แม่จะเข็มแข็งเพื่อหนู/ที่หนึ่งในหัวใจ
Group Blog
 
All blogs
 

อ้ายยะ อ้ายยะ.........ไอ้หย๋า....ปันปันฝึกเทควันโด

เชิญรับชมจากคลิปเอานะค่ะ
















 

Create Date : 08 ตุลาคม 2550    
Last Update : 9 ตุลาคม 2550 10:01:19 น.
Counter : 303 Pageviews.  

ไอ พรอม มิสสสสสสสสสสสสส

ขอเต้น ฮูลา ฮูล่า สามรอบก่อนได้ไหม

ด้วยเหตุแห่งการส่งให้ปันปันเรียนสองภาษา

มันเริ่มสำแดงฤทธิ์ให้ได้ชื่นชมบางแล้ว

ถึงแม้หลายคนอาจจะว่ายังไม่คุ้มกับเงินที่ส่งเสียไป

แต่อิชั้นมักน้อย แค่ปันปันพูดคำที่ไม่คิดว่าได้ยิน

หรือเข้าใจความหมายของคำศัพท์ที่มากกว่า A-Z แล้ว

แค่นี้อิชั้นก็น้ำตาแทบไหล

เหตุเกิดจาก ปันปันเอาปลั๊กไฟเข้าไปแหย่ในพัดลมที่กำลังหมุนอยู่

พอเห็นเข้า เลยเรียกมาตีมือข้างละที พร้อมบอกกับปันปันให้พูดตาม

ต่อไปนี้ หนูจะไม่เอาของไปแหย่ในพัดลมอีกแล้ว หนูสัญญา

ปันปันก็พูดตาม แต่เปลี่ยนจาก หนูสัญญา เป็น ไอพรอมมิสสสสส

แค่นี้แม่มันก็ปลื้มง่ะ ส่งเรียนสองภาษา แต่อยู่บ้านไม่พูดสักภาษา

บ้านนี้สื่อสารกันทางร่างกาย ไม่ค่อยคุยกันเท่าไหร่ แบะๆ ไปตามเรื่องตามราว

หรือบางวันปันปันจะมีคำพูดพิสดารมาถาม

เช่น แม่ แม่ ฟ้าผ่าอ่ะ มันจะผ่าทะลุฝา(บ้าน) มาไหม???

หรือ แม่ แม่ A B C อ่ะ ภาษาอังกฤษอ่านว่ายังไง???

อ้าวอิชั้น งง แล้วที่พูดอยู่มันไม่ใช่ภาษาอังกฤษหรือฟ่ะ

ส่วนเรื่องที่ทำลายความมั่นใจในการเป็นแม่มั่กๆ ก็คือ

ถ้าได้มีเวลาไปรับปันปันกลับบ้าน

แทนที่เห็นหน้าแล้วจะรีบวิ่งมากอด มาเกาะ

ป่าวเลย ร้องไห้ค่ะ โวยวาย บอกอยากอยู่กับครู

ร้องอย่างดัง ผปค ที่มารับลูกตอนนั้นก็รู้เห็นเป็นพยาน

เหมือนแม่มานใจร้ายเนอะ ลูกร้องกลัวขนาดนี้

ก็ต้องถูลู่ถูกังกันขึ้นรถหล่ะ พอเผลอแป๊บเดียวก็หาย

เด็กอ่ะนะ แต่กว่าปันปันจะโต แม่มานคงได้อายอีกหลายยก












 

Create Date : 28 กันยายน 2550    
Last Update : 28 กันยายน 2550 0:09:10 น.
Counter : 237 Pageviews.  

