'หัวใจ๋ข้า หัวใจ๋เจ้า ห้อยอยู่เก๊าเดียวกั๋น' *
*คลิกเพื่ออ่านคำแปลเจ้า :)
~สมัญญาแห่งดอกกุหลาบ ~ The Name of the Rose (Umberto Eco)



สมัญญาแห่งดอกกุหลาบ / The Name of the Rose
Umberto Eco / แต่ง
ภัควดี วีระภาสพงษ์ / แปล
โครงการจัดพิมพ์คบไฟ / พิมพ์




หนังสือเล่มนี้เมื่อออกมาใหม่ ๆ เป็นที่ฮือฮามาก ตามอ่านรีวิวจากหลาย ๆ ที่แล้วทำให้นึกอยากอ่านขึ้นมา สั่งซื้อผ่านเน็ต เมื่อได้หนังสือมาแล้ว เห็นขนาดของหนังสือ พลิกดูเนื้อหาด้านในอีกนิดหน่อย แล้วก็ดองเอาไว้ช่วงระยะหนึ่ง จนมาเจอกระทู้ในห้องสมุดพันทิบกระทู้หนึ่ง เขียนถึงหนังสือเล่มนี้ไว้อย่างน่าสนใจทีเดียว (ต้องขออภัยจริง ๆ ที่จำเจ้าของกระทู้นั้นไม่ได้แล้ว ทั้ง ๆ ที่จำได้ว่าตัวเองได้เข้าไปแจมคุยด้วยเป็นดิบดี...) ก็เลยหยิบขึ้นมาอ่าน...

อ่านต้น ๆ ต้องทำใจค่ะ บทบรรยายยืดยาว…. แต่บอกตัวเองได้ว่าผู้แปลแปลได้ดีมากในเรื่องนี้ แม้จะยังใช้สำนวนที่ต้องแปลไทยเป็นไทยอีกเยอะ แต่ก็ไม่ถึงกับสะดุดและติดตัน

นวนิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องในลักษณะเป็นบทบันทึกของบราเธอร์ผู้หนึ่ง -แอดโซ แห่งเมลค์ – ซึ่งบันทึกไว้หลังจากเหตุการณ์ผ่านไปแล้วนานหลายปีทีเดียว แอดโซได้เดินทางติดตามอาจารย์ของเขา –วิลเลี่ยม แห่งบาสเกอร์วิลล์ – ไปยังอารามแห่งหนึ่งในอิตาลี อารามแห่งนี้มีชื่อเสียงว่ามีห้องสมุดที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของคริสต์จักร มีหนังสือเก่าแก่หายากอยู่ในนั้นมากมาย...

เรื่องราวทั้งหมดในหนังสือเกิดขึ้นในช่วงเวลาเพียงเจ็ดวัน แต่ก็เป็นเจ็ดวันที่ยืดยาว ด้วยดูเหมือนมีเหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมายเหลือเกิน...ในบทบันทึกได้จัดเรียงเรื่องราวออกเป็นช่วงเวลาในแต่ละวันโดยยึดตามชั่วโมงการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของพระสงฆ์ในเรื่อง เพื่อให้ผู้อ่านได้เข้าใจถึงลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เริ่มต้นที่มีเหตุฆาตกรรม พระสงฆ์ที่ทำงานในหออาลักษณ์ถูกฆ่าตายไปรูปหนึ่ง เจ้าอาวาสจึงขอให้วิลเลี่ยม ทำการสืบสวนสอบสวนหาสาเหตุแห่งฆาตกรรมนั้น ๆ ทำให้ต้องมีการย้อนเวลา มีการวางแผน ความน่าติดตามหรือเสน่ห์ของเรื่องอยู่ที่ความลึกลับซับซ้อนของห้องสมุดใหญ่ ซึ่งเป็นสถานที่ต้องห้ามในการสืบเสาะ...
วิลเลี่ยมสามารถสืบค้นข้อมูลเพื่อนำมาประกอบการพิจารณาได้ทุกที่ภายในอาราม ยกเว้นห้องสมุดลึกลับแห่งนั้น...

