Group Blog
 
All blogs
 
ไปเก็บแบร์รี่ป่ากัน






หลังจากระหกระเหินกับการเดินทางจนสะบักสะบอมเพราะเที่ยวบินยกเลิก
น้าสุดที่รักก็ได้เจอหน้าเราเดินแบกเป้กับโน้ตบุ๊คมารอรับกระเป๋าตอนบ่ายวันต่อมา

วันรุ่งขึ้น เรานั่งเอกเขนกดูทีวีอยู่ตอนบ่าย ก็มีเสียงเคาะประตูบ้าน
แล้วเด็กผู้หญิงตัวกลม ตาสีน้ำเงินคราม ในชุดกระโปรงแขนกุดสีชมพูก็เดินเข้ามามองหน้าเรางงๆ
เรารู้ว่าเธอคือหลานสาวคนเล็กสุด อายุเกือบครบห้าขวบแล้วปีนี้
แต่ยังไม่เคยเจอตัวจริงกัน

พ่อเธอเอามาส่ง หลังจากที่ไปร่วมงานวันเกิดย่าทวดของเธอกับปาร์ตี้รวมญาติเสร็จ
จริงๆแล้ว น้าบอกว่าเธอจะมาวันรุ่งขึ้น


เธอเดินเข้ามาใกล้เราแบบงงๆ ถามว่าไม่มีใครอยู่บ้านเลยเหรอ
พอเราเรียกชื่อเธอ เธอก็ตอบรับ
พร้อมกับเดินเข้ามาสู่อ้อมแขนเราอย่างเต็มใจ ไม่มีการลังเลใดๆ
ตัวอวบนุ่ม น่ากอดเป็นที่สุด
และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการเป็นหลานสาวคนโปรดของเรา



เธอลูบแขนเราไปมา แล้วก็บอกว่าเธอชอบผิวเรา นุ่มจัง
แล้วเราก็ได้รู้ว่าเธอเป็นเด็กที่ช่างประจบอย่างร้ายกาจ
ตอนที่เราให้ดูรูป บอกว่าให้ดูรูปครอบครัวเราที่เมืองไทย
เธอตอบทันทีแบบไม่ต้องคิดว่า ครอบครัวเธอด้วย

หลังจากเธอดูรูปทุกคนในครอบครัว และซักถามจนพอใจแล้ว
ก็ตื่นเต้นกับรูปปูลมตัวจิ๋วๆ และรูปในอควาเรียม
เราชวนเธอออกไปเดินเล่น เธอถามว่าเล่นลูกบอลกับเธอได้ไหม
แล้วก็วิ่งเตะลูกบอลบาร์บี้กับเราจนเหนื่อย


ตั้งแต่นั้น เธอไม่ยอมห่างเราอีกเลย
จนน้าบอกว่า เธอติดเราเป็นตังเม
สงสัยตอนเราจะกลับคงแย่แน่



หนหนึ่งเธอเซ ถอยหลังเหยียบลงไปในกระเป๋าเดินทางเรา
เราหัวเราะ บอกว่าให้เราแพ็คเธอใส่กระเป่า หิ้วกลับไปเมืองไทยด้วยไหม
เธอพยักหน้า ตอบรับอย่างเต็มใจ
คราวนี้เลยถามทุกวัน ว่าเมื่อไหร่จะไปสนามบิน


คืนหนึ่ง เธอคิดว่าเราจะกลับเช้าวันรุ่งขึ้น เธอไม่ยอมกลับไปนอนที่ห้อง
แต่พยายามยืนคุยกับเราเรื่องโน้นเรื่องนี้ ทั้งที่เสียงบอกว่าเหนื่อยเต็มทีแล้ว
ไม่ว่าเราจะบอกลาให้ไปนอนกี่หน เธอก็ยังพยายามจะคุยต่อ

จนในที่สุด เธอก็บอกว่า เธอคิดถึงเรา ไม่อยากให้เรากลับบ้านเลย อยู่ที่นี่ไม่ได้เหรอ
เรากอดร่างเล็กๆนุ่มๆนั้นไว้
รู้สึกทันทีว่า เมื่อเธอโตขึ้น เธอจะมีความทรงจำที่ดีเกี่ยวกับเราติดตัวไป


