How would we see the light without the Dark? จะรับรู้เส้นแสงได้อย่างไรหากไร้ซึ่งรัตติกาล
Group Blog
 
All blogs
 

ลือ


  Smiley เสียงลือข่าวเล่าอ้าง       ของใคร เล่าเอย


เสียงถ้อยลือแพร่ไป      ทั่วหล้า


ติโทษพรายภูติเผย       บอกต่อ แน่ฤา


โอษฐ์คนแหละที่อ้า        อย่าโทษ อื่นไกล



            - Medih C.Rozenkroy -






Free TextEditor




 

Create Date : 20 ธันวาคม 2553    
Last Update : 20 ธันวาคม 2553 8:55:53 น.
Counter : 220 Pageviews.  

คืนเหงา

Smiley ราตรีมืด ดวงมาภา ดาราหงอย Smiley
Smiley น้ำค้างน้อย ร่วงทิ้ง ยิ่งชวนเหงา
Smiley แว่วลมลิ่ว ปลิวเรื่อย เอื่อยใจเร
Smiley กมลเทา เศร้าสร้อย ทุกถ้อยที

Smiley ยามลำพัง นั่งคิด จิตหวั่นไหว
Smiley เฝ้ารอใคร สักคน ที่ห่วงหา
Smiley แต่ไม่นาน กาลผัน ลั่นทิวา
Smiley จรัสจ้า นภาใส ให้ยินดี


เหล่าดวงดาว ควรคู่ ผืนฟ้า
เช่นหมู่ปลา ควรคู่ น้ำใส
ความรักนั้น ควรคู่ หัวใจ
ความเสียใจ ควรคู่ หยดน้ำตา
Smiley...หากดวงจันทร์ จับคู่ กับผืนฟ้า
Smiley...หากดารา ไม่ควรคู่ นภาไหน
หากความรัก ไม่ใช่คู่ ของหัวใจSmiley
ความเสียใจ ก็ควรคู่ ให้จดจำ


ความเหงามักเข้ามาอยู่ในหัวใจ แต่ไม่นานหรอกครับ - - ปรัมปรา

Free TextEditor

 






 

Create Date : 02 ธันวาคม 2553    
Last Update : 20 ธันวาคม 2553 8:57:36 น.
Counter : 348 Pageviews.  

แรดวิจารณ์ สามสาวทรามทราม

28/11/2010




วันอาทิตย์สุดท้ายของเดือน...กับอากาศที่แสนสดใส แดดเปรี้ยงๆสมกับเป็นฤดูหนาว...ทว่าอากาศดันไม่หนาวอย่างเคย เมดิชได้มีโอกาส(กึ่งบังคับ)ไปชม "สามสาวทรามทราม" ละครเวทีผลงานของ Polkadot Production และดรีมบอกซ์ที่ Bluebox Studio ชั้น2 M Theatre ถนนเพชรบุรีตัดใหม่




















รูปโฆษณาละครเวที "สามสาวทรามทราม "








เหตุที่ได้ไปดูก็เพราะอาจารย์วิชาศิลปวิจักษ์ที่เราลงเรียนอยู่นั่นแหละ หนึ่งเนื้อหาในศาสตร์แห่งศิลป์นั้นก็คือการแสดง จึงต้องไปสัมผัสรสชาติของการแสดงของจริงกันซะหน่อย








นัดกับโบ[เลดี้ของเรา...คือ...เพื่อนที่ลงเรียนด้วยกัน] 11.00 น. และออกเดินทางด้วยรถโดยสารไปลงสวนจตุจักร(เพราะมัวแต่โม้จนเลยป้ายเซนทรัล ลาดฯ) และเดินทางต่อด้วยรถไฟฟ้าใต้ดินลงสถานีเพชรบุรี มุ่งสู่ทางออกที่ 3 อย่างรวดเร็ว...ก้มดูนาฬิกายังไม่เที่ยงก็เลยเย็นใจ เดินไปป้ายรถเมล์ที่ใกล้ที่สุด ด้วยความที่ไม่เคยมาแถวนี้ หลงทิศและข้อมูลการเดินทางที่มีน้อยนิดจึงกระโดดขึ้น 206 [ฟรี] โดยง่ายดายเพราะจำได้ว่ามันถึงแน่นอน... ทว่า นั่งได้ซักพักชักจะยังไง ๆ เพราะเหมือนกับมันพาวิ่งกลับม.เกษตร ฯ !! สองชีวิตเลยกระโดดลงจากรถเมลล์ฟรีทันทีที่หน้าสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินศูนย์วัฒนธรรมฯ






