'หัวใจ๋ข้า หัวใจ๋เจ้า ห้อยอยู่เก๊าเดียวกั๋น' *
*คลิกเพื่ออ่านคำแปลเจ้า :)
~ ยายฝากบอกว่าขอโทษ / My Grandmother Asked Me to Tell You She’s Sorry By Fredrik Backman /ปราชญ์ อัส




ยายฝากบอกว่าขอโทษ  
(My Grandmother Asked Me to Tell You She’s Sorry)
ผู้เขียน: Fredrik Backman
ผู้แปล: ปราชญ์ อัสนี
สนพ.แมร์รี่โกราวนด์/พิมพ์(ต.ค. 60)
362 หน้า ราคา 320 บาท


จากปกหลัง

เอลซ่าเป็นเด็กเจ็ดขวบที่ “ไม่เก่งกาจอะไรในการเป็นเด็กเจ็ดขวบ”
เธอทำหลายสิ่งที่เด็กเจ็ดขวบไม่ทำ 

การที่เธอต่างจากเด็กส่วนใหญ่ทำให้เธอเข้ากับใครไม่ได้ 
แต่ถึงอย่างนั้นเอลซ่าก็หาได้แคร์ไม่ 

“คนที่เจ๋งที่สุดจะต้องไม่เหมือนใคร” ยายเคยบอกไว้ 
และเอลซ่าบันทึกประโยคนี้ไว้ในหัวขณะเผชิญโลกดาร์คๆของเธอตามลำพัง

ยายของเอลซ่าเป็นหญิงชราอายุเจ็ดสิบเจ็ดที่
 “ไม่เก่งกาจในการเป็นคนอายุเจ็ดสิบเจ็ด” เช่นกัน

ยายเคยเป็นหมอ ก่อนที่สังคมจะตัดสินว่ายายแก่เกินกว่าจะเป็นหมอได้อีกต่อไป

ยายสร้างความเดือดร้อนให้ทุกคนทุกครั้งที่มีโอกาส ปาอึใส่ตำรวจ 
สูบบุหรี่ในโรงพยาบาล และเรื่องห่ามๆ เกินเด็กทั้งหลายที่เอลซ่าทำ 
ก็มียายเป็นหัวโจกทั้งนั้น 
แต่ท่ามกลางความวุ่นวายที่เกิดขึ้น เอลซ่ารู้ว่ายายรักเธอยิ่งกว่าใคร 
และในทางกลับกัน เอลซ่าก็นับว่ายายเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตที่เธอมีอยู่

“เด็กเจ็ดขวบทุกคนคู่ควรกับการมีซูเปอร์ฮีโร่เป็นของตัวเอง”
ครั้งหนึ่งยายเคยบอกไว้
และสำหรับเอลซ่า ยายคือคนคนนั้น





หลังอ่าน...(ยาวๆไปค่ะ)

เรื่องราวเล่าผ่านความรู้สึกนึกคิดของเอลซ่า เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบ(ใกล้แปดขวบ)
ที่อาจจะไม่เหมือนเด็กเจ็ดขวบทั่วๆไป เพราะเธอมียายของเธอเองเป็นไอดอล...

เอลซ่าเป็นเด็กฉลาดและโตเกินวัย 
ในวัยเจ็ดขวบเธออ่านแฮร์รี่ พ็อตเตอร์จบทั้ง 7 ภาค 
จดจำแผนที่ที่ปรากฎในหน้าแรกของลอร์ดออฟเดอะริงได้อย่างแม่นยำ
 รู้จักบรรดาซูเปอร์ฮีโร่ประดามีในโลกนี้แทบจะทุกตัว

เธอมีผ้าพันคอสีเขียวของกริฟฟินดอร์เป็นประหนึ่งเครื่องรางประจำตัว
มีวิกิพีเดียเป็นคัมภีร์ใช้อ้างอิงทุกสิ่งอย่างที่เธออยากรู้...

ที่โรงเรียนคุณครูมักจะบอกว่าเธอมีปัญหาเรื่องสมาธิ
 ในขณะที่เพื่อนนักเรียนคอยไล่ล่ารังแกเธอเพียงเพราะเธอแตกต่าง

เอลซ่าเป็นเด็กบ้านแตก เธออยู่กับแม่กับจอร์จ
แฟนใหม่ของแม่ แล้วก็ฮาลฟี่...น้องครึ่งหนึ่งของเธอที่ยังอยู่ในท้องของแม่ 
เอลซ่าไม่อยากให้ใครๆรู้ว่าเธอไม่ค่อยรักน้องครึ่งหนึ่งของเธอเท่าไหร่

สุดสัปดาห์พ่อจะมารับเธอไปอยู่ด้วย ที่บ้านพ่อเธอจะได้อยู่กับลิแซตต์ 
แฟนใหม่ของพ่อที่มีเสน่ห์จนไม่มีใครไม่อาจไม่รักเธอได้

