Group Blog
 
All blogs
 
Ausflug auf Ko Lanta mit dem Fahrrad

21-11-06

หลังจากที่ยุ้ยกลับไปแล้ว เรา 2 คนก็ย้ายที่พักกันอีกรอบ ไปพักที่หาดคลองโขง ที่เดียวกับที่ Martin อยู่ จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถรับจ้าง ค่ารถที่นี่แพงมาก ๆ ช่วงนี้เป็นช่วงพักผ่อนจริง ๆ เพราะไม่ต้องดูแลแทคแคร์ใครกันแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ อยากนอน อยากเล่นน้ำ ไม่มีโปรแกรมอะไรเร่งด่วนมากนัก ตื่นมาก็มานั่งเล่นหน้าชายหาด

Photobucket - Video and Image Hosting

หาดนี้จะมีหินอยู่เยอะมาก แต่ก็ยังสามารถเล่นน้ำได้อยู่ ต้องรอตอนช่วงน้ำขึ้น ถ้ามีแว่นดำน้ำก็จะมองเห็นปลาเล็ก ๆ ตามซอกหินเยอะอยู่เหมือนกัน ตอนน้ำลงก็ยังเดินเล่นชายหาด บรรายากาศโรแมนติกไปอีกแบบ

Photobucket - Video and Image Hosting

ศาลาที่เห็นนั่นจะเป็นที่ประจำที่เรา 4 คนจะมาจับจอง อยู่กันได้เป็นวัน ๆ นอนอ่านหนังสือกันบ้าง นอนหลับกันบ้าง จนเก๋เองเริ่มเบื่อ แต่ไม่เห็นว่าต่างชาติอีก 3 คนนี้จะมีทีท่าเบื่อเอาเสียเลย ถามซิว่า ไม่เบื่อบ้างเหรอ นั่ง ๆ นอน ๆ กิน ๆ มันอยู่อย่างนี้ เขาบอกว่าไม่เบื่อหรอก นี่แหละการพักผ่อนจริง ๆ ไม่ต้องตื่นแต่เช้า ไม่ต้องรีบไปทำงาน ไม่ต้องเครียดกับงาน มองไปเห็นแต่ทะเล อากาศก็ดี แบบนี้สิ คุ้มค่าที่ต้องรอตั้ง 1 ปีกว่าจะได้มาเที่ยว เฮ้อ เอากับเขาสิ

Photobucket - Video and Image Hosting

ชายหาดเงียบดี คนไม่เยอะดี ชอบ ๆ ที่ที่เก๋พักไม่มีนักท่องเที่ยวคนไทยเลย มีก็แต่พวกพนักงานของรีสอร์ทเท่านั่นแหละ ตามชายหาดก็หาคนไทยไม่มีเหมือนกัน

Photobucket - Video and Image Hosting

ภาพนี้ถ่ายจากในศาลาหน้าหาดนั่นแหละ เนื่องจากว่างมาก มากจริง ๆ ไม่รู้จะทำอะไรกันดี และแล้ว Martin ก็ชวนพวกเราไปขี่จักรยานเล่นรอบ ๆ เกาะกัน ไอ้เราก็ไม่อยากเลย แดดร้อนจะตาย ให้ไปขี่จักรยานตากแดดอีก อิดออดไปก็เกรงใจคนอื่น ๆ เขาอุตสาห์อยากหาอะไรทำร่วมกัน ปฏิเสธไปเขาก็เสียกำลังใจหมด เฮ้อ ทำไมต้องแคร์ความรู้สึกคนอื่นขนาดนี้นะ สำหรับพวกเขานะขี่จักรยาน หรือเดินป่า คงไม่หนักหนาสำหรับเขา เพราะเขาทำกันเป็นประจำอยู่แล้ว แต่เก๋กับซินะสิ ไม่เคยมีกิจกรรมอะไรเลย วัน ๆ ก็เอาแต่นอนบนโซฟา ดูหนังกันทั้งวัน จะไปรอดไหมนี่

Photobucket - Video and Image Hosting

หลังจากที่ตกปากรับคำเขาไปแล้ว ก็จัดแจงเช่าจักรยานกันคนละคน 2 คนนี้เขาขี่กันเป็นประจำ ไม่มีปัญหาอะไรเลย ไอ้ตอนแรกเก๋ก็คิดว่า ขี่รอบเกาะ อาจจะเป็นทางราบไปเรื่อยๆ ตอนแรก ๆ มันก็เป็นดังที่คิดนั่นแหละ แต่สักพักสิ ขึ้นเนินเขาหลายเนินมาก ๆ จักรยานที่เช่ามาก็เป็นจักรยานใหม่ เกียร์แข็งมาก ๆ ข้าวเช้าก็ยังไม่ได้กิน แดดก็ร้อนมาก ๆ ไม่รู้สึกสนุกเลย ปั่นไปก็คิดไป นี่ฉันต้องมาลำบากอะไรอยู่ที่นี่ล่ะนี่ ทำไมไม่รู้จักชวนกันทำอะไรที่ไม่ต้องเหนื่อยขนาดนี้นะ

