แอสโตรกันก้า (1972)

แอสโตรกันก้า หรือหุ่นยนต์กันก้า (アストロガンガー)
★ความสูง: 7 เมตร
★น้ำหนัก: 10 ตัน
★ผู้ควบคุม: คันทาโร่ โฮชิ
★ผู้พัฒนา: ดร.มายะ ดร.โฮชิ
★สร้างจากโลหะมีชีวิตที่ไม่มีส่วนประกอบเป็นเครื่องจักร แต่เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ที่มีพลังงานหมุนวนภายใน
★มีสติปัญญาและสามารถเคลื่อนไหวได้เอง แต่จะใช้พลังได้เต็มที่เมื่อ คันทาโร่ รวมร่างเข้าไป
★การรวมร่างทำผ่านจี้บนคอของคันทาโร่ ซึ่งจะเรียก Ganger มาและกลายเป็นแสงเข้าไปในแผ่นตราบนหน้าอก
★ถึงจะรวมร่างกัน แต่ทั้งสองยังมีสติและสามารถพูดคุยกันได้
★Ganger ไม่มีอาวุธพิเศษ ใช้ร่างกายขนาดใหญ่และพละกำลังมหาศาลในการต่อสู้ด้วยมือเปล่า
★มีไอพ่นพลังงานที่หลัง ทำให้บินและเดินทางในอวกาศได้
★จุดอ่อน: สนิมและอุณหภูมิต่ำ ซึ่งทำให้พลังงานลดลงจนถึงขั้นอันตราย
★แต่โลหะมีชีวิตสามารถปรับตัวและแข็งแกร่งขึ้นจากความร้อน
★แผ่นตราบนอกอกสามารถแยกตัวออกเป็นยานกู้ภัยเพื่อช่วยเหลือผู้อื่นในยามฉุกเฉิน

Astroganger ผลิตโดยสตูดิโอ Knack Productions มีความยาวทั้งหมด 26 ตอน ออกอากาศครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1972 และจบลงในวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1973
เรื่องย่อ: เผ่าพันธุ์ผู้รุกรานจากอวกาศที่ชื่อว่า ชาวดาวบลาสเตอร์ ได้ทำลายดาวหลายดวงด้วยการดูดกลืนออกซิเจนและพืชพรรณจนสิ้นชีวิต หนึ่งในเหยื่อคือ ดาวคันทารอส ซึ่ง ดร.มายะ นักวิทยาศาสตร์หญิงจากดาวนั้นหนีมายังโลกพร้อมกับโลหะมีชีวิตที่เธอพัฒนา มายะแต่งงานกับนักวิทยาศาสตร์ชาวโลก ดร.โฮชิ และมีลูกชายชื่อ คันทาโร่ เมื่อรู้ว่าชาวดาวบลาสเตอร์กำลังมุ่งมายังโลก มายะใช้พลังจากภูเขาไฟใต้ทะเลเพื่อทำให้โลหะมีชีวิตเติบโตเป็นหุ่นยนต์ยักษ์ชื่อ Ganger แต่หลังจากนั้นไม่นานเธอก็เสียชีวิตเพราะผลกระทบจากแสงเลเซอร์ระหว่างหลบหนี สิบปีต่อมา การรุกรานของชาวดาวบลาสเตอร์เริ่มต้นขึ้น คันทาโร่ที่เติบโตขึ้นได้ต่อสู้ร่วมกับ Astroganger เพื่อปกป้องโลก



Create Date : 03 สิงหาคม 2568
Last Update : 3 สิงหาคม 2568 12:46:51 น.
Counter : 301 Pageviews.