เราบอกว่าเรายังไม่ไปพรุ่งนี้หรอก
ยังจะตื่นมากินโยเกิร์ตกัน เล่นลูกบอลกัน ดูรูปแมงกะพรุนกัน ไปถ่ายรูปกัน

ในที่สุด แม่เธอมาพาเธอไปนอน เนื่องจากดึกมากแล้ว
เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น อยู่บนเตียงตัวเอง
จนเราอดใจอ่อนไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากทำลายระเบียบวินัยที่แม่เธอปลูกฝังไว้


เช้ามา เราลืมตาขึ้นมา ก็เห็นเธอยืนยิ้มหวานอยู่ปลายเตียง
เราลุกขึ้นมาคว้าเธอขึ้นมานอนบนเตียงด้วย
พอเราอาบน้ำแต่งตัว ออกมาก็เห็นรองเท้ารออยู่ข้างเตียงแล้ว
ฝีมือเธอเอารองเท้ามาวางไว้ให้ทุกครั้งที่จะออกไปข้างนอก


เวลาเราเก็บดอกไม้ให้เธอ เธอก็จะบอกว่าหอมจัง
พอกลับเข้าบ้านเจอน้าเราทำอาหารอยู่ในครัว
เธอก็จะยื่นดอกไม้ให้ทันที บอกว่าเธอเก็บดอกไม้มาฝากคุณยาย
ทำเอาเราหัวเราะก๊าก หนอยแน่ะ ก็ชั้นเพิ่งเก็บให้เธออยู่แหม็บๆ



เวลาที่จูงมือเธอเดินเล่น คือเวลาที่เรามีความสุข และสงบที่สุด
เธอบอกว่าเธอมีความสุขเช่นกัน


วันสุดท้ายที่ออกไปเดินเล่นกัน
เราเจอแบร์รี่ป่าทั้งที่สุกแดง และแก่จัดจนเป็นสีดำ
ช่วยกันเก็บมาล้างน้ำ ใส่ชามไว้ เธอก็กินอย่างเอร็ดอร่อย
แล้วก็ออกไปเก็บกันใหม่อีก


ขากลับ เดินกันมาเงียบๆ จู่ๆเธอก็บอกว่า ขอบคุณค่ะ
เราถามว่าขอบคุณเรื่องอะไรคะ
"ที่พามาเก็บแบร์รี่" เธอตอบ
เราก้มลงกอดเธอเอาไว้ ไม่ได้พูดอะไร


ในขณะที่เราเป็นหลานคนโปรดของน้า เธอก็เป็นหลานคนโปรดของเราเช่นกัน





++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เข้ามาใส่รูปเพิ่ม ตามคำเรียกร้องค่ะ



























Create Date : 06 มิถุนายน 2552
Last Update : 6 มิถุนายน 2552 14:19:57 น. 34 comments
Counter : 512 Pageviews.

 
อ่านแล้ว น่ารักจังเลย เป็นความทรงจำที่ดี ๆ ทั้งสองฝ่าย
น่าสงสารเนาะ ถ้าจขบ. จะต้องกลับเมืองไทย

เด็ก ๆที่นี่ น่ารักค่ะ อยู่กะ เด็ก ๆแล้ว ไม่เหงา ไม่เคลียด
มีเรื่องให้สนุก และก็ มีกิจกรรมให้ชวนทำอยู่ตลอด


โดย: Little pearl วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:2:24:24 น.  

 
แบร์รี่ป่า สวยน่ากินจังเลยค่ะ

.............

ไม่มีรูปน้องเหรอคะคุณฮันนี่ขา (จอมทวงรูปแระเรา)


อ่านเรื่องนี้แล้วน่ารักจังเลย เห็นภาพที่อบอุ่น

บรรยากาศดีๆ...เหมือนในหนังฝรั่งใสๆซักเรื่องค่ะ

เวลาเด็กน่ารักๆเดินมาให้เรากอด..

เดินเข้าอ้อมแขนเราแบบยินดี...

