นิยายแปล..........แปลแหลก แปลกนักแล Present to you by Maxmaya

"ATTITUDE" The pleasure you get from your life is equal to the "ATTITUDE" you put into it
Group Blog
 
All blogs
 
เปลือย...ใจ ใส่บันทึก บทที่ 26 - 30





บทที่ 26
อากาศไม่ดีเราต้องระบายออกเอาออกซิเจนเข้ามาแทน




คุณสงบเยือกเย็นมาก คุณเดินผ่านโคลโดยที่ไม่ได้มองไปที่เค้าเลย คุณเดินผ่านประตูทรงฝรั่งเศสออกไปยังระเบียงด้านนอก คุณนั่งอย่างระมัดระวังลงบนเก้าอี้หวาย
หัวใจคุณเต้นโครมคราม โครมคราม
คุณนั่งอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน เงียบเชียบ ในความเงีบบสงบหลังพายุกระหน่ำ อาทิตย์ทอแสงแดดอ่อน ๆ ออกมาแต่ก็ไม่ได้ทำให้ใจที่ร้อนรุ่มของคุณเยือกเย็นลงมาได้เลย ไม่มี มันยังคงเร่าร้อนเหมือนอาทิตย์ที่มันเคยร้อนยังไงมันก็ยังร้อนอยู่อย่างนั้น



Part Two

จิตวิญญาณของฉันเฝ้ารอคอยแต่เธอเสียยิ่งกว่ารอตะวันขึ้นในทุกเช้า อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละ มันยิ่งกว่ารอตะวันขึ้นในทุกเช้าเสียอีก





บทที่ 27
ส้วมซึมไม่น่าจะสร้างติดไว้ในที่พักอาศัย




วันที่จันทร์แรกหลังจากกลับจากมาราเคช คุณอยู่ในร้านกาแฟที่ย่านโซโหแต่ลำพัง คุณสั่งถั่วอบซอสราดขนมปังกับชาเท็ดลีย์ที่ใส่มาในกาแสตนเลส เมนูอาหารทำด้วยกระดาษแล้วเคลือบด้วยพลาสติก คุณกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ทั้ง ๆ ที่คุณไม่ได้อ่าน
รู้สึกเหมือนคุณถูกถลกหนัง
ผมไม่สามารถอธิบายได้ เค้าบอกอย่างนั้น หน้าแดงทุกทีที่ถาม คุณตีโพยตีพายเกินไป เค้าว่าอย่างนั้น หล่อนเป็นแค่เพื่อนเท่านั้นเอง เป็นเพื่อนของเรา ผมแค่ดื่มกับหล่อนบ้างนาน ๆ ครั้ง พูดแล้วเค้าก็เงียบไปอีก
ราวกับว่าสิ่งที่เค้าต้องการจะพูดต่อนั้นมันพูดออกมาไม่ได้ จะให้มันหลุดออกมาไม่ได้ แต่คุณจะไม่ให้มันหยุดอยู่แค่นี้หรอกนะ
แค่เพื่อนเหรอ อืมม ฮึ
คุณใจเย็นในคำบอกกล่าวของเค้า เอามือกอดอก ฟังคำอธิบายแบบถู ๆ ไถ ๆ ไร้แก่น เอาความไม่ได้

คุณสถิตอยู่ที่คาเฟ่ในโซโห คุณอยากจะละลายหนีหายไปจากโลกนี้ซะให้ได้ อยากจะหดตัว หนีไปให้พ้น ๆ จากแสงแดดอุ่นในหน้าร้อน ไปให้ไกลจากสีชมพูหวานเย้ายวนจากเด็กสาวที่กำลังเดินอยู่บนถนน

ภายในเวลาช่วงนี้ที่พระเจ้าหยิบยื่นให้ เค้าไม่เคยที่จะหยุดพร่ำบอกกับคุณว่าเค้ารักคุณ เพียงแต่ว่าคุณไม่มีความปราถนาที่จะได้ยินได้ฟังมันอีกต่อไป เพราะความสัมพันธ์ที่มันโดนราดด้วยน้ำเย็นจัดที่ทำให้คุณเย็นเข้าไปถึงในกระดูกดำด้วยความช็อค
แค่เพื่อนเหรอ อืมม ฮึ
คุณจะไม่หยุดเพียงแค่นี้แน่