0 comment
Share to Facebook
เทตสึจิน หุ่นเหล็กหมายเลข 28 (1963)
เท็ตสึจิน 28 โก (鉄人28号)=หุ่นเหล็กหมายเลข 28
★ความสูง: 10.2 เมตร
★น้ำหนัก: 31 ตัน
★ผู้ควบคุม: คาเนดะ โชทาโร่
★ผู้พัฒนา: ดร. คาเนดะ และ ดร. ชิกิชิมะ
ระหว่างสงครามแปซิฟิก ดร.ชิกิชิมะได้พัฒนาอาวุธหุ่นยนต์ในโครงการ “เท็ตสึจิน” ที่ฐานใต้ดินบนภูเขาโนริคุระ จังหวัดนากาโนะ แต่การทดลองเปิดใช้งานล้มเหลว โครงการจึงถูกระงับ ทีมวิจัยถูกส่งไปพัฒนาเครื่องบินพลีชีพในเกาะโดดเดี่ยวทางตอนใต้ หลังสงครามสิ้นสุดลง ญี่ปุ่นเข้าสู่ช่วงฟื้นฟู ก็มีชายสวมหน้ากากลึกลับซึ่งมีองค์กรอาชญากรรมระดับนานาชาติอยู่เบื้องหลัง เข้าสานต่อและสร้างเท็ตสึจินจนสำเร็จ ต่อมาเกิดการแย่งชิงเครื่องควบคุมระหว่างตำรวจญี่ปุ่นและสายลับจากต่างประเทศ สุดท้าย “โชทาโร่” ได้ครอบครองเครื่องควบคุม และนำตัวหุ่นเท็ตสึจินไปไว้ในสวนบ้านของตน แม้ไม่มีอาวุธติดตั้ง แต่ความสามารถในการต่อสู้นั้นสูงมาก เช่น สามารถทุบเขื่อนขนาดเล็กให้พังได้ด้วยหมัดเดียว หรือจับหุ่นยนต์ขนาดใหญ่กว่าตัวเองเหวี่ยงเล่นได้อย่างง่ายดาย ร่างกายทำจากเหล็กกล้าแข็งแกร่ง ทนต่อกระสุนปืนหรือการโจมตีจากรถถังได้ไม่สะทกสะท้าน

เดิมทีเท็ตสึจินไม่มีจรวดติดตั้ง ต่อมาเมื่อถูกสายลับจากประเทศ S ขโมยไป ได้มีการติดตั้งเพิ่มเข้าไป ทำให้มีโอกาสขัดข้องสูง และไม่แข็งแรงเท่าตัวหลัก แหวนสีเขียวที่หน้าอกคือส่วนยึดจรวดกับตัวหุ่น
เท็ตสึจินสามารถทำงานได้ในทุกสภาพภูมิประเทศ ไม่ว่าจะเป็นท้องฟ้า ใต้ทะเล ทะเลทรายร้อนระอุ หรือเทือกเขาหิมะ ซึ่งแสดงถึงความสามารถในการปรับตัวสูง
แม้เท็ตสึจินจะมีเกราะแข็งแรง พลังสูง และระบบสื่อสารดีเยี่ยม แต่เนื่องจากไม่มีอาวุธระยะไกลหรือแสงเลเซอร์ จึงสู้โดยใช้การต่อสู้ระยะประชิดเป็นหลัก ทำให้บางครั้งพ่ายแพ้ในการปะทะครั้งแรก แต่ด้วยแผนการจากโชทาโร่หรือดร.ชิกิชิมะ ก็สามารถกลับมาชนะในการต่อสู้ครั้งต่อไปได้
 
เท็ตสึจิน 27 โก (鉄人27号)
เท็ตสึจินเดิมเป็นอาวุธไร้คนขับที่กองทัพญี่ปุ่นสร้างขึ้นเพื่อเตรียมการรบป้องกันแผ่นดินใหญ่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยรุ่นที่ 1 ถึง 26 เป็นเพียงต้นแบบที่ไม่เหมาะสมกับการสู้รบจริง รุ่นที่ 27 เป็นรุ่นแรกที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อการรบโดยเฉพาะ และรุ่นที่สมบูรณ์คือรุ่นที่ 28 อย่างไรก็ตาม ก่อนที่รุ่นที่ 28 จะถูกสร้างเสร็จ ญี่ปุ่นก็พ่ายแพ้ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตรเสียก่อน กลุ่มลับที่เรียกว่า PX ได้ขโมยรุ่นที่ 27 ไป และยังมีแผนจะนำรุ่นที่ 28 ไปใช้เป็นอาวุธเช่นกัน ท้ายที่สุด รุ่นที่ 28 ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นโดยชายสวมหน้ากากผู้เป็นผู้สร้าง และได้ทำลายรุ่นที่ 27 ลง
รูปร่างของรุ่นที่ 27 มีความคล้ายมนุษย์มากกว่ารุ่นที่ 28 โดยผู้เขียนระบุว่าได้แรงบันดาลใจมาจากแฟรงเกนสไตน์ (สัตว์ประหลาด) เกราะภายนอกมีความแข็งแกร่งสูงมาก ถึงขนาดทนการยิงจากปืนใหญ่ของรถถังได้โดยไม่สะทกสะท้าน และยังสามารถปล่อยแสงไฟฉายจากดวงตาได้ หุ่นยนต์ตัวนี้ไม่มีอาวุธหรือกลไกซ่อนอยู่ภายใน จุดเด่นอยู่ที่ร่างกายใหญ่โตและพละกำลังมหาศาล
