กลับมาอีกรอบ ไปมามาไป
Group Blog
 
All blogs
 
ไปงานสวด





(วันนี้ขออนุญาต sentimental แบบแปลก ๆ นะคะ)




บางครั้งเมื่อไปงานศพตามมารยาทสังคม
เจ้าภาพร่ำไห้ปวดร้าวกันหน้างาน
แต่หลังงาน คนที่มางาน นั่งพนมมือระรื่นเริงร่า
ชีวิตและความเปราะบางของชีวิตคืออะไร?

-------

พลัดพรากจากคนที่รักก็เป็นทุกข์
อยู่ร่วมกับสิ่งที่ไม่ได้รักก็เป็นทุกข์


เพราะมนุษย์มีเรื่องของอารมณ์ของความรู้สึกมาเกี่ยวข้องเสมอ แต่เพราะมีอารมณ์มาก็เลยเกิดการผูกพัน การผูกใจไว้กับของสิ่งนั้นหรือคนนั้น ๆ ด้วย

-------

วันนี้ได้ไปงานสวดพระอภิธรรมของคุณพ่อของเพื่อนที่คุ้นเคยกันมานาน และก็เลยได้ข้อคิดหลายอย่างกลับมา

บางครั้ง ชีวิตคนเราก็แสนจะเปราะบางเหลือเกิน และความตายก็อยู่ใกล้เรานิดเดียว เราไม่รู้ว่าเราจะไปเมื่อไหร่ หรือคนที่เรารักใคร่ผูกพันจะจากเราไปไกลเมื่อใด และเพราะความที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกันเหลือเฟือ เหลือล้นจนเราอาจจะหลงลืมคุณค่า และความหมายของคนที่อยู่รอบข้างเรา

จึงจำเป็นมาก ที่เราจะต้องตระหนักถึงความผูกพันและความรักที่เรามีต่อคนเหล่านี้ และจัดสรรใช้เวลาและให้ความสำคัญกับพวกเขาเหล่านั้นอย่างพอเพียง

ห่วงใย และแสดงออกให้รู้ว่าห่วงใย

รัก และแสดงออกให้รู้ว่ารัก


อย่าเก็บไว้ในใจ อย่าให้อยู่แต่เพียงในความคิด เพราะถึงเวลาจริง ๆ วันที่จะได้แสดงความรู้สึกในใจ หรือแม้แต่พูดกล่าวคำเหล่านี้ออกมาอาจจะไม่มี และเราก็อาจจะเสียใจไปตลอดว่าไม่ได้พูด ไม่เคยได้ทำอย่างที่ควรจะทำลงไป

หากว่า ได้แสดงออกให้รู้ว่ารัก แสดงออกให้รู้ว่าห่วงใยกันและกันแล้ว ถึงแม้อีกฝ่ายจะต้องจากไปไกล แต่อย่างน้อย เราก็เคยมีเวลาที่ดีที่ได้ใช้ร่วมกัน และจะมีเวลาเช่นนั้นตลอดไป

คนที่จากเราไป ไม่ได้แสดงว่า เขาหยุดรักเรา หรือเราหยุดรักเขาไปเมื่อไหร่ เขายังอยู่ในใจเรา และเขาก็ยังรักเราตลอดไป

.... ถึงแม้เราจะต้องจากกัน แต่อย่างน้อย เราก็มีเวลาที่ดีที่ได้ใช้ร่วมกันอย่างเต็มที่ และจะมีเวลาเช่นนั้นตลอดไป ……

-------

คุณคะ ห้ามไม่ให้คุณเสียใจ หรือบอกไม่ให้คุณเสียใจก็คงไม่ได้ ก็เลยจะขออนุญาตให้คิดถึงเวลาที่ดีที่เคยมีร่วมกันเอาไว้นะคะ รำลึกถึงคนที่จากไป และดูแลคนข้างหลังให้ดีนะคะ

เป็นห่วงนะคะ



Create Date : 23 พฤษภาคม 2549
Last Update : 23 พฤษภาคม 2549 2:18:39 น. 30 comments
Counter : 665 Pageviews.

 
sentimenthol ด้วย...

