Welcome to My World :) You're Welcome.

แย๊ แย่...

คนเราบางทีก็หลงตัวเองเนอะ โดยเฉพาะเพศชาย
เอาอีกละ เริ่มมาเป็นเฟมินิสต์อีกละ
อ่ะ ไม่จริงก็ได้ ก็ทั้งคู่แหละ
คือ แบบ ไม่รู้ดิ ชอบคิดว่า ตัวเองดูดี เลือกได้
เลยคิดว่า คนที่อยู่ด้วยกัน คนที่เจอกันตอนนี้
มันไม่ดี มันไม่ใช่ซักที

เอาวะ ไม่เป็นไร กูเลือกได้ คนต่อไปที่จะเข้ามา
ต้องดีกว่าเดิม

แล้วมึงจะรู้ไหม
เมื่อไหร่ มันถึงจะเจอคำว่า ที่สุด ล่ะ?
ได้ยินเพลงนี้เข้าก็เลยชอบ
แอบเอามาใส่ เพื่อเตือนสติตัวเอง
และคนบางคนด้วย
เผื่อจะได้รู้สึกตัว และคิดได้ซักที 5555
--------------------------------------------------------------
แย๊ แย่ - Monotone
โวยวาย จุ้นจ้าน น่ารำคาญ ขี้เมา
นอนดึก ละเลย ไม่ยอมทำงานในตอนเช้า

ชวนทะเลาะ ขี้โมโห คุยโว ปากเสีย
กินเบียร์ พนันบอล เอาแต่นอนทั้งวัน ทุกวัน ทั้งวัน

เธอบอกว่าอยากจะกินข้าว แต่ฉันอยากจะไปฟังเพลง
แต่พอโกรธก็เป็นนักเลง ให้คอยเกรงกลัวเรื่อยมา

ไม่ยอมอยู่ตามลำพัง ไม่ยอมทำอะไรหวานๆ
ยังมีเพื่อนมาคอยรังควาน ให้ปวดกบาล เรื่อยมา เรื่อยมา

โอวว ฉันแน่ใจ นี่เธอกำลังจะทิ้งฉันใช่ไหม
โอวว ฉันแย่ไป ไม่มีอะไรก็แค่อยากให้เธอรู้
ถ้าเธอ ว่าฉันแย่
วันนึงเธอก็คงจะพบกับคนที่คิดว่าแย่ แย๊แย่
ถ้าเธอ ว่าเขาแย่
และในวันนั้นเธอคงจะคิดถึงฉันแน่แน่ แน่แน่
--------------------------------------------------------------
ชอบมาก ฟังครั้งแรกแล้วแบบ เหี้ยไรเนี่ย
มันแบบ เหมือนด่าตัวเองว่าแย่
แต่เหนือ แย่ มันยังมี แย๊แย่

เหมือนแบบเราไปเจอคนชั่ว แต่ก็มีคนชั๊ว ชั่ว
คิดออกป่ะ?มันเหมือน ขั้นกว่า อ่ะ
แต่ถ้าเราใช้คำวิเศษณ์ที่เป็นในแง่บวก อารมณ์แบบ
สวย ดี เงี้ย
พอใช้การซ้ำคำ ที่เป็นการเน้นแล้วเนี่ย
เรากลับไม่ได้คิดว่ามันเป็นการย้ำว่า มันมีคุณสมบัติตามนั้น
มันเป็นอารมณ์ ประชด มากกว่า เข้าใจป่ะ?

ถ้าเราชมว่า มึงเนี่ยะ หล๊อ หล่อ
แกจะดีใจป่ะ?
หรือเราชมว่า แกๆ วันนี้แก ส๊วย สวย
แกจะรู้สึกดีป่ะ?

นั่นแหละ ประมาณนั้น
ปล. คุ้นๆมั้ยว่าเป็นสำเนียงใคร? ไอ้การย้ำๆคำอย่างเนี้ย!

ไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่ถ้าเธอคิดว่เราแย่ละก็
ต่อไปเธอคงจะเจอคนที่แย๊แย่!
(โปรดลากเสียงตรงคำวว่า แย๊ ด้วย)

(อันนี้ไม่ได้ประชดประชัน
แต่เป็นการเน้นย้ำความสำคัญ
และขยายความให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น)




 

Create Date : 06 พฤษภาคม 2552    
Last Update : 6 พฤษภาคม 2552 21:33:14 น.
Counter : 284 Pageviews.  

ยังจะมีไหม



เมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้เปิดสมาคมสาวออฟฟิศที่ร้านเค้กแถวที่ฝึกงาน
แล้วจู่ๆ หนึ่งในสมาชิกก็เอ่ยถามขึ้นมาว่า

สาว1 : แก แกเคยคิดบ้างไหมวะ? ว่า เราจะมีคนๆนั้นจริงนึเปล่า

สาว 2 : คนไหน?

สาว 1 : ก็แบบ... คนที่ แบบว่า...

สาว 3 : เคย!

สาว 1 : แก เข้าใจชั้นใช่มั้ย

สาว 3 : อืม เคยคิดเลยล่ะ เกิดมาตั้ง 21 ปีแล้ว คิดว่า
ชีวิตชั้นจะมีคนๆนั้นไหม? คนที่จะรักชั้นและเป็นคนๆเดียวกับคนที่ชั้นรัก
คือ ไม่ได้คิดถึงเรื่องโรแมนติกนะ แต่แบบ...

สาว 2 : คิด...

สาว 1 : เฮ้อ นั่นน่ะสิ แก ไม่ใช่ว่าชั้นไม่มองหานะ
ชั้นก็พยายามหาคนๆนั้นอยู่ แต่ชั้นก็อดที่จะตั้งคำถามกับตัวเองไม่ได้ว่า
คนๆนั้นของชั้นจะมีจริงนึเปล่า? ไม่ใช่ว่าหน้าตาก็จะไม่ดีนะ

สาว 2 : เออ จริงๆ หน้าตาพวกเราก็ไม่ได้แย่นะ

สาว 3 : นั่นน่ะสิ มันเคยมีบ้างนะ ที่รู้สึกว่าใช่ แต่..เค้าก็ไม่ใช่ของเราอยู่ดี

สาว 1 : แล้วแกคิดว่ามันจะมาเมื่อไหร่?

สาว 2 : ยังไม่เกิดมั้ง

สาว 3 : แต่คงไม่โชคร้ายขนาดไม่มีเลยหรอกมั้ง

สาว 1 : แกเคยได้ยินเรื่องเนื้อคู่หรือเปล่า
เหมือนประมาณว่า คนเราจะมีเนื้อคู่แค่คนเดียว
ถ้าเกิดเนื้อคู่เราตายไป... เราก็จะต้องอยู่คนเดียวอ่ะ

สาว 2 : .....

สาว 3 : งั้นภาวนาให้เนื้อคู่ชั้นยังไม่่เกิดละกัน

สาว 2 : อย่าเพิ่งตายละกัน อย่างน้อยก็โผล่หน้ามาให้เห็นก่อน
ประมาณว่ากูยังมีเนื้อคู่นะ!!!

สาว 1,2,3 : 5555555555555

สาว 2 : ( นั่งจิ้มเค้กกินเงียบๆ)

สาว 3 : (มองไปรอบๆร้าน เหมือนคิดอะไรบางอย่าง)

สาว 1 : (หลบสายตาลงต่ำ มองที่โต๊ะ )

สาว 1,2,3 : เฮ้ออออออออออออออ.......

------------------------------------------------------------------

ดูเป็นชีวิตสาวออฟฟิิศเนอะ.... 5555
จนมาบัดนี้ ไม่ได้ปฎิเสธนะว่า ไม่เคยคิดเรื่อง คนๆนั้น
และทุกครั้งทีไ่ด้เห็นใครที่เขารักกัน ได้เห็นคนแต่งงาน
ไม่ได้รู้สึกอิจฉานะ แต่รู้สึกดี ที่เห็นเค้ารักกัน

แล้วพอกลับมาย้อนมองดูตัวเอง
แล้วกูจะมีบ้างไหม?

