แม่จะเข็มแข็งเพื่อหนู/ที่หนึ่งในหัวใจ
Group Blog
 
All blogs
 
s u m m e r

ปันปันปิดเทอมตั้งแต่วันที่ 7/3/2008

ช่วงก่อนปิด เราก็พยายามหาที่เรียนให้ปันปัน

ไม่อยากให้ปันปันเรียนซัมเมอร์ที่ รร

เพราะรู้สึกว่าคอร์สที่สอนไม่มีอะไรน่าสนใจ

ตอนแรกหาได้ที่หนึ่งแถวสุรวงศ์เห็นว่าเปิดใหม่

คอร์สก็ดูน่าสนใจดี มีกิจกรรมใหม่ๆ ให้ปันปันได้ลองทำ

แต่บังเอิญขับรถผ่านป้ายโฆษณา รร อนุบาลเปิดใหม่

ใกล้บ้านมากๆ ประมาณ 2 ป้ายรถเมล์

เห็นว่ามีสอนอังกฤษกับจีนด้วย

เลยแวะเข้าไปคุย

ไปฟังเค้า present อุปกรณ์การเรียนการสอน

และแนะนำคุณครูทิ่อิมพอร์ตมาจากต่างประเทศ

555

เราไม่ได้สนใจว่าจะมาจากประเทศไหน

เอาแค่ว่าสอนอังกฤษให้เป็นอังกฤษ

สอนจีนให้เป็นจีนก็แล้วกัน

อยากฝึกให้ปันปันฟังจนคุ้นเคยมากกว่า

ดูแนวการสอนที่เน้นการเรียนรู้ผ่านเกมส์และอุปกรณ์ต่างๆ

ทำให้คิดว่าน่าจะเป็นทางที่ปันปันถนัดและชอบมากกว่ามานั่งขีดเขียน

แถมของทุกอย่างใหม่เอี่ยม

แค่นี้ก็รู้สึกคุ้มค่าเรียนแล้ว

วันศุกร์ก็เลยประเดิมไปฝากเลี้ยงก่อน 1 วัน

กลับมาบ้าน ปันปันบอกแต่ว่า

แม่ๆ รร ใหม่ ดีมากเลยครับ มีของกินเยอะแยะเต็มไปหมดเลย

เช้าวันจันทร์ไปเข้าคอร์สจริง

ทั้ง รร มีเด็กไม่ถึง 10 คนเลย

มีแต่เด็กเล็กและปันปันเป็นเด็กที่โตสุด

ก็ยังคิดว่าจะได้เรียนหรือป่าว

แต่ทาง รร ก็มีตารางการเรียนการสอนมาให้ดู

ว่าแต่ละวันทำอะไรบ้าง

ผ่านมา 3 วัน โทรไปคุยกับครูแทบทุกวัน

ครูก็ว่า ปันปันยังไม่ค่อยให้ความร่วมมือกับกิจกรรมกลุ่มเท่าไหร่

แต่เรื่องการเรียนหรือการใช้อุปกรณ์ค่อนข้างใช้ได้

และมีความสนใจในเรื่องของเลขกับวิทยาศาสตร์

อยากให้เราช่วยส่งเสริมด้วย

ยังไม่รู้ว่าส่งเสริมยังไง คิดว่าไว้วันเสาร์อาจจะเข้าไปคุยกับครูที่ รร อีกที

แต่เหตุที่เกิดวันนี้คือ

ตอนเย็นอาม่าเป็นคนไปรับปันปัน

ไปถึงครูใหญ่ก็บอกให้ปันปันไปเล่นในห้องก่อน

ให้ครูคุยกับอาม่าหน่อย

ครูเล่าว่า วันนี้ปันปันเล่นๆ อยู่แล้วก็เข้าไปกอดแฟนของครู

ก็ไม่รู้คุยกันอีท่าไหน

ปันปันถึงพูดว่า พ่อหนูตายไปแล้ว

ครูฟังก็ตกใจ เลยมาถามเพราะกลัวว่าที่บ้านจะมีปัญหา

อาม่าเลยบอกไปว่า เป็นความจริงที่ว่าพ่อเค้าเสียไปแล้ว

และนี่ก็เพิ่งได้รู้ว่า ครูใหญ่ที่นี่ก็เป็นลูกค้าขาประจำที่ร้านเรา

แต่เค้าสนิทกับเฮีย มาคุยกับเฮียบ่อย

พอได้ฟัง ครูก็รู้สึกใจหาย

แต่เราสิใจหายกว่า

แหม น่าจะรู้เร็วกว่านี้

จะได้ขอลดค่าเรียนเป็นกรณีพิเศษ

555555555

ในช่วงนาที ที่อาม่าเล่าให้ฟัง

ก็คิดขึ้นมาวูบนึงว่า

หรือปันปันจะรู้สึกขาดความอบอุ่น

แต่คิดอีกที สิ่งที่ปันปันพูด

เป็นสิ่งที่ปันปันได้เรียนรู้มา

แต่ไม่รู้จักถึงความหมายอย่างแท้จริง

และการแสดงออกของปันปัน

ก็เป็นลักษณะเฉพาะตัวของเค้าเองอยู่แล้ว

ไม่ว่าเจอใครปันปันมักไปเกาะแขนเกาะขาอยู่เสมอ

ดังนี้ถ้าให้วิเคราะห์เหตุการณ์นี้

ปันปันไม่รู้สึกหรือมีอาการเศร้า

ตามสิ่งที่ได้พูดออกไป

เป็นการตอบของคำถามที่ถามมามากกว่า

ตอบแล้วก็แล้วกัน

แต่คนที่ได้รับฟัง คนที่รู้และเข้าใจความหมาย

ย่อมต้องรู้สึกเศร้าและเห็นใจเป็นธรรมดา

อย่างปันปันเวลาอยู่บ้านกันสองคนแม่ลูก

อยู่ดีดีก็ถามว่า

แม่ๆ เมื่อไหร่แม่จะตาย

-*- ทำไมหล่ะปันปัน

อ้าวก็ถ้าแม่ตายแล้วก็จะได้เกิดเป็นเด็กๆ ไงครับ

นี่หล่ะคือความเข้าใจของปันปัน



เกิดเป็นเด็กๆ แล้วก็จะได้มาเป็นเพื่อนเล่นกันไง



Create Date : 16 มีนาคม 2551
Last Update : 18 มีนาคม 2551 11:53:42 น. 1 comments
Counter : 235 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ แวะมาเยี่ยม
อย่างเคย


โดย: นางไม้หน้า3 วันที่: 16 มีนาคม 2551 เวลา:19:58:24 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แม่เจ้าปัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ขอรหัสผ่านหลังไมค์นะค่ะ
Free Counters
Friends' blogs
[Add แม่เจ้าปัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.