ไม่ขอบินให้สูงอย่างใครเขา จะบินเอาเท่าที่เราจะบินไหว ท่าที่บินไม่จำเป้นต้องเหมือนใคร...แค่บินไปให้ถึงฝันเท่านั้นพอ

it_tai
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนที่อยากเขียนเรื่องราวที่มีสาระ แบบไร้สาระ เพราะมันเป็นมุมที่พักใจและทำให้เราสบายใจขึ้น
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add it_tai's blog to your web]
Links
 

 

คำปลอบโยนของแม่

วันอาทิตย์ที 27 มิถุนายน 2553

วันนี้เป็นวันหยุด ทีหลายๆคนคงจะนอนตื่นสาย เพราะเป้นวันหยุดที่รอคอย

แต่เราต้องตื่นแต่เช้ากว่าวันปรกติ ตื่น ตี5 เพื่อเตรียมตัวเดินทางไปเรียนที่ราชภัฏธนบุรี สมุทรปราการ คงจะว่าไปเรียนซะไกล เราพักอยู่มีนบุรี มันเป้นที่เรียนที่เปิดระดับเทียบโอนป.ตรี ที่เรียนเฉพาะวันอาทิตย์ ซึ่งสะดวกกับคนที่ทำงาน จันทร์-เสาร์อย่างเรา ก็อดทน ไม่เป็นไรหรอก สู้ไหวละกัน บอกตัวเอง เปิดเรียนวันแรก เรียนซะเต็มเม็ดเต็มหน่วย ทำไงได้เวลามีจำกัด อาจารย์อยากให้ได้เยอะที่สุด ก็เป็นเรื่องยากเหมือนกันนะคะ ที่ก้าวเข้ามาเรียน แต่ก็นะ เรียนเพื่อรู้ เพื่อประสบการณ์ เพื่อโอกาสในการค้นหา เจอะเจอ อาไรหลายๆๆอย่าง เพราะเราไม่มีโอกาสได้เรียนภาคปรกติต่อเนื่องเหมือนคนอื่นๆๆเขา ถึงวันนี้ยังอยากทำสิ่งๆนี้ให้แม่ได้ภูมิใจ ในตัวเรา และเราก็จะได้เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูกได้ อยากทำสำเร็จ อายุ 30 แล้วก็เหอะ รู้ว่าแม่ดีใจ และแอบคาดหวังลึกๆๆที่อยากมีโอกาสมางานรับปริญญาลูก ถึงหน้าที่การงานเราก็พอมีเงินเดือนเลี้ยงครอบครัวได้ แต่ก็ยังขัดสนอยู่บ้าง เราก็ยังอยากที่จะทำความฝันตรงนี้ให้ได้

ถึงจะเหนื่อยกับหลายๆเรื่อง แต่ก็ยังต้องสุ้ 4 ทุ่มกว่าๆนอนไม่หลับมีเรื่องไม่สบายใจ เลยโทรหาแม่ ร้องให้ด้วย ถามแม่ว่าตัวยุ่งหลับยัง ( ลูกสาว ) แม่บอกหลับแล้ว และคำพูดต่อมาคือ อย่าร้องให้ไปเลยนะลูก หยุดร้องเถอะ ลูกแม่เก่งนะ ที่ทำได้มาถึงทุกวันนี้ ไม่ว่าผลในการกระทำจะออกมาดีหรือร้ายแค่ไหน ก็จงภูมิใจว่าเราได้พยายาม และทำดีที่สุดแล้ว นี่คือคำพูดของแม่ ทั้งๆๆที่เรายังไม่ได้เอ่ยอะไรเลย เพราะแม่รู้ว่าในชีวิตเราเจอกะอาไรมาบ้าง แม่บอกอีกว่า อยากร้องก็ร้องแค่วันนี้นะ พรุ่งนี้ต้องยิ้มให้ได้ อย่ายอมแพ้ อย่าขอใครกิน อย่าก้มหัว หรือทำความอ่อนแอให้ชีวิตล้มเหลว มีโอกาสให้สู้ก็ต้องสู้ แม่เชื่อว่าลูกทำได้ ...คำพูดเหล่านี้ เราเอ่ยขอบคุณแม่แล้วบอกว่าไม่เป็นไร ยังไหวอยู่ ไม่ต้องห่วงนะ มีกำลังใจละ แล้วก็เปลียนเรื่องพูดให้แม่ได้ยินเสียงหัวเราะ เล่าเรื่องที่ไปเรียนวันแรกให้แม่ฟังสุดท้ายสิ่งที่ได้ก่อนวางโทรศัพท์คือ ..กำลังใจมหาศาล...แล้วเราก็สวดมนต์ก่อนนอน ตื่นแต่เช้ายิ้มรับกับวันใหม่ วันนี้ก็หัวเราะกับเพื่อนที่ทำงานทั้งวัน สมองไหลรื่น สามารถเรียบเรียงเนื้อหาของงานและเขียน procedure ฉบับใหม่ ได้เรียบร้อย

ขอบคุณแม่ ขอบคูณพระที่คุ้มครองให้มีสติ และสามารถยิ้มได้ในวันนี้




 

Create Date : 28 มิถุนายน 2553    
Last Update : 28 มิถุนายน 2553 20:09:02 น.
Counter : 253 Pageviews.  

ในวันที่ไร้เรี่ยวแรง


p> นั่งน้ำตาคลออยู่พักใหญ่ๆๆ ก่อนที่จะนึกถึงบล็อคนี้


ทางออกที่ดี ที่ทำให้เราได้หยุดความคิดต่างๆนาๆ เพื่อนั่งอ่านเรื่องราวใน


บล็อคแห่งนี้ ซึ่งนำความสบายใจมาให้เราได้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง เพื่อนที่ดีที่สุด


ที่ให้เราระบายอาไรได้ เหมือนกับรับฟังแบบไม่โต้ตอบ พักนี้มีเรื่อง


เครียดๆๆ มากมาย ทับโทมเข้ามา จนแทบจะรับมันไม่ไหว บางทีจิตใจก็


วุ่นวายเหมือนคนบ้า แต่ก็พยายามที่จะหยุดความคิดตัวเองและมองโลกในแง่


ดี ต่อไป ยอมรับนะว่าพยายามอย่างมาก ที่จะต่อสู้กับปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น


แต่บางทีก็ท้อแท้ แทบจะถึงที่สุด...สิ่งที่ทำให้มีกำลังใจ และมีกำลังใจที่จะ


ต่อสู้ต่อไป คือ แม่ พ่อ และลูกสาว และสามี สุดที่รัก







Free TextEditor




 

Create Date : 17 มิถุนายน 2553    
Last Update : 17 มิถุนายน 2553 18:43:19 น.
Counter : 112 Pageviews.  

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.