Welcome to My World :) You're Welcome.
Re-Entry From Hi5: รัก?

เขียนขึ้นเมื่อ 19/03/2008
หยีจะบอกคนอื่นทุกครั้ง เวลามีคนมาถามว่า ชีวิตนี้รักใครมากที่สุด

และคำตอบที่ทุกคนจะได้ แน่นอน...

หยีรักตัวเอง

หยีกล้าพูดได้ไม่อายปาก และไม่สนใจใครด้วย

จะทำไมล่ะ ในเมื่อหยีรักตัวเองมากกว่าคนอื่น

ไม่ผิดซักหน่อย

รักแม่มั้ย หยีก็รัก แต่หยีก็รักตัวเองมากกว่า

ไม่ใช่ว่าเห็นแก่ตัว แต่ถามจริงๆเหอะ

คุณกล้าพูดกันหรือเปล่า ว่าคุณรักตัวเอง

ไม่มี ทุกคนจะต้องโกหกกันว่า ไม่ๆ รักแฟนที่สุด

รักครอบครัวที่สุด รักฯลฯ หรือแม้แต่รักพระเจ้าที่สุด

หยีไม่เชื่อคนที่พูดอย่างนี้เลย

โกหก!!

ไม่ได้ต่อต้าน... แต่รู้สึกว่าทุกคนโกหก



การรักตัวเองไม่ใช่เรื่องที่แย่ เราว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุดเลยต่างหาก

ลองคิดดูว่า ถ้าเกิดตัวเราเองเรายังไม่รักตัวเอง

ยังไม่รู้จักตัวเองให้ดีพอ

แล้วจะแน่ใจได้อย่างไรว่า เราจะรักคนอื่นได้? ดูแลคนอื่นได้?

ในเมื่อตัวเราเอง เรายังไม่รักเลย!?



การดูแลความรู้สึกของใครซักคนเป็นเื่รื่องยากมาก ลำบากมาก

ตามทฤษฎีของจิตวิทยา อะไร Transparaency ซักอย่าง

ทุกคนคิดว่าตัวเองใสสะอาด Clear ทึุกคนจะต้องรู้ว่าเค้ารู้สึกอย่างไร

ฟีลเค้าเป็นยังไงตอนนี้ แต่หยีขอบอกเลยว่า



"หยีโง่ หยีไม่รู้หรอกว่าคุณรู้สึกอะไรอยู่"



ประสาทหรือเปล่าคะคุณ มาเที่ยวให้คนอื่นเดาความรู้สึกคุณอย่างงี้้อ่ะคะ?

เอางี้ดีกว่า หยีลองตั้งคำถามให้คุณตอบดูดีกว่าว่า..

ตอนนี้คุณรู้สึกยังไง... คุณตอบได้ไหม?

ถ้าตอบได้จะถามต่อว่า... แน่ใจหรอ?

แล้วถ้าตอยได้อีกก็จะถามว่า... จริงหรอที่คุณรู้สึกยังงี้?

ต้องมีคนที่แน่ใจ และก็ไม่แน่ใจกับสิ่งที่ตัวเองรู้สึกแน่ ใช่มั้ย?

สำหรับคนที่แน่ใจ ดีใจด้วย... คุณรักตัวเอง คุณรู้ตัวเองว่า คุณรู้สึกยังไง

แต่สำหรับคนที่ไม่....

คุณต้องเรียนรู้อีกเยอะ คุณต้องเริ่มจากการรู้จักตัวเองก่อน

รู้ว่าคุณรู้สึกอะไรยังไง และรู้สึกกับใคร และนั่นคือความจริงที่สะท้อนออกมาจากตัวคุณ

ไม่ใช่เพราะสีของสังคมที่ป้ายคุณ ไม่ใช่อิทธิพลของคนรอบกายคุณ...

อยากให้มันสะท้อนความรู้สึกของคุณออกมา... อย่าโกหกตัวเองเลย

รู้มั้ยว่าการทำร้ายตัวเองนั้นเจ็บที่สุด และที่เจ็บของที่สุดและที่สุด

คือ การไม่ยอมรับตัวเอง....

การไม่ยอมรับความจริงนั้นแหละ เจ็บปวดที่สุด

(อ่าว วันนี้หัวข้อเตลิด แตกกระจุยว่ะ ไม่มีพ้อยท์เลย ช่างแม่ง....)

ไม่ใช่แค่ที่คนอื่นบอกนะว่าเราเป็นยังไง การที่คนอื่นด่าเราอ่ะนะ

แต่มันรวมไปถึงการไม่ยอมรับความรู้สึกที่เรารู้สึก ความคิดที่เราคิด

คำพูดที่เราพูด การแสดงออกของเรา...

ไม่ใช่ไอ้สิ่งที่เราปั้นแต่งขึ้นตอนอยู่หน้าคนอื่นนะ...

ไอ้ที่เราเป็นตัวเราจริงๆน่ะ ตัวเราเองนะรับได้ไหม รักได้ไหม?

ยังไงก็อยากให้จำไว้ว่า ถ้าคุณรับไม่ได้ รักไม่ได้ แม้แต่ตัวของคุณเองน่ะ

คุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้

เพราะสุดท้ายคนที่จะอยู่กับคุณตลอดเวลาไม่ใช่ใครเลย นอกจากตัวคุณเอง

พ่อแม่ให้กำเนิดคุณก็จริง แต่เวลาคุณตาย ก็ตายคนเดียวอยู่ดี จริงมั้ย?

ดังนั้น จงรับ และรักตัวคุณเองให้ได้ซะก่อน ก่อนที่คุณจะไปรักใคร

รู้มะ ว่าหยีอ่ะ อยู่ต่อหน้าแต่ละคนไม่เหมือนกันนะ กับเพื่อนคนนี้แบบนึง คนนั้นแบบนึง

แต่หยีรู้ตัวเลยนะว่าหยีไม่เหมือนกัน หยีคอยเตือนตัวเองตลอดว่า

เฮ้ยมึงมากไปแระ ผิดไปจากที่เป็นมึงแระ

แต่ยังไงหยีก็ยังรักตัวเองอยู่ดี... ก็หยีเป็นหยีนี่

ใครเค้าจะมารักหยีได้ นอกจากตัวหยีเอง...

คุณก็เหมือนกัน ลองไปคิดดูให้ดีๆ


Create Date : 14 สิงหาคม 2551
Last Update : 14 สิงหาคม 2551 22:38:17 น. 0 comments
Counter : 226 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

My Lullaby
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Welcome to My Blog ^^
Nice To meet You all na ka :):)

This is my URL: http://lady-lullaby.bloggang.com
This is my Christian Blog :http://loukyie.blogspot.com/
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add My Lullaby's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.