'หัวใจ๋ข้า หัวใจ๋เจ้า ห้อยอยู่เก๊าเดียวกั๋น' *
*คลิกเพื่ออ่านคำแปลเจ้า :)
~ ก๋ำพร้าป้อก่ะปอยังแควน ก๋ำพร้าแม่... ~ ( กำบ่าเก่าบ่เล่าอาจลืม)



ยังคงอยู่ในบรรยากาศของการบูชาพระคุณแห่ง "แม่"
วันนี้ ก็เลยขออนุญาตนำเสนอ "กำบ่ะเก่า" ที่เกี่ยวกับแม่ซักสำนวนหนึ่งเน้อเจ้า...

"ก๋ำพร้าป้อก่ะปอยังแควน ก๋ำพร้าแม่ตี๋นแขวนเติ้งเหยิ้ง"

ศัพท์ : ก๋ำพร้า = กำพร้า,
ปอยังแควน = พอทนได้ หรือ ค่อยยังชั่ว ,
ตี๋น = เท้า ,
แขวนเติ้งเหยิ้ง = ห้อยต่องแต่ง ,ลอยเคว้งคว้าง

คำแปล : กำพร้าพ่อยังพอทนได้ แต่หากกำพร้าแม่เสียแล้วก็เหมือนขาดหลักยึด ชีวิตลอยเคว้งคว้างเลยทีเดียว

ขยายความ : เป็นคำกล่าวของคนโบราณที่ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของคนเป็น "แม่" โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับหน้าที่ของ "พ่อ"

นับแต่ปฏิสนธิก่อเกิดเป็นชีวิตขึ้นมา เราก็ต้องอาศัยครรภ์ของ "แม่" เป็นแหล่งฟูมฟัก
สร้างความเจริญเติบโตให้กับชีวิตน้อย ๆ นั้น นานถึง ๙ เดือนเป็นอย่างน้อย...

ในช่วงเวลาอันเนิ่นนานนั้นผู้เป็นแม่ก็ต้องระมัดระวังตัวเองเป็นพิเศษ
ไหนจะต้องงดเว้นอาหารการกินใด ๆ ที่อาจจะเคยโปรดปราน
หรือกิจกรรมใด ๆ ที่เคยกระทำจนเป็นนิสัย...
ทั้งนี้เพื่อปกป้องคุ้มครองอีกหนึ่งชีวิตที่เข้ามาฝากฝังแอบอิงอยู่ในครรภ์...

จนเมื่อลูกน้อยคลอดออกมา...ลืมตาดูโลก
"แม่" ก็ต้องกัดฟัน จนผ่านพ้นความเจ็บปวดแสนสาหัส ในการที่จะให้ทารกน้อยเคลื่อนคล้อยออกจากครรภ์...

แล้วก็ผู้เป็นแม่นั่นเอง...ที่ธรรมชาติได้สร้างให้กรองกลั่นเลือดเนื้อในกายตัวเองให้กลายเป็นโภชนาหารอันโอชะ เต็มเปี่ยมไปด้วยสารประโยชน์ที่ครบถ้วนแก่เจ้าตัวจ้อย ให้สามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อย่างสมบูรณ์พร้อมทั้งกายและใจ...

เมื่อเติบใหญ่ขึ้นมาอีกนิด...ในวัยนอนเปล คนที่ทำหน้าที่หลักในการไกวเปลเห่กล่อมก็ยังคงเป็น "แม่" อีกนั่นแหละ...
เสียงเพลง "อื่ออื่อ จาจา..." ของผู้ใดไม่เคยพริ้งเพราะเสนาะโสตลูกน้อยเท่ากับเสียงของแม่...

ในวัยอนุบาล...ก็มือของแม่อีกนั่นแหละที่คอยจับมือน้อย ๆ ของลูกฝึกเขียน ก ข ก กา...
แม่...จึงเป็นครูคนแรกของลูก ๆ อย่างแท้จริง

กับข้าวของโรงเรียนหลากหลายชนิด...ไม่มีกับข้าวอันไหนอร่อยเท่าอาหารที่แม่ประจงจัดใส่กล่องให้ลูกรักพกพาไปกินเอง...
แม้จะเป็นเพียงไข่ต้มหนึ่งฟอง หรือหมูปิ้งชิ้นบาง ๆ แค่หนึ่งชิ้นก็ตามที...

ในวัยแรกรุ่น...เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายอันเป็นธรรมชาติ
ความตื่นเต้นตกใจ...แปลกใหม่ในความรู้สึกจะถูกปลอบประโลมโดยผู้เป็นแม่...
แม่จะคอยให้คำแนะนำ บอกสอนถึงวิธีการรับมือกับความเปลี่ยนแปลงนั้น ๆ ได้อย่าง...ทนุถนอมอารมณ์...
นุ่มนวลและอ่อนโยนเป็นที่สุด...

ฯลฯ

ด้วยความสำคัญของคนเป็นแม่...ทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาแล้วข้างต้น และทั้งที่ไม่ได้กล่าวถึงอีกมากมาย...
ชนิดที่..."เอานภามาแทนกระดาษ เอาน้ำหมดมหาสมุทรแทนหมึกวาด...ประกาศพระคุณไม่พอ..." นั้น ...

