Group Blog
 
All blogs
 

Lead upturn 2009 Trip@Japan

มาจัดสารบัญหน่อยละกันจะได้ดูเรียบร้อยๆหน่อย
Kagimoto Y.y - Lead upturn 2009 Trip@Japan



เตรียมการก่อนไปในทริปไปดูคอน LEAD upturn 2009 @JAPAN

LEAD の皆さんありがとう!!

Thailand から お土産 for LEAD

[Report]Lead upturn 2009 ~Summer Day & Night Fever~ 25082009,Nakano Sun plaza - Tokyo

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Day 1 Narita/Shinjuku/kabukicho

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Day 2 Tokyo Tower/Akihabara/Harajuku/Chiba

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Day 3 Odaiba/Harajuku/Shibuya

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Day 4 - Lead upturn 2009 ~Summer Day&Night Fever~@Nakano Sun plaza

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Day 5 Asakusa/Ikebukuro/Meiji Jingu/เที่ยวผับญี่ปุ่น ที่ Shibuya

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Day 6 Tokyo Dome City/Starlight Studio @ Shibuya

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Day 7 Tokyo Disney Sea


Lead upturn 2009 Trip@Japan :Day 8 Final กลับแล้วTAT

Lead upturn 2009 Trip@Japan : รวมเรื่องแปลกๆฮาๆที่ได้ไปเจอมา


Lead upturn 2009 Trip@Japan : Thanks for...






 

Create Date : 26 กันยายน 2552    
Last Update : 26 กันยายน 2552 15:14:48 น.
Counter : 251 Pageviews.  

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Thanks for...

Thanks for….

- พี่นุ่น พี่ดาวที่ไปด้วยกันในครั้งนี้ ที่ไม่ต้องไปคนเดียวในปีนี้ จากตอนแรกตั้งใจจริงๆว่าถ้าไม่มีใครไปด้วยก็จะไปคนเดียว
- พี่ดาว ที่พาย้งไปสนุกกับการอยู่เกสเฮ้าส์ *ชอบมากมาย*
- พี่นุ่น และพี่ผึ้ง รวมไปถึง พี่เติ้ง ที่ให้ย้งไปรบกวนนอนด้วย
- พี่นุ่น พี่ดาว ย้งรู้ว่าการไปเที่ยวกันเป็นระยะเวลานานๆ ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด 5 วัน (พี่ดาว)/8วัน (พี่นุ่น) ย้งอาจจะทำอะไรไปที่ทำให้พี่ๆขัดข้องใจ ไม่ชอบ หรืออะไร โดยที่อาจจะไม่รู้ตัว ย้งก็ต้องขอโทษไว้ ณ ที่นี้ ด้วยละกันนะคะ^^
- พี่โป้ง ที่เป็นธุระจัดการเรื่องบัตรให้ ตลอดทุกๆขั้นตอน
- พี่มด คนนำทางจำเป็น อิๆ^^
- แม่ที่เข้าใจลูกคนนี้เสมอมา ยอมให้ไป แล้วเริ่มต่อว่าย้งน้อยลงแล้ว TAT

ที่สำคัญและแน่นอน
LEAD
Hiroki Nakadoi
Shinya Taniuchi
Keita Furuya
Akira Kagimoto

ถ้าไม่มี 4 คนนี้แล้ว ย้งก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วล่ะ
เป็นกำลังใจมาให้ย้งตลอด 7 ปีที่ผ่านมา
ที่ย้งอยู่มาได้จนถึง ทุ กวันนี้ก็เพราะleadเลยก็ว่าได้
เมื่อใดที่ท้อแท้ หมดกำลังใจ เสียใจ ร้องไห้ไม่มีใครให้คุยด้วย
ย้งก็จะได้เพลงของทั้ง 4 คนนี้เสมอๆ ที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเสมอมา
ทำให้เรามีกำลังใจที่จะสู้ และอยู่ต่อไป ... วันที่ย้งไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
ย้งก็จะคิดเสมอว่า…
“ต้องอยู่ต่อไปนะ เพื่อที่ซักวันนึงจะได้เจอ อากิระ และอีกทั้ง 3 คน”
จนวันนี้ ได้ไปเจอมาแล้ว ทั้งๆ ที่ไม่เคยคาดหวังด้วยซ้ำว่าจะได้ที่นั่งแถวหน้าๆ
ได้แค่ ซักแถวที่ 5 ก็ดีใจแล้ว ได้มานั่งแถวที่ 3 ขอบคุณจริงๆ
แค่ได้ไปดูคอนก็พอเพียงแล้ว แต่โชคดี ได้ไปจับมือมาถึง 3 รอบด้วยนี่สิ
เกินความคาดหมายเหมือนฝันไป
จนตอนนี้จากทิ่คิดก่อนไปว่ากลับมาก็ไม่เอาแล้วเหมือนกัน
กลับทำให้เปลี่ยนความคิด+เป็นกำลังใจให้ย้งต่อไปอีกว่า …
“ต้องอยู่ต่อไปนะ เพื่อที่ซักวันนึงจะได้กลับไปเจอพวกเขาอีกทั้ง 4 คนนี้”
ความรู้สึกแบบนี้ที่ย้ง มีก็มีให้แค่lead วงนี้ วงเดียว แค่ 4 คนนี้เท่านั้น ไม่มีใครจะมาแทนที่ได้
ไม่มีใครที่จะทำให้ย้งรู้สึกได้แบบนี้อีก...


*ที่อากิระร้องไห้ตอนจบคอนย้งขอคิดเข้าข้างตัวเองจะได้มั้ย ?
「あの涙には、いっぱい意味があって」
อากิระที่ทุกทีเข้มแข็งคอยเป็นคนปลอบคนอื่นเสมอๆ
ต้องมีเหตุผลใช่มั้ย
อะไรที่มันพิเศษไปจากทุกๆครั้ง ย้งอาจจะคิดไปเองแต่ สิ่งนี้อาจจะทำให้ย้งมีความสุขและมีกำลังใจ ย้งก็จะขอเขาข้างตัวเองละกันนะ...
**ขอบคุณ lead ทั้ง 4 คนที่ทำให้เจอเพื่อน พี่ๆ น้องๆ ที่น่ารักๆ ทุกๆคน (ถึงบางครั้งคราวก็แบบ...มั่งก็เถอะ)