จากหนึ่งสัปดาห์เป็นสองแล้วตั้งแต่คุณรู้ความ ทุกสิ่งเปลี่ยนไป และก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง คุณไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์ทั้งที่กำลังนั่งเปิดอ่านมันอยู่ คุณชอบคาเฟ่แห่งนี้ในโซโหมากกว่าร้านลูกโซ่จากอเมริกาที่ดูเหมือนว่ามีอยู่เต็มไปหมด ถึงแม้ว่าเป็นร้านที่โคลจะเลือกเป็นร้านสุดท้ายก็ตาม ก่อนหน้านั้นคุณจะยอมให้ความชอบและไม่ชอบของโคลเป็นตัวกำหนดกิจกรรมในวันเวลาของคุณ แม้ว่าจะเป็นเวลาที่เค้าไม่ได้อยู่ด้วยกับคุณก็ตาม แต่ตอนนี้คุณเริ่มดื้อขึ้นมาบ้าง พอได้รู้ว่าความสัมพันธ์มันเล่นงานคุณรวดเร็วราวกับกับดักกระต่าย แล้วคุณก็หลุดพ้นออกมาจากความสัมพันธ์ จากบ้าน และจากชีวิต
ชายสูงวัยที่อยู่หลังเครื่องเก็บเงินเหมือนจะรับรู้บางอย่างที่กำลังเกิดขึ้นอยู่กับคุณในขณะนี้ เค้ายิ้มทักทายให้คุณอย่างอบอุ่น ส่งถ้วยชาให้คุณโดยที่ไม่ต้องรอให้ถามหา
เราก็แค่ดื่มด้วยกันนาน ๆ ครั้งแค่นั้น เข้าใจมั๊ย
ฉันไม่เชื่อคุณหรอก ค่ะ ขอโทษนะ ฉันไม่สามารถทำใจให้เชื่อคุณได้
แต่มันเป็นเรื่องจริงนะ จริงจนผมเบื่อที่จะบอกกับคุณแล้ว
ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่สามารถเชื่อคุณได้จริง ๆ
มือไม้ของคุณโบกส่าย เยือกเย็น อยู่ข้างศรีษะของคุณ นิ้วมือกำแน่นจนข้อนิ้วเป็นสีขาว คุณได้เปลี่ยนเป็นคนอื่นไปแล้ว แม้แต่เสียงตัวเองคุณก็จำไม่ได้

วันแล้ววันเล่าที่คุณเฝ้าสถิตอยู่ที่คาเฟ่แห่งนี้ในย่านบันเทิงของลอนดอน มันเป็นเหมือนสัญญาณเตือนให้รู้ว่าบางสิ่งจากได้แหลกสลายจากภายใน คุณไม่แน่ใจว่าทำไมคุณถึงได้เลือกที่จะมาร้านนี้ โดยปกติแล้วคุณจะไม่ไปร้านกาแฟหรือร้านอาหารตามลำพัง คุณว่ามันประเจิดประเจ้อไปหน่อย คุณรู้อยู่อย่างเดียวในตอนนี้ก็คือ คนสองคนที่ใกล้ชิดคุณที่สุดได้ออกไปจากใจที่ปิดตายของคุณเสียแล้ว ในขณะที่คุณกางหนังสือพิมพ์ออกอ่าน รินนมลงในถ้วยชา คุณก็รู้สึกเหมือนกับก้อนแผ่นฟอยล์ที่ขดกลมอยู่ภายในมันกำลังคลี่คลายตัวออกมา หากว่ามีใครกำลังมองคุณอยู่เค้าก็คงจะรู้หรอกว่าคุณรู้สึกอย่างไร คุณสงบเสงี่ยม เป็นแม่บ้านจากชานเมืองที่เมื่อไม่นานมานี้เองคุณยังอยู่ในห้องพักในโรงแรมที่มาราเคชอยู่เลย แต่แล้วจู่ ๆ อนาคตทั้งหมดของคุณกลับวูบดับไปภายในตูมเดียว
สิ่งที่เหลือคือความเจ็บปวดเพียว ๆ เกินกว่าที่จะเสียน้ำตาร่ำไห้
หล่อนเป็นแค่เพื่อน แค่เพื่อนเท่านั้นจริง ๆ นั่นคือทั้งหมดที่โคลพูดได้ และที่ในคาเฟ่ในโซโหแห่งนี้เองที่คุณมานั่งระบายทุกข์อยู่เป็นสัปดาห์ที่สามเข้าไปแล้ว คุณกระแทกถ้วยชาลงบนจานรองอย่างแรง จนมันร้าว



