แม่จะเข็มแข็งเพื่อหนู/ที่หนึ่งในหัวใจ
Group Blog
 
All blogs
 

* - * แอบดูปันปันที่โรงเรียน * - *

เกมส์ใหม่ของครอบครัวตอนนี้คือ เกมส์เศรษฐี ที่เป็นกระดานทอยลูกเต๋าแล้วเดินแต้ม หวังแค่ให้ เด็กๆ นับเลขเก่งขึ้น แล้วก็รู้จักการแพ้ชนะก็พอ ตอนแรกๆ เล่นกัน 3 คน เฮียชัย เรา และปันปัน ไปๆ มาๆ เราโดนเฮียชัยไล่ หาว่าเล่นจริงจังเกินเหตุ แล้วให้พี่มูนกับพี่สาลี่มาเล่นแทน เป็นครั้งแรกที่เฮียชัยกับปันปันเล่นแล้วไม่ทะเลาะกัน

ตอนเช้าไปส่งปันปันที่โรงเรียน กินข้าวเช้าด้วยกัน แล้วเดินไปส่งที่ห้อง พอถึงบันไดทางขึ้นห้อง
ปันปันบอก “ แม่ไม่ต้อง ไม่ต้อง หนูขึ้นไปเอง”
เรายืนสักพัก แล้วเดินตามขึ้นไป ปันปันเห็นเข้าทำท่าโมโห
พูดใหม่ว่า “ แม่ไม่ต้องขึ้นไง”

เลยต้องพูดว่า “แม่จะไปหาครู หนูก็เดินของหนูไปสิ แม่ก็เดินของแม่”
ปันปันเลยไม่งอแง แล้วก็ไม่สนใจเราอีก ให้มันได้อย่างงี้สิ
พอถึงห้องไปยืนดูว่าปันปันทำอะไรบ้าง
1.เอารองเท้าใส่ในช่องของตัวเอง
2.หยิบกระติกน้ำไปวางไว้บนโต๊ะ
3.หยิบนมไว้ในตะกร้า
4.เอาแผ่นพับโครงการหนูน้อยจอมพลัง ไปให้ครูดู
5.เอาการบ้านส่งครู
6.เอาหนังสืออ่านภาษาไทยมาอ่านกับเพื่อนๆ
อืม รู้สึกพัฒนาดีหน่อย คงไม่ค่อยได้แหกกฎแล้ว
ขอบใจปันปันที่ทำให้เราเหนื่อยน้อยลง




 

Create Date : 05 มิถุนายน 2550    
Last Update : 10 กันยายน 2550 20:20:24 น.
Counter : 257 Pageviews.  

เปิดเทอม ภาค 2

เพิ่งมาสังเกตุว่า ปันปันพูดจาเหมือนผู้ใหญ่ บางครั้งก็จำเอาหนังหรือโฆษณามาพูด แต่ว่าด้วยความที่ปันปันพูดค่อนข้างชัด มันเลยทำให้ความสดใสน่ารักแบบเด็กๆ หายไป ไม่เหมือนอย่างน้องนนท์ของแม่ปอ (ขอพาดพิงหน่อย อิอิ) เวลาปอเล่าเรื่องของน้องนนท์ เราอ่านทีไรต้องหัวเราะ พร้อมนึกถึงเวลาน้องนนท์พูดไปด้วยทุกทีเลย

ส่วนปันปันจะไม่ค่อยมีพูดแบบนั้น อย่างเช่น ตอนเช้าอยู่ดีๆ ก็เดินมาพูดว่า
“โซฟีแบบกระชับ”
เรา งง เลยอ่ะ บอกให้พูดใหม่ก็พูดแบบเดิม ขำก็ขำ แต่มัยต้องเลือกจำโฆษณานี้ด้วยนะ
“แม่ๆ ทำไมสาวๆ ต้องกรี๊ดด้วยอ่ะ”
อันนี้เป็นโฆษณาที่เด็กผู้ชายเอาจิ้งจกมาถือไว้ แล้วสาวๆ ก็กรี๊ดกัน
เราถามปันปันว่า อยากให้สาวกรี๊ดป่าว
ปันปันส่ายหน้า บอกปวดหู
ส่วนเรื่องเรียนที่โรงเรียน
เราไปถามครูว่า ครูค่ะอย่างปันปันให้เรียนพิเศษอะไรดี ภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ ครูดันบอกว่า เรียนกะครูก็ได้ค่ะ เด๋วถ้าเรียนกะครูคนอื่นๆ..เขาจะ ....แล้วครูก็หัวเราะ มันหมายความว่าไงเนี้ย 555
ถามครูว่า ปันปันอยู่โรงเรียนมีเพื่อนหรือป่าวค่ะ
ครูบอก มีค่ะ ชื่อแป้ง (เอ่อ ตรงกะที่ถามตอนอยู่บ้านจริงๆด้วย แบบไม่ค่อยไว้ใจปันปันอย่างแรง) แต่มีอยู่คนเดียวค่ะ เห็นเล่นกันได้ ส่วนกะเพื่อนคนอื่นๆ ก็มีเล่นกันบ้าง แต่ปันปันชอบเล่นแรง เพื่อนๆ เลยไม่ค่อยชอบ (แป่ววววว ปวดหัวปรี๊ดเลยอ่ะ)

