กระเป๋าถักสีขาว กับชุดเจ้าสาว ..... ถ้าเป็นคุณ..จะเลือกอะไรดี
ไม่ขอรอช้า น้อยเล่าเลยละกันนะคะเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ หลาน ๆ

เรื่องมันมีอยู่ว่า ...... น้อย ได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง
เราได้พบกันโดยบังเอิญ และรู้จักกันมาร่วมปี
จากคนรู้จัก พัฒนากลายมาเป็นคนคุ้นเคยและ
เป็นเพื่อนกันในที่สุด สมมุติว่าเพื่อนคนนี้ของน้อย
ชื่อ “เอ” นะคะ

.....เวลาก็ค่อย ๆ ผ่านไป... น้อยเริ่มรู้สึกแปลก ๆ
กับคนคนนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ต้องเก็บมันไว้คนเดียว....
ได้แต่คิดว่า มันยังไม่ถึงเวลานะน้อย….อดทนไว้..
เก็บไว้ก่อน........

อยู่มาวันนึง.... เอ มาหาน้อยแต่เช้า
<ช่างเป็นเช้าที่สดใสจริง ๆ >
พร้อมกับหอบหิ้วถุงใบโต ๆ มา 2 ใบ
ในถุงใบแรกมีกระเป๋าถักสีขาวอยู่หนึ่งใบ
ถุงใบที่สองมีชุดเจ้าสาวอยู่ เขายื่นถุงทั้ง 2 ใบให้น้อย
พร้อมกับพูดว่า " ผมให้คุณเลือก ระหว่างถุง 2 ใบนี้ "
แล้วเขาก็ไม่ยอมพูดอะไรอีก
ได้แต่ทำหน้าในแบบที่น้อยคิดว่า
เขากำลังสะกัดกั้นบางสิ่งไว้ในสีหน้า...

น้อยนิ่งไปพักใหญ่ <ในใจนึกจะมาไม้ไหน....เนี่ย>
เขาก็ย้ำมาอีกครั้งว่า “มันถึงเวลาแล้วที่น้อยต้องเลือก
เรารู้จักกันมานานพอแล้ว ... “

น้อยเริ่มลังเลมากขึ้น.. หรือว่า สิ่งที่เรารู้สึก เขาก็รู้สึกเช่นกัน ....
แล้วกระเป๋าถักสีขาว กับชุดเจ้าสาว จะหมายถึงอะไรหล่ะ
..แน่นอน กระเป๋าถักสีขาว น่าจะใช้แทนความผูกพันของเราสองคน
เริ่มจากเส้นเชือกสองเส้นที่เข้ามาพันเกี่ยว
เรียงร้อยเป็นกระเป๋า ซึ่งเต็มไปด้วยสายใยแห่งความ
ผูกพันฉันท์เพื่อนสนิท เหนียวแน่น ทนทาน ใช้ได้นาน ซักไม่เปื่อย แหง๋ ๆ โอ.... ช่างโรแมนติก
ราวกับจะบอกเป็นนัยว่า หากคุณรักผมได้แค่เพื่อน
มันก็จะเหนียวแน่นมั่นคงในความรู้สึกนี้ตลอดไป

แล้วชุดเจ้าสาวหล่ะ .... ว้าว.... จะมีอะไรอีกหล่ะ
นอกจากจะขอก้าวหน้าในความสัมพันธ์ของเรา
จากเพื่อนธรรมดา ๆ คนหนึ่ง มาเป็นคนพิเศษของชีวิต
มาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ..... เป็น ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ....
เป็นเจ้าสาวของเขา......แน่ ๆ เลยตัวเองกรี๊ด...
<ด้วยความดีจาย เขิลจนตกเก้าอี้ แหะ ๆ ....
ลุกมานั่งใหม่ เดี๋ยวเสียฟอร์ม>

เอ นั่งรอคำตอบน้อยอย่างอดทน
แววตาที่จ้องมาเปี่ยมไปด้วยความความหวัง
< จะ ok หรือ cancle ดีหล่ะคราวนี้ >
เราสบตากันเนิ่นนาน...
.. ในที่สุดน้อยก็ทนสายตาอ้อน ๆ คู่นั้นไม่ไหว
ตอบออกไป
”ค่ะ เอ น้อยยินดีรับชุดเจ้าสาวของคุณไว้....”
<กรี๊ด พูดไปแล้ว ... ทำไงดีเนี่ยเรา เขิลต่อดีก่า>
เอยิ้ม ...... อย่างที่น้อยไม่เคยเห็นมาก่อน
สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความยินดี
เขามองน้อยด้วยสายตาอ่อนโยน แล้วบอกกับน้อยว่า
“ชุดนี้เป็นชุดเจ้าสาวที่แม่ผมใส่ตอนแต่งงานกับพ่อผม .......” <แหม...เหรอคะ>
“ผมให้เวลาคุณ สามวัน ช่วยเปลี่ยนซิบให้หน่อยนะครับ มันรูดไม่ขึ้น
แล้วก็ช่วยเอาระบายลูกไม้ที่ชายแขนเสื้อออกให้ด้วยนะครับ
แฟนผมไม่ชอบ เขาบอกว่ามันเกะกะไปนิดครับ
…อ้อ ถ้าคุณพอจะมีเวลาเหลือ
ช่วยปักเลื่อมบริเวณอกและแผ่นหลังให้ด้วยนะครับ
ผมว่าแบบเดิมมันเรียบ ไปหน่อย
คุณน้อยช่วยผมด้วยนะครับ เพราะผมไม่เห็นใครอีกแล้วที่จะมีฝีมือดีเท่าคุณ”