อืมม..ความรู้สึกนั้น...เข้าใจคุณฮันนี่เลยค่ะ

ตัวเองก็รู้สึกดีมากๆเช่นเดียวกัน....

ขอบคุณเรื่องอบอุ่นละมุนละไมยามเช้าน้า


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:7:50:31 น.  

 
อ่านแล้วคิดถึงหลานเลยค่ะ แต่หลานเราเป็นผู้ชาย จะชอบตามไปไหนมาไหน มาอยู่เมืองนอก พอรู้ว่าเราจะกลับบ้าน หลานๆชะเง้อเวลาที่มีรถผ่านหน้าบ้าน

แบรี่น่ากินจังค่ะ


โดย: 2fast2farious วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:8:39:32 น.  

 
เรื่องราวน่ารักมาเลยค่ะ หลานตัวน้อยคงน่ารักน่าดู

เราเรียนโรงเรียนประจำแต่เด็กเลยไม่เคยมีโอกาสใกล้ชิดญาติผู้ใหญ่

อ่านแล้วรู้สึกดีจัง


โดย: มังกรเขียวหัวยุ่ง (cruduslife ) วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:8:42:50 น.  

 
สสัวดีครับคุณฮันนี่

ผมเพิ่งได้เห็นลูกแบร์รี่ชัดๆวันนี้เองครับ

อ่านแล้วรู้สึกถึงความอบอุ่นที่หลายสาววัย 5 ขวบได้รับครับ

ฉายให้เห็นภาพความงามของความรัก และความไว้วางใจกันที่หนูน้อยมีต่อญาติผู้ใหญ่

อยากเห็นภาพหลานสาวเหมือนคุณอัยย์แล้วครับ



โดย: Insignia_Museum วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:11:47:33 น.  

 
น้องน่ารักจัง น่ารักๆๆ อย่างกับหลุดออกมาจากหนังสือวรรณกรรมเยาวชนแน่ะครับ
ขนาดได้เคยอ่านเป็นส่วนๆมาบ้างแล้วตอนคุณฮันนี่ไปคอมเม้นท์เล่าให้ฟังที่บล็อก แต่พอมาอ่านแบบเต็มๆคราวนี้ก็ยังรู้สึกว่าความน่ารักของน้องไม่จืดลงเลย แหมเรารึอุตส่าห์แนะนำว่าให้ขโมยกลับมา ไม่นึกว่าจะมีสถานการเป็นใจเกิดขึ้นมาก่อนแล้ว ตอนที่หลานเซไปตรงกระเป๋าน่าจะรีบรูดซิบปิดซะเลยนะเนี่ยะ

อ่านเสร็จแล้วผมนึกถึงเพลงๆนึง อยากเปิด winamp ฟังเพลง Bubbly ของ Colbie Caillat ขึ้นมาทันทีเลย
//www.mixpod.com/play/nr5rx



โดย: อะไรคือสิ่งหายาก แต่ไม่มีค่า วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:11:53:15 น.  

 

คุณ Little pearl
ขอบคุณค่ะ
ตอนคืนวันที่เธอยืนคุยไม่ยอมไปนอนนั่น สงสารเลยค่ะ
เพราะเหมือนพยายามจะหาเรื่องคุยไปเรื่อยๆ จะได้ไม่ต้องแยกจากเรา



คุณอัยย์
แปะรูปเจ้าตัวอวบไว้ให้ตามคำขอแล้วค่ะ

เธอชอบถ่ายรูปมาก ถ่ายรูปหนึ่งก็เดินมาดูผลงานตัวเองโพส
ทำราวนางแบบก็ไม่ปาน
แล้วก็ชอบตอนเห็นรูปตัวเองหลับตาซบอยู่บนอกแม่
บอกว่าไม่เคยเห็นตัวเองเวลาหลับ



2fast2farious
เล่าแล้วเห็นภาพหลานชะเง้อเลยค่ะ
แบร์รี่ที่ถ่ายมาคือรอบหลังค่ะ
รอบแรกเก็บมาได้เต็มชาม เจ้าตัวอวบกินหมดแล้วค่ะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:14:40:23 น.  

