บ่นๆ ฟุ้งซ่านกับชีวิต
เหตุการณ์แผ่นดินไหวและซึนามิที่ญี่ปุ่นทำให้ผมหยุดเขียนบล็อกไปพักใหญ่
ระหว่างนี้ก็ได้ยินข่าวถึงการจากไปของคนหลายๆ คน
บางคนก็รู้ตัวและเตรียมใจกันมานาน แต่บางคนก็ช่างกระทันหันเหลือเกิน
ทำให้เราต้องย้อนกลับมาถามตัวเองว่า
ชีวิตนี้ต้องการอะไรกันแน่
...


เป็นคำถามสั้นๆ คำเดียว ที่ทำให้เกิดคำถามตามมาอีกเป็นร้อย
อยากมีชื่อเสียงหรือ
อยากเป็นเศรษฐีหรือ
อยากมีอำนาจ มีคนนับหน้าถือหน้างั้นหรือ
หรือแค่อยากจะมีความสุขกับการใช้ชีวิต
แล้วจะมีความสุขตอนนี้ แล้วอนาคตค่อยว่ากัน
หรือจะอดเปรี้ยวไว้กินหวานดี
แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตพรุ่งนี้ เดือนหน้า ปีหน้า จะเป็นอย่างไร
อายุขัยของตัวเองจะอยู่ไปอีกนานแค่ไหน
ยิ่งคิดก็ยิ่งฟุ้งซ่าน จนต้องเขกกระบาลตัวเองเพื่อเรียกสติคืนมา

แน่นอนล่ะ คงไม่มีใครที่อยากเป็นทุกข์
แต่บางทีเรากลับพบว่า ความสุขที่อยากได้นั้นมันช่างอยู่ไกลเหลือเกิน
แล้วก็มารู้ตัวทีหลังว่าความสุขก็อยู่ใกล้ตัวเราเอง เพียงแต่เรามองข้ามมันไปเพราะมัวแต่มองอะไรไกลๆ
บางคนก็ใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต เพื่อไปรอรับความสุขตอนเกษียณงานอายุ 60 ปี
แต่เมื่อถึงเวลาจริงๆ เมื่ออายุ 60 ปี กลับมานั่งเสียดายเวลาที่ไม่ได้ทำเรื่องบางอย่างตอนที่ยังมีเรี่ยวแรงอยู่

จุดสำคัญจริงๆ คือค้นหาคำตอบแก่ตัวเองให้ได้ก่อนว่า "ชีวิตนี้เราต้องการอะไร"
แล้วจงรีบทำในสิ่งที่ต้องการ
อย่างน้อยก็เพื่อให้มั่นใจได้อย่างหนึ่งว่า เมื่อวันสุดท้ายของชีวิตมาถึง
เราจะเงยหน้าประกาศต่อจักรวาลว่า "ชีวิตนี้เราได้ใช้อย่างคุ้มค่าแล้ว"



Create Date : 20 เมษายน 2554
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2554 0:25:25 น.
Counter : 183 Pageviews.

1 comment
ล้อมรั้ว


พ่อผมเคยฝันมานานแล้ว ว่าจะ early ตอนอายุ 55 เพื่อออกมาทำสวนเกษตรธรรมชาติ พ่อว่าถ้ารอเกษียณตอน 60 จะแก่ไปไม่มีแรงทำ
ปีที่แล้วพ่ออายุ 53 เห็นว่าลูกๆ มีงานมีการทำแล้ว คงหมดห่วงได้ เงินเก็บก็มีพอสมควร ก็ได้เวลาทำตามฝันสักที

สิ่งแรกที่พ่อทำหลังจาก early ก็คือ ปลูกบ้าน

ตอนแรกก็ร่างแบบไว้เอง แต่ตอนกำลังหาผู้รับเหมา ก็พอดีมีเพื่อนพาไปดูตัวอย่างบ้าน ของผู้รับเหมารายหนึ่ง

เกิดถูกใจแบบบ้านขึ้นมา ก็เลยตกลงจ้างผู้รับเหมารายนั้น พร้อมกับเอาแบบบ้านหลังนั้นเลย

เอาแบบมาปรับโน่นนิด ปรับนี่หน่อย ตามใจผู้อยู่

ปรับไปปรับมา งบบานปลาย?!?