การเขียนนิยายประเภทนี้ นับว่าเป็นการท้าทายความสามารถของนักเขียนอย่างมากทีเดียว ถ้าไม่ผูกเรื่องให้น่าอ่าน น่าติดตามค้นหาราวกับให้ผู้อ่านได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการสืบเสาะ ค้นหาด้วยแล้ว ผู้อ่านอาจจะก้าวข้ามขั้นตอนแอบไปพลิกอ่านตอนจบของเรื่องเอาเสียง่าย ๆ (เหมือนที่จขบ.แอบทำกับนิยายสืบสวนสอบสวนหลายเรื่อง แหะ ๆ)...แต่อุมแบร์โต เอโก ก็สอบผ่านบทท้าทายนี้ได้ในระดับที่ดีมาก (ส่วนตัวยกเครดิตส่วนหนึ่งให้กับผู้แปลด้วยค่ะ)

หลังจากที่ทนอ่านบทบรรยายอันยืดยาว เพื่อทำความรู้จักกับตัวละครสำคัญกับฉากของเรื่องและทำความคุ้นเคยกับสำนวนภาษาของทั้งผู้เขียนและผู้แปล...
( ด้วยภาษาที่ใช้ในเรื่องนี้ค่อนข้างอลังการมมังการมาก คุณอาจจะต้องมีพจนานุกรมวางไว้ข้าง ๆ ตัวไปด้วยในขณะที่อ่าน เพื่อจะได้แปลไทยเป็นไทยไปพร้อมกัน
...ส่วนตัวชอบค่ะ ชอบการใช้ภาษาแบบนี้มาก ยกตัวอย่างพอเป็นกระสายนิดหนึ่งแล้วกัน..
อย่างตอนที่แอดโซบรรยายลักษณะของภราดาวิลเลี่ยม เขาบอกว่า... "เขาคงได้ยลมธุฤดูมาสักห้าสิบคำรบแล้ว และย่อมชราภาพมากทีเดียว..." อื้อหือ...

หรือตอนที่เขากำลังจะเริ่มเรื่องเล่าของเขา เขาได้บันทึกไว้ว่า..."....และเรื่องราวของข้าพเจ้าจักดำเนินความ เมื่อเราเดินแกล่ใกล้ถึงอารามนั้นตามเหตุอันเป็นไปในครั้งกระโน้น แลขอให้หัตถาของข้าพเจ้าจงคงมั่นมิหวั่นไหวขณะเมื่อเตรียมใจเล่าขานถึงการณ์ครั้งนั้น" ฯลฯ )

...อ่านไปได้ประมาณหนึ่งในสามของหนังสือความหนา 700 กว่าหน้า เริ่มรู้สึกสนุกล่ะ เริ่มเอาตัวเองเข้าไปในท้องเรื่อง...( พูดเหมือนยี่เกเชียว) ติดตามแอดโซกับภราดาวิลเลี่ยมอย่างตื่นเต้น ได้เรียนรู้เกี่ยวกับกระบวนการผลิตหนังสือในสมัยโบราณ การคัดลอกหนังสือ การออกแบบสถาปัตยกรรม การไขรหัสจากตัวอักษร หรือการจัดเรียงหนังสือในห้องสมุด

ตลอดจนเรื่องราวของการใช้สมุนไพร ทั้งในแง่ที่ให้คุณประโยชน์และส่วนที่ให้โทษที่อาจจะเกี่ยวข้องกับความตายของหลาย ๆ คนในเรื่อง...

(โดยเฉพาะเรื่องของการใช้สมุนไพรนี้ ให้แรงบันดาลใจแก่จขบ.เป็นอย่างยิ่ง เกือบจะไปลงทะเบียนเรียนแพทย์แผนไทยกับกระทรวงสาธารณสุขอยู่แล้วเชียวในกาลครั้งนั้น ติดที่เงื่อนไขทางหน้าที่ความรับผิดชอบต่อบุพการีจึงทำให้ระงับความตั้งใจอันนั้นไป แต่ก็พยายามศึกษาด้วยตัวเองอยู่ตลอดมา...)

