M,

เรื่องแผลผ่าตัด กับเรื่องอาการข้างเคียง
ดูว่าไม่ค่อยน่าห่วง เพราะมันก็เป็นแบบนี้นะคะ
ระมัดระวังอย่า ดัน ดึง ยกของหนัก ขึ้นบันไดบ่อยเกินไป

++ฮาโหล น้องฟ้า,

แวะมาทักบ้างก็ดีใจแล้วค่ะ ขอบคุณที่อวยพร
คุณแม่สบายดีแล้วใช่มั้ยคะ? ฝากคำอวยพรให้คุณแม่แข็งแรงดีด้วยเช่นกันค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 9 ธันวาคม 2551 เวลา:21:09:50 น.  

 
สวัสดีค่ะ
คิดถึงทุกคนเลยค่ะ น้องกวาง น้องหน่อง หนูก่ะแตน แม่นก ป้าเป็ด น้องปุ๊ก พี่แต๋ว และขอขอบคุณคุณนิรนาม(คุณผ่านมา..ใช่มั้ย) ที่ออกมาให้ความรู้ทั้งผู้ป่วยและไม่ป่วยดีมากค่ะ
พี่สาวห่วงใยทุกคน เข้ามาอ่านทุกวัน เลย Up-date อาการของแต่ละคนได้ดังนี้
* น้องกวาง อาการดีที่สุด เพราะมีกิจกรรมที่ทำสม่ำเสมอ ทั้งการได้ออกกำลังกาย อาหาร และกำลังใจจากคนรอบข้างได้ดี (คงมาจากผลบุญที่หนูทำให้กับชาวบล๊อคนี้)
** น้องหน่อง ดีมาก เพราะรู้จักดูแลจิตใจตัวเองไม่เครียดทำให้โรคสยบ..หนูเก่งมากค่ะ เพราะเท่าที่คุยกับทุกคนที่เป็นปากบอกไม่เครียด แต่จิตใจ แอ๊บเครียด..
***น้องก่ะแตน ร่าเริงเหมือนชื่อ มีแม่คอยกอดบำบัดด้วยความรัก ได้อากาศดี ได้เพื่อนหมอ พยาบาลใกล้ตัวคอยให้กำลังใจ ทุกอย่างเลยดี
****แม่นก เข้าน้อยน่ะจ๊ะ คงงานยุ่ง รู้ข้อมูลน้อยไปหน่อย เลยไม่ค่อยกล้า Confirm แต่สัมผัสได้ว่าอารมณ์ดี เลยสุขภาพกายดี ไม่น่าห่วง
*****ป้าเป็ด นี่ดีวันดีคืน จากการที่ได้อ่านตั้งแต่วันแรกที่เข้ามา คงเป็นผลบุญที่ได้สอนเด็กเล็ก(อนุบาล) อยู่กับเด็กเราก็ทำตัวเหมือนเด็ก ๆ ไม่แก่เร็ว ไม่เครียด โชคดีค่ะ เหลืออาการปวดขา ฟังดูหลายคนเค้าก็ปวดกันน่ะคะ ขอคุณนิรนาม ช่วยให้ข้อมูลหน่อยซิค่ะ
******น้องปุ๊ก ดูแลสามีดีมาก ๆ จนพี่สาวรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยทำ (เลยแอบเอาไปใช้บ้าง) ดีค่ะ ขอส่งกำลังใจ ให้ สู้..สู้ ต่อไป ขอให้สามีหนู หายวันหายคืนน่ะค่ะ
*******พี่แต๋ว ก็สบายดีน่ะค่ะ ตอนนี้ทางใต้คงน้ำท่วม
กำลังเข้าบล๊อกมา เปิดทีวีดูไปด้วย ข่าวการเมืองน่าเบื่อมาก มั่ก อะไรนักไม่รู้ พี่น้องชาวบล๊อกอย่าไปฟังน่ะค่ะ เป็นห่วงเดี๋ยวเครียด ไม่รู้ตัว
เลยขอ บ๊าย บ่าย แต่นี้ก่อนน่ะค่ะ

ด้วยความรักและคิดถึง และห่วงใยทุกคน


โดย: พี่สาว ระยอง IP: 117.47.31.62 วันที่: 10 ธันวาคม 2551 เวลา:7:40:09 น.  

 
กลับจากให้คีโมเข็มสุดท้ายอาการปกติดีค่แต่ค่าCA125ลดลงเพียง46เอง ที่น้องกวางถามพี่ให้คึโมอีกครั้งนั้นให้มาแล้ว 6 ครั้งแต่ค่าCA125 ยังอยุ่ที่ 58 หมอเลยต้องให้คึโมอีก ครั้งครบวันที่ 9ธ.ค.แล้วนัด c t แสนกวันที่ 28 ฟังผลวันที่ 30นี้ ค่ะ แต่พี่กินอาหารตามน้องกวางทุกอย่างเลยไม่ออกนอกเส้นทางเลยแต่กำลังใจเท่านั้นที่สู้อยู่ตอนนี้เพราะเป็นเท่าน้องหน่องทุกอย่างน้องหน่องยังร่าเริงน่ารักมากพี่ต่องทำให้ได้ค่ะน้องกวางสู้เท่านั้นและตอนนี้รอหาหนังสือของน้องกวางมาอ่านค่ะคิดถืงทุกคนไม่ว่าน้องแตน น้องสาว น้องป๊ก น้องเป็ด น้องนกและทุก ๆ คนค่ะ เราต้องทำจิดใจให้สบายไตรียดไม่ติดต้องยิ้มรับและสู้เท่านั้นใช่ใหมค่ะ แล้วเจอใหม่นะค่ะ ออ้ นู้หน่องของที่ส่งได้รับแล้วยังเอยบอกมาด้วยนะจ๊ะคนสวย


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.160.164 วันที่: 10 ธันวาคม 2551 เวลา:8:43:13 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ๆ เอนๆ น้องๆ ทุกท่าน

ทุกๆท่านสบายดีนะคะ

เข้ามาอ่านทุกวันแต่ไม่มีเวลาเขียน งานยุ่งทั้งราษฎร์ทั้งหลวง เนื่องจากคุณยายไปแอ่วเชียงใหม่ ยังไม่ยอมปิ๊กมาเลี้ยงหลาน ตอนนี้ก็เลยต้องบริหารเวลาใหม่

น้องกะแตน พี่นก ก็มีผื่นขึ้นค่ะ คีโมครั้งแรก มีผื่นขึ้นที่ง่ามมือง่ามเท้า นิ้วมือและนิ้วเท้าบางนิ้ว คันมาก หน้าขากับท้องแขนบางส่วน คุณหมอให้ไปคอนเซ้าท์ กับหมอผิวหนัง สรุปเป็นไซด์เอฟเฟค ที่พบได้ ในยาคีโมTaxol พร้อมให้เว็บไซด์เข้าไปอ่านดู เป็นเว็บไซด์ด้านเภสัช แต่จบสายมาร์เก็ตติ้งก็เลยอ่านไม่รู้เรื่อง 555

วิธีป้องกัน คุณเภสัชกรที่รามาฯ สั่งยา Dexar ให้กิน ก่อนจะให้คีโม 12 ชั่วโมง ครั้งละ 16 เม็ด ห่างกัน 6 ชั่วโมง
หนึ่งวันหลังให้คีโมครั้งที่2 ก็จะอาการคันง่ามมือง่ามเท้าแดง มีผื่นที่นิ้วชี้ กับนิ้วกลาง น้อยๆ ทั้ง 2 ข้าง ผื่นตามร่างกายไม่ขึ้น อาการคันจะอยู่ประมาณ 2 วัน ก็หายค่ะ ก็เลยต้องกินยาตัวนี้ทุกครั้ง ครั้งสุดท้ายลืมกินไปครึ่งนึงค่ะ นึกได้ตอนที่กำลังจะให้คีโม ก็เลยปล่อยเลยตามเลย

ส่วนอาการปวดขามาจาก 2 สาเหตุ อาการชาปลายประสาทนิ้วมือนิ้วเท้า และเลือดเดินไม่ดี เนื่องจากผ่าตัดต่อมน้ำเหลืองออกไป อาการนี้สำหรับนก จะเกิดขึ้นประมาณวันที่ 3-4 ปวดขามาก ต้องค่อยๆเดินลงบันได บางทีก็คลานลงมาค่ะ แต่แนะนำว่า จะปวดขาขนาดไหน ควรจะต้องฝืนเดิน เพื่อให้เลือดลมเดินสะดวกมากขึ้นค่ะ ถ้ายิ่งไม่เดินจะยิ่งปวดขา

หมอแนะนำให้เอาหมอนสูงรองขาไว้ค่ะ จะช่วยให้เลือดหมุนเวียนเร็วขึ้น

แว้บมาเล่าประสบการณ์ให้ฟังก่อนนะคะ เด๋วจะหาทางแว้บมาใหม่

คิดถึงทุกท่านค่ะ


โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 10 ธันวาคม 2551 เวลา:11:53:46 น.  

 
***คุณpook
ขอโทษครับที่ตอบช้าไปสักนิด แต่ถ้าหลังจากการผ่าตัดเอาเนื้องอกออกค่าCa125 อาจลดต่ำลงได้มากภายใน1สัปดาห์ครับ (ถ้าสูงเกินนี่สิแย่มาก) ภายใน 3-4สัปดาห์ค่าCa125 ก็จะมาอยู่ในระดับปรกติ หลังการรักษาครับ
และการที่ประจำเดือนไม่มา อาจเป็นผลกระทบเล็กน้อยไม่ก็ฮอร์โมนผิดปรกติ ครับ
ตอนนี้งานยุ่งมากไม่ค่อยได้มาพบเท่าไรนัก คนป่วยคลาสเดียวกันกับคุณpook ก็มีมากครับ อย่ากังวลอะไรมากครับทำจิตใจให้ร่าเริง...


โดย: นิรนาม IP: 114.128.103.245 วันที่: 10 ธันวาคม 2551 เวลา:16:11:21 น.  

 
คอยคำตอบคุณนิรนามค่ะ..................
คือตัวพี่เองให้เคมี6ครั้งๆละ5วัน เริ่มปักเข็มวันอาทิตย์เที่ยงคืนไปถอดวันเสาร์รวม7วัน หลังจากให้ยาก็ทานอะไรไม่ได้เลยนอนหัวหมุนเป็นเข็มนาฬิกา ในท้องร้อนเหมือนถูกไฟไหม้ ระยะปีแรกๆเดินเร็วๆเหมือนเครื่องในจะหลุด ตอนนี้ไม่มีอาการอะไรเลย........นอกจากปวดฝาเท้ามาก นิ้วหัวแม่เท้าจะตึง แต่ยังเดินได้ 1-2กิโล ถ้าทานยาก็จะปวดน้อย หรือไม่ทานก็ยังทนเจ็บได้ แต่อยากหาย.....อาการเช่นนี้มาจากฉีดเคมีหรือเปล่า หรือเป็นโรคอื่นๆจะได้รักษาให้ถูกทาง ตอนนี้รักษาขาที่ศิริราชมันก็ทรงๆไม่ทรุด แต่ก็ไม่หาย เป็นมา3ปีหลังให้เคมีค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.11.230 วันที่: 10 ธันวาคม 2551 เวลา:20:26:37 น.  

 
สวัสดีฮ่ะ พี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ทุกท่าน
เข้ามาอ่านบ่อย ๆ ฮ่ะ แต่ไม่กล้าโพสต์เข้ามา..เกรงใจฮ่ะ
เพราะตัวเองก็เคยผ่าตัดมดลูกซึ่งเกิดจากซีสต์
แต่รังไข่ยังอยู่ มดลูกยังอยู่ ต้องให้คุณหมตรวจภายในให้ปีละ 2 ครั้ง (เพราะอยู่ในกลุ่มเสี่ยง)
+ เมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้ว ไปตรวจมะเร็งปากมดลูก รังไข่(อัลตร้าซาวด์ภายใน) ผลคือรังไข่เล็กลง คุณหมอบอกว่าดีแล้ว ไม่พบอะไรในรังไข่ ....เฮ้ออ..วันนี้ยังโชคดีอยู่เรา
++ แต่คุณหมอส่งข่าวมาหลังจาก 2 อาทิตย์ผ่านไปว่าไม่พบมะเร็งปากมดลูก แต่บอกว่าเป็นแบคทีเรีย มันคืออะไรฮ่ะ ใครทราบช่วยตอบหน่อยนะฮ่ะ แล้วมันจะเป็นอันตรายมั้ยฮ่ะ อยากตัดให้หมด คุณหมอก็ไม่ตัดให้ เก็บไว้ทำไมก็ไม่รู้ เพราะไม่ใช้อยู่แล้ว..มดลูกน่ะ
ขอความกรุณาผู้รู้ ช่วยตอบหน่อยนะฮ่ะ กังวลอยู่เหมือนกันฮ่ะ
1. แบคทีเรียในช่องคลอด คืออะไรฮ่ะ ?
2. เกิดขึ้นแล้วเป็นอันตรายมั้ยฮ่ะ ?
3. มันจะกลายพันธุ์ เป็นมะเร็งได้มั้ยฮ่ะ ?
ขอบคุณล่วงหน้าน่ะฮ่ะ




โดย: รักษ์สุขภาพ IP: 117.47.30.146 วันที่: 11 ธันวาคม 2551 เวลา:7:46:28 น.  

 
สวัสดีฮ่ะ พี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ทุกท่าน
เข้ามาอ่านบ่อย ๆ ฮ่ะ แต่ไม่กล้าโพสต์เข้ามา..เกรงใจฮ่ะ
เพราะตัวเองก็เคยผ่าตัดมดลูกซึ่งเกิดจากซีสต์
แต่รังไข่ยังอยู่ มดลูกยังอยู่ ต้องให้คุณหมตรวจภายในให้ปีละ 2 ครั้ง (เพราะอยู่ในกลุ่มเสี่ยง)
+ เมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้ว ไปตรวจมะเร็งปากมดลูก รังไข่(อัลตร้าซาวด์ภายใน) ผลคือรังไข่เล็กลง คุณหมอบอกว่าดีแล้ว ไม่พบอะไรในรังไข่ ....เฮ้ออ..วันนี้ยังโชคดีอยู่เรา
++ แต่คุณหมอส่งข่าวมาหลังจาก 2 อาทิตย์ผ่านไปว่าไม่พบมะเร็งปากมดลูก แต่บอกว่าเป็นแบคทีเรีย มันคืออะไรฮ่ะ ใครทราบช่วยตอบหน่อยนะฮ่ะ แล้วมันจะเป็นอันตรายมั้ยฮ่ะ อยากตัดให้หมด คุณหมอก็ไม่ตัดให้ เก็บไว้ทำไมก็ไม่รู้ เพราะไม่ใช้อยู่แล้ว..มดลูกน่ะ
ขอความกรุณาผู้รู้ ช่วยตอบหน่อยนะฮ่ะ กังวลอยู่เหมือนกันฮ่ะ
1. แบคทีเรียในช่องคลอด คืออะไรฮ่ะ ?
2. เกิดขึ้นแล้วเป็นอันตรายมั้ยฮ่ะ ?
3. มันจะกลายพันธุ์ เป็นมะเร็งได้มั้ยฮ่ะ ?
ขอบคุณล่วงหน้าน่ะฮ่ะ




โดย: รักษ์สุขภาพ IP: 117.47.30.146 วันที่: 11 ธันวาคม 2551 เวลา:7:46:56 น.  

 
สวัสดี ทุกคนค่ะ และต้องขอบคุณพี่หน่องที่คอยห่วงใยน้องตลอดเลา ไหนจะป้าเป็ดที่ยังไม่ลืมpukpik ตอนนี้แข็งแรงดี วันนี้แวะมาทักทาย และสวัสดีพี่ พี่ที่ยังไม่เคยทักทายกันมาก่อนไม่ว่าจะเป็น แม่นก หรือคุณpook และก็ยังมี ป้าแต๋วด้วยค่ะ โดยเฉพาะคุณ นิรนาม ที่วันนี้มีเรื่องจะรบกวนด้วยอีกคนค่ะ อยากทราบว่า การที่เป็นขั่น 3c 3ปีกลับมาเป็นช้ำ และการกลับมาเป็นช้ำได้ เกือบ5ปีแล้ว ที่ผ่านมาผลการตรวจ ca 125ไม่เคยขึ้น ชึ่งสวนกับร่างกายชึ่งกลับมาเป็นช้ำแล้ว ค่าca 125 อยู่ที่ 10 กว่า นิดหน่อยตลอด ที่ทราบเพราะ หลังมีเพศสัมพันธ์ มีเลือดออกเยอะ มาก มาก จึงไปหาหมอ ประจำ อ้อ ลืมบอกว่า ผ่าตัดมะเร็งเนี่ย 4 รอบแล้ว คุณหมอส่องกล้องเข้าไปดู และบอกว่า มันน่าจะกลับมาอีก (หมอบอกว่าต้องขอบคุณ สามีด้วย ไม่งั้นถ้าไม่มีเลือดออก ก็ไม่รู้) ในเมื่อผลเลือดไม่บ่งบอก ก็ต้องทำ TC ปีละครั้ง ทั้งหมดเป็นข้อมูล แต่ที่สงสัยคือว่า หมอบอกว่า หน้าตาเชลล์ที่เป็นอยู่มันดุร้ายเป็นอันดับต้น ต้น อยากรบกวนถามว่า มันคืออะไรค่ะ มันดุขนาดนี้ ทำไม หมอบอกว่าให้ทำใจว่า การกลับมามาช้ำจะเร็วขึ้น แต่นี่มัน 5ปีแล้วค่ะ และอยากทราบว่า สถิติ การรอดชีพ ในกรณีของ pukpik นานสุดกี่ปีคะ


โดย: pukpik susu IP: 125.27.233.44 วันที่: 11 ธันวาคม 2551 เวลา:22:28:25 น.  