หุ่นเหล็กมนุษย์ 27 ผลงานที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร “Shōnen” (โดยสำนักพิมพ์โคบุงฉะ) และถือเป็นต้นแบบของ Tetsujin 28-go ในช่วงแรกของการออกแบบ หุ่น 27 มีขนาดใกล้เคียงกับมนุษย์ สวมชุดสูทและกางเกง ถูกวาดออกมาให้ดูเหมือนมนุษย์ธรรมดา หุ่นในชุดสูทนี้ยังปรากฏอยู่ในตัวอย่างก่อนตีพิมพ์และปกตอนแรกของ Tetsujin 28-go ซึ่งในปกเวอร์ชันนั้น หุ่น 27 ยืนเท้าสะเอวอวดเลข “27” ที่หน้าอกอย่างภาคภูมิ (มีข่าวลือว่าภาพปกของ “หุ่นเหล็กมนุษย์ 27” ถูกนำมาใช้ซ้ำใน Tetsujin 28-go) ในช่วงต้นของมังงะ เรื่องราวดำเนินไปโดยมีหุ่นยนต์ที่หลุดจากการควบคุมของมนุษย์ออกอาละวาด โดยตอนนั้นหุ่นตัวนี้ถูกเรียกว่า “เท็ตสึจิน 28” แต่เพราะไม่ค่อยได้รับความนิยม โยโกยามะ มิตสึเทรุจึงหมดกำลังใจและพูดว่า “ไม่วาดต่อแล้ว” ทำให้บรรณาธิการที่ดูแลรู้สึกลำบากใจและไปขอให้ โอซาวะ ซาโตรุ มาช่วยวาดต่อแทน โอซาวะได้ออกแบบหุ่นตัวใหม่โดยได้แรงบันดาลใจจากชุดเกราะยุโรปและตัวละคร "ซิราโน เดอ แบร์เชอรัก" หุ่นตัวนี้จึงกลายเป็น “เท็ตสึจิน 28 ตัวจริง” และลักษณะของภาพวาดก็เปลี่ยนไปตั้งแต่นั้น ตั้งแต่ตอนที่ 5 เป็นต้นไป “เท็ตสึจิน 28 ตัวจริง” ก็ได้ปรากฏตัวขึ้น และมีการระบุว่าหุ่นที่เคยอาละวาดก่อนหน้านั้นคือรุ่นที่ 27 ด้วยเหตุการณ์นี้ โยโกยามะจึงรู้สึกผิดกับโอซาวะ และในช่วงหนึ่งเขาปฏิเสธไม่ให้รวมเล่มมังงะ Tetsujin 28-go เพื่อรักษาน้ำใจ สุดท้ายจึงได้ร่วมงานกันอีกครั้งในผลงานเรื่อง Giant Robo เพื่อเป็นการตอบแทนและแสดงความเคารพ
เท็ตสึจิน 26 โก (鉄人26号)
เป็นหุ่นหมายเลข 26 ของโครงการเท็ตสึจินที่กองทัพญี่ปุ่นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ดำเนินการอยู่ ในเรื่องยังมีหุ่นหมายเลข 22 และ 23 ซึ่งมีลักษณะคล้ายกันปรากฏตัวด้วย
ขนาดของหุ่นค่อนข้างเล็ก ใกล้เคียงกับมนุษย์ ลักษณะภายนอกเป็นทรงกระบอกคล้ายถังน้ำคว่ำ สามารถยิงลำแสงความร้อนจากดวงตาได้ อย่างไรก็ตาม ดวงตาก็เป็นจุดอ่อน เพราะหากถูกยิงด้วยกระสุนเพียงนัดเดียวก็จะหยุดทำงานทันที
หุ่นตัวนี้ถูกใช้โดยชายลึกลับเป็นเครื่องมือปล้น เพื่อหาเงินมาสร้างเท็ตสึจิน 28 ได้บุกเข้าไปในบ้านของดร.ชิกิชิมะ ซึ่งเป็นผู้พัฒนาเท็ตสึจิน ระหว่างนั้นได้ปะทะกับแก๊งอาชญากร “ครอบครัวมูราซาเมะ” ที่บุกเข้าไปก่อนหน้า แต่ด้วยพละกำลังเหนือมนุษย์ของหุ่นยนต์ ก็สามารถขับไล่พวกนั้นและขโมยเงินไปได้ง่ายดาย เหตุการณ์นี้ทำให้พ่อของดร.ชิกิชิมะเสียชีวิตจากการถูกลูกหลง
เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวอันยาวนานระหว่างโชทาโร่กับเท็ตสึจิน 28
แบล็คอ็อกซ์ (ブラックオックス)
ชื่อ “อ็อกซ์” แปลว่า “วัวไถนา” ซึ่งสื่อถึงหุ่นยนต์ที่สร้างขึ้นเพื่อทำงานเพื่อมนุษย์