เมื่อผ่านบทแรก ๆ ไปแล้ว...ช่วงหลัง ๆ อ่านได้อย่างค่อนข้างเร็ว...อ่านไปลุ้นไป...แต่มาอ้อยอิ่งลงในช่วงท้าย ๆ เพราะไม่อยากให้จบ...เป็นงั้นไป...( บางคนอาจจะบอกว่า อ่านซ้ำก็ได้นี่...แต่สำหรับจขบ.แล้วมีหนังสือหลายเล่มที่เมื่อหยิบมาอ่านซ้ำ คุณจะไม่เคยได้ความรู้สึกสด ใหม่ เหมือนตอนที่อ่านครั้งแรกเลย หนังสือเล่มนี้ก็เป็นหนึ่งในหลาย ๆ เล่มนั้น ไม่ใช่หนังสือน่าเบื่อ แต่อารมณ์อยากรู้อยากเห็นของเราต่างหากที่เปลี่ยนแปรไป)

ชวนอ่านอย่างแรงค่ะ !

สั้น ๆ เกี่ยวกับผู้แต่ง (จากปกหลัง) :

อุมแบร์โต เอโก เป็นศาสตราจารย์ในวิชาสัญญวิทยานามอุโฆษ เป็นนักประวัติศาสตร์ เป็นนักปรัชญา นักสุนทรียศาสตร์ และผู้เชี่ยวชาญวรรณกรรมของเจมส์ จอยซ์ เขาเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยโบโลนญ่า และพำนักอยู่ในมิลาน เป็นนักสะสมหนังสือตัวยง และมีหนังสือในครอบครองมากกว่า 30,000 เล่ม เป็นผู้มีความสนใจศึกษาค้นคว้าทางวิชาการอย่างหลากหลาย นับตั้งแต่งานของนักบุญโทมัส อะไควนัส ไปจนถึงซุปเปอร์แมน

สมัญญาแห่งดอกกุหลาบ เป็นผลงานนวนิยายเรื่องแรกของเอโก และได้รับการยกย่องว่าเป็นวรรณกรรมคลาสสิคร่วมสมัยทันที โดยมิต้องอาศัยเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์













Create Date : 03 มกราคม 2551
Last Update : 9 มกราคม 2551 17:12:10 น. 25 comments
Counter : 1681 Pageviews.

 


๙๙๙ เจิม ๙๙๙



อิอิ





ไม่เคยเจอหนังสือเล่มนี้มาก่อนเหมือนกันครับ สงสัยว่าจะต้องไปลองหามาอ่านดูบ้างแล้วครับ

ว่าแต่จะหาซื้อได้ที่ไหนครับ? ต้องสั่งซื้อในเน็ตอย่างเดียวเหรอครับ?

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:15:51:00 น.  

 
เราว่าถ้าพ้นวันแรกไปได้ เรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะ ชอบๆ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:16:31:10 น.  

 
อ่านยาก แต่สนุกก็น่าติดตามนะคะคุณแม่ไก่เจ้า

แต่ว่าตอนนี้ได้อ่านแต่เรื่องง่าย ๆ แบบแดจังกึม เล่ม 4 ล่ะเจ้า


โดย: BeCoffee วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:16:40:53 น.  

 
งื้ดดด หนูรักป๋าเอโก


โดย: ลูกสาวโมโจโจโจ้ (the grinning cheshire cat ) วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:19:12:53 น.  

 
เหล่มานานแล้วเล่มนี้ เล่มเบ้อเร้อเลย

รีวิวน่าอ่านดีนะคะ


โดย: January Friend วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:20:29:07 น.  