เลยไม่แน่ใจว่าจะมีเงินทำรั้วหรือเปล่า

"สงสัยต้องค่อยๆ ทำไป เดือนละ 1 บล็อค ประมาณ 2 ปี คงได้รอบบ้านพอดี ..."



Cat on Fence

ภาพจาก icanhascheezburger.com


พ่อบอกทำรั้วไม่ต้องสูง เอาแค่เมตรครึ่งพอ

ถามพ่อว่าไม่กลัวขโมยเหรอ?

พ่อถามกลับมาว่า รู้มั๊ยกำแพงคุกสูงกี่เมตร

พ่อเคยเป็นอาจารย์อาสา ไปสอนนักโทษในเรือนจำ เรื่องนี้ก็ถามพวกผู้คุมมา

กำแพงคุกส่วนที่เราเห็น แค่ 10 เมตร แต่ยังมีส่วนที่อยู่ใต้ดินอีก ประมาณ 4 เมตร เหนือกำแพงขึ้นไป มีรั้วแหลมๆ และขึงลวดหนาม แถมมีการปล่อยไฟฟ้าไว้ด้วย

ขนาดนั้น ยังมีคนแหกคุกได้



พ่อบอกรั้วสูงๆ แหลมๆ ป้องกันได้แค่โจรกระจอก ถ้าเจอขโมยอาชีพจริงๆ ไม่มีอะไรป้องกันมันได้หรอก

ทำรั้วให้คนอยู่สบายดีกว่า โปร่งๆ ลมพัดเย็นดี

วิธีกันขโมยที่ได้ผลที่สุด ก็คือมีสมบัติน้อยๆ เท่าที่จำเป็น

โจรมันมาสำรวจ ว่าจะขึ้นบ้านไหนดี เห็นบ้านเราไม่มีสมบัติ ไม่คุ้มค่าเหนื่อย มันก็ไปขึ้นบ้านคนอื่นแทน (อ้าว?)



อาจจะได้ผลสำหรับแถวๆ บ้านพ่อ เพราะว่าคนในหมู่บ้านรู้จักกันหมด

มีคนแปลกหน้าเข้ามา เพื่อนบ้านก็ช่วยกันสอดส่องได้

ลองมาอยู่กทม.สิ เหอะ เหอะ หม้อหุงข้าวเก่าๆ พังๆ ขโมยมันก็เอา



เรื่องฮาๆ (มั้ง) ของรั้วกับขโมย

- บ้านลุงของผม ทำรั้วด้วยเหล็กกับทองเหลือง ก็กันขโมยได้ผล คือขโมยไม่เข้าบ้าน แต่เอาพวกหัวหมุด หัวเสาทองเหลืองไปซะเกลี้ยงเลย

- เศรษฐีในหมู่บ้าน ใช้ไม้เนื้อแข็งทำประตูบานใหญ่ บอกว่าขโมยจะได้งัดยากๆ ปรากฎว่าขโมยมางัด เอาไปแต่ประตู ของในบ้านอยู่ครบ คาดว่าเฉพาะประตูคงขายได้หลายหมื่นอยู่

- เพื่อนผม ล็อคบ้านหลายชั้นมาก สุดท้ายเข้าบ้านไม่ได้ซะเอง ต้องเรียกช่างกุญแจมาทำ เสียเงินไปหลายร้อย หลังจากนั้นมา เวลาไปบ้านคนอื่น มันจะคอยบ่นว่า "มึงจะล็อคทำไมนักหนาวะ"





Create Date : 29 มกราคม 2553
Last Update : 19 ตุลาคม 2553 12:39:07 น.
Counter : 587 Pageviews.