เท่าที่ผ่านมาไอ้คนที่คิดว่าใช่ ก็ไม่ใช่
มีบ้าง ทั้งที่ เค้าไม่ใช่ของเรา และเราที่ไม่ใช่ของเค้า
ไม่สิ ไม่ได้เรียกว่า มีบ้าง เรียกว่า "มีครบ" ดีกว่า
ครบทุกรสชาติจริงๆ
พูดไปแล้วก็เศร้าเนอะ ไม่ปฏิเสธอีกเหมือนกันว่า
เป็นคน Sensitive ในเรื่องความรัก (ดูดีเนอะ)
แต่ทำไม ไม่เข้าใจว่า ทุกครั้งที่เราได้รับบทเรียนจากความรัก
ความสุขมันได้น้อยกว่าทุกที
ทำไมต้องการให้เราเรียนรู้แต่ในด้านของความเจ็บปวด
"เป็นมุมกลับของความรัก"

เวลาผ่านไป คิดในยามที่เหงาทุกครั้ง

ชีวิตเราจะมีไหม? ยังจะมีอยู่ไหม?
คนที่จะเป็นของเรา คนที่เราจะเป็นของเค้า

คนที่เราจะรักกันให้ทั้งหมดของหัวใจ
และเค้าก็จะให้เราหมดทั้งหัวใจของเค้าเหมือนกัน

คนที่เราจะสามารถ ฝากหัวใจไว้ที่เค้า
และเค้าก็ฝากหัวใจไว้ที่เรา
เราต่างมีชีวิตได้ด้วยหัวใจของอีกฝ่าย
หัวใจเราได้มีชีวิตอยู่ในตัวเค้า
หัวใจเค้ามีชีวิตอยู่ในตัวเรา

คนที่จะตอบแทนความรักของกันและกัน ด้วยความสุข
เข้ามาสอนบทเรียนแห่งความรักให้เหมือนด้านที่คนอื่นเค้าได้เรียนกัน
และจะไม่มอบบทเรียนของความรักในมุมกลับให้เราอีก

ทุกครั้งที่เราคิด... ทุกครั้งจะเกิดคำถาม?

ยังจะมีไหม? สำหรับเรา...




 

Create Date : 02 พฤษภาคม 2552    
Last Update : 3 พฤษภาคม 2552 12:24:23 น.
Counter : 249 Pageviews.  

ด้วยผลแห่งความรั่ว

สืบเนื่องมาจากความคึกของกู เมื่อวานนี้ (จริงๆก็แอบรู้สึกคึกๆ ตึงๆ มา 2-3 วันล่ะ)
แล้วประมาณว่า เมื่อวานจู่ๆก็อยากกินเค้กมากกกก
ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าตอนเย็นต้องไปกินข้าววันเกิด แจง แมนโหน่ง ก็ได้กินเค้กแน่ๆ
แต่เข้าใจอารมณ์คนอยากกินป่ะ? อยากกินมากกก เลยแบบ ไม่ไหวละ

วันนี้กูจะกินๆ (จริงๆก็อยากกินตั้งแต่วันที่ใหญ่ซื้อ Ms.Sasa ละ แต่วันนั้นระลึกไว้ว่าไม่มีตังค์)
แต่จะว่าไปวันนี้ก็ไม่มีตังค์เหมือนกันแหละ แต่อยากกินมากกก ไม่ไหวแล้วววววววววววว
ประจวบเหมาะกับวันนี้ พี่จี๋ (พี่ที่ฝึกงาน) อยากไปกินเตี๋ยวเนื้อแถวนั้น
ก็เลยได้ที ไปกินด้วย อยากไป แล้วแว้บไปซื้อเค้กต่อได้เลย