แต่โดยหลักๆจริงๆแล้ว ตลอดชีวิตเจ็ดปีของเอลซ่าเธอ
เกาะเกี่ยวอยู่กับยายมากที่สุด
เพราะยายเป็นซูเปอร์ฮีโร่ของเอลซ่ายังไงล่ะ...
เธอไม่เคยต้องกลัวหรือหวาดหวั่นต่ออะไรเลยตราบใดที่เธอมียายคอยปกป้อง

ยายกับเธอมีภาษาลับที่ใช้สื่อสารกันในเวลาที่ไม่ต้องการให้คนอื่นรับรู้
ยายพาเธอไปยังดินแดนที่มีแต่เธอกับยายเท่านั้นจะรู้จัก...
ที่นั่นยายแต่งตั้งให้เอลซ่าเป็นอัศวิน

แต่แล้ววันหนึ่ง โลกของเอลซ่าก็สั่นสะเทือน...
เมื่อยายป่วยเป็นมะเร็ง แล้วจากไป...

แต่ราวกับยายจะรู้ล่วงหน้าว่าจะต้องเตรียมการอย่างไร
ให้เอลซ่าได้เรียนรู้และเติบโตขึ้นอย่างมั่นคงโดยไม่มียาย

ยายเขียนจดหมายหลายฉบับ ถึงผู้คนหลายคนที่เคยผูกพัน 
มีความสัมพันธ์กับยายไม่แง่ใดก็แง่หนึ่ง 
แล้วฝากฝังสั่งเสียให้เอลซ่ารับหน้าที่เป็นผู้นำจดหมายเหล่านั้นไปส่ง...

"เอาจดหมายไปให้คนที่รออยู่ เขาจะไม่อยากรับ 
แต่บอกเขาว่ามันมาจากยาย บอกเขาว่ายายของแกฝากความระลึกถึงมาให้ 
และฝากมาบอกว่าขอโทษ"

แม้จะโกรธที่ยายตายและหายไปจากชีวิตของเธอ 
แต่เอลซ่าก็มุ่งมั่นที่จะทำตามคำสั่งของยาย...

นั่นเองจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เอลซ่าได้ก้าวข้ามช่วงชีวิต ช่วงเวลาอันเลวร้าย
อย่างเรียนรู้ ยอมรับความจริงและเข้าอกเข้าใจทั้งตัวเองและผู้อื่น
 เท่าที่เด็กเจ็ดขวบ(ใกล้แปดขวบ)คนหนึ่งจะเข้าใจและยอมรับได้




จะว่าไป หนังสือเล่มนี้ไม่อาจเรียกว่าวรรณกรรมเยาวชนได้
 แม้จะดำเนินเรื่องผ่านเด็กหญิงเจ็ดขวบ

มันมีความเป็นคอเมดี้ จากพฤติกรรม'ดีดๆ'ของยาย
กับความไม่เหมือนใครของเอลซ่า 
 มีมุมทึมเทา มีร่องรอยเสียดสี ประชดประชัน
มีมุกขันปนขื่น มีปมโศกซึ้งรันทดผสมผสานคละเคล้ากันไป

โดยเฉพาะปมขมในใจของเอลซ่าเกี่ยวกับวันเกิดของเธอ...
เอลซ่าเกิดหลังวันคริสต์มาสสองวัน...แล้วก็ให้บังเอิญวันที่เธอเกิด
 มีผู้คนนับร้อยต้องเสียชีวิตด้วยภัยพิบัติสึนามิในอีกซีกโลกหนึ่ง
 และยายก็ดูเหมือนจะเข้าใจความรู้สึกของเอลซ่า 
ยายจึงมักจะให้ความสำคัญเป็นพิเศษต่อวันเกิดของเอลซ่า

"มีหัวใจหลายดวงแตกสลายในวันที่เอลซ่าเกิด...
มีคนตายมากเกินกว่าที่หัวใจของคนจะรับได้ไหว"

..........

ตัวละครทุกตัวมีมิติ มีตัวตนชัดเจน แต่ละคนมีเรื่องมีราว
มีปูมหลังชีวิตที่กลายเป็นเหตุเป็นผลของการกระทำ...
ไม่มีใครดีแสนดี แต่ก็ไม่มีใครร้ายไปเสียทั้งหมด

"ไม่ใช่อสุรกายทุกตนที่เลวร้ายมาตั้งแต่แรกเริ่ม 
 บางตนกลายเป็นอสุรกายเพราะความเศร้าโศก"




โอยยย...ยังมีอีกมากมายหลายหลากที่อยากเล่า อยากพูดถึง...
ผู้เขียนเล่าเรื่องได้อย่างมีเสน่ห์อะ 
เต็มไปด้วยภาษาสัญลักษณ์ สำนวนคารมคมคาย บาดลึก กัดกินใจ...