ผมแน่ใจว่าผมได้ใช้ทุกวันเวลาอย่างมีค่ากับทุกคนที่ผมรักแล้วครับ
ถึงแม้ว่าจะต้องจากใครสักคนไปในวันไหน
แต่ผมก็แน่ใจว่า ทุกคนรู้แล้ว ว่าผมรักพวกเขา



โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:2:33:42 น.  

 
งั้นหมาก็จะได้บอกผ่านทางบล็อกว่า หมารักบ้านเรานะ รัก แม่ รักปะป๋า รักแมว รักพี่ตุ่ม รักข้าวโพด แล้วก็กองทัพแมวทั้งหลาย
รักที่ซู๊ด
หมา


โดย: Finn IP: 194.80.32.8 วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:6:36:07 น.  

 
สมัยนี้มักจะส่งเสริมให้มีการแสดงออก ถ้าเด็กกล้าแสดงออกก็จะชม ครอบครัวต้องการสัมผัสที่อบอุ่น พ่อแม่ลูกกอดกัน เอื้ออาทรกัน เป็นห่วงซึ่งกันและกัน สิ่งเหล่านี้เป็นภูมิคุ้มกันอย่างดี พ่อ-แม่ท่านเป็นพระผู้ประเสริฐ์ ถ้าทำให้ท่านไม่มีความทุกข์ได้ก็จะเป็นมงคลกัยชีวิต อย่าต้องไปเคาะฝาโลงแล้วบอกว่ารัก


โดย: ลุงกล้วย วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:9:38:08 น.  

 
อืม เราอยากบอกท่านๆ ว่ารักทุกวันตอนเป็นๆ
ดีก่าไปเคาะที่โลงอะนะ


โดย: zMee วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:11:28:48 น.  

 


รักและห่วงใยใคร....ก็แสดงและปฏิบัติต่อเขา
ให้เขารับรู้ถึงความรู้สึกของเรา
ในตอนที่เขายังมีลมหายใจ....ดีที่สุดนะคะ


โดย: มัชฌิมา วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:12:52:07 น.  

 
(ขออนุญาตเอาชื่อจริงออกนะคะ คุณนาย ผ
ฃอโทษนะค้า)


................. ฉันรักแกว่ะ
(โอ้ อย่าเพิ่งดีใจ ฉันเลียนแบบหนังเรื่อง เพื่อนสนิท ย่ะ)

ชอบประโยคนี้จัง (โดยเฉพาะวรรคหลัง)
"พลัดพรากจากคนที่รักก็เป็นทุกข์
อยู่ร่วมกับสิ่งที่ไม่ได้รักก็เป็นทุกข์.

เลิ้บ เลิ้บ นะคะ คุณนาย

ผผนร



โดย: =^ PeunG ^= IP: 83.145.91.10 วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:16:55:55 น.


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:17:18:20 น.  

 
ฮืออออ คุณพี่ขา พี่ไหวแล้ว ซึ่งมากมาก ไม่น่าเชื่อนะจิงจิงว่าคุณพี่จะลึกซึ้งเพียงนี้ เห็นด้วยเห็นด้วย


โดย: นอน IP: 203.154.208.42 วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:17:35:10 น.  

 
ถ้าชั้นตาย ไม่ต้องร้องไห้นะคุณ
แต่เขียนไว้อาลัยให้แบบดูซอฟท์ ซอฟท์ สวย สวย
ก็อย่างว่าตามประสาคนแบบชั้น

ช่วงนี้มีเรื่องคิดไม่ตก อยากตาย(จริงๆ)วันละหลายรอบ


โดย: Brownie point IP: 210.203.178.215 วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:22:55:43 น.  

 
ขอบคุณมากครับสำหรับแง่คิดดีๆ =)


โดย: สักย์ IP: 124.121.2.120 วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:22:59:54 น.  

 
เคยเป็นครับ

แบบว่า ไปงานศพ แต่ว่า เราก็ยังคุยกันสนุกสนาน

แต่นั่นไม่ใช่ว่าไม่เคารพศพครับ

ทว่า เพราะเราอยากจะจำเรื่องราวของ "เขา" ในด้านที่สุขมากกว่า

แน่นอนว่า ถ้าเป็น งานของผู้ใหญ่ ย่อมทำไม่ได้ครับ
จะเป็นเฉพาะ งานของเืพื่อน หรือรุ่นน้อง (2-3 งานเข้าไปแล้ว )

พยายามยิ้มทั้งน้ำตาครับ


โดย: Nutty Professor วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:23:12:02 น.  

