แม่จะเข็มแข็งเพื่อหนู/ที่หนึ่งในหัวใจ
Group Blog
 
All blogs
 

ช่างพูดจริง






ด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบ

ครูประจำชั้น ปันปัน ถึงได้สอนอะไรแปลกๆ กลับมาบ้านเสมอ

วันนี้ตอนกินข้าวเย็น

ปันปันพูดว่า แม่ แม่ หนูจะแต่งงานกันครู…

หือ...อืม... คราวก่อนก็บอกว่าเป็นแฟนครู…

วันนี้จะแต่งงานเลยเหรอลูก

เราก็ เอ่อ ออห่อหมกพยักเพยิดไป

คนกะลังหิวข้าวอยู่ อย่าเรียกบ่อยๆ เด๋วมีเคือง

ปันปันยังไม่หยุดพูดต่อว่า ไว้ปันปันอายุ 17 จะแต่งงานกะครู...

แหม โว้ยยยย คราวนี้กินข้าวเริ่มไม่อาหย่อยหล่ะ

เด็ก สี่ ขวบ จะพูดขนาดนี้ได้ไง

ถามว่าใครให้พูด ปันปันบอก หนูพูดเอง

ถามอีกทีใครให้พูด ตอบเสียงอ่อยๆ ว่าครูสอน

เล่าให้คนอื่นฟัง เค้าก็ขำขำอ่ะนะ

แต่เรารู้สึกขำไม่ออก

สอนทำไมเหรอค่ะเรื่องแบบนี้ ไม่เข้าจายยยยย

แถมวันก่อนมีการขอจะพา ปันปันไปเที่ยวเซ็นทรัลได้ไหม

ยังคิดในใจ ครูช่างกล้า ไม่รู้ฤทธิ์ปันปันซะแล้ว

มานวิ่งปรู๊ดเดียว ครูก็ตามจับไม่ทันหล่ะ

บอกครูไว้โอกาสหน้าดีกว่านะค่ะ

(หรือถ้าไม่มีโอกาสเลยจะดีมาก)

ช่วงนี้ปันปันนิสัยยอดแย่ เลี้ยงแกะไว้เป็นฝูง

ทั้งโกหก ทั้งโยนกลอง ว่าแต่คนอื่น

ตัวเองถูกหมด

ถามว่าทำไมไม่นอน

บอกพี่เค้าชวนเล่น ทั้งๆที่ตัวเองชวนพี่เค้าเล่น

ถามว่าทำไมทำนมหก

แม่แหล่ะ แม่มาชนหนูทำให้นมหก

ถามว่าเมื่อกี้ใครปล่อยตด(ตอนอาบน้ำในห้องน้ำ)

คนข้างนอก เค้าตด

คนข้างนอกตดแล้วกลิ่นมันจะอยู่ในห้องน้ำได้ไง

ตกลงใครตด

แหะ แหะ หนูตดเอง

อย่างปันปันถ้าไม่คาดคั้นจนถึงที่สุดก็จะไถไปเรื่อย

แล้วอย่างนี้จะไม่ให้แม่เอามานินทาได้ไง

กรณีศึกษาแบบนี้ หาได้ง่ายๆ ที่ไหน

จริงมะ จริงมะ




 

Create Date : 11 กันยายน 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 21:08:32 น.
Counter : 215 Pageviews.  