 
สวัสดีค่ะน้ากวาง
+ทักทาย คุณป๊กกี้,คุณM ,ป้าเป้ด , ป้าหน่อง , คุณรักษ์สุขภาพ,ที่ไม่ได้เอย ,และคุณนรินามที่นำความรู้มาฝากพวกเราอยู่เรื่อยเลย ฟ้าเดาว่าคุณน่าจะเป็นคุณหมอหรือเปล่าค่ะ
++น้ากวางค่ะฟ้าอยากถามว่า อาการปวดแข้งปวดขา,เดินไกลหน่อยก็เมื่อยละ,รู้สึกว่ามีอะไรดิ้นอยู่ในท้องนั้น มันคืออะไรค่ะมันเกี่ยวกับที่แม่ผ่าตัดมารือเปล่าค่ะ ฟ้าก็ไม่ทราบหรอกค่ะได้แต่บอกแม่ไปว่า แม่เพิ่งผ่ามาได้ไม่นานเลยแค่เดือนกว่าๆ เดื๋ยวมันก็คงหายไปเองละ ฟ้าเข้าใจถูกไหมค่ะน้ากวาง แม่ไม่ทานเนื้อเลยค่ะท่านบอกว่าเพื่อนที่เป็นมะเร็งรังไข่เขาบอกว่าไม่ทานท่านเลยไม่ทานบ้าง น้ากวางถ้าฟ้าจะให้แม่ทานนมอัดเม็ดที่ซื้อตามคลินิกจะได้ไหมแม่ทานนมแล้วรู้สึกว่าน.นจะขึ้นเยอะเลยท่านมีเบาหวานอยู่ฟ้าไม่อยากให้อ้วนมาก สุดท้ายนี้

ขอให้น้ากวางแข็งแรงทุกวัน รวมทั้งทุกคนๆด้วยค่ะ
ขอให้มีพลังใจในทุกวัน ฟ้าขอเป็นอีก1 กำลังใจค้า...
วันนี้^___^ กันหรือยังค่ะ ...ทำงานก่อนนะจ๊ะแล้วฟ้าจะมาทักใหม่ค่ะ


โดย: ฟ้า IP: 58.10.125.169 วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:11:36:43 น.  

 
ลูกฟ้า น้ากวางยังไม่เข้าตอบ ป้าเป็ดตอบแทนก่อนนะค่ะ ถ้าเข้าใจไม่ผิด อาการปวดแข้งปวดขาก็เป็นกันทุกคน ตอนผ่าตัดใหม่ๆ จำได้ว่าเดินไปไหนไม่ได้เลยในท้องร้อนมาก และศรีษะก็ร้อนไปหมด ในท้องก็ไม่จอย 2-3ปีถึงจะเข้าที่ อาการต่างๆค่อยหายไป ไม่ควรให้คุณแม่ทานนมอัดเม็ด โปรตีนจากสัตว์มะเร็งชอบ น่าจะทานพวกวิตามินซีบริสุทธิ์แทนและแคลเซียมคาร์ซิแม้กเสริม ตอนที่ให้ยาพร้อมกันหลายคนก็บ่นเรื่องเจ็บกระดูกกันทั้งนั้น อันนี้ไม่รู้ว่าจะถูกต้องมั้ยแต่ทำเองแล้วได้ผลค่ะ
น้องปุ๊กปิ๊ก ..ก็คงกังวลเหมือนพี่น่ะ ว่ามันจะกลับมาเมื่อไร
ทำใจให้สบายดีกว่าค่ะ.. คิดว่าเราหายแล้ว ...คนหลายคนอาจไม่เชื่อในเรื่องที่พิสูจน์ไม่ได้ แต่การที่เราอธิษฐานจิตทำสมาธิ ทำความดีเพื่อตัวเราและคนรอบข้าง บุญก็จะส่งให้เรามีสุขภาพใจและกายที่ดีค่ะ............เริ่มคิดตอนนี้น่ะค่ะว่าเราหายแล้ว และวันนี้รอดแล้ว พรุ่งนี้ก็ชั่งมันเถอะค่ะ ถ้าเรามีความสุขวันนี้พรุ่งนี้จะไปสนใจมันทำไมค่ะ

ขอฝากความระลึกถึงทุกคน โดยเฉพาะน้องหน่องคนเก่งให้สุขภาพดีวันดีคืนน่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.9.21 วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:19:08:29 น.  

 
สวัสดีค่ะ แฟนคลับบล็อกทุกๆ คน,

ป้าเป็ดคะ ความคิดเห็นอันล่าสุดของป้าเป็ด โดนใจทุกคำตอบเลยค่ะ ป้าเป็ดตอบคำถามได้ถึงใจกว่ากวางอีกค่ะ :)

"เริ่มคิดตอนนี้น่ะค่ะว่าเราหายแล้ว และวันนี้รอดแล้ว พรุ่งนี้ก็ชั่งมันเถอะค่ะ ถ้าเรามีความสุขวันนี้พรุ่งนี้จะไปสนใจมันทำไมค่ะ"

ส่วนน้องฟ้า...น้ากวางตอบแบบเดียวกับป้าเป็ดค่ะ แต่เรื่องอาการในช่องท้องหลังผ่าตัดบางคนอาจจะหายไว ใน 3-6 เดือนก็ปกติทุกอย่างแล้วค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 12 ธันวาคม 2551 เวลา:21:32:11 น.  

 
หวัดดีค่ะ น้องกวาง น้องหน่อง พี่เป็ด น้องปุ๊กปิ๊ก น้องปู๊ก คุณรักษ์สุขภาพ คุณแม่นก และทุกท่าน โดยเฉพาะกูรูตัวจริงคุณนิรนาม..
คดถึงทุกท่านค่ะ มารายงานผลน้องนะค่ะ
+เมื่อวาน (12 ธ.ค.51) น้อง M ไปเสริมพลังเคมี เข็ม 2 แล้วค่ะ ..ผล ผ่านไปด้วยดี...เย้..
++ผลเลือดค่า CA 125 ลงลงเหลือ 6.3 (อันนี้ไม่ค่อยเข้าใจ)แต่อ่านดูจากหลาย ๆ ท่านที่ผ่านมา ถือว่าดีใช่มั้ยค่ะ
+++ เสริมพลังคีโมครั้งที่ 2 ค่าลดลงแล้ว โอกาสจะพัฒนาขึ้นไปอีกมีมั้ยค่ะ ปัจจัยที่จะทำให้พัฒนาขึ้นคืออะไรค่ะ
ใครทราบขอคำตอบด้วยน่ะคะ
ขอบคุณค่ะ บ๋าย..บ่าย


โดย: พี่สาว ระยอง IP: 222.123.117.61 วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:8:02:48 น.  

 
สวัสดีคะทุกๆคน
ขอบคุณคุณนิรนามและคุณวางสำหรับคำตอบและคำแนะนำที่ให้มา เวลานี้ก็ผ่านมาเดือนกว่าๆแล้ว สามีปุ๊กยังไม่ด้คีโมเลยคะ เพราะอยู่ระหว่ารักษาน้ำท่วมปอดคะ หมอนัดทำคีโมวันอังคารที่16 นี้ละคะ ไม่ทราบผลจะเป็นอย่างไร ถึงยังไงก็ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้มาเสมอท้งๆที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แล้วจะกลับมาเล่าให้ฟังอีก
คิดถึงทุกคนคะ pook


โดย: pook IP: 158.108.238.249 วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:13:37:26 น.  

 
อ่านของเก่าที่คุณ Pook เขียนถามไว้ วัดคำประมง สกลนคร น่าสนใจนะคะ ล่าสุดเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
กวางเพิ่งอีเมล์ไป สอบถามเกี่ยวกับการเป็นอาสาสมัคร
เผื่อได้เดินทางไปทางนั้นจะได้วางแผนแวะสัก สัปดาห์หนึ่ง
ยังไม่รู้เมื่อไหร่ แต่เขาตอบมาว่า ไปได้เลย และไปเสนอตัวในสิ่งที่ตัวเองถนัด โดยตรงกับหลวงพ่อ...

//www.khampramong.com/


โดย: Minie' วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:22:16:14 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง และพี่น้องทุกคน

ดูเหมือนพี่หน่องจะหายไปหลายวัน จริง ๆ แล้ว เข้ามาอ่านอย่างสม่ำเสมอ อ่านทุกวันค่ะ แล้วก็เหมือนเดิมคือ บางวันคิดไม่ออกว่าจะโพสต์อะไรบ้าง ก็เก็บ ๆ สะสมไว้ก่อน ซัก 2 - 3 วันค่อยคุยครั้งนึง

พอดีช่วงนี้คุณแม่สามี มาผ่าตัดต้อกระจก ก็เลยมีหน้าที่ดูแล ทั้งหยอดตา ทานยา หากับข้าวให้แม่ย่า... หุหุ..คนป่วย (ที่ไม่เหมือนคนป่วยซักเท่าไหร่) ดูแลคนแก่ ..กลางวันอยู่กัน 2 คน ....ก็ต้องคอยดูแลกัน....

ช่วงนี้หน่องอ้วนขึ้นมากเลย... ตั้งแต่ให้คีโมมา 3 ครั้ง น้ำหนักขึ้นมา 3 - 4 ก.ก.แล้วค่ะ ...กำลังคิดอยู่ว่า ให้ 6 ครั้ง จะขึ้นถึง 6 ก.ก.มั๊ยเนี่ย

พี่สาว บอกว่าหน่องดูแลจิตใจดีมาก ทำให้โรคสยบ... จริง ๆ แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ นะคะ เพราะทุกวันนี้ คิดว่าที่อาการดี ก็เพราะด้านจิตใจช่วยได้เยอะ แต่แอบกระซิบพี่สาวค่ะ มีแอบเครียดบ้างเหมือนกัน ส่วนใหญ่ ไม่ได้เครียดเรื่อมะเร็งที่เป็นหรอกค่ะ เครียดเรื่องจิปาถะในชีวิตประจำวันบ้าง... ก็พยายามควบคุมดูแลไม่ให้เกิดขึ้นบ่อยนัก

ช่วงนี้รู้สึกดีจัง ที่มีคุณนิรนาม คุณรักษ์สุขภาพ และคุณแอบแวะผ่านมา เข้ามาช่วยตอบ และแนะนำพวกเรา ...ขอบคุณค่ะ ขอคารวะด้วยความจริงใจ และขอให้บุญกุศล จงคุ้มครองคุณทั้ง 3 คน ให้สุขภาพแข็งแรง ประสบความสำเร็จในทุก ๆ ด้านเลยนะคะ

พี่สาวคะ ค่า ca 125 ของคุณเอ็มตอนนี้ถือว่าดีทีเดียวค่ะ ตามประสบการณ์ส่วนตัวของหน่อง ถ้าดูแลตัวเองดี (ต้นแบบ คือน้องกวาง) การกลับมาน่าจะยาก ...แต่ของหน่องมีการกลับมา ...สันนิษฐานว่า เพราะเนื่องจากระยะของโรคที่เป็น (3c) และไม่ค่อยมีวินัยในการกิน คราวนี้ ค่า ca 125 ของหน่องก็ลดลงแล้ว ถ้าหยุดให้คีโมเมื่อไหร่ คงต้องตั้งต้นจัดระเบียบกับการกินอยู่ของตัวเองใหม่...แล้วดูว่า การกลับมาจะห่างออกไปมากน้อยแค่ไหน ถ้าโชคดี ไม่กลับมา ก็จะชวนพี่น้องในบล็อกน้องกวาง ฉลองใหญ่เลย ดีมั๊ยคะ


ใกล้ปีใหม่แล้ว ใครมี plan ไปเที่ยวที่ไหนกันบ้างคะ ...ตอนแรกพี่หน่องว่าจะไปวังน้ำเขียว แต่ประเมินแล้ว ผู้คนอาจจะเยอะแยะมากมาย อาจจะหลบไปช่วงหลังปีใหม่ แล้วพอดี ต้องให้คีโมครั้งที่ 4 ในวันคริสมาสต์พอดี คงได้ร้องเพลง เมอรรี่คริสต์มาส บนเตียงให้คีโม...we wish you a merry christmas and a happy new year..r..r

คิดถึงน้องกวาง พี่สาว คุณเอ็ม น้องนก น้องก่ะแตน น้องโบว์ น้องปุ๊ก น้องปุ๊กปิ๊ก พี่เป็ด พี่แต๋ว น้องฟ้า (เรายังไม่ได้คุยกันเลยน๊ะจ๊ะนู๋ฟ้า) โดยเฉพาะคุณช้างฯ หายไปไหนคะ... ทราบแล้วตอบด่วน...


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.88.227 วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:8:40:24 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องกวาง พี่สาว คุณเอ็ม น้องนก น้องก่ะแตน น้องโบว์ น้องปุ๊ก น้องปุ๊กปิ๊ก พี่แต๋ว น้องฟ้า
ช่วงนี้ก็ยุ่งๆกับลูกสาวเรื่องสอบเรียนต่อค่ะ ได้สถาปัตย์ วิศวะ ก็ไม่เอาจะเรียนรัฐศาสตร์ เด็กสมัยนี้น่าเบื่อ
เข้ามาบ่นให้ฟังใครๆก็เงียบหายไป คอยฟังข่าวคุณช้างก็หายไปเลย
คอยคำตอบจาก.........คุณนิรนามอยู่ทุกวันค่ะ
ขอให้น้องหน่องหายเร็วๆน่ะ พี่ตั้งใจว่าวันเด็กปีนี้จะไปเยี่ยมน้องหน่องแน่ๆเลย บอกที่อยู่ไว้น่ะ คำๆวันเสาร์ที่2 เดือนมกรานี้ได้เจอแน่ถ้าน้องหน่องไม่ติดธุระไปไหนนะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.19.202 วันที่: 14 ธันวาคม 2551 เวลา:11:43:01 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่-น้อง ทุกๆท่าน

ก่ะแตนค่ะ รายงานตัว หลังรับคีโมเข็ม 5 ไปคราวนี้ ได้เพื่อนร่วมห้องหลายคนเลย แลกเปลี่ยนสารทุกข์สุขดิบกัน เห็นใจกัน......ขณะทำคีโม มีดนตรีบำบัดด้วยค่ะ ผ่อนคลายได้เยอะ

แตนมีโอกาสได้เจอเพื่อนร่วมรุ่นพยาบาล ไม่เจอกันตั้ง 20 ปี มิตรภาพคำว่า " เพื่อน" ต่อกันติดเสมอ ได้รับพลังความเป็นเพื่อนผ่านอ้อมกอดที่จริงใจ ดีแท้ๆ ก่อนจากก็ สู้..สู้..นะเพื่อน

สอบถามอาจารย์หมอเรื่องคันหลังรับคีโม ไม่มีผื่นแต่คันจัง อาจารย์ว่าเป็นไปได้ เพราะยามีส่วนผสมของนำมัน เขาเรียกว่าไวต่อปฏิกิริยา ไม่ใช่ผลข้างเคียงของยาหรอก เพราะนั้น เตรียมรับมือค่ะ ประมาณวันที่9 หลังคีโม เธอจะแผลงฤทธิ์ ใครมีวิธีดีๆแบ่งปันหน่อยค่ะ เพราะแตนสติแตกแน่ๆ

ครั้งหน้าแตนไปคีโมวันที่ 5 ค่ะ อีกเข็มเดียว จากนั้นก็นัดทำ CT ช่องท้อง

คิดถึงทุกๆคน จริงๆนะคะ






โดย: ก่ะแตน แม่ฮ่องสอน IP: 61.7.173.28 วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:8:56:43 น.  

 
ทักทายทุกคนค่ะ
+ป้าเป็ดค่ะขอบคุณสำหรับคำตอบของป้าเป็ดเป็นประโยนช์กับแม่มาก ความจริงฟ้าไม่มีความรู้อะไรมาอัพให้ฟ้งเท่าไร แล้วแม่ของฟ้าท่านผ่าตัดเนื้อดี แต่ฟ้าได้มีความรู้จากบล็อกนี้มากเลยติดใจ มีผูกพันธ์กับทุกคนเลยแวะมาเยี่ยมบ่อยๆ
++สำหรับพี่หน่องหรือว่าป้าหน่องไม่รู้ฟ้าทักเป็นป้าไปแล้วด้วยคงไม่เคียงกันนะค่ะ
คิดถึงน้ากวางหนังสือออกเมื่อไรส่งข่าวกันด้วยนะค่ะ

......จบค่ะ.....ทานข้าวเที่ยงกันให้อร่อยนะค่ะทุกคน


โดย: ฟ้า IP: 58.10.125.169 วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:11:36:48 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่หน่อง ป้าเป็ด ก่ะแตน น้องฟ้า และแฟนคลับบล็อกทุกท่านค่ะ,

พี่หน่อง, ตกลงจะฉลองคริสมาสบนเตียงผู้ป่วย...อย่าลืมใส่หมวกซานตาครอสนะคะ... ระวังหน่อยเรื่องการกิน เดี๋ยวอ้วนแล้วมาบ่นว่าไม่สวยอีกอ่า...

ก่ะแตน, เร็วนิ ให้คีโมไป 5 ครั้งแล้ว เหลืออีกครั้งเดียวนะ อดทนนิดเดียว ก็ผ่านแล้ว...ส่งพลังไปให้จ๊ะ

น้องฟ้า,
เรื่องหนังสือ เป็นกลางเดือนมกราคม ค่ะ
ทำรายชื่ออีเมล์ไว้แล้ว เดี๋ยวจะแจ้งผ่านทางอีเมล์ด้วยจ๊ะ


โดย: Minie' วันที่: 15 ธันวาคม 2551 เวลา:22:13:09 น.  

 
พี่หน่องและทุกท่านคะ

คริสต์มาสปีที่แล้ว ตอน 2 ทุ่มครึ่งนกก็ไปนอนจิงเกิลเบลล์กับซานตาครอสในชุดขาว 3 ท่าน ก่อนจะให้ยาสลบยังเปิดเพลงคริสต์มาสให้ฟังแก้ความกลัวอีกด้วย...Santa Clauses are coming to me...หลังจากนั้นก็ทำการผ่าหน้าท้องเลาะรังไข่กับต่อมน้ำเหลืองออกมา จะเป็นคริสต์มาสที่ไม่มีวันลืมเลย....It's my White Christmas...Ho Ho Ho...

แล้วมันก็ผ่านไปด้วยดี... Wish you have a very happy christmas สู้สู้ค่ะพี่หน่อง

เอากลอนเพราะๆ มาฝากค่ะ คงคุ้นเคยกันบ้างนะคะ

What Cancer Cannot Do ~
Cancer is limited
Cancer cannot cripple love
Cancer cannot shatter hope
Cancer cannot erode faith
Cancer cannot destroy peace
Cancer cannot kill friendship
Cancer cannot destroy memories
Cancer cannot silence courage
Cancer cannot invade the soul
Cancer cannot steal eternal life
Cancer cannot conquer the spirit
Cancer is limited.....