 


ทำใจทำได้ยากนะ
วันนี้ก็เพิ่งรู้ว่าคนในพันทิปอีกคนที่จากไป
ถึงจะไม่รู้จักเขา แต่การที่ได้รับรู้เรื่องราวผ่านเพื่อนสนิทของเรา
มันก็ทำให้ใจหายได้เหมือนกัน

การจากไป ผู้ที่จากไปเขาไม่รับรู้ แต่ผู้ที่ยังอยู่
การทำใจมันยากที่จะทำเหลือเกินนะคะ



โดย: jengly วันที่: 23 พฤษภาคม 2549 เวลา:23:25:59 น.  

 
ยังมีชีวิตอยู่ก็ควรรักกันไว้เนอะ.......ดีๆครับชอบๆ
เพราะฉะนั้นใครแอบรักใครควรรีบบอกซะก่อนจะ ...... อิอิ


โดย: K-Birch วันที่: 24 พฤษภาคม 2549 เวลา:1:00:18 น.  

 
สำหรับคำกล่าวในงานศพนั้น เรามักจะกล่าวอาลัยคนที่จากไป แต่ที่จริงแล้ว เราก็ควรจะถือโอกาสนี้เป็นมรณานุสติด้วย

กล่าวคือ เราจะได้มีสติรู้ตลอดว่า สักวันหนึ่งเราเอง หรือ คนที่เรารู้จักนั้น ก็คงต้องจากไปเหมือนกัน

คิดได้ดั่งนี้ ชีวิตเราก็จะเปลี่ยนไป เพราะเราน่าจะทำอะไรได้อย่างมีสติมากขึ้น



โดย: Plin, :-p วันที่: 24 พฤษภาคม 2549 เวลา:1:26:09 น.  

 
ซึ้ง กินใจ และมีส่าระมาก

แต่คุณนายเขียนเองเหรอ


โดย: rhigoss IP: 83.145.91.10 วันที่: 24 พฤษภาคม 2549 เวลา:14:06:46 น.  

 
Photobucket - Video and Image Hosting



โดย: ไ่่ก่ย่างคุกกี้กรอบหมีชอบหมด วันที่: 24 พฤษภาคม 2549 เวลา:16:02:42 น.  

 
ดิฉันชอบถ้อยคำในทุกข้อเขียนวันนี้จัง

เหมือนปลุกจิตให้ตื่น

หลังจากหลงติดกับบางสิ่งอยู่เป็นนาน

ดิฉันไม่ค่อยบอกใครว่ารู้สึกยังไง

แต่จะแสดงออกด้วยการกระทำซะมากกว่า

แต่บางที เหมือนเค้าไม่รู้แฮะ

หรือต้องเขียนไปบอก...หว่า


โดย: Smile_Koo วันที่: 24 พฤษภาคม 2549 เวลา:21:57:56 น.  

 
เคยอ่านหนังสือเล่มหนามึนเล่มหนึ่ง จำได้แค่ประโยคเดียวจากหนังสือเล่มนั้น "ความตายเป็นพี่ชายที่แสนดี"
เลยลองคิดเล่นๆว่าถ้าความตายเป็นพี่ชายที่แสนดีที่เรากำลังไปเจอะ แล้วชีวิตนี้ล่ะควรจะเปรียบว่าไงดีนะ "ชีวิต คือน้องสาวแสนสวย(ไม่ใช่ญาติ)ที่เรากำลังจะจากลา" ต้องกอดต้องรักน้องเขามากๆ เท่าที่เวลาจะเมตตา ..เฮ้อ! ผมคิดได้แค่นี้แหละ งี่เง่ากับชีวิตจังแฮะเรา


โดย: lomocat วันที่: 24 พฤษภาคม 2549 เวลา:23:20:27 น.  

