Welcome to My World :) You're Welcome.
ความรู้สึกในความทรงจำ

ได้มีโอกาส เดินกลับไปหาช่วงเวลาเก่าๆที่ผ่านมาอีกครั้ง...
มันเป็นช่วงเวลาที่เราได้ตัดสินใจจบมัน และเดินจากมันมาแล้ว
แต่ครั้งนี้ เหมือนได้มีโอกาสย้อนกลับไปช่วงเวลาที่เคยเดินจากมาแล้วอีกครั้ง...

มันเป็นความรู้สึกที่ไม่รู้สิ... ไม่ใช่ว่ารู้สึกดี แบบเก่า
แต่เหมือนได้กลับไปที่ๆคุ้นเคย เหมือนรู้สึกคุ้นชินซะมากกว่า
การได้กลับไปอยู่ตรงนั้น ชั่วคราว มันก็ดีเหมือนกันนะ

ช่วงเวลาที่ผ่านมานั้น ช่วงเวลาที่เราตัดสินใจเป็นคนเดินจากมันมา
เพราะ ช่วงเวลานั้น ทำให้เรารู้ว่า แค่รัก มันไม่พอจริงๆ
ยังต้องมีอะไรอีกหลายๆอย่างในการประกอบสร้างชีวิตในส่วนนี้

และการที่บอกให้รักคนที่รักเรา มันก็ไม่พอด้วย
มันเป็นไปไม่ได้ กับการที่จะอยู่กับคนที่เราไม่ได้รัก
เพราะบางที ความรู้สึก รัก กับความรู้สึก ผูกพัน
มันก็ใกล้กันแค่นิดเดียว

ความผูกพันครั้งนั้น ทำให้เราได้กลับไปถึงช่วงเวลาที่เราเดินจากมันมา
เรารู้ทันทีว่า มันไม่มีโอกาสอันใดเลย ที่จะกลับไปอยู่ในช่วงเวลานั้นเหมือนเดิืม
เพียงแต่ ช่วงเวลาเดิมๆนั้น ด้วยความผูกพัน มันก็ทำให้ยิ้มได้
แต่ถ้าถามว่า กลับไปเป็นอย่างช่วงเวลาเดิมนั้นได้ไหม?

แม้ว่าเราจะโตขึ้นมากกว่าตอนที่ตัดสินใจไปตอนนั้น
คำตอบก็ยังคงเหมือนเดิม... มันไม่มีทาง และแค่รัก ไม่พอจริงๆ สำหรับชีวิตประกอบสร้างครั้งนี้
สุดท้ายแล้ว ช่วงเวลาดีๆนั้น ก็แค่เหมือนรูปถ่ายเก่าๆที่พอหยิบออกมาดู
ก็รู้สึกอิ่มและได้พักผ่อนจากเวลาช่วงนั้น

ไม่มีทางที่เราจะอยู่กับรูปถ่ายเก่าๆไปได้เรื่อยๆ
กล้องตัวใหม่ รูปใหม่ๆ สถานที่ใหม่ๆ ยังรอเราอยู่
เราไม่ได้ใจร้ายเกินไปใช่ไหม?

ความรักอย่างเดียว รั้งเราไว้ไม่ได้...
ถูก ที่ชีวิตนี้ เราโหยหาคนที่รักเราอย่างแท้จริง และอย่างจริงใจ
ถูก ที่อนาคตข้างหน้า เราจะไม่มีทางรู้ได้ว่า ใครจะรักเราได้มากแค่ไหน
และมากกว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาที่มีคนรักเราหรือเปล่า
ช่วงเวลาเดิมๆนั้น ทำให้เราได้รู้ว่า มีคนที่รักเรามาก มากจริงๆ
แม้กระทั่งบัดนี้ ความรักและความผูกพันในช่วงเวลาเดิมๆนั้น ยังมีใยบางๆเหลืออยู่ให้เรา
เพียงแต่ว่า เราไม่สามารถทอสานให้ใยบางๆนั้นให้เกิดเป็นผ้าเต็มผืนได้...

ขอบคุณสำหรับความรักที่ให้ แต่เราก็ไม่รู้ว่า ความรักนั้นจริงใจ หรือเปล่า?
เราไม่รู้ว่า ความรักที่มีให้จนถึงตอนนี้... มันคือความรักที่เกิดขึ้นมาจากความรักตัวเองของคุณหรือเปล่า?
เราไม่แน่ใจจริงๆ เรากลัว...

