แม่จะเข็มแข็งเพื่อหนู/ที่หนึ่งในหัวใจ
Group Blog
 
All blogs
 
ครั้งเดียวก็เกินพอ




วันอาทิตย์ไปเรียนโยคะ

เค้าบอกว่าโยคะแม่-ลูก

เอาปันปันนำ

กะให้ปันปันไปเรียนแต่เราพ่วงด้วย

กลับกลายเป็นว่า เรานำปันปันพ่วงไปซะนี่

หากคลาสที่ไปลองเรียนไม่ใช่เพื่อนๆ กัน

คงโดนเชิญออกไปตั้งกะ 5 นาทีแรก

ปันปันวิ่งพล่าน ตื่นตูมสุดๆ

เหมือนทุกครั้งที่ได้ออกไปที่ใหม่ๆ

สำหรับปันปันไม่ต้องมีตัวช่วย

อุปกรณ์หรือเพื่อนไม่มีความจำเป็น

เล่นได้ทุกสถานการณ์ ทุกสถานที่

ที่สตู พื้นที่กว้างขวางก็มันส์เค้าหล่ะ

วิ่ง 4x100 แบบไม่มีต้องแตะมือกับใคร

เหนื่อยก็วิ่งไปกดน้ำกินเอง

จนเพื่อนๆ ในกลุ่ม ด่า(จริงนะๆ)

เลี้ยงลูกแบบ ทิ้งขว้าง

สงสารปันปัน (แต่ก่อนสงสารปันปันน่าจะสงสารแม่มานบ้าง)

ปันปัน 4 ขวบ มานก็แรงดีไม่มีตกจิ

ส่วนแม่มานหล่ะปาเข้าไปเท่าไหร่แล้ว วิ่งไม่ถึง 100 เมตรก็หอบแฮ่ก

แล้ววันๆ เนี้ย วิ่งกันอีกรอบค่ะ คือ มันเหนื่อย

ก็คงต้องปล่อยไปตามยถากรรมกันบ้าง

รุมประนามเรากันใหญ่

แต่ไม่ยักกะมีใครอาสาจะช่วยดูปันปันสักคน

แบบนี้ไม่แน่จริงนี่หว่า

เรามัวแต่คุยเพลินเดินไปถึงรถ

อ้าว เฮ้ย ปันปันไปไหน

เพิ่งรู้สึกตัวว่าลืมปันปันไว้ที่คอฟฟี่ช้อป

เป็นแม่ที่ดีเลิศมากฮ้า ลืมลูก

เดินย้อนกลับไป ปันปันก็เปิดประตูออกมาพอดี

คงเพิ่งรู้สึกตัวพอกัน ว่าแม่หายไปไหน

สมกันเหมือนกิ่งทองใบหยกมะ

แม่ลืมลูก ลูกก็ลืมแม่

เพื่อนชวนไปหม่ำๆ ที่ โอเค ชาบู

อาหารโดยรวมๆ ก็โอเค สมชื่อ

แต่ที่ไม่โอเคคือ เป็นที่ที่ไม่เหมาะแก่การเม้าท์

และการออกเดททุกชนิด

ด้วยนั่งปั๊บ หม้อตั้งอยู่ตรงหน้าปุ๊บ

หม้อใครหม้อมันแบบนี้

จะป้อน จะออดอ้อน จะอะไรก็ไม่ได้ทั้งสิ้น

คงไม่มีใครคิดฉันกินหม้อเธอ

เธอกินหม้อฉันกระมั้ง

ปันปันกินอย่างเยอะ

พออิ่มก็เริ่มมองเห็นสนามเด็กเล่นในร้านชาบู

กระโดดลงจากเก้าอี้ เดินไปมา

ระยะแรกจะเดินไกล พอแม่เห็นลูก ลูกเห็นแม่

พอเริ่มชิน ก็เดินเรื่อยเปื่อย เหมือนเป็นเจ้าของ

สำรวจตรวจตรากิจการร้าน

เดินทักทุกโต๊ะ เก้าอี้ไหนไม่ตรงก็จัดให้มันตรงซะ

จนพลพรรคจะกลับ ปันปันยังสำรวจไม่เสร็จ

เราเดินออก ชะเง้อมองหาปันปัน

เด็กในร้านบอก น้องอยู่ตรงโน้นค่ะ

ปันปันวิ่งจู๊ดมาหา คงเข็ดจากมะกี้ ที่โดนทิ้ง

คราวนี้เลยรู้สึกตัวเร็วหน่อย

พอรวมกลุ่มกันหน้าลิฟต์ เพื่อนบอก

แก แก ลูกแกเดินจนเด็กในร้านรู้จักชื่อด้วย

เค้าบอกว่า ปันปันจะกลับแล้วเหรอค่ะ

บ๊าย บาย กันใหญ่

อันนี้ไม่ทราบว่าเป็นคำชมหรือคำด่ากันแน่

สุดท้ายตอนขึ้นรถกลับบ้าน

ปันปันบอก แม่กลับไปก่อน หนูจะไปรถน้าๆ

แม่ใช้แผนเดิม กลับไปเอาเสื้อผ้าก่อนลูก

ปันปันบอก ไม่ต้องใช้แม่ บ้านน้าเค้ามี

5555555555 หลอกเด็กมันใช้หลอกได้แค่ครั้งเดียวเฟ้ย

ยิ่งเด็กที่ชื่อ ปันปันแล้วหล่ะก็

ครั้งเดียวก็เกินพอ




Create Date : 18 กันยายน 2550
Last Update : 19 กันยายน 2550 8:48:24 น. 3 comments
Counter : 249 Pageviews.

 
555555 แค่คิดตามก้อเหนื่อยแล้วเนอะ ตอนนี้เจ้าออม 1 ขวบ 1 เดือน เพิ่งเดินคล่อง ยังเดินตามจนเหนื่อย นี่ปันปัน 4 ขวบ 555555 วิ่งรอบสตูดิโอ ..... เอาเป็นว่า ปันปันเค้าอยากให้แม่ออกกำลังเยอะๆๆ ดีมั๊ยคะ อิ่ๆๆๆๆๆๆ


โดย: หนูชล วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:11:44:07 น.  

 
มาเยี่ยมค่ะแม่น้องปันปัน
หายหอบหรือยัง


โดย: นางไม้หน้า3 วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:15:18:57 น.  

 




สวัสดีตอนบ่ายของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


เก็บดอกไม้มาฝาก
เก็บมาจากความจริงใจ
ทั้งความคิดถึงและ ห่วงใย
ส่งมอบให้ถึง Blog เธอ


** ขอให้มีความสุขและสุขภาพแข็งแรงนะจ้า **


555 นู่ปัน ปัน โดนคุงแม่หลอกอีกแหละ


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:17:26:56 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แม่เจ้าปัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ขอรหัสผ่านหลังไมค์นะค่ะ
Free Counters
Friends' blogs
[Add แม่เจ้าปัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.