 
อ่านแล้วอยากกลับไปบอกรักแม่จังเลย แต่ไม่กล้าทำหรอก ก็มันไม่เคยน่ะ
ยังไงเสีย แม่ก็คงรู้เนอะ ว่าลูกรู้สึกยังไง ก็เราแสดงออกทางสีหน้านี่น่า


โดย: ป้อจาย วันที่: 25 พฤษภาคม 2549 เวลา:8:24:19 น.  

 
เจ๊ออกจะขัดๆเขินๆ เวลาต้องบอกกล่าวความรู้สึกออกมาด้วยคำพูดน่ะค่ะ ชอบแสดงออกด้วยการกระทำมากกว่า
แต่มันก็ไม่ยากเกินกว่าที่จะพูดออกมาใช่ไหมคะ
ชอบหลายประโยคในข้อเขียนของหนูมากเลยค่ะ


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 25 พฤษภาคม 2549 เวลา:16:32:24 น.  

 
ไม่ชอบงานศพเลย ไม่จำเป็นจะไม่ไปเด็ดขาด
หาของกินดีกว่า

Photobucket - Video and Image Hosting


โดย: ไ่่ก่ย่างคุกกี้กรอบหมีชอบหมด วันที่: 26 พฤษภาคม 2549 เวลา:11:41:49 น.  

 
.. เพราะชีวิตเป็นสิ่งที่เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้ไง ..

.. ดูอย่างป้าดิ อยู่ดีๆ ก็วูบได้


โดย: ป้า IP: 58.9.79.228 วันที่: 27 พฤษภาคม 2549 เวลา:1:36:00 น.  

 
เข้ามาตอบหนูนะคะว่า จริงค่ะ ทุกที่ย่อมมีคนดีและเลวปะปนกันไป อย่างที่ คุณ อังคาร กัลยาณพงศ์ว่าไว้
โลกนี้ใช่อยู่ด้วย มณี เดียวนา
(ใช่เปล่าไม่รู้ ใครมีบทเต็มๆขอหน่อยเถอะ ที่จดเอาไว้ไม่รู้หายไปไหน)


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 27 พฤษภาคม 2549 เวลา:5:05:50 น.  

 
ได้ข้อคิดว่า อย่าอายที่จะแสดงความรักต่อคนที่เรารักจ้า (เกี่ยวไหม? เกี่ยวเนอะ)


โดย: Bluejade วันที่: 27 พฤษภาคม 2549 เวลา:6:36:17 น.  

 
เสียใจพอเปงพิธี ให้หนุ่มหล่อเข้ามาปลอบ ฮี่ ๆ
ไปเที่ยวกันไม๊

Photobucket - Video and Image Hosting


โดย: ไ่่ก่ย่างคุกกี้กรอบหมีชอบหมด วันที่: 27 พฤษภาคม 2549 เวลา:19:17:14 น.  

 
ผมก็เคยคิดคล้ายๆพี่อย่างนี้
แต่มาคิดมาคิดไปบางทีคนเราก็ต้องรู้จักวางเฉยบ้าง
และคำพูดที่ผมเคยได้ยินจากหมอลักษณ์ที่ชอบฟันธง เขาพูดว่า ถ้าคนเราละกิเลสไม่ได้ เราก็ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ

เหอๆ

อุเบกขาๆ


โดย: webew210 วันที่: 27 พฤษภาคม 2549 เวลา:20:18:48 น.  

 
เข้ามาเยี่ยมเป็นยังไงบ้างครับ สบายดีป่ะ .... รักษาสุขภาพด้วยนะครับ ฝนตกบ่อยๆ ....


โดย: K-Birch วันที่: 27 พฤษภาคม 2549 เวลา:22:17:48 น.  

 
ชีวิตมันก็เท่านี้ ปลายทางช่างว่างเปล่า

จากไปอีก100ปีก็ยากแล้วจะหาใครมาตฃจำเราได้ ดังนั้นตอนที่อยู่ต้องทำให้เป็นช่วงเวลาที่มีคุณค่าที่สุด ทำแทยคนที่จากไปแล้วด้วย... ตายเมื่อไหร่ก็ยังจะเหลือความจำดีๆไว้ต่อคนรอบข้างในระยะเวลาสั้นๆ...