ระลึกชาติและคลำทางกันอยุ่ 2 นาทีจึงทำการประมวลข้อมูลใหม่พบว่า อืม...นั่งผิดฝั่ง ว่าแล้วก็ข้ามฝั่งไปขึ้นรถเมล์ฝั่งตรงข้ามอย่างเร็ว [แวะ 7-11 ซื้อของกิน...เกร็งมากเพราะทั้งเซเว่นมีแต่กระเทยตัวใหญ่ๆเสียงใหญ่ๆหัวเราะแบบโจรใต้ เต็มเลย...มันสาขาอะไรวะเนี่ย] ขึ้น ปอ.206 มาถึงเป้าหมายเวลาเกือบบ่ายโมง เป็นการผจญภัยของคู่หูคู่เอ๋อที่สนุก ฮาและร้อนแดดจริงๆ รวมกลุ่มกับเพื่อนๆน้องๆและอาจารย์เสร็จก็เข้าชมละครอย่างว่าง่าย โดยที่ก่อนเข้าไปพี่ ๆที่เก็บตั๋วจะแจก "ไข่" ให้คนละ 3 ใบ (ไม่ใช่ไข่จริงๆหรอกแต่เป็นไข่ของเล่นสมัยก่อนที่หยอดเหรียญแล้วหมุน ๆ ๆ ๆจนไข่ตกลงมาแล้วก็แกะดูว่าได้อะไร) ซึ่งเอาไว้ลงคะแนนโหวตในตอนท้ายเรื่อง





















ใบปลิวของละครเวทีเรื่องนี้


























ตั๋วเข้าชมละครเวทีของผมกับโบครับ












"สามสาวทรามทราม" บอกเล่าเรื่องราวความคิดของมนุษย์ในสังคมผ่านตัวละครทั้ง 3 ได้แก่




"เปิ้ล" หญิงสาวที่ฉลาดเลิศไหวพริบดีมีความสามารถและได้ดิบได้ดีจากการหลอกลวงเพื่อนมนุษย์




"นวล"หญิงสาวที่รักและชื่นชอบการเดิมพันทุกชนิดในชีวิต และ




"แอน"หญิงสาวผู้โง่เขลาเบาปัญญาช่างเพ้อฝันและติดละครน้ำเน่างอมแงม ที่จะมาบอกเล่าเรื่องราว"ทรามทราม"ในชีวิตของพวกเธอโดยมี"ประธานสภาสัมภเวสี"ทำหน้าที่คล้ายกับพิธีกรให้แก่"สมาชิกสภาสัมภเวสี"ซึ่งก็คือผู้ชมทุกท่านที่จะต้องพิจจารณาและตัดสินว่า ใครต้องตกนรกและใครจะได้ขึ้นสวรรค์








ระหว่างที่สามค่อยๆเผยเรื่องราวขณะมีชีวิตของพวกเธอให้เราฟัง(และชม)อยู่นั้น ผู้ชมจะค้นพบว่าละครเวทีเรื่องนี้ได้บอกเล่าความจริงที่มีอยู่จริงในสังคม เรื่องราวของแต่ละคนที่นับได้ว่าเป็นบาป ความผิด ความทราม ถูกลดทอนระดับความเลวร้ายด้วยการยกเหตุผลนานาประการที่ร่วมกับถ้อยคำที่ชวนให้คล้อยตามว่าสิ่งที่พวกเธอทำลงไปนั้น "ไม่ผิด"








คล้ายการเสียดสีและสะท้อนสังคมบนโลกเรา เมื่อใครสักคนได้พลั้งพลาดทางความคิดและลงมือทำในสิ่งที่ผิดลงไปแล้ว พวกเขาเหล่านั้นก็มักจะหยิบเหตุอ้างผลของการทำชั่ว ๆของตนเอง ไม่ว่าจะด้วยปัจจัยภายในอย่างความคิด สติปัญญา ความมั่นคงของจิตใจ หรืออ้างด้วยปัจจัยภายนอกเช่นสภาพแวดล้อมที่อยู่ สังคม สื่อ เหตุการณ์ กรรมพันธุ์ จังหวะของสถานการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น ที่ก่อกำเนิดการทำบาปรูปแบบต่างๆขึ้นมา และแน่นอนว่าแต่ละคนนั้นจะมีการอธิบายเหตุผลของการกระทำทราม ๆของพวกเขาอย่างสมเหตุสมผลไม่ต่างจากที่เปิ้ล นวลและแอนทำเลย






ในตอนท้ายของเรื่องเมื่อสามสาวเล่าเรื่องราววุ่นๆของพวกเธอขณะมีชีวิตจบลง สภาสัมภเวสีหรือผู้ชมก็จะต้องพิจจารณาและโหวตตัดสินว่าจะให้พวกเธอตกนรกหรือขึ้นสวรรค์ นอกจากจะให้ผู้ชมมีส่วนร่วมแล้วก็เปรียบเสมือนทัศนคติของสังคมโดยรวมบนโลกแห่งความเป็นจริงที่มองดูและตัดสินการกระทำของพวกเธอทั้งสามว่าดีหรือไม่ดี รวมทั้งวิพากษ์ วิจารณ์ในแต่ละการกระทำว่าดีไม่ดีอย่างไร