ในเรื่อง แบล็คอ็อกซ์ปรากฏตัวในฐานะคู่ปรับของเท็ตสึจิน 28 โดยมีสมรรถนะโดยรวมเหนือกว่าเท็ตสึจิน จุดเด่นคือระบบรบกวนคลื่นวิทยุที่ทำให้การควบคุมเท็ตสึจินเสียหายและไม่สามารถขยับได้
นอกจากนี้ แบล็คอ็อกซ์ยังสามารถยิงลำแสงความร้อน (คล้ายพัลส์เลเซอร์) จากปลายนิ้วที่สามารถทำลายหุ่นยนต์หลายสิบตัวในคราวเดียวได้ ซึ่งเท็ตสึจินที่มีแต่การต่อสู้ระยะประชิดไม่สามารถเทียบได้
อีกทั้งยังมีข้อได้เปรียบจากการติดตั้ง "สมองกล (AI)" ทำให้สามารถเรียนรู้จากประสบการณ์และพัฒนาความสามารถในการตัดสินใจและปฏิบัติการด้วยตนเองได้
อย่างไรก็ตาม จุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวคือ แบล็คอ็อกซ์ไม่สามารถบินได้ ในนิยายภาพ Tetsujin 28-go: Emblem of the Emperor ของยูอิจิ ฮาเซงาวะ ระบุว่า ที่แบล็คอ็อกซ์บินไม่ได้ก็เพราะถูกออกแบบให้ควบคุมง่ายขึ้นเนื่องจาก AI ยังไม่สมบูรณ์
เดิมที แบล็คอ็อกซ์ เป็นหุ่นต้นแบบของ "หุ่นยนต์ที่สามารถคิดได้เอง" ซึ่งถูกว่าจ้างให้พัฒนาโดยหน่วยข่าวกรองของประเทศหนึ่ง แต่ภายหลังถูกเปลี่ยนจุดประสงค์มาเป็นหุ่นรบอย่างเร่งด่วน เพื่อช่วยเหลือสายลับที่ถูกจับกุมตัว
ในการปรากฏตัวครั้งแรก แบล็คอ็อกซ์ได้เดินทะลุผ่านกรุงโตเกียวในยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหมอก และบุกเข้าไปในสำนักงานตำรวจกลางอย่างอุกอาจ ฉากนี้ถือเป็นหนึ่งในฉากในตำนานของ Tetsujin 28-go (รู้จักกันในชื่อ “การดวลที่ประตูซากุราดะ”)
จากการพ่ายแพ้แบบหมดทางสู้ในการเผชิญหน้าครั้งแรก โชทาโร่ถึงกับฝันร้ายและวิตกถึงศักยภาพของอ็อกซ์ เขาตัดสินใจยอมแพ้ที่จะโค่นหุ่นยนต์โดยตรง และมุ่งเป้าไปที่การทำลายหน่วยข่าวกรองแทน อย่างไรก็ตาม ศัตรูได้ฉวยโอกาสในขณะที่เขาควบคุมหุ่นอยู่ แย่งชิงรีโมตควบคุมไปได้ ทำให้เท็ตสึจินกลายเป็นศัตรูอีกตัวหนึ่ง ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด
เท็ตสึจินและอ็อกซ์ในฐานะพันธมิตรกลายเป็นคู่หูที่ไร้เทียมทาน แม้กับกองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่น แต่เหตุการณ์ "Dellinger Effect" ซึ่งเกิดจากการระเบิดพลังงานสุริยะ (Solar Flare) ทำให้ทั้งสองเกิดการคลุ้มคลั่ง หน่วยข่าวกรองจึงถูกตำรวจญี่ปุ่นโจมตีในจังหวะนั้นจนล่มสลาย และอ็อกซ์ก็ถูกยึดไว้โดยตำรวจ
แม้ดูเหมือนว่าแบล็คอ็อกซ์จะหมดบทบาทแล้ว แต่เมื่อเท็ตสึจินถูกขโมยโดยหุ่นยนต์ AI ชื่อว่า "โรบี้" แบล็คอ็อกซ์ที่ถูกเก็บไว้โดยตำรวจจึงถูกนำกลับมาใช้งานอีกครั้ง คราวนี้ในฐานะพันธมิตรผู้ทรงพลังของโชทาโร่
ในการต่อสู้กับกองทัพหุ่นยนต์ของโรบี้ ซึ่งเท็ตสึจินไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ อ็อกซ์กลายเป็นความหวังเดียวของฝ่ายมนุษย์ เขาใช้ลำแสงความร้อนกำจัดหุ่นศัตรู และเปิดทางให้กองกำลังญี่ปุ่นถอยร่น ฉากที่เขาอุ้มเท็ตสึจินที่บาดเจ็บแล้วต่อสู้ก็ยิ่งตอกย้ำภาพลักษณ์พระเอกของเขา อย่างไรก็ตาม ในตอนถัดไปซึ่งเป็นเนื้อเรื่อง “เคลลี่ มนุษย์เหนือมนุษย์” อ็อกซ์ได้ปะทะกับหุ่นยนต์รุ่นใหม่ชื่อ "กิลเบิร์ต" ซึ่งถูกสร้างมาเพื่อเอาชนะทั้งเท็ตสึจินและอ็อกซ์ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด มีการยิงลำแสงความร้อนโต้ตอบกัน จนสุดท้ายเกราะของอ็อกซ์หลอมละลายจากความร้อนรุนแรง ทำให้ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับความเสียหายอย่างหนักและหยุดการต่อสู้ลงพร้อมกัน
 