โดย: นายเบียร์ วันที่: 27 พฤษภาคม 2549 เวลา:23:35:30 น.  

 

^
^
คุณพลทหารไรอัน
น่ารักจังค่ะ เป็นคอมเมนต์แรก แล้วก็เป็นคอมเมนต์ที่อ่านแล้วอบอุ่นมาก ๆ เลยนะคะ :D :D :D

ฟอ
เมี้ยวว แต่หมาก็รู้แล้วนี่นะว่าแมวรักหมา รักมาก ๆ ด้วย เพราะหมาเป็นถังออกซิเจนของแมว เป็นคนที่รู้ใจแมวมากที่สุด มากจนบางทีแมวก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ถ้าเราเป็นฝาแฝดกันจะสนุกกว่านี้ไหมนะ เราจะถึงขั้นรับรู้ใจอีกคนเหมือนในการ์ตูนไหม

แมวรักหมาจัง แล้วก็คิดถึงหมามากที่สุดจ๊ะ เมี้ยว ๆๆ

ลุงกล้วย
ตอนเด็ก ๆ อ่านเคยวรรณกรรมเยาวชนเล่มนึงนะคะ พูดถึงครอบครัวที่ไม่มีลูกเอง แต่ว่ารักเด็ก จึงรับอาสาเป็นคอรบครัวชั่วคราวให้เด็ก ๆ ที่มีปัญหาก่อนที่จะมีใครรับไปเลี้ยงจริง ๆ แล้วคนที่เป็นหัวหน้าในเรื่องก็บอกว่า ตอนที่ตัดสินใจแต่งงานและเลือกคนนี้ก็เพราะว่า ตอนเด็ก ๆ ที่บ้านไม่เคยพูดคำว่ารักกันเลย และเมื่อแม่กำลังจะตาย ขอให้ตัวเขาพูดคำว่ารักนี้ออกไป แต่เพราะไม่เคยพูดกันมาก่อนก็เลยพูดออกไปไม่ได้ และเมื่อมาพบผู้หญิงที่พูดคำว่า รัก และแสดงออกให้รักได้อย่างเต็มที่ จึงเลือกคน ๆ นี้

ก็พูดมายืดยาว แต่ฟังที่คุณลุงกล้วยกรุณาลงความเห็นมา แล้วคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาจริง ๆ ค่ะ

ปล. แสดงความยินดีกับบล็อกใหม่ด้วยนะคะ :D :D :D
คุณ zMee
ไม่เฉพาะพ่อกับแม่นะคะ ทุกคนเลยค่ะ :D :D

คุณ มัชฌิมา
ถูกต้องที่สุดเลยค่ะ
แล้ววันนี้บอกรักคนที่สำคัญที่สุดไปหรือยังคะ :D :D ?

คุณนาย ผ
ต๊ายยย อิฉันก็รักคุณเหมือนกันนะคะ
สงสัยโชคชะตา บุญ และกรรมจะดลบันดาลตั้งแต่ได้อยู่ห้องเดียวกันตอน walk rally แล้วนะเนี่ย

ปล. คำที่เธอชอบ มันคำพระน่ะ
ฉันไม่สามารถ

น้องแอนนา
คุณน้องง ไม่เชื่อว่าพี่ลึกซึ้งได้ไงคะ
ฮือ ฮืออ

ปล. เลิ๊บ เลิ๊บ นะคะ คุณน้อง

Brownie point
อย่าตายไม่สวยเชียวนะยะ ฆ่าตัวตายแล้วบาปค่ะ

หวังว่าคุณจะแก้ปัญหาชีวิตได้เร็วไวเร็ววันนะคะ เป็ยห๊วงเป็นห่วงค่ะ

ปล. ให้ยืมไหล่ไว้ซบน้ำตานะคะ (แค่ไหล่พอ หล่อนไม่ใช่ ผช :D :D :D )

สักย์
เป็นห่วงนะคะ
จริง ๆ ค่ะ


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 29 พฤษภาคม 2549 เวลา:1:35:06 น.  