เช่น...มีตอนนึงเมื่อเอลซ่าคุยกับแม่ 
ถึงความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับยายที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยราบรื่น 
อบอุ่นนัก เพราะยายเป็นหมอที่ต้องไปนู่นมานี่ตลอดเวลา
ไม่ค่อยมีเวลาให้แม่เท่าไหร่ 
เอลซ่ารู้สึกผิดหวังที่ยายเป็นแม่ที่ทิ้งลูกตัวเอง...
(แม้จะทิ้งไปช่วยคนอื่นก็เถอะ)

"คนเราไม่ควรมีลูก ถ้าไม่อยากดูแลลูกตัวเอง"

จุกนะ...

บางช่วงบางตอนก็กล่อมเกลาปลอบประโลมด้วยเทพนิยาย
ที่ปลุกเร้าความรัก ความหวังความฝันและจินตนาการ

 แต่ในขณะเดียวกันก็คอยจับจูงให้เรามองโลกแห่งความเป็นจริง
อย่างเปิดใจ อย่างยอมรับในความเป็นไปในชีวิต

ยายบอกเอลซ่าตอนหนึ่งว่า...

"ถ้าลบความทรงจำแย่ๆไม่ได้ ก็ต้องเอาเรื่องดีๆ มาถมไว้"

ถือเป็นวรรณกรรมแนวสะท้านทรวงสะเทือนซางอีกเล่ม
ที่อ่านด้วยความซาบซึ้งตรึงใจมากกกก...

บทขำก็ขำกิ๊ก บทเศร้าก็ทำเอาน้ำตาไหลพรากๆ
แต่อ่านจบแล้วอิ่มเอม อบอุ่นในใจเป็นที่สุด

รักมากค่ะ  SmileySmileySmiley




จากหน้าคำนำ

หนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับ

“ใครก็ตามที่เป็นยาย เป็นแม่ เป็นหลาน
มียาย มีแม่ มีหลาน
เป็น เคยเป็น กำลังจะเป็น คนอายุเจ็ดสิบเจ็ด ย่างเจ็ดสิบแปด
ที่มีรายการคนที่อยากจะขอโทษยาวเป็นหางว่าว
ใครก็ตามที่เป็น เคยเป็น คนอายุเจ็ดขวบ ย่างแปดขวบ
ใครก็ตามที่มีซูเปอร์ฮีโร่เป็นของตัวเอง”

ดีใจที่ได้อ่านค่ะ...😘


SmileySmileySmileySmileySmiley


ป.ล.(1)เดี๋ยวต้องตามหา"ชายชื่ออูเว"มาอ่านมั่งแล้วล่ะค่ะ คนเขียนคนเดียวกัน

ป.ล.(2)อีกนิด...(ฝากถึงสำนักพิมพ์) เจอคำผิดเยอะอยู่เหมือนกันนะคะ
จุดเล็กจุดน้อย (อ้อ...อันนี้ไม่เกี่ยวกับจ.ม.ของยายในบทสุดท้ายนะคะ 
จุดนี้เข้าใจว่า...'การสะกดคำของยายพังพินาศ'😏)




Create Date : 22 กรกฎาคม 2561
Last Update : 22 กรกฎาคม 2561 15:43:00 น. 1 comments
Counter : 203 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณnewyorknurse, คุณfor a long time


 
"ไม่ใช่อสุรกายทุกตนที่เลวร้ายมาตั้งแต่แรกเริ่ม
บางตนกลายเป็นอสุรกายเพราะความเศร้าโศก"

ประโยคนี้โดนใจจริงๆครับพี่
อ่านแล้วบางตอนนึกถึงหมิงหมิงครับ 555

เด็กมักจะมีใครสักคนเป็นไอดอล
คนๆนั้นมักจะอยู่ใกล้เด็กมากที่สุด
ของหมิงหมิงก็คงจะเป็นพ่อกับแม่นี่ล่ะครับ

ส่วนเอลซ่าก็มียายเป็นหนึ่งในดวงใจ

เป็นรีวิวที่อ่านสนุกมากๆครับพี่



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 กรกฎาคม 2561 เวลา:22:31:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 178 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs

~Beautiful Girl/เทียบท้าปฐพี 1-3/ชิงหลิงเยวี่ย : เขียน/ กระบี่หลงทิศ : แปล ~

~ My Grandmother Asked Me to Tell You She’s Sorry(ยายฝากบอกว่าขอโทษ)/Fredrik Backman:เขียน/ปราชญ์ อัสนี : แปล ~

~Beautiful Girl/นางสาวฉ่ำทุกข์กับนายความสุข/นิรวาณ/เขียน ~

~หยดน้ำหวานในหยาดน้ำตา/อุรุดา โควินท์/เขียน ~

~บันไดหยกงาม 1-3/ชิงเซียง/เขียน พริกหอม/แปล ~

~ดั่งลมหวน/ปิยะพร ศักดิ์เกษม/เขียน ~

~ตงกง ตำหนักบูรพา 1-2/เฝยหว่อซือฉุน/เขียน ดารินทิพย์/แปล ~

~บุหลันไร้ใจ/เฝยหว่อซือฉุน/เขียน มิราทิพย์/แปล ~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.