คนไหน แม่

เกิดมาเป็นแม่ลูกกันก็ 4 ปีกว่า

จะรู้สึกว่า ปันปัน มานรักและคิดถึงแม่จริงๆ

ก็ตอนที่กลับจากญี่ปุ่นคราวนั้น

ใช้เวลาตั้ง 7 วันนะค่ะ

กว่า ปันปัน จะรู้ตัวว่าควรคิดถึงแม่

อารายกัน เป็นลูกคนอื่นแค่ได้ยินว่าแม่จะไม่อยู่

ก็ร้องกระจอ งอแง เกาะแข้ง เกี่ยวขากันให้วุ่น

เวลาเราจะไปไหน พอบอก ปันปัน แม่ไปนะ

ถ้าไม่ติดเล่นอะไรอยู่ ก็จะมีขอตามไปด้วย

พอไม่ให้ไปก็มี งอนตุปัดตุเป๋บ้าง แต่ไม่นานก็หาย

ถ้าติดเล่นหรือดูทีวีอยู่ เรียกดังไป สิบบ้านมานก็ไม่สน

แค่หันหน้ากลับมาส่งสายตาปิ๊งๆ กันก็ไม่มี

มีอยู่คราวหนึ่ง พ่อปันปันพาปันปันไปกินสุกี้กัน 2 คน

ไปถึงมีอีกครอบครัวนั่งอยู่ก่อนแล้ว

พ่อ แม่ ลูก 2 คน

ตอนแรกก็ต่างคนต่างกิน

ไปๆ มาๆ ปันปันไปเกาะโต๊ะเค้า

ทำเนียนไปเล่นกะเด็ก 2 คน

พ่อปันปันก็ เฮ้ย สบายแฮร์ มีคนช่วยเลี้ยง

ปัญหามันเกิดตอนที่เค้าจะกลับกันแล้วหน่ะซิ

พอปันปันเห็นปั๊บ วิ่งไปเกาะขาแม่เค้าง่ะ

ร้องห่มร้องไห้ไม่ให้ไป

เสียใจประหนึ่งว่าเป็นแม่ตัวเอง

ผู้หญิงคนนั้น เค้าก็เอ๋อจิ ทำไรไม่ถูก

เกิดมาเคยมีแต่ลูกตัวเองมาเกาะ

เพิ่งเคยเจอลูกคนอื่นมาร่วมด้วยช่วยเกาะ

จะดีใจหรือเสียใจดีก็ไม่รู้

พ่อปันปันต้องรีบจับแยก

พอกลับมาบ้านบ่นใหญ่ว่าอายเค้า

อ้ายเรานั่งฟังก็หัวเราะคิกคัก คิกคัก

ปันปันมานต๊องอีกแล้ว

แต่พอมานั่งคิดๆ ดู

เหตุการณ์ทำนองนี้ก็เกิดหลายครั้ง

เวลาลูกค้ามาซื้อของ

ปันปันจะชอบไปเกาะผู้หญิง

แล้วเรียกเค้าว่า แม่ แม่

แล้วชวนมาเล่นด้วยกัน

ลูกค้า งง บอกว่า หนูจำผิดคนแล้วป่าวค่ะ

อ้ายเราก็ได้แต่หัวเราะ

แต่คิดในใจว่า

มานไม่จำผิดหรอกค่ะคู๊ณ

มานจำได้ดีเลยหล่ะคนไหนแม่ คนไหนไม่ใช่แม่

เพียงแต่ปันปันเข้าใจว่า

ผู้หญิงที่โตๆ แล้ว ชื่อ แม่ กันทุกคน




 

Create Date : 10 กันยายน 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 21:06:20 น.
Counter : 262 Pageviews.  