 

^
^
คุณ Nutty Professor
อืม แล้วแต่งานมังคะ ที่ยกประเด็นขึ้นมา ก็คืองานที่เราไปด้วยกาย แต่ไม่ได้ด้วยใจน่ะค่ะ

แต่ประเด็นว่า ยิ้มทั้งน้ำตา นี่จริง ๆ ด้วยนะคะ ถึงแม้ว่าจะหนักไปทางน้ำตามากกว่าก็เถอะ
อย่างน้อย ๆ เราก็ได้มีเวลาดี ๆ ร่วมกันแล้วนะคะ แล้วก็เหลือเป็นความทรงจำดี ๆ ตลอดไป นะคะ

jengly
อืม ส่วนตัว แกะก็คิดว่า เขารู้นะคะ เพียงแต่ว่า ทางที่จะมาบอกกันไม่มีแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเขาไม่มีสังขารเพื่อให้เห็น ให้สื่อสารกันอีก
อย่างน้อย เราก็มีความทรงจำถึงกันนะคะ

คุณ K-Birch
อืมม แล้วได้บอกรักเค้าไปหรือยังคะ :D :D

กางหูรับทราบผลค่ะ กิกิ :D :D
ปล. อยากเอาประโยคนี้ไปบอกคนทั้งโลกจังค่ะ
“...ยังมีชีวิตอยู่ก็ควรรักกันไว้....”

คุณ Plin, :-p
ใช่ค่ะ ได้เกิดเป็นมรณานุสติขึ้นมา แล้วเมื่อมีสติรู้ มีสติรำลึกอยู่ตลอด ก็จะทำให้การกระทำของเราไปในทางที่ถูกที่ควร และเมื่อวันนั้นมาถึง ก็จะได้ไม่เสียใจ เพราะได้ทำอย่างที่ควรจะทำไปแล้ว … ทั้งกับตัวเราเอง และการปฏิบัติต่อคนรอบข้างรอบตัวเรา ..นะคะ

คุณ rhigoss
นี่ จะให้อิฉันไปลอกใครมาคะ หรือว่าฉันมาดลใจเข้าฝันฉันยะ

ทุกอย่างที่บล็อกฉัน originally made by e-ming ค่า
เก๋ และผสมผสาน edutainment ลงตัว

ต๊ายยย เพื่อนอันประเสิรฐเนอะ ว่าไหมคะ

ปล. รักคุณนะค้า

คุณ Smile_Koo
ขอบคุณมากเลยค่ะ :D

อืมม บางครั้ง การกระทำก็แสดงออกได้พอ ๆ หรือแม้แต่มากกว่า คำพูด นะคะ แต่ก็ต้องให้อีกฝ่ายมีใจที่จะเห็นการแสดงออกผ่านการกระทำของเราด้วย

หรือบางที ถ้ากลัวไม่แน่ใจ กำชับด้วยคำพูดอีกทีก็ดีนะคะ :D :D :D

คุณ lomocat
ชอบคำว่า หนังสือหนามึน จังเลยค่ะ เห็นภาพตามชัดมาก ๆ อืม "ความตายเป็นพี่ชายที่แสนดี" เพราะเมื่อเราอยู่ตรงนั้น เราไม่เจ็บปวด ไม่หลงเหลือความรู้สึกใด ๆ (ถ้าไม่ยึดติด) หรือเปล่าคะ?
แต่ชอบจังค่ะ ที่บอกว่าต้องกอดต้องรักน้องสาวที่คือชีวิตให้มาก ๆ เป็นความหมายว่าให้ทะนุถนอมและใช้ชีวิตด้วยความสุข มองโลกในแง่บวก และมีความรักให้โลกรอบตัว ๆ ได้ไหมคะ :D

คุณ ป้อจาย
บางครั้งการแสดงออกก็อธิบายเรื่องราวและความในใจได้ดีพอ ๆ หรือแม้แต่ดีกว่า คำพูดนะคะ จริงจังมากกว่า และลึกซึ้งมากกว่า

รักแม่ด้วยคนค่ะ :D :D


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 29 พฤษภาคม 2549 เวลา:2:00:30 น.  