จริงอย่างครูว่า ช่วงนี้ปันปันจะมีอารมณ์รุนแรง ชอบตะโกนเวลาไม่พอใจ โยนของหรือทำลายข้าวของ เราเองก็ปรับตัวแทบไม่ทัน ไปตั้งสติว่าทำไงดีหว่า ขั้นแรกที่คิดได้คือยกเลิกการทำโทษโดยการตีไปก่อน ใช้วิธีการทำโทษโดย time out ซึ่งแต่ก่อนใช้กับปันปันไม่ได้ผล มาตอนนี้ก็พอใช้ได้บ้าง ร่วมกับการให้ลูกพี่ลูกน้องปันปันพยายามเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับปันปัน พอพี่ๆ ช่วยพูดปันปันจะดีขึ้นบ้าง

เฮ้อ ช่วงนี้ พารากับเรา เลยกลายเป็นเพื่อนคู่คิด มิตรคู่กาย กันไปโดยปริยาย




 

Create Date : 28 พฤษภาคม 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 20:57:02 น.
Counter : 221 Pageviews.  

เปิดเทอม

เปิดเทอม

วันแรก ปันปันถอดเสื้อผ้า แล้วไปเอาชุดเด็กผู้หญิงมาใส่ เพื่อนๆ หัวเราะกันใหญ่ แต่ปันปันไม่รู้เรื่อง

วันที่สอง ใส่รองเท้าแตะแล้วหยิบรองเท้านักเรียนเดินไปเดินมา ทำรองเท้าหายไปนึงข้าง ไม่รู้เอาไปไว้ไหน ครูเดินตามหารองเท้าทั่วตึก แล้วก็เจอเสียด้วย เก่งจังเลยค่ะครู

วันที่สาม ปันปันหน้าขาว ใส่เสื้อนักเรียน แต่ใส่กางเกงอยู่บ้าน เพราะไปฉี่ไม่ทัน

วันที่สี่ ปันปันเรียบร้อยดี และเป็นครั้งแรกที่ พูดว่า แม่ครับ วันนี้หนูทำกิจกรรมที่โรงเรียนมา ซา...นุ๊ก ซา...นุก แถมจำได้อีกด้วยว่า วันนี้กินข้าว กับ ฟัก และหมูทอด เยี่ยมไปเลยปันปัน

วันที่ห้า.....ยังไม่รู้เลย....




 

Create Date : 18 พฤษภาคม 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 20:32:08 น.
Counter : 250 Pageviews.  

รักของปันปันกับแม่

ช่วงนี้ห่างหายจากการเขียนถึงปันปันไปนานพอควร

ด้วยติดภารกิจเยอะแยะเต็มไปหมด

ดีที่ว่าปันปันมีพี่ๆ เล่นด้วย

เลยช่วยคลายความเหงาไปได้บ้าง

ระหว่างที่ไปญี่ปุ่น

ใจยังคิดว่าปันปันจะเป็นไงบ้าง

จะร้องไห้ จะคิดถึง จะคร่ำครวญถึงแม่บ้างหรือป่าว

สำหรับแม่แล้ว

คงไม่มีเวลาไหน

วันไหนที่จะไม่คิดถึงปันปันเป็นแน่

แล้วก็ปรากฏว่าปันปันมีคิดถึงแม่เป็นครั้งคราว

แต่ไม่ถึงขนาดร้องระงม

มีแค่พร่ำบ่นว่าแม่เมื่อไหร่จะกลับมา

อาจจะเพราะว่าแม่โทรคุยกับปันปันทุกวัน

ทำให้ปันปันเองไม่รู้สึกว่าคิดถึงแม่

มีเพียงแค่วันแรกที่เจอกัน

ปันปันวิ่งลิ่วมากอดขา

แรงกอดมันรู้สึกได้ว่า

ปันปันคิดถึงแม่

แถมมานัวเนียไม่ห่าง

รักของแม่กับปันปันคงไม่ต่างกัน

จะว่ารักกันสนิทแนบแน่น

ขาดกันไม่ได้ ก็คงไม่ใช่

แต่มันคงเป็นเหมือนความผูกพัน

ความเคยชิน ถึงไม่เจอกันทุกวัน

แค่ได้ยินเสียง

ก็เพียงพอแล้ว

แม่อยากให้ความรักของเราเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ

ไม่รักกันจนล้น

หรือร้างกันจนรู้สึกขาด

แม่ยังคิดว่า

ชีวิตของปันปันเองก็ดี

ยังมีส่วนให้เติมให้อีกมากมาย

แม้แต่ตัวแม่เองก็ตาม

ยังมีที่...พร้อมจะรองรับประสบการณ์

ใหม่ๆ จากปันปัน หรือคนรอบข้างเสมอ

เพราะทุกวันที่มีปันปัน... มันคือชีวิตที่มีความหวังเสมอ






 

Create Date : 24 เมษายน 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 20:31:51 น.
Counter : 338 Pageviews.  