ลีลา

ปันปัน ป่วยยาวนานเป็นประวัติการณ์

รวมทั้งหมด 5 วัน ก็ยังไม่หาย โฮะ โฮะ

ถึงจะป่วยกาย แต่ใจเกินเอ็ม 150 อีกอ่ะ

ให้หยุดอยู่บ้านตั้งแต่ พฤหัส

คืนวันอาทิตย์เราเตรียมการณ์เสียดิบดี

ทำการบ้าน ชวนเล่นโน่นนี่

เอ่อ เฮ้ย หายแล้วมั้ง

พอตกเย็น อึแตก ติดๆ กันอีกหล่ะ

แถมหมอให้ยาเม็ดมาให้กินอีก

กรรมค่ะ กรรมของแม่แบบเต็มๆ

ใครว่าเด็กมันหลอกง่าย

โอ๊ย...ขอเถียง หลอกยากกว่า (พ่อมาน) อีก

เมื่อก่อนการกินยาเป็นเรื่องแสนง่าย

เหมือนการใช้บัตรเครดิต รูดปรื๊ด รูดปรื๊ด

แค่นี้ก็เรียบร้อย

สำหรับตอนนี้เหรอค่ะ

ครั้งแรกถามๆ ดี

ปันปันกินเองได้ไม๊

ไม่ได้อ่ะ มันขม

ยังไม่ได้กินแล้วรู้ได้ไงว่ามันขม

ก็มันเป็นยาอ่ะ กินแล้วเด๋วก็อ้วกหรอก

อืม....นะ คุณปันปัน

งั้นเปลี่ยนใหม่ บดยาแล้วผสมกับยาคูลท์

คนๆๆๆ ให้ดูเหมือนเข้ากัน

ไม่คิดเลยว่าในชีวิตนี้ต้องมาวางยาลูก

ให้ปันปันดูดยอมด้วยเฟ้ย

แต่พอกินเสร็จแล้วบอกว่า

แม่ แม่ ไมยาคูลท์มันไม่อร่อยเลยอ่ะ

อะฮิ อะฮิ รอดไปหนึ่งมื้อ

นอกจากเรื่องกินยา ช่วงนี้ ปันปัน ขี้โมโหสุดๆ

ชอบตะโกนเสียงดังและกระทืบเท้าเวลาโดนขัดใจ

ล่าสุดไปเล่นบ้าน เหล่าอี๊ แล้วจะไม่ยอมกลับ

เลยต้องบอกว่า น้าเอ จะไปส่งเราแม่ลูกกลับบ้าน

ให้ขึ้นรถเด๋วนี้ ร้องระงม ไม่ยอม

ต้องลากกันไปขึ้นรถ แม่มานโมโหไปหนึ่งรอบ

พอถึงบ้าน บอกลงได้แล้วปันปัน

ไม่ยอมค่ะ บอกจะไปนอนบ้านน้าเอ

ฮึ่มมมมมมม เลยบอกงั้นลงไปเอาเสื้อผ้ากันก่อน

ปป มานทำไงรู้ไหมค่ะ

เอาเท้าเกี่ยวประตูไว้

บอกไม่ต้องปิดประตู

เพราะถ้าปิดประตู รถมันก็จะวิ่งไปเลย

อยากจะขำ แต่ยังอยู่โหมดโมโหอยู่

เลยอุ้มให้มาดิ้นๆ อยู่ที่หน้าบ้าน

สักพักพอแม่มานเรียก สติ กลับมาได้

เลยไปช่วยเรียก สติกลับคืนมาให้ลูกบ้าง

บอก ปปมองหน้าแม่ก่อน ให้หยุดร้องแล้วมองแม่

พอ ปป หยุดร้อง เราเลยถามว่า ทำไมไม่อยากอยู่บ้าน

ปป บอกว่า ก็บ้านเรามันไม่สดใสอ่ะ

โห... ปป มานพูดได้เจ็บหว่ะ

เอาค่ะ สดใสเอ๊ย สดใสช่วยวิ่งเข้ามาในบ้านนี้หน่อยนะค่ะ

มีเด็กชายเล็กๆ รออยู่




 

Create Date : 07 กันยายน 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 21:05:53 น.
Counter : 221 Pageviews.  

Little Dream&Little Child






เด็กๆ กับความฝันคงหนีกันไม่พ้นนะ

ไม่รู้จะมีใครเคยถามลูกบ้างม่ะ

ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร

เมื่อก่อนบ้านนี้ไม่เค๊ยยยยยย ไม่เคยถาม

ก็มันยังเขียนหนังสือไม่ได้

อ่านหนังสือไม่ออก

จะให้ไปถามไรกันมากมาย

คือกลัวคำตอบที่ได้รับกลับมา

จะทำเอาแม่มานหน้าหงาย(ซึ่งก็จริงๆด้วย)