 

^
^
เจ๊นางกอแบกเป้

1. เจ๊ขา หนูว่า บางครั้งการกระทำก็แสดงออกได้พอ ๆ หรือแม้แต่มากกว่าคำพูดนะคะ แต่ก็ต้องให้อีกฝ่ายมีใจที่จะเห็นการแสดงออกผ่านการกระทำของเราด้วยดังนั้น กำชับด้วยคำพูดอีกทีก็จะเพิ่มความหรูอลังฯ ของความรักนะคะ เจ๊
ปล. ขอบคุณค่ะ เจ๊ ดีใจจังที่เจ๊ชอบ :D :D

2. หนูคุ้ยมาได้อีกประโยคค่ะ
ฮือ จำไม่ได้ด้วย
โลกนี้ใช่อยู่ด้วย มณี เดียวนา
ทรายและกรวดย่อมมี ส่วนสร้าง
….
ขออนุญาตหนูไปตามล่าหาเขี่ยคุ้ยกองสมบัติก่อนนะคะ

หนูจะพยายามค่ะ TT

คุณ ไ่ก่ย่างคุกกี้กรอบหมีชอบหมด

ถึงขั้นต้องไปซ่อนตัวในตู้เย็นเชียวเหรอคุณพี่ ^^”
หิวด้วยอ่ะ

ปล. แล้วถ้าคนที่ปลอบไม่ใช่หนุ่มหล่อแล้วล่ะพี่หมี จะทำอย่างไรต่อ เลิกเสียใจเหรอ หาทางออกให้ด่วน หรือว่าต้องเสียใจตามขนาดความหล่อของหนุ่ม ๆ ในงานดีล่ะ????

ป้าแกะ
แกะเป็นห่วงป้านะคะ หายเร็ว ๆ นะคะป้าขา
ปล. ป้ารู้ว่าแกะรักป้านะคะ :D :D :D
แกะ-รัก-ป้า-ค่าาาา

คุณ Bluejade
อย่าอายที่จะแสดงความรักต่อคนที่เรารักจ้า?

ถูกต้องที่สุดค่า รับคะแนนย่อความดีเด่นไปเลยยย :D :D :D

คุณ webew210
ก็อุเบกขาล่ะนะคะ คุณน้อง
แต่เรื่องของการแสดงออกมันก็อีกเรื่องนึงนะ แบบแบ่งได้ว่าจะอุเบกขา หรือตบะแตกเมื่อไหร่เป็นกรณีมั้ง

เอาสมดุล ๆ เนอะ :D :D :D

คุณ K-Birch
(แง๊บบ วันนี้ไม่ได้รวบเอาความเห็นอีกอันมารวบตอบแฮะ ^^”)
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันค่ะ :D :D มีนิทานใหม่มาแล้วนะคะ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าฝีมือวาดรูปงู ๆ ปลา ๆ สู้สถาปนิกได้ไหม :D :D :D

นายเบียร์
อืมม หรือว่าเราจะทำโปรเจ็คอลัง ๆ ให้โลกไม่ลืมกันอีกคะ อย่าง อริสโตเติล ตายไปพันปีคนยังจำได้เลย

ปล.
“..... ดังนั้นตอนที่อยู่ต้องทำให้เป็นช่วงเวลาที่มีคุณค่าที่สุด ทำแทนคนที่จากไปแล้วด้วย... ตายเมื่อไหร่ก็ยังจะเหลือความจำดีๆไว้ต่อคนรอบข้างในระยะเวลาสั้นๆ... “

ชอบท่อนนี้จังค่ะ กระชับ แล้วก็ได้ใจความที่สำคัญมาก ๆ ไป


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 29 พฤษภาคม 2549 เวลา:2:24:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หมาเลี้ยงแกะ
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"มากระโดดโลดเต้นสนุกสนานไร้สาระไปกับหมาเลี้ยงแกะไฮเปอร์ที่ขยายสาขามาจาก blogspot กัน!"

หลงเข้ามาใหม่? คิดอะไรไม่ออก? แวะไปดูโครงสร้างบล็อกและการอัพเดทเรื่องได้เลยนะคะ




[* เรื่องล่าสุด ]


เล่าล่าสุด 2009
ทางแยก
ดื่มน้ำไหมแมว
วาดวัว



Friends' blogs
[Add หมาเลี้ยงแกะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.