Group Blog
 
All blogs
 
การ์ดใบสุดท้ายที่ไม่ได้ส่ง


แค่เห็นเบอร์โทรรุ่นน้อง เราก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
สังหรณ์บางอย่างบอกว่า อาจารย์ไปแล้ว...


พี่ MM อาจารย์เสียแล้ว
น้ำเสียงน้องเจือสะอื้น
เรานิ่งตะลึง...
หลังจากถามไถ่ เช็ครายละเอียด น้องบอกว่าจะติดต่อมาอีกทีถ้ารู้วัด รู้ศาลาแล้ว

เราติดต่อรุ่นพี่รุ่นน้องคนอื่นๆ น้ำตาไหลตลอดคืนนั้น...
แต่ตอนโทรบอกคนอื่นเราพยายามจะไม่ร้องไห้

วันรุ่งขึ้น ต้องเปลี่ยนแผน ตอนเช้าไปงานบวช
รีบกลับมาตอนบ่าย เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดดำเพื่อไปรดน้ำศพอาจารย์
ก่อนที่น้ำหลวงพระราชทานจะมาถึง

ไปถึงก็เห็นรุ่นน้องหลายคน นัยน์ตาช้ำแดงจากการร้องไห้
เราไม่ได้ร้องไห้... เมื่อวางมาลัยดอกมะลิพวงยาวลงข้างตัวอาจารย์
และกราบลงบนมืออาจารย์เป็นครั้งสุดท้าย
เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตาลูกชายคนโตของอาจารย์ที่เรารู้จักมาตั้งแต่เขายังเด็ก
เราก็รู้สึกถึงความสูญเสียที่มี

เดินออกมาเจอภรรยาอาจารย์ พอไหว้สวัสดี ภรรยาอาจารย์ก็บอกว่า "MM อาจารย์เขาไปสบายแล้ว"
ภรรยาอาจารย์เป็นคนที่เราเคารพไม่น้อยไปกว่าอาจารย์
สวนกับน้องสาวอาจารย์ พอเราสวัสดี น้องสาวอาจารย์ก็มีแววตาจดจำได้ทันที
แต่แขกที่มาร่วมงานมากเกินกว่าจะทักทายกันมากกว่านั้น

เสียงตอกไม้ ทำให้เราบอกอาจารย์ว่า เรามาส่งอาจารย์นะ
เจ้าพนักงานเก็บฉาก แล้วเราก็เห็นทุกอย่างสวยงาม
ทั้งโกศ ฉัตรเบญจา เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดอกไม้

ครั้งสุดท้ายที่เราได้คุยกับอาจารย์ทางโทรศัพท์คือกลางเดือนมกราคม
เสียงอาจารย์เหนื่อยมาก จนเราต้องบอกว่าไม่เป็นไร ให้อาจารย์ค่อยยังชั่วก่อนดีกว่า
แอบโทรถามเลขาภาคว่า อาจารย์ดีขึ้นหรือยัง จะได้ไปเยี่ยม
แต่ทราบว่าอาจารย์ยังผอมมาก
โอ้เอ้เขียนการ์ดไว้ แต่ก็ไม่ได้ส่งเสียที...

ครั้งหนึ่งอาจารย์เคยบอกว่า เก็บการ์ดวันเกิด ปีใหม่ วันครู ที่เราให้ไว้ทุกใบ
เรายิ้ม... ดีใจ
รู้ว่าลึกๆลงไปในสีหน้าดุ นิ่ง อาจารย์มีอารมณ์ขัน และ sentimental ไม่น้อย


คืนนี้เราแวะไปฟังสวดพระอภิธรรมอีก ได้มีเวลาคุยกับภรรยาอาจารย์
พอบอกเรื่องการ์ด ภรรยาอาจารย์บอกทันทีว่า
"เดี๋ยวให้เขาเอาใส่ลงไปในโลงตอนเปิดโลงด้วย..."
"ป่านนี้เขาคงเตรียมสอนอยู่ข้างบน..."


เราหวังว่า เราคงหยิบการ์ดในลิ้นชักโต๊ะทำงานที่เราเขียนถึงอาจารย์
มาในวันพระราชทานเพลิงศพได้ทันเป็นครั้งสุดท้าย
ตามคำแนะนำของภรรยาอาจารย์

อาจารย์คงได้เก็บการ์ดของความเคารพรักที่เรามีให้ไว้ครบทุกใบ




Create Date : 14 เมษายน 2556
Last Update : 14 เมษายน 2556 22:55:04 น. 10 comments
Counter : 581 Pageviews.

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 เมษายน 2556 เวลา:6:43:48 น.  

 
สวัสดีครับคุณฮันนี่

ขอแสดงความเสียใจของการจากไปของอาจารย์ด้วยครับ

หลังๆมานี่ อาจไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ก็ยังคิดถึงเสมอครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 15 เมษายน 2556 เวลา:7:16:51 น.  

 
ขอบคุณค่ะ คุณก๋า

ขอบคุณค่ะ คุณ IM
เช่นกันค่ะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 15 เมษายน 2556 เวลา:12:06:28 น.  

 
สวัสดีครับคุณฮันนี่ สบายดีมั้ยครับ ไม่ได้คุยกันนาน

เสียใจกับความสูญเสียด้วยนะครับ


โดย: อะไรคือสิ่งหายาก แต่ไม่มีค่า วันที่: 22 กรกฎาคม 2556 เวลา:13:46:49 น.  

 
ขอบคุณค่ะ คุณตี๋


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 17 สิงหาคม 2556 เวลา:18:14:15 น.  

 
สวัสดีปีใหม่นะครับ


โดย: อะไรคือสิ่งหายาก แต่ไม่มีค่า วันที่: 1 มกราคม 2557 เวลา:16:15:48 น.  

 
รายนี้ก็หายยาวเลย


โดย: ลุงแมว วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:21:37:36 น.  

 
ดีใจครับที่คุณฮันนี่แวะมาทักทายและให้กำลังใจ หวังว่าคุณฮันนี่คงสบายดีนะครับ

ส่วนผมสบายดีครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 31 มีนาคม 2557 เวลา:23:32:53 น.  

 
สวัสดีครับคุณฮันนี่
มะเดื่อฝรั่งน่าจะปลูกไม่ยาก เข้าใจว่าในกระถางก็งามได้ สำหรับผมเอง มะเดื่อฝรั่งถือเป็นความรู้ใหม่เช่นกันครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 19 เมษายน 2557 เวลา:7:04:59 น.  

 
ประทับใจในเรื่องเล่าของคุณฮันนีที่ฝากไว้ที่บล็อก Insignia ครับ
ขอบคุณครับ โอ้นี่จะสิบปีแล้วนะครับที่คุยกันมา


โดย: Insignia_Museum วันที่: 17 พฤษภาคม 2559 เวลา:20:26:53 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

HoneyLemonSoda
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




เพราะทุกวันที่ตื่นขึ้นมา
คือของขวัญที่กาลเวลามอบให้
Friends' blogs
[Add HoneyLemonSoda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.