Group Blog
 
All blogs
 

Me and my Lucy

28.02.13

หายไปนาน นานมาก ไม่ได้เข้าบล็อกเลย กลับมาคราวนี้ มาพร้อมกับความแก่เพิ่มขึ้นไปอีก 1 ปี วันเกิดปีนี้ ได้ของขวัญชิ้นเล็ก แต่มีค่ามากมาย เพราะของขวัญชิ้นนี้จะอยู่กับเราไปอีกนาน เป็นเพื่อนที่ทำให้หายเหงาได้แน่ ๆ

ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ คุยกับซิว่าอยากได้ลูกหมามาเลี้ยง เพราะยังคิดถึงลูก ๆ ที่เมืองไทย เวลากลับบ้านทีไร ลูก ๆ ดีใจ เข้ามาให้เกา ให้นวดให้เหมือนเคยทุกครั้ง ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ลักกี้ตาบอดแล้ว แถมไม่ได้เจอกันเป็นปี ๆ แต่ก็ยังจำกันได้ คุยกันหลายรอบเรื่องนี้ ซิไม่เห็นด้วย เพราะเขาชอบแมว แต่เราชอบหมา แล้วก็พักยกเรื่องนี้กันไปแล้ว เพราะไปมีความหวังว่าจะมีเด็กเล็ก ๆ กันสักคน แต่แล้วความหวังนี้ก็ปิดประตูลง เนื่องจากสุขภาพของเก๋เอง

กลับบ้านปีนี้ ลักกี้ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ มีแต่ปีโป้ที่คอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ พอกลับมาที่นี่อีกครั้ง ได้รับเมล์จากเพื่อน ว่าเขาไปรับแมวมาเลี้ยง เลยนึกถึงหมาขึ้นมาอีกรอบ หาดูในเน็ต ถูกใจบ้าง ไม่ถูกใจบ้าง ราคาแพงไปบ้าง แถมไม่รู้ว่าจะเลี้ยงพันธุ์ไหนดี ถ้าพุดเดิ้ลแท้ ที่นี่ก็แพงเกิน จนมาเจอลูกหมา 3 ตัว พันธุ์ผสม Malteser + Yorkshire Terrier ซิขอไปดูตัวเป็น ๆ ก่อน ประจวบเหมาะเขาให้ไปดูได้เลยในวันนั้น ขับรถกันไป 2 ชั่วโมง ไปเจอลูกหมาน่ารัก ๆ 3 ตัว เจอตัวพ่อด้วย ซิชอบตัวพ่อ ดุฉลาดดี เก๋เห็นแล้วถูกใจเลย อยากได้มาก ถามซิว่าเอาไหม เขาคงเห็นใจ เอาก็เอาว่ะ ต่อไปนี้เวลาไปทำงานต่างจังหวัดบ่อย ๆ จะได้ไม่ต้องมีใครมาบ่นให้รำคาญ หาว่าปล่อยให้อยู่บ้านคนเดียว เป็นอันว่าตกลง จะขอมารับก่อนถึงวันเกิด 1 วัน คนขายว่า ถ้าเอาก็ให้มารับอาทิตย์หน้าเลย เพราะว่าอีกตั้ง 2 อาทิตย์ เขาอยากปล่อยหมาออกจากบ้านแล้ว เอาก็เอา อาทิตย์หน้ามารับก็ได้ มีเวลาเตรียมตัวซื้อของใช้ ยังกับกำลังจะมีลูกยังไงยังงั้นเลย Smiley

วันที่ 15.02.03 ซิเลิกงานเร็ว เรานัดไปรับลูกหมากันตอน 5 โมง หิมะดันมาตกหนัก ทำให้ต้องใช้เวลานานกว่าเดิมกว่าจะไปถึง ไปถึงเขาอาบน้ำให้ลูกหมาแล้ว หลังจากที่ตกลงว่าซื้อ พวกเราช่วยกันนึกชื่อ ว่าจะใช้ชื่อไรดี ไป ๆ มา ๆ สรุปว่า ชื่อ Lucy ดีกว่า คล้าย ๆ กับ Lucky จะได้เอาไว้เตือนใจว่าไม่ได้ลืมลักกี้นะ มีลูซี่ เพราะคิดถึงลักกี้ไง