แบคคัส (バッカス)
หุ่นยนต์ยักษ์ที่ดร.ฟุรันเค็นสร้างขึ้นภายในเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ เพื่อใช้ต่อกรกับเท็ตสึจิน 28 ภายในปากติดตั้งเครื่องพ่นไฟ และแม้จะเป็นหุ่นที่สร้างอย่างเร่งรีบ แต่กลับมีสมรรถนะเหนือกว่าเท็ตสึจิน ด้วยรูปร่างเพรียวบางและพลังจรวดที่ทรงพลังทำให้บินได้อย่างคล่องแคล่ว รีโมตควบคุมเป็นแบบนาฬิกาข้อมือ ซึ่งกลายเป็นแรงบันดาลใจให้รีโมตของแบล็คอ็อกซ์และผลงานอื่นของโยโกยามะ มิตสึเทรุ อย่าง Giant Robo นอกจากรีโมตแล้ว แบคคัสยังมีจุดที่คล้ายแบล็คอ็อกซ์ เช่น ลวดลายสามเหลี่ยมสีแดงบนศีรษะ แต่ในภาคแยกหรือฉบับดัดแปลงต่าง ๆ แบคคัสมักถูกปฏิบัติอย่างไม่โดดเด่นเท่าอ็อกซ์
ทันทีหลังจากสร้างเสร็จ แบคคัสได้ปะทะกับเท็ตสึจินกลางอากาศและใต้น้ำ ฉีกแขนซ้ายของเท็ตสึจินและดึงจรวดจนไม่สามารถต่อสู้ต่อได้ พร้อมทั้งทำลายกองเรือของกองกำลังป้องกันตนเองที่ฐานหินมาดาระ ก่อนจะหลบหนีไปได้ ต่อมา แบคคัสถูกแก๊งของซัสเปนซ์ใช้ในการปล้นสะดม สร้างความเสียหายอย่างมาก แต่ถูกตำรวจลวงด้วยแผนซ้อน และต้องสู้กับเท็ตสึจินอีกครั้ง ระหว่างการต่อสู้อันดุเดือด แบคคัสเกิดอาการคลุ้มคลั่งกะทันหันและบินหนีหายไป ที่หมายปลายทางของมันคือที่ซ่อนของดร.ฟุรันเค็น ผู้ที่ใช้รีโมตตัวใหม่ซึ่งทรงพลังกว่าชิงการควบคุมแบคคัสกลับมาได้ อย่างไรก็ตาม รีโมตของซัสเปนซ์ถูกตำรวจนำไปมอบให้ดร.ชิกิชิมะ ทำให้ฟุรันเค็นวางแผนขโมยมันกลับ โดยสามารถขโมยออกมาทั้งกล่องเซฟได้สำเร็จ แต่กลับถูกโชทาโร่และตำรวจติดตามจากเครื่องส่งสัญญาณที่ติดไว้บนแบคคัส เมื่อที่ซ่อนถูกพบ ฟุรันเค็นพยายามหลบหนีผ่านทางลับ แต่ถูกเท็ตสึจินขัดขวาง ระหว่างการต่อสู้นั้น รีโมตเกิดพังขึ้นมา แบคคัสจึงบ้าคลั่งและหันกลับมาฆ่าผู้สร้างของตนเอง แม้ไร้คนควบคุม แบคคัสยังคงต่อสู้อย่างบ้าคลั่งกลางอากาศ แต่สุดท้ายก็ถูกเท็ตสึจินที่มีเกราะหนากว่าโจมตีด้วยการพุ่งชน ทำให้แบคคัสแตกเป็นเสี่ยง ๆ และถูกทำลายโดยสมบูรณ์
 
กิลบาร์ด / กิลเบิร์ต (ギルバード / ギルバート)
กิลบาร์ด (หรือบางครั้งสะกดว่า “กิลเบิร์ต”) เป็นหุ่นยนต์ประสิทธิภาพสูงที่ดร.ดรากเน็ตสร้างขึ้น โดยมีความสามารถเหนือกว่าเท็ตสึจิน 28 ในการตีพิมพ์มังงะต้นฉบับครั้งแรก กิลบาร์ดถูกสร้างขึ้นตามข้อตกลงระหว่างดร.ดรากเน็ตกับหุ่นยนต์ที่มีจิตสำนึกชื่อว่า “โรบี้” เพื่อแลกเปลี่ยนกับการดูข้อมูลของสมองกลของโรบี้ โดยมีเงื่อนไขว่าเขาจะสร้างหุ่นยนต์ที่เหนือกว่าเท็ตสึจินและแบล็คอ็อกซ์ให้ แต่ทันทีที่สร้างเสร็จ โรบี้ก็ถูกเท็ตสึจินทำลาย ทำให้ดร.