 

คุณ มังกรเขียวหัวยุ่ง
ขอบคุณค่ะ

ตอนเด็กๆ ที่โรงเรียนมีนักเรียนประจำค่ะ แต่เราไปกลับ
เคยคิดว่า นักเรียนประจำนี่เก่งจัง เพราะต้องช่วยเหลือตัวเองตั้งแต่เด็ก



คุณ IM
ตลอดเวลาที่อยู่กับหลาน ก็รู้สึกถึงความรัก ความไว้วางใจที่เธอวางไว้ในอุ้งมือเราทั้งหมด เหมือนกันค่ะ

ลงรูปไว้ให้ดูแล้วนะคะ



คุณตี๋
โอ้โฮ ช่างรู้ใจ กำลังอยากฟังเพลงนี้พอดี
ขอบคุณค่ะ

ตอนอยู่บนเครื่องบิน มี Channel หนึ่ง เปิดเพลงนี้เกือบทุกชั่วโมง จนจะร้องได้อยู่แล้ว
ฟังแล้วก็สบายอารมณ์ดี
ตอนนี้พอไม่ได้ฟังนานๆ ชักคิดถึง

คุณตี๋ต้องฟังตอนน้าเล่าเรื่องที่หลานทำบลูแบร์รี่มัฟฟินเอง
แป้งขาวเต็มครัว เปิดเตาอบเองด้วยความร้อนสูงสุด
แล้วจะคิดว่า สมควรพกใส่กระเป๋ามาด้วยไหม

ตอนคุยกับเธอว่า ถ้าอยากกินมัฟฟินต้องรอคุณยายทำ
ไม่งั้นเดี๋ยวไฟไหม้บ้าน ไม่มีบ้านอยู่ ต้องไปนอนข้างถนน
เธอทำหน้าขยาด บอกว่าไม่อยากไปนอนข้างถนน ชอบนอนเตียงตัวเองอุ่นๆ แล้วเราอดหัวเราะออกมาไม่ได้ค่ะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:15:12:54 น.  

 
น้องน่ารัก น่ากอดจริงๆด้วยค่ะ
รูปสุดท้ายน่ารักดีค่ะ
ท่าทางจะซนน่าดูเหมือนกันนะคะ


โดย: Ann (ann_shinchang ) วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:16:08:32 น.  

 
คุณ Ann
ซนไม่น้อยเลยค่ะ
แต่ดีที่พูดรู้เรื่อง ห้าม หรืออธิบายแล้วหยุดค่ะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:17:14:52 น.  

 
มาดูรูปน้อง

กรี๊ดเลยค่า น่ารัก น่ากอด แก้มป่อง

เหมือนอย่างที่วาดภาพไว้ในใจเลย

คุณฮันนี่โชคดีจังเลยค่ะ...น้องน่ารักมากกกกกก


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 6 มิถุนายน 2552 เวลา:20:54:39 น.  

 
ลูกแบร์รี่ แบบนี้ที่ บ้าน ผม ปลูกอ่ะครับ หล่นทุกวันในเดือนนี้ ... เก็บกินทุกวันเลยครับ


โดย: everything on วันที่: 7 มิถุนายน 2552 เวลา:10:40:55 น.  

 
คุณอัยย์
ปกติเคยเห็นรูปเธอเป็นระยะๆอยู่แล้วค่ะ
แต่พอเจอตัวจริงนี่ ยอมรับเลยว่าช่างฉอเลาะมาก



คุณแมท
ดีจังค่ะ ปลูกไว้ จะได้ไม่ต้องท่อมๆไปเดินเก็บ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 7 มิถุนายน 2552 เวลา:12:47:24 น.  