ลูซี่เป็นเด็กดีมาก นั่งรถไม่งอแง แค่สั่น ๆ มาถึงบ้าน เอาหนังสือพิมพ์ปูให้ เธอรีบไปฉี่ และอึที่หนังสือพิมพ์ทันที มาถึงบ้านตื่นเล็กน้อย สั่น กลัว ตอนที่มาเพิ่งจะ 12 สัปดาห์เอง คงตกใจ ต้องแยกจากแม่ จากพี่น้อง คืนนี้ซิตัดสินใจว่าให้ลูซี่นอนห้องรับแขก แล้วพวกเราลงมานอนด้วย แต่เก๋ลงมานอนคนเดียว เอากระดิ่งผูกคอไว้ เวลาเผลอหลับ แล้วลูซี่ลุกจะได้รู้

 photo P1160611-1.jpg

รูปแรกของลูซี่ วันแรกที่เข้าบ้าน คืนแรกผ่านพ้นไปด้วยดี ลูซี่ตื่น 2-3 ครั้ง แต่พอเก๋เอื้อมมือลงไปลูบตัว ให้รู้ว่าเราอยู่ใกล้ ๆ เขาก็หลับต่อ เก๋ได้แต่หลับ ๆ ตื่น ๆ ห่วงว่าเขาจะถ่ายไม่เป็นที่เป็นทาง แต่ก็ไม่ ตีห้ากว่า ลูซี่ตื่น เก๋รีบพาลงไปในสวน กว่าจะยอมฉี่ได้ เล่นเอาเมื่อย ลูซี่ไม่เห็นใจกันบ้างล่าง อากาศหนาวมาก อิฉันขาแข็งไปหมดแล้ว เราสองคนมีเวลาอยู่กับลูซี่ 2 วัน เพราะวันจันทร์ต้องไปทำงานกัน เอาละนะ หักดิบลูซี่กันเลยดีกว่า เพราะต้องปล่อยเขาทิ้งไว้ตัวเดียวที่บ้าน ประมาณ 4-5 ชั่วโมงต่อวัน วันแรกเล่นเอาไม่เป็นทำงานกันเลย ห่วงว่าเขาจะอยู่ได้ไหม เอาเขาไว้ในห้องครัว ไม่ได้ใส่ลังอะไร ให้เขามีที่เดินเยอะ ๆ กลับมา น่ารักมาก ถ่ายบนหนังสือพิมพ์ แต่หันหลังมาตกกะใจ ซิกิเล่นเอาโน๊กบุ๊กกต่อกับโปรแกรมของบริษัท กลายเป็นว่า เวลาเขานั่งทำงานที่บริษัท เขาก็จะเห็นการเคลื่อนไหวของลูซี่ตลอดเวลา เป็นเอามากพ่อคนนี้

อาทิตย์แรกนี่เล่นเอาเหนื่อย แถมลุ้นตลอดเวลา ต้องคอยพาลงไปในสวนทุก 2 ชั่วโมง และทุกครั้งหลังจากที่เขาตื่น 1 อาทิตย์ผ่านไป สั่งให้นั่งได้แล้ว ขึ้นบันไดได้เอง แต่ยังลงเองไม่ได้ เพราะบันไดสูงมาก คงจะกลัวเวลามองลงไป 5 ทุ่มคือรอบสุดท้ายของการถ่ายนอกบ้าน จากนั้นก็นอนยาวไปเลย ตั้งแต่ลูซี่เข้าบ้านมานี่ เก๋หน้าท้องยุบไปนิดนึงเลย เพราะขึ้น-ลง บันได วันหนึ่ง 6-7 รอบ

อาทิตย์ที่สองนี่ ซิไปทำงานต่างจังหวัดตั้งแต่วันจันทร์ คราวนี้ เก๋ไม่มีเวลาเหงา หรือเบื่อเลย วัน ๆ หนึ่งหมดไปเร็วมาก มัวแต่ยุ่งกับเจ้าตัวน้อยนี่แหละ