อะไรที่มะเร็ง...ทำไม่ได้
มะเร็ง...มีขอบเขตจำกัด
มะเร็งไม่สามารถ...บั่นทอนคุณค่าแห่งความรัก
มะเร็งไม่สามารถ...ทำลายพลังแห่งความหวัง
มะเร็งไม่สามารถ....กัดกร่อนความเชื่อมั่นแห่งศรัทธา
มะเร็งไม่สามารถ....เผาผลาญความสงบแห่งจิตใจ
มะเร็งไม่สามารถ... เข่นฆ่าน้ำใจแห่งมิตร
มะเร็งไม่สามารถ... ชะล้างความทรงจำที่งดงาม
มะเร็งไม่สามารถ... สยบความกล้าหาญแห่งจิตใจ
มะเร็งไม่สามารถ....เหยียบย่ำพลังจิตอันแข็งแกร่ง
มะเร็งไม่สามารถ....พรากชีวิตอันเป็นนิรันดร์
มะเร็งไม่สามารถ...เอาชนะจิตวิญญาณที่แกร่งกล้า

เพราะเรา...จำกัดขอบเขตของมะเร็งได้!!!

ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรงทุกท่านนะคะ




โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:13:38:46 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้องกวาง น้องหน่อง ป้าเป็ด แม่นก น้องก่ะแตน น้องฟ้า น้องปุ๊ก และทุกคนที่เอ่ยไม่ครบ
น้อง M ฝากข่าวมาบอก เพื่อน ๆ พี่ๆ น้อง ๆ ชาวแฟนคลับบล็อก ทุกท่านค่ะ
+++ จากที่ไปเสริมพลังเคมีที่ รพ.รามา พยาบาลที่นั่นน่ารักมาก ๆ ค่ะ มีจิตวิทยากับคนไข้มาก ยิ้ม ไม่รู้จักเหนื่อย ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้น่ะค่ะ พยาบาลฝากบอกว่าขอให้ทุกท่านที่ไปรับคีโม อย่าไปทำ Detox โดยเด็ดขาด เนื่องจากช่วงให้คีโม อวัยวะภายในจะบาง มีคนไข้ไปทำ Detox เมื่อ 2 สัปดาห์ที่แล้ว กลับไปให้คุณหมอที่รามารักษา เนื่องจาก เกิดภาวะลำไส้บาง สวนน้ำ Detox เข้าไปทำให้ลำไส้แตก แล้วเกิดติดเชื้ออย่างรุนแรง ทำให้เสียชีวิตลงอย่างน่าเสียดายค่ะ เนื่องจากเกิดรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ท้องผูก มากหลังให้คีโม เลยไปทำ Detox ค่ะ

วันนี้เข้ามาฝากข่าวตามคำบอกของน้อง M น่ะค่ะ เนื่องจากตอนนี้ เจ้าตัวอ่อนเพลียมาก เข่าแทบจะหลุดออกมาเป็นชิ้น ๆ ไม่สามารถมานั่งคุยได้.....
สวัสดีทุกคนค่ะ
รักและห่วงใย


โดย: พี่สาว ระยอง IP: 114.128.97.116 วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:18:41:17 น.  

 
พี่แม่นก,

ขอบคุณค่ะ สำหรับกลอนที่น่าสนใจ
และสิ่งเหล่านี้ ที่มะเร็งไม่สามารถบั่นทอนและทำลายได้
ก็คือสิ่งที่สำคัญต่อชีวิต แม้คนที่ไม่เป็นมะเร็งก็น่าจะได้เพิ่มพูนมิติทางใจ...



โดย: Minie' วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:20:30:15 น.  

 
พี่สาว,

ขอบคุณสำหรับคำเตือนเรื่อง Detox ค่ะ
เพราะว่า หลายคนทำไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ไม่รู้วิธีที่ถูกต้อง...ก็เลยเป็นปัญหาค่ะ ต้องปรึกษาผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นค่ะ ไม่ว่าจะเป็นระหว่างการรับคีโมหรือไม่ก็ตาม

ฝากความรักและพลังใจถึงพี่ M นะคะ


โดย: Minie' วันที่: 16 ธันวาคม 2551 เวลา:20:32:55 น.  

 
สวัสดีค่ะน้ากวาง,ป้าเป้ด,ป้าหน่อง,คุณปุ๊กกี้,คุณแม่นก,คุณนิรนาม,คุณรักษ์สุขภาพ......
ตอนเช้าๆ อากาศดีออกมาสูดอากาศข้างนอกกันหน่อยเป็นไงค่ะ พี่สาว ระยองฝากความห่วงใยไปยัง คุณ M ด้วยค่ะฟ้าขอให้คุณ M มีพลังเยอะๆ นะค่ะ
++แม่นกอ่านกลอนตอนสุดท้ายรู้สึกน้ำตามันจะไหลบอกไม่ถูกขอบคุณนะค่ะ
++น้ากวางตอนนี้คงแข็งแรงดีนะค่ะเห็นตอบบล็อกได้เกือบทุกวันเลยฟ้าดีใจด้วยค่ะ
++ฟ้าเป้ดหายไปไหนนะ ฟ้าคิดถึงนะค่ะ

ขอเวลาทำงานก่อนไว้ฟ้าจะมาทักทายใหม่นะค่ะ ^_^


โดย: ฟ้า IP: 58.10.125.169 วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:8:20:30 น.  

 
สวัสดีทุกๆคนค่ะ ปิดเทอมแล้ว เพิ่งจบภาคต้น เลยมีเวลาเขียน ปกติอ่านอยู่เป็นประจำแล้วค่ะ แต่ไม่มีโอกาสเขียน
เรื่องดีท็อกซ์ โชคดีที่ได้อ่าน เพราะซื้อมาหนึ่งชุด แต่ยังไม่ได้ใช้ กลัวๆกล้าๆ แผลคีรอยด์คันขึ้นมาอีกละ นี่อีกสองเดือนก็ครบปี ยังไม่หายอีก เลยโดนฉีดไปอีก 10 จุด
เจ็บมากๆๆ แต่ความเจ็บเข้ามาแทนความคัน ฮีรูดอยก็ทานะ ใกล้ปีใหม่แล้ว ขอให้ทุกๆท่านในบล้อกนี้มีแต่ความสุขนะคะ


โดย: เล็ก IP: 58.9.107.228 วันที่: 17 ธันวาคม 2551 เวลา:14:31:28 น.  

 
Hi Guys,

First of all, Congratulation to Kwang for a book which is coming soon. I will keep an eye on it and get it when i come back to Bangkok na. It is good to have more information about Woman's deceases in Thai (most of them, you have to look on internet (English version). Also, Khun Niranam info is pretty useful too.

Well, i have seen my IVF doctor last few weeks. He has apologized me for my extremely pain after IVF procedure. Because of my ovary was pull up and stuck with something by scar and tissue. That made it hard to correct eggs and it might bleeding when he proceed egg correction procedure.

Then, he did ultrasound my internal uterus to see what was cause of ovary wrong position and pain. he found my cysts are getting bigger, one of them is 5 cm. I knew it, it is gonna happen, oh dear....not again.

Now, i will go back to see my specialist and seek for his opinion. Should i do another operation then IVF, don't do any more IVF or just get rip of ovary. So, scar and tissues will have more space in my tammy.. hahaha..

by the way, Chinese medicine didn't work for me too.

Anyway, we are coming back to Thailand in Feb, and we may visit Kwang in Lang Pra Bang.

Wish to see you soon and every one take care,

Nuch ja


โดย: Nuch Ja IP: 220.245.91.198 วันที่: 18 ธันวาคม 2551 เวลา:8:18:16 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง
หนังสือออกเมื่อไหร่ แจ้งทางบล๊อกล่วงหน้าหลายวันหน่อยน่ะค่ะ จะไปร่วมงานเปิดตัวกับน้อง M แน่นอนนัดกันไว้แล้ว พี่สาวจะได้จัดคิวตัวเองให้ว่างช่วงนั้น

สวัสดีค่ะ พี่เป็ด
โชคดีแล้วล่ะค่ะ ที่ลูกรู้จักเลือกสิ่งที่ชอบด้วยตนเอง เค้าจะได้มีความสุขกับการทำงานค่ะ อาจเป็นพรสวรรค์ของเค้าเอง อยาไปเครียดนะคะ ต่อไปพี่เป็ดอาจจะได้เป็นคุณแม่ผู้ว่าฯ คุณแม่ปลัดกระทรวงก็ได้นะคะ รักษาสุขภาพ ดูแลอนาคตของลูก...ต่อไปเถอะค่ะ....ดู ดูแล้วครอบครัวพี่เป็ดจะมีชีวิตคล้าย ๆ กับครอบครัวของพี่สาว..คือ แต่ละคนในครอบครัวต่างเป็นตัวของตัวเองสูง ดีแล้วค่ะ เค้าคิดเองเราจะได้ไม่ต้องไปเครียดคิดให้เค้า....จริงมั้ยค่ะ(ห่วงใยน่ะคะ)
สวัสดีค่ะหนูฟ้า
ขอบคุณสำหรับ คำห่วงใยที่ส่งถึงน้า M ตอนนี้ก็เริ่มมีแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วค่ะ ขอส่งความห่วงใยถึงคุณแม่น้องฟ้า ให้มีสุขภาพกาย สุขภาพใจที่แข็งแรงน่ะค่ะ

ค่า CA125 ของน้องเอ็มลดเหลือ 6.3 เนื่องจากว่าระมัดระวังเรื่องอาหารมาก ๆ เนื้อสัตว์ทานเฉพาะปลา นาน ๆ จะนำเอาหมูมาต้มเป็นน้ำซุป ทานแต่น้ำและเลือกหมูที่เลี้ยงแบบไม่มีสารเร่งจริง ๆ ทานผักปลอดสาร ทานไข่ก็เลือกเฉพาะไข่ที่เลี้ยงแบบไม่มีสารจริง ๆ มาต้มทานทุกวัน รสชาติหวาน ๆ ไม่สัมผัสเลย(อันนี้น่าสงสารมากเพราะเจ้าตัวชอบทานหวาน โดยเฉพาะผัดไทยแบบระยอง จะหวานร้องบอกอยากทาน) อดทนอย่างน่าสงสาร น่าเห็นใจมากสำหรับทุกคนที่เป็นโรคนี้ พี่สาวเลยรู้สึกเข้าใจพวกคุณทุกคน ห่วงใย เลยเข้ามาอ่าน มาให้กำลังใจทุกวันนะคะ อย่าเพิ่งเบื่อพี่สาวนะค่ะ
รักและห่วงใยทุก ๆ คนค่ะ




โดย: พี่สาว ระยอง IP: 222.123.190.236 วันที่: 19 ธันวาคม 2551 เวลา:7:35:24 น.  

 
ขอบคุณน้องสาวมากนะค่ะ ที่แนะนำ ลูกพี่เขาอยากเรียนสถาปัตย์ม.รังสิตค่ะ แต่ค่าเรียนแพงมากค่ะปีละแสน นั่นล่ะค่ะคือความเครียด ..............ไม่คุยเรื่องลูกดีกว่า
น้องเอ็มอาการคงดีขึ้นมากน่ะค่ะ สู้ๆๆนะค่ะ น้องเอ็มมีพี่ที่น่ารักน่ะค่ะ ตัวพี่ไม่สบายมีพี่ หลายคนแต่เขาไม่ได้เอาใจใส่น้อง มีแต่เราต้องพาเขาไปรักษาเวลาเขาป่วย
เพราะเราสัญญากับแม่ว่าเราจะดูแลพี่ๆ ...เท่าที่เรายังมีลมหายใจ...........น้องสาวน่ารักมากๆๆค่ะ
น้องหน่อง...........หายไปนานมาก
น้องกวาง............พี่เข้าHi 5 แล้วนะค่ะ ตามคำเชิญมีรูป
ตอนบวชชีค่ะ ตอนนั้นหัวไม่ได้โล้นโกนผมบวชค่ะ หัวสวยมาก พี่ชอบหัวล้านน่ะ.มีโอกาสจะบวชอีกค่ะ
Nuch Ja ...ขอบคุณสำหรับความห่วงใยที่มีแก่เพื่อนในบล็อกนี้ค่ะ ขอให้คุณมีความสุขที่กายและใจน่ะค่ะ
ลูกฟ้า......ผู้น่ารัก ขอให้คุณแม่หายเร็วๆน่ะค่ะ หนูต้องเข้มแข็งให้.คุณแม่ดู ครั้งหนึ่งแม่ของป้าผ่าตัดนิ่วในไต ต้องเข้าห้อง ไอ วี ยู ป้าสงสารเอามือลูบหัวแม่ แล้วก็บอกว่าแม่ต้องรอดน่ะ.........ป้าก็บอกว่าได้บ่นบาลสิ่งศักดิ์ให้หาย..พูดให้คนแก่สบายใจ ท่านก็ใจดีขึ้น เมื่อหัวใจดี ท่านก็ทำให้ร่างกายดีขึ้น .......คำโบราณบอก ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว

เป็นห่วงทุกคนน่ะค่ะ ส่งข่าวมาบางน่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.85.26 วันที่: 19 ธันวาคม 2551 เวลา:14:58:09 น.  

 
สวัสดียามเช้าตรู่ค่ะทุก ๆ คน

มาแล้วค่า....หน่องตัวจริง...ไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะพี่เป็ด หน่องก็ไป ๆ มา ๆ อยู่แถวนี้ล่ะ ส่วนใหญ่ก็มา ๆ แต่มาเฉย ๆ ไม่ได้เขียนอะไร

พี่สาวน่ารักจริง ๆ ด้วยค่ะ... หน่องน่ะเป็นลูกคนเดียว ไม่มีพี่น้อง คุณพ่อคุณแม่ก็เสียหมดแล้ว ตอนนี้ที่มีอยู่ ก็สามีและลูกเท่านั้น .... เวลาป่วยมาก ๆ ก็จะมีทั้งสามคนเค้าคอยดูแลห่วงใย แต่พอยามสงบ อาการเป็นปกติ ก็กลายเป็นเราที่ห่วงใยเค้ามากกว่า เพราะลูก ๆ มักจะไม่ค่อยคิดว่าแม่ป่วยน่ะค่ะ...หัวโล้น เค้าก็เห็นจนชิน กลายเป็นธรรมดาไปซะแล้ว

พี่เป็ดคะ.. วันเด็ก หน่องจะรอเจอพี่เป็ดแน่นอน สัญญาค่ะ ติดธุระอะไร ก็จะไปหาถึงที่พักเลย ....แล้วเดี๋ยวโทรนัดกันเน๊าะ..ดีใจจริงๆ เอย

พี่แต๋ว กะ ก่ะแตน....ส่งใจไปให้ ได้รับหรือเปล่าคะ (อุ๊ย..เขียนซะหวานแหว๋วเชียว ฮิฮิ)

คุณเอ็มเก่งจริง ๆ ด้วยค่ะ .... ควบคุมตัวเองได้ดีจังเลย ค่า CA125 ลดมาเหลือแค่ 6 เอง ไชโย้...ของหน่องก็เหลือ 16 แล้วค่ะ ไชโย อีกรอบ

น้องฟ้าคะ ป้าหน่องถูกแล้วล่ะลูก...รู้สึกว่าป้าหน่องจะอายุเท่าคุณแม่หนู...ตอนนี้คุณแม่คงแข็งแรงแล้วนะคะ มีลูกสาวน่ารักจังเลย ทุกครั้งที่ป้าหน่องเห็นลูก ๆ เข้ามาในบล็อกของน้ากวางเพื่อหาข้อมูลให้คุณแม่ ป้าหน่องชื่นใจอย่างมากเลยล่ะ...

คุณ nuch ja คะ พี่หน่องอ่านข้อความได้งู ๆ ปลา ๆ ...ไม่แน่ใจว่าเข้าใจความหมายได้ถูกต้องทั้งหมดอ่ะป่าว...แต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักด้วยคนนะคะ

คิดถึงทุกคนค่ะ น้องนก น้องปุ๊ก น้อปุ๊กปิ๊ก ตุณเล็ก และทุก ๆ คนค่ะ เดี๋ยวขอไปทำกับข้าวให้น้อฝ้ายก่อนนะคะ เพราะเดี๋ยวจะต้องไป ร.ร. (ซ้อมเชียร์แต่เช้าเลยค่ะ)


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.83.136 วันที่: 20 ธันวาคม 2551 เวลา:6:34:39 น.  

 
น้องกวางคะ

วันนี้พี่หน่องมีกระทู้มาถามน้องกวาง และพี่ ๆน้อง ๆ ทุกคน

ใครมีความเห็นเกี่ยวกับการไปงานศพ ระหว่างที่เราป่วย ใครคิดยังไงบ้างคะ

เพราะพี่หน่องถูกห้ามบ่อย ๆ ว่าไม่ควรไปงานศพ

แต่บางทีเราอยากไป...

ก็เลยถามความเห็นน่ะค่ะ

ช่วยแชร์ความเห็นกันหน่อยนะคะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.77.92 วันที่: 20 ธันวาคม 2551 เวลา:10:06:35 น.  

 
กวางหนีเที่ยว 3 วัน นะคะ
ออกไปนอกเมือง ตื่นเต้น เพราะจะซ้อนมอเตอร์ไซค์จ่ายตลาดธรรมดานี่แหละค่ะ แต่ออกไปทางเหนือของแขวงหลวงพระบาง ระยะทาง 80 กิโลเมตร และอากาศวันนี้ หนาวมากๆๆๆ ใส่กางเกง 2 ชั้น เสื้อ 3 ชั้นพร้อมเสื้อกันลม และถุงมือ...

เดี๋ยวถ่ายรูปมาฝากแน่ๆ เป็นงานบุญปีใหม่ของลาวเทิง
และชีวิตบ้านนอกของลาว...


โดย: Minie' วันที่: 20 ธันวาคม 2551 เวลา:10:31:38 น.  