แต่ตอนนี้แม่มานชอบถามฟ่ะ

เพราะ ปป มันตอบได้ซื่อใสได้ใจนัก

ตอนติดหนังเรื่อง มะหมาสี่ขาครับ

หนังที่ไม่คิดว่าจะครองใจ ปป ได้เรย์

ในเรื่องมีแต่ หมา หมา หมา และหมา

ปป เที่ยวบอกใครๆ ว่า ไม่ได้ชื่อ ปันปันแล้วนะ

เปลี่ยนแล้วชื่อ สวย เซะซี่ (หมาพุดเดิ้ลตัวเมีย แววมันออกป่าวฟ่ะเนี้ย)

เราเลยบอก เอ่อ มันตัวเมีย (ยกชื่อนี้ให้แม่แทนแล้วกัน ยอมเป็นหมาเพื่อลูก)

ปป เป็นปู้ชายเปลี่ยนใหม่ได้ม่ะ

ปป มันยอมเฟ้ย 555

เปลี่ยนเป็นมะขาม(พระเอก)

ตอนแรกบอกให้เป็นลุงกาแฟ

ปป ไม่เอา บอกมันขาเป๋

เอ่อ... เฮ้ย...ยังเข้าใจเลือก

ถ้าใครไปถาม ปป จะรีบบอก

ห้ามเรียก ปป เค้าชื่อ มะขาม

ใครไม่เรียกมีโกดดดดดดดด


อีกสองวันต่อมา ถามใหม่

ปป โตขึ้นอยากเป็นอะไร

เป็น ปาการัง

ห๊า เป็นไรนะ

เป็น ปาการัง มันสวยดีนะ

อีกสองวันถัดไป ถามใหม่

ปป โตขึ้นอยากเป็นอะไร

เป็น ชาล็อต

ชาล็อตไหนอ่ะ

ก็เป็นแมงมุมไง แมงมุมเพื่อนวิลเบอร์

โอ้ววววววววว ปป ไม่อยากเป็นคนบ้างเลยหรือลูก

ปป ผ่านไปร้านหมูหันถามว่า

เค้าเอา วิลเบอร์มาตากทำไม ร้องไห้จะไปช่วย

เอ่อ เนอะ เด็กหนอเด็ก



สุดท้าย ขอถาม ปป อีกครั้ง

โตขึ้นอยากเป็นอะไร

เป็น อัดชิยะ

หือออออออ เป็นไรนะ

โธ่....ก็เป็น อัดชิยะไง

หันไปถามคุณยาย ปป มันพูดไรของมัน

ก็มันบอกว่า มันอยากเป็น อัจฉริยะ ไง

อ๋อ............5555555555555555555555

โอเคเลย ปป

อย่าง ไอน์สไตน์ ชะมะ ชะมะ

เคยสอบตกต้องซ้ำชั้น

ว่าแต่ ปป จะเริ่มต้นซ้ำชั้นตอน อ.2 นี้เลยไหมจ๊ะ

ลูกรัก


บางส่วนจากภาพยนตร์เรื่อง Charlotte’s Web
“คุณหมอค่ะ ดูมันจะเป็นเรื่องเหลวไหลใช่ไหมค่ะ ที่คิดว่าสัตว์ต่างๆ พูดได้จริงๆ”
“ไม่รู้สิ บางทีสัตว์ต่างๆ อาจจะพูดก็ได้ แต่เราไม่ได้ยิน เพราะเราไม่ได้ตั้งใจฟัง บางทีเด็กๆ อาจจะเป็นผู้ฟังที่ดีกว่าเรา”
“ฉันก็ยังกังวลใจค่ะ”
“คุณกังวลใจเพียงเพราะว่าลูกมีเพื่อนเป็น หมู ห่าน แกะ หนูเหรอ”
“ไม่นับหนูค่ะ”
“อ้อ เธอดูปกติไหม กินได้ตามปกติ กลางคืนนอนหลับดีไหม”
“เธอกินอิ่ม นอนหลับสบายดีมากค่ะ”
“งั้นเราก็มีชื่อเรียกอาการของเธอว่า ช่วงวัยเยาว์ หน่ะ แต่น่าเศร้า ที่พอเมื่อโตขึ้นอาการที่ว่านี้ก็จะหายไป”