…
ひとりひとりが大切なんだ
その笑顔をいつも絶やさずに
君がくれたのは戦う強さと
so never give up 出会いに感謝しよ

...
泣ける日もある そんなときには
風の中に 涙にふき飛ばせよ
君は何がをやった
僕も何がをやった
...
キレイ事だけじゃ 成立しない世の中で
結局Love&Peaceが No.1なんだって
Stand up ! この胸がRun up ! 熱くHeat upしてる
どっちへ進んだらSo 正しいなんて答えは
自分で決めるもの あとは自分次第
so Get up !これからもStep up !ともにGrow upしよう
....
誰だって生きてることさえイヤになって おびえてる夜もあるけど
”Dai-jou-bu”どんなときも きみのとなりにぼくはいる
…
雨に降られても 風に吹かれても
折れない気持 痛いほど伝わった
君に感謝する マジで感謝する
言葉じゃうまく言えないけど
君がいかなければ 今日はありえない
…
I believe 小さな空 見上げて
たとえ 押しつぶされそうでも
いつか どんな痛みでさえも
I believe 癒されてくだろう
…
夏が通り過ぎる前に
君が思い出に変わらないように
僕が月に祈る夜
君のココロにそっと触れる場所まで
やっと 辿り着いた
…

いつもありがとう 他に何一つ言えないけど
同じ景色 同じとき季節をずっと歩いていこう

宝物だから こころこめてThank you
…
Do you remember? 一緒だって時間を
あんな毎日が続くと思ってたIt's hard to say たった一言う " Thanks for you"

気付けばいつもそばにwarmin' smile
I wanna say また言うえない"My love for you"
素直になれなくて

It's hard to say たった一言う " Thanks for you"
気付けばいつもそばにwarmin' smile
I wanna say また言うえない"My love for you"
素直になれなくて
…
ขอบคุณ ขอบคุณเท่าไหร่ยังไงก็ไม่พอ มันเป็นความรู้สึกที่จะให้บรรยายยังไงก็ไม่หมด
ขอบคุณทั้ง 4 คนที่ฟันฝ่าอุปสรรค อดทนอะไรหลายๆ อย่าง จนมาเป็นlead อยู่ทุกๆวันนี้
ไม่ว่าอนาคตต่อจากนี้ไปจะเป็นอย่างไร
จะต้องเจออะไรอีก ลำบากอีกมากมายแค่ไหน เราจะต้องฟันฝ่ามันไปด้วยกันนะ
ขอบคุณสำหรับเสมอมา ตลอดทั้ง 7 ปี...
ขอบคุณนะ...



อีกไม่ช้าก็เร็วเราจะต้องได้เจอกันอีกใช่มั้ย?
「いつか離れても同じ空見てる」

Kagimoto Y.y

เฮ้อออ พิมไปร้องไห้ไปเหมือนคนบ้า




 

Create Date : 25 กันยายน 2552    
Last Update : 25 กันยายน 2552 18:00:36 น.
Counter : 250 Pageviews.  

Lead upturn 2009 Trip@Japan : รวมเรื่องแปลกๆฮาๆที่ได้ไปเจอมา

วันนี้มาขอเล่านอกเรื่อง+เก็บตก เป็นเรื่องแปลกๆขำๆ ที่ไปเจอมาที่ญี่ปุ่น

เช้าวันแรกหลังจากไปถึงญี่ปุ่นขึ้นเมโทรปั๊บก็งานเข้าเลยฮ่าๆๆๆ
นั่งเมโทรไปกะพี่ดาว
นึกภาพตามไปด้วยนะคะ
ย้งกับพี่ดาวไปนั่งตู้ที่เป็นที่สำหรับคนสูงอายุ เด็ก สตรีมีครรภ์ต่างๆ แล้วแถวที่นั่งมันจะสั้นหน่อย นั่งกันได้ราวๆฝั่งละ 4 คน
ย้งนั่งริมขวาสุด ตามด้วยพี่ดาว แล้วเป็นคุณแม่ยังสาวและลูกเล็กๆของเธอ
คมยส (คุณแม่ยังสาว)คนนี้ก็มีกระเป๋าเดินทางใบไม่ใหญ่มากมาด้วยใบนึง
เธอก็เอาวางไว้ตรงข้าวหน้าตัวเธอบริเวณที่เธอนั่ง พร้อมกับมีลูกนั่งอยู่บนตัก
ตรงข้ามฝั่งที่เรานั่งกันก็เป็นพวกคุณป้าๆๆลุงๆ ยายๆนั่งอยู่
ซักพัก เหมือนรถมันก็วิ่งไปสั่นๆๆไป
กระเป๋าเดินทางของ คมยสนั่น (กระเป๋าแบบลากแล้วเธอก็ไม่ได้เก็บที่ลากลง)ก็ล้มลงดังตึง!
แล้วบริเวณตัวลากที่เธอไม่ได้เก็บมันก็ฟาดวงสวิงลงไปโดนคุณยายที่อยู่ตรงข้างบริเวณใต้เข่าเข้าอย่างจัง
ทันใดนั้น บทสนทนานี้ก็เริ่มต้นขึ้น
(แบบคร่าวๆเน่อ)

คุณยาย : อ....โอยย......อูยๆๆ.... เจ็บจังเลย....
พร้อมกับเปิดกระโปรงยาวขึ้นมาดูบริเวณที่โดนฟาดเข้าไป
คมยส: (รีบลงไปคุกเข่า)ขอโทษค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ
คุณยาย :เธอขอโทษฉันมาแล้วจะทำอะไรได้
คมยส: ขอโทษด้วยค่ะ ขอโทษจริงๆ
คุณยาย : (ทำหน้าโหดมาก เอาแต่พูดว่า) ขอโทษอยู่นั่นล่ะ ขอโทษไปแล้วจะแก้ไรได้มั้ย
พูดจบเจ๊แกก็ควักผ้าเช็ดหน้าขึ้นมา แล้วเอาน้ำลายแต้มๆๆแล้ว เปิดกระโปรงยาวที่คลุมเข่าอยู่ขึ้นมา
คราวนี้มันเปลี่ยนเป็นสีม่วงแล้วค่ะพี่น้อง!!
แล้วเจ๊แกก็พูดว่า “นี่ไง ดูซะสิ”
คมยส ที่ยังคุกเข่าอยู่ก็ ขอโทษไม่หยุด
คุณยายคนนั้นก็บ่นๆๆๆไปเรื่อยๆๆ
ลูกของคมยสก็ร้องไห้โยเย เธอเลยไปจับลูกมาอุ้ม ลูกก็ร้องลั่นรถ เจ็บๆๆๆๆฮือๆๆๆหม่ามี๊เจ็บๆๆ...
เธอก็ไม่สนลูกเลยก็เอาแต่ไปขอโทษคุณยายต่อไปเรื่อยๆ
คุณยาย : กระเป๋าเธอล้มแบบนี้มากี่ครั้งแล้วล่ะ ? ฉันถามเธอไงว่ามันล้มมากี่ครั้งแล้ว...
คมยส: นี่เป็นครั้งแรกค่ะ