ดรากเน็ตหมดสิ้นเป้าหมายและตั้งใจจะกลับประเทศ แต่กลับถูกจอห์นสัน น้องชายของเคลลี่ (ตัวร้ายหลักในช่วงนั้น) ฆ่า และพี่น้องคู่นี้ก็ใช้กิลบาร์ดเพื่อหลบหนีจากตำรวจและโชทาโร่ ต่อมาในฉบับรวมเล่มแบบ “คัปปะคอมมิคส์” ของสำนักพิมพ์โคบุงฉะ (และฉบับใช้ซ้ำโดยอากิตะโชเต็น) บทบาทของโรบี้ถูกตัดออกไป และเปลี่ยนเนื้อเรื่องว่า ดร.ดรากเน็ตเปลี่ยนสายงานจากไซบอร์กอวกาศ (ซึ่งล้มเหลวจนเกิดเป็นเคลลี่) มาวิจัยหุ่นยนต์แทน และสร้างกิลบาร์ดขึ้นในฐานะผลงานใหม่ โดยเรื่องเริ่มต้นที่กิลบาร์ดถูกเคลลี่ขโมยจากงานนิทรรศการหุ่นยนต์ กิลบาร์ดถูกออกแบบมาเพื่อให้เหนือกว่าเท็ตสึจินและแบล็คอ็อกซ์ทั้งในด้านความแข็งแกร่ง พละกำลัง ความเร็วในการบินที่สูงและสามารถควบคุมได้อย่างยืดหยุ่นแม้จะอยู่ห่างจากผู้ควบคุม ยังสามารถสนทนากับผู้ใช้งานได้ และติดตั้งปืนลำแสงพลังทำลายสูงไว้ที่หน้าอก ซึ่งเทียบเท่ากับอาวุธของแบล็คอ็อกซ์ เมื่อปะทะกับเท็ตสึจิน 28 นั้น กิลบาร์ดสามารถสู้ได้อย่างสูสี แม้โชทาโร่จะเป็นผู้ควบคุมที่ชำนาญ แต่ด้วยการที่เคลลี่ควบคุมกิลบาร์ดในระยะใกล้ ทำให้ดูเหมือนว่าเท็ตสึจินจะแพ้ในไม่ช้า แต่ในจังหวะนั้น ดร.ชิกิชิมะได้นำแบล็คอ็อกซ์เข้ามาสมทบ ทำให้เกิดคลื่นรบกวนจากสนามแม่เหล็กซึ่งส่งผลให้กิลบาร์ดเกิดการขัดข้อง เท็ตสึจินจึงใช้โซ่พันกิลบาร์ดและลากลงมาจนตกพื้น และเมื่อเข้าสู่การต่อสู้ระยะประชิดกับแบล็คอ็อกซ์ ทั้งสองได้ยิงลำแสงความร้อนใส่กัน จนเกราะของกิลบาร์ดหลอมละลายและเข้าสู่สภาวะไม่สามารถสู้ต่อได้
มอนสเตอร์ (モンスター)
มอนสเตอร์เป็นหุ่นยนต์ทรงถังไม้ ขนาดใหญ่กว่าเท็ตสึจิน 28 เล็กน้อย ถูกพัฒนาโดยดร.โกโรกิรุ นักวิทยาศาสตร์จากประเทศคาลี ดีไซน์โดดเด่นด้วยหัวแหลมและรอยยิ้มกว้าง เป็นหนึ่งในหุ่นยนต์ที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมมากที่สุดในเรื่อง เท็ตสึจิน 28 แม้ว่าดร.โกโรกิรุจะต้องการใช้หุ่นยนต์เพื่อสันติภาพ แต่ตัวมอนสเตอร์กลับติดตั้งอาวุธมากมาย เช่น ปืนพ่นไฟ ปืนลำแสง ระบบบินด้วยจรวดที่ก้น สามารถมุดใต้ดินและดำใต้น้ำได้ มีจุดเด่นเรื่องพลังและความสามารถรอบด้านซึ่งบางจุดเหนือกว่าเท็ตสึจิน 28 ด้วยซ้ำ อีกทั้งยังมี "มอนสเตอร์ขนาดเล็ก" ซึ่งเป็นหน่วยย่อยในช่องท้องที่สามารถบินได้และพุ่งชนผู้ควบคุมของหุ่นฝ่ายศัตรูเหมือนมิสไซล์ติดตามเป้าหมาย ซึ่งรูปแบบการต่อสู้หลากหลายนี้ถือเป็นจุดแข็งของมอนสเตอร์
หุ่นยนต์มอนสเตอร์ถูกขโมยโดยองค์กรลับ “สมาคมกางเขน” แห่งประเทศคาลี และถูกนำไปใช้ในการก่ออาชญากรรมหลายรูปแบบ เมื่อดร.โกโรกิรุเดินทางมาญี่ปุ่น เขาได้ขอร้องให้คานาดะ โชทาโร่ (นักสืบเด็ก) ทำลายมอนสเตอร์ แต่ในที่สุดตัวเขาก็ถูกลอบสังหาร และสมาคมกางเขนเริ่มก่อเหตุร้ายในญี่ปุ่น โชทาโร่ต้องเผชิญกับการโจมตีโดยตรงจากมอนสเตอร์ขนาดเล็ก และยังโดนกลยุทธ์แหวกพื้นดินฝังเท็ตสึจินใต้ดินอีกด้วย แต่ในระหว่างการต่อสู้ เขาสังเกตได้ว่าความสามารถในการบินของมอนสเตอร์ด้อยกว่าเท็ตสึจิน จึงล่อเข้าสู่การต่อสู้อากาศ และใช้การพุ่งชนทะลวงบริเวณท้องของมอนสเตอร์จนสามารถเอาชนะได้ในที่สุด
ไฟร์ที่ 2 (ファイア2世)