วันนี้ไปทำงานกลับบ้านมา รีบไปดูในครัว ตกใจมาก กระดาษไม่เปียกเลย รีบก้มดูตามพื้นห้อง ว่าไปแอบถ่ายไว้แถวไหน ปรากฎว่าไม่มีเลย ดีใจมาก ๆ รีบไปลงไปในสวน ให้ฉี่ที่นั่น ประหนึ่งว่า ลูซี่จะรู้ใช่ไหม ว่าวันนี้เป็นวันเกิด ลูซี่เลยให้ของขวัญด้วยการเป็นเด็กดี ไม่ถ่ายในบ้าน หวังว่าจะเป็นแบบนี้ต่อไปทุกวันนะ สาวน้อย

 photo P1160628Kopie.jpg

ขอบคุณซิกินะ สำหรับของขวัญวันเกิดชิ้นนี้ ลูซี่คงทำให้เก๋หายเหงา หายเบื่อ ทำให้สุขภาพดีขึ้น เนื่องจากได้ออกไปเดินสูดอากาศนอกบ้าน แทนที่จะนั่งอยู่หน้าคอมฯ ทั้งวัน Smiley











 

Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2556    
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2556 23:12:15 น.
Counter : 913 Pageviews.  

ไปทะเลกันดีกว่า

เพิ่งเข้ามาเช็คเมล์ตะกี้นี้ก็เจอกับเมล์ของนังหมูยุ้ย เขียนมาแค่ว่า Dogs on the Beach ไม่มีคำบรรยายอะไรเลย ไม่เขียนข้อความอธิบายอะไรทั้งนั้น มีแต่รูปให้ดู เดาว่า ส่งมาแกล้งกันชัด ๆ

นั่งดูรูปก็หมั่นไส้ไป มีความสุขกันนะ ไปเที่ยวทะเลกันทั้งบ้านเลย แถมเอาน้องหมาไปเปิดหูเปิดตาด้วย แล้วยังจะส่งรูปมาอวดคนทางนี้อีก แกล้งกันนี่หว่า แต่อีกแง่มุมหนึ่งของความคิด ดูจากรูป ก็ทำให้รู้ว่า ทุก ๆ คน ไม่ว่าจะเป็นคุณป้า น้อง ๆ ทั้งหลาย แล้วก็น้องหมาที่รัก มีความสุขกันดี อันนี้ก็ทำให้เรารู้สึกสบายใจ มีความสุขไปกับเขาด้วย รอก่อนเถอะ กลับไปเมืองไทยเมื่อไหร่ จะไปบ้าง ทะเลน่ะ

บ้านนี้ถ้าเขามีเวลา เขาจะขับรถไปเที่ยวบางแสนกัน เพราะว่ามันไม่ไกลเท่าไหร่ เรื่องของเรื่องหาเรื่องไปผ่อนคลายอารมณ์ นั่งมองคลืน แล้วก็กิน ๆ ๆ ๆ ๆ อีกอย่าง เป็นที่ที่น้องหมาได้วิ่งเล่นกันได้

เอาล่ะ ในเมื่อไม่เขียนเล่า บรรยายรูปภาพมา เก๋ก็จะบรรยายตามความรู้สึกจากที่ดูรูปเองก็ได้



ลักกี้กับสายคาดอันใหม่แน่ ๆ เลย เพราะว่าไม่เคยเห็น จด ๆ จ้อง ๆ อยากไปเดินแน่ ๆ เลย



เอายังไงกันแน่ ตกลงว่าจะไปเดินไหมนี่ โอกาสรออยู่ตรงหน้าแล้วนะ



ลูกสาวสุดสวย ในที่สุดก็ได้เหยียบพื้นทราย



ให้น้องเนยพาเดินดีกว่า เดี๋ยวหาทางกลับไม่ถูก



ปีโป้ทำท่าอยากลงบ้าง แต่เดาว่าคงไม่ได้เดินแน่ เจ้านี่ขี้กลัว



โปเต้ก็อยากไปบ้าง ใครจะพาผมไปเดินยกมือขึ้น



ไม่ไปเดินก็ได้ นั่งกินดีกว่า สบายดี



นังปีโป้ออเซาะคุณป้า แค่นี้เขาก็รักแกมากกว่าตัวอื่นแล้วล่ะเจ้าโป้



ลักกี้เหนื่อยแล้ว นั่งพักดีกว่า



ลักกี้กับน้องเนย เผลอแป๊ปเดียว น้องเนยโตเป็นสาวซะแล้ว



โปเต้กับพี่นุ่น



โฉมหน้าผู้ทำร้ายจิตใจ นังหมูยุ้ยนั่นเอง



คุณป้ากับอวัยวะส่วนเกิน (ปีโป้นั่นเอง)