บทบาทใหม่

ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 24 มีนา โก้วเล็ก (น้องสาวพ่อ) ของปันปัน ได้ย้ายมาอยู่กับเราพร้อมกับ พี่มูน อายุ 9 ขวบอยู่ ป 3และพี่สาลี่ อายุ 8 ขวบอยู่ ป 2 ลูกสาวทั้งสองคนของโก้วเล็ก ปันปันดีใจเป็นพิเศษเพราะจะได้มีเพื่อนเล่นด้วย

โก้วเล็กมาช่วยแม่ขายของที่ร้านตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว พอมีโก้วเล็กมาช่วย แม่ก็สามารถจัดสรรเวลาให้ปันปันได้มากขึ้น แถมยังมีคนช่วยดูร้านเวลาพ่อหนูไม่อยู่ด้วย แม่กับพ่อเลยคุยกัน ให้โก้วเล็กกับลูกๆ มาอยู่ด้วย แต่ยังติดปัญหาเรื่องย้ายโรงเรียนอยู่ เลยพากันรอจนจบปีการศึกษาที่แล้วก่อนถึงค่อยย้ายมา จะได้สะดวกทั้งโก้วเล้กและลูกๆ

เมื่อวันจันทร์ พ่อหนูพาโก้วเล็กกับลูกๆ ไปสมัครเรียนซัมเมอร์ ที่โรงเรียนใกล้ๆ กับโรงเรียนหนู ก็มีการทดสอบก่อน ผลปรากฏว่า ทั้งพี่มูนและพี่สาลี่ ไม่ผ่านการทดสอบ แต่ที่โรงเรียนจะให้ขึ้นชั้น ป 4 กับ ป 3 ไปก่อน โดยมีการทำสัญญาว่า หากเรียนจนจบปีการศึกษาแล้ว ยังไม่ผ่านเกณฑ์อีก จะต้องซ้ำชั้น ซึ่งโก้วเล็กก็ตกลงตามนั้น

ส่วนแม่พอได้คุยกับโก้วเล็กแล้ว ก็พอจะเข้าใจว่าทำไมทดสอบไม่ผ่าน เพราะเด็กๆ เรียนโรงเรียนรัฐบาลมาก่อน ไม่ใช่ว่าโรงเรียนรัฐบาลไม่ดี เพียงแต่ครูก็สอนตามหลักสูตร ไม่ได้เน้นวิชาการมากมาย เหมือนอย่างโรงเรียนที่พามาสมัครเรียน (ที่นี่เน้นวิชาการมาก เป็นโรงเรียนเอกชน) และตอนที่อยู่โรงเรียนเดิมเด็กๆ ก็เรียนอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง อีกสาเหตุคือโก้วเล็ก ไม่มีเวลาจะดูและสอนการบ้านให้เพราะต้องทำงาน กลับมาจากที่ทำงานบางครั้งเด็กก็นอนกันแล้ว ส่วนเสาร์อาทิตย์ก็ต้องทำงานบ้านอีก นี่คือวิถีชีวิตปกติที่ครอบครัวส่วนใหญ่ในสังคมปฏิบัติกัน แม่ก็เคยเป็น ดีที่ว่าแม่มาปรับตัวเองเสียก่อนจะสายไปกว่านี้

แม่จึงบอกกับโก้วเล็กว่า ไว้ตอนเปิดเรียนแล้ว แม่จะมาช่วยสอนการบ้าน และช่วยดูเรื่องเรียนให้เด็กทั้งสองคนอีกแรง อาจจะให้เรียนพิเศษเพิ่มตอนเย็น หรือจะเรียนเพิ่มข้างนอกไว้มาคุยกันอีกที แม่ต้องขอดูหนังสือที่เด็กๆ เรียนก่อน และต้องรู้ว่าเด็กๆ มีพื้นฐานมากน้อยแค่ไหน มีอะไรต้องปรับ ต้องเพิ่ม ต้องเสริมอีก ไปๆ มาๆ แม่ก็เลยกลายเป็นครูสอนเด็กๆ 3 คน รวมทั้งเป็นแม่บุญธรรมให้เด็กๆ อีก 2 คนไปในคราวเดียวกันเลย แต่แม่ก็รู้สึกยินดีและเต็มใจ แม่ว่าการศึกษาสำคัญและเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถมาเอาจากเราไปได้ ยังไงไม้อ่อนก็ยังดัดง่ายหล่ะ แม่คิดอย่างนั้นจริงๆ





 

Create Date : 27 มีนาคม 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 20:27:51 น.
Counter : 234 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

แม่เจ้าปัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ขอรหัสผ่านหลังไมค์นะค่ะ
Free Counters
Friends' blogs
[Add แม่เจ้าปัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.