ผ่านไปหลายเนินชักไม่ไหวแล้ว พอถึงเวลาจะขึ้นเนินก็ใช้จูงเอา เหมือนหายใจไม่ออก คนอื่น ๆ เขาก็ต้องรอ ทำให้คนอื่นไม่สนุกไปด้วยแล้ว จนในที่สุด ไม่ไหวจริง ๆ หน้ามืดมาก ๆ ใจสั่น หายใจไม่ออก มือสั่นไปหมด ช่วงนั้นไม่ค่อยมีบ้านคนด้วย เข็นรถไปได้สักพัก เจอร้านค้าข้างทาง แต่เป็นร้านค้าแบบเล็กมาก ๆ เพราะตรงนั้นเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ไม่มีนักท่องเที่ยวมาพัก อัดแป๊ปซี่ไป 1 ขวด มือก็ยังเย็นแถมสั่นอีกต่างหาก เด็กเล็ก ๆ ที่วิ่งอยู่แถวนั้นก็มายืนมุงดู ซิหน้าซีดมาก คงกลัวว่าเอาเมียมาตายที่นี่แน่ ๆ Martin กับ Petra ก็ทำหน้าไม่ดี รีบบอกไม่คิดว่ามันจะมากไปสำหรับเรา เขาลืมไปว่าเก๋ไม่ค่อยได้ขี่จักรยาน ยิ่งมาขี่ขึ้นเขาด้วยแล้ว เขาเลยขอโทษ ยิ่งทำให้เก๋รู้สึกผิดเข้าไปใหญ่ ร้องไห้เลยครับท่าน ทำเอาฝรั่งตกใจกันเป็นแถว ๆ พี่ที่ร้านขายของนิสัยดีมาก ๆ เห็นว่าเก๋หน้าซีด เหงื่อออกมาก ๆ รีบไปหาพิมเสนน้ำมาให้ เก๋ถามมีขายไหม แกบอกไม่มี ยกให้เลยแล้วกัน ดีจัง จากนั้นก็ถามว่าถ้าต้องไปจุดชมวิวน่ะอีกไกลไหม พี่แกบอกว่าไม่ไกลหรอก อีก 1 กิโลเมตรเอง แต่ต้องขึ้นเขาสูงอีก 1 เนิน เก๋บอกว่าไม่ไปแล้ว ให้คนอื่น ๆ ไปเก๋จะรอแถวนี้ ทุกคนรีบสั่นหัวไม่ยอมท่าเดียว พี่เจ้าของร้านบอกให้จอดจักรยานไว้ เดี๋ยวขี่มอเตอร์ไซด์ไปส่ง แค่นั่นแหละถึงได้ยิ้มออกมาได้ แต่ Martin ไม่ไว้ใจกลัวจักรยานหาย เลยอาสาจะเอาจักรยานไปด้วย ซิไม่อยากทิ้งเก๋ไว้ที่นี่คนเดียว แต่อะไรไม่รู้สิ เก๋รู้สึกว่าพี่ผู้ชายเขาท่าทางไม่น่ากลัวเท่าไหร่ เอาน่าวัดใจ

Photobucket - Video and Image Hosting

Martin กับซิ จึงต้องมีหน้าทีช่วยกันเอาจักรยานเก๋ขึ้นไปให้ถึงจุดชมวิว ผลัดกันเข็นคนละครึ่งทาง ส่วนเก๋ก็นั่งมอเตอร์ไซด์พี่เขาตามมาที่หลัง ถามพี่เขาว่าเอาค่าจ้างเท่าไหร่ แกบอกว่าแล้วแต่จะให้ เลยให้แกไปแค่ 50 บาทเอง เพราะไม่มีแบงค์ย่อยอีกเลย

Photobucket - Video and Image Hosting

จุดชมวิวตรงร้านอาหาร ขึ้นมาถึงแล้วอาการค่อยดีขึ้นหน่อย สูดอากาศโล่ง ๆ แวะกินข้าวที่นี่กันแหละ แล้วเราก็ตกลงกันว่าให้ Martin กับ Petra ไปกันต่อ เพราะเขาอยากไปขี่วนให้ได้รอบเกาะ อยากไปให้ถึงประภาคารกัน แต่เก๋กับซิขอตัวขี่กลับที่พักดีกว่า ไปไม่ไหวจริง ๆ