จนซักพัก คุณยายก็ได้โอกาส ลุกพรวดขึ้นมา เอื้อมมือไปผลักกระเป๋าเดินทางของคมยส ล้ม แล้วพูดว่า
“เห็นมั้ยว่ามันล้มได้ง่ายขนาดไหน”
แล้วเจ๊แกก็ลุกไปยืนตรงประตู ซึ่งคาดว่าเจ๊แกจะลงแล้ว
คมยส ก็ตามไปยืนขอโทษอยู่ข้างๆ เจ๊คุณยายนั่นก็ดูจะบ่นไม่เลิก บ่นๆๆๆแว๊ดๆๆๆไปเรื่อยๆๆ
จนชีลงไป
คมยสก็อุ้มลูกกลับมานั่งข้างๆพี่ดาว
แล้วเธอก็ลงไปนั่งยองๆเอาแขนเท้าที่นั่งแล้วปิดหน้านั่งร้องไห้
ลูกก็เลยร้องลั่นรถเลยว่า
“หม่ามี๊ ร้องไห้ๆๆๆ....”

เหอๆๆ พอตอนคุณยายจะออกเลยได้เห็นการแต่งตัวทั้งตัว ว่าดูไฮโซ แทรนดี้ตามวัย
คือของมีแบรนด์ทั้งตัว อย่างเข็มขัดก็หลุยส์มาเลยล่ะ

คือได้แต่นั่งดู ทำอะไรไม่ได้ คือเหตุการณ์ที่เจอมานี่ก็นานอยู่นะ
ก็นั่งอยู่แบบนั้น
เหมือนโดนต่อว่าไปด้วยเลย เหอๆๆๆ

เรื่องที่ 2
ตอนที่กำลังจะไปผับที่ชิบูยะ
ก็ระหว่างทางเดินขึ้นเนินไปผับ
ก็มีซาลารี่มังกลุ่มนึง ไม่ได้มีอายุอะไร
ก็เห็นมาแต่ไกลแล้วว่ามัน ยืนกันเต็มทางเลย
พอเราไปเราก็เดินริมๆถนน
แต่มันกลับหันหน้ามา
แล้วชูแขนทั้ง 2 ข้างขึ้นไม่ให้เราเดินไปต่อแล้วเอาแต่พูดว่า

“made in doko?” แปลไทยได้ความว่า “made in ที่ไหนล่ะ?”

คิดในใจ อ้าว อิด๋อยพวกนี้ -*-
อยากจะหันไปตบจริงๆ แต่ห้ามนะห้ามๆๆ!!
เดินไปต่อทำเป็นไม่สนใจ ทำเป็นฟังไม่ออก
ก็ยังจะขวางทางเดินเราต่อ จนเราต้องมุดๆๆๆ ใต้แขนผ่านมา -*-
ระหว่างนั้นก็ยังพูดคำเดิมแล้วเพิ่มด้วยว่า

“made in doko?...china..?”

เอิ่ม....

เรื่องที่ 3
เล่าข้ามไป เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนที่จะไปผับระหว่างรอรถไฟ จากโฮนันโจ ขบวนสุดท้ายนั่นแล
ก็มีชายคนนึง ไปยืนเอาตัวหัว และแขนไปพาด ตรง ที่กั้นระกว่างชานชาลาและรถไฟ ซึ่งมันคือตัวกั้นที่ไม่ให้คนโดดรถไฟตายนั่นล่ะค่ะ
เราก็มองๆอยู่ ว่ามันมีป้ายติดอยู่นิว่าห้ามทำแบบนั้น
ซักพัก ไอ่เกทตรงที่กั้นนั่น มันจะเปิดตอนที่รถไฟมาเทียบให้คนขึ้น-ลงแล้วจะเปิด
อยู่ๆมันก็เปิดออก
พวกเราก็ยืนดูแล้วก็
เฮ่ยๆๆ...มันจะโดดลงไปป่าวน่ะ
รถไฟมันก็จะได้เวลามาเข้าชานชาลาแล้ว...
จนเห็นว่าจริงๆอ่ะมันมาแล้ว แต่เค้าต้องจอดรออยู่เพราะมีอาเฮียคนนี้ ที่มีท่าทีพิรุท

ซักพักก็ได้ยินเสียงคนวิ่งมา
คาดว่าเป็นรปภ.+ นายสถานี 2 คนพุ่งมาอย่างรวดเร็ว
แล้วคว้าตัวชายคนนี้ออกมาจากตรงนั้น
หน้าตาเหมือนคนไทยเลยอ่ะ เหอๆๆๆๆ
เสร็จปั๊บ นายสถานีก็ออกไปจากตรงนั้น แล้วอิผุชายคนนี้มันก็หันกลับไปทำแบบเดิม -*-ต่อ...






เรื่องต่อๆไปนี้ก็คงจะไม่แปลกเท่าข้างบน แต่เล่าให้ฟังแบบเก็บตกขำๆที่ไม่ได้เล่าลงไปในแต่ละวัน

ตอนก่อนจะขึ้นเครื่องผ่านด่านอะไรแล้ว
ตอนเข้าเกทของUAก็จะมีให้ขึ้นไปยืนกางแขน-ขาตรวจกันอีกรอบ
ลงมาจากแท่นรับรางวัล(?)ตรงนั้นแล้ว
เค้าก็จะขอเปิดกระเป๋า
ซึ่งในเป้ของเรานั้น มีมาม่า กุ๊งกิ๊ง ที่พี่นุ่นฝากไปให้พี่ผึ้งอยู่ 15ห่อ 3 แพ๊ค ฮ่าๆๆ
เปิดมาปั๊บพี่ที่ตรวจเราก็มองหน้าแบบยิ้มๆ
แล้วถามว่าไปเที่ยวเหรอ?
ก็ตอบไป ค่ะ!
ไปไหนครับ? ญี่ปุ่นเหรอ
ค่ะ!! กร๊ากกกกก แต่นี่ไม่ใช่ของเค้าที่เค้าแบกไปนะ ของเค้าอยู่ในกระเป๋าเดินทาง อีกเยอะ...
พอเอาไปได้กินมั้ย.....กินแค่ 2 มื้อ
ใครจะไปรู้ว่าจะมีร้านอย่างมัตสึยะ ล่ะ!!