0 comment
เข้าวัด ไม่ถึงธรรม


entry นี่ ท่าทางจะเครียด...

ลังเลใจอยู่พักใหญ่ หลังจากเกิดความคิดนี้ขึ้นมา

จะเขียนลง blog ดี หรือจะปล่อยให้ผ่านไปเฉยๆ ดี

เพราะกลัวคนอ่านบางคน อาจจะเข้าใจผิด ว่า entry นี้เขียนขึ้น "เพื่อสอนธรรมะ"

เปล่าเลย... ขอบอกตามตรงว่าเจ้าของ blog มิใช่คนที่รู้ซึ้งหลักธรรม และคงมิบังอาจ มาสอนธรรมแก่ใครทั้งสิ้น

entry นี้เขียนมา แค่อยากเล่าอะไรบางอย่างให้ฟังเฉยๆ




Holy Cat



เคยรู้จักป้าคนนึง ปลูกบ้านอยู่บนที่ดินที่วัดให้เช่า (ทุกวันนี้ก็ยังสงสัยอยู่ว่า วัดเอาที่ดินมาปล่อยให้คนเช่าได้ด้วย?)

แกมีจิตศรัทธาในศาสนามาก ตักบาตรทุกวัน วันอาทิตย์ช่วงเช้าก็นุ่งชุดขาว ไปฟังธรรมทุกสัปดาห์

ฟังเหมือนดูดี ... แต่...

พอฟังธรรมเสร็จเดินออกนอกกำแพงวัด ก็ตั้งโต๊ะรับแทงหวยตรงกำแพงวัดนั่นล่ะ?

แล้วก็รวมกลุ่มแม่บ้านทั้งซุบซิบนินทา เล่นพนัน รังแกสัตว์ (ของคนที่ไม่ชอบหน้า)

ที่แปลกคือ หน้าแกจะบึ้งตึงตลอด ใครๆ ก็เลยเรียกแกว่าเจ้หงิก

ผมไม่เคยเห็นแกยิ้มเลย ยกเว้นเวลาเจอแกในวัด

เฮ้อ...



ตอนวัยรุ่น เคยอาสาไปช่วยกิจกรรม พาเด็กๆไปปฎิบัติธรรม

ป้าคนหนึ่งในทีมงาน แกถือศีล 8 อย่างเคร่งครัด ... คิ้วขมวดทั้งวัน

จะเดินแต่ละก้าว ก็กลัวเหยียบมด จะกวาดหยากไย่ก็กลัวโดนแมงมุม

จะกินข้าว ก็ต้องดูว่าร้านนั้น ทำอาหารมังสวิรัติ ใช้เครื่องครัวแยกกันกับ อาหารปกติหรือเปล่า

เคร่งเครียดทุกขณะจิต

ความสุขอยู่ตรงไหน



ผมเคยเถียงกับน้องสาวคนนึง เรื่อง "กินเจ"

น้องคนนี้เค้ามีความเชื่อว่า ในเทศกาลกินเจ จะต้องกินให้ครบทุกมื้อ ทุกวัน และต้องมีการล้างท้องก่อนด้วย

ไม่งั้นกินไป "ก็ไม่ได้บุญ"

ก็เลยกินเจด้วยความเครียด ต้องวางแผนล่วงหน้า

สุดท้ายก็บอกว่า "ไม่กงไม่กินมันแล้ว"

ผมบอกว่า กินเจอยู่ที่ใจ ถ้าเกิดหาอาหารเจกินไม่ได้ เราก็กินเฉพาะวัน

ถึงจะกินวันเว้นวัน แต่จิตใจเราอิ่มเอิบที่ได้กิน ใจมีความสุข ... นั่นล่ะ พอแล้ว

น้องบอก "ถ้าจะกินอย่างนั้นนะ ก็อย่ากินเลย เปลื่อง!"