เป็นหุ่นยนต์ที่ด็อกเตอร์บิ๊กไฟร์ตั้งชื่อตามตัวเองและสร้างขึ้นมา หุ่นตัวนี้ถูกพัฒนาโดยมูลนิธิเบลานาโดเพื่อใช้ในการก่อสร้างเขื่อนและงานโยธาอื่น ๆ และด็อกเตอร์บิ๊กไฟร์สร้างเพื่อจำหน่ายเชิงพาณิชย์ เนื่องจากเป็นผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ หุ่นยนต์จึงติดตั้งฟังก์ชันหลากหลาย
วงจรสติปัญญา ด็อกเตอร์บิ๊กไฟร์ภูมิใจมาก หุ่นมีความสามารถเรียนรู้ด้วยตนเอง ทำให้สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
นกกลไก หุ่นมีฝูงนกหุ่นยนต์ขนาดเล็กบินตามไปด้วย เพื่อทำหน้าที่ลาดตระเวนและช่วยโจมตี (เหมือนโดรนในปัจจุบัน)
ลำแสงความร้อนและการโจมตีด้วยความร้อน หุ่นสามารถสร้างความร้อนภายในตัวและยิงลำแสงความร้อนจากปลายนิ้วเพื่อโจมตี
ฟังก์ชันงานก่อสร้างและการซ่อมแซมคอนกรีต หุ่นมีความสามารถในการทำงานก่อสร้างและซ่อมแซมคอนกรีต
หุ่นนี้สามารถตัดสินใจและเคลื่อนไหวด้วยตัวเองอย่างอิสระ และมีการแสดงออกเหมือนมีความภูมิใจในตัวเอง เช่น หุ่นได้ยินคำวิจารณ์ตัวเองจากนกกลไก และถึงกับยกตัวโชทาโร่ขึ้นมาเลยทีเดียว หุ่นมีความสามารถโจมตีเพื่อกำจัดหุ่นคู่แข่งอื่น ๆ แบบลับ ๆ แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ในการต่อสู้กับเท็ตสึจิน 28 และตกลงไปในหุบเขาจนทำให้ตัวเองพังยับเยิน
ไฟร์ที่ 3 (ファイア3世)
ด็อกเตอร์บิ๊กไฟร์พัฒนาหุ่นยนต์นี้ขึ้นเป็นรุ่นสืบทอดจากไฟร์ที่ 2 เพื่อแก้แค้นเท็ตสึจิน หุ่นนี้ไม่มีนกกลไกแล้ว และเน้นการต่อสู้ระยะประชิดเป็นหลัก หุ่นติดตั้งวงจรปัญญาประดิษฐ์ขั้นสูง มีความสามารถเรียนรู้ด้วยตัวเอง แต่ถ้าไม่ได้รับการสอนอย่างถูกต้อง อาจทำให้ตัดสินใจผิดพลาดได้ เช่น ตอนที่หุ่นถูกใช้โจมตีโรงงานคู่แข่ง โดยลืมรีเซ็ตวงจร ทำให้เกือบทำลายโรงงานของตัวเองแทน เหตุการณ์นี้ทำให้โชทาโร่สงสัยด็อกเตอร์ไฟร์มากขึ้น เพราะสังเกตเห็นลักษณะวงจรปัญญาประดิษฐ์ของหุ่น เช่นเดียวกับไฟร์ที่ 2 หุ่นนี้ถูกสร้างมาเพื่อขายใช้ในงานก่อสร้าง แต่กลับถูกใช้ในการก่ออาชญากรรม เช่น การโจมตีโรงงานคู่แข่ง ในระหว่างการโจมตีจะอยู่ในสภาพโครงกระดูกโลหะก่อน แล้วจึงสวมใส่เปลือกภายนอกเพื่ออำพรางตัวจากการสืบสวน โชทาโร่และทีมพยายามถอดเปลือกภายนอกของไฟร์ที่ 3 ด้วยการให้เท็ตสึจินสู้ด้วย แต่หุ่นเรียนรู้การเคลื่อนไหวของเท็ตสึจินจนทำให้เท็ตสึจินสู้ได้ยาก และถูกไฟร์ที่ 3 ฉีกแขนขวาออก แม้จะถอดเปลือกหัวและแขนขวาออกได้ แต่ถูกก๊าซสะกดจิตของไฟร์ที่ 3 ทำให้โชทาโร่และทีมหมดสติ ด็อกเตอร์ไฟร์จึงซ่อนหุ่นไว้ในที่ลับ ต่อมา ด็อกเตอร์ไฟร์ซึ่งถูกจับขัง ใช้อุปกรณ์ควบคุมขนาดเล็กซ่อนในรองเท้า เรียกไฟร์ที่ 3 มาต่อสู้กับเท็ตสึจินที่หน้าคุก ไฟร์ที่ 3 ใช้เหล็กเส้นโจมตีเท็ตสึจิน แต่เมื่อด็อกเตอร์ไฟร์ซึ่งเกือบถูกซากปรักหักพังทับร้องพูด หุ่นก็หยุดเคลื่อนไหวชั่วคราว เท็ตสึจินจึงฉวยโอกาสแย่งเหล็กเส้นมาแล้วใช้ลำแสงความร้อนละลายปลายเหล็ก ก่อนแทงเข้าหัวไฟร์ที่ 3 ทำให้หุ่นระเบิดและถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง ฉากนี้ถือเป็นฉากรุนแรงและสมจริงมากในเรื่องเท็ตสึจิน 28 สุดท้ายนี้ต้องบอกว่าไฟร์ที่ 3 เป็นหุ่นยนต์สำหรับงานก่อสร้างเชิงพาณิชย์ โดยไม่ชัดเจนว่าทำไมถึงมีพลังสู้รบขนาดนี้ แต่การที่ใช้ก๊าซสะกดจิตบ่งบอกว่าอาจตั้งใจให้หุ่นนี้มีตลาดในงานควบคุมจราจลหรือการรักษาความปลอดภัยด้วย