 
สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ พี่ ๆ คุณน้า คุณป้าทุกคนค่ะ ทักทายตอนเย็นล่ะ
++น้ากวางค่ะ ฟ้ายังไม่รู้ว่าจะได้ไปรึเปล่าเลย ใจจริงอยากไปเจอกับทุกๆ คน แต่ว่าฟ้าจะพยายามไปให้ได้นะค่ะ
++ป้าเป้ดเล่น Hi5 ด้วยหรอค่ะแต่ก่อนฟ้าก็เล่นแต่ว่าตอนนี้ฟ้าไม่เล่นแล้ว (แหมวัยรุ่นจังเลยนะค่ะ) ป้าเป็ดจะไปงานเปิดตัวหนังสือของน้ากวางไหมค่ะ ฟ้ายังไม่รู้ว่าจะได้ไปไหม ขอบคุณสำหรับความห่วงใยถึงแม่ฟ้า ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
++ป้าหน่องค่ะ ดีใจจังมีป้าเพิ่มอีกคนล่ะ ฟ้าจะดูแลแม่และทำเท่าที่ลูกคนหนึ่งจะสามารถทำได้ค่ะ
+พี่สาว ระยอง ช่วงนี้คงจะเหนื่อยแย่ซินะค่ะคงต้องช่วยดูแลน้า M กันอย่างดี มีกำลังใจในทุกๆวันนะค่ะ


บายค่ะ....(^_^) T-T



โดย: ฟ้าค่ะ IP: 58.10.125.169 วันที่: 20 ธันวาคม 2551 เวลา:16:51:43 น.  

 
สวัสดีคะทุกคน
เข้ามาอ่านเรื่อยๆเลยคะ แต่ไม่มีเวลาตอบเลยว่างๆปุ๊กจะเข้าเขียนและหาข้อมูลที่มีประโยชน์มาฝาก
คุณกวางคะอย่าลืมเรื่องวัดคำประมงให้ฟังนะคะ
พี่หน่องคิดถึงคะแล้วจะโทรไปกวนอีก
พี่m และทุกๆคนที่ไม่ได้เอ่ยถึงขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรนะคะ
คิดถึงทุกคนคะ pook


โดย: pook IP: 158.108.238.54 วันที่: 21 ธันวาคม 2551 เวลา:10:07:57 น.  

 
คุณกวางคะวันที่ 18 มกราคม ปุ๊กติดเรียนคะ ไม่แน่ใจว่าจะมีสอบหรือเปล่า เพราะถ้าไม่มีสอบจะโดดเรียนเพื่อไปเจอตัวเป็นๆของทุกๆคนคะ เพราะว่าเรียนโทอยู่ม.เกษตรใกล้ๆคะ เพียงแต่ไม่ทราบหมายกำหนดการ ของงานคุณกวางนะคะ รบกวนบอกรายละเอียดของงานและสถานที่ด้วยนะคะ แล้วเจอกันคะทุกๆคน pook


โดย: pook IP: 158.108.238.54 วันที่: 21 ธันวาคม 2551 เวลา:10:18:52 น.  

 
ถึงคุณนิรนาม
ขอบคุณสำหรับคำตอบมากคะ เพียงแต่ปุ๊กไม่ได้เป็นมะ....นะคะเพียงแต่ว่าอยากตรวจร่างกายเพราะว่าสามีไม่สบาย เลยไปตรวจเลือดและผลออกมาว่าค่าca125 ของปุ๊กเกินมา 4 ก็เลยอยากทราบว่ามีโอกาสเสี่ยงมากน้อยแค่ไหน ที่สำคัญอยากทราบว่าคุณนิรนามเนคุณหมออยู่ที่ไหน เพราะว่าไหนๆก็รู้จักกันแล้ว อยากได้มีโอกาสไปตรวจเช็ดร่างกายกับคุณหมอที่รู้จัก เพราะจะได้สบายใจและกล้าที่จะเปิดเผยข้อมูลคะ หวังว่าคงจะไม่เป็นการรบกวนมากจนเกินไป
ขอขอบพระคุณล่วงหน้าคะ pook


โดย: pook IP: 158.108.238.54 วันที่: 21 ธันวาคม 2551 เวลา:10:30:23 น.  

 
ขออณุญาติตอบเรื่อง CA-125 โดยเอา paper ของ Maurie Markman ฃึ่งเป็น guru ทางด้านมะเร็งรังไข่ ยาวหน่อยแต่ให้ความกระจ่างมาก
โดยสรุป CA-125 ใช้ในการติดตามผลการตอบสนองการรักษามะเร็งรังไข่ แต่ไม่ใช่ตัวคัดกรองมะเร็งรังไข่ ควรที่จะสังเกตุอาการอื่นร่วมด้วย

The Role of CA-125 in the Management of Ovarian Cancer
Maurie Markman
The Cleveland Clinic Cancer Center, Department of Hematology/Medical Oncology The Cleveland Clinic Foundation, Cleveland, Ohio, USA
Correspondence: Maurie Markman, M.D., Department of Hematology/Medical Oncology, The Cleveland Clinic Foundation, 9500 Euclid Avenue, Cleveland, Ohio 44195, USA. Telephone: 216-445-6888; Fax: 216-444-9464.

ABSTRACT

Over more than a decade of clinical use, CA-125 has proven itself to be one of the most useful tumor markers in cancer medicine. The major clinical utility of this serum marker is in following the clinical course of women with known ovarian cancer. Other potential uses of CA-125 include the evaluation of the effectiveness of new antineoplastic agents in this malignancy, and in the modification of treatment strategies in individuals whose CA-125 levels fail to decline at an acceptable rate following the institution of therapy. At the present time, the use of CA-125 as a method to screen for ovarian cancer should be considered investigational.



โดย: แว๊บมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 21 ธันวาคม 2551 เวลา:15:26:11 น.  

 
โพสต่อไม่ได้ ขึ้นแต่
------------------------------------------

ขออภัยค่ะ ผู้ที่ไ่ม่ใช่สมาชิกสามารถโพสข้อความธรรมดาได้เท่านั้น
ไม่สามารถใช้ code html ตกแต่งข้อความได้

-------------------------------------------


โดย: แว๊บมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 21 ธันวาคม 2551 เวลา:15:46:16 น.  

 
Cancer Care Ontario Practice Guidelines Initiative
Sponsored by: Cancer Care Ontario
Ontario Ministry of Health and Long-Term Care
Screening Postmenopausal Women for Ovarian Cancer
Evidence Summary Report # 4-6a

Report Date: March 17, 2003

An evidence summary report is a systematic overview of the best evidence available on a specific clinical question when there is insufficient high-quality evidence on which to base a practice guideline.

SUMMARY
Question
Is there a role in Ontario for screening asymptomatic postmenopausal women in the general population for ovarian cancer? Outcomes of interest were the performance of screening tests assessed in terms of predictive values, sensitivity and specificity, the stage of screen-detected disease at diagnosis, and survival.

Target Population
This evidence summary applies to the general population of postmenopausal women who are not at increased risk of ovarian cancer (e.g. women who do not have of a positive family history of disease).

Methods
Entries to MEDLINE (1966 through October 2002), CANCERLIT (1983 through October 2002), and Cochrane Library (2002, Issue 4) databases and abstracts published in the proceedings of the annual meetings of the American Society of Clinical Oncology from 1997 to 2002 were systematically searched for evidence relevant to this evidence summary report.

Evidence was selected and reviewed by two members of the Cancer Care Ontario Practice Guidelines Initiative’s Gynecology Cancer Disease Site Group and methodologists. This evidence-summary-in-progress report has been reviewed and approved by the Gynecology Cancer Disease Site Group, which comprises gynecologic oncologists, medical oncologists, radiation oncologists, an oncology nurse, a pathologist, and community representatives.
External review by Ontario practitioners was obtained through a mailed survey. Final approval of the evidence summary report was obtained from the Practice Guidelines Coordinating Committee.
The Cancer Care Ontario Practice Guidelines Initiative has a formal standardized process to ensure the currency of each evidence summary report. This process consists of periodic review and evaluation of the scientific literature and, where appropriate, integration of this literature with the original evidence summary.

Key Evidence
• One systematic review of seventeen prospective cohort studies, in addition to five cohort studies and one randomized controlled pilot study, met the inclusion criteria for this evidence summary.
• Three randomized controlled trials that are evaluating the effects of screening are currently underway.
• Cancer antigen 125 and ultrasounds were the primary screening tests evaluated.
• Ultrasound and cancer antigen 125 have low positive predictive values, resulting in 12% of healthy women being recalled for more testing, and a false positive rate of 0.1% to 0.6%.
• The harms of unnecessary surgery include the complications of the surgery itself and the onset of premature menopause.
• The results from a randomized controlled trial led to the conclusion that of every 10,000 women participating in an annual screening program with cancer antigen 125 for three years:
􀂾800 (8%) will have an ultrasound scan because of an elevated cancer antigen 125,
􀂾30 (.3%) will undergo a surgical investigation because of an abnormal ultrasound,
􀂾6 (.06%) will have ovarian cancer detected at surgery (approximately half of these will be early-stage disease and stand a chance of a cure)
􀂾24 (.24%) undergoing surgery will be found not to have ovarian cancer,
􀂾10 (.1%) will have ovarian cancer detected over the next eight years.

• Currently, there is no screening strategy available for ovarian cancer in women in the general population.
• In addition, there is a lack of evidence to justify a population-screening tool for ovarian cancer.

Opinions of the Gynecology Cancer Disease Site Group
• There is insufficient evidence currently to support the introduction of screening in the asymptomatic, general-risk, postmenopausal population.
• Screening is associated with increased rates of surgery and patient anxiety.
• The benefits of screening in terms of lives saved, decrease in health costs, pain, and suffering do not appear to be outweighed by the costs of screening and investigation and the social costs of unnecessary investigations and treatments.
• Detection of early-stage cancers may not lead to increased survival rates.
• No optimal interval for screening can be defined.
• The positive predictive value of the screening tests needs to be improved.
• Any further recommendations regarding screening for ovarian cancer in this group of women must await the conclusions of the three major ongoing trials.
• Efforts to impact ovarian cancer-related mortality rates should in the meantime focus on prevention, including:

a) Identifying women at high risk followed by genetic counselling and BRCA1 and BRCA2 identification (Appendix 2). The use of prophylactic oophorectomy in identified BRCA1 or 2 carriers needs to be further explored.

b) Making available to both patients and health care providers information about the benefits of oral contraceptive use and tubal ligation in prevention.


Related Evidence Summaries
The Gynecology Disease Site Group is also reviewing the evidence for screening women at high risk for developing ovarian cancer and will present their findings in a separate document. In contrast to this present report, which focuses on women in the general population, the benefits
of screening may outweigh the risks of surgical intervention in false positive cases for women with an increased risk of ovarian cancer (e.g. women who have of a positive family history of disease).

Prepared by the Gynecology Cancer Disease Site Group
For further information about this evidence summary report, please contact:
Dr. Michael Fung Kee Fung, Chair, Gynecology Cancer Disease Site Group, Ottawa General Hospital, 50 Smyth Road, Ottawa, Ontario; TEL 613-737-8560; FAX 613-737-8828.


โดย: แว๊บมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 21 ธันวาคม 2551 เวลา:15:49:07 น.  

 
น้องหน่องเขาบอกว่าคนเป็นมะเร็งห้ามไปงานศพต่ะนอกนั้นไปได้หมดคิดถิงทุกนะค่ะช่วงนี้งานเยอะมากกลับบ้านมิดทุกวันน้องของได้รับแล้วแต่พี่แต่วไม่ได้อยู่เวรค่ะเพือนโทรมาบอกรูปน้องกวางสวยมากค่ะถ้าลาได้พี่แต๋วจะไปในวันที่ 18เดือนหน้า พี่แต๋วไม่เก่งภาษอังกฤษาเลยไม่ค่อยได้ความรู้เรื่องค่าของ ca 125สักเท่าไหร่ ของพี่แต๋วอยู่ที่
46 เลย วันที่ 30 นี้ หมอจะบอกว่าเป็นอย่างไรแต่น้องหน่องให้กำลังใจมาเลยไม่คิดมากค่ะสู้อย่างเดี่ยวเท่านั้นออกกำลังกายด้วยทำใจไม่คิดว่าเป็นมะเร็งคิดว่าเราสยบมะเร็งไม่ให้ลุกลามแล้วต้องอยู่ให้ได้ 10 ปี ใช่ไหมน้อง ๆเราต้องสู้และเวลาาที่พึ่แต๋วไปตามหอมนัดพึ่แต๋วจะให้กำลังใจกับเพือนที่เขาหมดกำลังใจและพูดให้เขาตลายความทุกข์ใจเราก็มีความสูขแล้วค่ะปีใหม่ทีจะถึงนี้พี่แต๋วของให้น้อง ๆ ทุกคนมีความมสุขและหายจากโรคภัยไข้เจ็บให้ออกไปจากน้อง ๆ นะค่ะของให้สมหว้งทุกคนค่ะ รักทกคนค่ะ



โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.96.95 วันที่: 21 ธันวาคม 2551 เวลา:17:53:39 น.  

 
คุณแว๊บมา
ไม่ว่าคุณจะเป็นใครก็ตาม แต่คุณน่ารักมากๆ ที่คอยแว๊บมาให้กำลังใจสาวๆแถวนี้ เมื่อไรจะเปิดเผยตัวละคะ จะคอยจนกว่าจะใจอ่อน
ขอบคุณมากคะ คิดถึงทุกคนคะ Pook
อ้อ..พี่หน่องคะการที่ญาติของเราไม่อยากให้เราไปงานศพ อาจจะกลัวเราจะเศร้าหรือคิดมากขึ้นก็ได้ แต่ปุ๊กว่าแค่การที่พี่คิดจะไปงานนั้น ก็สุดยอดแล้วคะ แสดงว่าจิตใจพี่เข้มแข็งมากๆ สู้ๆนะคะ อีกไม่นานจะได้เจอกัน
คิคฮอดหลายๆเด้อ


โดย: pook IP: 203.130.159.6 วันที่: 21 ธันวาคม 2551 เวลา:18:19:20 น.  

 
สวัสดีฮ่ะ พี่น้องชาวบล๊อคแก๊งค์ทุกท่าน

อยากทราบรายละเอียดของค่า CA-125 มาก ๆ อ่านข้อความโพสต์ของคุณแว๊บมา ไม่ค่อยเข้าใจ(มะโหตัวเองตอนครูสอนภาษาอังกฤษสนใจน้อยไปหน่อย...ฮือ..ฮือ)
ใครมีเวลาว่าง ใครเก่งภาษาปะกิด..ช่วยเป็นล่ามให้หน่อยน่ะฮะ..

คุณกวางฮ่ะ ขอนัดพบวันที่ 18 มค. 52 แถวเกษตรนวมินทร์อีกคนน่ะฮะ น่าจะมีเมนูอาหาร ต้านมะเร็ง พร้อมวิทยากรให้ความรู้ แก่สมาชิกด้วยนะฮะ....ขอบคุณฮ่ะ


โดย: รักษ์สุขภาพ IP: 117.47.199.200 วันที่: 22 ธันวาคม 2551 เวลา:7:20:34 น.  

 
น้องกวางบอกชื่อหนังสือด้วย พี่จะได้ซื้ออ่านและแจกเพื่อนๆ ขอให้น้องกวางประสบความสำเร็จนะค่ะ ตอนนี้พี่ปวดเท้ามากๆเลยค่ะเพราะไม่ยอมทานยา เนื่องจากทานยาทำให้กระเพาะอักเสบ คิดว่าต้องตรวจอย่างไรถึงจะสรุปได้ว่าเป็นอะไรกันแน่ อาการตอนนี้เหลือเพียงฝาเท้าหนาและนิ้วรันติดกัน เสียดและเจ็บนิ้วห้วแม่เท้านิ้วชี้และนิ้วก้อย
พี่ปรึกษาน้องกวางเผื่อจะช่วยพี่ได้ พี่คิดว่าถ้าตัดแล้วหายเจ็บพี่คงตัดเลยน่ะค่ะ ลำคราญมากๆเลย
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำตอบ


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.18.102 วันที่: 22 ธันวาคม 2551 เวลา:19:57:09 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกท่าน (คุณกวาง หน่อง ป้าเป็ด แม่นก ก่ะแตน
ลูกฟ้า Pook Pukpik Krutu รักษ์สุขภาพ แว๋บมาแว๋บไป
พี่สาว...ตกหล่นใคร โปรดอภัยให้คนหลายโรคด้วยนะคะ)

คิดถึงทุกท่านมาก ๆ ค่ะ เพราะเป็นทั้งแหล่งกำลังใจและแหล่งข้อมูลประสบการณ์ตรงที่ดีที่สุด จนอยากเจอตัวจริงทุกท่านเลย...

ขอรายงานผลรับพลังคีโมครั้งที่ 2 นะคะ ท่านที่ผ่านมาแล้วอย่าเพิ่งเบื่อนะคะ เพราะอาจเป็นประโยชน์แก่บางท่านที่เข้ามาอ่านแต่ยังไม่เปิดเผยตัว
อาการทั่วไปเหมือนท่านอื่น คือ เบื่ออาหาร ท้องผูก นอนไม่หลับ เจ็บปวดเนื้อตัว ที่มากกว่าครั้งที่ 1 คือ

1. เจ็บในท้อง ทั้งที่กระเพาะ แผลผ่าตัด ลำไส้ ใส้ติ่งผนังท้องที่น่าจะเป็นจุดที่เลาะต่อมน้ำเหลือง ไขมัน ...

...ทำไมมากมายขนาดนี้ก็ไม่รู้ ยิ่งเผลอโดนแผล ยิ่งเจ็บ นอนท่าไหน ๆ ก็เจ็บ ไม่สามารถพลิกตะแคงได้เลย ทรมานมาก ๆ ทั้ง ๆ ที่หมอให้ยาแก้อักเสบด้วยแล้ว...

2. เจ็บเข่า แทบจะหลุด ตั้งแต่เข่าถึงเท้า ชามาก
...คิดถึงป้าเป็ดมาก เข้าใจเลยว่าทรมานอย่างไร

3. ซีดมากขึ้น ตอนนี้เนื้อตัวเกือบเป็นพระสังข์ทองตอนถอดรูปเงาะแล้วค่ะ

พยายามกำหนดลมหายใจ กำหนดรู้ ทุกข์ตรงไหนวางตรงนั้น แยกจิตมาพิจารณากาย ...
ก็ไม่หาย จะกังวลไปทางลบอยู่เรื่อย (สับสนมากบางครั้งพุทโธอยู่ดี ๆ พองยุบโผล่มาแทรกตอนไหนก็ไม่รู้)

...สุดท้ายก็พยายามคิดว่าคีโมคือพลังวิเศษที่เราใส่ไปในกระแสเลือด และสามารถฆ่าเชื้อโรคได้ทั่วร่างกาย เพราะฉะนั้นสบายใจเถอะว่าคีโมเอาอยู่แน่ ๆ ...
...ค่อยรู้สึกสบายใจขึ้น...