ต่ออีกเรื่อง

วันแรกเลยที่นั่งk-sei จากสนามบินเข้าเมือง
เนื่องด้วยเวลาที่เรานั่งมันนานมาก 70 ก่านาที ผู้คนก็หมุนเวียนขึ้นๆลงๆไปเยอะ
จนมีอยู่แม่ลูกกลุ่มนึง
หน้าตาของคุณแม่ก็ไม่ใช่แบบญี่ปุ่นแท้ๆออกแนว ญี่ปุ่นแบบฮาวายๆอ่ะ พอนึกภาพกันออกไหมหว่า
ก็นั่งคุยๆกับลูกเด๋วก็ภาษาญี่ปุ่นเด๋วก็ อังกฤษ
แล้วรู้สึกจะคุยกันเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยหารุไม่ว่า เราก็ฟังเจ๊+ลูกแกออก
ประมาณว่า พี่ๆกระเหรี่ยง 3 คนข้างหน้าเนี่ย เค้าเป็นคนญี่ปุ่น จีน หรืออะไรเหรอ ปามานนี้
จนแม่เด็กเลยมาทักพวกเราเป็นภาษาอังกฤษถามว่ามาจากไหนเหรอ
ก็บอกไปว่า ไทยแลนด์เคอะ
เค้าก็ถามต่อว่า
ใช้ภาษาอะไรอ่ะ?
จีนเหรอ?
ฮ่าๆ....
แล้วคนที่นั่งข้างๆย้งเป็นผู้หญิงจีนค่ะ
ได้ยินดังนั้น เจ๊แกก็ระเบิดหัวเราะออกมา
หันไปเม้าๆกะแฟนเจ๊แก
ย้งฟังจีนกลางไม่ออก เง๊อะ แต่พอจับๆได้บางคำ ภาษาไทย..ภาษาจีนไรเง๊

...ม่ายจ้ายค่ะ เมืองไทยก็ใช้ภาษาไทยสิก๊ะ
เค้าก็เลยถามว่า สวัสดี ขอบคุณ พูดเป็นไทยว่าไง ก็สอนๆกันไป
คือแล้วตอนนั้น แฟนเจ๊คนจีนอ่ะ ดันตอบได้ก่อนที่เราจะบอกคุณแม่คนนั้นกลับไปอีก
แล้วย้งได้ยิน ฮ่าๆ
เค้าก็ถามเราเรื่อง ค่ะ/ครับต่างกันยังไงเลยคุยๆกัน
แล้วเค้าก็หันมาถามย้งว่ามาเที่ยวจากไทยเหรอ ย้งก็เลยถามเค้ากลับไปว่า แล้วเจ๊อ่ะมาจากประเทศใด
เพราะประเทศที่ใช้จีนมันก็แยกออกได้อีกลายชิมิ
เจ๊ก็กวนกลับมา ไทยไง...เพราะเราใช้ภาษาจีน
เฮ่ออออ เจ๊!!

อันนี้ย้งไม่ได้เจอเอง อันนี้พี่มดเล่ามาว่าระหว่างรอเพื่อนมีลุงเดินมาชวนพี่มดไปคาราโอเกะด้วย ฮิ้ววววฮ่าๆ

อีกเรื่องคือ ใครเคยไปแล้วอาจจะรู้จักร้านนี้ ...
เนื่องจาก เราเดินชินจูกุทุกๆวันเลย
ตรงทางเดินข้างๆ altaที่ต้องเดินผ่านกันแทบทุกวัน
มันจะมีร้านนึงค่ะ ที่เปิดเอ็มวี เพลงไทยตลอด....
ไม่ว่าจะไปเมื่อไหร่ตอนไหน มันก็เปิด...
แต่ละบอกว่าอย่าไปมองมากนะก๊ะ ฮ่าๆๆ โดยเฉพาะสาวๆ
เพราะร้านนี้มันคือ...
คือ...
คือ...
เซ็กส์ช๊อป .... ฮา....
แล้วทำไมต้องเปิดเพลงไทยด้วย?!
แค่นั้นยังไม่พอ ยังมีการติดป้ายโฆษณาชวนเชื่ออีกว่า ของสิ่งนั้น...สิ่งนี้...ราคาเท่าไหร่ กร๊ากกกก
พร้อมกับมีพวกชุดบิกินี่ห้อยๆอยู่ด้วย กร๊ากก

อ่ะ หมดแล้วค่ะฮ่าๆ~
นึกไม่ออกแล้วล่ะว่ามีอะไรฮาๆแปลกๆไปกว่านี้อีกมั้ย





 

Create Date : 24 กันยายน 2552    
Last Update : 24 กันยายน 2552 23:17:05 น.
Counter : 271 Pageviews.  

Lead upturn 2009 Trip@Japan :Day 8 Final กลับแล้วTAT

LEAD upturn ~Summer Day&Night Fever~ Trip
Final: 29082009
Narita Airport to Thailand TAT

วันนี้วันสุดท้ายแล้ว~
ตื่นมา อาบน้ำแต่งตัว เก็บของตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเลยไม่ค้องทำไรมาก
แต่งตัว นั่งหาข้อมูลหน่อย
ตอนแรกกะจะไป ที่ueno แล้วไปเดิน ameyoko
แต่ดูแล้ว งงๆ คือถ้านั่งJRไปจะง่ายกว่า ถ้าเมโทรดูแล้วไกล เลยไม่ไป อนากถ่ายพุริกับพี่นุ่น
แบบใส่เสื้อคอนlead ไงฮ่าๆๆ
เออลืมบอกไปว่ากลับใส่เสื้อคอนกลับกัน
เนื่องจากทริปนี้จุดประสงหลักคือมาดูคอนlead
เราก็ต้องใส่เสื้อlead กลับ
พร้อมทั้งผูกหนังยางที่ซื้อหน้าคอน แถมยังได้สีฟ้ามาด้วยหุๆๆ
ใส่รองเท้าที่เพิ่งซื้อมากลับด้วย
ขอเอาฤกษ์นิดนึงว่าอีกไม่นานต้องได้เอารองเท้าคู่นี้กลับมาเดินที่นี่อีก
ก็เลยแบบยังไงเราก็ต้องผ่านชินจูกุอ่ะ
ก็เลยเอากระเป๋าฝากที่นี่แล้ว ไปถ่ายพุริกัน
เหมือนวันนี้จะมีคอนอาราชิป่ะ ? ไม่รู้ เรารู้แต่lead วงอื่นๆไม่รุ้เรื่องแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ ฮ่า^^
เห็นเด็กๆใส่เสื้ออาราชิมาถ่ายพุริกัน