เที่ยงปั๊บ ฟึบฟับ พร้อมแดกค่ะ ด้วยหัวใจลิงโลดเต็มที่ แม้พี่จี๋จะบอกว่ายกเลิกไม่ไป
แต่ด้วยความอยากของไอ้หยี ไม่ด้ายยยยยนะคะะะะ อยากกินเค้กมากกว่ากินข้าว
เลยถามใหญ่กะกิ๊ง มันก็บอก ไปดิ ก็เลยดีใจ อารมณ์ดี ลิงโลด หัวใจฟู่ฟ่ามากกกก

พอลงลิฟท์ลัลล้ามาถึงชั้น M ปุ๊บ อีหยีก็ยิ้ม อารมณ์ดี คึกไง คึก
เจอหน้าพี่เอก (นามสมมติเดียวกะที่อีใหญ่เรียก) กำลังเดินมาขึ้นลิฟท์

ด้วยความคึก และรั่วของกู (ที่อีใหญ่เรียกว่าก๋ากั๋น) เลยยกมือไหว้พี่เค้า แล้วถามพี่เค้าว่า พี่ไปกินเค้กกันมั้ย?
ทำให้อีใหญ่ถึงกับตึ้งงงง เบรกตีนไม่ทัน แต่ไอ้คนถามตึงอยู่ไง คึกอยู่ ไม่ได้สนใจอะไรแล้ว
คือพอถามเสร็จก็สาวเท้าต่อ ไม่ได้คิดว่า เค้าจะมีเรสซะป๊องอะไรกลับมาหรอก ก็เดินต่อไป
แต่สิ่งที่เค้าเรสซะป๊องกลับมา แต่กูกะใหญ่เบรกตีนไม่ทันแล้ว คือ

พี่เค้าตอบว่า "ทีไ่หน?" แล้ว ยิ้ม!!!

กูกะใหญ่อึ้งค่ะ... เพราะไอ้คนถามน่ะ ไม่ได้คิดว่าเค้าจะตอบด้วยซ้ำ
อย่างมากก็คงตอบว่า ไม่เป็นไรครับ หรือไม่ก็ยิ้มให้ แต่นี่กลับตอบว่า "ทีไ่หน?" เอ้อออ ก็เล่นกับพวกกูเว้ย 5555
กูถึงกับคลั่ง แต่ก็ไม่มากเท่าไหร่ เพราะว่าเจอของกินที่อร๊อยยยย อร่อยยย ดึงสติกูกลับมาได้หมด

5555 ก๋วยเตี๋ยวเนื้อก็อร่อย เค้กก็อร่อย แถมยังได้ระลึกความหลัง โหยยย สุดยอดดด!!!!


แล้วตอนเย็นก็ไปรั่วที่ เกะ SF ไปวันเกิดแจง แมน โหน่ง แอบรู้สึกผิดติ๊ดนึงที่ไม่ได้ไปช่วยงานอิง เหอๆ
แต่นั่นแหละ ไปถึงก็ตึงๆนะ อารมณ์แบบเหนื่อย แต่พอเห็นพวกมันแล้วก็ดีขึ้น
ตลกที่ร้องแต่เพลงช้า ไอ้พวกห่านี่ งานวันเกิดนะโว้ยยยย ไม่ใช่งานฉลองช้ำรัก 555
ก็เลยจัดแจงค่ะ เลือกเพลง สมหวังนะครับ เป็นลูกทุ่งซีรีย์ มันส์จะตาย

เสียดายเพลงไม่อัพเดทไม่มี มันต้องถอนนนนนนนน....

แม่งทำเป็นด่ากู อาร๊ายยย ใครเลือกเพลงนี้ เป็นไงล่ะ พอเลือกมาก็เสือกร้องกันได้ มันส์อีก
อีแมนนี่โชว์ลูกคอ 16 ชั้นฟ้า 15 ชั้นดิน แหมมมม ทำไปได้
พอจะจบสมหวัง ก็มีคนตะโกนขอขอนไม้ๆ ขอตั๊กแตนๆ
ขอไผ่ พงศธร!! แน่ะะะะ อย่ามาแรง รู้ชื่อนักร้องอีก!