 
อ่านแล้วยิ้มเลยค่ะพี่ฮันนี่
มีหลานน่ารักๆ ช่างฉอเลาะแบบนี้โลกคงสดใสน่าดู
บรรยากาศสบาย อากาศดี ธรรมชาติรอบตัว และคนเดินข้างๆ ที่น่ารัก
เป็นการพักผ่อนในอุดมคติเลยนะคะเนี่ย


อยู่กับเด็กนี่คงมีความสุขตรงที่ทำให้เราพลอยเป็นธรรมชาติไปกับเค้าด้วย
เชื่อว่าน้องเค้าโตมาต้องมีพี่ฮันนี่เป็นหนึ่งในความทรงจำดีๆ แน่เลยค่ะ

ตอนเด็กๆ มีคู่สามีภรรยาข้างบ้านที่น่ารักมาก มักจะมาเล่นกับปุ๊ก มาคุยด้วย หรือเอาการ์ตูนมาให้ดูอยู่บ่อยๆ ทุกวันนี้จำเค้าไม่ได้แล้วทั้งชื่อและหน้าตาเพราะตอนนั้นปุ๊กยังไม่เข้าร.ร.เลย เค้าเองก็ย้ายบ้านไปนานแล้ว แต่ยังจำสัมผัสที่เค้ากอด ยังจำรอยยิ้มได้จางๆ รวมถึงบรรยากาศในตอนนั้นได้อยู่เลยค่ะ พี่อีกคนชื่อพี่จิน เป็นสาวสวยประจำซอยที่ใจดีมาก พูดจาเพราะกับทุกคนเสมอและไม่เคยจิตใจคับแคบกับใครเลย แม้จะย้ายบ้านไปนานแล้วเหมือนกัน (หนีปุ๊กป่าวเนี่ย) แต่ยังจำได้ไม่ลืมเลยยค่ะ ขอบคุณนะคะที่เขียนเรื่องน่ารักๆ แล้วก็พลอยให้ปุ๊กนึกถึงเรื่องดีๆ ขึ้นมาไปด้วย


โดย: Hobbit วันที่: 7 มิถุนายน 2552 เวลา:17:59:46 น.  

 
ลืมไป ฝากบอกด้วยนะคะ ว่าน้องมีดวงตาที่สวยมากๆ


โดย: Hobbit วันที่: 7 มิถุนายน 2552 เวลา:18:00:17 น.  

 
หนูปุ๊ก
ใช่เลยค่ะ บรรยากาศสดใสมาก
เจ้าตัวอวบเป็นเพื่อนเดิน แบบไปไหนไปกัน
มีอยู่วันหนึ่ง อากาศค่อนข้างเย็นจัด พอพี่คว้าแจ็คเก็ต เธอก็บอกว่า ไม่ค่อยหนาวเท่าไหร่หรอกค่ะ เธอโผล่หน้าออกไปดูแล้ว
ก็เลยไม่เอาแจ็คเก็ตไป เดินๆไปก็สบายดี
แต่พอลมพัดมาแรงๆ สองป้าหลานกอดกันตัวกลม

อ่านเรื่องหนูปุ๊กแล้วก็อมยิ้มเหมือนกัน
ตกลงเขาย้ายหนีปุ๊กกันหมดซอยแน่เลย

พี่ว่าเด็กๆจะจดจำความสุขในวัยเยาว์ได้แม่นค่ะ
และถ้าเขาโตมาอย่างมีความสุข เขาก็จะอยากให้คนอื่นมีความสุขอย่างที่เขาเคยได้รับด้วย

ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ
เวลาเธอมากอด พี่ก็ชอบมองตาเธอค่ะ สีจัดกว่าที่ถ่ายรูปมา พยายามถ่ายเท่าไหร่ก็ไม่ได้สีตาจริงๆซะที


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 7 มิถุนายน 2552 เวลา:19:18:52 น.  

 
แขนอวบน่ากัดจริงๆด้วย รูปสุดท้ายถ่ายได้จังหวะเหมาะดูเป็นธรรมชาติ น้องน่ารักจังครับ

ถ้าพากลับมาด้วยบล็อกทำขนมของคุณฮันนี่คงมีเรื่องเล่าสนุกๆระหว่างทำขนม ภาพขนมที่ทำเสร็จคงวางอยู่ท่ามกลางผงแป้งขาวโพลนและควันเหม็นไหม้คละคลุ้งสินะครับ


โดย: อะไรคือสิ่งหายาก แต่ไม่มีค่า วันที่: 7 มิถุนายน 2552 เวลา:20:17:34 น.  

