แม่จะเข็มแข็งเพื่อหนู/ที่หนึ่งในหัวใจ
Group Blog
 
All blogs
 
คู ป อ ง

ปิดเทอมเป็นเรื่องใหญ่ของหลายๆคน

รวมทั้งเราด้วย

เพราะถ้าไม่ได้ให้เรียนซัมเมอร์ (ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เห็นต้องเรียน)

ก็ไม่รู้จะให้ปันปันทำอะไร

อยู่บ้านก็ดูแต่โทรทัศน์

ไม่ใช่ปันปันเรียกร้อง

แต่เป็นคนที่ดูแลเปิดให้ดูเอง

เพื่อให้ปันปันสงบนิ่งเหมือนถูกสาปเป็นหิน (จริง จริง นะ)

การจะบอกให้คนที่บ้านช่วยสอนการบ้าน

หรือทำกิจกรรมตามที่เรากำหนดไว้


ก็เป็นการทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของคนที่ดูแล

ทุกครั้งที่ฝากเรื่องไว้

ต้องมีโทรศัพท์มาฟ้องทุกชั่วโมง

ว่าปันปันอย่างโน้นอย่างนี้

ตามด้วย “คุยกับลูกแกเองแล้วกัน”


“แม่คร๊าบบบบบบบบ ฮึกกกก ฮือออออ” เสียงสะอึกสะอื้นรำพัน

เลยตัดปัญหา ไม่ใช่สงสารปันปัน

แต่บางทีอาม่ากับปันปันก็ทะเลาะกันเพราะอ่านแล้วไม่เข้าใจโจทย์ทั้งคู่

ทำมาให้ดูแล้วก็ทำผิด

พอบอกว่าทำผิด ก็เถียงกันอีก

ปันปันบอกว่า เพราะอาม่าบอกผิด

อาม่าก็ว่า เพราะปันปันเข้าใจผิด

วุ้ยยยยยย มึนนนนน

เปลี่ยนแผนเป็นจัดช่วงเวลา Happy Our 2 ชั่วโมง

พร้อมโปร ลด แลก แจก แถมของรางวัล

เราไปซื้อคูปองแบบที่ขายบัตรทอง มา 100 ใบ

ตั้งกฎใหม่

ปันปันวันนี้ทำงานที่สั่งครบจะได้คูปอง 1 ใบ

สะสมครบ 10 ใบ เอามาแลกซื้อของเล่นได้ 1 ชิ้น

สะสมครบ 30 ใบ จะได้ไปเที่ยวทะเล

ปันปันย้อนถามว่า

“ถ้าหนูอยากไปทะเลแล้วก็อยากได้ของเล่นด้วยต้องทำไง”

“ก็ต้องสะสมให้ครบ 40 ใบไงครับ”

ตอนนี้ตกเย็นก็จะไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องปันปันโยเย

ไม่ยอมทำตามที่สั่งอีก

จะว่าหลอกเด็กก็ถูกนะ

เพราะเสาร์นี้จะได้พาปันปันไปทะเลแล้ว

เลยรีบแจกคูปองวันละ 3 ใบ 555 กลัวได้ไม่ครบที่บอก

ส่วนปันปันวันๆ ก็นับว่าได้เท่าไหร่แล้ว

แถมวันก่อนซื้อขนมให้ 1 ห่อ

แต่ปรากฏว่าไม่ได้อยากกินขนม

อยากได้ของเล่นที่อยู่ในขนมต่างหาก

พอแกะออกมาแล้วเป็นของที่ไม่ถูกใจ

ร้องจะซื้อใหม่

เราบอก อ๋อ ซื้อใหม่ได้ แต่เอาคูปองมาแลก 10 ใบ

แล้วจะเดินไปซื้อมาให้เลย

555 ได้ผลค่ะ

ปันปันเงียบสนิท

ถามว่า “ทำไมหล่ะ ไม่เอามาแลกเหรอ”

“ไม่เอาอ่ะแม่ หนูอยากจะสะสมให้ครบๆ 30 ใบ หนูจะได้ไปทะเล”

เอ่อ ก็ดีเหมือนกันนะ

อย่างน้อยก็ยังสามารถให้ปันปันรู้จักหักห้ามใจ

อดทนรอเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ

แต่วิธีการนี้คงใช้จนหมด 100 ใบก่อน

แล้วค่อยคิดหาวิธีการใหม่

เพราะไม่ใช่จุดประสงค์หลัก

ในการสอนปันปันให้รับรู้หน้าที่

และความรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองจะต้องทำ

ยังเชื่อเสมอว่า ไม้อ่อนดัดง่าย

จะปลูกฝังอะไรก็เริ่มทำตั้งแต่เล็กๆ

จำได้เสมอกับ รร แห่งหนึ่งซึ่งปิดไปแล้ว

ปันปัน 3 ขวบกว่า

ตอนเราไปรับเห็นปันปันยืนล้างจาน แล้วเอาจานไปเก็บ

จานใบนั้นเราเชื่อได้เลยว่ามันคงไม่สะอาด

มันจะสำคัญอะไร ในเมื่อจานที่ไม่สะอาด

เราสามารถนำกลับมาล้างใหม่ได้

หรือหากทำจานแตก

เราก็สามารถซื้อหาใหม่ได้

แต่สิ่งสำคัญ คือ เด็กๆ รู้จักความรับผิดชอบ

แล้วจากนั้นเค้าก็ได้เรียนรู้วิธีการล้างจานที่สะอาด

หรือทำอย่างไรไม่ให้จานแตก

จากวันนี้ผ่านมาปีกว่าเราเองก็ยังคิดถึง รร นั้นเสมอ

เพราะฉะนั้น ประโยคที่เราพูดกับปันปันน้อยที่สุดคือ

“เด๋วรอให้โตกว่านี้หน่อย แล้วค่อยสอนให้ทำ”

เชื่อว่าสักวันเมื่อปันปันโตขึ้นก็จะเข้าใจได้เอง

ว่าทำไมเราถึงทำแบบนี้



Create Date : 18 มีนาคม 2551
Last Update : 23 มีนาคม 2551 23:59:36 น. 0 comments
Counter : 259 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แม่เจ้าปัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ขอรหัสผ่านหลังไมค์นะค่ะ
Free Counters
Friends' blogs
[Add แม่เจ้าปัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.