ชีวิตฉันหลังหายไปนานจาก Blog แห่งนี้
สวัสดีพี่น้องทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่าน 
อยากจะบอกว่า ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะกลับมาที่บ้านหลังเก่านี่(แบบจริงจัง)อีกครั้ง แต่สุดท้าย อะไรบางอย่างของน้องคนหนึ่ง ขออนุญาตเอ่ยนาม น้องตูน เหมือนพระจันทร์ ผู้เขียน Blog น่ารักๆ อย่างสม่ำเสมอ ทำให้เราเกิดแรงบันดาลใจ เริ่มชักอยากจะเลียนแบบ ฮ่าๆ  ไม่ใช่ อยากจะลองเขียนให้มันนานๆ เหมือนแต่ก่อนมั่ง ที่เคยเขียนก่อนเรียนปริญญาโทค่ะ 
เพราะเราเริ่มตระหนักแล้วว่า นักเขียนที่ดี จำเป็นต้องเขียน เขียน เขียน สม่ำเสมอ เหมือนกับการลับอาวุธนั่นแหละค่ะ
หลังจากที่เราออกจาก Blog ที่นี่ไป เพื่อไปจริงจังกับการทำวิทยานิพนธ์ เราก็ใช้เวลากับการเขียนงานวิจัยอยู่สักพัก เป็นปีค่ะ แต่สุดท้าย เราก็จบค่ะ เย้ๆๆ แทบตายนะ ยังคิดสาบานเลยว่า ฉันจะไม่เรียนต่อปริญญาเอก ต่อให้อาจารย์จะให้ทุนเรียนฟรีก็เถอะ ไม่ไหว เหนื่อยอย่างแรงค่ะ เพราะต้องทุ่มเท ทักษะทุกประการในชีวิตมาจัดการมันให้ลุล่วงได้
ไม่ว่าจะเป็นภาษาอังกฤษ ทักษะการอ่าน การเขียน ขนมาหมดค่ะ ดีที่ไม่ต้องพูดนะเนี่ย ขอบคุณ.. และก็ต้องอาศัยความรู้ด้านสถิติ ด้านเลขด้วยและอีกหลายอย่าง
ความสามารถเกี่ยวกับโปรแกรมที่ใช้ เช่น Lisrel SPSS เป็นต้น
และทักษะการพิมพ์ตามแบบฉบับของงานก็ยากเลย..
เรียกว่า ทรหดสุดๆค่ะ
พอจบมาได้ เรียกว่า ภูมิใจมาก เพราะว่า เหนื่อยสุดๆแต่ก็คุ้ม
อ้อ เคยเขียนส่งเรื่อง ที่มีหัวข้อเรื่อง ความพยายามสุดฤทธิ์ของข้าพเจ้า เค้าไม่ได้คุยนะ แต่เค้าเขียนแล้วได้รางวัลด้วย ไว้ว่างๆจะเอามาให้อ่านค่ะ แต่น่าจะแปะใน จุดอักษร ให้เข้ากับหัวข้อเกี่ยวกับการเขียนค่ะ
ตอนนี้ก็ไม่ได้กลับไปทำงานที่กระทรวงเหมือนแต่ก่อนค่ะ แน่นอนเค้าไม่ได้เจอ พี่โย่ง ตัวเป็นๆ..แต่ได้เจอใน FB แทนค่ะ แต่แน่นอน เมื่อเวลาผ่านไป พี่เขาก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแย้ว 
ก็เศร้าค่ะ  แต่ก็คิดว่า เค้าไม่ใช่ของเรา ยังไงก็ไม่ใช่ของเรา วันยังค่ำ  ยิ่งคนไม่แสดงออกไม่สวยก็ยากอยู่
เคยถามพี่เค้า สเป็ค เค้า สวย หุ่นดี เป๊ะ ตาโต ผิวขาว ...เอ่อ เค้าตรงข้ามเลยหมดสิทธิ์ไปโดยปริยาย
ไม่เป็นไร จริงๆสิ่งที่เรามุ่งมั่นไม่ใชความรัก แต่น่าจะเป็๋นการเป็น "นักเขียน" มากกว่า ตามที่เพื่อนๆเห็นว่า เรา ชอบเขียนงานส่งที่นู่นที่นี่ อย่างที่เพิ่งเขียนไปล่าสุด เป็น ของสนพ.พิมพ์คำ แต่ว่า..ไม่ผ่านค่ะ ก็เสียใจ แต่ยังไม่ท้อ ยังคงพยายามต่อไป
ตอนนี้ กำลังเขียนพล็อตส่งของช่อง 3 ค่ะ ไม่รู้จะหมู่หรือจ่า คงต้องสู้ต่อไป เค้ายื่นเวลาให้ถึง 15 มีนา 57 ต้องลองพยายาม
และสุดท้าย ที่เรากำลังพยายามอย่างที่สุด คือเขียนนิยาย 3 เดือนให้จบ ชื่อเรื่อง จานสีกลีบดอกไม้ by แครอทสีส้ม
สู้ต่อไป เพื่องานเขียนของตัวเองค่ะ 
| Create Date : 04 มีนาคม 2557 |
| Last Update : 4 มีนาคม 2557 16:38:49 น. |
|
8 comments
|
| Counter : 717 Pageviews. |
 |
|
จุดอักษร
ไม่ใช่ อยากจะลองเขียนให้มันนานๆ เหมือนแต่ก่อนมั่ง ที่เคยเขียนก่อนเรียนปริญญาโทค่ะ 
แต่ก็คิดว่า เค้าไม่ใช่ของเรา ยังไงก็ไม่ใช่ของเรา วันยังค่ำ 
แวะมาทักทายจ้าาา 
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