แล้วก็เลยเดินเก็บตกทีนี่
คราวนี้มาชินจูกุทีไรก็จะมืดๆ ดูมึนๆๆ
ครั้งที่แล้วย้งได้แวะมาก่อนกลับก็เวลาประมาณ นี้ คราวนี้ก็ได้มาเที่ยงๆซะที
ก็เลยดูคุ้นตาขึ้นมาหน่อย ฮ่าๆ ก็เลยเดินๆเก็บตกแถวนี้หน่อย
เดินซานริโอ เดินไปอิเซตัน
ไปตายกับคิโนะ 7 ชั้น
แต่...อย่างหนังสืองานฝีมือที่ไทยของเยอะกว่าอย่างแรง
ที่นี่มี ของแต่ละชนิดไม่ถึง 3 เล่ม
แมกนี่ก็อยากได้เต็มไปหมดแต่วันนี้คำนวณตังเอาไว้แล้วว่าห้ามใช้เกิน นี้ๆๆ
Junonก็กลับมารอรับที่ไทยที่สั่งทุกเดือน
ได้แต่เดินน้ำลายไหลกันไป
ไปเดินมูจิ ทำไมดูเหมือนที่ขายที่ไทยมันถูกกว่าป่ะ? แต่ที่นี่แน่นอนว่าของต้องเยอะกว่า
เดินฆ่าเวลากันจนได้เวลาไปเอากระเป๋า แล้วเข้า ueno ซื้อK-sei กลับสนามบิน
นั่งปุเลงๆ หลับๆไป ตื่นมาแอบเมื่อยคอฮ่าๆ
ก็ไม่มีอะไรแล้วอ่ะ
จะกลับแล้ววววTAT
ไม่อยากกลับเลย
คิดถึงบ้านนะ แต่ไม่อยากกลับจากญี่ปุ่น
แต่ถ้าอยู่แล้วไม่มีคอนlead หรืออิเวนท์ อะไรก็เฉยๆอ่ะ
แบบอยู่ไปไร้ความหมาย เวิ่นเว้อ เสียดายไลฟ์ วันที่ 30
เหมือนวิชั่นเพิ่งไปคุยได้ว่าให้leadไปเล่น เฮ้อๆๆๆ
ไม่เคยคิดถึงแฟนคลับที่เค้ามาจากเมืองนอกเลยนะ!!ชิ!!~

แล้วก็ไปเช็คอิน ซึ่งสบายแล้ว เพราะพี่ดาวที่กลับมาก่อนเมล์มาบอกข้อมูลดีมากกกก
ขอบคุณมากค่ะ^^
ไปถึง เราซึ่งถือพาสปอร์ตไทยอยู่แล้ว พนง. เห็นก็ไม่ถามไรมากเหมือนคนอื่น ถามว่าบินไฟลท์ไปไทยใช่มั้ย?ฮ่าๆ
แถวแอบยาว รอนานอยู่
แต่ชอบตู้ที่ให้เช็คอินนะ เมืองไทยน่าจะเอามาใช้มั่ง สะดวกดี ชอบอย่างแรง~
กระเป๋า กลับมา ประมาณ 12 โล ไม่ให้ล๊อคด้วย แง่ม!
ไม่มีที่ไปก็เข้าเกทไปเดิน duty free เล่นดีกว่า
เหมือนครั้งที่แล้วทั้งไป-กลับมาterminal 2 คราวนี้ 1 ไง
ย้งว่า terminal 2 แอบหรูกว่า ฮ่าๆ
เดินๆๆร้านขนมยั่วยุมากก แต่อย่าง Tokyo banana นี่เห็นเลย ซื้อในเมืองถูกกว่าหลายร้อยค่ะ
เพราะฉะนั้นทุกอย่างขายแพงกว่าแน่นอนฮ่าๆ
ไม่ซื้อๆ เราบอกแล้วว่าเราคำนวณตังมาพอแล้ว
อ้อ แล้วมาถึงสนามบินเนี่ย
คำนวณเก่งมากกฮ่าๆๆ ไม่เหลือเหรียญกลับมาเยอะๆอีกแล้วนะ
คราวนี้คำนวณการใช้เงินได้พอดีเป๊ะๆๆๆ ไม่เหลือเหรียญเลย แต่ไปยืมเหรียญพี่นุ่น มา 20 เยนฮ่าๆ
คือขาดไปหน่อยนึง

(ตอน ตม. ขากลับ มีโปสเตอร์ วินส์ ไม่ได้เป็นแฟนคลับ แต่ขอกรี๊ดดดนิดนึง
เพราะของค่ายนี้แอบหายากตามถนนในเมือง
เป็นเหมือนรณรงค์การซื้อสินค้าของจริง
ถ่ายเสร็จปั๊บ เจ้าหน้าที่ บอกว่าห้ามถ่าย ดีที่ถ่ายเสร็จแล้ว เลยเก็บกล้องให้เค้าเห็นได้ทันที ฮ่าๆ
แล้วหันไปขอโทษ หารู้ไม่ว่าเราได้ถ่ายมาแว้ววว)

แล้วก็ไปแวะซื้อ Royce ให้พี่ดาว แล้วไปนั่งรอที่เกท
เห็นเครื่องบินแล้วเซ็ง จะร้องไห้ ไม่อยากกลับเว้ยยยยยยยยยยยยย
นั่งรอขึ้นเครื่องหิวง่ะ 2 วันติดกันที่ กินข้าวปั้น 100 เยน เนื่องจากความจน (คือตังมีน่ะมีแต่ไม่อยากใช้แล้วฮ่าๆ)
นั่งกินขนมที่ซื้อมา กินอุไมโบ
กินขนมคัตสึ ของโปรดฮิโรกิทั้ง 2 อย่างเลย
เอ่อ อร่อยสมชื่ออุไมโบ~
คัตสึก็อย่างแรงอ่ะ เสียดายหาซื้อมาอีกไม่ได้TAT
ถ่ายรูปเลียนแบบฮิโรกิมาหน่อยละกันฮ่าๆๆ(หน้าอ้วนเลย)


เด๋วจะหาว่าเราไม่มีหลักฐาน นี่เลย เฮียฮิโรกิ ชอบถ่ายรูป+อัพเกี่ยวกับของกิน -*- ฮ่าๆๆ


นั่งรอจนถึงเวลาขึ้นเครื่องก็หงอยๆ เซื่องซึมไม่อยากกลับบบบบบบ
จะร้องไห้ อายฝรั่งข้างๆ เฮ่ออ

พี่นุ่นนั่งริมหน้าต่างมั่งขากลับ ย้งนั่งกลาง มีฝรั่ง คนนึงนั่งริม
ช่วยยกของไรให้ nice ดี
เครื่องขากลับมี 17 againให้ดูกะจะดู แต่ว่าเรื่องแรกที่ขึ้นมาดันเป็น he just not that into you
เลยดูไปหน่อย หลับ~
สลึม สลือขึ้นมาเห็น 17 ไม่เอาไม่ดูระนอน เซ็ง!!

