LIVERPOOK
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




วันหนึ่ง...
อยากมีสำนักพิมพ์
เป็นของตัวเอง
วันนี้.. ใช้ Blog ไปก่อน.....
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add LIVERPOOK's blog to your web]
Links
 

 

เริ่มงานเขียนด้วย TAG



   -->เอ้า  Tag ก็ tag  นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนส่งมานะ  ไม่เล่นด้วยหรอก  มันเข้าแผนเค้าเลย  ให้เพื่อน ชวน เพื่อนโฆษณาเว็บให้ฟรี ๆ   แต่ไหน ๆ เราก็ใช้บริการเค้าฟรี  คิดซะว่า ช่วย ๆ กันนะ

Tag 1..   เอาขำ ๆ ก่อน   เรื่องนี้เกิดเมื่อสมัยเรียน ม.ปลาย เราไปชอบเพื่อนในห้องคนหนึ่ง สมมติชื่อว่า น.    เราเคยได้ยินคำสอนมาจากอาจารย์ท่านหนึ่งว่า "โอกาส สร้างวีรบุรุษ  วีรบุรุษ สร้างโอกาส"   แปลได้ว่า  อย่าได้รอโอกาส  เราต้องสร้างโอกาสเอง     

      สมองแล่นทันที  นำมาประยุกต์ใช้ในการจีบสาว "ทำยังไงจะได้มีโอกาสได้คุยกับสาวนาน ๆ แบบที่ไม่ธรรมดา"     คิดแผนได้ก็นำแผนไปคุยกับเพื่อน  มันชื่อ "หยิก" สมมติว่าชื่อ ช. (สมมติทำไม)  มันฟังแผนแล้วเห็นด้วยทันที  และมันก็ทำทันทีเหมือนกัน

      ผลคือ ตกเย็นเลิกเรียน  ไอ้ ช. เดินไปที่จอดรถ(จักรยาน)   เมื่อเจอรถเป้าหมาย  มันก็ใช้เข็มหมุด ทิ่มไปที่ยางหลังหลายที (เพื่อความมั่นใจ  ว่ารั่ว)

      เป็นอันว่าแผนสำเร็จ  เราได้แสดงความมีน้ำใจ  ด้วยการเดินจูงรถเป็นเพื่อน สาว น. จนถึงบ้าน  ประมาณ 3 กม. ได้มั้ง     ไม่รู้จะชื่นชม  หรือ สมเพช ในความฉลาดของตัวเองดี

      แต่ความลับนี้ก็ถูกเก็บไว้กว่า 10 ปี ระหว่างเราและไอ้ ช.     ลับพอมั้ย!.. ต้า

 

 

 






Tag 2.   ความลับที่สอง  อันนี้เพื่อน ๆ ผู้ชาย  น่าจะพอรู้กันอยู่บ้าง 

              "ใครว่าเด็กห้องคิง เกเรไม่เป็น"     เรื่องมีอยู่ว่า  ประมาณปลาย ม.5 มั้ง  เพื่อนคนหนึ่งไปทะเลาะกับคนนอกโรงเรียน  ถึงขั้นใช้กำลัง  โดนตบมารึเปล่าไม่รู้    และเมื่อความรู้ถึงเพื่อน ๆ ในห้องเดียวกัน  แทบทุกคนพากันเป็นเดือดเป็นแค้น  วัยรุ่น  ขาดสติยั้งคิด  ทึกทักเอาว่าพรุ่งนี้  พวกนั้นมันต้องมาตบเพื่อนแน่ ๆ จึงได้พากันพกพาอาวุธที่พอหาได้มาด้วย  มากเท่าไหร่ไม่รู้  แต่เอาเท่าที่เห็น  ลูกระเบิดน้อยหน่า 1 ลูก   ลูกระเบิดแบบเป็นแท่งไม้กลม ๆ เหมือนที่เห็นในหนังสงครามเก่า ๆ    แล้วก็เอาไปซุกรวมกันไว้ตามรอยแตกของพื้นห้อง  แถวริมห้องด้านขวาเมื่อหันหน้าไปกระดานดำ   อาวุธสงครามเก่า ๆ แบบนั้น  ถ้ามันด้านก็ดีไป  แต่ถ้ามันเสียตัวตั้งชนวนทำงานผิดพลาด เกิดระเบิดขึ้นมาพร้อมกันทั้ง 2 ลูก  คงตายห่ากันทั้ง 38 คน (ทั้งห้อง)  แน่ ๆ 

