วัยที่เพิ่มมากขึ้นกับหลายสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ




หลายคนก็คงเคยคิดวางแผนไว้ให้กับชีวิตของตนเอง ซึ่งดิฉันก็เป็นเหมือนกัน หากคิดย้อนกลับไปเมื่อตอนยังวัยรุ่น (ตอนนั้นน่าจะสักประมาณ 20 ต้น ๆ ได้) คิดไว้ว่าอย่างไรก็ตามในวัย 30 ปีของตนเองจะต้องมีบ้าน มีที่อยู่เป็นของตนเอง จนล่วงเลยมาบัดนี้ก็ปาเข้าไป 28 ปีบริบูรณ์แล้ว แต่ก็ยังคงไม่เห็นวี่แววว่าจะเป็นจริงได้แต่อย่างไร หนำซ้ำยังเกิดเรื่องไม่คาดคิด เกิดได้เรียนต่อปริญญาตรี ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่คาดฝัน ทั้ง ๆ ที่เคยคิดว่าวุฒิการศึกษาไม่ได้สื่อถึงสิ่งใดทั้งสิ้นเป็นเพียงแค่กระดาษ 1 ใบเท่านั้นที่มีไว้ทำให้พ่อและแม่ภูมิใจ แต่บัดนี้กลับต้องมานั่งเรียนในสิ่งที่ตนเองไม่คิดอีกเช่นกันว่าจะรักจะชอบ นั่นคือ สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งในอดีตเป็นคนที่ไม่ชอบนวัตกรรมเทคโนโลยีใด ๆ ทั้งสิ้น สิ่งที่สนใจมีเพียงแค่เพลงรักทั่วไป หนังรักทั่ว ๆ ไปสถานที่ท่องเที่ยวยามราตรี เ พื่อน ๆ และ งานเย็บปักถักร้อยเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น






มาตอนนี้ความรู้สึกนึกคิดในตอนนั้นเหมือนจะค่อย ๆ เลือนหายไป เหลือเพียงแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ใช้ชีวิต, ทำงานและแข่งขันกันไปวัน ๆ โดยที่ค่อย ๆ ลืมที่จะสนุกกับชีวิต ค่อย ๆ ลืมว่ามีบางสิ่งบางอย่างได้หายไปนะ เริ่มตื่นขึ้นมาทุกเช้าพร้อม ๆ กับความเกียจคร้านที่จะไปทำงาน (โดยมีเหตุผลว่า มันก็ทำกันซ้ำ ๆ ซาก ๆ ไปวัน ๆ นึง) งานก็เดิม ๆ จำเจอยู่อย่างนั้นแล้วก็ปลอบตัวเองว่า มันจะต้องดีขึ้น เดี๋ยวเรียนจบค่อยว่ากัน เอาเป็นว่าปลดปล่อยความฟุ้งซ่านไว้เท่านี้ละกันนะ บ้ายบาย




Create Date : 23 มีนาคม 2552
Last Update : 27 มีนาคม 2552 10:05:42 น. 11 comments
Counter : 328 Pageviews.

 
บางครั้งความรู้สึกนี้ ก็มีบ่อยนะคะ แต่พยามทำให้มันสนุกไม่น่าเบื่อคะ

สู้ๆๆคะ เอาใจช่วย


โดย: ป้าเรย์ วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:15:13:01 น.  

 
คุณ lovelyging น่าจะเคยดู forest gump ใช่มั้ยคับ ในนั้นมีปรัชญาชีวิตดีๆสอนเรามากมาย เราไม่รู้ว่าชีวิตข้างหน้าเราจะเป็นอย่างไรแม้ว่าเราจะว่างแผนไว้แล้วก็ตาม ตอนนี้จึงต้องรีบทำสิ่งที่ยังสามารถทำได้ในตอนนี้ ทำไปเถอะคับถ้ามันเป็นเรื่องที่ดี


โดย: komyooth วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:16:18:28 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ


โดย: praewa cute วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:18:30:18 น.  

 
ทำไมเอาตัวเองไปผูกติดกับความคาดหวัง
แบบเปลือกนอกทางสังคม โดยไม่เอาพื้นฐานความสุขของ
ชีวิิตที่เรียบง่ายจากจิตใจตัวเองละ

ทีฉันโดนตะเกียบกับตะปวยสุกี้
ของแก มาจี้ปล้นค่าอาหารฉัน
ฉันยังไม่เคืองเลย


โดย: chanpanakrit IP: 124.120.176.26 วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:23:34:10 น.  

 
Forrest Gump ก็เป็นหนังในดวงใจเรื่องหนึ่งของกิ่งเหมือนกันค่ะ ได้สาระเยอะในหนังเรื่องนี้ แต่ว่าคงจะหลีกหนีไม่พ้นในบางยามที่เราเกิดปล่อยความรู้สึกให้เป็นไปตามกระแสของอารมณ์น่ะค่ะ แต่ก็ขอบคุณนะคะ สำหรับทุก ๆ คอมเม้นท์ค่ะ


โดย: กิ่งกระเด้ง (lovelyging ) วันที่: 27 มีนาคม 2552 เวลา:10:08:18 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมบล็อกนะคะ


โดย: payun-sai วันที่: 31 มีนาคม 2552 เวลา:19:29:15 น.  

 
สวัสดีค่า แวะมาสวัสดีค่ะ และขอสวัสดีวันสงกรานต์ล่วงหน้านะคะ


โดย: KOok_k วันที่: 11 เมษายน 2552 เวลา:4:18:04 น.  

 
เฮ้ย ใจคอจะไม่ปัดใยแมงมุม

บล็อกตัวเองบ้างเหรอ


โดย: Mr.Chanpanakrit วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:30:31 น.  

 
...คนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน...
ท่อนขึ้นต้นในเพลง ชีวิตเป็นของเรา ของ บอดี้สแลม เป็นถ้อยคำที่คอยย้ำเตือนว่า เราไม่รูว่าเราจะหมดลมหายใจลงวันไหน ฉะนั้น...มีอะไรที่อยากทำและยังไม่ได้ทำ...ก็ทำซะ


โดย: komyooth วันที่: 28 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:01:48 น.  

 
มารอดูอีกัวน่าค่ะ


โดย: nesumi IP: 183.89.35.199 วันที่: 11 เมษายน 2553 เวลา:18:26:52 น.  

 
หุ ๆ กำลังทำใจยอมรับอาการมือพรุนอยู่ค่ะ อีกัวน่าเลยนั่งน่ากลัวแยกชิ้นส่วนอยู่อย่างนั้นค่ะ แต่ขอบคุณนะคะที่ติดตาม


โดย: กิ่งกระเด้ง (lovelyging ) วันที่: 19 เมษายน 2553 เวลา:10:42:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lovelyging
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add lovelyging's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.