บทที่ 28
โรคภัยไข้เจ็บคือบทลงโทษโดยธรรมชาติที่โหดร้าย




หนึ่งเดือนหลังจากที่คุณกลับจากมาราเคช ความคับแน่นเริ่มผ่อนคลาย คุณไม่เบื่อหรือโกรธอีกแล้วคุณเพียงแต่หยุด ไม่พันผูกกับอะไรใด ๆ ไม่สนใจอะไร คุณไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปดีในอีกชั่วโมงข้างหน้าหรือว่าเวลาทั้งหมดที่เหลือในชีวิต แสงแห่งอนาคตมันสลัวเต็มที ไม่เหมือนแสงที่สาดส่องผ่านบังตาเข้ามาปลุกคุณในยามเช้าเมื่อตอนที่คุณยังเด็ก ท้องฟ้าที่ลอนดอนเป็นเหมือนฝ้าเพดานน้ำในบ้านเก่า ๆ และคุณก็จะผล็อยหลับไปตลอดในช่วงเช้าและรู้สึกตื่นขึ้นมาด้วยอาการผวาตระหนกตกตื่นในลำใส้ แล้วคุณก็ลุกเดินเล่นบนถนนมองดูอะไรต่อมิอะไรแต่ไม่ได้เห็นอะไรเลย ทุกอย่างมันดูเปลือยเปล่า

ร้านเซลฟ์ริดจ์ ดึงดูดให้คุณเข้าไปข้างใน เหมือนมันสัญญาว่าจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง คุณไม่ได้มาที่นี่เป็นเวลานานมากแล้ว เมื่อก่อนคุณเคยมาเลือกซื้อของกับธีโอที่นี่บ่อย ๆ ธีโอมักจะคะยั้นคะยอให้คุณลองโน่นลองนี่ในสิ่งที่คุณไม่ชอบ คุณไปดูของที่เคาเตอร์เครื่องประดับ ซื้อแหวนหกวงมาใส่ คุณหลี่ตามองดูสัญลักษณ์การแต่งงานแล้วของคุณที่นิ้วมือ แหวนหมั้นและแหวนแต่งงานของคุณถูกบดบังรัศมีไปเสียสิ้น คุณยิ้มขณะที่ยืดมือออกไปมองดูแหวนบนนิ้วมือ
แต่แล้วมันก็หวนกลับมาอีก เสียงของเค้า มันมักจะย้อนกลับมาเสมอด้วยสุ้มเสียงที่เค้าพูดคุยกับหล่อนคนนั้นทางโทรศัพท์ คุณไม่ได้คิดถึงเค้ากับหล่อนในทางร่างกายสัมผัสหรอกนะ แต่มันเป็นความแนบแน่นในน้ำเสียงที่เค้าคุยกับหล่อนมากกว่า คุณไม่เคยนึกมาก่อนจนกระทั่งคุณได้ยินเสียงเค้าในวันนั้นที่ห้องพักในโรงแรม คุณถึงได้รู้ว่ามันนานมากแล้วที่คุณเคยได้ยินมันครั้งสุดท้าย และคุณก็คิดถึงมันมาก คุณคิดถึงมันอย่างรุนแรงเหลือเกิน
เสียง ของคุณเอง
คุณกัดกรามแน่นในขณะเดินไปที่รถไฟใต้ดิน คุณพยายามที่จะผ่อนคลายกรามของคุณ คุณนวดเบา ๆ ที่คิ้วตรงรอยย่นระหว่างตาที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่ ก่อนนอนทุกคืนคุณจะต้องเอานิ้วแตะครีมไวตามินอีที่เย็นยะเยือกมาทาตรงรอยนั่น รอบ ๆ ตัวคุณเงียบสงัดจนคุณได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ในบ้านมืดมิดยกเว้นในห้องนอน เดี๋ยวนี้โคลก็ไม่ค่อยอยู่ เค้าต้องทำงานดึก นั่นคือข้ออ้างที่เค้าบอกกับคุณ ตรงทางเดินเข้าบ้านก็ไม่ได้เปิดไฟไว้ต้อนรับเค้าตอนกลับมา ทุกคืนก่อนนอนคุณจะนั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งหน้ากระจกนิ้วมือค้ำหน้าผากไว้เหมือนไม่ให้มันล้ม แต่ดูเหมือนคุณจะพ่ายแพ้มันเสียทุกคืนไป
คุณต้องพ่ายเหมือนกับเทียนที่ถูกเป่าดับ