ของกินก็อร่อยสุดๆ คนละเรื่องกับเครื่องขาไปเลยก็งี๊แหละนะเครื่องมาจากเมกา ฮ่าๆๆ
มีพาสต้ากับข้าวให้เลือก
แน่นอน พาสต้า!!!
อร่อยๆๆๆ สลัดก็อร่อยๆๆๆ
ที่ยิ่งไปกว่านั้น บราวนี่ที่เรารอคอย
จากที่ไปอ่านรีวิวมา
แล้วจากความคาดหวังว่าเป็นสายการบินเมกา ของพวกนี้ต้องอร่อย
แล้วก็อร่ยโฮกกกก จริงๆ
ตอนแรกกะว่าจะเก็บกลับมากินพร้อมแม่
ม๊า ย้งขอโทษนะ TAT ย้งหิวเลยซัดหมดก่อน ไม่งั้นเราจะได้อร่อยด้วยกัน TAT ฮ่าๆๆ


อิ่มแล้วก็หลับสบายต่อ ตื่นมาจะถึงไทยแล้ว
กัปตันสายการบินนี้ซิ่งได้ใจจริงๆ ถึงก่อนเวลา เยอะอย่างแรง
เครื่องแตะพื้นปั๊บเปิดมือถือโทรหาแม่เลย
แม่ก็ออกจากบ้านมาแล้วฮ่าๆ เลยไม่ค่อยห่วง
ผ่านตม.ฉลุยอย่างรวดเร็ว
แต่มารอกระเป๋านานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
คือ...ตอนขึ้นเครื่องมาจากโน่นก็ไม่ให้ล๊อคเป๋า
นี่คงเปิดกันมันแล้วสินะ ข้างล่างน่ะ ห๊า!!!!
อะไรหายไปไม่ว่า แต่ของleadถ้าหายไปซักชิ้นน่ะ เจอกัน!!
ฮ่าๆๆ
ใครมันจะมาเอาของlead ฟร่ะ!
ได้กระเป๋าโทราแม่อีกรอบ
แม่บอก รถยางแตก.....
อยู่ทางเปลี่ยวๆระหว่างทางมาสนามบิน แถวๆ ใต้ทางด่วน ตรงเอแบคหัวหมาก
แอบเป็นห่วง แต่ก็ทำไรไม่ได้
ได้แต่รอต่อไป
จนแม่โทรมาว่าหาคนมาช่วยได้เรียบร้อยแล้ว
นั่งรอซักพักแม่ก็มารับ เย่~
ที่ยางแตก แม่สมมติฐานว่า ปากซอย ประปามันมาแงะท่อ ทำท่อ(อีกแล้ว)
แล้วแม่ก็รู้สึกว่าได้ขับทับอะไรไป
(ตอนหลังไปร้องเรียน เหมือนไมได้มีคันเราคันเดียวที่เป็น เค้าบอกจะติดต่อมาเรื่องค่าเสียหาย
ก็หายเงียบ แม่เลยโทรไป ก็ทำเป็นว่าแม่โทรไปผิด -*- )

แล้วขับไปส่งพี่นุ่นที่บ้าน แล้วก็กลับบ้าน~
จบทริปในการไปดู lead upturn 2009 ~Summer Day&Night Fever~
ของย้งแล้วTAT
ขอให้ได้ไปเจอกับlead ทุกๆคนใหม่ไวๆนะ

แถมด้วยรูปที่ไปถ่ายกับพี่ดาวหลังจากกลับมาแล้ว แต่งตัวเหมือนวันที่กลับมาจากที่นั่นเป๊ะๆ ทุกรายละเอียด อิๆ
ถ่ายแบบเดียวกับพุริlead ปีนี้ด้วย!!






***
เมื่อเช้าฝัน...
ถึง 4 คนนี้อีกแล้ว อาทิตย์นี้ 3 รอบแล้ว...
เพ้อมากป่ะ? ไม่อยากตื่น แต่ก็โดนปลุกกลางคันจากเสียงโทรศัพท์ -*-




 

Create Date : 22 กันยายน 2552    
Last Update : 22 กันยายน 2552 13:51:10 น.
Counter : 425 Pageviews.  

Lead upturn 2009 Trip@Japan : Day 7 Tokyo Disney Sea

lLEAD upturn ~Summer Day&Night Fever~ Trip
Day 7 : 28082009
Tokyo Disney Resort – Disney Sea


วันนี้จะไปดิสนี่กันเย่ๆๆๆ
เนื่องจาก 4 ปีที่แล้วโรงเรียนพาย้งไปดิสนีย์ธรรมดามาแล้ว
ย้งเลยขอพี่นุ่นไปซีแทนฮ่าๆๆ
ไปถึงที่นั่นราวๆ 10 โมงพอดีเป๊ะ
ไปซีต้องนั่งรถไฟเข้าไป ลืมดูว่าราคาไปเท่าไหร่
แต่โดนพนง ที่ยืนๆอยู่สะกดจิตให้ซื้อone day pass Disney line
(สะกดจิตจริงๆนะ พูดอยู่นั่นแหละ วันเดย์พาสๆๆๆๆ)
แล้วก็ซื้อ 650 (ตอนกลับเห็นว่าไป-กลับ แค่ 500 รอบละ 250
ขาดทุนTAT ม่ายยยยยยยยยย 150 กินข้าวปั้นได้อีกก้อนเลยนะนั่น
เสียดายโฮกกกกกกกกก เอาเถอะ โง่เอง กร๊ากกก)


เนื่องจากวันนี้รู้ว่าเสียตังค่าเข้าเยอะ แล้ว 5800 เลยแวะเซเว่นซื้อ ซื้อข้าวปั้นไปด้วย
น้ำก็เอาไปเองฮ่าๆๆ
คือของกินในนั้นมันแพง~ เฮ่อๆๆ
เป็นบิมโบ นี่นา จะให้ทำไงได้TAT
ซื้อบัตรแล้วก็เข้าไป


ว..ว...ว...ว๊าววว
อลังอย่างแรง!!
ภาพคุ้นๆตาเต็มไปหมดจากที่ได้ดูlead Disney treasure hunt อ๊ากๆๆๆๆ
เดินๆไปคิดไปว่า วันนี้จะได้เจอlead ม๊ายยยย
แต่คงไม่มาถ่ายรายการตอนปิดเทอมหรอก คนมันเยอะง่ะ
แล้วทัวร์เพิ่งจบ อีก 1-2 วันก็จะมีอีเวนท์อีก

เลิกเพ้อถึงlead

เดินต่อๆๆ
เข้าไปก็เจอร้านขายของตามเคย เดินๆๆหน่อยให้พอเกิดกิเลส อยากได้หูพวกตัวดิสนีทั้งหลายอีกแล้ว
แต่มาครั้งนี้ก็ไม่ซื้อ ค่ะ จน *0* ต้องประหยัด เพื่อแม่ !! ฮ่าๆ
เดินไปหาเครื่องเล่นกันเลยย
ที่ไปต่อแถวเล่นอันแรกก็
20000 leagues under the sea
เป็นเหมือนเรือดำน้ำไปผจญภัยใต้น้ำ ก็เรื่อยๆไป