คนโบราณล้านนาท่านจึงได้เปรียบเปรยว่า ผู้ใดกำพร้าพ่อ แม้จะเศร้าโศกเสียใจ แต่หากยังมีแม่อยู่ก็ยังนับว่าดีนักหนา
เพราะแม่สามารถทำหน้าที่เป็นทั้งพ่อและแม่ได้เป็นอย่างดี

แต่หากผู้ใดกำพร้าแม่ ถึงแม้จะยังมีพ่ออยู่ ความรู้สึกอบอุ่นมั่นคงนั้นแน่นอนว่า
ย่อมแตกต่างจากกรณีกำพร้าพ่อโดยค่อนข้างจะสิ้นเชิงเลยทีเดียว...

ทั้งนี้ใช่ว่าคนโบราณท่านจะไม่ให้คุณค่าความสำคัญต่อความเป็น "พ่อ" ของผู้ชาย
แต่ท่านมองลึกเข้าไปถึงวิถีธรรมชาติแห่งเพศต่างหาก...

ธรรมชาติของเพศแม่นั้น เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปและเป็นสากลว่ามีความลึกซึ้ง...
ละเอียดอ่อนและอดทนอดกลั้นสูงกว่าเพศพ่อหลายเท่าตัวนัก

ในสังคมปัจจุบันเราจึงเห็น "แม่" ที่เลี้ยงลูกตามลำพัง หรือที่ฝรั่งเรียกว่า Single Mom มีอยู่มากมาย...

ในขณะที่ผู้เป็นพ่อ มีน้อยที่จะอดทนเลี้ยงดูลูกตามลำพังได้
หากเกิดกรณีหย่าร้าง หรือกระทั่งกรณีที่แม่ของลูกต้องเสียชีวิตก่อนวัยอันควร...

ผู้ชายมักจะครองสถานภาพ"ม่าย" ได้ไม่นานนัก ไม่ช้าไม่นานก็อาจจะมีภรรยาใหม่ แล้วก็เกิดคดีระหว่างแม่เลี้ยง - ลูกเลี้ยงตามมา ให้เป็นที่ขมขื่นใจแก่ผู้เป็นลูกอยู่ไม่เว้นวาย กลายเป็นปัญหาสังคมยืดเยื้อเรื้อรังไม่มีที่สิ้นสุด

นี่จึงเป็นที่มาของ "กำบ่ะเก่า" อันเกี่ยวกับ 'แม่' ของคนล้านนาที่ให้ภาพและความหมายชัดเจนที่สุด

ซึ่งหากจะเปรียบกับคำพังเพยในภาษากลางก็เหมือนกับคำกล่าวที่ว่า...
"ขาดพ่อเหมือนถ่อหัก ขาดแม่เหมือนแพแตก" นั่นเอง

ขอบูชาคุณ "แม่"ทุกคนบนโลกใบนี้ค่ะ!















Create Date : 13 สิงหาคม 2551
Last Update : 5 มิถุนายน 2552 14:18:37 น. 8 comments
Counter : 1140 Pageviews.

 
ขอขอบคุณกรอบข้อความสวย ๆ จากบล็อกคุณแอน - anutta ค่ะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:12:09:25 น.  

 
คนเหนือคือกั๋นเน้อ

สวัสดีเจ้า


โดย: หมอภัทร (patra_vet ) วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:13:00:33 น.  

 
สวัสดีครับปี้แม่ไก่

ผมก่แวะระวังตั๋วเก่าตวยครับ
บ่าอั้นก่ถ้าจะได้งับเหยื่อตลอดครับ หุหุหุ






โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:13:49:24 น.  

 
เห็นด้วยมากๆ เลยค่ะ

ขาดแม่นี่ เคว้งคว้างจริงๆ นะ (สำหรับเรา)


ถ้าชอบเมื่อสวรรค์ให้รางวัลผม ก็น่าจะชอบเล่มนี้นะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:14:37:39 น.  

 
แม่นแล้วเจ้า..

ขาดแม่เหมือนแพแตก....กึ้ดแล้วเศร้าขนาด

ดีใจ๋ตี้แม่ปาต้ายังอยู่เป๋นร่มโพธิ์ร่มไทร...


โดย: pataramin วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:19:19:59 น.  

 
เป็นคำบ่ะเก่าตี้เปิงกับวันแม่ขนาดเลยเจ้าปี้สาวเจ้า


โดย: BeCoffee วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:22:33:36 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


แวะมาส่งความระลึกถึงค่ะคุณแม่ไก่ที่รัก



โดย: หอมกร วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:8:17:13 น.  

 
มาแอ่วหาเจ้า

งานบ่หนักเต่าใด ถ้าใจ๋สู้



ขอบคุณเจ้าตี่เอาใจ๋จ่วย


โดย: เจ้าตอง วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:9:03:48 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 184 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs

~ท่านหญิงในกระจก/แสงเพลิง ~

~เพชรรากษส/อลินา ~

~มนตร์ทศทิศ/ราตรี อธิษฐาน ~

~เมื่อหอยทากมีรัก 1-2/"ติงโม่"เขียน/พันมัย แปล ~

~ให้รักระบายใจ/"ณกันต์"เขียน ~

~ผมกลายเป็นแมว/Abandoned/Paul Gallico เขียน(ภูธนิน แปล) ~

~พ่อค้าซ่อนกลรัก & หมอปีศาจแสนรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~อาจารย์ยอดรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~จอมโจรพยศรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.