สำหรับอาการเจ็บขาเจ็บเข่า เอาหมอนรองขาแล้วดีขึ้น
ยิ่งถ้าเอามือไปนวด จะยิ่งสบาย แต่เมื่อยมือ

+++ใครทราบบ้างว่าโรคอย่างพวกเราสามารถนวดฝ่าเท้าได้หรือปล่าว... จะมีผลกระทบต่อการแพร่กระจายของโรคมั๊ยคะ+++

สรุปครั้งที่ 2 หนักกว่าครั้งที่ 1 แต่เป็นแค่ 7 - 9 วัน ช่วงนี้ดีขึ้นแล้ว

+++ไม่ทราบว่าครั้งที่ 3 4 5 6 จะทวีความรุนแรงมากขึ้นมั๊ยคะ+++

คีโมครั้งที่ 3 วันที่ 9 ม.ค. 52 ก่อนงานเปิดตัวหนังสือ
คุณกวาง 9 วัน แต่จะไปให้ได้ค่ะ อยากให้ทุกคนไปด้วยนะคะ จะได้พบเจอกัน

...ถ้าไปกันเยอะ ๆ เราน่าจะเล่นเกมทายชื่อกันนะ คงสนุกดี...

ขอให้ทุกท่านสุขภาพแข็งแรงนะคะ


โดย: M (น้องพี่สาว) IP: 117.121.208.2 วันที่: 23 ธันวาคม 2551 เวลา:10:25:21 น.  

 
ถึงน้องเอ็ม
ขณะที่ให้เคมี ห้ามนวดทุกชนิด เพราะเราไม่มีโอกาสรู้เลยว่ามะเร็งจะกระจายไปส่วนใดของร่างกายเลย เช่นถ้าเป็นต่อมนำเหลืองการนวดจะกระต้นให้มะเร็งกระจายเร็ว น้องพยายามทนกับมันหน่อยน่ะค่ะ อย่าไปสนใจกับร่างกายของตนเองให้มากนัก ตอนให้ยา ถ้าอยากอาเจียนก็ทำ แล้วก็พยายามทานต่อไป ถ้าอาเจียนอีกก็ปล่อยมันไป พอทานได้ก็ทานอีก พี่เติมพลังด้วยนำข้าวต้มทุก3ชั่วโมง เป็นอย่างนี้10-15วันค่ะ ให้ยามากครั้งละ5วัน ดูเข็มแล้วก็อยากตาย นับครั้งที่1-2-3 ก็จะไม่รอด 4-5 แย่แล้วเรา พอ6ครั้งเราก็ชนะมันน่ะ หลังให้ยาเสร็จจะทำอย่างเดียวคือ อาเจียน กิน นอนหลับ ท้องจะร้อนมากก็เอาผ้าขนหนูชุบน้ำห่อ บนหัวด้วยที่มันแตกเปรี้ยงๆ โอ๊ย ท่องว่า เราต้องรอดน่ะ ๆๆๆๆๆๆ ออ/ ข่าวดีน่ะ ถ้าเรามีอาการมากๆแสดงว่าร่างกายเรารับยาดี ทนไปจนครบยาอาการต่างๆจะค่อยหายไป พี่ให้คาถาน่ะ
..........พุทธังรักษามะเร็งหาย ธรรมังรักษามะเร็งหาย
สังฆังรักษามะเร็งหาย ท่องจนหลับน่ะค่ะ โอมหาย....
หายเร็วๆน่ะค่ะ น้องเอ็ม สู้ สู้ สู้ ค่ะ
คิดถึงทุกคนค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.19.245 วันที่: 23 ธันวาคม 2551 เวลา:20:33:54 น.  

 
พี่ M,

อาการเจ็บขา ปวดกล้ามเนื้อ ช่วงให้เคมีบำบัด
หมอให้กวางเอา "เคาน์เตอร์เพน" ทานวดเบาๆๆๆ
ช่วยได้มากค่ะ ลองดู


โดย: Minie' วันที่: 23 ธันวาคม 2551 เวลา:23:31:58 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกท่าน
(คุณกวาง หน่อง ป้าเป็ด แม่นก ก่ะแตน ลูกฟ้า Pook
Pukpik Krutu Nuch Ja รักษ์สุขภาพ แว๋บมาแว๋บไป
พี่แต๋ว เล็ก พี่สาว...และท่านที่เข้ามาเยี่ยมชม)

ขออวยพรปีใหม่ล่วงหน้า เพราะจะไม่ได้เข้ามาชมหลายวันค่ะ ปีใหม่นี้ขอให้ทุกท่านรวมทั้งครอบครัวมีความสุข และสมหวังในทุกสิ่งที่ปราถนา
ให้ชีวิต...มีสุขสดใส
ให้ทุกวันใหม่...มีโลกสุดสวย
ให้ทรัพย์สินเพิ่มพูน...รำรวย
ให้ผลบุญคอยตามช่วยทั้งปีเทอญ.
Merry Christmas and Happy New Year

...ขอบคุณป้าเป็ด และคุณกวางสำหรับคำแนะนำดี ๆ ค่ะ...

ขอเล่าเรื่องการกินที่ไม่ควรทำอย่างยิ่งนิดนึงนะคะ
เมื่อวานนี้ตอนเย็นทานซาลาเปาใส้ครีมไป 1 ลูก เพิ่งนึกได้ว่าเป็นของที่ทำตั้งแต่เช้า และไม่ได้อุ่น เห็นผลทันทีเลยค่ะ ท้องเสีย 5 ครั้ง ตั้งแต่กลางคืนยันเช้า

โทร. ถามพยาบาลที่รามาแล้ว บอกว่า....ถ้าไม่มีไข้ไม่ต้องพบหมอให้ทานข้าวต้ม และน้ำเกลือแร่ อย่าเพิ่งทานผัก ผลไม้...ตอนนี้เลยอดทานเลย

คิดถึงทุกท่านค่ะ




โดย: M (น้องพี่สาว) IP: 117.121.208.2 วันที่: 24 ธันวาคม 2551 เวลา:11:52:40 น.  

 
สวัสดีทุกๆท่านตอนบ่ายค่ะ

++ น้ากวางซ่อนมอเตอร์ไซค์ท่าทางน่าจะสนุกนะค่ะ ยังไงก็จับเอวคนขับ ให้มั่นๆ นะค่ะ ฟ้าห่วง เน็ตล่ม 2 รอบแล้วฟ้าพิมมาตั้งเยอะ หายไปหมดเลย น้ากวางค่ะ ถ้าฟ้าไม่ได้ไปงานเปิดตัวหนังสือของน้ากวาง แล้วฟ้าอยากได้หนังสือ ต้องหาซื้อได้ที่ไหนบ้างอะค่ะ

++ป้าหน่องขา ฟ้าเคยได้ยินมาว่าคนท้อง คนป่วยห้ามไปงานศพมาเหมือนกัน เห็นว่าสิ่งที่ไม่ดี ( ก็ไม่รู้อะไรนะค่ะ )มันเข้ามา เหมือนว่าร่างกายเรากะลังอ่อนแออะไรเทือกนั้นฟ้าได้ยินว่ายังงั้นนะค่ะ แต่ไม่รู้เรื่องจริงเป็นไงเล่าให้ป้าหน่องฟ้าน่ะค่ะ ( แฮะๆ )

++ฟ้าเป้ดวันนี้อาการปวดขาเป็นไงบ้างค่ะ ฟ้าขอให้ป้าเป้ด ไม่ปวดมากนะ ฟ้าเป็นห่วงจากใจจริงค่ะ ตอนนี้แม่ฟ้าท่านแข็งแรงขึ้นเยอะแล้วฟ้าไม่ได้อยู่กับแม่นะค่ะ จะโทรคุยกับน้ามากกว่า ปีใหม่ก็ได้เจอกันละ คิดถึงมากเลย

++น้า M ขา วันนี้คงดีขึ้นแล้วนะค่ะ ถึงได้มาทักทายได้ ฟ้าเห็นแต่ พี่สาวระยองมา เห็นว่าน้า M ไม่ค่อยแข็งแรง พี่สาวเลยมาทักทายกันแทน ฟ้งแล้วฟ้าสงสารน้า M จัง ทานซาลาเปาไม่ได้อุ่นยังท้องเสียเลยแย่จังเลยนะค่ะ ยังไงฟ้าก็เอาใจช่วยอยู่ค่ะ และ ขอบคุณคำอวยพรดีๆขอน้า M ขอส่งกลับให้น้า M เหมือนกันค่ะ

มีความสุขและสุขภาพดีกันตลอดปี 52 และตลอดไปค่ะทุกๆ ท่าน (^_^)



โดย: ฟ้าค่ะ IP: 58.10.125.169 วันที่: 24 ธันวาคม 2551 เวลา:13:48:42 น.  

 
สวัสดีสมาชิกทุกๆคน( ไม่เอ่ยนามไม่ว่ากันนะคะ )
มีความสุขทุกครั้งที่เข้ามาคะ ไม่เคยคิดเลยว่าสังคมเล็กๆที่ที่มีความสุขนี้ จะเริ่มมาจากความทุกข์ทรมานแต่สุดท้ายก็สามารถที่จะเอาชนะได้ เก่งจริงๆ
****คุณกวางคะปุ๊กไปตรวจฮอร์โมนมาแล้วคะ ผลปรากฎว่าเป็นสาววัยทองแล้วคะ ไม่ได้ทานยาอะไร ดูแลตนเองและทานพวกอาหารที่ทำจากถัวเหลืองคะ เวลานอนกลางคืนก็จะนอนใต้แอร์เลยคะจะได้ไม่ร้อน ก็ค่อนข้างได้ผล ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ
****พี่หน่องคะปีใหม่ปุ๊กว่าจะไปวังน้ำเขียว จองไปแล้วไม่ทราบว่าจะได้หรือเปล่าถ้าไม่ได้ก็จะกล่อมสามีไปโคราชคะ แต่ว่าไปเจอครอบครัวไม่ได้เพราะว่าทางบ้านปุ๊กยังไม่มีใครทราบว่าสามีปุ๊กป่วย ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกัน
****ส่วนในเรื่องหัวข้อของสมาชิกที่มีปัญหาเรื่องการแพ้ยาและอาเจียน ปุ๊กในฐานะที่มีความรู้เรื่องสมุนไพรหรือการแพทย์ทางเลือกขอแนะนำให้พี่ๆเพื่อนๆทุกท่านลองทำอาหารที่ใส่เม็ดผักชีทานดูนะคะ เพราะทางการแพทย์แผนไทยจะใช้ตัวนี้ จริงๆมีหลายอย่างแต่ตัวนี้ค่อนข้างดีและจะลดอาการไข้ตัวร้อนด้วย ส่วนอาการของโรคกระเพาะที่เกิดจากการทานยาขอแนะนำขมิ้นคะเดียวนี้องค์การเภสัชทำจำหน่ายออกมาแล้วราคาแพงนิดหน่อย แต่ข้อเสียคือสารสำคัญที่ชื่อtanninในขมิ้นอาจจะทำให้คนที่ท้องผูกมีอาการเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ส่วนตัวที่น่าสนใจอีกตัวที่มีสรรพคุณเด่นไม่แพ้ขมิ้นคือกล้วยน้ำว้าคะ
**** ส่วนเรื่องอาการปวดเมื่อยนั้นที่คุณกวางแนะนำเรื่องการนวดนั้นถูกต้องแล้วคะ เพราะในทางการรักษาโดยทางหัตถเวชนั้นจะไม่นวดในผู้ป่วยที่ไม่แน่ใจว่าแพร่กระจายหรือเปล่า แต่ถ้าเป็นมะเร็งเฉพาะที่ที่ไม่แพร่กระจายนวดได้คะ แต่ต้องได้คนนวดที่มีความรู้หน่อยหรือหมอนวดต้องอยู่ในความดูแลของแพทย์แผนไทย แต่ถ้าปวดเมื่อยมากๆแนะนำให้แช่น้ำอุ่นจัดๆคะ ถ้าเมื่อยเท้าก็แช่ที่เท้าหรือไม่ก็แช่ทั้งตัวเลย ถ้าไม่มีเวลาก็ใช้ผ้าประคบน้ำอุ่นจัดๆก็ได้
****สุดท้ายนี้ก็ใกล้ปีใหม่แล้ว ปุ๊กก็ขอให้ทุกๆท่านมีสุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจ อยู่เป็นขวัญและกำลังใจให้กับคนที่คุณรักและรักคุณนานๆตราบที่จะนานได้สัก90ปีก็น่าจะดี อยู่จนเป็นย่าทวดเลยก็แล้วกัน
แล้วเจอกันคะ มีความสุขในวันปีใหม่ของทุกๆปีเลยนะคะ คิดถึงทุกคนเลย pook


โดย: pook IP: 202.149.25.235 วันที่: 24 ธันวาคม 2551 เวลา:21:14:22 น.  

 
ใกล้ปีใหม่แล้วครับอยากให้ทุกๆท่านไปพักผ่อนบ้างนะครับอย่าหมกมุ่นมาก ปล่อยอารมณ์ตามสบาย ไปตรวจเช็คร่างกายบ้างนะครับ ช่วงนี้งานเข้าเยอะมากๆ เดี๋ยวจะเอาเกร็ดความรู้ต่างๆมาให้นะครับ บ้าย บายครับ


โดย: นิรนาม IP: 222.123.114.48 วันที่: 26 ธันวาคม 2551 เวลา:10:37:17 น.  

 
สวัสดีค่ะ,

แต่ละคนก็มีเรื่องและประสบการณ์มาเล่าให้ฟังเรื่อยๆ ดีใจที่ตระหนักรู้กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตน...และผ่านภาวะยุ่งยากกันมาได้เรื่อยๆ...

ช่วงนี้ เข้าบรรยากาศการเฉลิมฉลองปีใหม่
ถือโอกาสอวยพรให้แฟนคลับบล็อกนะคะ

ขอทุกท่านจงมีพลังชีวิตที่เต็มเปี่ยม
ขอจงมีความสงบ สันติสุข สวัสดี
ขอจงมีความรัก เมตตา ปราถนาดี
ขอจงมีความสุขสันต์ หรรษา และเริงร่า....
ตลอดปีใหม่ 2552


โดย: Minie' วันที่: 26 ธันวาคม 2551 เวลา:12:59:48 น.  

 

เอาเกร็ดความรู้มาให้ครับ
ยาเคมีบำบัด / สารกัมมันตรังสี


เป็นยาหรือสารเคมีที่ใข้ในการรักษามะเร็ง อาจให้การรักษาด้วยยาเคมีบำบัดอย่างเดียว หรือให้ร่วมกับการ
รักษาวิธีอื่น ยาเคมีบำบัดเมื่อให้เข้าสู่ร่างกายจะไปทำลายเซลมะเร็ง เเละทำลายเซลปกติบางส่วน ด้วย
ทำให้เกิดอาการข้างเคียงขึ้น

ยาเคมีบำบัดจะเข้าไปขัดขวางขบวนการเจริญเติบโตของวงจรชีวิตเซลล์ทำให้ เซลล์ตาย
ยาแต่ละตัวออกฤทธิ์แตกต่างกันในการรักษา บางแผนการรักษาประกอบด้วยยาหลายชนิด ที่ให้ร่วมกัน

อาการข้างเคียง ยาเคมีบำบัดมีผลกระทบต่อเซลล์ปกติด้วย โดยเฉพาะเซลล์ที่มีการเจริญ และแบ่งตัว
อย่างรวดเร็ว เช่น เซลล์เยื่อบุทางเดินอาหาร, เส้นผม, เม็ดเลือด ดังนั้น จึงเป็นสาเหตุของอาการข้างเคียง
หรืออาการไม่พึงประสงค์ระยะหนึ่งในระหว่างการ ให้ยาแต่ละชุด เพื่อให้ร่างกายได้มีเวลาสร้างเซลล์ปกติ
ขึ้นมาทดแทน


อาการไม่พึงประสงค์ที่ต้องปรึกษาแพทย์
1. มีเลือดออกหรือเป็นแผลในปากมาก
2. มีผื่นหรืออาการแพ้
3. มีไข้ หนาวสั่น
4. ปวดมากบริเวณที่ฉีด
5. หายใจลำบาก
6. ท้องเดินหรือท้องผูกอย่างรุนแรง
7. ปัสสาวะหรืออุจจาระมีเลือดปน


อาการไม่พึงประสงค์ที่พบบ่อย
1. คลื่นไส้อาเจียน
2. ผมร่วง
3. แผลในปาก
4. ปริมาณเม็ดเลือดลดลง



อย่างไรก็ตาม อาการไม่พึงประสงค์ที่เกิดขึ้นจะหายไปเมื่อสิ้นสุดการให้ยาเคมีบำบัด ซึ่ง อาการไม่พึง
ประสงค์จะขึ้นกับชนิดของยาเคมีบำบัดที่ได้รับ และปฏิกิริยาตอบสนองต่อยาของร่างกายผู้ได้รับยาเคมีบำบัด
นั้น ควรปรึกษาแพทย์เกี่ยวกับอาการไม่พึงประสงค์ ที่จะเกิด ขึ้นจากการได้รับยาเพื่อบรรเทาอาการให้น้อยลง
หรืออาจพิจารณาปรับแผนการรักษา ถ้าเกิด มีอาการรุนแรง อาการไม่พึงประสงค์ที่เกิดไม่ได้หมายความว่า อาการของโรคมะเร็งเป็นมาก ขึ้น และความรุนแรงของอาการไม่พึงประสงค์ก็ไม่มีความสัมพันธ์กับผลของ
ยาเคมีบำบัดต่อ เซลล์มะเร็ง







สารกัมมันตรังสี คือ ธาตุที่มีการสลายตัวปล่อยรังสี ซึ่งเป็นพลังงานรูปหนึ่งออกจากตัวเองตลอดเวลา จนกว่า
จะหมดอายุ โดยมีครึ่งอายุเฉพาะตัวต่าง ๆ กัน ตัวอย่างเช่น ไอโอดีน-131 มีครึ่งอายุ 8 วัน เมื่อนำมาเก็บ
เป็นเวลา 40วัน จะเหลือพลังงานเพียง 3 % เท่านั้น สารบางตัวมีครึ่งอายุค่อนข้างนาน เช่น โคบอลท์-60 มีครึ่งอายุ 5.2 ปี,ถ้าต้องการให้เหลือพลังงาน 3% ต้องเก็บนานถึง 25 ปี ส่วนแร่ซีเซียม-137 มีครึ่งอายุ
30 ปี ต้องใช้เวลานานถึง 150 ปี จึงจะเหลือพลังงาน 3 %
สารกัมมันตรังสีบางชนิดมีอยู่แล้วตามธรรมชาติ เช่น แร่เรเดียม-226,ยูเรเนียม-238 ฯลฯ
แต่ที่มีใช้ในวงการแพทย์ปัจจุบันเป็นสารที่มนุษย์ผลิตขึ้น เช่น โคบอลท์-60, ซีเซียม-137, อิริเดียม-192 เป็นต้น

ผลกระทบของรังสีต่อสุขภาพ
ถ้าร่างกายได้รับรังสี เนื้อเยื่อของอวัยวะที่เซลล์แบ่งตัวเร็ว จะเกิดการเปลี่ยนแปลง หรือถูกทำลายขึ้นอยู่
กับปริมาณรังสีที่ได้รับ เช่น ที่ผิวหนัง เยื่อบุในช่องปาก โดยเฉพาะที่ไขกระดูก

อาการที่อาจเกิดขึ้นเนื่องจากได้รับกัมมันตรังสีโดยไม่มีการควบคุม
คลื่นไส้ อาเจียน
อ่อนเพลีย
เม็ดเลือดขาวถูกทำลายอย่างรุนแรง
ระบบการสร้างโลหิตจากที่ไขกระดูกบกพร่อง
ร่างกายความต้านทานโรคต่ำ
เกิดความผิดปกติบริเวณที่ถูกรังสี เช่น ผิวหนังไหม้พุพอง ผมร่วง ปากเปื่อย เป็นต้น

การป้องกันอันตรายจากสารกัมมันตรังสี
ใช้ตัวกลางที่มีความหนาแน่นสูง เช่น ตะกั่ว หรือกำแพงคอนกรีตหนา ทำเป็นฉากกั้น
ใช้ระยะทาง ยิ่งอยู่ห่างจากสารกัมมันตรังสีมาก ก็จะได้รับรังสีน้อยลง
ใช้เวลาน้อยที่สุด ในกรณีที่มีความจำเป็นต้องอยู่ใกล้หรือสัมผัสกับสารกัมมันตรังสี




โดย: นิรนาม IP: 222.123.194.140 วันที่: 26 ธันวาคม 2551 เวลา:15:46:10 น.  

