|
|
ไม่ใช่แค่เมืองเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน เสียดายวัฒนธรรมดีๆ ของเอเชีย
สมัยก่อนชาวเอเชียเราถือว่าการแสดงออกทางเพศเป็นเรื่องที่ควรทำกันในที่ลับ แต่ช่วงนี้เซี่ยงไฮ้เกิดอะไรขึ้นก็ไม่ทราบ เดินไปเดินมาจะเห็นเด็กมัธยมยืนกอดกัน จูบกัน ในที่สาธารณะชนิดที่ฝรั่งยังเบือนหน้าหนี พร้อมกับหัวเราะเยาะกันเบาๆ ในหมู่เพื่อนฝูง และเปรยว่า Get a room! 
เด็กจีนน่าจะฟังไม่ออก แต่ไอ้คนฟังออกมันยืนหัวโด่อยู่ในลิฟท์ด้วยเนี่ย อายแทน... ที่อายเพราะผมและผิวของเราฟ้องว่ามีสายพันธุ์เดียวกัน ที่อายเพราะความเป็นผู้หญิงเอเชีย แม้จะไม่ได้ร่วมชาติเดียวกัน ที่อายเพราะฝรั่งเค้าแยกไม่ได้ว่านี่คนไทย นั่นคนจีน ตอนที่เค้าส่งสายตามาหัวเราะด้วย ได้แต่เบือนหน้าหนี เพราะเด็กคู่นั้นยืนกอดกัน จูบกันโดยขวางทางเข้าออกของลิฟท์ไว้เกือบทั้งหมด (เพราะยังมีเพื่อนผู้ชายของเด็กสองคนนี้ยืนอยู่อีกมุมหนึ่ง)
ทุกคนที่จะเข้ามาต้องเดินสะดุดเท้าของสาวเจ้าที่ยื่นออกมาหนีบขาฝ่ายชายไว้ ด้วยความยาวที่ยื่นออกมาราวครึ่งหนึ่งของประตูลิฟท์
แม้ว่าจะไม่ใช่คนเคร่งครัดอะไรนักหนา ด้วยเข้าใจว่าฮอร์โมนของวัยรุ่นมันร้อนแรง ประกอบกับการหลั่งไหลของวัฒนธรรมตะวันตกที่พรั่งพรูเข้ามาจนคนในประเทศที่เคยปิดอย่างจีนเลือกและกลั่นกรองที่จะรับไม่ทัน แต่การเห็นภาพเหล่านี้ปรากฏในระยะใกล้ แบบไม่อายสายตาใครแบบนี้ มันค่อนข้างน่าตกใจ และน่าสะอิดสะเอียน
ความจริงแล้ว ภาพของผู้หญิงจีนสาวๆ ที่กอดรัดฟัดเหวี่ยง ยืนแลกลิ้นกับฝรั่งตามริมถนนหนทางก็มีให้เห็นจนชินตา และประเมินได้อยู่ว่าผู้หญิงเหล่านั้นมีวัยเพียงพอที่จะรู้ว่าสิ่งที่กำลังแลกอยู่มันคุ้มค่าหรือไม่
แต่เด็กในวัยเรียนที่กำลังเดินตามความเคยชินทางสายตา จะรู้หรือไม่ว่า อะไรกำลังจะตามมา ต่อให้โลกจะก้าวไปไกลแค่ไหนก็ตาม คนเอเชียก็ไม่น่าจะมีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องแสดงออกทางเพศให้คนเดินถนนทั่วไปได้รับรู้ถึงความร้อนรุ่มที่อัดอั้นอยู่ภายใน
เก็บไว้เพียงไม่กี่นาที รอให้ถึงโรงแรม ถึงหอพัก ถึงบ้าน หรืออะไรก็แล้วแต่ ก็จะได้ทำตามในสิ่งที่ตัวเองต้องการอยู่แล้ว หรือแท้ที่จริงแล้ว สิ่งที่ทำเป็นไปเพื่อต้องการแสดงออกถึงความเป็นฝรั่งในตัวเอง (แต่ฟังภาษาฝรั่งพูดไม่ออกซะงั้น  )
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะบ้านเมืองมันเปลี่ยนแปลงเร็ว หรือ ประเทศถูกเปิดเร็วเกินไป จำได้ว่าเคยเห็นวัยรุ่นบ้านเรามีพฤติกรรมการแสดงออกแบบนี้อยู่บ้าง แต่ไม่ถึงขนาดที่จะทำให้เกิดมลพิษทางสายตาได้มากขนาดนี้
ถ้าถามว่ารับได้มั้ยกับการแสดงออกทางเพศของเด็กไทย ประเภทกอดกัน จูบกัน (แบบจุ๊บที่แก้ม ที่ผม ที่หน้าผาก) ถ้าเด็กคนนั้นเป็นลูกหลานเราเอง แน่นอนว่าคงจะรับไม่ได้ แต่สำหรับคนนอกที่ชีวิตเด็กเหล่านั้นไม่มีความเกี่ยวข้อง คงจะได้แต่สงสารบุพการีของเด็กเหล่านั้น และเห็นเป็นเรื่องเหลือวิสัยจะไปพูดถึง ตราบเท่าที่ไม่ได้สวมชุดนักเรียน นิสิตนักศึกษามาทำให้เห็น
