Welcome to My World :) You're Welcome.
จุดสีเทาเข้มบนโลกสีน้ำเงิน

เมื่อฉันลืมตา ฉันก็พบว่า
โลกนี้มันน่ารังเกียจกว่าที่คุณคิดเยอะ

มันช่างสกปรก
โสมม
โสโครก
เน่าเสีย
ฟอนเฟะ


ก็เพราะ "สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน" ที่แสน
น่ารังเกียจ
เห็นแก่ตัว
เข้าข้างตัวเอง
คิดว่าตัวเองดียิ่งใหญ่ซะเหลือเกิน
แถมหลงตัวเอง



โลกมันสรรสร้างคู่ตรงข้ามออกมาได้
แต่ก็น่ารังเกียจที่ดันออกอะไรที่อยู่ตรงกลางมาด้วย



อย่าง สีขาว สีดำ
แต่ในขณะเดียวกันก็เจือกมีสีเทา



คนนี่ก็น่ารังเกียจเข้าไปใหญ่
แปลกเนอะที่ก็สามารถ



สอนให้ฉันรักได้ แต่แล้วเวลาไม่นานก็ทำให้รู้ว่า
มันก็สามารถเกลียดได้ด้วยในคนๆเดียวกัน



ทำให้รู้สึกดีที่ได้รู้จักคนใหม่ๆ
แต่ตอนนี้กับคิดว่าไม่รู้จักจะดีกว่า



ทำให้มีความสุข แล้วก็ทุกข์ฉิบหาย



สอนให้ฉันเห็นว่าโลกนี้น่าอยู่มากขึ้น
แต่แล้วก็พลิกมุมมองฉันกลับ
โลกกลายเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจกว่าเดิมล้านเท่า!!!



ทำให้รู้ว่าคุณค่าของมนุษย์ ช่างสูงส่งที่เมื่อเวลาผ่านไปกลับรู้สึกว่า
น่ารังเกียจที่สุด!!!



สีขาว กับสีดำ งั้นเหรอ?
จะเป็นสีขาวบริสุทธิ์น่ะก็คงไม่ได้แล้วล่ะ


ไม่มีหรอก
สีขาวโดนสีดำเปื้อนไปหน่อยก็เป็นสีเทาแล้วล่ะ



หึ "คนขาว" งั้นหรอ? ท่าทางจะไม่เหลือแล้วล่ะ
อะไรกัน.... มานั่งแบ่งแยกคนที่สีผิว
ทั้งๆที่เรียกตัวเองว่าคนขาว คงคิดว่าดีแล้วสิ
เยี่ยมที่สุดแล้วสิ? โถ จริงๆมันก็ ไอ้เทา ดีๆนี่แหละวะ



หึหึ ฝึกงานหรอ? ก็คงจะได้เจอคนใหม่ๆสินะ
แต่ก็คงไม่เจอคนขาวหรอก ยังไงๆไอ้โลกกลมๆ แบนตรงหัวนิดหน่อยเนี่ย
มันไม่เหลือแล้วล่ะ
เหลือก็แค่ ดำ กับ เทานี่เอง



ขอบคุณคนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ขอบคุณที่ไม่มีใครหยุดที่ฉัน
ขอบคุณสำหรับข้อคิดใหม่ๆ ที่ฉันว่ามันดีมากจริงๆ



หากคิดจะดำเนินชีวิตอยู่บนโลกเบี้ยวๆ สีน้ำเงินแสนสวยใบนี้แล้วล่ะก็
จงระบายตัวเองให้เป็นสีเทาซะไม่ใช่เทาธรรมดานะ ต้องเป็น


สีเทา'ดำ'เข้มๆ ซะด้วย




Create Date : 13 มีนาคม 2552
Last Update : 13 มีนาคม 2552 10:25:02 น. 2 comments
Counter : 356 Pageviews.

 
" โลกไม่ได้เปลี่ยนไปไหน..

มันไม่ได้น่าอยู่มากขึ้น..

หรือน้อยลง..มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว..

มันอยู่ที่หัวใจของเราที่ใช้มองมันต่างหาก...

เมื่อครั้งที่เรายังไม่รู้จักโลก..

ในความเป็นมันโดยแท้จริง..

เราคิดเอาเองว่าโลกมันสวยงาม...

พอเข้าใจมันมากขึ้น..

เราก็เห็นว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น..


เราจะก่นด่าโลกใบนี้ไม่ได้หรอก..

เพราะมันอาจจะเป็นอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว..

หน้าที่ของเราในฐานะที่กิดมาทีหลังโลก..

คือการทำความเข้าใจโลก..

ไม่ใช่หน้าที่ของโลก..

ที่ต้องทำความเข้าใจเรา.."


การตั้งความหวังกับมนุษย์คนหนึ่ง...

เป็นสิ่งที่น่าสิ้นหวัง..

และโปรดจงเพ่งมองดูอีกครั้ง..

โลกมันก็ยังเป็นสีน้ำเงิน..

เหมือนเดิม..


ขอให้มีความสุขกับดาวเคราะห์ใบเดียวที่เรามีตอนนี้..

เราจำเป็นต้องทำอย่างนี้..

จนกว่าใครซักคนจะพบโลกใบใหม่...



โดย: อิสระชน..ตัวโตเต็มวัย..ไม่ใช่ใคร.มันคือ.. (อสัญแดหวา ) วันที่: 13 มีนาคม 2552 เวลา:11:27:45 น.  

 
สีไรก็สีนั้นแหละ สีเดียวกะคนที่รักเราก็พอ
ไม่ต้องเปลี่ยนสี เพื่อใคร ที่ไม่ใช่พ่อแม่เรา


โดย: Em-emiley วันที่: 13 มีนาคม 2552 เวลา:13:26:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

My Lullaby
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Welcome to My Blog ^^
Nice To meet You all na ka :):)

This is my URL: http://lady-lullaby.bloggang.com
This is my Christian Blog :http://loukyie.blogspot.com/
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add My Lullaby's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.