ผมเลยถามว่า ระหว่างคนกินเจสัปดาห์ละวันตลอดปี กับคนกินเจ 10 วันต่อเนื่องในช่วงเทศกาล ใครได้บุญมากกว่ากัน

คำตอบที่ได้คือความเงียบ



สิ่งที่อยากจะบอกคือ

คำว่า ‘ไม่มีศาสนา’ กับ ‘ไม่มีศีลธรรม’ เป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง

เพราะศีลธรรมเป็นสิ่งที่อยู่ในสำนึก ว่าอะไรดี อะไรไม่ดี

ทุกๆ ศาสนาก็สอนให้คนเป็นคนดี แต่คนไม่มีศาสนาสามารถเป็นคนดีได้เช่นกัน

คนมีศาสนาก็ยังสามารถทำเรื่องชั่วร้ายได้ แต่คนมีศีลธรรมจะไม่ทำความชั่ว



ความดีของคนอยู่ที่การกระทำ

คนที่ปฏิบัติธรรมอย่างรู้แจ้ง อยู่ที่ไหนก็เข้าถึงธรรมได้

แต่คนไม่ปฏิบัติธรรม ถึงจะไปวัด ก็ไม่เคยเข้าถึงธรรม





Create Date : 06 มกราคม 2553
Last Update : 2 ตุลาคม 2554 13:50:07 น.
Counter : 351 Pageviews.

2 comment
เฉยๆ

cat
มีคนในบริษัทมาถามว่า "มีกำลังใจในการทำงานมั๊ย"

ผมตอบ "เฉยๆ . . ." 

เขาก็เถียงว่า "มันจะเฉยๆ ได้ยังไง จะมีกำลังใจ หรือไม่มีก็บอกมาสิ!?" 

กลายเป็นปัญหาระดับชาติ ที่รัฐบาลจะต้องให้คำตอบ

... 

ก็มันเฉยๆ จริงๆ นี่ (โว้ย!!)

คือไม่ได้ หมดกำลังใจ แบบว่าห่อเหี่ยว เบื่องาน นู๋อยากกลับบ้าน

แต่ก็ไม่ได้ พาวเวอร์ฟูล ทำงาน บุกตะลุย ฟันฝ่าอุปสรรค เดินหน้าฆ่ามัน...

ก็แค่ทำงานตามหน้าที่ให้มันเสร็จ อะไรนอกหน้าที่ก็ไม่ค่อยจะสนใจ เหนื่อยก็พักอู้งานบ้าง

ถ้าให้บรรยายอีกแบบนึง ก็เป็นพวกเรื่อยๆ ไม่แอ็คถีบสุดโต่ง (แต่ตรูอยากถีบไอ้คนถาม)

แต่ก็ไม่ได้ขี้เกียจนะเว้ย

แล้วถ้าจะบรรยายความรู้สึกว่า "เฉยๆ" แล้วมันผิดตรงไหนล่ะ




Create Date : 27 สิงหาคม 2552
Last Update : 12 กุมภาพันธ์ 2553 13:42:13 น.
Counter : 289 Pageviews.

2 comment
เศร้าใจ

เมื่อวานเพียงวันเดียว เห็นข่าวช้างตายถึง 3 ข่าว

ตกท่อตาย 1 เชือก

อีก 2 เชือก โดนไฟดูด

ขณะที่สัตว์ที่เรายืมมาจากต่างประเทศกำลังได้รับความสนใจ

มีอาหารกินอุดมสมบูรณ์ มีจัดงานวันเกิด มีประกวดตั้งชื่อ

สัตว์ประจำชาติของเรา กำลังนอนตายอยู่ข้างถนน

...

...

เศร้าใจว่ะ

Elephant Corpse

ภาพจาก ไทยรัฐ



Create Date : 11 สิงหาคม 2552
Last Update : 29 มกราคม 2553 16:27:25 น.
Counter : 243 Pageviews.

1 comment
1  2  3  

ลัคกี้เหมียว
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]