หมดกัน







เวียนมาบรรจบครบรอบอาทิตย์อีกครั้ง

อาการโย โย่ว จากโยคะครั้งก่อน หลังจากซัดพาราไปสองวัน

ก็เห็นผลทันตา หายเจ็บ หายปวด แต่ยังหายใจดีอยู่

พอไปถึงที่เรียน แหน๊ะ.... อยู่ดีดี ก็ปวดเมื่อยจี๊ดดดดดขึ้นมา

อารายของมันเนี้ย แปลกแต่จริง

สงสัยเซลล์ในร่างกายกะลังวิ่งหนีกันหัวซุกหัวซุน

จะไปหลบซอกเหลือบไหนดี ที่จะไม่โดนยืด โดนดึง

วันนี้มีคนมาลองเรียนใหม่ด้วยหนึ่งคน ซวยมั่กๆ ที่มาเจอกลุ่มนี้

เพราะยังไม่มีใครทำได้สักท่า และมีฟามอดทนอยู่ระดับต่ำอีก

แถมระหว่างเรียนๆ อยู่ ยังมีวิญญาณเด็กล่องลอยไปมาเป็นระยะๆ

ตอนนี้ครูจำชื่อ แม่น้องปัน ได้แม่นเลยหล่ะ

เห็นปันปันวิ่งนัก มา มะ มา นี่ มาช่วยครู

ปันปันช่วยครูดูว่าคนไหนเข่างอนะค่ะ

ไปจับเข่าคนนั้นกดไว้เลยค่ะ

วินาทีนั้น โอ๊ย ตรูตายแน่ ปันปันมานมาแน่

แต่ป่าวเลย หวยไปออกที่คนมาใหม่ค่ะ

ปันปันไปทั้งเอามือกด เอาตัวไปนอนทับเข่าเค้าไว้ง่ะ

ครูรีบวิ่งไปช่วยจับปันปันออก

ก่อนที่จะต้องพาคนมาเรียนไปเข้าเฝือก เอิ๊กกกกกก

คุ้มไหมเนี้ย ได้เรียนฟรี แต่ต้องเกือบเสียสติและเกือบเสียขา

ส่วนอิชั้นก็รู้สึกรักปันปันขึ้นมาตงิดตงิด

เพิ่งประจักษ์ข้อดีของการไม่ติดแม่ก็วันนี้หล่ะ

คราวนี้เรียนท่าใหม่ๆ เพิ่มขึ้น ไม่มากท่าเหมือนครั้งแรก

แต่กว่าจะผ่านไปได้แต่ละท่าก็ใช้เวลานานกว่าเดิม

เน้นหน้าท้อง(ย้วยๆของอิชั้นคนเดียว) กับกระชับต้นซุง เอ๊ย ต้นขาเป็นหลัก

มีท่าจับคู่ เอาขายันกัน ส่วนมือก็จับกันไว้

ให้อีกคนเอนไปข้างหลัง อีกคนโน้มไปด้านหน้า

โอ๊ววววววววววววววววว ท่านี่สุดยอดดดดดดดดด

ขาแทบฉีก นึกด่าตัวเองในใจ

ทำไมตอนเด็กๆ แม่ไม่ส่งเรียนยิมนาสติกฟ่ะ

จะได้กางขาแบบ 180 องศา หรือ 360 องศาให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย

จบแบบเรียนวันนี้ ด้วยอาการปั่นป่วนในท้อง

ตับ ไต้ ไส้ พุง เคลื่อนหมดง่ะ

ปวดสำไส้เล็กและสำไส้ใหญ่ เหมือนมันบิดไปมา สงสัยจะเกร็งมากไปหน่อย

อืม ตอนนี้อยากทราบว่า ถ้าเรียนโยคะแล้วเป็นไส้เลื่อน

ประกันจ่ายไหมค่ะ...........................................................