สภาสัมภเวสี(ของรอบนี้)






เสน่ห์ของการเล่าเรื่องที่ผมชอบคือการหยิบยกเรื่องราวน่ากลัวต่างๆ อย่างความตาย ความผิดบาปทางศีลธรรม ความงมงาย มาเล่าให้เราฟัง โดยใช้การเรียงถ้อยร้อยคำพูดใหม่ให้เรื่องเหล่านั้นกลายเป็นเรื่องตลกชวนหัวเราะ ผสมกับการเล่าด้วยน้ำเสียงที่สื่อให้ถึงอารมณ์ตัวละคร และผสานกับการแสดงการทำท่าทางประกอบต่าง ๆของนักแสดงทุกคน ทำให้เรื่องราวดำเนินไปอย่างน่าติดตาม สนุกสนานระคนความหดหู่ จนคนดูหัวเราะออกมาแม้ว่าในก้นบึ้งหัวใจลึก ๆจริง ๆจะรู้สึกไม่ดีกับสิ่งที่พวกเธอทั้งสามได้กระทำลงไป








เมื่อถึงเวลาที่สภาฯ จะต้องพิพากษาโทษ ผู้ชมจะต้องเค้นความคิดเพื่อที่จะตัดสินใจ เกิดความขัดแย้งภายในจิตใจและกลไกทางความคิดระหว่างสิ่งที่ถูกต้อง สิ่งที่ผิดบาป บวกลบกับความรู้สึกสงสาร ความเห็นใจ หักล้างเหตุผลกลั่นกรองกระทั่งได้คำตอบที่เป็นเพียงการหย่อนไข่ลงในกล่องตัวเลือก



Q : คิดอย่างไรกับละคร ?


A : เป็นเรื่องที่บอกเล่าความจริงของสังคมได้อย่างสร้างสรรค์และนำความตลกร้ายมาเล่นได้อย่างน่าสนใจ



Q : นักแสดงเป็นไงบ้าง ?


A : นักแสดงเก่งมาก การเล่าเรื่องนั้นมีการพูดถึงตัวละครประกอบตัวอื่นๆอีกทว่าผู้แสดงกลับมีเพียงไม่กี่คน นักแสดงคนเดียวต้องดึงบุคลิกของตัวละครทั้งตัวหลักและตัวประกอบ แสดงลักษณะบุคลิกนิสัยเฉพาะตัว ผ่านท่าทางและน้ำเสียง นอกจากนี้ยังต้องสื่ออารมณ์ของตัวละครนั้น ๆ ออกมาโดยที่คนดูไม่งง



Q : ชอบตัวละครตัวไหน? เพราะอะไร?


A : ผมชอบตัวละครทั้ง 3 ตัวเลย เพราะแต่ละคนมีความเป็นเอกลักษณ์ในบุคลิกและความคิด มีมุมมองของตัวเองที่แตกต่างจากคนทั่วไป และแน่นอนที่สุดคือพวกเธอมีความสุขในสิ่งที่ตัวเองทำ(แม้ว่าจะไม่รู้ตัวว่าที่ทำอยู่มันผิด)



Q : แล้วคุณตัดสินอย่างไร?



A : ผมโหวตให้ลงนรกทั้ง 3 คน



Q : ทำไมล่ะ ?


A : เพราะความผิดบาปของทั้งสามคือความจริงที่ต้องได้รับอยู่แล้ว หากยอมรับไม่ได้ก็คงไม่ต่างจากพวกเธอที่จะต้องสรรค์หาเหตุผลมาอ้างเพื่อให้ตนพ้นผิด


กรณีของเปิ้ลคือคิดเข้าข้างตัวเองมาเสมอว่าตัวเองทำถูกแล้ว เข้าใจว่าตนความดีช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ เป็นการยกให้ตัวเองเป็นศูนย์กลางและคล้ายการหลอกตัวเอง


นวลที่รู้ทั้งรู้ว่าสิ่งที่ทำอยู่ไม่ดี บาปแต่ก็หักห้ามใจไม่ได้แม้ว่าจะลังเลใจอยู่หลายครั้งสุดท้ายเธอก็ปล่อยให้ตัณหาเป็นผู้ชนะ