ปิดท้ายด้วยน้องเนยกับโปเต้ ดูไปดูมาก็หล่อกับเขาเหมือนกันนะนี่

คนทางโน้นมีความสุขกันถ้วนหน้า คนทางนี้ดูรูปไปก็ยิ้มไป แล้วส่งรูปมาให้ดูอีกนะนังหมู




 

Create Date : 14 พฤษภาคม 2549    
Last Update : 14 พฤษภาคม 2549 1:18:02 น.
Counter : 1429 Pageviews.  

หมาแพนด้า

ยุ้ยเพิ่งส่งรูปที่อัพเดทใหม่มาให้ นั่งดูรูปไปก็คิดถึง นึกถึงว่าถ้าอยู่ด้วยกัน ป่านนี้คงจะวุ่นวายอยู่บนที่นอน แย่งหมอน นอนทับขาจนชากันไปข้างหนึ่ง แต่ก็ได้แต่นั่งนึกนั่นแหละ



นังหมูยุ้ยกับน้องหมาทั้ง 3 (ปีโป้, ลักกี้, โปเต้)



ยุ้ยบอกว่าลักกี้สงสัยจะเริ่มแก่ น้ำตาไหลเยอะมาก จนขนบริเวณรอบดวงตาเป็นสีน้ำตาล เปียกตลอดเวลา ดูไม่สวยเลย ดูเป็นแพนด้าไปแล้ว ตาช้ำ



ส่วนนังปีโป้ก็อ้วนขึ้นมาก จนจะเท่าลักกี้อยู่แล้ว แต่ก็ยังเจ้าอารมณ์อยู่เหมือนเดิม ชอบทำตัวเป็นขาใหญ่ รังแกโปเต้ ระวังเถอะ ถ้าอยู่ใกล้ ๆ จะตีก้นให้



แล้วนี่อะไร ไม่เคยปรากฎภาพแบบนี้ ทำไมคราวนี้นอนอิงกันได้ล่ะ ตามปรกติ ปีโป้เข้าใกล้ลักกี้ได้ที่ไหน แม่ลักกี้จะหันมางับเข้าให้ แต่แล้วนี่มันเกิดอะไรกันขึ้นล่ะนี่



ส่วนรูปสุดท้ายนี้ต้องเป็นการจัดฉากของยุ้ยแน่ ๆ หมาแพนด้าขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ได้ยังไง ยุ้ยชอบแกล้งปีโป้ สมน้ำหน้า ที่โดนเจ้าโป้งับปากให้อยู่บ่อย ๆ

ส่วนโปเต้ไม่ค่อยได้พูดถึงเท่าไหร่ เพราะว่าตัวนี้ไม่ค่อยได้อยู่ใกล้ชิดกันเท่าไหร่ เขามาอยู่บ้านก็ตอนที่เก๋มานี่แล้ว แต่ก็สงสารเขานะ ชอบโดนรังแก ดูตาเขาเศร้า หวาดระแวงไปหมด เห็นยุ้ยบอกว่า ตอนนี้ขนขึ้นใหม่แล้ว กำลังจะสวย คราวหน้าก็ถ่ายรูปมาให้ดูใหม่นะ จะได้เอาไว้ดูอีก คิดถึงลูก ๆ




 

Create Date : 12 พฤษภาคม 2549    
Last Update : 12 พฤษภาคม 2549 18:52:02 น.
Counter : 499 Pageviews.  