ระหว่างรอปันปันเรียนเทควันโด(ยังไม่รู้เหมือนกันให้เรียนทำไม)

ถามครูว่า ครูก้อยค่ะ เรียนโยคะมานานแล้วหรือยังค่ะ

ครูบอกว่า ไม่มากไม่น้อยสิบปีค่ะ

ฟังแค่นั้น อยากจะเลิกเรียนเลยค่ะ

กว่าอิชั้นจะโค้ง เว้าได้แบบครู ตั้งสิบปีเชียว คงไม่ไหวมั้งค่ะ

แต่ก็ปลอบใจตัวเอง ถ้าใครถามว่า เป็นไงเรียนโยคะแล้วไหนว่าจะผอม

อิชั้นก็จะได้บอกไปว่า ถ้ายังตามรอดูถึงสิบปี ตรูก็จะผอมให้ดู

ว่าเรื่องปันปันบ้างดีกว่า

อย่างที่รู้ๆ กันอยู่ สำหรับเด็กบ้าพลังอย่างปันปัน

เรียนๆ วิ่งๆ แล้วก็หิวน้ำ

วิ่งมาแต่ไกลจากมุมห้อง กะมากดน้ำกิน

โครมมมมมมมมมมมมมม กระเด็นไปนั่งแบะที่พื้น

วิ่งมาชนประตูค่ะ ประตูอย่างใส ตอนแรกๆ อิชั้นก็เกือบไปเหมือนกัน

ผู้คนแตกตื่น วิ่งมาถามปันปันเป็นไรป่าว

ปันปันจับหัว(ดีไม่จับที่ตูด แสดงว่าสมองยังดีอยู่)

ปากเบะบอกไม่เป็นไร แล้วเดินไปกินน้ำต่อ

พอจะกลับบ้าน ปันปันเดินมาถึงประตู

เอามือคลำๆ แล้วพูดว่า เอาประตูออกหรือยังเนี้ย

เอ่อ เฮ้ย ใช้ได้เลยนะ เจ็บแล้วรู้จักจำ

ไว้จะถ่ายปันปันตอนใส่ชุดเทควันโดมาให้ดู

โคตรหล่อเลยง่ะ 555555555555555555 (หัวเราะแก้เขิล)

ถ้าไม่ใช่ลูกจะขออยู่ชมรม กินเด็ก ด้วยคน








 

Create Date : 25 กันยายน 2550    
Last Update : 25 กันยายน 2550 0:05:36 น.
Counter : 242 Pageviews.  

อะไร อะไร ก็แม่




ทำการบ้านไม่ได้ก็โทษแม่

ไม่ได้อาบบน้ำก็โทษแม่

โดนแม่ตีก็โทษแม่

เฮ้อ...เป็นแม่เจ้าปันเนี้ย

มันเหนื่อย จริง จริง




 

Create Date : 24 กันยายน 2550    
Last Update : 24 กันยายน 2550 10:57:52 น.
Counter : 190 Pageviews.  

ครั้งเดียวก็เกินพอ




วันอาทิตย์ไปเรียนโยคะ

เค้าบอกว่าโยคะแม่-ลูก

เอาปันปันนำ

กะให้ปันปันไปเรียนแต่เราพ่วงด้วย

กลับกลายเป็นว่า เรานำปันปันพ่วงไปซะนี่

หากคลาสที่ไปลองเรียนไม่ใช่เพื่อนๆ กัน

คงโดนเชิญออกไปตั้งกะ 5 นาทีแรก

ปันปันวิ่งพล่าน ตื่นตูมสุดๆ

เหมือนทุกครั้งที่ได้ออกไปที่ใหม่ๆ

สำหรับปันปันไม่ต้องมีตัวช่วย

อุปกรณ์หรือเพื่อนไม่มีความจำเป็น

เล่นได้ทุกสถานการณ์ ทุกสถานที่

ที่สตู พื้นที่กว้างขวางก็มันส์เค้าหล่ะ

วิ่ง 4x100 แบบไม่มีต้องแตะมือกับใคร

เหนื่อยก็วิ่งไปกดน้ำกินเอง

จนเพื่อนๆ ในกลุ่ม ด่า(จริงนะๆ)

เลี้ยงลูกแบบ ทิ้งขว้าง

สงสารปันปัน (แต่ก่อนสงสารปันปันน่าจะสงสารแม่มานบ้าง)