สิ่งประกอบสร้างของชีวิตในส่วนความรัก... โตมาจนถึงบัดนี้
ก็เข้าใจได้จริงๆว่า "ความรักอย่างเดียว มันไม่พอกับส่วนนี้"
ความรัก ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้
แต่ความรัก แค่ทำให้เรายอมได้เท่านั้น
เมื่อเรารัก เราจะยอมได้สำหรับทุกๆอย่าง แต่ไม่ใช่ว่ามันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงในคนๆหนึ่งได้ทุกสิ่ง

เราอาจจะอธิบายงงๆ และไม่เข้าใจ
แต่เราไม่รู้จะอธิบายจริงๆ

การแลกเปลี่ยนเรื่องราวในช่วงเวลาที่ห่างไป
สิ่งที่หวังใจ ก็คือ ให้อีกฝ่ายได้เจอคนดีๆ คนที่ดีกว่าเรา เพราะเราก็ไม่ใช่คนดีเท่าไหร่
แต่ไม่ว่านานแค่ไหน เมื่อเรายังฝังตัวอยู่ในส่วนใดส่วนหนึ่งลึกๆของอีกฝ่าย
ไม่มีหนทางอะไรเลย ที่เขาจะได้เจอคนที่ดีกว่าเรา (ไม่ได้หลงตัวเอง)
เมื่อเรายังอ้อยอิ่ง นอนนิ่งอยู่ในซอกมุมหัวใจนั้น...
ถามว่ารู้สึกผิดมั้ย ที่เหมือนดึงให้ชีวิตคนบางคนหยุดนิ่ง
ก็รู้สึก แต่เอาจริงๆคือ นั่นไม่ใช่ความรับผิดชอบของเรา อันนี้อาจดูใจร้าย แต่เป็นเรื่องจริง

สิ่งที่ตัวเราเอง ต้องดูแลตัวเอง คือ การรับผิดชอบต่อความรู้สึกของตัวเอง
ไม่ผิดที่ยังจะมีใครสักคนที่ไม่ว่านานเท่าไหร่ เราจะนึกถึงเป็นที่หนึ่งในหัวใจ
ไม่เป็นไร ถ้าความรู้สึกนั้นไม่ปิดกั้นตัวคุณให้ฝังลึกกับความรู้สึกนั้น
จนไม่มีใคร... แม้จะมีคนที่ดีแค่ไหนเข้ามา
การปิดความรู้สึกตัวเอง ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย แผลนั้นก็จะเรื้อรัง ไม่หายซักที

มันไม่ใช่แค่การลืมใครสักคน แล้วเริ่มต้นใหม่กับคนอีกคน
มันเป็นการจัดการความรู้สึกของตัวเองจริงๆนะ...

ถ้าเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา มันจบแล้วสามารถเก็บเข้าไปในความทรงจำได้โดยไม่มีการนึกถึงอีก
มันก็คงดี ดีมากเลยแหละ
ถ้าเราสามารถลืมทิ้งไป แล้วเริ่มต้นใหม่ได้ก็ึคงจะดี

แต่นี่คือความจริง... เราไม่มีทางลืมคนที่เราเคยรู้สึกดีในชีวิตเราได้เลย ไม่ว่าจะกี่คน
ความทรงจำทุกตอนในช่วงนั้น มันก็ยังจะอยู่ในลิ้นชัก ที่เมื่อใดที่เราเปิดลิ้นชัก
มันก็จะเห็น และคิดถึงอะไรซักอย่างในช่วงเวลานั้น
เราไม่สามารถปาทิ้งมันไปได้เลย
เดือนนี้เมื่อปีนั้น... สถานที่นั้นเมื่อวันก่อน... กับใครคนหนึ่ง และเปลี่ยนเป็นใคร อีกคนหนึ่ง....

มันแย่มาก เมื่อถูกคนที่เรารัก ไล่ให้ไปรักคนอื่น?
คำถามที่เคยเกิดขึ้นเมื่อตอนนั้นคือ อย่าทำแบบนี้ได้ไหม?
การที่เรารักคุณ แต่คุณกลับบอกให้เราไปรักคนอื่น มันทรมานมาก มันเจ็บ...
มันทำให้เรารู้ว่า ไม่มีหวัง และไม่มีทางเลย กับ 0.00001% อันนี้....

แต่เมื่อมองย้อนกลับมา... หนังรัก มีพล็อตไม่กี่แบบ
เมื่อมันกลับกลายบทบาทมาเป็นเรา... เรากลับอยากให้เค้าได้เจอคนดีๆ
อยากให้เค้าได้มีความสุข

มาตอนนี้เพิ่งเข้าใจว่า ความสุขของคนไม่เหมือนกัน
สำหรับคนที่รักใครสักคน...
ความสุขของเค้าคือการได้รักคนๆนั้นต่อไป ต่อให้รู้ว่าไม่มีทาง แต่ความรักนั้นก็ยังจะคงรักได้ต่อไป
อย่าให้มีใครมาแตะต้องความรัก"ฝันๆ"ของเขานั้น
การทำลายความรัก"ฝันๆ"นั้น เป็นสิ่งเจ็บปวด และทำร้ายตัวเค้าได้มากที่สุด
"อาหารที่ชอบ แม้เราไม่ได้กิน มันก็ยังเป็นอาหารที่ชอบ" (ใช่มั้ยขิง อันนี้เพื่อนของขิงได้ Quote ไว้ 555 )

สำหรับคนที่ถูกรัก...
ความสุขของเค้า คือ การได้เห็นคนที่มารักเค้า ได้เจอคนที่ดีกว่าตัวเค้าเอง...
ไม่อยากให้เค้ามารักเรา เพราะสงสารเค้า ไม่มีทาง คือ ไม่มีทาง

เราในฐานะคนที่รัก... ไม่อยากให้เค้าออกปากไล่เราไปให้ไปรักคนอื่น...
เราในฐานะคนที่ถูกรัก... อยากให้เค้าไปรักคนอื่นที่ดีกว่านี้...