ขึ้นมาปั๊บด้วยความที่อยากเล่น tower of terror มากกกกกกกกกกกกกกก
เลยเดินตัดไปโซนนั้นก่อนเลยฮ่าๆๆ
พี่นุ่นกลัวไม่ขึ้นทิ้งน้อง ขึ้นไปคนเดียวTAT
ดีที่คิวในรอไม่นานแค่ 20 นาทีเอง(ผิดคาดแฮะ)
สรุปอันนี้เป็นเครื่องเล่นที่ชอบที่สุดที่ดิสนีย์ซีเลย
ย้งไม่สปอยละกันว่ามันเป็นไง
เด๋วใครกลัวระจะไม่กล้าเข้าเหมือนพี่นุ่นฮ่าๆ(พี่นุ่น ขอเม้านิดส์นะ ฮ่าๆ)
แต่ย้งจะบอกว่ามันไม่น่ากลัวเลยน๊า~สนุกจะตาย
แต่ตอนไปต่อแถวมีแต่คนมอง ว่าอินี่มาคนเดียวเหรอ ฮ่าๆๆๆๆ
เล่นเสร็จออกมาพี่นุ่นนั่งรออยู่ กับความรู้สึกของตัวเองที่อยากขึ้นอีกรอบฮ่าๆๆ
ถ้ามีเวลาอยากจะมาเล่นอีกรอบจัง~


เดินต่อไปไปเล่น aquatopia ดันไปเลือกฝั่งที่แบบไม่เปียก มิน่าทำไมแถวมันสั้นๆจัง
ทั้งๆที่อีกฝั่งยาวมากแล้ววันรุ่นอยู่กันอีกแถวหมดเลย ฮ่าๆ ไม่เป็นไรๆ
สนุกแบบมึนๆ งงๆ


ลงมาปั๊บก็เอาบัตรไปกด fast pass Storm rider
ได้ให้กลับมาตอน 5โมงหน่อยๆ

เลยออกเดินเข้าสู่โซน lost river delta ไปต่อคิวเล่น Indiana Jones-Adventure Template of Crystal Skull
สนุกๆ เสร็จปั๊บลงมาจะเดินไปเล่น
Racing Spirit เจ้าเครื่องนี้ก็ดัง จำได้ว่าเคยเห็นบ่อยๆ
เดินไปด้วยความเก็งกิ อยากเล่นมากกก ไปถึง เห็นมันดูร้างๆ สรุป
ปิดซ่อม แง่ววววววววว ไม่อาวววว
จะเล่นนนน
ครั้งที่แล้วไปดิสนีย์ อิเครื่องบัซไลท์เยียร์ก็ปิด มากี่ทีทำไมต้องมีแต่พวกเครื่องเล่นดังๆปิดด้วย!!
ฮือออ!!~

เอาเถอะๆๆ ตลุยเข้าโซน Arabian coast ต่อ
ได้กลิ่นแกงกะหรี่หอมฟุ้งไปทั่ว อ๊ากก อย่ามายั่วนะเค้าไม่มีตัง!!!TAT
ดูแผนที่หาไรเล่นต่อ
ดูคิวๆสั้นๆ เลยเดินหลงเข้าไปใน Sindbad’s story book
รอไม่นานเลย
แต่เอ่อ เข้าไปนั่งแล้วจะหลับ
ออกแนวนั่งเรือ ดู a little small world ที่เกลียดมากกกของดิสนีย์
(ความหลังฝังใจเมื่อครั้งไป Euro didney ที่พี่ไปขึ้นเครื่องอะไรไม่รู้โหดๆอยากขึ้น แต่ตอนนั้นความสูงไม่ถึง นั่งเซ็ง อาเจ๊กที่ไปด้วยจึงพาไปนั่งอิบ้านี่ เซ็งหนักเข้าไปใหญ่ คือพี่ไปเล่นออกแนวรถไฟเหาะ อิย้งมาติดอยู่กับ เพลง little small world ซ้ำไปซ้ำมา เง๊ออออ )


แต่เข้าไปก็เหมือนได้ไปพักขา + แอร์เย็นๆหน่อย
แต่หลอนอ่ะ หุ่นซินแบ็ดเหมือนจริงเกิน น่ากลัว ตาโตๆ เต้นด๊องแด๊งๆๆ
ขอเตือนเลยละกันใครไม่ชอบพวกนี้หรือๆไม่มีกิจธุระที่ต้องหลอกเด็กๆ อย่าเข้าเลย!!~
ฮือออ
เห็นในแผนที่ว่ามี magic lamp theater ด้วย คนต่แถวยาวป๊าดดด ขนาดนั่งตากแดด แล้วนั่งรอกับพื้น
เอากระเป๋าจองกัน
เราก็อ่านแผนที่ได้ความว่าเป็นโรงหนัง เรื่องดูพวกนี้ไม่ค่อยสนฮ่าๆ ขอเครื่องเล่นๆ
เลยเดินต่อ เจอม้าหมุน อยากเล่น แต่ไม่ขึ้น ฮ่าๆ อาย~
แก่แล้วTAT

เดินๆไปอ๊ะ mermaid lagoon ตอนแรกเห็น scuttle scooter ไปต่อคิวแล้วด้วย
แต่ดูเป็นเครื่องเด็กๆเลยเดินออกมาลงไปเมืองเมอร์เมดกัน
สวยมากกกกกกกกกกก
แต่ดูแล้วจะเป็นเหมือนโซนของเล่นเด็กๆ พ่อแม่ เข็นรถเข็นเด็กมากันเต็มเลย
มีเด็กๆวิ่งเต็มไปหมด
ในนี้มีโรงละครอีกแล้ว แต่ไม่เข้า เพราะเคยดูใน lead Disney treasure hunt เห็นแล้วแบบ
เอ่อ...ถ้าได้มาจะไม่ขอดู ฮ่าๆๆ
แล้วก็เลยไปเล่นเครื่องเล่นเด็กๆกันซักเครื่องเหอะ ไปเล่น blowfish balloon race
เหมือนขึ้นบอลลูนไปแล้วก็ ยกมือขึ้นแล้ว หมุนๆ~
ก็เรื่อยๆ
ลงมาปั๊บขอเผ่นออกจากโซนเด็กๆเต๊อะ
ถึงเด็กๆญี่ปุ่นจะน่ารักก็ตาม แต่ที่นี่มันดูเยอะเกิ๊น กร๊ากกก