เสียยยยยยยยยใจค่ะ ลูกหยีเลือกไว้ในลิสท์หมดแล้วววววววววววววววว 5555

มันส์ค่ะ โดยเฉพาะเพลง คนบ้านเดียวกัน แหมะ อะไรจะมันส์ขนาด
อีต่ายนี่ แทบจะแร็บลาวเว้าใส่ไมค์ มันส์อีหลีเด้อค่ะเด้ออออออ 5555555
นั่นแหละ สนุกสนานกันไปแต่พองาน เสียยยยยดายที่เวลาหมดซะก่อน เลยอดมันส์กันต่อเลย เฮ้อออ


กลับมาวันนี้ตอนเช้า... ลงไปกินข้าวเช้าชั้น 27 ค่ะ เปิดสมาคมแม่บ้าน ไม่สิ สาวออฟฟิศ แต่เช้าเลย 555
แล้วไงคะ...เจอพี่เอก (นามสมมติ ย้ำอีกครั้งว่านามสมมติ) มาชงกาแฟค่ะ จริงๆก็ไม่บังเอิญหรอก
คือเป็นอะไรที่เราเห็นได้ทุกวัน จนต้องเปิดสมาคมดักรอมองเนี่ยแหละค่ะ 555

ชั้นก็เดินไปทิ้งของ หยิบนู่น หยิบนี่ ปกติ (แอบจงใจ มีเจตนานิดหน่อย)
พี่เ่อกก็ยิ้มให้ แล้วก็ถามว่า "สรุปเมื่อวานไปกินเค้กร้านไหนมา"
ชั้นก็บอกว่า "อ๋อ ร้านตรงสาทรซอย 8 อ่ะพี่ ข้างๆก๋วยเตี๋ยวเนื้อ"
พี่เค้าก็บอกว่าไม่รู้จัก ชั้นก็หัวเราะ ยิ้มๆให้

แล้วก็กลับมานั่งโต๊ะ เล่าให้อีใหญ่ฟัง อีใหญ่บอกว่า
ทำไมไม่บอกว่าเดี๋ยววันหลังพาไป... ไม่เป็นงานเลย
แหมมมม ก็กูไม่เป็นงานนี่ค่ะ TT_TT
เสียใจมาอยู่จนตอนนี้จนต้องมาอัพบล็อก อัพสเปซเนี่ยแหละค่ะะ

เฮ้อ จะว่าไปแล้ว จริงๆน่าจะชวนพี่เค้าไปกินข้าวด้วยนะวันนี้...

แต่คิดไปคิดมา หรือว่า มึงจะให้กูกลายเป็นวันเดอร์เกิร์ล
ต่อจากสามใบเถา เกินเยียว ไหวมั๊ย และ น้องพอเหอะ ล่ะ?
ไม่เอาอ่ะจ้ะ ยังไม่อยากเป็นใบเถาที่สี่ และไม่อยากเป็นตัวแม่ของมันด้วย

ใหญ่... คราวหน้ามึงต้องคุยกะพี่เค้าด้วยนะ ไม่ใช่ให้กูลุยอยู่แค่คนเดียว >.<~
กูกลัววว กูตื่นเต้นนนนนน
เออ ประมาณนั้นแหละ เรื่องมีอยู่แค่นั้น แต่ถ้าต่อไปมีอะไรคืบหน้าจะมาเล่าให้ฟัง

เฮ้อออ... ซักวันเหอะนะ ซักวัน :)




 

Create Date : 29 เมษายน 2552    
Last Update : 29 เมษายน 2552 11:29:01 น.
Counter : 263 Pageviews.  

เวลา เข็มนาฬิกาื และกระเป๋าเดินทาง

จงระลึกถึงความจริง

สิ่งที่เธอเคยได้ยิน และสิ่งที่เธอเคยพูดไป!