 
คุรนิรมานช่วยบอกค่าปกติของca 125 เพราะของพี่ยังอยุ่ที่ 46 ทั้งที่ให้คีโมมาแล้ว 9 ตรั้ง วันที่ 30 นี้หมดจะประเมินใหม่ อาการทั่วไปปกติดีกินได้ออกกำลังประจำนำหนักก็เพิ่งขิ้นกำงังใจดีต่ะ คิดถิ้งทุกค่ะ แล้วเจอกันใหม่นะค่ะ


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.12.193 วันที่: 26 ธันวาคม 2551 เวลา:16:52:25 น.  

 
คุณกวางคะสมัครสมาชิกตรงไหนคะรบกวนตอบด้วยเพราะปุ๊กสมัครของPantipแล้วคะแต่ไม่ทราบว่าจะต้องสมัครสมาชิกกับblogของคุณกวางด้วยหรือเปล่าแนะนำด้วยคะ เพราะเก่งคอมฯเกินไปเลยไม่ทราบว่าต้องทำยังไง เพราะว่าบางที่มีรูปหรือข้อความดีๆจะได้มาเล่าสู่กันฟัง
*****ที่สำคัญอย่าลืมหมายกำหนดการของงานนะคะกำลังรออยู่คะ
*****คุณนิรนามคะอยู่ที่ไหนเอ๋ย จะได้เป็นขอมูลเวลาฉุกเฉิน รบกวนอีกครั้งคะ
ขอบคุณคะ pook


โดย: pook IP: 202.149.25.234 วันที่: 26 ธันวาคม 2551 เวลา:21:17:27 น.  

 
ลูกฟ้า...ป้าเป็ดสบายดีค่ะ เรื่องขาก็ดีขึ้นไปรักษานวดแผนไทย ปรากฎว่า เท้าเคยแพลงมา2ปี เส้นมันจมอยู่ ลึกต้องนวดรักษาดู ขอบคุณที่เป็นห่วงน่ะค่ะ

สวัสดี ปีใหม่ ขอให้สุข
หมดสิ้นทุกข์ กายจิต มิผิดผัน
อายุมั่น ขวัญยืน สี่หมื่นวัน
มีผิวพรรณ ผ่องนวล เย้ายวนชม


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.2.30 วันที่: 27 ธันวาคม 2551 เวลา:19:32:30 น.  

 
*** พี่แต๋ว
ถ้าระดับค่า Ca125 ในระดับคนปรกติ จะประมาณได้เป็น 0-35 นะครับ
ถ้าหลังจากที่คุณ พี่แต๋วได้รับสารเคมีในการบำบัด ค่าCa125 ได้ลดลง ก็แสดงว่า ก้อนมะเร็งรังไข่ของคุณ พี่แต๋วตอบสนองต่อยาเคมีบำบัดได้ดีครับ
ทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปรกตินะครับ งดรับประทานของหวาน ทอด ปิ้ง ย่าง ไปก่อนหลังใช้สารเคมีบำบัด แต่ไม่ควรอดอาหารนะครับ ควรรับประทานอาหารประเภทนึ่ง ต้ม ลวก (สุก) ไม่รับประทานอาหารที่ค้างคืนนะครับ เป็นผลเสียต่อสุขภาพมาก ปีใหม่นี้ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆ นะครับ


โดย: นิรนาม IP: 222.123.247.66 วันที่: 28 ธันวาคม 2551 เวลา:15:43:20 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกๆคน

คิดถึงจังเลย ไม่ได้เข้ามาซะนาน เพราะสภาพจิตตก บวกกับร่างกายรวนเร ทุกๆคนสบายดีนะคะ แตนไปฝังเข็ม แพทย์ทางเลือก ดีค่ะ อาการคันลดลงอย่างเห็นได้ชัด เจ็บนิดๆตอนทิ่มเข็ม ต้องนอนนิ่งๆประมาณ 20 นาที/ครั้ง ทำอาทิตย์ละ 2 วัน แตนไปรับคีโมเข็มที่ 6 (คาดหวังว่าเป็นเข็มสุดท้าย) วันที่ 5 มกรา 52 ถ้าผลเลือดผ่าน ตอนนี้มีปัญหาเพิ่มค่ะ ค่า Ferritin สูงกว่าปกติ 10 เท่า จากการรับเลือดบ่อยๆ จะทำยังไงดีน้อ ถามอาจารย์ก็บอกว่าต้องเติมเลือดอยู่ดี ให้เอาผล lab ไปด้วยเผื่อปรึกษาอายุรแพทย์

สิ่งที่ไม่คาดคิดแวะเวียนมาโดยไม่รู้ตัว อีกแล้ว.....ตอนนี้ทำใจอย่างเดียวค่ะ



โดย: ก่ะแตน แม่ฮ่องสอน IP: 118.172.88.196 วันที่: 29 ธันวาคม 2551 เวลา:10:16:19 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่กวาง ป้าเป็ด พี่หน่อง แม่นก คุณก่ะแตน น้องฟ้า คุณปุ๊ก พี่แต๋ว พี่สาว คุณM(น้องพี่สาว) คุณนิรนาม และทุก ๆ คน ค่ะ เฮ้อ...สมาชิกบล๊อกนี้เยอะจริง ๆ เล่นเอาซะเหนื่อยเหมือนกันแหะ กว่าจะทักทายทุกคนจนครบ

อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะผ่านพ้นไปอีก 1 ปี แล้วนะคะ ขอให้ทุกคนมีกำลังใจสู้ต่อไปนะคะ สู้ สู้

"ปีใหม่นี้ ขอพระคุณ สิ่งศักดิ์สิทธิ์

จงนิมิต ให้ทุกท่าน สมปรารถนา

ทั้งโรคภัย ความทุกข์ ที่โถมมา

ให้หายไป กับปีเก่า ทั้งหมดเอย"

สวัสดีปีใหม่นะคะ ^-^


โดย: bowy IP: 125.27.46.97 วันที่: 30 ธันวาคม 2551 เวลา:10:08:33 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกๆท่าน

พักร้อนจากงาน แต่มาทำงานบ้านเต็มเวลา อยู่บ้านนี่เวลาผ่านไปไวมากๆ แป๊ปๆ หมดไปแล้วหนึ่งอาทิตย์

ขออวยพรทุกท่านให้มีความสุขมากๆ สำหรับทุกวันของชีวิต สุขภาพกายแข็งแรง สุขภาพใจแข็งแกร่ง ต่อสู้กับอุปสรรคของชีวิต ให้ผ่านปด้วยความราบรื่น เป็นกำลังใจให้ทุกท่านนะคะ HAPPY NEW YEAR 2009


โดย: แม่นก IP: 124.122.202.60 วันที่: 30 ธันวาคม 2551 เวลา:20:27:41 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องกวาง และพี่น้องทุกคน

คิดถึงทุกคนมาก ๆ ค่ะ... วันนี้เข้ามาส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปัใหม่ก่อนนะคะ

ขออัญเชิญเพลงพระราชนิพนธ์ "พรปีใหม่" .... ฟังทุกปี ก็สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ.. ช่างเป็นพรปีใหม่ที่มีความสุขเสียจริง ๆ ....สวัสดีวันปีใหม่พา ให้บรรดาปวงท่านรื่นรมย์ ฤกษ์ยามดี เปรมปรีดิ์ชื่นชม ต่างสุขสมนิยมยินดี .... ให้บรรดาปวงท่านสุขสันต์ทุกวัน ทุกคืนรื่นรมย์ให้สมฤทัย ให้รุ่งเรืองในวันปีใหม่..........
ข้าวิงวอนขอพรจากฟ้า...ให้บรรดาปวงท่านสุขศรี...ให้สิ้นทุกข์สุขเกษมเปรมปรีดิ์ สวัสดีวันปีใหม่เทอญ"

และขอให้พี่น้องมีสุขภาพแข็งแรง มีความสุขตลอดปี 52
มีสุขภาพจิตที่ดี ในร่างกายที่แข็งแรง....มีเงินทองเต็มกระเป๋า.....คิดอะไรก็สมความปรารถนานะคะ



โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.84.90 วันที่: 31 ธันวาคม 2551 เวลา:7:28:53 น.  

 
สวัสดีปีใหม่...นะค๊า แฟนคลับบล็อกทุกๆ คน


โดย: Minie' วันที่: 1 มกราคม 2552 เวลา:9:42:14 น.  

 
การเป็นแฟนคลับบล็อกของกวาง ไม่ต้องลงทะเบียนอะไรค่ะ ก็แค่ เข้ามาอ่านเรื่องเล่า รูปภาพ ของกวางบ่อยๆ แล้วก็อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ พร้อมทั้งออกความคิดเห็นบ่อยๆ เท่าน้านแหละค่ะ........


โดย: Minie' วันที่: 1 มกราคม 2552 เวลา:9:43:56 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ ทุกคนนะคะ ขอให้สุขภาพ กาย ใจ แข็งแรงนะคะ


โดย: pukpik IP: 125.27.234.27 วันที่: 1 มกราคม 2552 เวลา:16:52:11 น.  

 
สะหวัดดีจ้า....สมาชิแฟนคลับทุกท่านสำบายดีบ่อ อยู่ดีมีแฮง...เด้อคับพี่น้องคนบ้านเฮา....หายไปนาน..ก็เปิดอ่านทุกวัน....จะไปขอนแก่นช่วงปลายเดือน...23 มกราคม 2552...ต่อบัตรจ่ายตรงจ้า...และก็ตรวจภายในเหมือนเดิมค่ามะเร็งอยู่ที่ 11 มีแผนว่าจะไปเซิ่นแถวโคราชบ้านพี่หน่องด้วยแหละ...ขอบอก...อยากจะไปเที่ยวฟรามที่ปากช่อง(โชคชัย)....ใช้ชีวิตเป็นคาบอย...ขี่ม้า..ซดเบียร์สด...ซัก 5-6 เหยือก...คงจะมีความสุขที่สุดในโลกเน๊าะ
ไม่อยากจะซีเรียสกับโรคร้าย.....เป็นระยะแรกเดือนมกราคมก็ครบ 3 ปี แล้วสำหรับการเป็นโรคมะเร็งรังไข่ระยะแรก.... สเตจ c เฮ้อ3ปีที่ผ่านมาเหมือนฝันร้าย.....ช่วงนี้ร่างกายก็ปกติดีทุกอย่าง...นครพนมหนาวมากๆๆๆๆๆๆๆ.....ขอบอก ทานน้ำเต้าฮู้ทุกวันรู้สึกดี นมดีน่างาดำก็ดีนะ...วันไหนทานอาหารรสจัดจ้าน(เผ็ดสลบ)
ต้องทานยาถ่ายขับมันออกมา....โม้มามากแล้วขออวยพรวันปีใหม่ให้ทุกคนหายจากโรคร้ายด้วยเทอญสาธุ

ช้าง....


โดย: ช้างแมมมอธ IP: 118.174.191.182 วันที่: 1 มกราคม 2552 เวลา:21:28:13 น.  

 
//www.newswise.com/articles/view/522782/

Link ข้างบนมาจาก Mayo Hospital ป็นข้อมูลเกี่ยวกับอาการการเริ่มแรกของมะเร็งรังไข่ โรคนี้มีฉายาว่าเพชฆาตความเงียบ (Silent Killer) เขาจึงบอกว่าให้ listen to its whisper ฟังเสียงกระซิบของมัน อาการแรกเริ่มส่วนใหญ่คือ
- ปวดหลัง (back pain)
- กลั้นปัสสาวะไม่ค่อยอยู่ (urinary urgency)
- อ่อนเพลีย (fatigue)
- ท้องอืดเฟ้อ (bloating)
- ท้องผูก (constipation)
- ปวดท้อง (abdominal pain)

อาการโดยส่วนใหญ่ค่อนข้างที่จะไม่เจาะจงและเป็นอาการที่คนปกติทั่วไปเป็นบ่อยๆ และบ่อยครั้งที่มันจะหายเอง แต่จากการศึกษาพบว่าผู้ป่วยโรคมะเร็งรังไข่จะมีความถี่ของอาการบ่อยครั้งกว่า (20 ถึง 30 ครั้งต่อเดือน) การไปพบแพทย์แล้วอาการข้างต้นไม่ดีขึ้นหรือไม่สามารถวินิจฉัยสาเหตุได้ ควรที่จะพิจารณาถึงมะเร็งรังไข่ (คนส่วนใหญ่มักจะไปหาหมอทางระบบทางเดินอาหาร และถ้าหมอหาสาเหตุไม่ได้มักจะด่วนสรุปว่าเป็นโรคลำไส้แปรปรวน Irritable Bowel Syndrome or IBS ส่วนหมอที่ทำการตรวจหามะเร็งรังไข่จะเป็นหมอทางด้านสูติ-นรีเวชครับ)

การตรวจหามะเร็งรังไข่ระยะเริ่มแรกมักจะตรวจโดย อัลตราซาวน์ทางช่องคลอด (Transvaginal Ultrasound) และสารชี้บ่งทางเลือด CA-125 (serum cancer antigen 125) เหตุผลที่ไม่ใช้ CA-125 ในการคัดกรอง (screening) เป็นเพราะมีผู้ป่วยมะเร็งรังไข่ระยะเริ่มแรกมากกว่า 50% ที่ค่า CA-125 ปกติ (false negative) ขณะเดียวกันการที่ค่า CA-125 ผิดปกติก็ไม่สามารถชี้ชัดว่าเป็นมะเร็งรังไข่ (false positive) อย่างไรก็ตามมากกว่า 80%ของผู้ปว่ยมะเร็งรังไข่ระยะลุกลามจะมีค่า CA-125 ผิดปกติ

ทำไมการตรวจมะเร็งรังไข่ระยะแรกเริ่มถึงสำคัญ เป็นเพราะผู้ป่วยระยะแรกสามารถหายขาดและมีอัตราการอยู่รอดมากกว่า 5 ปี (5 years survival rate) มากถึง 90% แต่ถ้าเป็นระยะลุกลามแล้วจะลดลงเหลือ 10-25%เท่านั้น ตามสถิติแล้วมีผู้ป่วยน้อยกว่า 25% ที่ตรวจพบในระยะแรก ส่วนใหญ่มักจะพบในระยะลุกลามแล้วทั้งนี้เนื่องจากการไปพบแพทย์ล่าช้า และหรือ การวินิจฉัยที่ล่าช้าของแพทย์
-----------------------------------------------------
เกือบลืม สวัสดีปีใหม่

Person who has health.. has hope
Person who has hope.. has everything

รักษาสุขภาพทั้งกายและใจทุกท่าน




โดย: แว๊บมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 2 มกราคม 2552 เวลา:11:43:29 น.  

 
ถึงเพื่อนบล็อกนี้ ทุกคน เลยค่ะ
เมื่อคืนปวดท้อง ท้องอืด อาหารไม่ย่อย มีความรู้สึกว่าใส้บวมๆด้วย กลัวจะไม่ได้ไปเยี่ยมน้องหน่องวันที่10นี้ที่โคราช จำเป็นต้องตรวจอุตราซาวด์ด่วน กลัวมะเร็งจะลามไปที่อื่น ผลออกมาว่า ตับมีไขมันเกาะไม่ใช่เนื้องอก หมอบอกว่าคนให้เคมีตับจะมีลักษณะอย่างนี้ ไม่มีอันตรายอะไร ( แต่จะทำอย่างไร...ให้ไขมันหายไป ใครทราบตอบด้วย ) อื่นดีหมด ยกเว้นพบก้อนเล็กๆหรือถุงนำใกล้ๆแผลผ่าตัดแต่อยู่ในผนังท้อง ไม่อันตรายอะไร หมอสั่งยาเยอะแยะ จะพยายามทานยาให้หายเร็วๆนะ น้องหน่อง ค่ะ แล้วอย่าลืมขับรถมาหาพี่ล่ะ...
น้องกวางค่ะ หนังสือน้องกวางชื่อเรื่องอะไรค่ะ มีขายร้านใดบ้าง
น้องก่ะแตน ยังให้ยาเคมีไม่จบ อย่ารีบไปฝังเข็ม เกิดร่างกายเรายังไม่แข็งแรง การไปกระตุ้นตามเส้น เกิดไปถูกเส้นเลือด เส้นเลือดเปราะอยู่แล้ว รักษาโดยวิธีอื่นก่อนไม่ดีหรือค่ะ เดี๋ยวไม่ตายด้วยโรคมะเร็งหรอกค่ะ จะตายด้วยโรคแซงซ้อน ( อย่าโกรธกันน่ะที่เตือน พี่มีความรู้น้อยแต่ศึกษาจากผู้ป่วยพร้อมกันแล้วก็เดสไปทีละคน เช่น เป็นปอดบวมบ้าง นำท่วมปอดบ้าง ช็อกคาเข็มบ้าง )


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.5.215 วันที่: 2 มกราคม 2552 เวลา:18:44:33 น.  