วีแอล2 (VL2号)
เป็นหุ่นยนต์ที่ตำรวจลับแห่งประเทศสโนว์ถูกส่งมาจากประเทศต้นทาง เพื่อขโมยแผนผังลำแสงฆ่าที่ถูกเก็บไว้กับตำรวจญี่ปุ่นกลับคืนมา จุดเด่นคือถูกออกแบบให้สามารถถอดแยกชิ้นส่วนและประกอบใหม่ได้ง่าย ชิ้นส่วนเล็ก ๆ จะถูกบรรจุในจรวดและส่งไปยังพื้นที่เป้าหมาย จากนั้นประกอบขึ้นใช้งานได้ทันที ถูกพัฒนามาเพื่อปฏิบัติการลับในพื้นที่เป้าหมาย แต่ในฐานะหุ่นยนต์รบเดี่ยวก็มีสมรรถนะสูงมาก โดยมีจรวดใต้รักแร้สำหรับบินได้ มีฟังก์ชันเคลื่อนไหวอิสระระดับหนึ่ง แข็งแกร่งและมีทักษะการต่อสู้เหนือกว่าเท็ตสึจิน 28 โดยสามารถจับแขนศัตรูแล้วเหวี่ยงกลางอากาศเป็นท่า "Giant Swing" และสามารถส่งกระแสไฟแรงสูงเมื่อสัมผัสเป้าหมายได้
เมื่อถูกเรียกมายังญี่ปุ่นเพื่อปฏิบัติภารกิจช่วยโชทาโร่ หัวหน้าตำรวจโอซึกะที่ปลอมตัวแอบนำชิ้นส่วนไปหนึ่งชิ้น ทำให้หุ่นเกิดปัญหาหลายครั้ง แม้จะชนะเท็ตสึจินได้ในรบครั้งหนึ่ง แต่ก็มีข้อผิดพลาด เช่น นำแขนเท็ตสึจินแทนแผนผังมาให้ และท่าตีเหวี่ยง "Giant Swing" ก็ถูกด็อกเตอร์ชิกาชิมะหาทางรับมือได้ ท้ายที่สุด หุ่นเกิดอาการบกพร่องหรือได้รับความเสียหายจากการสู้รบซ้ำ และเกิดการบ้าคลั่งขึ้นเอง บินขึ้นกลางอากาศแล้วระเบิดตัวเองไป
ซาเตอร์น (サターン)
เป็นหุ่นยนต์รบที่ผลิตโดยประเทศหนึ่งที่กำลังเกิดสงครามกลางเมืองในทะเลทราย หัวหน้ากองกำลังกอมราสเป็นผู้สั่งสร้างเพื่อใช้ต่อสู้กับหุ่นยนต์ "กิโด" ของฝ่ายกบฏ แต่ก่อนที่จะได้รับหุ่นยนต์ซาเตอร์น กอมราสได้ลักพาตัวโชทาโร่และเท็ตสึจินไปเป็นตัวประกัน เพื่อกดดันให้ฝ่ายกบฏยอมแพ้ รีโมทควบคุมมีขนาดประมาณกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ซาเตอร์นมีเรดาร์ตรวจจับ, การโจมตีแบบโฮมมิ่ง และสามารถทำลายตัวเองแบบอัตโนมัติได้ รูปร่างเหมือนกอริลลาขนาดใหญ่กว่าหนึ่งเท่าของเท็ตสึจิน สามารถพ่นไฟจากปาก, ยิงลำแสงความร้อนจากปลายนิ้ว และซ่อนปืนยิงลำแสงความร้อนรูปร่างเหมือนหนามทั่วร่างกาย แม้จะบินไม่ได้ แต่สามารถเรียนรู้จากการต่อสู้และวางแผนกลยุทธ์ที่แข็งแกร่งขึ้นได้ ซาเตอร์นสังหารพลเรือนและฝ่ายกบฏอย่างไม่เลือกหน้า และยังโจมตีโชทาโร่ที่ถูกจับเป็นเชลย จึงเกิดการสู้รบกับเท็ตสึจิน ด้วยการยิงลำแสงความร้อนแบบหนามพร้อมกันทำให้เท็ตสึจินตกลงมา แต่ทำลายได้แค่ส่วนจรวด ทำให้ตัวเท็ตสึจินแทบไม่เสียหาย ในช่วงชกต่อย เท็ตสึจินถูกครอบงำตลอด แต่ตอนที่ถูกโยน ปืนลำแสงความร้อนรูปหนามหักงอ ลำแสงที่ยิงออกมาจึงถูกตัวเองโดน ทำให้ซาเตอร์นทำลายตัวเอง



Create Date : 03 สิงหาคม 2568
Last Update : 3 สิงหาคม 2568 1:07:56 น.
Counter : 364 Pageviews.

0 comment
Share to Facebook

Zorawyt
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ผู้ชื่นชอบในหนังฮีโร่
New Comments