เพ้อ เพ้อ...
1 นาฬิกากว่าๆ (ตามเวลาท้องถิ่น LA)

วันนี้ตอนเย็นๆมีแผ่นดินไหว ประมาณ 5.4 ริกเตอร์ ถ้านึกไม่ออกก็อารมณ์แบบน้ำกระฉอก รู้ว่าที่นี่มีแผ่นดินไหวแต่ไม่เคยเจอหนักขนาดนี้มาก่อน

ทีแรกก็ตกใจ แต่พอนานๆไป After shock มาบ่อยเหลือเกิน จนรู้สึกว่า อีกนานไหมเนี่ย...อีกนานไหมมันจะหยุด

วันนี้ขึ้นสเตตัสเฟสบุ๊คว่าแผ่นดินไหวด้วย แถมเล่าให้เพื่อนสนิทฟังอีก เค้าก็เลยบอกว่า "มึงพูดออกบ่อย" เลยตอบกลับไปว่า "นี่แค่สองครั้งเองนะ" 

สิ่งเหล่านั้น มันแสดงถึงคำว่า "เวลาทำให้เราห่างกัน" อย่างที่ใครๆเค้าว่าจริงๆ เมื่อก่อนเราใช้ชีวิตกันยังไง ตอนนี้ภาพนั้นแทบไม่อยู่ในหัว

เราห่วงกันน้อยลง เวลาเราเสียใจเราไม่เล่าให้อีกคนฟัง อาจจะเพราะกลัวอีกคนเป็นห่วง หรือกลัวเค้ารำคาญก็แล้วแต่ เวลาที่ไม่เจอกันมันช่างน่ากลัวจริงๆ

ถ้าพรุ่งนี้เราเจอกัน เราจะคุยกันยังไง....

Miss you guys



Create Date : 29 มีนาคม 2557
Last Update : 29 มีนาคม 2557 15:36:57 น.
Counter : 454 Pageviews.

0 comment
สนามหลวงเมื่อ 11 เดือนที่แล้ว




สนามหลวงเมื่อ 11 เดือนที่แล้ว....................หนึ่งสัปดาห์ต่อจากนั้น ฉันอยู่ที่อเมริกา


สถานที่ที่จากมาตอนนั้นมันช่างสวยงามจริง มหาวิทยาลัยศิลปะเล็กๆตั้งอยู่บริเวณเมืองหลวงเก่าของกรุงเทพฯ ประตูหน้าตั้งเผชิญกับพระบรมมหาราชวัง แต่พอออกประตูของกรมศิลปากรก็จะเยื้องกับสนามหลวงที่มีผู้คนมากหน้าหลายตา หลายอาชีพ หลายสถานะ มีวงจรชีวิตที่วนเวียนอยู่ตรงๆนั้นซ้ำๆ....


เหมือนพวกเรานักศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยศิลปะเล็กๆแห่งนั้น การใช้ชีวิตชองพวกก็ไม่ต่างจากพวกเขาเหล่านั้น แต่เราเรียกพวกเขาเหล่านั้นว่า "คนปกติ" และเรียนกันเองว่า "คนไม่ปกติ" สองคำนี้เป็นสองคำที่เพื่อนๆและฉันใช้แบ่งแยกความแตกต่างระหว่างพวกเรากับพวกเขา


สิ่งที่ฉันเห็นจาก "คนปกติ" ที่พวกเราบัญญัติศัพท์ขึ้นมานั้น ทำให้นึกถึงช่วงที่ก่อนจะมาเป็นนักศึกษาน่ะสิ..... มันก็ไม่ได้สบาย หรูหรา อะไรหรอกนะ แต่เรามีเวลาทำอะไรๆอย่าง"คนปกติ" มากกว่า "คนไม่ปกติ" อย่างพวกเราที่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานจากอาจารย์ที่เคารพในคณะหลายๆท่านน่ะสิ


"คนปกติ" แถวสนามหลวง พวกเขาทำอะไรหลายๆอย่าง ที่บางกิจกรรมก่อให้เกิดความอิจฉาในชีวิตแบบนั้น บ้างนั่งสูบบุหรี่สบายอารมณ์ที่ม้านั่ง บ้างรอรถเมล์เพื่อเดินทางไปยังที่อยากไปหรือที่ต้องไป บ้างกำลังเดินเพลิดเพลินบ้างเดินเร่งรีบเพื่อไปสักที่ 


"คนปกติ" พวกนี้ทำให้สนามหญ้าสีเขียวผีนใหญ่นั้น มีชีวิตชีวา มีวิถีชีวิตถึงแม้จะหลากหลายซึ่งขึ้นอยู่กับตัวบุคคลก็ตาม จึงอดไม่ได้ที่ฉันจะเลือกเก็บสนามหญ้าผีนนั้นเข้าไว้ในกล่องความทรงจำประเภทสวยงาม แม้จะนานเกือบปีแล้วแต่ไม่เคยลืม



Create Date : 13 ตุลาคม 2556
Last Update : 13 ตุลาคม 2556 13:21:53 น.
Counter : 269 Pageviews.

1 comment

พฤษภาหน้าฝน
Location :
California  United States

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]