Group Blog
 
All Blogs
 
อึ๊...สิครับลูก อึ๊......

ความขี้วิตกกังวล ดูเสมือนจะเป็นอาการที่มาพร้อมกับความเป็นพ่อเป็นแม่ เพราะนับตั้งแต่รู้ว่ามีเจ้าตัวเล็กแอบซ่อนอยู่ในครรภ์ของสาวข้างกาย ผมอดไม่ได้ที่จะคิดฟุ้งซ่าน ห่วงโน่น กังวลนี่ ไล่มาตั้งแต่ เอ...ลูกจะเป็นหญิงหรือชาย...ลูกจะมีอวัยวะครบหรือไม่หนอ...จะเป็นโรคปัญญาอ่อนไหม...ฯลฯสารพัดละครับจะหยิบมาเป็นข้อห่วงกังวล

แต่เชื่อไหมครับ ไม่มีสักเสี้ยวหนึ่งในห้วงความคิดที่ผมจะห่วงกังวลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายของลูก

จนกระทั่งเมื่อแสบน้อยเบอร์หนึ่งของผมคลอดออกมา ผมถึงเริ่มเครียดเรื่อง อึของลูก !?!

โธ่...จะไม่เครียดได้อย่างไรละครับ เจ้าหนูของผมคลอดออกมาแล้ว แกเล่นไม่ถ่ายหนักเลย มีแต่ฉี่อย่างเดียวเท่านั้น

วันสองวันแรกยังพอทำเนา แต่เมื่อผ่านไปจนห้า...หก...วัน เอาละสิ ความเครียดเริ่มทวีสูงขึ้นเรื่อยๆ

ทุกครั้งที่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้แสบน้อย ผมอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองว่า แกมีรูขับถ่ายหรือเปล่า คอยลุ้นตลอดเวลาว่าจะเห็นก้อนอุนจิในผ้าอ้อมหรือไม่

จนกระทั่งเช้าวันที่เจ็ดหลังการคลอด เปิดผ้าอ้อมมา เห็นอึเจ้าหนูสีออกเขียวเข้มเกือบคล้ำดำ เท่านั้นแหละ...ผมร้องเฮลั่นบ้านด้วยความดีใจ

เกิดมาไม่เคยคิดเลยว่า จะร้องดีใจที่เห็นอึ !

เจ้ากากสีเขียวเข้ม ออกเหนียวๆนี่แหละ ชาวบ้านเขาเรียกว่าขี้เทา หรือ Meconium เป็นอึชุดแรกของเบบี๊

เจ้าหน้าผดุงครรภ์สาว ชาวซิดนีย์ บอกผมว่า ขี้เทาเป็นผลผลิตชิ้นเอกของลูกชายผมตลอดระยะเวลาที่อยู่ในท้องแม่ มันคือซากน้ำคร่ำ น้ำดี น้ำมูก เมือก เสมหะ ที่กลืนสะสมอยู่ในลำไส้

โอ้...ถึงว่า มันเก็บสะสมมานานหลายเดือนนี่เอง ถึงได้เหนียวไม่ยอมออกมาจากทวารลูกชายผมได้ง่ายๆ

หลังจากผ่านการขับถ่ายขี้เทาไปเซทใหญ่ อึชุดหลังๆของเจ้าแสบมาบ่อยและถี่ขึ้น คราวนี้สีเหลืองทองสวยอร่ามเชียว เพราะได้รับอนิงสงค์จากน้ำนมแม่นี่เองทำให้หมดปัญหาเรื่องขับถ่าย

ไม่เหมือนเจ้าตัวน้อยของเพื่อนผม เขาป้อนลูกด้วยนมวัว โหย...ขานั้นบอกว่า ลูกอึยากอึเย็น เรียกว่าต้องลุ้นดูอึลูกทุกเช้า

กุมารแพทย์ในประเทศออสเตรเลีย มักจะแนะนำพ่อแม่ชาวออสซี่ให้คอยเฝ้าสังเกต อึของทารกตัวน้อยๆว่ามีสีสันแบบไหน แข็งหรือเหลวอย่างไร

เขาแนะนำว่า...ถ้าอึเหลวแบบน้ำ ไหลกระฉูดออกมาจากทวาร แถมยังปริ๊ดออกมาถี่ๆ ไม่ยอมหยุด อันนี้พึงระวังว่าลูกท้องเสีย

โดยปกติลูกที่ถูกเลี้ยงด้วยนมแม่ มักจะเกิดอาการท้องเสียได้น้อยกว่าเบบี๊ที่เลี้ยงด้วยนมผสม เพราะนอกจากในนมแม่จะมีสารยับยั้งจุลินทรีย์บางประเภทที่ก่อให้เกิดอาการท้องเสียแล้ว การเลี้ยงลูกด้วยนมผสมใส่ขวดให้ลูกดื่ม อาจมีการเตรียมขวดนมไม่สะอาดเพียงพอ ทำให้ติดเชื้อได้ง่าย

ถ้าอึแข็งมีเลือดปน อันนี้น่าเครียดไม่น้อย เพราะอาจจะเกิดขึ้นเพราะเบบี๊มีแผลบริเวณร่องก้น อาจเป็นเลือดออกจากลำไส้ หรือเกิดจากอาการแพ้โปรตีนในอาหารของแม่หรือลูก