บทที่ 29
เพื่อนเป็นสิ่งที่กำจัดออกไปได้ยากไม่ว่าจะในกรณีไหนก็ตามหากว่าเค้าเหล่านั้นเป็นเพื่อนที่แท้จริง




เสียงออดดังลั่นแผดเข้าหูคุณในยามเช้า คุณบ่นพึมพำทั้งที่ยังอยู่บนเตียงนอน เครื่องตอบรับอัตโนมัติเสียทำให้คุณต้องลงไปข้างล่างเพื่อเปิดประตูหน้าดูซิว่าใครมา คุณยังอยู่ในชุดนอนตัวเก่าหน้าตาคงจะดูไม่ได้ทีเดียว
ธีโอน่ะเอง ปากแดงเสื้อก็แดง ยังกับโดนเลือดสาด และมาก่อนที่เธอจะไปทำงาน
คุณปิดประตูก่อนที่เธอจะพูดออกมาว่า นี่มันตลกสิ้นดี เราคงต้องคุยกันหน่อยแล้วนะ คุณยืนเอาศรีษะพิงประตูเหยียดแขนตรง มาพูดกันหน่อยได้มั๊ย เธอขอร้อง เสียงเคาะประตูหนักขึ้น คุณรู้สึกได้ถึงแรงเคาะที่บานประตู คุณยืดตัวตรงแล้วเดินกลับขึ้นไปโดยไม่หันกลับมาอีก มือของคุณสั่นเทาอยู่ที่ปากของคุณ

การทรยศจากธีโอเป็นสิ่งสุดยอด ตื่นตะลึง ไม่สามารถเข้าใจได้ สิ่งที่คุณไม่เข้าใจเลยก็คือพฤติกรรมของเธอ ไม่ใช่โคล คุณคิดอยู่เสมอว่าเธอเป็นคนเดียวที่คุณไว้ใจ ไม่ใช่แม่ หรือสามี เธอเป็นผู้หญิงที่เข้าใจเหตุผลต่าง ๆ เป็นอย่างดี เข้าใจอย่างที่พวกผู้ชายไม่สามารถเข้าใจได้ คุณไม่สนใจข้อแก้ตัวหรอก เพราะไม่มีอะไรทำให้มันกระจ่างชัดได้ เพราะอะไรก็ตามที่เธอจะพูดนั้นมันจะถูกลบล้างไปด้วยความสับสนวุ่นวายในความซื่อสัตย์ที่ไม่ซื่อ คุณอาจจะคร่ำครวญด้วยหัวใจที่เหมือนถูกเฆี่ยนตี
คุณทนที่จะคิดถึงโคลกับธีโออยู่ด้วยกันไม่ได้เลยจริง ๆ คุณคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าธีโอจะเป็นอย่างไรเวลาที่เธออยู่กับผู้ชาย เธอจะใช้วิธีไหน หรือจะเป็นอย่างไรเวลาที่เธอเปลี่ยนเป็นคนอื่นทั้งท่วงท่าและน้ำเสียง มันเป็นอีกด้านหนึ่งของเพื่อนหญิงของคุณที่คุณไม่เคยคิดที่จะล่วงเกิน สิ่งที่คุณรู้แน่ ๆ ก็คือสามีของคุณติดกับแรงดึงดูดแห่งความหิวโหยของเธอเข้าให้แล้ว คุณรู้ได้จากน้ำเสียงของเค้า
ครั้งหนึ่งมันเคยเกิดขึ้นกับคุณ ธีโอทำให้ความสัมพันธ์ของคุณเลอะเทอะ ไม่เคยมาร่วมงานดินเนอร์ปาร์ตี้ ไม่เคยส่งการ์ดขอบคุณ ยกเลิกนัดเที่ยวกลางคืนตอนนาทีสุดท้าย และมาสายเสมอ แต่คุณก็โกรธเธอไม่ลงสักที เพราะทุกครั้งที่เธอปรากฏตัวมันทำให้ชั่วโมงนั้นของคุณจรัสจ้าขึ้นมาทันทีที่คุณเห็นเธอ ความหมางใจต่าง ๆ เป็นอันหายไปเสียสิ้น
ตอนนี้เธอเฝ้าพยายามติดต่อกับคุณครั้งแล้วครั้งเล่า แต่คุณก็วางสายไปเสียก่อนทุกครั้งที่เธอจะได้พูดอะไร ไม่ว่าเธอจะพยายามพูดให้เร็วแค่ไหนก็ตาม อีเมลล์ของเธอที่ส่งให้คุณก็จะถูกตัดทิ้งไปทันทีโดยที่ไม่ได้เปิดอ่าน จดหมายก็จะถูกฉีกทิ้งไปเลยเช่นกัน คุณเก่งอยู่แล้วกันเรื่องกันคนให้ออกไปจากชีวิต มันเป็นทักษะเล็ก ๆ ที่มีประสิทธิภาพมากที่ติดตัวคุณมาตั้งแต่ไหนแต่ไร คุณทำได้อย่างงดงามแล้วคุณก็ก้าวต่อไป คนอย่างธีโอจะโกรธมากที่ถูกเมินเฉย มันเป็นสิ่งที่เธอกลัวมาตลอด มันทำให้คุณรู้สึกแปลกเหมือนมีพลังบางอย่าง พลังแห่งความสงบไม่โต้ตอบ มันทำให้คุณแกร่งขึ้น มันช่วยให้คุณต้านทาน มันช่วยให้คุณยืนหยัด บางทีมันก็คล้าย ๆ กับเซ็กซ์ของคุณ