P.S คุณๆค่ะ

หนังมีอิทธิพลต่อเด็กจริงๆ

ดังนั้นเลือกสักนิดก่อนให้ลูกดู

หรือฝากถึงคนทำภาพยนตร์

โดยเฉพาะตลก ไม่มีคำหยาบก็ตลกได้ค่ะ

เคยเจอกับตัวเพราะมีโฆษณาของหนังตลกเรื่องหนึ่งอยู่

เค้าพูดว่า " Hear+ไม้โท หมา"

สำหรับเราก็คงเฉยๆ แต่ ปป ถามค่ะ

แม่ๆ "เฮียหมา คือไรอ่ะ"

เรายัง งง งง อยู่ บอกคำนี้มาจากไหน

ปป บอกจากคนมะกี้ในโทรทัศน์พูด เราถึงคิดออก

เลยต้องบอก ปป ไปว่า "เค้าแปลว่าพี่หมาจ้าลูก"

แต่ครั้งต่อไป เราอาจไม่โชคดีอย่างนี้นะค่ะ

ณ ปัจจุบัน ปป จะชอบพูดว่า

"ยีดอก พกถุง"

เอ่อ...ก็โฆษณาลูกผู้ชายตัวจริงไม่ต้องอายไงค่ะ




 

Create Date : 03 กันยายน 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 21:00:22 น.
Counter : 250 Pageviews.  

ไม่สบาย



credit : k.nilz



ปันปันไม่สบาย อยู่ดีดีก็ไม่สบาย

ตัวร้อนตั้งแต่อยู่ที่โรงเรียน

ครูเขียนจม มาบอก

ตอนดึกละเมอร้องไห้ตัวร้อนเชียว

กว่าจะจับกินยาได้ (จากหัวฟูฟูเป็นหัวลีบซะ)

ตอนเช้าท้องเสียอีก

นั่นไง ไวรัสลงกระเพาะหรือป่าวก็ไม่รู้

โทรหาคุณยายด่วนจี๋

หลานไม่สบายค่ะ ช่วยนั่งรถไปเป็นเพื่อนหาหมอหน่อยน้า

ไปถึงโรง’บาล 7.30 น

หมอมาแล้ว(มาตั้งกะ 7 โมง)

กรี๊ดดดดดดดดดดด ดีจังไม่ต้องรอ

ปันปันบอกประโยคแรก

“ไม่ฉีดยานะ” พร้อมยกมือทำท่าประกอบ

555 ทำเอาแม่มานขำกลิ้ง

หมอให้ยามาเสร็จสรรพ จ่ายไปเก้าร้อยฟ่าบาท

(สบายเป๋าหล่ะ วันนี้แม่ผอมไปหนึ่งวัน)

ส่งกลับไปอยู่ในความดูแลของคุณยาย

แล้วบึ่งไปทำงานต่อ (โธ่...นี่หล่ะชีวิตคนกรุงเทพฯ)

ตอนเย็นติดใจไม่ยอมกลับบ้าน (เหมือนใครไม่รู้บ้านมีให้กลับแต่ไม่ชอบกลับ)

เลยให้ค้างซะที่บ้านคุณยาย

ก็ดีง่ะ สบายกายไปหนึ่งวันไม่ต้องปรนนิบัติพัดวีคุณลูก

แต่ไม่สบายใจ

นอนไม่หลับ

คิดถึง...ปันปัน

ณ 0.22 น




 

Create Date : 31 สิงหาคม 2550    
Last Update : 18 กันยายน 2550 20:59:05 น.
Counter : 236 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

แม่เจ้าปัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ขอรหัสผ่านหลังไมค์นะค่ะ
Free Counters
Friends' blogs
[Add แม่เจ้าปัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.