น้อย.........ทำตาปริบ ๆ สมองเริ่มใช้เวลา process มากขึ้น ถามต่อไปด้วย auto error message
“แล้วกระเป๋าถักนี่หล่ะคะ”
“อ๋อ ผมเอามาฝากน้อยครับ ผมเห็นว่ามันสวยดี”
“แล้วทำไมต้องให้น้อยเลือกด้วยหล่ะคะ ...”
< โปรแกรมยังไม่ยอมตอนสนอง ต้อง retry อีกที >
“ที่ผมให้น้อยเลือก เพราะผมอยากทราบว่าระหว่างของฝากกับงาน

น้อยจะเลือกอะไร ผมว่าแล้ว ว่ายังไง ๆ คุณก็ต้องเลือกชุดเจ้าสาว
ผมดูคนไม่ผิด คุณเป็นคนเอาการเอางาน
และมีน้ำใจกับเพื่อนเสมอ ยังไงช่วยเร่งมือให้ผมหน่อยนะครับ
อ้อ... ผมถือโอกาสเชิญคุณเลยละกันนะครับ
แฟนผมกับผมคงจะยินดีมาก ถ้าคุณไปงานของเราด้วย นี่ครับ ซอง..”

<สมองน้อยว่างเปล่า หยุดการ process ไปชั่วขณะ ไฟที่ฮาร์ดดิสก์ดับ
ปรากฎข้อความ Ms. Windows Protection Error ..
Please restart your Computer........

แล้วอาการสับสน ทางเทคนิค ระหว่างชุดเจ้าสาวกับกระเป๋าถักก็สงบลง >

....แล้ว...น้อยก็ได้รู้ว่า ชุดเจ้าสาว มีความหมายกับน้อยมากแค่ไหน
....เรื่องเศร้า ๆ ของสาวช่างตัดเสื้อ......... แง๊ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ แม่จ๋า......

By น้อย.



Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2548
Last Update : 8 เมษายน 2548 19:28:33 น.
Counter : 250 Pageviews.

2 comment
บนถนนสายหนึ่ง...
บนถนนสายหนึ่ง...

ที่ซึ่งมีฉันและเธอเดินเคียงคู่กัน

แต่ละก้าวที่เดิน ... เต็มไปด้วยความผูกพัน

วันนั้น... ฉันยังจำได้ดี

วันที่ท้องฟ้า หม่นหมอง..

ฉันจ้องมองด้วยความไหวหวั่น

เธอบอก.. เราจะเดินไปด้วยกัน ไม่เป็นไรไม่ต้องกลัว

ฝนตกลงมาอย่างหนัก..

ไม่มีที่พักให้เราแอบอิง

เราต้องเผชิญหน้ากับทุกทุกสิ่ง

แม้ฝนยิ่งกระหน่ำ ซ้ำซัดเรา

ในเมื่อเธอไม่ท้อ..ฉันก็ไม่(ท้อ)แท้

ไม่แสดงความอ่อนแอให้เธอเห็น

แต่ละก้าวที่ฝนสาดกระเซ็น

ฉันก็เข้มแข็งได้เช่นกัน
มาวันนี้ บนถนนสายเก่า

ไม่มีเราเคียงคู่กัน

ฉันเดินกลับมาตามลำพัง

เพราะเธอซวย เป็นปอดบวม... .....



Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2548
Last Update : 8 เมษายน 2548 19:28:08 น.
Counter : 113 Pageviews.

1 comment
ลองจับสิ...กล้าๆหน่อย
ระวังเจ็บ!!!





Create Date : 03 กุมภาพันธ์ 2548
Last Update : 8 เมษายน 2548 19:27:50 น.
Counter : 144 Pageviews.

6 comment

น้อย.
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



::ไดอารี่สีหมอก::
..หัวใจไม่ว่าง..แค่ไม่เคยเต็ม..แต่พอ..