 
อาคุงกล่อง...น่าจะรองานหนังสือได้นะคะ ลุ้นให้อ่านจริง ๆ ค่ะ

ใช่เลยค่ะ คุณแพนด้าฯ...พ้นวันแรกไปก็เริ่มลุ้นแล้ว....เลยอ่านสนุก

คุณบีกาแฟเจ้า แดจังกึมน่ะตอนเป็นละครทีวีแม่ไก่ติดหนึบเชียวค่ะ แต่ไม่ได้อ่านหนังสือเลย แต่คิดว่าน่าจะน่าอ่านนะคะ มีเรื่องราวเกี่ยวกับอาหารการกิน สมุนไพรเพียบเลยใช่ไหมคะ อิอิ เหมาะกับคนเป็นเภสัชกรนักแล

คุณเหมียวยิ้ม...ตอนนี้แม่ไก่กำลังลูบ ๆ คลำ ๆBaudolino อยู่เลยค่ะ อ่านยากจริง ๆ ตัวหนังสือก็เล็กจัง ง่า...เมื่อไหร่จะมีคนแปลเป็นภาษาไทยให้เราอ่านง่าย ๆ น๊อ...


โดย: แม่ไก่ วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:20:32:37 น.  

 
^
^
อ๊ะ...หวัดดีค่ะคุณ Jan น่าอ่านจริง ๆ ค่ะ (เชียร์จนออกนอกหน้าจริง ๆ แหะ ๆ )



โดย: แม่ไก่ วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:20:35:18 น.  

 

สวัสดียามค่ำๆ ค่ะ

นำความสุขสดชื่นหลังการออกกำลังกายมาฝากค่ะ

คุณแม่ไก่อ่านหนังสือเก่งนะคะ แนะนำหนังสือดีๆ อยู่เสมอเลย ขอบคุณนะคะ

คุณแม่ไก่ขา ทิวากำลังอ่านหนังสือเรื่อง " เจ้าชาย "
อ่านแล้วทิวาอดนึกไม่ได้ว่า พวกเราผู้หญิงโชคดีมากๆ เลยค่ะ ที่เกิดมาใต้ร่มเงาของพระพุทธศาสนา อธิษฐานเลยล่ะคะว่าเกิดชาติหน้าฉันใดขอให้ได้เกิดมาเป็นชาวพุทธ คุณแม่ไก่อ่านเรื่องนี้หรือยังคะ

ราตรีสวัสดิ์ฝันดีนะคะ มีแต่ความสุขมากๆ นะคะ


โดย: ทิวาจรดราตรี วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:21:08:52 น.  

 
สวัสดีครับ

ขอบคุณครับที่แวะไปร่วมน้อมอาลัยรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณครับ

หนังสือที่แนะนำน่าอ่านนะครับ

ขอให้มีความสุขมากๆครับ


โดย: พฤกษาริมน้ำ วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:23:25:41 น.  

 
เพิ่งอ่านจบไปได้ไม่นานเองครับ
แต่ยอมรับว่าค่อนข้างมึนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา ที่วิลเลียมถกกับเหล่าภารดาและกับแอดโซผู้เป็นศิษย์

ช่วงท้ายๆนี่ก็วางไม่ลงเหมือนกันครับ คิดว่าหากมีโอกาสคงต้องหยิบมาทวนอีกสักรอบ


โดย: ahiruno007 วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:0:03:33 น.  

 



เป็นหนังสืออีกเล่มที่ผมซื้อไว้

แล้วไม่ได้อ่านเสียทีด้วยขนาด

ของหนังสือที่มักจะโดนเล่มเล็ก

สั้นๆ แซวก่อนเสมอ

หรือครับ คุณแม่ไก่ว่าสนุกหรือครับ

เดี๋ยวถ้ามีเวลาคงได้หยิบมาอ่าน

กันซักหน่อย ขอบคุณครับผม







โดย: ห่วงใย วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:2:17:46 น.  