           ส่วนตัวข้าพเจ้าก็ไม่ได้น้อยน่า  ไปยืมปืนพกลูกโม่ ขนาด .22 ของแฟนน้องมาและใส่ไว้ในกระเป๋าหนังสือตลอดทั้งวัน

           ขาดสติยั้งคิด  โง่เขลา  ไม่คิดถึงผลกระทบที่จะตามมา  รุ่นน้อง ๆ หากบังเอิญมาอ่านเจอขอให้จำไว้ว่านี่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเอามาก ๆ  นักเรียนห้อง 1  ห้องคิง ของโรงเรียนแท้ ๆ ทำเรื่องโง่ ๆ ได้ถึงเพียงนี้

           เรื่องนี้ทั้งลับ  ทั้งเสียว นะต้า

 





Tag 3.  "โลชั่น น้ำมันพืช"

            สมัยเรียนอยู่ ม.ต้น ปลาย ๆ ที่บ้าน พ่อทำสวนผัก  ปลูกถั่วบ้าง  แตงบ้าง  ทีละเป็นร้อย ๆ หลุม  ตัวกระผมต้องช่วยพ่อรถน้ำ  ทุกเช้า และเย็น (ส่งผลให้กลายเป็นคนตัว short ไปเลย)   พอเข้าหน้าหนาว  ที่บ้านจะหนาวและอากาศแห้งมาก  ยิ่งต้องโดนน้ำบ่อย ๆ ในตอนรถน้ำผัก  ยิ่งทำให้ขาแห้ง และแตก  จึงต้องหมั่นทาโลชั่น  น้ำมันมะกอก  ไม่งั้นขาแตก  อายสาว (ก็คนใน tag 1 นั่นแหละ)    วันหนึ่งเหตุร้ายก็เกิดขึ้น  ไม่มีน้ำมันมะกอกทา  หมดตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้   แล้วจะทำไงทีนี้  นี่ก็ใกล้เวลาไปโรงเรียนแล้ว  ....    ดีนะว่าเป็นคนหัวไว (ไวทุกหัว)  พอคิดขึ้นได้ก็เดินเข้าไปในครัว คว้าขวดน้ำมันพืชได้ ก็จัดการทามันซะเลย  ทั่วทั้งขา  โอ้...        นับแต่นั้นมา  ก็ได้ทำให้รู้ว่าที่แท้ น้ำมันพืช  ก็ใช้แทนน้ำมันมะกอกได้  และใช้ได้ดีกว่าด้วย   ขาไม่แตกแม้แต่นิดเดียว  ติดแน่นคงทนตลอดทั้งวัน     แต่ทุกวันนี้เลิกใช้แล้วครับ โลชั่นน้ำมันพืช     หันมาใช้น้ำมันข้าวโพดแทน 555

 























