 
คุณตี๋
เริ่มเป็นโรคติดต่อ อยากกัดแขนเด็กแล้ว

นึกภาพเจ้าตัวอวบ วนเวียนอยู่ข้างเตาอบไม่ออกเลยค่ะ
คงอ้อนขอให้ทำของที่ตัวเองชอบทุกวัน

รู้แต่ว่าน้าห้ามไม่ให้เข้าไปวุ่นวายในครัว ตอนทำอาหาร
คงกลัวหันมาชน ของร้อนๆหกใส่


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 7 มิถุนายน 2552 เวลา:21:07:26 น.  

 
มาดูรูปเด็กน่ารักๆอีกที ดูได้ไม่เบื่อเลยค่ะ

.........คุณฮันนี่ ผลเลือกตั้งออกแล้วนะคะ...


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:16:18:25 น.  

 
คุณอัยย์
ไปเป็นสักขีพยานเรียบร้อยแล้วค่ะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:19:31:13 น.  

 
หลานสาวพี่หน้าตาน่ารักมากๆเลยครับ






โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:22:24:16 น.  

 
ขอบคุณค่ะ คุณก๋า
และหมิงหมิงน้อยตาแป๋ว


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 8 มิถุนายน 2552 เวลา:23:37:50 น.  

 
มาอ่านอีกรอบ หาดูว่าน้องชื่ออะไร ไม่เจอค่ะ

ชื่ออะไรเหรอคะคุณฮันนี่...

............

วันนี้มาชวนไปเที่ยวน้ำตกบ้านเราต่อค่ะ


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 9 มิถุนายน 2552 เวลา:15:40:29 น.  

 
เจ้าตัวอวบชื่อ Mikayla ค่ะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 9 มิถุนายน 2552 เวลา:23:50:23 น.  

 
มิเกล่า เหรอคะ ออกเสียงงี้เหรอ...

..........

มาชวนไปเที่ยวน้ำตกค่ะ...

เที่ยวนี้ หาอะไรไปขัดๆถูๆหน่อยก็ดีค่ะคุณฮันนี่


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 10 มิถุนายน 2552 เวลา:16:03:00 น.  

 
ออกเสียงว่า มิเคย์ลา ค่ะ
แต่เวลาเรียกจริงๆจะ เหมือน "มเคย์ล่ะ" มากกว่า

ตรงนี้สะกดภาษาไทยออกมาแล้วเหมือนภาษากะเหรี่ยงหน่อยๆ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 10 มิถุนายน 2552 เวลา:18:56:44 น.  

 


ขอบคุณสำหรับอาหารจีนค่าพี่ฮันนี่^^
น้องหนูคนนี้น่ารักจัง >___<
เห็นแล้วอยากเข้าขอไปอุ้มๆๆๆๆ

ย้ายออฟฟิศมาที่ใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้วคะ
เล่นเอาหอบแฮ่ก ๆ ไปตาม ๆ กัน

เริ่มจะค่อย ๆ เข้าที่เข้าทางไปบ้างแล้ว
^^" เฮ้ออ~






โดย: myover วันที่: 10 มิถุนายน 2552 เวลา:19:36:44 น.  

 
คุณหลิว
อุ้มสักพักคงต้องวางละค่ะ
เคยจับเธออุ้มเหวี่ยงไปเหวี่ยงมา เธอหัวเราะชอบใจ แต่ป้าเหนื่อย

สักพักพี่ก็คงต้องย้ายออฟฟิศเหมือนกัน
มีคนเตือนว่าให้เก็บข้าวของที่ที่ทำงานลงกล่องได้แล้ว
ถึงเวลาขนย้าย จะได้ไม่ฉุกละหุก



โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 10 มิถุนายน 2552 เวลา:23:22:03 น.  

 
เมื่อคืนก็ตอบเรื่องทริปน้ำชาคุณฮันนี่ที่บ้านหน่อยนึงนะคะ

แต่วันนี้อัพใหม่แล้ว...หดหู่นินึง


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 11 มิถุนายน 2552 เวลา:11:50:23 น.  