เข็มนาฬิกาไม่เดินย้อนเวลาได้ฉันใด

ชีวิตคนก็เดินกลับย้อนไปไม่ได้ฉันนั้น


แม้เจ้าจะพยายามหมุนเข็มกันไปสักกี่รอบ

แต่เมื่อเจ้าหยุดหมุน

เข็มนาฬิกาก็มีทางเให้เจ้าเลือกแต่สองทาง คือ


หยุดอยู่กับที่ื อยู่กับเวลานั้น เวลาเดิมๆ

ซึ่งไม่ตรงกับเวลาที่ดำเนินไปจริงๆ


กับ


เดินหน้าต่อไปเหมือนเดิม

แม้จะช้ากว่าเดิมไปบ้าง ไม่มากก็น้อย


ในเมื่อเจ้าเคยรับรู้ว่า นาฬิกาสามารถหมุนเข็มกลับไปได้

แต่นั่นก็เป็นแค่สิ่งปลอมเท่านั้น

ความจริงที่เจ้าต้องรับมัน คือ

เวลาไม่เคยหยุดนิ่ง

และจะเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ

ไม่มีทางถอยหลัง


ยอมรับความจริงข้อนี้ แล้วทำใจให้ได้ซักที

ตื่นได้แล้ว เลืิกฝันไปเองซะที ความจริงมาจ่อรอตรงหน้าแล้ว

เลิกฝัน เลิกคิดไปเองได้แล้ว!!


ประสบการณ์ที่ผ่านมา เมื่อมีคนมาขอคำแนะนำ

เราเคยบอกว่า

"เลือกในสิ่งใหม่ ที่เข้ามา

อะไรที่จบไปแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไป

มันก็แค่เรื่องที่ผ่านมาแล้ว"

เพราะฉะนั้น เมื่อมันเกิดขึ้นกับเราเอง เราก็ต้องยอมรับว่า

เวลาของเราได้ผ่่านไปแล้ว มันจบแล้ว

มันผ่านไปแล้ว ไม่มีทางที่จะเดินย้อนกลับไปได้แล้ว


ตอนนี้เจ้าจะต้องเลือกว่า เจ้าจะหยุดนิ่งอยู่กับที่

หรือเลือกที่จะให้เดินหน้าต่อไปเหมือนความจริงที่ดำเนินต่อไป

แต่จำไว้ว่า เวลา ไม่เดินถอยหลัง

เมื่อมันผ่านแล้ว ก็ต้องผ่านไป

ไม่มีทางที่จะกลับมาได้

ไม่มีใครรู้หรอกว่า ต่อไปข้างหน้าจะดีกว่าเดิม หรือ แย่กว่าเดิม

"Don't know whether is it better or worse"

เพียงแต่ เวลาไม่หยุดนิ่ง และไม่ถอยหลัง


เรื่องเก่าในอดีตมันจบไปแล้ว ขอยกเนื้อเพลงมาเลยละกัน

กระเป๋าของวันพรุ่งนี้ - แคลอรี่ บลา บลา

"จะวันนี้รึพรุ่งนี้ ชีวิตก็ไม่มีใครรู้

ยิ้มให้กับวันที่ดี เก็บวันคืนที่เคยมี

บอกเราไว้มันเป็นความทรงจำ

ด้วยความรักที่ยังเหลือที่ยังมี

ใส่กระเป๋าของพรุ่งนี้เก็บไว้เพื่อรอคอยวันเดินทาง"


ปล่อยให้เวลาหยุดนิ่ง เพื่อพักได้

แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ต้องเตรียมของเก็บใส่กระเป๋าให้พร้อม

รอวันที่พร้อม รอวันที่เวลาของเราจะเดินต่อไปได้

เืมื่อเราพร้อมก็หิ้วกระเป๋าแล้วลุย! ออกเดินทางต่อได้เลย!




 

Create Date : 24 เมษายน 2552    
Last Update : 25 เมษายน 2552 0:49:55 น.
Counter : 284 Pageviews.  

I'm just sunken into my memory box.