ปันปัน 4 ขวบ มานก็แรงดีไม่มีตกจิ

ส่วนแม่มานหล่ะปาเข้าไปเท่าไหร่แล้ว วิ่งไม่ถึง 100 เมตรก็หอบแฮ่ก

แล้ววันๆ เนี้ย วิ่งกันอีกรอบค่ะ คือ มันเหนื่อย

ก็คงต้องปล่อยไปตามยถากรรมกันบ้าง

รุมประนามเรากันใหญ่

แต่ไม่ยักกะมีใครอาสาจะช่วยดูปันปันสักคน

แบบนี้ไม่แน่จริงนี่หว่า

เรามัวแต่คุยเพลินเดินไปถึงรถ

อ้าว เฮ้ย ปันปันไปไหน

เพิ่งรู้สึกตัวว่าลืมปันปันไว้ที่คอฟฟี่ช้อป

เป็นแม่ที่ดีเลิศมากฮ้า ลืมลูก

เดินย้อนกลับไป ปันปันก็เปิดประตูออกมาพอดี

คงเพิ่งรู้สึกตัวพอกัน ว่าแม่หายไปไหน

สมกันเหมือนกิ่งทองใบหยกมะ

แม่ลืมลูก ลูกก็ลืมแม่

เพื่อนชวนไปหม่ำๆ ที่ โอเค ชาบู

อาหารโดยรวมๆ ก็โอเค สมชื่อ

แต่ที่ไม่โอเคคือ เป็นที่ที่ไม่เหมาะแก่การเม้าท์

และการออกเดททุกชนิด

ด้วยนั่งปั๊บ หม้อตั้งอยู่ตรงหน้าปุ๊บ

หม้อใครหม้อมันแบบนี้

จะป้อน จะออดอ้อน จะอะไรก็ไม่ได้ทั้งสิ้น

คงไม่มีใครคิดฉันกินหม้อเธอ

เธอกินหม้อฉันกระมั้ง

ปันปันกินอย่างเยอะ

พออิ่มก็เริ่มมองเห็นสนามเด็กเล่นในร้านชาบู

กระโดดลงจากเก้าอี้ เดินไปมา

ระยะแรกจะเดินไกล พอแม่เห็นลูก ลูกเห็นแม่

พอเริ่มชิน ก็เดินเรื่อยเปื่อย เหมือนเป็นเจ้าของ

สำรวจตรวจตรากิจการร้าน

เดินทักทุกโต๊ะ เก้าอี้ไหนไม่ตรงก็จัดให้มันตรงซะ

จนพลพรรคจะกลับ ปันปันยังสำรวจไม่เสร็จ

เราเดินออก ชะเง้อมองหาปันปัน

เด็กในร้านบอก น้องอยู่ตรงโน้นค่ะ

ปันปันวิ่งจู๊ดมาหา คงเข็ดจากมะกี้ ที่โดนทิ้ง

คราวนี้เลยรู้สึกตัวเร็วหน่อย

พอรวมกลุ่มกันหน้าลิฟต์ เพื่อนบอก

แก แก ลูกแกเดินจนเด็กในร้านรู้จักชื่อด้วย

เค้าบอกว่า ปันปันจะกลับแล้วเหรอค่ะ

บ๊าย บาย กันใหญ่

อันนี้ไม่ทราบว่าเป็นคำชมหรือคำด่ากันแน่

สุดท้ายตอนขึ้นรถกลับบ้าน

ปันปันบอก แม่กลับไปก่อน หนูจะไปรถน้าๆ

แม่ใช้แผนเดิม กลับไปเอาเสื้อผ้าก่อนลูก

ปันปันบอก ไม่ต้องใช้แม่ บ้านน้าเค้ามี

5555555555 หลอกเด็กมันใช้หลอกได้แค่ครั้งเดียวเฟ้ย

ยิ่งเด็กที่ชื่อ ปันปันแล้วหล่ะก็

ครั้งเดียวก็เกินพอ




 

Create Date : 18 กันยายน 2550    
Last Update : 19 กันยายน 2550 8:48:24 น.
Counter : 250 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

แม่เจ้าปัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ขอรหัสผ่านหลังไมค์นะค่ะ
Free Counters
Friends' blogs
[Add แม่เจ้าปัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.