Tag 4    สมัยเริ่มทำงานใหม่ ๆ  ใช้ชีวิตวัยรุ่น อย่างสนุกสนาน  มีช่วงหนึ่งเกิดไปชอบสาวนักเรียนพยาบาลทหารบก  โรงเรียนและหอพักของสาวเจ้า ก็อยู่ใกล้ ๆ โรงพยาบาลพระมงกุฎฯ  ส่วนไอ้เราพัก และทำงานอยู่แถว ๆ โรงพยาบาลศิริราช  ไม่ได้ไกล้กันเลย   ความลับที่จะเผยก็คือ  มีคืนหนึ่ง (อย่าพึ่งเดา  อ่านต่อไปก่อน) เป็นวันเกิดของสาวนักเรียนพยาบาลคนนั้น  เราก็โทรนัดว่าจะพาไปเที่ยว (ผับแถว ๆ อนุสาวรีย์ชัยฯ)  เธอก็ตอบตกลง (เป็นไปตามแผน)   ด้วยความที่เราอยากสร้างความประทับใจ  หลังจากพาเข้าผับ หาที่นั่งได้แล้ว  ตัวเราก็ขอตัวออกมาข้างนอก  ใจคิดว่าจะออกไปหาซื้อเค๊กวันเกิดให้   มันไม่ง่ายอย่างที่คิด  เดินอยู่ครึ่งชั่วโมงก็ยังไม่เจอร้านขายเค๊กสักร้าน  เดินรอบอนุสาวรีย์ชัยได้รอบหนึ่ง  ไม่เจอ  จนต้องถามคนแถวนั้น  ถึงได้รู้ว่าต้องเดินไปไกลกว่าที่เดินมา  หลังจากได้เค๊ก  ก็เดินถือกลับไปที่ผับ  บอกนักดนตรีให้เล่นเพลงให้    เฮ้อ  จะโรแมนติกสักที  ทำเอาเดินเหงื่อแตกไปหลายเลย  ... เวลาผ่านไป  จึงได้คิดว่า สาวนะชอบอยู่หรอก แต่ระยะทางก็ไกล  นั่งแท๊กซี่บ่อย ๆ ก็เปลืองเงิน    อย่ากระนั้นเลย  กลับไปหากินแถว ๆ  บ้านดีกว่า

....  ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาข้าพเจ้าก็ไม่ไปแถวโรงพยาบาลพระมงกุฎฯ อีกเลย   แต่ไปแถว ๆ หน้าโรงพยาบาลศิริราชแทน   จนเป็นเหตุให้น้องต้า แม่น้องต้นหอม ต้องลำบากมางานแต่งงาน  แถว ๆ ศิริราช  ก็แต่งกับคนในศิริราชนั่นแล ..

 

Tag 5   ปี 2003  เราได้รับเลือกให้ไปฝึก "คอบร้าโกล 2003"  ซึ่งก็ฝึกกับนาวิกโยธินสหรัฐฯ  ทหารสิงคโปร์    แรก  ๆ ก็ตื่นเต้น  ได้ฝึกภาษากับฝรั่งเป็น ๆ  ได้นอนโรงแรมระดับห้าดาว (ขอโทษ อย่าคิดว่าทหารฝึก ต้องนอนเต้นท์ นะ  นอนโรงแรมครับ  ห้าดาวด้วย)  อาหารก็กินฟรี  มันมาสะดุดก็ตรงที่ต้องกินอาหารอย่างเดียวกับฝรั่งนี่แหละ  แรก  ๆ  ก็แปลกดี  หลัง ๆ  ได้กลิ่นก็ปวดหัวแล้ว  กินอยู่ 15 วัน  คิดว่าคงเบื่อไปทั้งชาติได้   ซ้ำร้าย โรงแรมห้าดาวเจ้ากรรม ห้องน้ำ(ส้วม) ดันไม่มีสายฉีด  ใช้กระดาษเช็ดอย่างเดียว  เราเคยใช้น้ำล้างมาตลอด  ฝืนความรู้สึกเป็นบ้าเลย  คิดไว้ว่าชาตินี้ไม่มาฝึกอีกแล้ว  เบื่ออาหารฝรั่ง  เบื่อห้องน้ำไม่มีสายฉีด    ...

         ขณะนี้เราต้องมาอยู่กับฝรั่งอีกครั้ง  ต้องมาใช้ห้องน้ำที่ไม่มีสายฉีด  ต้องมากินอาหาร จีด ๆ เลี่ยน ๆ   และที่สำคัญ  ต้องอยู่เป็นเวลา 3 ปี   สวรรค์ช่างโหดร้ายจริง ๆ   ต้า  ฉีกปลาร้าเผื่อด้วยนะเพื่อน

 

 

 

 




โปรดติดตาม บทความ  "วัยรุ่นมะกัน กับวันวาเลนไทน์"




































































 

Create Date : 12 มิถุนายน 2549    
Last Update : 11 กุมภาพันธ์ 2550 15:07:33 น.
Counter : 246 Pageviews.  

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.