 
สวัสดีทุกๆคนคะ
ปีใหม่ผ่านมาแล้ว อยู่ดีมีแฮงบ่คะ หวังว่าทุกคนคงสุขกายสบายใจ เมื่อปีใหม่ขับรถพาสามีไปวังน้ำเขียวหวังว่าจะให้สามีสูดๆๆๆๆๆๆโอโซนที่บริสุทธิ์ สงสัยคิดมากไปขับรถเลยคะขอบอก ในที่สุดก็ได้ไปสูดโอโซนที่ไร่จิมทอมซัน ดีคะ.. เป็นไร่ที่อนุลักษณ์ความเป็นไทยดี ดอกไม้ก็OK.ในระดับหนึ่งเพราะว่าหนาวไม่พอ แต่ชอบที่มีการแสดงพื้นบ้านของนักเรียนโรงเรียนนครพนมวิทยาลัย ไม่ทราบว่าบ้านป้าเป็ดหรือเปล่าคะ ใครมีโอกาสก็ลองไปเที่ยวนะคะอยู่แถวๆปักธงชัยหาไม่ยาก ค่าเข้าชม 50บาทมีรถรับส่งเป็นจุดๆบริการดีคะ
พี่หน่องละคะเป็นยังไงบ้าง ไปเที่ยวบ้านญาติหนาวหรือเปล่า ปุ๊กเลยไม่มีโอกาสเจอพี่หน่องสักที วันนั้นปุ๊กปพักที่โรงแรมศรีพัฒนามาคะ ยังไปทานข้าวที่ครัวบ้านสวนเลย สามีชอบมากเพราะอยู่ใกล้ค่ายฯและใกล้โรงแรม ตะเวณดูที่ดินแถวหนองปรือมาคะ คงจะซื้อแถวๆนั้นเพราะว่าค่อนข้างที่จะเจริญ ที่สำคัญอย่าแวะเข้ามาอ่านอย่างเดียวเขียนเล่าให้กันฟังบ้างว่าเป็นอย่างไร อาการแพ้ยาดีขึ้นหรือยังคะ เป็นห่วงคะ
**********คุณกวางคะหมายกำหนดการของงาน มีอะไรบ้างคะ ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร รบกวนแจ้งด้วยนะคะ อยากเจอตัวเป็นๆคะ เห็นแต่รูป ชอบมากเลยคะปู๊กเพิ่งจะมีโอกาสเข้าไปดูรูปท่องเที่ยวของคุณกวางมา สวยมากคะยังกะนางแบบ และรูปที่ถ่ายมาแต่ละรูปสวยจริงๆปุ๊กยังอยากจะมีรูปสวยๆเก็บไว้อย่างคุณกวางบ้าง ถ้ามีโอกาสคงได้เห็นผลงานคุณกวางอีก
แล้วอย่าลืมหมายกำหนดของงานนะคะ
คิดถึงทุกคนคะแม้จะไม่ได้เอ๋ยถึงเพราะว่ามีสมาชิกมากจริงๆ pook


โดย: pook IP: 202.149.25.238 วันที่: 3 มกราคม 2552 เวลา:20:06:11 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ (อีกครั้ง) ค่ะ ทุกท่าน

คิดถึงค่ะ ... หลายท่านคงฉลองปีใหม่ด้วยอาหารเสี่ยงนิด ๆ หน่อย ๆ เพื่อความสบายใจ เหมือน ๆ กันใช่มั๊ยคะ...(แบบว่าจะหาเพื่อนน่ะค่ะ)

ป้าเป็ดขอให้หายไว ๆ นะคะ ป้าเป็ดให้กำลังใจและให้คำแนะนำดี ๆ แก่เพื่อน ๆ มาเยอะแล้ว
ขอผลบุญที่ทำมาจงช่วยให้ป้าเป็ดผ่านพ้นปัญหาต่าง ๆ ด้วยดีค่ะ และขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายช่วยป้าเป็ดให้หายโดยเร็วไม่เจ็บปวด

คุณกวาง มีอะไรให้พี่ช่วยบ้างเรื่องการเตรียมจัดงาน
พี่ยินดีช่วยเต็มที่นะคะ เพราะคุณกวางช่วยพี่และสมาชิก รวมทั้งชาวโลกมาเยอะแล้ว

ขอให้ทุกท่านสุขภาพแข็งแรงไม่เจ็บไม่ป่วยนะคะ


โดย: M(น้องพี่สาว) IP: 115.67.4.173 วันที่: 4 มกราคม 2552 เวลา:12:23:29 น.  

 
เรื่องหนังสือและชื่อหนังสือ
เดี๋ยวขอให้มันวางแผงก่อน แล้วจะบอกนะคะ
จะได้ไม่เสียเที่ยวเวลาออกไปหาซื้อที่ร้านหนังสือ
กวางจะแจ้งอีกทีค่ะ

พี่ M,
เรื่องช่วยงาน ตอนนี้ ยังไม่มีอะไรค่ะ
เอาไว้วันงาน ค่อยเจอกัน ก็อาจจะให้บริการตนเองเรื่องรับของว่าง เพราะเหมารวมเอาว่า แฟนคลับบล็อกเป็นแขกสนิทสนมกันเอ๊งกันเอง....ฮิฮิ

วันเปิดตัวหนังสือ กำหนดการละเอียดยังไม่เสร็จค่ะ
คาดว่าเป็นช่วงบ่ายค่ะ

จะแจ้งอีกครั้งทางอีเมล์ พร้อมแผนที่ของสถานที่จัดงานนะคะ


โดย: Minie' วันที่: 4 มกราคม 2552 เวลา:15:43:03 น.  

 
สู้ๆๆนะคะ^^





โดย: งุงิ IP: 124.121.39.112 วันที่: 5 มกราคม 2552 เวลา:21:06:52 น.  

 
สวัสดีปีฉลูค่ะ

พี่หน่องเพิ่งกลับมาจากกาฬสินธ์ พาเด็ก ๆ ไปเยี่ยมคุณย่ามาค่ะ หนาวววมากกกก.....ตอนนอนถอดวิกและไม่ใส่หมวก อากาศคงจะเย็นมากเกินไป ก็เลยเป็นหวัด เจ็บคอ และมีไข้เล็กน้อย....ตอนนี้ดีขี้นแล้ว เหลือแต่อาการไอ และที่เพิ่งแถมมาคือ ตอนนี้ปวดหลังมาก ๆ เลยค่ะ

ได้มีโอกาสไปเยี่ยมญาติผู้ใหญ่ที่สกลนคร....ขับรถไปทางภูพาน ถนนหน้าพระตำหนักภูพานฯ สวยมาก ๆ เลยค่ะ เค้าเรียกว่าโค้งปิ้งงู ....ก็เลยรีบจอดรถ ลงไปถ่ายรูป...อยากโพสต์ให้ดู แต่ไม่สามารถค่ะ

แล้วได้ไปกราบพระอาจารย์มั่นที่วัดป่าสุทธาวาส...บังเอิญมัวแต่ลีลาวดี ออกจากกาฬสินธุ์ตอนเที่ยง ...ไปพบญาติ...ก็เหลือเวลาไปวัดนิดเดียว คือไปตอน 4 โมงเย็นแล้ว....อดไปวัดพระอาจารย์ฝั้น และวัดคำประมง คุณอาที่พาไปบอกว่า พระอาจารย์ที่วัดคำประมงท่านรับรักษาผู้ป่วยมะเร็ง ที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์แล้วว่าเป็นมะเร็ง และท่านก็จะมีทีมแพทย์พยาบาล ช่วยดูแลผู้ป่วยที่วัดด้วยค่ะ

แอบเล่าอาการให้คีโมเมื่อ 25 ธ.ค.51 นิ๊ดนึงนะคะ....ในที่สุดคุณหมอก็ลองให้ carboฯ อีกครั้ง แต่ก็แพ้เหมือนเดิมค่ะ คือเริ่มด้วยอาการคันยุบยิบตามตัว และมีอาการมากที่มือ จากคัน กลายเป็นปวดแสบปวดร้อน และเริ่มแน่นหน้าอก หายใจไม่ออก เลยต้อง off carboฯ ไปเลย

คุณหมอบอกว่าต้องเปลี่ยนยาตัวใหม่ วงรอบการให้ก็จะเปลี่ยนจาก 4 wks/ครั้ง เป็น 3 wks/ครั้ง ก็คือจะเริ่มให้ยาตัวใหม่วันพฤหัสหน้าค่ะ (15 ม.ค.52) พี่หน่องยังไม่ได้ถามคุณหมอเลยว่า ต้องเริ่มนับ 1 ใหม่ หรือว่าต่อเนื่องจากที่ให้มาแล้ว ถ้าต่อเนื่องกัน ก็อีกแค่ 2 ครั้งก็จบคอร์สถ้าเริ่มใหม่ก็แล้วไปนิ...

ก่ะแตนให้คีโมครั้งสุดท้ายเมื่อวานนี้...เป็นยังไงบ้างคะ...ขอให้หายดี สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงนะคะ

ป้าเป็ดคะ จะได้เจอกันแล้วนะคะ อีก 4 วันเอง....

คุณช้างฯและครอบครัว....จะได้มีโอกาสเจอกันมั๊ยน๊า...ไปฟาร์มโชคชัย ดีค่ะ...สนุกและมีความสุข กับการเข้าชมการทำเกษตรแบบคาวบอย....แล้วมีการแสดงน่ารัก ๆ ให้ดูด้วย ไอติม อืมมม..มิ้ลค์ อร่อยดีค่ะ แต่ควักกระป๋ากันเพลินไปเลยน๊า

คิดถึงพี่เอ็ม พี่สาว น้องโบว์ น้องนก พี่เล็ก จังค่ะ....สำหรับ น้องปุ๊ก น้องปิ๊ก และป้าแต๋ว รวมทั้งก่ะแตน แอบโทร.หากันไปมา พอได้หายคิดถึง .... เดี๋ยวจะแอบโทร.ถึงพี่เอ็มอีกนะคะ

น้องกวางจะมากรุงเทพฯเมื่อไหร่ค่ะ หรือว่าตอนนี้ถึงกรุงเทพฯแล้ว....งานเปิดตัวหนังสือ ถ้าพี่หน่องไม่ได้ไป ก็ขอส่งใจไปนะคะ ขอให้น้องกวางประสบความสำเร็จทั้งในการเปิดตัวหนังสือ ทั้งหน้าที่การงานอื่น ๆ รวมทั้งสุขภาพแข็งแรง และมีความสุขมาก ๆ นะคะ แล้วอย่าลืมเล่าให้ฟังในบล็อกด้วยนะคะ ...ขอของแถมด้วยค่ะ ว่าใครไปบ้าง ถ่ายรูปให้ดูด้วยได้มั๊ยน๊า...ขอบคุณล่วงหน้าเลยนะคะ ฮิฮิ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.85.3 วันที่: 6 มกราคม 2552 เวลา:8:37:31 น.  

 
ถึงเพื่อนร่วมบล็อก ทุกคน
เล่าอาการของตัวเองหน่อย ตอนนี้ไปนวดแผนจีนฝาเท้า หมอนวดเขาก็บอกถูกน่ะว่าเรา ลำใส้ไม่ดี ตับมีไขมันจะเดินทางไกลไปเยี่ยมน้องหน่อง ... เลยเข้าโรงพยาบาลอุตราซาวด์ดู ก็พบเหมือนที่หมอนวดบอก คุยกับหมอนวดเขาให้ข้อคิดว่าคนเรามีวิบากกรรม มีเจ้ากรรมนายเวร จึงต้องชดใช้กรรม และมีวิธีแก้ โดยการไปรับและทำบุญออกชื่อให้เจ้ากรรมนายเวร แล้วโรคในกายเมื่อรักษาจะค่อยๆหายไป พี่นั่งนวดพร้อมกับแพทย์คนหนึ่งด้วยน่ะค่ะ ถ้าพี่มีโอกาสได้ไปทำจะนำมาเล่าใหม่น่ะค่ะ .....บางสิ่งเราพิสูจน์ไม่ได้ก็อยากลบลู่น่ะค่ะ.....เดี๋ยวเพื่อนๆจะว่าพี่งมงาย ไม่ใช่น่ะค่ะ......ธรรมะเป็นสิ่งที่ดี ที่จะทำให้เราสงบ และโรคในกายของเราจะได้สงบลง เพราะใจเราไม่ฟุ้งซ่าน คิดถึงเรื่องมะเร็งน่ะค่ะ
บอกข่าวดีค่ะ....พี่อาจจะได้ย้ายมาสอนใกล้บ้านไม่ต้องเดินทางไกลวันละ100กว่ากิโลแล้วล่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 117.47.209.120 วันที่: 6 มกราคม 2552 เวลา:12:36:50 น.  

 
พี่หน่องจ๊ะ,

เป็นกำลังใจให้พี่หน่องน๊ะ
ลองดูค่ะ ตัวยามีให้เลือกหลายอย่าง
เดี๋ยวตอนให้ยา ให้นึกจินตนาการแบบที่โปรแกรมจิตของหมอบรรจบค่ะ คือจินตนาการว่า ยาเคมีบำบัดเข้าเส้นเลือดเราแล้วกลายเป็นสีทองอร่าม เซลล์ดีๆ ทั่วร่างกายโห่ร้องยินดี ที่ได้ตัวช่วย ยาเคมีสีทองได้ล้อมเอาเซลล์มะเร็งจนเซลล์มะเร็งฝ่อ ฟุ่บ หายไป....

ลองดูค่ะ จินตนาการแบบนี้ หนุกดี ทำตอนเข้านอนทุกวันพอนอนเตรียมหลับก็เริ่มได้เลย จนหลับไปน่ะแหละ

ตอนวันที่รับเคมีบำบัด ก็จินตนาการแบบนี้อีกค่ะ


โดย: Minie' วันที่: 6 มกราคม 2552 เวลา:16:44:50 น.  

 
คุณพี่หน่อง,

ตามที่คุณ minie บอกว่ามีตัวยาเคมีบำบัดหลายตัว เช่น Calylex, Topetecan, Gemzar, Etoposie, Docetaxel, Cisplatin, Viorelbine, etc. และแต่ละตัวก็มี response rate กับ side effect รวมทั้งรูปแบบการให้ต่างกัน

ปกติแล้วถ้ายัง response ต่อ platinum drug อยู่ ก็ควรที่จะให้ยากลุ่มนี้ต่อไป ซึ่งอาจจะทำโดย

1) เปลื่ยนจาก Carboplatin เป็น Cisplatin ข้อเสียคือ side effect ของ Cisplatin จะมากกว่า และต้องนอนโรงพยาบาลเพราะต้องการ hydrate (ให้น้ำเกลือ)ก่อนหลัง

2) ใช้ Carboplatin แบบ desensitization protocal ลองปรึกษาหมอให้ใช้ protocal ของ Dr.Ursula รายละเอียดของ protocal สามารถ download ได้ (โดยปกติแล้ว โรงพยาบาลโรงเรียนแพทย์สามารถ search ตาม meidcal journalได้อยู่แล้ว)

------------------------------------------------------

Carboplatin hypersensitivity: a 6-h 12-step protocol effective in 35 desensitizations in patients with gynecological malignancies and mast cell/IgE-mediated reactions

Chyh-Woei Leea, Ursula A. Matulonisb and Mariana C. Castellsa

Division of Rheumatology, Immunology, and Allergy, Department of Medicine, Brigham and Women's Hospital, Boston, MA 02115, USA Department of Medical Oncology, Dana-Farber Cancer Institute, Boston, MA 02115, USA

Received 5 March 2004. Available online 17 September 2004.

Abstract Objectives

The incidence of hypersensitivity reactions (HR) is increased in patients treated with multiple courses of carboplatin. The purposes of this investigation were to evaluate the effectiveness of a 12-step desensitization protocol and to characterize the immune mechanism of carboplatin HR. Methods

We analyzed 10 consecutive patients who had documented HR to carboplatin and in whom continued treatment with carboplatin was considered advantageous. The patients were treated with carboplatin using a 6-h, 12-step desensitization protocol with a 30-min premedication regimen. Skin tests were performed on five patients. Results

Ten patients successfully completed 35 planned courses of desensitizations to carboplatin, 31 of which were without reactions. Four patients had symptoms during their first (n = 3) and third (n = 1) desensitizations but tolerated the re-administration of infusions without further reactions. For subsequent courses, the protocol was modified for two patients who had extracutaneous symptoms during desensitization and was unchanged for the patient who had mild urticaria. These three patients tolerated subsequent courses of desensitizations without reactions. The fourth patient with symptoms during desensitization no longer required carboplatin due to progressive disease. Of the five patients who were skin tested to carboplatin, four had positive wheal and flare reactions. In one patient, the skin test response to carboplatin became negative after desensitization. Conclusion

The 6-h, 12-step desensitization protocol is safe and effective for treating patients with carboplatin HR. Positive skin tests to carboplatin suggest a mast cell/IgE-mediated mechanism. Conversion of the positive skin test to a negative response after desensitization supports antigen-specific mast cell desensitization.