บทที่ 30
ยาเก่า ๆ ไม่ควรที่จะเก็บไว้ เพราะมันยากที่จะมีโอกาสเอามาใช้อีก และไม่นานมันก็จะเสื่อม




โคลต้องการให้คุณไปงานปาร์ตี้กับเค้า มันเป็นงานปาร์ตี้ที่จัดขึ้นโดยเจ้าของแกลเลอรี่ที่มีรูปภาพที่ต้องการทำความสะอาดในรายละเอียด มันเป็นรูปเมืองเวนิส ซึ่งวาดโดยนักเรียนจากคานาเล็ทโต โคลอยากได้งานนี้มาก เพราะเค้าสงสัยอยู่ว่ามันจะต้องมีบางอย่างจากดั้งเดิมซุกซ่อนอยู่ภายใต้ภาพนั้น คุณไม่อยากไปหรอก คุณยังไม่อยากให้อะไรกับโคลทั้งนั้นในตอนนี้
ได้โปรดเถอะนะ โคลขอร้องคุณ
คุณก็รู้อยู่ว่าฉันไม่ชอบอะไรแบบนั้น
แต่ไซมอนชอบคุณนะ และผมก็ต้องการงานชิ้นนี้ด้วย
คุณรู้ว่างานนี้โคลต้องการภรรยาคนนี้แน่ เค้าเคยบอกกับคุณว่าคุณเป็นคนเก่งไกล้มือ ใคร ๆ ก็ชอบคุณเพราะว่าคุณช่างแสนหวาน น่ารัก ใคร ๆ ก็อยากจะคุยกับคุณ ซึ่งความหมายที่แท้จริงก็คือมันสะท้อนให้เห็นถึงการประสบความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของโคลที่ทุกคนชื่นชม เค้าอวดให้ทุกคนได้เห็นเหมือนกับเป็นรถ เป็นนาฬิกาเรือนทอง หรือเป็นสูทตัวใหม่ คุณเพิ่มรสชาติความชื่นชอบของทุกคนที่มีต่อความสำเร็จของโคล คุณเคยชอบใจที่โคลบอกว่าเค้าเหมือนได้รับรางวัลใหญ่ คุณจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่คุณทำได้ในโอกาสต่าง ๆ ทางสังคม ในงานปาร์ตี้ต่าง ๆ คุณผลัดกันเล่าเรื่องราวเก่า ๆ ของคุณ ไม่ว่างานดินเนอร์ปาร์ตี้ที่บ้านเพื่อนคุณหรือที่บ้านของคุณเอง มันเป็นการปฏิบัติตัวอย่างสอดคล้องของคุณในการทำอาหาร การเสริฟ หรือการเก็บล้าง คุณทั้งสองเล่นบทคู่สมรสได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยทีเดียว
ได้โปรดเถอะนะ โคลขอร้องอีก
ได้ ไปก็ได้
คุณวางมือไว้ที่ลำคอของคุณ คุณมักจะยอมให้เสมอคุณเป็นอย่างนี้มาตลอดในชีวิตคุณ คุณได้มันมาจากไหนกันนะ เจ้าความดื้อแพ่งแห่งความต้องการเป็นที่ชื่นชอบ