ส่วนแอนสาวสมองช้าปัญญาทึบที่ถูกคนรอบตัวดูแคลนและถูกครอบงำทางความคิดด้วยละคร ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสิ่งที่เพ้อฝันจนถูกหลอกเป็นเหยื่อของคนอื่น หลายคนอาจจะเห็นว่า "ความโง่เป็นสิ่งที่ช่วยไม่ได้" แต่ผมกลับมองว่า "ความเขลานั้นถือเป็นต้นกำเนิดแห่งบาป" เพราะความโง่เขลานั้นมีอานุภาพทำให้เราไม่สามารถแยกแยะได้ว่าสิ่งที่ทำอยู่นั้นควรหรือไม่ จะมีใครเดือดร้อนมากน้อยแค่ไหน อย่างในละครเรื่องนี้เหตุที่เธอต้องมีบาปติดตัวเพราะฆ่าผู้อื่นและตนเอง(แม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจก็ตามที)



Q : แล้วคุณคิดว่าตัวเองจะถูกตัดสินอย่างไร กับสิ่งที่ทำเมื่อครั้งยังมีชีวิต ?


A : ลงนรกอยู่แล้วสิ ความดีและความเลวมันไม่ได้หักล้างกันซะหน่อยส่วนใครส่วนมันนะ ยอมรับในสิ่งที่ทำลงไปเพราะยังไงเราทุกคนก็ล้วนมีเหตุผลในทุกการกระทำ จะดีหรือชั่วนั้นมันก็อยู่ที่มุมมองเหมือนๆกับที่สามสาวพยายามเล่าให้คุณฟังในมุมมองที่แตกต่างนั่นแหละ



Q : ประโยคไหนในเรื่องที่ชอบ?


A : "She so stupid, She a buffalo ...but she can ไถนานะคะ", "147", "เหรียญล้านช้าง" ...ชอบเยอะเลยแต่นึกไม่ออกอ่ะตอนนี้



Q : สุดท้ายละ ละครเวทีเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า....?


A : คนจะเลวก็มักจะมีเหตุผลในการทำความเลวของตัวเอง จนสุดท้ายก็ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนเลว




ซักวันเราคงพบกันที่สภาฯ


(by) Medih C.Rozenkroy






 

Create Date : 28 พฤศจิกายน 2553    
Last Update : 28 พฤศจิกายน 2553 22:02:07 น.
Counter : 843 Pageviews.  

วันของเพื่อนๆ

งานรับปริญญาของเพื่อนๆ ....


ปี 2553 ... 21 กรกฏาคม : ไปแสดงความยินดีกับเพื่อนๆที่เรียนจบ... เมื่อไรกูจะจบฟะเนี่ย !!!


 


เหลืออีก 2 ตัวเว่ย.... เอาให้หมดๆ วุ้ยๆ





 

Create Date : 22 กรกฎาคม 2553    
Last Update : 22 กรกฎาคม 2553 18:44:03 น.
Counter : 181 Pageviews.  

ข้อบ่งใช้กระทู้พ่อมด

Smiley ข้อบ่งใช้บล็อคพ่อมด


Smiley MediH Blog .... มีอะไร ? Smiley


Smiley เมดิชบล็อค คือ แหล่งรวบรวมความไร้สาระ(ในสายตาของคนอื่น) ของมนุษย์คนนึงโดยจะขึ้นหน้าแรกไว้ก่อนแล้วย้ายไปไว้ตามหมวดต่างๆทีหลัง ด้วยหวังว่าจะมีคนเสนอความคิดเห็น(Comment)และทักทายตามประสา ....


Smiley อัพเดทบ่อยมั๊ย ? : ตามความขยันของตัวเมดิช เป็นพักๆ เป็นช่วงๆ เป็นหลินฮุ่ย Smiley


Smiley อยากรู้ อยากด่า อยากถาม อยากสะกิดละ ? : เชิญตามสบายเลยครับ ไม่กัด + ฉีดยามาแล้วด้วย


Smiley สาระความรู้ในนี้มีเยอะมั๊ย : แล้วแต่มุมมอง...เพราะพ่อมดสติแตกมันคิดว่าทุกอย่างบนโลกมีสาระ...


Smiley เพิ่มเติม : คอมเม้นให้ผมด้วยนะก๊าบบบบ ไม่คอมเม้นไม่เป็นไร ... แต่มาเยี่มชมบ่อยๆละกันนะ จะได้มีแรงมาอัพเยอะๆ



Smiley ขอบคุณครับ


 




 

Create Date : 23 มิถุนายน 2553    
Last Update : 23 มิถุนายน 2553 21:18:45 น.
Counter : 275 Pageviews.  

1  2  3  

Valentine's Month


 
Mediz
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีผู้ผ่านไปผ่านมาคับ ^^
ชื่อเปียวคับ เลี้ยงง่าย เชื่องง่าย เวลาว่างชอบทำอะไรจิปาถะ ไม่ชอบอยู่เฉยๆ ทำนู่นทำนี่ แบบว่าเดินมั่งอยุ่กับที่มั่ง ใครสนใจถามอะไรก็ฝากๆไว้ได้นะคับผม
Friends' blogs
[Add Mediz's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.