 
ถือเป็นเรื่องดีนะคะที่ไม่เอาเสื้อไปเพราะน้องหนูน่ากอดที่ซู้ดดด
แล้วพี่ฮันนี่มีเรื่องประทับใจหรือความสุขในวัยเด็กที่จำได้ไม่ลืมบ้างป่าวคะ

ขอบคุณนะคะที่ไปทักทายปุ๊กที่บลอค
ช่วงนี้เตรียมงานคอลัมน์นึงอยู่รายละเอียดมันค่อนข้างเยอะเลยไม่ค่อยได้อู้มาอัพบลอค
ส่วนนอกเวลางานตอนนี้ไปทุ่มให้กับการออกกำลังแล้วก็ออกไปกับเพื่อนๆ น่ะค่ะ เลยหายๆ ไป แต่ปุ๊กยังสบายดีค่ะ

พี่ฮันนี่ก็รักษาสุขภาพ มีความสุขมากๆ น๊า


โดย: Hobbit วันที่: 12 มิถุนายน 2552 เวลา:15:43:37 น.  

 
หมู่นี้คุณฮันนี่นอนดึกเหรอ

..............

มาบอกว่าบล็อกวันนี้ที่อัพใหม่น่ะออกทะเล


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 12 มิถุนายน 2552 เวลา:16:06:17 น.  

 

หนูปุ๊ก
ใช่ค่ะ เธอชอบให้กอดด้วย ไม่ดิ้น ไม่หนี แต่ยิ้มชอบใจ
ตอนเด็กๆ พี่มีวีรกรรมเยอะแยะค่ะ
ทั้งเรื่องซน และเรื่องมีความสุข
บางเรื่องถึงขนาดโรงเรียนต้องจัดการอะไรใหม่เพื่อความปลอดภัย

ยังไม่ว่างก็ดีกว่าอู้อัพบล็อกแล้วได้หางานใหม่ค่ะ

พี่ก็สบายดีค่ะ
แต่ช่วงนี้งานเยอะคงต้องระวังเรื่องพักผ่อน




คุณอัยย์
ปกติ นอนดึกประจำอยู่แล้วค่ะ
จะดึกมาก กน้อย เท่านั้นเอง


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 12 มิถุนายน 2552 เวลา:19:07:20 น.  

 
สารภาพว่าเข้ามา่อ่านบล็อคนี้เพราะรูปผลแบร์รี่่ค่ะ
แต่พออ่านเรื่องราวแล้วถึงกับต้องเม้นท์ ชอบมาก น่ารักจังเลยค่ะ
^^

ตอนเด็กๆ หนูเคยถูกคุณน้าเลี้ยงอยู่พักนึง ยังจำอะไรไม่ค่อยได้มากเท่าไหร่ แต่ที่อยู่ในความทรงจำก็คงเป็นเรื่องที่คุณน้าขี่มอเตอร์ไซค์ จับหนูนั่งข้างหน้า แล้วก็ร้องเพลงไปด้วยกัน ^^
ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้เลยค่ะ

ปล* รูปน้องน่ารักมากๆเลยค่ะ ขนาดหนูเป็นคนไม่ค่อยชอบเด็กยังว่าน่ารักเลย (โดยเฉพาะรูปสุดท้าย น่ารักม๊ากมาก


โดย: a r i t s u m e m o o n วันที่: 13 มิถุนายน 2552 เวลา:5:27:02 น.  

 

คุณ a r i t s u m e m o o n
เคยคุ้นชื่อในบล็อกคุณเอ๊ดอยู่บ่อยๆ แต่ไม่ได้คุยกันซักที
เห็นภาพนั่งร้องเพลงอยู่หน้ามอเตอร์ไซค์กับคุณน้าเลย
ทำให้พี่คิดถึงภาพตัวเองไปโรงเรียนอนุบาล แล้วก็เจอเพื่อนร่วมชั้นที่คุณแม่เขาขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งเหมือนกัน

สารภาพแบบนี้ อดเป็นนางงามนะคะ
รูปสุดท้าย เขาโผล่มาจ๊ะเอ๋กับพี่น่ะค่ะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 13 มิถุนายน 2552 เวลา:11:46:28 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

HoneyLemonSoda
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




เพราะทุกวันที่ตื่นขึ้นมา
คือของขวัญที่กาลเวลามอบให้
Friends' blogs
[Add HoneyLemonSoda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.