เหงา - ปาท่องโก๋

ผ่านเวลาที่ดีช่วงหนึ่ง ที่เคยมีเธอไว้เคียงข้าง
เรื่องที่จบไปแล้วเนิ่นนาน แต่ฉันยังจำได้ดี

ทั้งที่รอบกาย ผู้คนมากมายเข้ามาหา
แต่อยากจะเห็นเพียงคนเดียว แค่เพียงได้พบหน้า
จะบอกเธอว่าฉัน

*เหงา....... อยู่กับความเหงา
ไม่ลืมเรื่องของเราสักที

เหงา....... เบื่ออารมณ์นี้
ไม่รู้มันเป็นอะไร

เหงา.......อยู่กับความเหงา
ก็ยังรักเค้าจนได้

เหงา.......เธอได้ยินไหม
ว่ายังมีใคร ที่คิดถึงเธอเหลือเกิน

ขาดเธอไป ก็เลยต้องอยู่ อยู่กับวันที่ว่างเปล่า
ภาพวันเวลาที่มีแค่เรา ก็กลับมาทำร้ายใจ

------------------------------------------------------------------------------------

"ไม่ผิดใช่มั้ยที่ยังคิดถึง..."
พี่บุ๊กเป็นคนตั้งคำถามนี้กับเรา
และเราก็ตอบว่า "ใช่"
แต่เราทั้งคู่่ ไม่ได้หมายถึงกันและกันนะ 555

พี่บุ๊คก็ยังคิดถึงคนของเขา แม้ว่าจะเลิกกันไปแล้ว
และแน่นอนเราก็เหมือนกัน

เราตอบพี่บุ๊คไปว่า
"ไม่หรอกแก เพราะหยีก็เป็นเหมือนกัน พอเข้าใจนะ
โชคดีแค่ไหนแล้วแกที่ได้รู้จักกัน แถมยังได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน
รู้สึกดีๆต่อกัน บนโลกนี้
ไม่น่าเชื่อนะเว้ย ว่าการที่เราจะได้รู้จักคนๆหนึ่งมันก็ยากอยู่นะเว้ย
ดีแล้วล่ะพี่ :D

รายนั้นบอกเลิกหยี หยีก็ยังห่วงนะ
ยังรู้สึกดีกับมันอยู่ ไม่แปลกหรอก
เวลาที่เราเจอคนที่เรารู้สึกว่าใช่ ที่รู้สึกว่า OK อ่ะ ไม่ลืมง่ายๆหรอก"

อืม ก็ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้วมั้ง...

ถึงแม้ยังเจ็บปวดบ้างในบางทีื เหงาบ้างในบางครั้ง เศร้าบ้างในบางอารมณ์
แต่มันก็เป็นหนทางที่เราเลือกเอง (รึเปล่า)
ไม่หรอก ก็ไม่เชิงว่าเราเลือกเองหรอก
แต่จะทำยังไงล่ะ? ในเมื่อมันไม่ลืม
ในเมื่อเรายังมีชีวิตอยู่กับกล่องความทรงจำใบเดิม
กับลิ้นชักเดิมที่มีความทรงจำดีๆเก็บไว้อยู่
กับความหลังที่เป็นอดีต
ที่แม้จะเป็นอดีต แต่อย่างน้อยเราก็ยังนึกถึงมันได้ตลอดเวลา

อย่างที่บอกว่า ยังอยากจะรู้ความเป็นไป
แม้บางครั้งพอรู้แล้ว จะทำให้เราเสียใจ และเจ็บปวดก็ตาม
:)~ แต่มันก็ห้ามไม่ได้ อยากรู้ แล้วก็ได้รู้
พอรู้ ถึงเจ็บก็ต้องทน 555 เพราะเสือกอยากรู้เอง

Curiosity could make me hurt but I'm happy to fulfil!
I'm just sunken into my memory box!




 

Create Date : 17 เมษายน 2552    
Last Update : 17 เมษายน 2552 16:06:27 น.
Counter : 215 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

Valentine's Month


 
My Lullaby
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Welcome to My Blog ^^
Nice To meet You all na ka :):)

This is my URL: http://lady-lullaby.bloggang.com
This is my Christian Blog :http://loukyie.blogspot.com/
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add My Lullaby's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.