* เอ่อ รูป ... ลมพัดซะ กร๊ากก

ออกมาปั๊บไปต่อแถว journey to the center of the earth
เห็นเวลารอแล้วแบบ...120นาที
แต่ก็ต้องรอ เพราะเครื่องเล่นดูจะเล่นไปหมดแล้วตอนนั้น บ่าย 2
เราก็มุดเข้าไปต่อแถว
ออกมาอีกที 4โมงครึ่งได้ ฮาๆๆ
ยืนรอกันจนเซ็งไปกันเลยเจ้าเครื่องนี้ เดินวนๆเวียนๆกันไปเรื่อยๆ ยังไม่พอ
พอนึกว่าแถวถึงแล้ว
กลับยัดเราลงลิฟท์ ที่นึกว่าโผล่ออกไปก็จะได้เล่น
แต่กลับลงไปออกไปแล้วก็ต้องไปต่อแถวอีกรอบ ฮา.....
แต่เครื่องนี้ก็เป็นเครื่องที่สนุกอีกเครื่องฮ่าๆ ก็คุ้มเวลาที่รอหน่อย
แต่ว่า ยังไง tower of terrorก็สนุกกว่าอ่ะ
ออกมาปั๊บไม่มีที่ไป fast passก็ยังใช้ไม่ได้ เวลาแอบเหลือ เล่นเครื่องเล่นกันทั่วแล้ว
ถ้าที่ปิดไปเปิดเวลาคงจะพอดีเล่นหมดเย็นๆเนอะ
เลยไปเดินเล่นๆๆ
เดินไปเวิ่นเว๊อไป (จริงก็ทั้งวันที่เดินที่นี่)อยากเจอlead มาถ่ายรายการ!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฮืออTAT

จนถึงเวลาไปเล่น storm rider ไปปั๊บ โชว์บัตรเบ่งแล้วก็เดินเข้าไปเลย ฮิ้วๆๆ
เครื่องนี้เป็นเหมือนโรงหนัง 4 มิติง่ะ แบบ พาเราเดินทางเข้าสู่ พายุ
เป็นเหมือนเรานั่งไปในเครื่องบินที่จะคอยไปทำลายพายุไรเง๊
เฉยๆนะ เคยเล่นแนวนี้มาเยอะแล้วอ่ะ มันไม่ค่อยโหด ฮ่าๆๆ
(ชอบเครื่องเล่นที่มันโหดๆอ่ะ ฮ่าๆ)


* ตัวมาสคอตดังๆ ชอบไปอยุ่ในร้านอาหารที่บิมโบย้งไม่เข้าTAT
ครั้งนึงเจอ น้องเหมียวมารีพร้อมพลูโต ไปยืนรอนานมากกกก
มีแต่คนมาแย่งชิงไป
พอจะถึงคิวเรา สต๊าฟก็หันมาบอกว่าน้องเหมียวมารีต้องไปพักแล้ว
TAT งื่อออออ
แต่ก่อนหน้าที่เจ๊มารีจะกลับเข้าอู่ เจ๊แกไปเสียเวลาเกาะหนุ่ม หลีซะหนึบเลย
แง่มๆๆๆๆ ไม่ยอมมาถ่ายรูปกับเค้านะมารีจัง!!! โกรธ!!!

** คราวนี้ช๊อปขายของดิสนีย์กินตังย้งไม่ได้ฮ่าๆๆๆ (ได้ข่าวว่าครั้งที่แล้วโดนไปเยอะ)
ดีใจๆๆ ตังเหลือกลับบ้าน+เอาไปก็ไม่ได้ใช้อ่ะ จะซือ้ไปไมล่ะ?



ออกมาไม่มีไรทำแหล่ววว
ที่นี่เล็กกว่าแลนด์ธรรมดาจริงๆด้วย แต่ชอบบรรยากาศริมอ่าวโตเกียว
การตกแต่งอะไรงี๊ ก็ไม่เหมือนดิสนีย์ที่อื่นๆทั่วโลก
(เอ่อ ได้ข่าวว่ายังไม่ได้ไปที่ อเมริกา กับฮ่องกง เลยนิแก!)
พาเรดก็ได้ดูไปแล้ว 2 อัน
ก็เลยมุ่งหน้ากลับชินจูกุ


เนื่องจากต้องแวะเปลี่ยนรถไฟที่นี่อยู่แล้วก็ต้องลงไปเดินๆหน่อยฮ่าๆ
(ได้ข่าวว่าเราเดินชินจูกุทุกวันรุย)
ไปดงกิ วันนี้จะไปซื้ออุไมโบ
ไปเดินตามหา ขนมคัตสึ ที่นี่ไม่มีอ่ะ สรุปขนมที่เราตามหาเจอที่จิบะ ได้มาแค่ชิ้นเดียว
รู้งี๊ ถ้ารู้ว่าหาไม่เจออีก จะเหมาที่นั่นมาแล้วแง่มๆๆ
แล้วอุไมโบแบบรวมรสถุงใหญ่มันดันแพงกว่าร้านที่Tokyo dome cityอ่ะ
เซ็ง!!
กลับไป
ไม่มีตังแล้วว
กินข้าวหน้าเนื้อจานโปรดมัตสึยะ 290 เยน *0*
รักร้านนี้ชะมัด!!~

เรื่องรายละเอียดเงินที่ใช้วันนี้ต๊ะไว้ก่อน
คือหาสมุดโน๊ตที่จดเอาไว้ไม่เจอง่ะTATจะเอามาเพิ่มเมื่อหาโน๊ตเจอ
----------------------------------------------------------------------
หลังจากกลับมา
ทั้งฮิโรกิและอากิระอัพบล๊อก รู้สึกจะไปกันวันที่ 10 /9 วันพฤหัส
ไปหลังจากที่เราไป 2 อาทิตย์เง๊ออออออออออออออออออออออ

*ขอบคุณรูปจากกล้องพี่นุ่นด้วยค่ะ^^
ขอบคุณที่คอยถ่ายรูปให้เด็กบ้าดิสนีย์แลนด์ด้วยนะคะ ฮ่าๆ




 

Create Date : 22 กันยายน 2552    
Last Update : 22 กันยายน 2552 9:50:08 น.
Counter : 301 Pageviews.  

1  2  3  4  

Kagimoto Y.y
Location :
Tokyo-->Ibaraki Japan

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




follow me @KagimotoYy
facebook: Thai Leaders
メラメラสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2539メラメラ
ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียนหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจะถูกดำเนินคดีตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

☆*゚ ゜゚*☆*゚ ゜゚*☆*゚ ゜゚*☆*゚ ゜゚*
New Comments
Friends' blogs
[Add Kagimoto Y.y's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.