ส่วนเราในตอนนี้ เพิ่งได้เข้าใจความรู้สึกสองอันนี้....
เราตอนนี้ ในฐานะคนที่ถูกรัก... เราก็จะปล่อยเค้าต่อไป ไม่พูดอะไรคงดีกว่า
เพราะเอาจริงๆคือ คนที่รักเรา เค้าก็คงรู้อยู่แล้วว่าไม่มีหวัง
อย่าไปทำให้เค้าเสียใจอีกเลย แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ง

ในฐานะคนที่รัก... เราจะพยายามจะปล่อยไป เอาหูไปนา เอาหน้าไปไกลๆ
เพราะสำหรับคนที่ถูกรักแล้ว... การที่เราหายไป มันคงมีความสุขมากกว่า...
ถ้ามันทำให้เขามีความสุขได้ เพื่อคนที่เรารัก เรายอม ไม่ว่าอะไรเราจะทำ...
ถ้ามันจะทำให้เค้ามีความสุข

สำหรับการรักใครสักคน ถ้าเค้ามีความสุข เราก็ยินดีด้วย
แม้เราจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของความสุขในครั้งนั้น
แต่ถ้าเราจะเป็นคนที่ช่วยอำนวยความสะดวกให้ความสุขนั้นเกิด
เราก็ยินดี :) แม้จะเป็นการยินดี ด้วยน้ำตาที่อยู่ข้างใน
(ห้ามไม่ให้ไหล เพราะเดี๋ยวเค้าเห็นแล้วเค้าจะไม่มีความสุข 555)

ชีวิตไม่ได้ "ได้" ทุกอย่างหรอก ลูกหยีเอ๋ยยยย
จุดสมดุลของชีวิตและความรัก มันก็หายากนักแล...

ขอบคุณทุกความรู้สึกดี ที่เข้ามาฝังอยู่ในลิ้นชักแห่งความรู้สึก ในอาณาจักรแห่งความทรงจำ
ไม่มีทางที่จะลืมไปได้เลย... แม้ว่ามันจะผ่านมานานแค่ไหน...
ความรู้สึกดีนั้นยังคงนอนนิ่งๆอยู่ในมุมของมัน
ลมหนาว ดวงดาว ท้องฟ้ากลางคืน ทะเลสีดำ อาจจะเรียกมันออกมาอยู่เป็นเพื่อนบ้าง...
คิดถึงบ้าง...อะไรบ้าง... แต่การตัดสินใจไปแล้ว ไม่อาจจะเรียกย้อนอะไรมาได้
ผลของการตัดสินใจครั้งนั้น อาจดีบ้าง ไม่ดีบ้าง แต่นั่นคือสิ่งที่เราต้องรับมัน
จากการตัดสินใจอย่างรู้เท่าถึง หรือ บางครั้ง อาจไม่ถึงการ ได้....

ขอโทษสำหรับการทำลายความรู้สึกดีของใครบางคน
และ การที่เรารับความรู้สึกของใครบางคนไม่ได้จริงๆ
และ การที่ใครบางคนไม่ได้รับความรู้สึกของเราเช่นกัน
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า... ความทรงจำดีๆที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมาของเรา
มันจะหายไป... มันยังคงอยู่ และจะคงอยู่ตราบเท่าที่เรายังมีลมหายใจอยู่
อาจจะไม่ได้นึกถึงตลอดเวลา แต่ก็จะมีบางเวลาที่เราได้นึกถึง

ความทรงจำจะไม่ีมีวัีนหาย จะไม่มีวันลืมได้จริงๆ....

บางทีเมื่อถึงเวลาอันควรของมัน
เราเองก็อาจจะยิ้มและได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องราวดีๆที่เคยเกิดขึ้น
เมื่อนั้น อาจจะมีตายายที่พาหลานๆมาเจอกัน แล้วคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวของตาคนนั้น และยายคนนี้...
มันคงไม่มีทางหายไปได้จริงๆ กับ ความรู้สึกในความทรงจำครั้งนั้น

"ของเรา"



Create Date : 24 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 24 พฤศจิกายน 2552 0:06:50 น. 1 comments
Counter : 266 Pageviews.

 
ความรู้สึกดีๆ ไม่ว่าจะผ่านไปนานซักแค่ไหน แค่ไม่มีทางลืม

มาร่วมเดินทางย้อนกลับไปวันวานด้วยคนค่ะ


โดย: pamoopam วันที่: 24 พฤศจิกายน 2552 เวลา:1:45:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
My Lullaby
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Welcome to My Blog ^^
Nice To meet You all na ka :):)

This is my URL: http://lady-lullaby.bloggang.com
This is my Christian Blog :http://loukyie.blogspot.com/
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add My Lullaby's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.