ท้องอีกแล้ว

วันก่อนแชทกับยุ้ย ยุ้ยบอกว่าลักกี้ท้องอีกแล้ว ลักกี้เป็นโรคชอบคิดว่าตัวเองท้อง ทั้ง ๆ ที่ตัวเองยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่เลย แรก ๆ ก็จะเป็น 1 ครั้งต่อปี แต่ตอนนี้เป็นบ่อยจัง เวลาลักกี้คิดว่าตัวเองมีลูก ก็จะคาบของเล่นของเขาเอาไปไว้รวมกันในที่นอน (คิดว่าของเล่นเป็นลูก) ใครจะไปหยิบไม่ได้ด้วย กัด หวง


มีของเล่นกี่อัน ก็ขนเข้าไปนอนกกเอาไว้ ไม่ให้ใครเล่นด้วย


แล้วก็จะคอยเลียของเล่น ทำอย่างกับเป็นลูกจริง ๆ บางทีก็จะคาบเอาไปซ่อน ในห้องน้ำบ้าง แล้วตัวเองก็ไปนั่งทับบังเอาไว้ นึกแล้วก็ขำ

เวลาลักกี้มีลูกจะเป็นหมาขี้อ้อน ตอนนี้ผมยาวเชียว เป็นสาวสวย อยากกอดจังคงจะอุ่น เห็นยุ้ยบอกว่าอ้วนขึ้นเยอะ ก็ดูเอาสิ เต็มที่นอนเลย จริง ๆ แล้วที่นอนอันนี้ยกให้ปีโป้ไปแล้วนะ ดูรูปแล้วก็คิดถึงจัง ไว้ให้ยุ้ยถ่ายรูปเจ้าตัวอื่น ๆ มาให้ดูอีกดีกว่า รวมทั้งโอเล่ที่บ้านย่าด้วย เห็นบอกว่าไปตัดขนมาแล้ว อยากเห็นเหมือนกัน




 

Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2549 21:34:47 น.
Counter : 335 Pageviews.  

นี่ก็รักอีกเหมือนกัน

พูดง่าย ๆ ว่าเมื่อไหร่ที่ได้หมามาเลี้ยง ก็รักพวกเขาทุกตัวนั่นแหละ


ตัวนี้เขามีชื่อว่า ป๊อกกี้ ตัวนี้ถือว่าเป็นหมาที่เก๋เป็นเจ้าของ 100% เต็ม ซื้อมาจากป้าตั๊กแค่ 500 บาทเอง ป้าเขาโทรมาบอก เก๋ลูกหมามันคลอดออกมาวันเดียวกับวันเกิดแกเลย เราก็จริงเหรอ จองให้เก๋ตัวนะ อย่าลืมล่ะ ตอนไปเลือกน่ะ มีหลายตัวมาก แต่ตัวอื่นจะเป็นสีดำหมด มีป๊อกกี้นี่แหละมีแต้มขาว (ไม่ชอบหมาสีดำ ดูน่ากลัว) ในที่สุดก็เลยได้มาครอบครอง เอาเจ้าป๊อกกี้ไปเลี้ยงที่บ้านพัก ตอนที่ต้องย้ายไปทำงานที่ปทุม เลี้ยงประคบประหงมมาก นอนอยู่ด้วยกัน จนเพื่อน ๆ ที่บ้านพักสั่งห้าม เก๋ขอเถอะ อย่าให้ป๊อกกี้ขึ้นมานอนบนบ้านเลย เพราะว่าป๊อกกี้นิสัยเสียตรงที่เวลาขึ้นไปบนบ้าน ชอบไปทำอนาเขตตามขาตู้เสื้อผ้าพวกเขานะ เลยต้องไสหัวให้ลงไปนอนข้างล่างแทน

เวลาอาบน้ำให้ ก็ต้องเล่นวิ่งไล่จับ ตัวเปียกตามป๊อกกี้ไปด้วย ป๊อกกี้เป็นหมาขี้เล่น เวลาที่เก๋รัดผม อย่าได้นั่งลงนะ พี่แกเป็นต้องเข้ามางับ กระชากเอาไปให้ได้ เอาไปไม่ได้เอาไปกัดนะ เอาไปทิ้งเฉย ๆ สงสัยจะไม่ชอบให้ไว้ผมยาวมั้ง หนุ่มน้อยตัวนี้นี่