 
โฮ่ๆๆๆๆ มีแต่คนอ่านหนังสือ เก่งๆ ดีทั้งนั้น
คนอ่านหนังสือไม่เป็น อ่านคนก็ไม่ออก อ่านทีไรหน้ามืดทุกที
มาหาจะมาบอกว่าคิดถึง
และให้ดูแลสุขภาพ ดีๆนะคะ
หวัดหายเร็วนะคะ
รักแม่ไก่ที่สุดเลย


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:10:57:30 น.  

 
Underground Bulleteen เล่มล่า พูดถึงเล่มนี้ด้วยค่ะ
แต่เมื่อคืนอ่านอย่างง่วงๆ ไม่รู้เรื่องว่าพูดอะไร


โดย: อั๊งอังอา วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:11:38:55 น.  

 
สวัสดีค่าเพื่อน ๆ นักอ่าน...
คุณทิวาคะ เจ้าชายของโสภาค สุวรรณใช่ไหมคะ แม่ไก่ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ พักหลัง ๆ นี้แม่ไก่ว่านิยายของคุณโสภาคเธอ"สาระ"หนักไปหน่อยเลยห่าง ๆ ไปน่ะค่ะ...

คุณพฤกษาฯคะ...ต้องขอบคุณคุณพฤกษาด้วยค่ะที่เปิดบล็อกให้แม่ไก่ได้ร่วมน้อมอาลัยรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณ...

คุณ ahiruno คะ...แม่ไก่เองก็"มึน"กับประวัติศาสตร์และปรัชญาในเรื่องบ้างเหมือนกันค่ะ แต่อาศัยบันทึกท้ายบทน่ะค่ะ ช่วยได้เยอะ

คุณห่วงใย...สนุกมากกกก...ขอบอก

คุณโมกฯ หายหวัดไวเหมือนใครบางคนหายจากโรคอกหักนั่นแหละค่ะ...อิอิ

คุณอออ. คะ ชวนอ่านค่ะเล่มนี้



โดย: แม่ไก่ วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:19:52:32 น.  

 
มีคนแถวนี้ บอกว่า คุณแม่ไก่น่ารัก น่าเคารพมากๆ

เเวะเข้ามาสวัสดี และขออนุญาติ add ไว้มาทำความรู้จักเพิ่มอีกนะเจ้าคะ


โดย: ช่อชบา (HHG ) วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:20:48:11 น.  

 
อ่านบล็อคหนังสือทีไรรู้สึกทุกทีว่าทำไมหนังสือน่าอ่านมันเยอะอย่างนี้
อ่านไม่ทันแล้ว


โดย: BoOKend วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:23:02:46 น.  

 
คุ้น ๆ ว่ากระทู้ที่คุยกันในห้องสมุดเป็นเรื่องต่อเนื่องมาจากที่เขาไปจับหนังสือโรมานซ์ในงานมหกรรมหนังสือครับ มีคนพูดถึง ฟาเรนไฮต์ 451 กับเรื่องนี้แหละ ผมก็ไป "สอย" ฟาเรนไฮต์ 451 มาอ่านไปเรียบร้อยแล้วเหมือนกัน

เล่มนี้เห็นอยู่ในศูนย์หนังสือจุฬา (website) ด้วยครับ

สงสัยต้องหามาอ่านเสียแล้วครับ

ขอบคุณครับ


โดย: Zhivago วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:8:13:07 น.  

 
^
^
คุณช่อ..."น่าเคารพ "!...โอ...นี่เรา"แก่"ได้ขนาดนั้นเชียว...แต่ยังไงก็ขอขอบคุณในน้ำใจไมตรีที่หยิบยื่นให้นะคะ น้อมรับด้วยความยินดีค่ะ

คุณบุ้คเอ็นด์คะ...ดูจากวัยแล้ว...คิดว่าคุณคงมีเวลาเก็บเกี่ยวตามอ่านหนังสือดี ๆ ได้อีกมากมายหรอกค่ะ ไม่ต้องรีบร้อนไป อิอิ...