บ้านของไซมอนอยู่ไม่ห่างจากแฟลตคุณมากนัก ไซมอนยืนเด่นอยู่ท่ามกลางแขกเหรื่อกลางห้อง เค้าวัดความสำเร็จของตัวเองด้วยการที่ได้ไกล้ชิดกับคนที่มีชื่อเสียง เค้าแจกจ่ายนามบัตรไปทั่ว ไม่ชอบอยู่คนเดียว ไซมอนชอบคุณก็เพราะว่าอ่านคอลัมน์ซุบซิบนินทาแล้วก็เอามาพูดต่อได้ คุณเบิกตากว้างเวลาที่เค้าพูดอะไรออกมา ตอนนี้เค้าอยู่ในความสัมพันธ์เผิน ๆ อยู่กับป๊อปสตาร์คนหนึ่งจากดับบลินที่มีทรงผมท่าทางราคาแพงและก็มีเพลงที่คุณจำชื่อไม่เคยได้ ติดอันดับหนึ่งในตอนซัมเมอร์ วันนี้หล่อนไม่ได้มาด้วย ไม่มีคนมีชื่อเสียงในงานนี้ ไซมอนคงจะผิดหวังอย่างแรง คุณสังเกตุเห็นเหล่าแขกเหรื่อในงานต่างสอดส่องสายตาไปทั่ว บ้างก็คุยกัน บ้างก็คอยจ้องมองหาดูซิว่ามีคนมีชื่อเสียงอยู่บ้างมั๊ยราวกับว่าเป็นเหตุผลหลักที่ทุกคนมาที่นี่
คุณอยากจะกลับแล้วละ
คุณนั่งอยู่คนเดียวบนโซฟาหนังสีดำที่มุมหนึ่งของห้อง มีโคมไฟที่ใช้การไม่ได้แล้ววางอยู่ข้าง ๆ อันหนึ่ง คุณไม่เคยพิศวาทงานปาร์ตี้นัก คุณเก่งเกินไปกับการเขินอาย หรือความนิ่งเงียบในบางครั้ง หรือพูดอะไรให้ระคายหูใครได้ คุณไม่เก่งนักกับการเข้ากับคนเยอะ ๆ คุณรู้สึกดีกว่ากับการพูดคุยแบบตัวต่อตัว มนตร์วิเศษเล็ก ๆ ของคุณใช้ไม่ได้ผลกับคนกลุ่มใหญ่ คุณมองดูเหล่าแขกในงานอีกครั้ง และรู้สึกไม่ชอบกับความคิดถึงการเป็นโสดอีกครั้ง การที่จะต้องพบกับผู้ชายด้วยความตั้งใจ คุณจะหน้าแดงขึ้นมาทันทีที่อยู่ต่อหน้าคนที่คุณรู้สึกโดนใจขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ร่างกายของคุณทำให้คุณต้องผิดหวังอยู่เรื่อยเลย คุณนึกคิดไปถึงว่าธีโออยู่ที่นี่ด้วยความน่าประทับใจที่มันทำร้ายจิตใจคุณ คุณเห็นเธอเปล่งประกายอยู่ท่ามกลางคนอื่น ๆ เป็นจุดสนใจของทุกคน เธอจะโยกไปกลุ่มนั้น ย้ายไปกลุ่มนี้อย่างลื่นไหล
คืนนี้คุณอยู่ในชุดผ้าซาตินสีดำประดับด้วยแถบกิโมโนโบราณ ปกติแล้วคุณชอบชุดนี้มาก แต่สำหรับคืนนี้ดูเหมือนชุดนี้จะเกินไปหน่อย คุณอยากจะกลับบ้านแล้วละ แต่คุณจะเดินกลับไปคนเดียวได้อย่างไรกัน ระหว่างถนนไปแฟลตคุณมีบ้านเก่า ๆ น่ากลัวอยู่สองหลัง และเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เองมีผู้หญิงถูกแทงอีกคนนึง หากว่าต้องเดินไปคุณต้องการโคลเดินไปกับคุณด้วยแน่ แต่เค้ากำลังไปได้สวย เค้ากำลังเต็มที่อยู่กับมัน คุณได้แต่หวังว่าเค้าจะเสร็จเร็วสักหน่อย คุณเกลียดที่จะต้องขึ้นอยู่กับใครสักคนในขณะที่คุณต้องการจะไปแต่ก็ไปไม่ได้ คุณก็เลยต้องติดกับอยู่กับชุดซาตินดำที่เวอร์ไปหน่อยสำหรับคืนนี้
โคลอยู่กับไซมอน ทั้งคู่ต่างก็ไม่ชอบหน้ากันสักเท่าไหร่หรอกนะ แต่ก็คบกันมาเรื่อยเพราะรู้ว่าอาจจะมีสักวันที่จะได้ประโยชน์จากความสัมพันธ์ พวกเค้าไม่ได้คุยกันถึงคานาเล็ทโตเลย แต่มันก็ไม่ใช่วิธีการของโคลที่จะเสนอตัวของานอย่างทื่อ ๆ แบบนั้น เค้ากำลังสนทนากับอย่างเรียบง่ายขณะที่คุณเข้าไปบอกกับเค้าอย่างสุภาพว่าคุณกำลังจะกลับแล้วละ แล้วคุณก็เดินออกไปที่ประตู มีมือหนึ่งโอบที่แผ่นหลังช่วงล่างของคุณ มือนั้นค่อนข้างแข็งแรงพอที่จะประคองคุณไปยังทิศทางที่มันต้องการ ที่ระเบียงซึ่งมีผู้คนอยู่บ้างประปราย คุณรู้สึกประหม่าขึ้นมาแต่มือนั้นยังคงหนักแน่นอยู่บนแผ่นหลังของคุณ
ฉันต้องกลับบ้านแล้วละ คุณพูดอย่างเนือย ๆ
ผมแค่ต้องการที่อยู่เท่านั้นเอง อีกสักห้านาทีนะ ตกลงมั๊ย
คุณจับเวลา เมื่อครบแล้วคุณก็ไปนำเค้าออกมาจากวงทันที
ทั้งคุณและเค้าต่างก็ชนะในคืนนี้ แต่ดูเหมือนโคลจะชนะอย่างท่วมท้นกว่า และเค้าก็มักจะชนะเสมอ