Photobucket - Video and Image Hosting

ร้านอาหารนี้ที่จุดชมวิว ก่อนเข้าไปต้องถอดรองเท้าไว้หน้าร้านก่อน เก๋ตามมาถึงทีหลังก็ถอดรองเท้าไว้คู่กับของซิที่วางไว้ก่อน แต่พอตอนจะไปเข้าห้องน้ำ ออกมาหารองเท้าไม่เจอ ก็เรียกพรรคพวกมาช่วยกันหา ก็ไม่เจอ จนต้องเรียกเจ้าของร้านมาโวย แกก็นับร้องเท้าที่หน้าร้าน กับจำนวนแขกที่ยังนั่งอยู่ในร้าน จำนวนมันพอดีกัน รองเท้าเก๋เป็นรองเท้า Kito แบบเดียวกับที่ซิใส่อยู่ในรูปนี้แหละ แล้วแขกในร้านตอนนี้ก็มีแต่พวกฝรั่ง รองเท้าก็มีแต่ใหญ่ ๆ ทั้งนั้น มีของเก๋น่ะเล็กสุดแล้ว ก็เก๋ใส่รองเท้าเบอร์แค่ 3 กว่า ๆ เอง น้องในร้านก็บอกว่า ตะกี้มีผู้หญิงไทยมานั่งในร้านเหมือนกัน แต่ตอนนี้ไปแล้ว อาจเป็นไปได้ที่เขาเปลี่ยนรองเท้ากับเก๋ เก๋ถามว่าจะรับผิดชอบอย่างไรล่ะ ถ้านั่งรถยนต์มาจะไม่บ่นมากมายหรอก นี่ต้องปั่นจักรยานลงเขากลับไปที่รีสอร์ท ระยะทางไม่ใช่ใกล้ ๆ เจ้าของร้านก็ไปค้นหารองเท้ามาทั้งร้านมาให้เก๋ลองใส่ดู มีแต่คู่ใหญ่ ๆ ทั้งนั้นเลย แถมรองเท้าผ้าใบ หรือรองเท้าสานอะไรก็ไม่มี ซวยจริง ๆ

Photobucket - Video and Image Hosting

ในที่สุดก็ได้คู่นี่มา เล็กที่สุดเท่าที่เขาจะหามาให้ได้แล้ว โมโหไปก็เท่านั้น วันนี้ก้าวขาผิดก่อนออกจากบ้านหรือไงไม่รู้ ถึงได้ซวยทั้งวันเลย เฮ้อ

Photobucket - Video and Image Hosting

ทำเป็นแกล้งลืม ๆ ลืมโมโหไป เพราะไม่อยากให้ซิแล้วเพื่อน ๆ เซ็ง พอแยกย้ายกันไปคนละทิศทาง เรา 2 คนก็ขี่รถกลับ แต่ตอนนี้ไปกันเรื่อย ๆ ถ้าต้องขึ้นเนินก็จูงรถเอา แวะพักถ่ายรูปกันไปเรื่อย ๆ

Photobucket - Video and Image Hosting

ไม่รู้ตรงนี้เป็นหาดอะไร เห็นวิวสวยดี แวะพักกันตรงนี้แหละ ก่อนที่จะขี่กลับรีสอร์ทกัน

Photobucket - Video and Image Hosting

กลับมาถึงรีสอร์ทก็อาบน้ำอาบท่า ตอนแรกกะว่าจะนอนซะหน่อย พออาบน้ำเสร็จกับสดชื่นขึ้นมาอีก เลยออกมาเดินถ่ายรูปเล่นที่สวนมะพร้าวในรีสอร์ท เดี๋ยวต้องออกไปที่ศาลาด่าน เพราะนัด Martin กับ Petra ไว้ที่นั่น จะกินอาหารเย็นกันที่ท่าแพ เชื่อเขาเลย 2 คนนี้นักกีฬาตัวจริง ไม่รู้จักเหนื่อยกันบ้างเลย งวดหน้าหวังว่าคงไม่ชวนไปทำอะไรแบบนี้อีกแล้วนะ


Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 8 กุมภาพันธ์ 2550 1:18:57 น. 4 comments
Counter : 517 Pageviews.

 
เที่ยวให้หนุกนะ


โดย: somnumberone วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:1:57:18 น.  

 
หวัดดีค่ะน้องเก๋....หายไปนานเลยนะคะ เก๋ไม่ค่อยว่างเหรอ..ไม่เห็น อัพบล๊อก..คนต่างประเทศเวลาเค้าพักผ่อนก็พักจริง ๆ เน้อ พี่อ๋อยเคยไปกับเพื่อนเหมือนกันค่ะเราเบื่อจะตาย เค้าไม่รู้ชอบอะไรนักหนากะทะเล น้องเก๋สบายดีนะคะ อากาศเย็น ๆ รักษาสุขภาพนะคะ


โดย: ratchy69 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:15:13 น.  

 


โดย: maxpal วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:11:59:36 น.  

 
..love love kha..


โดย: ratchy69 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:55:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หมาน้อยไกลบ้าน
Location :
- Germany

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
Friends' blogs
[Add หมาน้อยไกลบ้าน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.