ส่วนการเที่ยวได้แลกลิ้นจนน้ำลายยืดตามร้านอาหารหรือถนนหนทางนี่ เห็นจะรับไม่ไหว ซึ่งก็ถือว่าโชคดีที่อยู่มาจนแก่ป่านนี้ยังไม่เคยเห็นคนไทยทำกันแบบที่เยาวชนเซี่ยงไฮ้กำลังทำอยู่เลย (ยกเว้นบางบริเวณในไทยที่สงวนไว้ให้ผู้มีอาชีพพิเศษได้โชว์คุณภาพสินค้า - ซึ่งแม้จะรับไม่ได้ แต่หมดปัญญาจะพูดถึงอีกเช่นกัน เพราะเป็นอาชีพเลี้ยงปากท้องของเค้า ตราบเท่าที่เรายังมีปัญหาความยากจน บ้าลัทธิวัตถุนิยมไม่รู้จบสิ้น)
ได้แต่เสียดายวัฒนธรรมดีๆ ความสวยงามของการเป็นคนเอเชียที่อารยธรรมมาแต่โบร่ำโบราณ แต่เรากลับไปวิ่งตามชนชาติที่ถือกำเนิดมาได้แค่ไม่กี่ร้อยปี แล้วมองเห็นความเสื่อมเป็นความโก้เก๋ไป
ขอให้ความโชคดีนี้เป็นของเราชาวไทยตลอดไป อย่าให้ต้องมีฝรั่งคนไหนมาเปรยว่า Get a room ให้ได้ยินในแผ่นดินไทยเลย เจ้าประคู้ณณณณณณ.....
| Create Date : 17 ธันวาคม 2552 |
| Last Update : 17 ธันวาคม 2552 4:38:25 น. |
|
5 comments
|
| Counter : 1471 Pageviews. |
 |
|
|
| โดย: กี้ IP: 58.9.124.33 วันที่: 17 ธันวาคม 2552 เวลา:12:34:44 น. |
|
|
|
โดย: เกรซายน์  วันที่: 17 ธันวาคม 2552 เวลา:13:48:06 น. |
|
|
|
| โดย: chabori วันที่: 17 ธันวาคม 2552 เวลา:20:52:55 น. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Location :
Shenyang China
[Profile ทั้งหมด]
|
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]
|
ที่ว่า พลัดถิ่น กิน เที่ยว ช้อปฯ ไปกับรักครั้งสุดท้าย เพราะรักครั้งนี้พาระหกระเหินไปโน่นมานี่ อยู่ตรงโน้นนิด ตรงนี้หน่อยไปเรื่อยเปื่อยค่ะ
จึงพอจะเข้าใจความรู้สึกของคนที่ต้องพลัดจากบ้านไปอยู่ถิ่นที่ไม่คุ้นเคย อาหารที่ชอบก็หาไม่ค่อยได้ ของที่เคยใช้ก็ไม่ค่อยอยากจะมีให้ซื้อ ฯลฯ
บล็อกนี้เลยถือกำเนิดขึ้นมาเมื่อวันที่ 13 ต.ค. 2549 เพราะคิดว่าอาจจะเป็นประโยชน์กับคนที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกันบ้างไม่มากก็น้อยนะคะ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องทางจีนๆ ก็แหม...ทางตะวันตกน่ะ หาอะไรก็ง่ายอยู่แล้วนี่คะ รู้ภาษาอังกฤษซะอย่างไปไหนก็เอาตัวรอดได้
หลังจากแว่บไปเก็บความรู้ตามบล็อกตกแต่งต่างๆ แล้ว ปริมาณเทคโนโลยีในสายเลือดก็ค่อยเพิ่มขึ้นมาในระดับหนึ่ง ตอนนี้จึงมีบล็อกที่ทำสำเร็จหลายบล็อกเลยค่ะ (ขอบคุณป้ามดและอีกหลายท่านค่ะ)
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามา เชิญไปเที่ยว ชม ช้อปฯ และชิมด้วยกันเลยค่ะ มีคำแนะนำ ติ ชมอย่างไร ฝากข้อความมาได้เลยนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักและรับทุกความเห็นค่ะ
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
ภาพและบทความบนเวบไซต์แห่งนี้ จัดทำเพื่อเผยแพร่บนเวบ bloggang.com และ pantip.com เท่านั้น
"ห้ามนำภาพ ข้อความ หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของภาพ และ/หรือ ข้อความในเวบไซต์แห่งนี้ไปใช้ก่อนได้รับอนุญาต หากละเมิดจะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด"
|
|
|
|
|
|
|
|
|
)
สาธุ
ไม่อยากให้เครียดมากน่ะค่ะเข้าใจความรู้สึกคุณดีอายแทนคนเอเซียด้วยกันแต่ไม่เข้าใจแล้วที่โน่นเขาไม่มีกฏหมายอนาจารหรือคะ สาธุอย่าให้ลูกหลานไทยถึงขั้นนี้เลย...