โดย: แว๊บมา IP: 146.23.250.105 วันที่: 6 มกราคม 2552 เวลา:18:31:49 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่หน่อง น้องกวางน้องปุ๊ก น้องปุ๊กปิ๊ก ป้าเป็ดและทุกท่าน

ได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับโรคมะเร็งของป้าหมอ ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ แพทย์หญิง สุมาลี นิมมานนิตย์ซึ่งเป็นมะเร็งรังไข่ มีอาการแพ้ Carbo platin เหมือนพี่หน่องเลยค่ะ อาจารย์ เล่าถึงอาการแพ้ละเอียดมาก แลละการเปลี่ยนตัวยาเรื่อยๆ ถึง 7 ตัวด้วยกัน ที่สำคัญอาจารย์จะเน้นย้ำ เรื่องวิปัสนากรรมฐาน เพื่อให้จิตเรารู้เท่าทัน ภาวะที่เกิดขึ้น อ่านแบบเข้าใจง่ายค่ะ พอดีจะเล่าก็เล่าไม่ถูก หนังสืออยู่บนบ้าน คอมอยู่ชั้นล่าง

พอดีมีผู้ใหญ่ให้มา คงต้อง Xerox แล้วส่งไปรษณีย์ ไปให้ค่ะ พี่หน่องส่งที่อยู่มาให้แล้วจะ erox ส่งไปให้นะคะ

ขอให้พี่หน่องมีสุขภาพแข็งแรง ค่ะ สู้ๆ นะคะ


โดย: แม่นก IP: 124.121.8.208 วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:0:16:14 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ ? ค่ะ

ที่มี ? ง่ะ...เพราะนี่มันตี 2 งัย...วันนี้เป็นวันแรกในกลาย ๆ วัน ที่ชอบตื่นขึ้นมา ช่วงตี 2 - ตี 4 คือลุกมาเข้าห้องน้ำน่ะค่ะ ส่วนใหญ่ก็นอนต่อ แต่วันนี้พอตื่นแล้วคันคอ ไอก๊อก ๆ แก๊ก ๆ หลับต่อยาก ก็เลยลงมาเล่นเน็ทดีกว่า

ก็เลยทักทายว่าอรุณสวัสดิ์ (รึเปล่าคะ)

แต่โชคดีที่เข้ามาเจอน้องกวาง กับคำแนะนำของคุณหมอแอบแว๊บผ่านมา และน้องนก ขอบพระคุณมาก ๆ เลยค่ะเดี๋ยวจะ print ข้อความของคุณหมอ ไปปรึกษาคุณหมออีกที แห่ะ ๆ แต่สารภาพค่ะว่าช่วงหลัง ๆ อ่านไม่รู้เรื่องง่ะ

สำหรับหนังสือที่น้องนกบอก ถ้าเล่มไม่หนามาก ซีร็อกได้ง่าย พี่หน่องสนใจค่ะ รีบบอกที่อยู่ในบัดดล คือรบกวนส่งไปให้พี่หน่อง พ.ท.หญิง สินี สายบุ่งคล้า รพ.ค่ายสุรนารี ถนนพิบูลละเอียด อำเภอเมือง นครราชสีมา 30000 ...ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

เดี๋ยวแอบไปนอนต่อก่อนนะคะ...กลัวพรุ่งนี้จะเป็นหมีแพนด้าค่ะ


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.81.108 วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:2:32:18 น.  

 
พี่หน่องคะ

รับทราบค่ะ เด๋วนู๋จัดห้ายยยย รอนิดนึงนะคะ ที่ต้องซีร็อกเพราะยังไม่เห็นมีขายค่ะ

เพิ่งอ่านจินตนาการของคุณกวางตอนให้เคมี เราก็มีเหมือนกันนะ เอาหนังสือแฟชั่นไปอ่านด้วย แล้วบอกตัวเองว่า "เคมีเข้าไปพอหายแล้ว จะได้แต่งตัวสวยๆ ไปช้อปปิ้ง กระเป๋าใบนี้ยังไม่ได้ซื้อ ต้องอยู่ต่อจะได้ทำงานเก็บตังค์ ซื้อเป๋า" หุ หุ

หนุกดีเหมือนกัน แต่ออกแนวกิเลสหนาไปหน่อยเนอะ 5555


โดย: แม่นก IP: 136.8.5.100 วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:15:52:50 น.  

 

ศาสตราจารย์ เกียรติคุณ แพทย์หญิง สุมาลี นิมมานนิตย์ท่านเป็นมะเร็งที่เยื่อบุช่องท้อง Primary Peritoneal (เยื่อบุช่องท้อง) Cancer (PPC) ฃึ่งแนวทางการรักษาเหมือนกับมะเร็งรังไข่

มะเร็งที่เยื่อบุช่องท้องบางทีก็เรียกว่ามะเร็งรังไข่ทั้งที่ไม่พบเนื้องอกที่รังไข่ หรือผู้ป่วยได้ตัดรังไข่ทึ้งไปนานแล้ว ดังนั้นคนที่ไม่มีรังไข่แต่มีอาการขั้นต้นแบบมะเร็งรังไข่ก็ควรที่จะนึกถึงมะเร็งชนิดนี้ด้วย

เหตุที่แนวทางการรักษาเหมือนกันก็เป็นเพราะเวลาตอนเราเป็นตัวอ่อนและเฃลล์ในร่างกายแบ่งตัวเนื้อเยื่อรังไข่กับเยื่อบุช่องท้องเป็นเฃลล์ชนิดเดียวกัน

สุดท้าย ต้องขอโทษคุณพี่หน่องที่ทำให้คิดว่า"แอบ-แว๊บ-ผ่าน"มาเป็นหมอ เพราะจริงๆแล้วเป็นคนที่บังเอิญแอบอ่านเรื่องมะเร็งรังไข่มาพอสมควร เลยอยากจะแชร์ข้อมูลอ่ะ


โดย: ผ่านมาเป็นพักๆ IP: 146.23.250.105 วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:17:24:54 น.  

 
สวัสกีปีใหม่ค่ะทุกๆคนป้าแต๋วไปหาหมอมาแล้วเมือวันที่ 6หมอประเมินแล้วรอดูอาการกันอีกทีในวันท 3 ก.พ.นี้ค่ะค่าca 125 ก็ยังอยู่มที่ 49 อยู่เลยหมอไม่ให้คีโมแล้วโทรหาน้องหน่องแล้วแต่ไม่ติดเลยคิดถึงจังเลยกลับมาเปืดอ่านของทุกๆคน น้องนกส่งหน้งสือให้ป้าแต๋วบ้างชิค่ะชอบอ่านค่ะอะไรที่เกี่ยวกับมะเร็งชอบมากค่ะท้ายของให้ทุกคนมีสุขภาพแข็งแรงกันตลอดปี 2552 อย่าท้อแท้อย่าอ่อนแอสู้ต่อไปเป็นกำลังใจเพือชัยชนะ ของพี่น้องเราะทุกๆคนนะค่ะ


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.65.99 วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:19:39:11 น.  

 
ถึงน้องหน่อง
อย่าลืมมาหาพี่น่ะ วันเสาร์ที่10 ตอนเย็นโทรมาหาก่อนน่ะค่ะ 086-6827652 หรือ 081-3975188 พี่ยังไม่ทราบเลยว่าพักที่ไหน คงเป็นในเมืองน่ะค่ะ ตั้งใจอยากพบมากค่ะ

น้องกวางค่ะ อาการท้องอืดกลับมาหา 2-3วัน พี่ล่ะเบื่อมันมากเลยค่ะ กลัวๆมันจะกลายเป็นอย่างอื่น ถึงคุณหมอจะบอกว่าไม่มีอะไร ก็ยังกังวลอยู่ดีค่ะ

ฝากความคิดถึง..ถึงทุกคนค่ะ คงไม่ได้เข้าอีกหลายวันค่ะจะพานักเรียนไปเที่ยวโคราช กรุงเทพ 4-5วันค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.5.169 วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:20:47:00 น.  

 
เผยโฉม ตัวอย่างปกหนังสือ พร้อมชื่อหนังสือ ให้ดูกันค่ะ
ไปตามลิ้งค์เลยนะคะ

ดูปกหนังสือ ภาพใหญ่ คลิ๊กที่นี่


โดย: Minie' วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:22:41:05 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะทุกท่าน

พี่แต๋วคะ ด้วยความยินดีเลยค่ะ ถ้าท่านไหนต้องการก็บอกมาพร้อม ขอที่อยู่ด้วยนะคะ ถ้าเป็นภายในวันนี้ พรุ่งน้ก็จะดีมากเพราะจะได้ รวบรวมจำนวนทีเดียวเลยค่ะ

น้องกวางคะ

Confirm สถานที่และเวลาหรือยัง เพราะจะได้จัดตารางตัวเองถูก เนื่องจากวันอาทิตย์เป็นวันเรียนพิเศษของลูกชายค่ะ

Bye For now!!!


โดย: แม่นก IP: 124.121.2.125 วันที่: 8 มกราคม 2552 เวลา:7:38:40 น.  

 
กู๊ดมอร์นิ่งค่ะ...
คลิ๊กดูหนังสือของน้องกวางแล้ว รับรอง ไม่พลาดที่จะเป็นเจ้าของ....แถว ๆ โคราช จะวางขายพร้อม กทม.มั๊ยคะ หรือว่าอาจจะช้ากว่ากันนิดหน่อย....ตอนนี้น้องกวางคงกำลังยุ่งเตรียมงาน...ตัวไม่ได้ไปช่วย ก็ขอส่งกำลังใจไปนะคะ

คุณแอบแว๊บผ่านมา...ไม่ใช่คุณหมอก็ไม่เป็นไรค่ะ... พี่หน่องก็นึกว่าเป็นคุณหมอของพี่หน่องอยู่ดี แม้จะไม่ได้รักษา แต่ให้ความรู้ที่เป็นประโยชน์อย่างมาก....ยังไง ๆ ก็เหมือนคุณหมอค่ะ...ทั้งวิธีการให้ความรู้ และคำแนะนำ ขอบคุณนะคะ (แอบทายว่า อย่างน้อยก็ต้องทำงานในวงการแพทย์แหง๋ ๆ แม่นบ่)

ขอบคุณน้องนกด้วยค่ะ...รู้สึกรบกวนจังเลย...แต่รู้ว่าน้องนกเต็มใจ จริงมั๊ย

พี่เป็ดคะ...เจอกันแน่นอนค่ะ....วันเสาร์หน่องจะโทร.มาหานะคะ จะได้ทราบว่าพี่เป็ดพักที่ไหน..แล้วจะบุกไปหาเลย

ฝากความคิดถึงทุกๆ คนนะคะ...อยากเจอตัวจริงทุกคนจังเลย


โดย: พี่หน่อง IP: 125.26.79.121 วันที่: 8 มกราคม 2552 เวลา:8:35:50 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกท่าน

+ไม่ทราบเกิดอะไรขึ้น ไม่สามารถเข้าชมได้ชั่วขณะ

++แม่นก พี่ก็อยากอ่านนะคะ พี่รักษาที่รามาเช่นกันหากแม่นกไปแถว ๆ รามา พี่อยากเจอน่ะ

+++ป้าเป็ด อาการของป้าเป็ดเหมือนMอีกแล้วค่ะ แต่ของMจะอืดมาเป็นก้อนที่กระเพาะโดยเฉพาะตอนนอนหลังทานอาหารใหม่ๆ จะเห็นชัด แต่หมอบอกว่าจับได้บ้างไม่ได้บ้าง หมองง

++++คุณ"แอบ-แว๊บ-ผ่าน" จะเป็นใครนั้นไม่สำคัญ
แต่คุณคือคุณหมอในใจของพวกเราที่ช่วยให้พวกเรามีความรู้/เข้าใจที่ถูกต้อง และมีกำลังใจที่เข้มแข็งมากขึ้น อย่าหายไปนานนะคะ กรุณาแอบ+แว๊บ+ผ่านมาบ่อย ๆ
ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ


โดย: M(น้องพี่สาว) IP: 117.121.208.2 วันที่: 8 มกราคม 2552 เวลา:12:49:55 น.  

 
ถึงน้องเอ็มค่ะ
หมอให้เปลี่ยนพฤติกรรม หลังทานเสร็จให้เดิน ห้ามนอนเด้ดขาด และให้นอนก่อน5ทุ่ม( ปกติพี่นอนตี1-2 ท้องจะปล่อยนำย่อยออกมา) อีกอย่างพี่ทานข้าวเย็นเร็ว5-6เย็น หลัง2 ทุ่มต้องทานนมและขนม เพราะนอนดึก ตอนนี้อาการดีขึ้นไม่ต้องพึ่งยาทุกวันแล้วค่ะ
วันนี้เครียดเรื่องย้ายรร.อีก รร.ที่เขียนไม่ได้ ไปได้รร.ที่ไม่เขียนมีนักเรียน800กว่า พี่เคยสอนรร.บ้านนอกเด็ก132คน ผอ.รร.ใหม่ถามว่าสอนอะไรได้บ้าง พี่บอกว่าสอนได้ทุกวิชา ยกเว้นคณิต ม.2-ม.3 เพราะสอนอนุบาลมาหลายปี แก่บอกครูที่นั่นว่า พี่ทำอะไรก็ไม่ได้สักอย่าง
ตลกดีน่ะ .....คำพูดที่เราพูด...เขามิได้ใส่ใจเลย...
อนิจจา ..วันนี้เลยต้องทำสมาธิให้นิ่ง....รู้สึกความเครียดจะถามหา ....แล้วจะซื้อหนังสือน้องกวางแจกเพื่อนๆที่รร.น่ะ
คิดถึงทุกคนน่ะค่ะ...น้องกวาง น้องหน่อง,น้องปุ๊กกี้,คุณแม่นก,คุณนิรนาม,คุณรักษ์สุขภาพ คุณช้าง น้องสาวและลูกฟ้า ขอให้มีสุขภาพที่ดีวันดีคืนน่ะค่ะ


โดย: ป้าเป็ด IP: 118.173.19.251 วันที่: 8 มกราคม 2552 เวลา:18:49:47 น.  

 
สวัสดีค่ะทุกท่าน
+วันนี้ต้องรับคีโมครั้งที่ 3 จะขอยืมวิธีจินตนาการ ที่คุณกวางแนะนำให้คุณหน่อง ขอบคุณทั้ง 2 ท่านด้วยค่ะ
++คุณกวางนี่มีอะไรดี ๆ เยอะจริง ๆ ต้องยกให้เป็นปรมาจารย์ซะแล้วค่ะ
+++ป้าเป็ดขา เวลาใครทำให้เราขุ่นใจ แผ่เมตตาเฉพาะเจาะจงให้คนนั้นเยอะ ๆ นะคะ แล้วเราจะรู้สึกดี
เค้าก็จะดีกับเราอย่างเหลือเชื่อเลยค่ะ วิธีนี้หลายคนทำแล้วเห็นผลจริง ๆ
ไม่ว่าป้าเป็ดจะได้ย้ายไปอยู่ที่ไหนขอให้สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับป้าเป็ดเป็นสิ่งที่ดีที่สุดนะคะ
คิดถึงทุกท่านค่ะ


โดย: M(น้องพี่สาว) IP: 117.121.208.2 วันที่: 9 มกราคม 2552 เวลา:7:43:55 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้ากวาง,ป้าเป็ด,ป้าหน่อง,คุณปุ๊ก,น้าM,พี่สาวระยอง ,คุณรักษ์สุขภาพและ ครูรูผู้รู้ คุณแว๊บมา
+ไม่ได้เข้ามาทักทายกันเลย ฟ้ายุ่งๆ งานเยอะหลังจากหยุดงานไปหลายวัน ไม่ทราบว่าตอนนี้สุขภาพของทุกๆท่านเป็นอย่างไรกันบ้างค่ะ
+ป้าเป็ดค่ะอย่าไปใส่ใจกับคำพูดของคนแบบนั้นเลยนะ
++น้า M ค่ะ วันนี้ต้องไปรับคีโมแล้วหรอค่ะ สู้ๆ อยู่แล้วใช่ไม๊
+ น้ากวางขา คิดว่าฟ้าคงไม่ได้ไปงานของน้ากวางแน่ๆเลยแต่ว่าฟ้าจะหาซื้อหนังสือของน้ากวางค่ะ ไม่ทราบว่า ซีเอ็ดปุ๊ก วางไหมค่ะ
++ป้าหน่องเป็นอย่างไรบ้างค่ะตอนนี้ ฟ้าไม่ได้เข้าบล็อกหลายวันเลย ยังคิดถึงนะค่ะ

แล้วฟ้าจะมาทักทายใหม่ค่ะ ^________^ ยิ้มให้กว้างๆ นะค่ะ


โดย: ฟ้าค่ะ IP: 58.10.125.169 วันที่: 9 มกราคม 2552 เวลา:9:11:01 น.  

 
น้องนกค่ะที่อยู่พี่แต่ว รพ.หนองจิก ต.ตุยง อ,หนองจิก จ.ปัตตานี 94000 ค่ะขอบคุณมากค่ะแล้วพี่แต๋วจะคอยนะค่ะน้องเป็ดขาใครจะว่าอะไรเรา เรายิ้มรับอย่างเดียวและให้อภัยผู้นั่นนะค่ะแล้วอาการท้องอืดนั้นน้องรองกินน้ำขิงดูหรือกินขมิ้นอาการท้องอืดจะดีขิ้นสำหรับน้ำขิงนั้นจะดีมากกับคนที่เป็นมะเร็งรังไข่ น้องกวางป้าแต๋วจะซื้อหนังของน้องนะเพราะคงไปงานน้องไม่ได้แล้ว น้องหน่องเมษานี้เราได้เจอกันแน่นอนค่ะ คุณนิรมานช่วยบอกข้อมูลหน่องค่ะเพราะเหตูหมอจิงไม่คึโมพี่ ทั้งที่ค่า ca125 พี่ยังที่ 49 หมอบอกว่าก่อนผ่านั้นอยู่ที่ 3895 ตอนนี้เจาะเลือดแล้วประเมินไปอีกอาการมันดีขิ้นหรือไม่ดีขิ้นเลยค่ะอธิบายด้วยค่ะขอบคุณนะค่ะ คิดถิงทุกคนค่ะ


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.77.163 วันที่: 9 มกราคม 2552 เวลา:18:40:40 น.  

 
น้องนกพี่แต๋วลืมให้ชื่อน้องไว้ดีใจจนลืมไปเลย ชื่อสุเพ็ญภา ศรืพุ่มจันทร์ ฝ่ายชันสูตร รพ.หนองจิก ต.ตุยง อ.หนองจิก จ.ปัตตานี 94000


โดย: พี่แต๋ว IP: 125.24.23.14 วันที่: 9 มกราคม 2552 เวลา:19:27:15 น.  

 
รอบที่แล้วพยายามจะ post ภาษาอังกฤษ บทความ