Group Blog
 
All blogs
 
อันเนื่องมาจากอาจารย์ใหญ่

มีสิ่งหนึ่งที่เราเคยสงสัยมาเนิ่นนาน
นับตั้งแต่ทำแล็บ Anatomy-Physiolgy หรือที่เรียกว่ากายวิภาคศาสตร์กับสรีรวิทยานั่นแหละ

ตอนสมัยที่เรียนหนังสือ หน้าห้องจะมีโครงกระดูกอาจารย์ใหญ่อยู่ในตู้กระจก
หน้าตู้มีกรรไกรกับเทปกาวสำหรับติดป้ายชื่อบน beaker ที่ใส่สารละลายอยู่
ใครๆก็ต้องไปเอาเทปกาวที่นั่นแหละ
แต่นั่นไม่ใช่ที่มาของเรื่องนี้

หลังห้องมีตู้กระจกใส่ท่อนล่างส่วนขาของอาจารย์ใหญ่ในน้ำยา
แบบครบส่วนเหมือนจริง แต่ผิวเป็นสีน้ำตาลคล้ำ
ไม่มีใครเคยถามหรือสงสัยว่าท่อนบนอยู่ที่ไหน

ปกติเวลาทำแล็บ พวกเราต้องเอาบีกเกอร์ไปตักน้ำยาพวก Ringer's solution หรือ Lactate solution จากถังพลาสติกใบใหญ่สีฟ้า สีเขียว มีฝาปิด
ที่เทคนิเชียนเตรียมไว้ให้

วันหนึ่งยามบ่าย เราและพาร์ทเนอร์แล็บอีก 3 คนกำลังสาละวน
กับการเตรียมแล็บ
เราถูกสั่งให้ไปตักสารละลายมา
เอ.. อยู่ไหนละเนี่ย
ปกติอาจารย์ก็จะวางไว้ให้ มีป้ายติดข้างถัง

วันนั้นคงเป็นชะตากรรมของเราที่จะได้คำตอบ
เราเดินตรงไปที่ถังพลาสติกสีแดงหน้าชั้น
ข้างโต๊ะที่อาจารย์ brief แล็บทุกครั้ง
เปิดฝาขึ้น...
แล้วมือที่กำลังจะจ้วงบีกเกอร์ลงไปก็ชะงักค้าง
เมื่อเรามองเห็นผมสีดำยาวสยายลอยฟ่องในน้ำสีน้ำตาล

เราไม่ได้ร้อง ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
ได้แต่ปิดฝาไว้ตามเดิม แล้วก็เดินกลับมานั่งนิ่งๆอยู่ที่โต๊ะแล็บ ไม่พูดไม่จา
ยายใจหันมาถามว่า "ไหน Ringer ล่ะ"
เราสบตาเพื่อน สั่นหน้า แต่ไม่ตอบ
ส่งบีกเกอร์ที่เขียนชื่อสารไว้ แต่ข้างในว่างเปล่าให้เพื่อน

ในกลุ่มก็งงๆ แต่ใครบางคนก็รับบีกเกอร์ เดินไปตักสารละลายแต่โดยดี
เราถามขึ้นมาโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยว่า "รู้ไหมว่าท่อนบนอาจารย์ใหญ่อยู่ไหน"
ทุกคนตอบว่าไม่รู้ ไม่มีนี่

เราพยักหน้าอย่างเชื่อมั่น มี อยู่ในห้องนี้แหละ
อยากรู้ไหมว่าอยู่ไหน
ไปเปิดถังสีแดงหน้าห้องสิ

ทุกคนมองตามมือเรา
แต่ไม่มีใครกล้าเดินไปเปิด

หลังจากนั้นอีกสองปี เราเรียนจบ อีกสามปีต่อมา วันหนึ่งขณะที่เรากำลังกินข้าวกลางวันกับเพื่อนสนิทและอาจารย์ที่สอน physio. ซึ่งสนิทกับกลุ่มเรามากตั้งแต่เรียน

เรานึกถึงเรื่องนั้นขึ้นมาได้
มันค้างคาใจอยู่นาน ก็เลยเอ่ยปากถามอาจารย์ว่า
ท่อนบนของอาจารย์ใหญ่อยู่ในถังสีแดงหน้าห้องแล็บใช่ไหมคะ
อาจารย์เราหันมามองหน้า ถามทันทีว่ารู้ได้ยังไง
เพื่อนเราก็มองหน้างงๆ
เราบอกว่าเราเคยเปิดถังสีแดงนั่น

อาจารย์ตอบว่าใช่ แกมหัวเราะ แล้วก็ถามว่ามีใครรู้มั่ง
เพื่อนตอบว่าผมยังไม่รู้เลย
เราบอกว่าเราบอกเพื่อนในกลุ่ม แต่ไม่มีใครกล้าไปเปิด
รุ่นพี่รุ่นน้อง เรียนกันมาก่อนหน้า และหลังจากนั้นก็ไม่มีใครรู้

อาจารย์บอกว่าดีนะที่ไม่กรี๊ดออกมาแล็บแตก
เราไม่ได้กลัว เพราะหลังจากนั้นก็ยังทำแล็บ เดินไปเดินมาในห้องนั้นจนเรียนจบ
แต่ไม่ทันตั้งตัวเตรียมใจมากกว่า
แล้วก็ไม่เคยคิดจะเปิดฝาถังพลาสติกโดยไม่ดูป้ายอีกเลย



Create Date : 27 สิงหาคม 2549
Last Update : 16 ธันวาคม 2549 19:29:21 น. 2 comments
Counter : 497 Pageviews.

 
หลังจากมีหนังเรื่องศพ (อาจารย์ใหญ่)ออกมา ก็เลยมีคนมาเล่าเรื่องอาจารย์ใหญ่เพิ่มมากขึ้น จากที่ไม่มีความรู้อะไรเลย ก็รู้เยอะขึ้น ดีจังค่ะมีความสุขมากๆๆๆๆนะคะวันนี้


โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 27 สิงหาคม 2549 เวลา:8:11:36 น.  

 
โอว น่ากลัวจังเลยค่ะ
เป็นเรากรีด ห้องเลบแตกแล้วมั้ง
สมัยเรียน human Physio ไม่เคยเห็นของจริงขนาดนี้
ดูแค่สมองเท่านั้นค่ะ

แต่เคยเรียน Anatomy แบบมีถังดองกระต่ายเกือบ 20 ตัว
เปิดถังทีสยองเหมือนกันเลยค่ะ

(ขอบคุณที่แวะไปที่ Blog ค่ะ)


โดย: มิสซิสอาร์โนลด์ วันที่: 7 กันยายน 2549 เวลา:8:49:58 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

HoneyLemonSoda
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




เพราะทุกวันที่ตื่นขึ้นมา
คือของขวัญที่กาลเวลามอบให้
Friends' blogs
[Add HoneyLemonSoda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.