ป๊อกกี้ถือเป็นหมาที่รักมากในช่วงเวลานั้น (มีเขาก่อนที่จะมีลักกี้) เพราะเวลาที่อยู่บ้านพัก บางทีมันก็เหงา ไม่ได้กลับบ้าน จะกลับก็เฉพาะช่วงเสาร์-อาทิตย์ แต่ระหว่างนั้นป๊อกกี้เขาก็ไม่น่าเป็นห่วง เพราะว่าที่บ้านพักมีแม่บ้านช่วยดูแลให้ ป๊อกกี้ช่วยคลายเหงาได้มาก อยู่กับเขาเรามีกิจกรรมทำกันเยอะ

แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ที่ทำต้องให้พลัดพรากจากกัน ก็เมื่องานที่ปทุมเสร็จสิ้น ต้องย้ายกลับมาที่กรุงเทพฯ คุณป้านะเขาไม่ยอมให้เลี้ยงหมา ส่วนจะเอาไปฝากเลี้ยงไว้ที่บ้านย่า ก็ไม่ได้ เพราะว่าช่วงนั้นย่าก็ไม่อยากเลี้ยงหมาเหมือนกัน (ตอนนั้นยังไม่มีชิว) ทำไงดีหว่า.... เอางี้แล้วกัน ฝากคนสนิทเลี้ยงดีกว่า จะได้ไปหาได้บ่อย ๆ ไปอยู่ได้ไม่กี่วัน ทางบ้านเขาก็ไม่มีเวลาดูให้ เขาก็เลยเอาไปฝากเพื่อนบ้าน เพราะบ้านนั้นมีพื้นที่มากกว่า ป๊อกกี้จะได้วิ่งเล่นได้ เวลาเก๋ไปเยี่ยม เขาจะดีใจมาก ตะกายจนแขนถลอกไปหมด เวลาจะกลับเขาก็ทำตาเศร้า ให้เราได้ร้องไห้ทุกครั้ง

แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น คนสนิทโทรมาบอกว่าป๊อกกี้หายไป พวกเขาไปเดินตามหา 2 วันแล้ว หาไม่เจอ สงสัยวิ่งขึ้นรถใครไปแล้วมั้ง เพราะหน้าตาเขาไม่ได้ขี้เหร่ (ป๊อกกี้ชอบขึ้นรถ ถ้าเปิดประตูรถ เขากระโดดขึ้นไปนั่งรอก่อนใครเลย) แต่เก่ไม่เชื่อหรอก พวกเขาคงไม่อยากเลี้ยงมั้ง คงไปเป็นภาระพวกเขา แต่เก๋ก็ฝากเงินค่าอาหาร ค่าเลี้ยงดูให้นะ เขาคงยกให้คนอื่นไป ที่ไกล ๆ ที่เก๋ไม่สามารถเจอได้ ใจร้ายชะมัด ไม่รู้ว่าความจริงเป็นอย่างไร แต่ใส่ร้ายพวกเขาไว้ก่อน เพราะทำให้เก๋นอนร้องไห้ไปพักใหญ่ จริง ๆ คงเป็นความผิดเก๋ที่เอาเขามาเลี้ยงในตอนแรก น่าจะคิดก่อนว่า ถ้างานเสร็จ ต้องกลับบ้าน จะเอาป๊อกกี้ไปไว้ที่ไหน มาทำให้ผูกพันธ์แล้วก็จากไป

สงสัยดวงเก๋เป็นดวงที่ต้องพลัดพรากจากหมามั้ง มีป๊อกกี้ ก็หายไป มีลักกี้ ปีโป้ ก็ต้องจากมา ชิวก็ต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น ส่วนเจ้าเจ๋งก็มาตาย ตอนที่เก๋มาอยู่ที่นี่แล้ว เฮ้อ




 

Create Date : 11 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2549 21:38:23 น.
Counter : 335 Pageviews.  

1  2  

หมาน้อยไกลบ้าน
Location :
- Germany

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
Friends' blogs
[Add หมาน้อยไกลบ้าน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.