Create Date : 06 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 9 พฤศจิกายน 2553 8:48:26 น. 0 comments
Counter : 195 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Maxmaya
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แม๊กซ์ ครับ อยากเขียนนิยายแต่ไม่เก่ง ก็เลยอาศัยการแปลจากที่คนอื่นเขียนไว้แล้วไปก่อน รวมทั้งงานเขียนอื่น ๆ แล้วแต่อยากจะเขียน ลองติดตามกันดูนะครับ

เปลือย...ใจ ใส่บันทึก เป็นเรื่องราวของ

ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีสามีแล้ว แต่โชคชะตาพาเธอ

ให้ไปพบกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง ซึ่งชักนำชีวิต

ของเธอ ให้ต้องเจอกับเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย

ที่พูดไม่ได้ห้ามใจไม่อยู่ เลยต้องเปลือยใจใส่

ไว้ในบันทึก.....อาจเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับใคร

หลายคน แตกต่างกันไปในรายละเอียด และ

จุดจบ.......

สิทธิพิเศษสำหรับผู้ที่สนใจผลิตภันณ์จาก Dream Cosmetique จาก Link เวชสำอาง ข้างล่างนี้ ท่านจะได้รับส่วนลด 10% ทันที เพียงท่านแจ้งการสั่งซื้อผลิตภัณฑ์ว่าได้ข้อมูลจาก Maxmaya http://www.dreamcosmetique.com/

New Comments
Friends' blogs
[Add Maxmaya's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.