คุณหมอ Zhivago เจ้า กระทู้ที่แม่ไก่พูดถึงนั่นคือเมื่อเกือบ ๆ สองปีที่แล้วน่ะค่ะ แหะ ๆ ตอนนั้นคงยังไม่มีเรื่องของการจับหนังสือโรมานซ์อย่างในงานหนังสือที่ผ่านมา...
แต่คอนเฟิร์มว่าหนังสือน่าอ่านจริง ๆ ค่ะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:10:38:57 น.  

 
อยากอ่านมากค่ะ

แต่ลืมซื้อเมื่องานหนังสือที่ผ่านมาซะงั้น

งานเดือนเมษาต้องท่องไว้ ไปซื้อที่คบไฟๆๆๆ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:14:38:21 น.  

 
^
^
ท่องเฉย ๆ คงไม่พอค่ะ คุณสาวไกด์ฯ...ต้องจดค่ะ ทำลิสต์ไปเลย...ชวนอ่านอย่างแรงจริง ๆ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:16:53:20 น.  

 
เคยเห็นเล่มนี้ค่ะ พี่รูมเมทตอนอยู่มหาวิทยาลัยอ่าน เป็นหนังสือบังคับของอาจารย์ แค่เห็นความหนาก็น่าถอดใจจริงๆค่ะ


โดย: ดวงตากระต่าย วันที่: 15 มกราคม 2551 เวลา:17:10:59 น.  

 
ภาษาอลังการจริงๆด้วยค่ะ อิอิ

พกเล่มนี้ ต้องพกพจนานุกรมด้วยนิ


โดย: amy_de_alamode วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:19:01:13 น.  

 
ขออนุญาตเรียกพี่แม่ไก่ (ด้วยความเคารพ) อ่ะ ล้อเล่น... แวะมาขอกำลังใจ เราจะอ่านลุงเอโกต่อจากลุงมุราคามิ โย่ว์ๆ

ในบุลลาตีน เล่มนี้ติดอันดับหนังสือแนวสืบสวนที่ไม่ควรพลาดค่ะ เล่มอื่นก็มี 39 steps, เชอร์ลอกโฮล์ม และอื่นๆ <---อันนี้อ่านตอนตื่นแล้ว แต่จับความได้เท่านี้


โดย: อั๊งอังอา วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:15:12:23 น.  

 
^
^
ด้วยความยินดีค่า...

แฮ่ะ ๆ แน่ใจนะคะว่าจะอ่านลุงเอโกฉบับภาษาปะกิดง่ะ...เคยเห็นแว่บ ๆ (ของเพื่อน) ภาษาลาตินเพียบเลย...
ตอนนี้กำลังดองฟูโก เพนดูลัม กับบาวโดลิโนของลุงแกอยู่ค่ะ...อยากให้มีคนแปลจัง งือ ๆ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:10:49 น.  

 
อ่านแล้วจะได้รู้ว่า Davince code นั้นเด็กๆ


โดย: ekky@mail วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:1:44:02 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 175 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs


target=_blank> ~บันไดหยกงาม 1-3/ชิงเซียง/เขียน พริกหอม/แปล ~

~ดั่งลมหวน/ปิยะพร ศักดิ์เกษม/เขียน ~

~ตงกง ตำหนักบูรพา 1-2/เฝยหว่อซือฉุน/เขียน ดารินทิพย์/แปล ~

~บุหลันไร้ใจ/เฝยหว่อซือฉุน/เขียน มิราทิพย์/แปล ~

~เอกเทพ/อลินา/เขียน ~

~ทุติยอสูร/อลินา/เขียน ~

~ตรีเนตรทิพย์/อลินา/เขียน~

~ตำรารักยอดพธู & ตำรารักยอดดวงใจ/รอมแพง/เขียน ~

~เร้นรักบุปผาหยก/จินนี่ หลิน/เขียน,วรินทร์ วารีนุกุล/แปล ~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.