ถ้าลูกอึสีออกแดงๆ แข็ง และค่อนข้างออกยาก แบบนี้ลูกอาจจะมีอาการท้องผูก โดยทั่วไปหากเลี้ยงลูกด้วยนมแม่มักจะไม่ค่อยประสบปัญหาเช่นนี้

ถ้ามีอาการต่างๆข้างต้น หมอเขาแนะนำให้ปรึกษาหมอด่วน

ครับ...ผมนึกว่า ตัวเองไม่ต้องผจญกับปัญหาเรื่องอึลูกเสียแล้วสิ แต่พอลูกชายคนที่สองคลอด คราวนี้ผมต้องกลับมาลุ้นระทึกใหม่อีกรอบ ยังดีว่าเจ้าแสบคนเล็กไม่หวงขี้เทาเหมือนผู้พี่ แค่ข้ามวันก็ปล่อยพรวดออกมาเต็มผ้าอ้อม...โล่งอกไป

แต่เมื่อสองอาทิตย์ก่อนสิครับ เจ้า “สายเมฆ” เบบี๊วัยสองเดือนเศษของผมดันเกิดงกกากนมแม่ ไม่ยอมอึมาเป็นเวลาสี่วันติด

ตอนวันแรกๆผมยังเย็นใจ เพราะสาวข้างกายเธอป้อนลูกแต่นมแม่ ปกติไม่เกินวันที่สองก็พรวดออกมาหมดท้อง แต่เมื่อย่างเข้าเช้าวันที่สี่นี่สิ ผมกับคนข้างตัวเริ่มมองหน้ากันไปมา อาการเครียดเริ่มจับที่หัวคิ้ว

ผมพยายามนวดท้องเบบี๊ พลางพูดข้างหูเจ้าตัวน้อยเบาๆว่า “อึ๊...สิครับลูก อึ๊...ไม่ต้องประหยัดเก็บออมไว้หรอกลูก”

ผ่านไปอีกวัน ผ้าอ้อมลูกเปื้อนเฉพาะฉี่ คราวนี้ผมโทรศัพท์ถามหาผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กวุ่นเลยครับ กูรูผู้รู้รอบ แนะนำผมว่า ให้เบบี๊ลองทานน้ำ หรือน้ำส้มก็ได้ ถ้ายังไม่ออกให้ใช้มาตรการโหดขั้นสุดท้าย

หลังจากป้อนน้ำ ป้อนน้ำส้ม ทุกอย่างดูไร้ค่า ผมจำต้องสวมวิญญาณทมิฬ เพราะสาวข้างกายปฏิเสธเสียงแข็ง ไม่ยอมเป็นมือเพชฌฆาต

ผมกัดฟันใจแข็ง ควักกระปุกวาสลินมาเปิด พร้อมหยิบคัทต้อนบั๊ตมาจ้วงวาสลิกจนชุ่ม ก่อนจะค่อยๆเปิดซิงทะลวงรูทวารของเบบี๊ผู้เคราะห์ร้ายอย่างแผ่วเบา

ไม่เชื่อ อย่าหลบลู่ครับ...เพียงแค่ผ่านรูทวารน้อยๆของเจ้าแสบ ไอ้หนูถึงกับปล่อยอึสีเหลืองทองพรวดออกมา ชนิดที่ผมหลบอาวุธร้ายของเขาเกือบไม่ทัน

และแล้วทั้งผมและหญิงสาวข้างกายต่างร้องเฮ เสียงลั่นบ้าน

ดีใจครับ...ดีใจที่ได้เห็นอึลูก อีกครั้ง

........................................................................................................
บทความนี้ผมเขียนลง ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Mother & Care ฉบับที่ 27 เดือน มีนาคม 2550


Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 30 มีนาคม 2551 11:39:59 น. 5 comments
Counter : 368 Pageviews.

 
อืม ...ประสบการณ์ ระทึก ของคุณพ่อและคุณแม่


โดย: BigMaMa IP: 58.10.102.220 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:17:50 น.  

 
ถ้าให้กินนมแม่ตลอดรับรองถ่ายง่ายสบายบรื้ออออ


โดย: nutthananthip วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:32:15 น.  

 
แล้วกลิ่นหล่ะครับ เป็นไงบ้าง hahaha


โดย: friendlymitt IP: 58.147.57.64 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:18:01 น.  

 
กลิ่นสุดยอดเลยครับ...หุ หุ


โดย: สายน้ำกับสายเมฆ วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:12:30 น.  

 
ดีใจมากๆเลยค่ะที่ได้มาเจอบล็อกนี้ เพราะขวัญก็เป็นคุณแม่อยู่ที่แดนจิงโจ้เหมือนกัน
ได้ความรู้ใหม่ๆหลายเรื่องเลยค่ะ

ขออนุญาต Add นะคะ


โดย: แม่ข้าวสวย (ดวงขวัญ ) วันที่: 1 มีนาคม 2551 เวลา:21:40:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สายน้ำกับสายเมฆ
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




Locations of visitors to this page

Tracked by Histats.com
Friends' blogs
[Add สายน้ำกับสายเมฆ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.